Φτιάξτε τις γλώσσες όπως θα σας πω και θα γλύφεται και το πιάτο ..Μαλακή η γλώσσα τρυφερή νόστιμη που ψήνετε με το κρεμμύδι από κάτω ..γρήγορο και οικονομικό και με νοστιμιά που δεν περιγράφετε !!!! Δοκιμάστε το !!
Στρώνουμε ένα ταψάκι ολη την επιφάνεια με λεπτές ροδέλες κρεμμύδι ξερό.
Από πάνω βάζουμε στην σειρά τις γλώσσες τις οποίες έχουμε ξεπαγώσει πλύνει και στραγγίξει.
Πάνω από τις γλώσσες βάζουμε από λίγη ψιλοκομμένη πράσινη πιπεριά ..ροδέλες από ντοματούλα και από πάνω ρίχνουμε λαδάκι παντού αλάτι πιπέρι λίγη ρίγανη χυμό λεμονιού και 1 φλιτζανάκι του καφέ νερό.
Κουνάμε λίγο πέρα δώθε το ταψί και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς περίπου 35 με 40 λεπτά.
Λίγο πρωτού το βγάλουμε δυναμώνουμε την θερμοκρασία να πάρει χρώμα το φαγητό μας .
Σερβίρουμε με την κουτάλα που είναι σαν φαρασάκι βάζοντας την κάθε γλώσσα μαζί με το ψημένο κρεμμύδι από κάτω που όταν τρως έχει απίστευτη γεύση !!!!! Θέλω να το φτιάξετε οπωσδήποτε γιατί αξίζει !!!!!
Συνόδευσα με κουνουπίδι βραστό και μπόλικο λεμονάκι !!!!
Εκτέλεση φωτό συνταγή από ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΥΑΓΕΣ !
Σε ένα ταψί βάλλουμεν πρώτα λλίον λάδιν, το κρεμμύδι τζιαι τον σκόρτον. Απλώννουμεν τα φιλέττα με την πέτσα κάτω. Απλώννουμεν τες τομάτες τζιαι τον μαϊτανόν πουπάνω, ραντίζουμεν ακόμα λλίο λάδι τζιαι αλατοπιπερώννουμεν. Ψήννουμεν στους 220 βαθμούς για περίπου μισήνώραν.
Το συγκεκριμένο σύστημα, που αξίζει πλήρως τον χαρακτηρισμό του «cyborg» (υβρίδιο ανθρώπινου ιστού και μηχανής) υποδεικνύει πως ένα από τα παλαιότερα «όνειρα» (ή «εφιάλτες», ανάλογα την οπτική) της επιστημονικής φαντασίας πλησιάζει όλο και περισσότερο στο να γίνει πραγματικότητα, συμβάλλοντας, μεταξύ άλλων, στο να ξεπεραστούν κάποιοι από τους περιορισμούς των σημερινών υπολογιστών, δεδομένης της αύξησης των απαιτήσεων για υπολογιστική ισχύ τα τελευταία χρόνια, ειδικά με την άνοδο της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ). Όσο εξελίσσονται τα συστήματα τέτοιου είδους, τόσο μεγαλύτερες γίνονται οι απαιτήσεις για ενέργεια και επιδόσεις. Ως απάντηση, αναπτύσσονται νευρομορφικά υπολογιστικά συστήματα, τα οποία εμπνέονται από τη δομή και τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου.
Τα οργανοειδή εγκεφάλου καλλιεργούνται τεχνητά από ανθρώπινα πολυδύναμα βλαστοκύτταρα και αναπτύσσουν ιστό σαν του ανθρώπινου εγκεφάλου, ο οποίος μπορεί να μιμείται πλευρές της δομής και των λειτουργιών του. Ο Φενγκ Γκούο, ερευνητής του Indiana University Bloomington, και συνάδελφοί του ανέπτυξαν ένα υβριδικό νευρομορφικό σύστημα που εν μέρει «παραδοσιακό» hardware υπολογιστή και εν μέρει οργανοειδές εγκεφάλου.
Το οργανοειδές χαρακτηρίζεται από διαφορετικές «ταυτότητες» εγκεφαλικών κυττάρων, περιλαμβανομένων πρώιμων και ώριμων νευρώνων, και την πρώιμη ανάπτυξη δομών σαν του εγκεφάλου για τον σχηματισμό, τη λειτουργία και τη συντήρηση των νευρωνικών δικτύων. Το οργανοειδές λαμβάνει πληροφορία μέσω ηλεκτρικής διέγερσης και στέλνει σήματα μέσω νευρωνικής δραστηριότητας.
Οι ερευνητές ενσωμάτωσαν το οργανοειδές σε ένα είδος τεχνητού νευρωνικού δικτύου γνωστού ως reservoir computing, όπου λειτούργησε ως «στρώμα» που μπορούσε να πιάνει και να «θυμάται» πληροφορίες. Για τα «στρώματα» input και output χρησιμοποιήθηκε συμβατικός εξοπλισμός υπολογιστών, με το στρώμα output να εκπαιδεύεται έτσι ώστε να «διαβάζει» το στρώμα «reservoir» και να κάνει προβλέψεις ή καταχωρήσεις με βάση τα αρχικά δεδομένα input.
Οι ερευνητές έδειξαν πως το σύστημά τους μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς αναγνώρισης φωνής, καθώς ήταν σε θέση να αναγνωρίζει ένα συγκεκριμένο άτομο που μιλούσε ιαπωνικά ανάμεσα σε οκτώ, μέσω της χρήσης 240 ηχητικών. Το σύστημα βελτιώθηκε, με την ακρίβειά του να φτάνει το 78%. Ακόμη, χρησιμοποιήθηκε για να προβλέπει έναν Hénon χάρτη (ένα μη γραμμικό δυναμικό σύστημα στα μαθηματικά).
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το οργανοειδές εγκεφάλου αποτελεί μόνο ένα τμήμα του συστήματος και θα επιδειχθούν στο μέλλον πιο πολύπλοκα συστήματα τεχνητών νευρώνων.
Κόστα Ρίκα: Η μέδουσα που έχει προκαλέσει τρόμο – Έχει πλοκάμια που φτάνουν τα 10 μέτρα
Οι γιγάντιες μέδουσες-φαντάσματα χρησιμοποιούν τα εντυπωσιακά μακριά χέρια τους, μήκους 10 μέτρων, για να παγιδεύσουν τη λεία τους.
Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ωκεανών Schmidt κατέγραψαν σπάνια πλάνα μιας γιγάντιας μέδουσας-φαντάσματος στα βάθη των υδάτων της Κόστα Ρίκα.
Οι γιγάντιες μέδουσες-φαντάσματα, γνωστές για το εκπληκτικό τους μέγεθος, είναι μοναδικές στην τεχνική κυνηγιού τους. Σε αντίθεση με άλλες μέδουσες που τσιμπάνε, αυτά τα πλάσματα χρησιμοποιούν τα εντυπωσιακά μακριά χέρια τους, μήκους 10 μέτρων, για να παγιδεύσουν τη λεία τους. Αυτή η προσαρμογή είναι ιδιαίτερα κατάλληλη για το περιβάλλον του βυθού όπου κατοικούν, μια απόδειξη της απίστευτης ποικιλίας των μορφών ζωής που έχουν εξελιχθεί στα βάθη του ωκεανού.
Το υλικό λήφθηκε με τη χρήση ενός τηλεχειριζόμενου οχήματος (ROV), μια απόδειξη των εξελίξεων στη θαλάσσια τεχνολογία που επιτρέπουν στους επιστήμονες να εξερευνούν και να καταγράφουν τη ζωή σε μερικά από τα πιο απρόσιτα μέρη του πλανήτη μας. Αυτό το επιτυχημένο εγχείρημα του πληρώματος του Falkor παρέχει ανεκτίμητες πληροφορίες για τη συμπεριφορά και την οικολογία αυτών των ασύλληπτων γιγάντων.
Ο βιότοπος της μέδουσας-φάντασμα είναι ένα βασίλειο όπου το φως του ήλιου αδυνατεί να διεισδύσει. Βρίσκεται από 1.000 έως 4.000 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού και η ζώνη αυτή καλύπτεται διαρκώς από το σκοτάδι.
Αυτό το σπάνιο υλικό όχι μόνο συμβάλλει στην επιστημονική κατανόηση των οικοσυστημάτων της βαθιάς θάλασσας, αλλά υπογραμμίζει επίσης τη σημασία της συνεχιζόμενης εξερεύνησης και έρευνας σε αυτά τα απομακρυσμένα μέρη των ωκεανών μας.
Από το ιστολόγιο του Ν, Σαραντάκου "Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία"
Παίρνω αφορμή από ένα επεισόδιο που προκάλεσε μια μικρή τρικυμία στο ποτηράκι της κυβερνόσφαιρας -με καθυστέρηση, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων που λένε, ίσως όμως καλύτερα έτσι.
Το επεισόδιο ξεκίνησε όταν σε μια πρόσφατη εκπομπή τους, την περασμένη Πέμπτη αν δεν κάνω λάθος, οι Ράδιο Αρβύλα είχαν την ασυνήθιστη ιδέα να σατιρίσουν έναν ποιητή, και μάλιστα σχετικά νέο και όχι πολύ γνωστό έξω από την Ιερουσαλήμ των φίλων της ποίησης -και των βιβλιόφιλων γενικά, διότι ο Γιώργος Αλισάνογλου είναι επίσης μεταφραστής, εκδότης και ιδιοκτήτης του καλού βιβλιοπωλείου Σαιξπηρικόν, στη συμπρωτεύουσα.
Παρουσίασαν λοιπόν το εξής σατιρικό βίντεο:
Στην αρχή βλέπουμε τον ποιητή να απαγγέλλει ένα ποίημα του Ρον Πάτζετ, νιουγιορκέζου ποιητή που έγινε γνωστός από την ταινία «Πάτερσον» του Τζιμ Τζάρμους -σε μετάφραση Βασίλη Παπαγεωργίου και από έκδοση του Σαιξπηρικού. Το ποίημα λέγεται Σκούπισμα:
Σκούπισμα Αυτό που θέλω να κάνω είναι να ξεχάσω ό,τι μέχρι τώρα ήξερα για ποίηση και να σκουπίσω τις πευκοβελόνες από τη σκεπή της καλύβας και να τις δω να πετούν μακριά και να χάνονται στο απόγευμα αυτού του Οκτωβρίου.
Η πένα είναι πιο δυνατή από το σπαθί, αλλά σήμερα η σκούπα είναι πιο δυνατή από την πένα
(Ο χωρισμός σε στίχους είναι κατά προσέγγιση. Το απόφθεγμα the pen is mightier than the sword δεν είναι σαιξπηρικό αλλά του Βρετανού ποιητή του 19ου αιώνα Edward Bulwer-Lytton).
Στη συνέχεια, αρχίζει η διακωμώδηση. Βλέπουμε πάντοτε τον Αλισάνογλου ν’ απαγγέλλει, αλλά η φωνή είναι διαφορετική, παρένθετη, και διαβάζει την εξής παρωδία, ενώ ακούγονται ως υπόκρουση ασυγκράτητα χάχανα:
Σφουγγάρισμα
Από το πρωί δεν έχω κάτσει με τις δουλειές και ξέχασα να γράψω ποίηση. Θα σφουγγαρίσω τις δυο βεράντες και μετά θ’ αράζω και θα πίνω καφεδάρες μετά τη δουλειά χαζεύοντας τη Μαρία απέναντι στο μπαλκόνι του Τρίτου
Η πένα είναι πιο δυνατή από το σπαθί, αλλά σήμερα η μάπα είναι πιο δυνατή από την πένα.
Έχετε να μας διαβάσετε κι άλλα; ρωτάει με ψιλή φωνή η δήθεν παρουσιάστρια. Αμέ! απαντάει ο ψευτοποιητής και συνεχίζει:
Σιδέρωμα
Αυτό που θέλω είναι να τελειώσω το βουνό με τα ασιδέρωτα για να γράψω ποίηση
Θα σιδερώσω σωβρακοφανέλες Αντί να γράφω ύμνους γι’ ανομολόγητους έρωτες και χαμένες αγάπες γκουγκλάρω τα μυστικά για το τέλειο σιδέρωμα.
Η πένα είναι πιο δυνατή από το σπαθί, αλλά σήμερα το σίδερο είναι πιο δυνατό από την πένα.
Και εδώ τελειώνει το σκετσάκι.
Ο άμεσα θιγόμενος, ο Γιώργος Αλισάνογλου εννοώ, δεν διασκέδασε. Αφού επικοινώνησε με τους συντελεστές της εκπομπής, που του είπαν «διαφήμιση είναι, μην κάνεις έτσι» (ή κάτι τέτοιο) έγραψε το εξής:
Μειλ-απάντηση μου στο κωμικό-σκωπτικό-σαρκαστικό και αρκούντως διαπομπευτικό βίντεο που προβλήθηκε στην χθεσινή εκπομπή των “Ράδιο Αρβύλα” ως μέρος της καθημερινής ξεπερασμένης πια και ανίατης “νουμερολογίας” τους.
Καλημέρα, Μια γνωστοποίηση για την αποκατάσταση της αλήθειας και της τηλεοπτικής μαρκετίστικης νοοτροπίας που προτείνετε ως εκπομπή που δυστυχώς μέσω του “εναλλακτικού” προσώπου που πλασάρετε στον μέσο τηλεθεατή έχετε την τάση να σαρώνετε και να διαπομπεύετε -μεταξύ άλλων-, ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά αγαθά που μας έχουν απομείνει, την ίδια την λειτουργία της ποίησης.
Το ποίημα “Σκούπισμα” που διακωμωδείτε στο πρόσωπο μου είναι του σημαντικού ποιητή Ρον Πάτζετ από τη σκηνή της Νέας Υόρκης, φίλο των Τζον Άσμπερι, Κένεθ, Κόκ, Τζιμ Τζάρμους, Πάτι Σμίθ, κλπ.
Συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο ΠΕΡΑΣΑ ΩΡΑΙΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΠΑΛΙ, σε μετάφραση Βασίλη Παπαγεωργίου, εκδόσεις Σαιξπηρικόν 2020, το οποίο περιλαμβάνει τα ποιήματα που ακούγονται στην ταινία “Paterson” (2016) του Τζάρμους.
Σε μια εποχή που το καθεστώς κάνει μεγάλο πόλεμο στον πολιτισμό το να κοροϊδεύεις και να χλευάζεις την ποίηση, είναι να παίζεις το παιχνίδι τους.
Η ποίηση, αντίδοτο σε κάθε μορφή “ιού”.
Φιλιά στα “μούτρα”
Γιώργος Αλισάνογλου
*Θεωρώ επιτακτική ανάγκη, οι φίλοι συνάδελφοι ποιητές, μεταφραστές εκδότες, αναγνώστες κλπ. να πάρουν θέση στο ζήτημα αυτό που αφορά όλους μας.
Η έκκληση του Αλισάνογλου προς συναδέλφους και ομοτέχνους να πάρουν θέση είχε μεγάλη ανταπόκριση, όπως ήταν αναμενόμενο. Εδώ βλέπετε μια ανθολογία αντιδράσεων (υπήρξαν πολύ περισσότερες από συγγραφείς), ανάμεσά τους και τη δική μου. Εγώ περιορίστηκα να παραθέσω το λινκ, μαζί και μία φράση του Αλισάνογλου («Σε μια εποχή που το καθεστώς… παιχνίδι τους») και το δικό μου σχόλιο «Η ποίηση εύκολα διακωμωδείται…»
Περισσότερα δεν έγραψα διότι δεν συμμεριζόμουν απόλυτα την οργή πολλών φίλων. Ναι, η ποίηση δεν είναι ανθεκτική στη διακωμώδηση. Και, το έχω ξαναγράψει, θεωρώ κακό γούστο το να χλευάζονται οι ποιητικές προσπάθειες ποιητών που τυχαίνει να έχουν και δημόσιο αξίωμα -ξεκινώντας από τα (πλαστά) Γαργάλατα του Νόβα, που τέλος πάντων διατέλεσε και πρωταγωνιστής της Αποστασίας, και φτάνοντας στη διακωμώδηση του Χυτήρη για τον Υδραυλικό (το ποίημα μού αρέσει) ή του μακαρίτη Τάσου Κουράκη για τα ποιήματά του που έχουν κακές λέξεις όπως «αιδοία» (οι χλευαστές είναι και σεμνότυφοι συχνά).
Από την άλλη, είναι δικαίωμα της σάτιρας να διακωμωδεί την ποίηση, από την εποχή του Αριστοφάνη μέχρι τον Σκοταδόψυχο του Δημήτρη Ψαθά. (Ο Ψαθάς, που ήταν συντηρητικός στα γούστα, έχει διακωμωδήσει όχι μόνο την ποίηση αλλά και άλλες μορφές μοντέρνας τέχνης, πχ τον Αραμπάλ). Μερικές φορές οι σατιριζόμενοι ενοχλούνται -στον παλιό μου ιστότοπο έχω δημοσιεύσει ευθυμογράφημα του Ψαθά για τη δίκη που έγινε όταν ο Γιάννης Σκαρίμπας περί το 1938 μήνυσε τον ευθυμογράφο Δημ. Γιαννουκάκη επειδή ο τελευταίος είχε χλευάσει το (πολύ καλό) ποίημα Καμπούρης. Ίσως γράψω κάτι ακόμα γι’ αυτή την υπόθεση, που την έχει διεξοδικά διερευνήσει ο Λάμπρος Βαρελάς.
Υπάρχει και η διακωμώδηση με τη μορφή παρωδίας, όπως έκαναν εδώ οι Αρβύλες. Γενικά την παρωδία την εκτιμώ -και δεν έχει πάντοτε στόχο τη χλεύη, συχνά είναι τιμητική. Όταν μάλιστα ποιητές ανταλλάσσουν διαξιφισμούς, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι απολαυστικό. Ο παππούς μου, που ήταν ποιητής, είχε παρωδήσει, ως έκφραση τιμής, πολλούς γνωστούς ποιητές. Για τις καβαφικές παρωδίες έχουν βγει βιβλία.
Κάποιος έγραψε στο Τουίτερ: Ναι, οι Αρβύλες είναι σκουπίδια, συστημικοί τζουτζέδες, αλλά αφήστε μας [το έγραψε πιο αθυρόστομα] με την ιερότητα της ποίησης. Δεν έχει άδικο, θαρρώ.
Ναι, μπορεί να διακωμωδεί κανείς την ποίηση, αλλά είναι ενοχλητικό όταν το κάνει μια πανίσχυρη τηλεοπτική περσόνα και διαλέγει για στόχο έναν ποιητή που, τέλος πάντων, δεν έχει επιδιώξει την τηλεοπτική δημοσιότητα ούτε ανήκει σε κάποιο κατεστημένο. Πέρα από το ότι ο Κανάκης στην αρχή χλευάζει την ποίηση γενικώς, πράγμα που δείχνει πολλά για τον ίδιο, αναρωτιέμαι γιατί δεν διάλεγε, αυτός ο δημοφιλέστατος, μια κορυφή της ποίησης.
Τον καλό καιρό των ιστολογίων, το μακρινό 2009, ο Ηλίας είχε τολμήσει να σατιρίσει την ακαδημαϊκό Κική Δημουλά, με το έξοχο Δημουλά Generator. Aυτό είναι σάτιρα στα καλύτερά της: ο άσημος μπλογκεράς σατιρίζει τη διάσημη ποιήτρια.
Στην περίπτωση του Κανάκη, έχουμε αντίστροφο συσχετισμό δυνάμεων, κι αυτό κάνει σιχαμερό το εγχείρημά του. Αν έχει κότσια ο κ. Κανάκης, ας σατιρίσει τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Καβάφη, τη Δημουλά -ή, θεός φυλάξοι, τον Παΐσιο.
Από το ιστολόγιο του Ν, Σαραντάκου "Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία"
Στη λίστα με τις φράσεις που έχουν πει περισσότερο οι Ελληνίδες μητέρες στα παιδιά τους, ιστορικά, μετά το «ζακέτα να πάρεις», πρέπει να είναι το«μη βγαίνεις έξω με λουσμένα μαλλιά, θα κρυώσεις».
Επιστήμονες από την Αγγλία ερεύνησαν το θέμα (φευ) και ανακάλυψαν πως τα υγρά μαλλιά, δεν αυξάνουν τις πιθανότητες που υπάρχουν για να κρυώσουμε.
Με μια εξαίρεση: αν ο ιός του κοινού κρυολογήματος (γρίπη) ή άλλος ιός που πλήττει το αναπνευστικό βρίσκεται ήδη στο σώμα μας, η έξοδος με υγρά μαλλιά μπορεί να προκαλέσει την έναρξη της εμφάνισης των συμπτωμάτων.Την ίδια ώρα, οι χαμηλές θερμοκρασίες(του χειμώνα) βοηθούν τον ιό της γρίπης να επιβιώσει καλύτερα.
Το σύνολο των σχετικών ερευνών ενημερώνει ότι η ευαισθησία μας σε ιογενείς λοιμώξεις σχεδόν διπλασιάζεται, όταν πέφτει η θερμοκρασία ακόμα και 5 βαθμούς Κελσίου.
ΠΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
Ο χειμώνας δημιουργεί ένα πιο ευχάριστο ‘περιβάλλον’ για τα μικρόβια που υπάρχουν έξω και μέσα στο σώμα μας.
Μελέτη του 2018 αποκάλυψε ότι το μέσα άκρο σε κάθε ρουθούνι περιέχει υποδοχείς που μπορούν να ανιχνεύσουν βακτήρια που εισπνέουμε -από κάποιον που είναι στο χώρο που είμαστε κι εμείς και βήχει ή φταρνίζεται ή αν αγγίξουμε ένα πόμολο ή άλλη επιφάνεια που έχει ακουμπήσει κάποιο άρρωστο άτομο και μετά αγγίζουμε τα μάτια ή το στόμα μας.
Άπαξ και βρει το μικρόβιο ή ο ιός το δρόμο προς τη μύτη μας, ειδοποιείται το ανοσοποιητικό μας σύστημα και στέλνει μικροσκοπικές φυσαλίδες στη βλέννα, ώστε να σκοτώσει τον εχθρό πριν προκαλέσει μόλυνση.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους ιούς. Δηλαδή, αν μας πλήξει κάποιος, το ανοσοποιητικό σύστημα αναλαμβάνει την άμυνα.
Συμπερασματικά, τα υγρά μαλλιά δεν συνεπάγονται κρύωμα, από μόνα τους.
ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΟ ΚΡΥΩΜΑ
Σύμφωνα με τοUniversity Hospitals, ο καλύτερος τρόπος για να μην κρυολογήσουμε είναι να πλένουμε συχνά τα χέρια μας και να μένουμε μακριά από ανθρώπους που έχουν γρίπη.
Επίσης, η τακτική άσκηση 150 λεπτών μέτριας δραστηριότητας την εβδομάδα ή 75 λεπτών άσκησης υψηλής έντασης την εβδομάδα διατηρεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα ισχυρό. Δηλαδή, το βοηθάμε να καταπολεμήσει τους ιούς.
Ο καλός ύπνος και η διατήρηση των επιπέδωνάγχους σε χαμηλάεπίπεδα μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην αποφυγή ασθενειών, όπως το κρυολόγημα.
Αν καπνίζουμε, καλό είναι να σταματήσουμε αυτήν τη συνήθεια, γιατί δεν βοηθάμε την κατάσταση.
Άλλη εξήγηση δεν μπορούσα να βρω, για το διαρκές λύσιμο τους, μολονότι τα δένω όπως πάντα τα τελευταία 40 χρόνια της ζωής μου.
Σε μια σχετική στιγμή (που πάλι έπρεπε να δέσω τα λυμένα κορδόνια μου, καταμεσής του δρόμου) που εξέφρασα και την αγανάκτηση μου, κάποιος μου είπε «αυτό σημαίνει πως περπατάς γρήγορα».
Η θεωρία αυτή δεν ακουγόταν παράλογη. Σκέφτηκα έτσι, να αναζητήσω στοιχεία σχετικών ερευνών.
Έτσι «έπεσα» πάνω σε μελέτη που έκανε ο Oliver O’Reilly, καθηγητής μηχανολογίας στο University of California, Berkeley.
Ο τίτλος ήταν «οι ρόλοι της πρόσκρουσης και της αδράνειας στην αποτυχία ενός κόμπου κορδονιού».
Τα πειράματα που έκανε ο O’Reilly με τους συνεργάτες του (έτρεχαν σε διαδρόμους, κουνούσαν πάνω κάτω τα πόδια τους, ενώ κάθονταν κ.α.) για περισσότερες από 100 ώρες, σε δυο χρόνια βιντεοσκοπήθηκαν.
Έτσι οι επιστήμονες κατάφεραν να δουν το εξής:
Η πρόσκρουση του παπουτσιού στο έδαφος χαλαρώνει τον κόμπο. Το διπλό τρέμολο των δυνάμεων του ποδοβολητού και του μαστιγώματος, ενεργεί σαν ένα αόρατο χέρι, χαλαρώνει τον κόμπο.
Με τον κόμπο χαλαρωμένο, το χτύπημα τραβά τα ελεύθερα άκρα των κορδονιών, όπως το πόδι ταλαντεύεται μπρος-πίσω.
Έτσι, όταν το πόδι χτυπά στο έδαφος και τα κορδόνια αιωρούνται επανειλημμένα, ο κόμπος χάνει την ακεραιότητα έως ότου ‘καταρρέει’.
ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΛΥΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΟΡΔΟΝΙΑ ΣΟΥ
Oι δυνατοί και οι αδύναμοι κόμποι, κατά τους ειδικούς.
Οι ερευνητές είχαν να προσφέρουν και προτάσεις που λύνουν (σικ) το πρόβλημα των λυμένων κορδονιών. Έφτιαξαν και σχετικά διαγράμματα.
Κοντολογίς ο ευκολότερος τρόπος για να καταλάβουμε πως ο φιόγκος είναι δυνατός είναι να δούμε αν το τελείωμα του πέφτει φυσικά στο παπου΄τσι μας.
Εάν βρίσκεται κατά μήκος του παπουτσιού, κάθετα στο πόδι μας, είναι ο πιο δυνατός κόμπος.
Εάν βρίσκεται στο επάνω μέρος του παπουτσιού, παράλληλα με το πόδι, είναι ο πιο αδύναμος κόμπος.
Λόγω των… ταρώ χωρίζουν ένας παπάς και η σύζυγός του στην Ηλεία, με τους κατοίκους της περιοχής να παρακολουθούν με μια κάποια «έκπληξη» τα όσα συμβαίνουν.
Όπως έγινε γνωστό, ο ιερέας εγκατέλειψε τη συζυγική εστία, μετά τον τελευταίο καυγά που είχε με την παπαδιά με αφορμή τα ταρώ, τα οποία φαίνεται πως είναι και η βασική αιτία που διελυσαν τον γάμο τους.
Μάλιστα, ο 57χρονος ιερέας της ξεκαθάρισε ότι παρά το γεγονός ότι του είχε πει ότι θα αλλάξει, συνέχισε να κάνει προβλέψεις για το μέλλον.
Την ίδια ώρα, η 50χρονη παπαδιά του είπε ότι το έκανε για να περνάει ο χρόνος της.
Μιλώντας στο Ekklisiaonline.gr, ο 16χρονος γιος του ζευγαριού σημείωσε ότι η ενασχόληση της μητέρας του με τα ταρώ ξεκίνησε πριν από 4 χρόνια, όταν άρχισε να συναναστρέφεται με μια συγκεκριμένη γυναίκα του χωριού που έριχνε χαρτιά, η οποία έλεγε ότι ήταν μελλοντολόγος.
Ο άνθρακας είναι μια μολυσματική ασθένεια που προκαλείται από την έκθεση σε βακτήρια Bacillus anthracis. Τα βακτήρια αυτά είναι αδρανή, ή ανενεργά, στο έδαφος.
Η ασθένεια από τον άνθρακα επηρεάζει κυρίως τα ζώα, τα οποία βόσκουν σε γη που έχει τα βακτήρια.
Οι άνθρωποι μπορούν να μολυνθούν μέσω εισπνεόμενων σπόρων βακτηρίων, μολυσμένων τροφίμων ή νερού, ή ανοιχτών πληγών στο δέρμα.
Τύποι άνθρακα
Οι τύποι του άνθρακα αντικατοπτρίζουν τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους τα βακτήρια εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα. Οι τύποι του άνθρακα είναι:
Δερματικός: Τα βακτήρια μολύνουν το σώμα μέσω μιας πληγής στο δέρμα. Ο δερματικός άνθρακας είναι η πιο κοινή και λιγότερο θανατηφόρος μορφή. Οι κτηνίατροι και τα άτομα που χειρίζονται ζωικό μαλλί, δέρμα ή τρίχες διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο.
Γαστρεντερικός: Αυτός ο τύπος επηρεάζει άτομα που τρώνε ωμό ή ανεπαρκώς μαγειρεμένο κρέας από μολυσμένο ζώο. Τα βακτήρια επηρεάζουν τον οισοφάγο, τον λαιμό, το στομάχι και τα έντερα. Ο γαστρεντερικός άνθρακας είναι σπάνιος, καθότι στον δυτικό κόσμο τα ζώα εμβολιάζονται κατά του άνθρακα και εντοπίζονται τυχόν άρρωστα ζώα πριν από τη σφαγή.
Εισπνεόμενος: Τα άτομα που αναπνέουν σπόρια άνθρακα μπορεί να αναπτύξουν αυτή τη θανατηφόρα μορφή άνθρακα. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα και θάνατο.
Ένεση: Τα άτομα που κάνουν ενέσεις ναρκωτικών ουσιών μπορεί να νοσήσουν από αυτόν τον τύπο. Είναι πιο κοινός στη βόρεια Ευρώπη και δεν έχει αναφερθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο άνθρακας με ένεση προκαλεί μόλυνση βαθιά κάτω από το δέρμα ή στους μυς.
Άνθρακας: Συμπτώματα
Αυτά ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο. Εμφανίζονται συνήθως μέσα σε μία εβδομάδα από την έκθεση στο βακτήριο. Μερικές φορές, τα σημάδια του εισπνεόμενου άνθρακα δεν είναι αισθητά για δύο μήνες. Ανάλογα με τον τύπο, τα συμπτώματα είναι:
Τα βακτήρια Bacillus anthracis προκαλούν άνθρακα. Παράγουν σπόρια που μπορούν να ζήσουν στο έδαφος για χρόνια. Τα άγρια ζώα, τα βοοειδή και τα πρόβατα μπορούν να εισπνεύσουν ή να καταπιούν τα αδρανοποιημένα (ανενεργά) σπόρια ενώ βόσκουν.
Μετά την ανάμειξη με σωματικά υγρά, τα βακτήρια του άνθρακα ενεργοποιούνται, πολλαπλασιάζονται και εξαπλώνονται σε όλο το σώμα. Προκαλούν μια τοξική, δυνητικά θανατηφόρα αντίδραση. Η ίδια διαδικασία συμβαίνει σε άτομα που εισπνέουν, καταπίνουν ή έρχονται σε επαφή με το δέρμα με τα σπόρια.
Άνθρακας: Είναι μεταδοτική νόσος;
Ο άνθρακας ΔΕΝ είναι μεταδοτικός, όπως η ανεμοβλογιά ή η γρίπη. ΔΕΝ μπορείτε να κολλήσετε άνθρακα από το να είστε κοντά σε κάποιον που έχει μολυνθεί. Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν δερματικό άνθρακα αφού έρθουν σε άμεση επαφή με μολυσμένη δερματική βλάβη άλλου ατόμου.
Άνθρακας: Πιθανότητες επιβίωσης
Ο άνθρακας που δεν θεραπεύεται μπορεί να είναι θανατηφόρος. Οι επιπλοκές ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο:
Δερματικός: Σχεδόν όλοι όσοι λαμβάνουν θεραπεία για δερματικό άνθρακα επιζούν. Περίπου το 20% των μολυσμένων ατόμων που δεν λαμβάνουν θεραπεία πεθαίνουν.
Γαστρεντερικός: Περίπου το 60% των ατόμων που λαμβάνουν θεραπεία επιβιώνουν. Χωρίς θεραπεία, περισσότεροι από τους μισούς μολυσμένους πεθαίνουν. Ο γαστρεντερικός άνθρακας μπορεί να προκαλέσει θανατηφόρο πρήξιμο του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού (μηνιγγοεγκεφαλίτιδα).
Εισπνεόμενος: Περίπου το 55% των μολυσμένων ατόμων που λαμβάνουν θεραπεία επιβιώνουν. Αυτός ο αριθμός μειώνεται σε περίπου 15% για άτομα που δεν υποβάλλονται σε θεραπεία.
Άνθρακας: Θεραπεία
Οι περισσότερες μορφές άνθρακα ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία. Εάν νομίζετε ότι έχετε εκτεθεί, επικοινωνήστε άμεσα με γιατρό. Η έγκαιρη θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να σταματήσει την ανάπτυξη της λοίμωξης. Οι θεραπείες για τον άνθρακα περιλαμβάνουν:
Αντιβιοτικά: Τα από του στόματος ή ενέσιμα ή ενδοφλέβια αντιβιοτικά καταπολεμούν την μόλυνση. Μπορεί να χρειαστείτε αντιβιοτικά για 2 μήνες. Τα συνήθως χρησιμοποιούμενα αντιβιοτικά περιλαμβάνουν σιπροφλοξασίνη και δοξυκυκλίνη.
Αντιτοξίνες: Αυτά τα ενέσιμα φάρμακα αντισωμάτων εξουδετερώνουν τις τοξίνες του άνθρακα στο σώμα. Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει επίσης αντιβιοτικά.
Εμβόλιο: Υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψη της μόλυνσης από άνθρακα, το οποίο θεραπεύει επίσης ήδη μολυσμένα άτομα. Η θεραπεία περιλαμβάνει τρεις δόσεις του εμβολίου σε διάστημα ενός μήνα. Θα λαμβάνετε αντιβιοτικά ταυτόχρονα. Το εμβόλιο κατά του άνθρακα είναι 90% αποτελεσματικό στην πρόληψη της μόλυνσης, αλλά δεν είναι διαθέσιμο στο ευρύ κοινό.
