Καλώς ήρθατε στην νέα μας ομάδα μας στην Dark tourism society. Μαζί θα περπατήσουμε σε μονοπάτια , σπήλαια , χώρους με ιστορία και μύθους και θα κάνουμε dark tourism σε όλη την Ελλάδα.
►Απαγορεύεται κάτω των 18 ,να πηγαίνετε σε τέτοια μέρη.🔞
►Πηγές : ΙΩΑΝΝΗΣ Θ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ - Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΑΚΡΟΠΟΛΗ
ΑΤΤΙΚΗ, Η ΜΑΓΙΚΗ ΓΗ - ΤΣΙΚΛΙΔΗΣ ΜΕΝΕΛΑΟΣ
ΤΟΠΟΙ ΔΥΝΑΜΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ / ΒΕΜΠΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Ubisoft Quebec - Assassin's Creed Odyssey
DayDream Gaming
Σέρρες:Συναγερμός για την εξαφάνιση της 17χρονης Μαρίνας
(ΚΩΣΤΑΣ ΤΖΟΥΜΑΣ/EUROKINISSI)
Την ημέρα που εξαφανίστηκε φορούσε πράσινο μπουφάν, μαύρη φόρμα και άσπρα αθλητικά παπούτσια
Από τις μεσημβρινές ώρες της 17ης Ιανουαρίου αγνοείται από την περιοχή των Σερρώνη 17χρονη Μαρίνα Π. Το «Χαμόγελο του Παιδιού» ενημερώθηκε και προχώρησε στη δημοσιοποίηση των στοιχείων της ανήλικης, κατόπιν αιτήματος της οικογένειας της, καθώς ενδέχεται να συντρέχουν σοβαροί λόγοι που θέτουν τη ζωή της σε κίνδυνο.
Η Μαρίνα Π. έχει καστανά μαλλιά, καστανά μάτια, έχει 1.65 ύψος και ζυγίζει 60 κιλά. Την ημέρα που εξαφανίστηκε φορούσε πράσινο μπουφάν, μαύρη φόρμα και άσπρα αθλητικά παπούτσια.
Οποιοσδήποτε έχει κάποια πληροφορία, παρακαλείται να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με «Το Χαμόγελο του Παιδιού», όλο το 24ωρο, στην «Ευρωπαϊκή Γραμμή για τα Εξαφανισμένα Παιδιά 116000» καθώς και σε όλα τα αστυνομικά τμήματα της χώρας αλλά και μέσω της εφαρμογής MissingAlertapp οπού υπάρχει ζωντανή ενημέρωση για την εξαφάνιση.
Δήμoς Νοτίου Πηλίου: Αναγκαία η διατήρηση δρομολογίων του “Μουτζούρη”
Τη διατήρηση των δρομολογίων του Τρένου Πηλίου ζητά ο αντιδήμαρχος Τουρισμού, Πολιτισμού και Παιδείας Νοτίου Πηλίου Απόστολος Καφετζής με επιστολή του προς τον διευθύνοντα σύμβουλο της Hellenic Train Roberto Rinaudo. O αντιδήμαρχος Νοτίου Πηλίου τονίζει πως ο “Μουτζούρης” εκτός από την ιστορική του αξία και την ιδιαίτερη σημασία για τον πολιτισμό της περιοχής, αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες ανάπτυξης του τουρισμού στο Πήλιο και πως ενδεχόμενη διακοπή δρομολογίων του θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στην τοπική οικονομία, καθώς θα περιορίσει την ροή των επισκεπτών που το θεωρούν μέρος της εμπειρίας τους στην περιοχή. Ο κ. Καφετζής επισημαίνει πως το Τρένο Πηλίου είναι ένα μοναδικό τουριστικό αξιοθέατο που προσελκύει πλήθος επισκεπτών, ενώ παράλληλα συνεισφέρει στην ανάδειξη της φυσικής ομορφιάς και της πολιτιστικής κληρονομιάς του Πηλίου, ενώ πιθανή αποδοχή της διακοπής δρομολογίων του ενδέχεται να οδηγήσει σε μείωση τουριστικών αφίξεων και να επηρεάσει αρνητικά την τοπική οικονομία και απασχόληση. Τέλος ο κ. Καφετζής καλεί τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Hellenic Train Roberto Rinaudo να λάβει υπόψη την καθοριστική σημασία του Τρένου “Μουτζούρης” για την περιοχή και να εξετάσει τους τρόπους διασφάλισης της συνέχισης των δρομολογίων του, προκειμένου να προστατευτεί τόσο η τοπική κοινωνία όσο και η τουριστική ανάπτυξη της περιοχής και αναμένει επιβεβαίωση για την απρόσκοπτη λειτουργία του και την ανακοίνωση δρομολογίων ώστε να γίνουν οι απαραίτητοι προγραμματισμοί από τουριστικούς συλλόγους, σχολεία που επισκέπτονται το Πήλιο, καθώς και από τουριστικούς πράκτορες που οργανώνουν αποδράσεις στην περιοχή και από πολλούς άλλους φορείς.
Σήμερα διεξήχθη σε όλη την Ελλάδα ο 85ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός για τις τάξεις β’ και γ’ γυμνασίου και α, β’ και γ΄ λυκείου και ο 14ος Τοπικός Διαγωνισμός στη Μαγνησία για την α’ γυμνασίου στα Μαθηματικά «Ευκλείδης 2024 – 2025». Ο διαγωνισμός ξεκίνησε στις εννέα το πρωί και ολοκληρώθηκε στις 12 το μεσημέρι, σε τρία εξεταστικά κέντρα, στο 3ο Γυμνάσιο Βόλου, το 1ο Γυμνάσιο Αλμυρού και στο Γυμνάσιο Σκοπέλου και διοργανώνεται από το παράρτημα Μαγνησίας της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας.
“86 παιδιά που προκρίθηκαν από τον προηγούμενο διαγωνισμό “Θαλής” συμμετείχαν στη σημερινή διαδικασία”, δήλωσε στην ΕΡΤ3 η Στυλιανή Δημητρακοπούλου, πρόεδρος του παραρτήματος Μαθηματικής Εταιρίας Μαγνησίας. “Το παράρτημα Μαγνησίας ιδρύθηκε το 1986”, πρόσθεσε και συμπλήρωσε ότι “είναι σημαντικό τα παιδιά να συμμετέχουν στους διαγωνισμούς της Εταιρίας για να προάγουν τον μαθηματικό τρόπο σκέψης”.
Οι άνθρωποι με αυξημένα επίπεδα ενδομυϊκού λίπους, δηλαδή λίπους αποθηκευμένου στο εσωτερικό των μυών, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν ή να νοσηλευτούν εξαιτίας καρδιακής προσβολής ή καρδιακής ανεπάρκειας, ανεξάρτητα από τον Δείκτη Μάζας Σώματος, σύμφωνα με τα ευρήματα νέας μελέτης
Στην έρευνα συμμετείχαν 669 ενήλικες μέσης ηλικίας 63 ετών, που παρακολουθούνταν στο Νοσοκομείο Brigham and Women's για πόνο στο στήθος ή/και δύσπνοια.
Οι συμμετέχοντες δεν είχαν ενδείξεις αποφρακτικής στεφανιαίας νόσου, στην οποία είναι επικίνδυνα φραγμένες οι αρτηρίες που τροφοδοτούν με αίμα την καρδιά.
Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε εξετάσεις με τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων/αξονική τομογραφία καρδιάς (PET/CT) για να εκτιμηθεί η λειτουργία της καρδιάς τους.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν επίσης αξονικές τομογραφίες για να αναλύσουν τη σύσταση του σώματος κάθε ασθενούς, μετρώντας τις ποσότητες και τη θέση του λίπους και των μυών σε τμήμα του κορμού τους.
Για να ποσοτικοποιήσουν το λίπος που αποθηκεύεται μέσα στους μύες, οι ερευνητές υπολόγισαν την αναλογία του ενδομυϊκού λίπους προς το σύνολο των μυών συν το λίπος, μια μέτρηση που ονόμασαν λιπώδες μυϊκό κλάσμα.
Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για περίπου έξι χρόνια και οι ερευνητές κατέγραψαν εάν κάποιοι ασθενείς πέθαναν ή νοσηλεύτηκαν για έμφραγμα ή καρδιακή ανεπάρκεια.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι με υψηλότερες ποσότητες λίπους αποθηκευμένου στους μύες τους, είχαν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν βλάβη στα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν την καρδιά (στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία - CMD) και ήταν πιο πιθανό να πεθάνουν ή να νοσηλευτούν για καρδιακή νόσο.
Για κάθε 1% αύξηση του κλάσματος των λιπαρών μυών, καταγράφηκε 2% αύξηση του κινδύνου εμφάνισης στεφανιαίας μικροαγγειακής δυσλειτουργίας και 7% αυξημένος κίνδυνος μελλοντικής σοβαρής καρδιακής νόσου, ανεξάρτητα από άλλους γνωστούς παράγοντες κινδύνου και τον δείκτη μάζας σώματος.
Τα άτομα που είχαν υψηλά επίπεδα ενδομυϊκού λίπους και ενδείξεις στεφανιαίας μικροαγγειακής δυσλειτουργίας, διέτρεχαν ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο θανάτου, εμφράγματος και καρδιακής ανεπάρκειας.
Αντίθετα, τα άτομα με υψηλότερες ποσότητες άλιπης μυϊκής μάζας είχαν χαμηλότερο κίνδυνο.
Το λίπος που ήταν αποθηκευμένο κάτω από το δέρμα (υποδόριο λίπος) δεν αύξησε τον κίνδυνο.
«Σε σύγκριση με το υποδόριο λίπος, το λίπος που είναι αποθηκευμένο στους μύες μπορεί να συμβάλλει στη φλεγμονή και στην αλλοίωση του μεταβολισμού της γλυκόζης, οδηγώντας σε αντίσταση στην ινσουλίνη και μεταβολικό σύνδρομο. Με τη σειρά τους, αυτές οι χρόνιες προσβολές μπορεί να προκαλέσουν βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που τροφοδοτούν την καρδιά, και στον ίδιο τον καρδιακό μυ. Γνωρίζοντας ότι το ενδομυϊκό λίπος αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, έχουμε ακόμη ένα τρόπο να εντοπίσουμε τα άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο, ανεξάρτητα από τον δείκτη μάζας σώματος. Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την κατανόηση των επιπτώσεων στην υγεία της καρδιάς των θεραπειών με βάση τις ινκρετίνες που τροποποιούν το λίπος και τους μυς, συμπεριλαμβανομένης της νέας κατηγορίας αγωνιστών του υποδοχέα του πεπτιδίου-1 που μοιάζει με τη γλυκαγόνη. Αυτό που δεν γνωρίζουμε ακόμη είναι πώς μπορούμε να μειώσουμε τον κίνδυνο για τα άτομα με λιπώδεις μύες. Για παράδειγμα, δεν γνωρίζουμε πώς οι θεραπείες, όπως οι νέες θεραπείες απώλειας βάρους, επηρεάζουν το λίπος στους μύες σε σχέση με το λίπος σε άλλα σημεία του σώματος, τον άπαχο ιστό και τελικά την καρδιά». λένε οι ερευνητές.
Ο Robert Allen Zimmerman, όπως είναι και το πραγματικό του όνομα, το 1960 μετακομίζει στη Νέα Υόρκη αφού έχει παρατήσει τις σπουδές του κι αφού έχει ήδη προλάβει να φτιάξει τις δικές του μπάντες στο κολέγιο. Ένας από τους πολλούς λόγους είναι ότι θέλει να επισκεφθεί το είδωλό του, Woody Guthrie, που νοσηλευόταν εκείνη την περίοδο στο νοσοκομείο. Φυσικά και το κάνει, ενώ ξεκινά να εμφανίζεται σε μικρά καφέ της πόλης με τη διάσημη φυσαρμόνικα και κιθάρα του παίζοντας κυρίως διασκευές αγαπημένων του folk τραγουδοποιών καθώς και bluesmen. Ενώ κατά τη δεκαετία του ’50 η τρέλα του calypso επηρέαζε από τα rhythm n blues μέχρι τους crooner της εποχής, το όλο πράγμα στα γεννοφάσκια της καινούργιας μουσικής εποχής άρχιζε να ξεθυμαίνει, λόγω φυσικά και των πολιτικών καταστάσεων.
Η συνεργασία με τον Belafonte
Ένας από τους μουσικούς που ήθελε να κάνει στροφή στον ήχο του ήταν και ο Harry Belafonte, ίσως ο πιο προσοδοφόρος μαύρος τραγουδιστής, με τα κομμάτια του να εμπερικλείουν την jazz, τα blues, τη folk και τη μουσική της Καραϊβικής σε ένα pop λουστραρισμένο φτιασίδωμα. Είναι η άνοιξη του 1961 και ο Belafonte θα μπει στα στούντιο της RCA για να ηχογραφήσει το νέο του άλμπουμ σε εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις από το προηγούμενό του “Jump up Calypso” που είχε κυκλοφορήσει την ίδια χρονιά. Προσλαμβάνει μια ολιγομελή ορχήστρα, τον Hugo Montenegro στην παραγωγή (διάσημος συνθέτης soundtracks), κι έναν εικοσάχρονο πιτσιρικά για να παίξει φυσαρμόνικα στο τραγούδι που θα ανοίξει και θα βαφτίσει το δίσκο. Ο δίσκος και το κομμάτι ονομάζονται “The Midnight Special”, ενώ ο πιτσιρικάς, που έχει αλλάξει το επίθετό του, λόγω της αγάπης του για τον μεγάλο Ουαλό ποιητή Dylan Thomas, δεν είναι κανένας άλλος από τον θαυμαστή του Woody Guthrie. Ο περιβόητος παραγωγός της RCA, Bob Bollard, όταν πια έχει ολοκληρωθεί η ηχογράφηση του δίσκου κι έχοντας ακούσει το τελικό αποτέλεσμα, ξεκινάει γράφοντας στο σημείωμα που προοριζόταν για οπισθόφυλλο του άλμπουμ: «Αυτό το άλμπουμ αρχίζει με έναν μοναχικό φυσαρμονικίστα που φυσάει με όλη του την ψυχή μέσα σε μια φτηνιάρικη φυσαρμόνικα». Οι ήχοι που ανοίγουν το «The Midnight Special» και βάζουν τα υπόλοιπα όργανα καθώς και τη φωνή του Belafonte στη σειρά προέρχονται από τον Bob Dylan, το εικοσάχρονο αγόρι από την Duluth της Minnesotta που περιπλανιόταν στους δρόμους και τα καφέ της Νέας Υόρκης με την κιθάρα του και μια φυσαρμόνικα στην τσέπη για να βγάλει μερικά δολάρια.
Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή του που έμπαινε σε ένα επαγγελματικό στούντιο για να ηχογραφήσει και θα έδειχνε την προσωπικότητά του με τον πιο αυθάδη τρόπο. Οι τελειομανείς Belafonte και Montenegro ζητούν από τον Bob Dylan να παίξει την εισαγωγή του Midnight Special κάμποσες φορές μέχρι να τους ικανοποιήσει το αποτέλεσμα. Ο Dylan γκρινιάζει, εκνευρίζεται κι ενοχλείται συνεχώς από τη στάση των δύο, με αποτέλεσμα να συμμετάσχει μόνο σε αυτό το κομμάτι. Θα σολάρει στη μέση του κομματιού, θα γραφτεί το όνομά του στα credits και θα φύγει από τα στούντιο της RCA με 50 κολαριστά δολάρια για να πάει να βρει την Carolyn Hester, περιβόητη folk περσόνα στις αρχές εκείνης της δεκαετίας. Belafonte και Dylan θα ξανασυναντιόντουσαν κι άλλες φορές μετέπειτα, με πιο σημαντική εκείνη που ο Martin Luther King έβγαλε τον “I Have a Dream” λόγο του.
H Carolyn Hester
Η Carolyn Hester ετοίμαζε τον τρίτο της δίσκο και συναντήθηκε με τον Dylan στο Folk City Festival, όπου συμμετείχαν και οι δύο τους με live εμφανίσεις. Η πρώτη κάθισε και του είπε για το πόσο την είχε βοηθήσει ο Buddy Holly στο ξεκίνημά της, ενώ ο δεύτερος για την επίσκεψή του στο νοσοκομείο, ώστε να γνωρίσει τον Woody Guthrie. Η Hester είδε κάτι διαφορετικό στον Dylan σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους μουσικούς που έπαιξαν εκεί και δεν άργησε να του προτείνει να παίξει φυσαρμόνικα στον δίσκο της που θα είχε το όνομά της. Ο Dylan έπαιξε φυσαρμόνικα σε 3 τραγούδια. Τα Come Back Baby, σύνθεση του σπουδαίου αφροαμερικανού μπλουζίστα Walter Davis, και τραγούδι που πρότεινε ο ίδιος ο Dylan στην Hester για να το τραγουδήσει, το Swing and Turn Jubilee, καθώς και το I’ll Fly Away. Για την ιστορία, σε εκείνο το άλμπουμ, μπάσο έπαιζε ο πατέρας του σκηνοθέτη Spike Lee, ο Bill Lee. Μάρτης του 1962 και στις 19 του μήνα ο Bob Dylan θα κυκλοφορούσε το ντεμπούτο του άλμπουμ με το όνομά του. Την ίδια περίοδο η «ταλαιπωρημένη» μπλουζίστρια Victoria Spivey θα ιδρύσει την Spivey records και θα κυκλοφορήσει το “Three Kings And The Queen”. Η βασίλισσα ήταν εκείνη, ενώ οι τρεις βασιλιάδες που τη συντρόφευαν άκουγαν στα ονόματα Roosvelt Sykes, Lonnie Johnson και Big Joe Williams, ιερά τέρατα της Blues μουσικής. Ο Bob Dylan θα «χωθεί» ανάμεσά τους με τη φυσαρμόνικά του και θα κάνει backing vocals σε δύο τραγούδια. Το άλμπουμ θεωρείται αρκετά σπάνιο και δύσκολο να βρεθεί.
Το συμβόλαιο με την Columbia
Οι χρονιές 1961 – 62 ήταν εκείνες που ο Bob Dylan αναζητούσε να ξεκινήσει το μουσικό του όχημα και το έκανε με αυτές τις πρώτες του συμμετοχές. Άρχισε τις πρώτες του live εμφανίσεις και σε μία από αυτές ο δημοσιογράφος Robert Shelton των «New York Times» τον είδε, έγραψε ενθαρρυντικά σχόλια, τον πρότεινε στον άνθρωπο που είχε ανακαλύψει την Billie Holiday (John Hammond) κι εκείνος τον έβαλε να υπογράψει συμβόλαιο με την Columbia. Ο Bob Dylan φοράει το μαύρο του κασκέτο, γράφει το Song to Woody αποτίνοντας φόρο τιμής στον άνθρωπο που τον ενέπνευσε όσο κανένας άλλος μουσικά – και ποιος ξέρει τι του είπε εκείνη την ημέρα στο νοσοκομείο – ξεκινώντας μια τραγουδοποιητική εποποιία που όμοιά της σίγουρα δεν πρόκειται να ξανά-υπάρξει.
Απόσπασμα από το κείμενο του Γιάννη Ζελιαναίου που δημοσιεύτηκε στο ένθετο Ηδύφωνο της εφημερίδας Σημερινής στις 19 Απριλίου 2015
Άρωμα βεντέτας πολλών χρόνων έχει το περιστατικό με τους πυροβολισμούς σε επιχείρηση στο Ηράκλειο της Κρήτης, με την αρχή να γίνεται το 2012.
Συγκεκριμένα, το περιστατικό έγινε στη Φοινικιά Ηρακλείου, με δύο άνδρες να συνομιλούν για να λύσουν τις προσωπικές τους διαφορές, ωστόσο άμεσα η κατάσταση ξέφυγε, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ένας εργαζόμενος σε επιχείρηση με ζωοτροφές.
Το 2012 είχε δολοφονηθεί ένας 27χρονος, με τον δράστη να οδηγείται στη φυλακή λίγο αργότερα. Η εν λόγω υπόθεση είχε προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις, ενώ άνοιξε βεντέταανέμεσα στις δύο οικογένειες.
Αναζητούνται από την αστυνομία
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες από το neakriti.gr, ο ένας από τους δύο άνδρες, μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία του άλλου, προσπάθησε να τον χτυπήσει με το αυτοκίνητό του. Αμέσως μετά βγήκαν και τα όπλα και ένας εργαζόμενος στην επιχείρηση τραυματίστηκε από σφαίρα κατά λάθος.
Στο σημείο έσπευσε άμεσα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο μετέφερε τον τραυματία στο νοσοκομείο. Οι εμπλεκόμενοι άνδρες εξαφανίστηκαν από το σημείο μετά το επεισόδιο και αναζητούνται από την αστυνομία.
Τις χρησιμοποιείτε καθημερινά, γνωρίζετε όμως πόσο συχνά πρέπει να πλένονται για να είστε ασφαλείς;
Οι περισσότεροι άνθρωποι πλένουν τις πετσέτες μία φορά την εβδομάδα, ενώ μελέτη σε 100 άτομα διαπίστωσε ότι περίπου το 30% τις πλένουν μία φορά το μήνα.
Παρόλο που οι χνουδωτές ίνες της πετσέτας δεν παρουσιάζουν σημάδια βρωμιάς, αποτελούν έδαφος αναπαραγωγής για εκατομμύρια μικρόβια.
Μελέτες έχουν δείξει ότι οι πετσέτες μπορούν γρήγορα να μολυνθούν με βακτήρια που βρίσκονται συνήθως στο ανθρώπινο δέρμα, αλλά και με εκείνα που βρίσκονται στo έντερό μας.
Ακόμα και μετά το πλύσιμο, το σώμα μας εξακολουθεί να είναι καλυμμένο με μικρόβια, δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν το γεγονός ότι όταν σκουπιζόμαστε, κάποια από αυτά μεταφέρονται στην πετσέτα μας.
Όμως τα μικρόβια που επιβιώνουν στις πετσέτες προέρχονται και από άλλες πηγές - μύκητες και βακτήρια που μεταφέρονται με τον αέρα και μπορούν να εγκατασταθούν στις ίνες της πετσέτας, ενώ είναι κρεμασμένες στο μπάνιο.
Κάποια από τα βακτήρια προέρχονται ακόμη και από το νερό το οποίο έχουμε χρησιμοποιήσει για να πλύνουμε τις πετσέτες.
Στην Ιαπωνία, κάποια νοικοκυριά επαναχρησιμοποιούν το νερό του μπάνιου που έχει απομείνει, για πλύσιμο την επόμενη μέρα. Μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου της Τοκουσίμα (Ιαπωνία) διαπίστωσε ότι, ενώ με τον τρόπο αυτό εξοικονομείται νερό, πολλά από τα βακτήρια που βρέθηκαν στο χρησιμοποιημένο νερό του μπάνιου, μεταφέρονται στη συνέχεια στις πετσέτες και τα ρούχα μετά το πλύσιμο.
Για όσους αφήνουν τις πετσέτες να στεγνώσουν στον ίδιο χώρο με την τουαλέτα, τα νέα είναι δυσάρεστα, καθώς κάθε φορά που χρησιμοποιούν το καζανάκι, πιθανώς μεταφέρονται στις πετσέτες βακτήρια από την τουαλέτα.
Με την πάροδο του χρόνου αυτά τα μικρόβια μπορεί να αρχίσουν να σχηματίζουν βιομεμβράνες στις πετσέτες, οι οποίες μπορεί να αλλάξουν ακόμη και την εμφάνιση των πετσετών.
Μετά από δύο μήνες, ακόμη και με τακτικό πλύσιμο, τα βακτήρια που ζουν στις ίνες της βαμβακερής πετσέτας αρχίζουν να θαμπώνουν την εμφάνιση του υφάσματος. Η συνολική ποσότητα και τα είδη των βακτηρίων εξαρτώνται από τις συνήθειες πλυσίματος στο νοικοκυριό.
Το ερώτημα είναι, πόσο πρέπει να ανησυχείτε για τα βακτήρια που ζουν στις πετσέτες σας;
Το θέμα του πλυσίματος των πετσετών μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, αλλά η Ελίζαμπεθ Σκοτ, καθηγήτρια βιολογίας και συνδιευθύντρια του Κέντρου Υγιεινής και Υγείας στο Σπίτι, στη Βοστώνη των ΗΠΑ, αναφέρει: «Δεν υπάρχουν μόνο στις πετσέτες. Οτιδήποτε μάς προκαλεί βλάβη σε μια πετσέτα, είναι πιθανό να έχει προέλθει από έναν άνθρωπο».
Πράγματι, υπάρχουν έως και 1.000 διαφορετικά είδη βακτηρίων που ζουν στο δέρμα μας μαζί με πολλούς ιούς και μύκητες. Τα περισσότερα από αυτά είναι φιλικά, καθώς μάς προστατεύουν από μολύνσεις από άλλα λιγότερο φιλικά βακτήρια, διασπώντας ορισμένες από τις χημικές ουσίες που συναντάμε στην καθημερινότητα και παίζοντας σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού μας.
Πολλά από τα βακτήρια που επιβιώνουν στις πετσέτες, είναι τα ίδια είδη που υπάρχουν στο δέρμα μας αλλά και στα περιβάλλοντα στα οποία ζούμε.
Σε αυτά περιλαμβάνονται είδη βακτηρίων όπως τα Staphylococcus και Escherichia coli, τα οποία βρίσκονται συνήθως στο ανθρώπινο έντερο, αλλά και τα βακτήρια Salmonella και Shigella, τα οποία αποτελούν κοινές αιτίες τροφιμογενών νοσημάτων και διάρροιας.
Κάποια από αυτά τα βακτήρια είναι ευκαιριακά παθογόνα, δηλαδή είναι αβλαβή, εκτός αν βρεθούν σε ένα σημείο όπου μπορούν να προκαλέσουν βλάβη, όπως ένα κόψιμο, οπότε αναπτύσσουν την ικανότητα να παράγουν τοξίνες ή να μολύνουν άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε τις πετσέτες και όσο περισσότερο μένουν υγρές, τόσο πιο φιλόξενες γίνονται για τα μικρόβια.
Το δέρμα μας αποτελεί επίσης έναν φυσικό φραγμό κατά των λοιμώξεων. Είναι η πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στα βακτήρια και άλλους παθογόνους μικροοργανισμούς, οπότε η μεταφορά βακτηρίων από μια πετσέτα στο δέρμα μας δεν πρέπει να μας ανησυχεί ιδιαίτερα. Υπάρχουν όμως κάποιες ενδείξεις ότι το πλύσιμο, το τρίψιμο και το στέγνωμα με μια πετσέτα μπορεί επίσης να διαταράξει τη λειτουργία του φραγμού του δέρματος.
Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα εμφανίζεται όταν μαζεύουμε δυνητικά επιβλαβή μικρόβια πάνω στα χέρια μας καθώς τα στεγνώνουμε πριν αγγίξουμε το στόμα, τη μύτη και τα μάτια μας. Και αυτό μπορεί να σημαίνει ότι οι πετσέτες που χρησιμοποιούμε πιο συχνά για τα χέρια μας, χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. Οι πετσέτες κουζίνας, οι οποίες χρησιμοποιούνται για τα πιάτα, τα χέρια και τις επιφάνειες, είναι επίσης πηγή εξάπλωσης των τροφιμογενών παθογόνων μικροοργανισμών.
Οι γαστρεντερικές λοιμώξεις που οφείλονται στη σαλμονέλα, τον νοροϊό και το E. coli, «μεταδίδονται όλες μέσω των πετσετών», σύμφωνα με τη Scott. Μελέτες έχουν διαπιστώσει επίσης, ότι ιοί όπως ο Covid-19 μπορούν να επιβιώσουν στο βαμβάκι για έως και 24 ώρες, αν και η μετάδοση μέσω της επαφής με μολυσμένες επιφάνειες δεν θεωρείται ότι είναι ο κύριος τρόπος εξάπλωσης του ιού.
Άλλοι ιοί που μεταδίδονται με την επαφή, όπως ο ιός mpox, μπορεί να αποτελούν μεγαλύτερο κίνδυνο και οι ειδικοί συνιστούν αποφεύγεται η κοινή χρήση πετσετών και σεντονιών με άτομα που έχουν μολυνθεί.
Έρευνες έχουν επίσης δείξει ότι οι ιοί των ανθρώπινων θηλωμάτων, οι οποίοι αποτελούν κοινή αιτία κονδυλωμάτων, μπορούν επίσης να μεταδοθούν μέσω της κοινής χρήσης πετσετών.
Ο κίνδυνος μετάδοσης λοιμώξεων από επαναχρησιμοποιούμενες πετσέτες, είναι ένας λόγος για τον οποίο τα νοσοκομεία και οι δημόσιες τουαλέτες τείνουν πλέον να χρησιμοποιούν χάρτινες πετσέτες μιας χρήσης και στεγνωτήρες με αέρα, αν και τα στοιχεία δεν είναι πειστικά σχετικά με το ποια από αυτές τις επιλογές είναι καλύτερη.
Είναι σαφές ότι όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε τις πετσέτες και όσο περισσότερο παραμένουν υγρές, τόσο πιο φιλόξενο περιβάλλον για τα μικρόβια γίνονται, αυξάνοντας την πιθανότητα ανάπτυξης επιβλαβών μικροβίων πάνω τους.
Η προσοχή στην υγιεινή των πετσετών μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση ενός από τα σημαντικότερα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο πλανήτης, σύμφωνα με την Scott και τους συναδέλφους της.
Τα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά βακτήρια, όπως ο MRSA (Ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη χρυσίζων σταφυλόκοκκος), μπορούν να μεταφερθούν με την επαφή με μολυσμένα αντικείμενα.
Ο Jean-Yves Maillard, καθηγητής φαρμακευτικής μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, λέει ότι πρακτικές όπως το τακτικό πλύσιμο των πετσετών μπορούν να συμβάλουν στη μείωση των βακτηριακών λοιμώξεων και με τη σειρά τους στη μείωση της χρήσης αντιβιοτικών. «Η οικιακή υγιεινή έχει να κάνει με την πρόληψη, και η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία», λέει ο Maillard.
Πόσο συχνά πρέπει λοιπόν να πλένουμε τις πετσέτες μας;
Η Scott προτείνει να πλένουμε τις πετσέτες μία φορά την εβδομάδα. Ωστόσο, αυτή η σύσταση δεν αποτελεί σταθερό κανόνα.
«Δεν ισχύει φυσικά αν κάποιος είναι άρρωστος, κάνει εμετό και διάρροια», λέει.
«Οι ασθενείς πρέπει να έχουν τη δική τους πετσέτα και αυτές οι πετσέτες πρέπει να πλένονται σε καθημερινή βάση. Αυτό ονομάζεται στοχευμένη υγιεινή».
Η στοχευμένη υγιεινή είναι μια προσέγγιση διαχείρισης κινδύνου στην υγιεινή, η οποία επικεντρώνεται στις στιγμές και στους χώρους όπου οι πρακτικές αυτές είναι ζωτικής σημασίας.
Σύμφωνα με την Scott, οι πετσέτες απαιτούν πιο ζεστό (40-60C) νερό και μεγαλύτερο χρόνο πλύσης από τα περισσότερα οικιακά υφάσματα, συχνά με την προσθήκη αντιμικροβιακών απορρυπαντικών. Τα απορρυπαντικά βοηθούν στην αποτροπή της προσκόλλησης βακτηρίων στα υφάσματα και στην αδρανοποίηση ορισμένων ιών.
Φυσικά, το συχνό πλύσιμο σε υψηλές θερμοκρασίες έχει περιβαλλοντικό κόστος.
Για πλύσεις σε χαμηλότερες θερμοκρασίες, η προσθήκη ενζύμων ή χλωρίνης μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση των μικροβίων στις πετσέτες.
Μελέτες έχουν δείξει ότι ο συνδυασμός απορρυπαντικού και απολυμαντικού στην πλύση και το στέγνωμα των πετσετών στον ήλιο, ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος στη μείωση του βακτηριακού και μυκητιασικού φορτίου.
