Το μισό παντελόνι και το πουκάμισο στο λεπτό αγόρι που φαίνεται πάντα πολύ νεότερο από την ηλικία του και έχει το πιο φωτεινό χαμόγελο και την πιο έντονη φωνή - φωνάζει την ίδια ώρα καθημερινά νωρίς το πρωί, "ξυπνήστε πάρτε τα λαχανικά σας, όλα φρέσκα και πράσινα και στην καλύτερη τιμή - τι περιμένεις ». Στην πόρτα σου βγαίνει ο πωλητής με ένα μεγάλο καλάθι στο κεφάλι του με τα πιο όμορφα λαχανικά σχεδόν κατευθείαν από τα χωράφια. Αυτό θα μαγειρευτεί. Θα φάγατε ό, τι στην εποχή. Πολύ ικανοποιητικό. Πολύ υγιές. Πολύ απλό.
Η ζωή ήταν τόσο απλή όταν μεγάλωνα. Η ποικιλία είναι η γεύση τώρα, όχι όχι η επιλογή που ονομάζεται. Το λέω σύγχυση. Ακόμη και οι μπανάνες μπορούν να σας κάνουν να μπείτε μπανάνες. Τρώω μπανάνες δεν είναι αρκετό που χρειάζομαι και μια επιλογή. Ο διαγωνισμός κουίζ μπορεί να γίνει με ονόματα μήλων. Μπορεί να είμαι πολύ ταξινομημένος και δεν με νοιάζει τι είδους πορτοκάλι τρώω. Τα πορτοκάλια θα είναι πορτοκάλια ό, τι κι αν τα αποκαλείτε.
Αν και έπρεπε να αγοράσω μια φρυγανιέρα πρόσφατα - κόκκινο, γκρι, λευκό, κρέμα, μαύρο, ατσάλι και στη συνέχεια τιμές, τότε η vintage εμφάνιση σε έξυπνη εμφάνιση. Έχετε επίσης μια επιταγή online. Ψάξτε για πωλήσεις. Δύο ή τέσσερα ψωμιά. Πραγματικά δεν θέλω να αγοράσω τίποτα. Θα το κάνω με το παλιό μου. Λειτουργεί ακόμα, αλλά ακόμη και αλλάζω με τους καιρούς που αλλάζω. Οχι πια. Τόση σύγχυση. Έχω τελειώσει.
Αν δεν είμαι απελπισμένος για κάτι τότε μόνο θα πάω για ψώνια. Πώς αποφασίζετε όλοι τι να αγοράσετε; Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που πρέπει να λάβετε υπόψη. Ένα πράγμα που νιώθω είναι ότι αυτές τις μέρες, τα πράγματα δεν διαρκούν πολύ καιρό, όπως ο υπολογιστής για το ψυγείο για τοστιέρα, οπότε δεν χρειάζεται να αγοράσετε το πιο ακριβό αντικείμενο. Η αποδοτικότητα μειώνεται σε λίγα χρόνια. Καλύτερες βαθμολογίες ενέργειας έρχονται σε λίγα χρόνια.
Δεν πρόκειται να ψωνίσω ρούχα. Η λιανική θεραπεία έχει γίνει πλήρως. Κωδικός προσφοράς, κωδικός έκπτωσης, φοιτητική κάρτα και πωλήσεις - αρκετή σύγχυση. Θα φορέσω ξανά το παλιό μου ζευγάρι. Πρέπει να φοράω νέα ρούχα σε κάθε πάρτι; Ήταν πολύ πιο εύκολο όταν ήμουν παιδί - οι γονείς μου μας αγόρασαν ρούχα μόνο κατά τη διάρκεια φεστιβάλ και γενεθλίων. Αυτές τις μέρες κάθε βράδυ χρειάζεται νέα ρούχα. Ελπίζω να μην υπάρχουν πάρα πολλά από αυτά τα πάρτι.
Λοιπόν, ό, τι είπε και έγινε, η ποικιλία φέρνει ευτυχία και κάνει τη ζωή πολύ πιο ενδιαφέρουσα. Απολαύστε όσο το δυνατόν περισσότερο τις μπανάνες, τοστιέρα και ρούχα. Μου λείπει ακόμα αυτό το μικρό αγόρι με τα λαχανικά.
Το Ευτύχημα Της Γαλλικής Εμπλοκής Και Το Δυστύχημα Της Ελληνικής Ανυπαρξίας…!
του Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ιστορίας
Όπως είναι γνωστό, η φύση απεχθάνεται τα κενά. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τη διεθνή πολιτική, όπου είναι αδύνατο να υπάρξει κενό ισχύος. Ακόμη και σε περιπτώσεις ήσσονος σημασίας, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα, όταν κάποιος υποχωρεί ή αποχωρεί, κάποιοι άλλοι θα επιχειρήσουν αμέσως να προωθηθούν στον κενό χώρο.
Και ο ευρύτερος χώρος βέβαια της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής απέχει πάρα πολύ από το να χαρακτηριστεί ήσσονος σημασίας. Αντίθετα, από τα αρχαία χρόνια ήταν (και παραμένει) ο πλέον σημαντικός και ζωτικός, με ισχυρές δυνάμεις να ανταγωνίζονται και τεράστια συμφέροντα να συγκρούονται. Υπήρξαν ασφαλώς πάντοτε εναλλαγές και διαφοροποιήσεις ως προς τη φύση των συμφερόντων και τους εκάστοτε μεγάλους παίκτες του γεωπολιτικού παιχνιδιού: από τους ανταγωνισμούς αρχικά των μυκηναϊκών χρόνων περάσαμε στην ελληνοπερσική διαμάχη, ακολούθως ήρθε η σύγκρουση του ελληνιστικού κόσμου με τη Ρώμη, στη συνέχεια η σκληρή και μακραίωνη πάλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (ως παγκόσμιας ηγετικής δύναμης) απέναντι σε αλλεπάλληλα κύματα επιβούλων εχθρών, από τους Γότθους, τους Πέρσες και τους Βουλγάρους έως τους Άραβες, τους Φράγκους και τους Τούρκους, ενώ κατά τους νεότερους χρόνους είχαμε την εντονότερη εμπλοκή των δυτικοευρωπαϊκών δυνάμεων και της Ρωσίας ταυτόχρονα με τη σταδιακή εξασθένηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ένα πράγμα ήταν που δεν άλλαξε ποτέ: η απουσία κενού πολιτικής ισχύος.
Βασική επίσης διαφοροποίηση των νεότερων και σύγχρονων χρόνων είναι η υποχώρηση από τη σκακιέρα του ελληνικού παράγοντα, που από κυρίαρχος ή έστω βασικός πρωταγωνιστής επί 3,5 τουλάχιστον χιλιετίες (έως τον 14ο αι. μ.Χ), μετατρέπεται έκτοτε σε ασήμαντο κομπάρσο (με μοναδική ίσως εξαίρεση την απόπειρα κατά τη δεκαετία 1912-1922, όπου όμως το όνειρο της Ελλάδας να μετατραπεί σε ισχυρή δύναμη της περιοχής δεν στηριζόταν σε ρεαλιστικές βάσεις και έτσι, με τη συνεπικουρία και κάποιων τραγικών χειρισμών, κατέρρευσε τελικά με τον γνωστό επώδυνο και καταστροφικό τρόπο). Σε όλο αυτό το διάστημα (από τον 15ο αιώνα έως σήμερα) το γεωπολιτικό σκηνικό γίνεται πάντως σαφώς πιο περίπλοκο: ειδικά όσο εξασθενεί από τον 18ο αιώνα και εξής ο οθωμανικός παράγοντας, ισχυροποιείται ο ρωσικός και προκύπτει το ζήτημα της διάδοχης κατάστασης στην Ανατολική Μεσόγειο, πράγμα που ενεργοποιεί όχι μόνο τις ρωσοτουρκικές εντάσεις αλλά και τον ρωσοαγγλικό κυρίως ανταγωνισμό. Από τις δυτικές δυνάμεις η Βρετανία παραμένει κατά τον 19ο αιώνα ο κυρίαρχος παίκτης, που απειλείται στις αρχές του 20ού αιώνα από τη γερμανική διείσδυση και ουσιαστικά αποχωρεί εν τέλει μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παραχωρώντας τη θέση του στον αμερικανικό παράγοντα. Ο τελευταίος δεσπόζει έκτοτε, αλλά ο ψυχροπολεμικός ανταγωνισμός των επόμενων δεκαετιών, διατηρεί την κατάσταση σε μία ισορροπία. Η ισορροπία όμως διασπάται με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, που αφήνει στα επόμενα χρόνια τις ΗΠΑ παντοδύναμο μονοκράτορα στην περιοχή με όλες τις γνωστές τραγικές συνέπειες (αιματηρή διάλυση Βαλκανίων, τεχνητή δημιουργία υβριδικών κρατιδίων-προτεκτοράτων, αιματοκύλισμα Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής, ραγδαία άνοδος του τζιχαντιστικού ισλαμοφασισμού, ραγδαία αύξηση του «προσφυγικού»/λαθροεποικιστικού ρεύματος προς την Ευρώπη κλπ).
Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρήθηκαν πάντως νέες αλλαγές. Η αναγέννηση της ρωσικής ισχύος (ιδιαίτερα ορατή ειδικά κατά την τελευταία δεκαετία) και η κινεζική οικονομική διείσδυση είναι βασικά νέα δεδομένα, το πλέον καθοριστικό είναι όμως η αμερικανική υποχώρηση (ήδη ορατή από τα τελευταία χρόνια Ομπάμα), που μετατράπηκε σε σταδιακή αποχώρηση (επί προεδρίας Τραμπ). Η εξέλιξη αυτή (με τις ΗΠΑ να μπαίνουν σε μία φάση εσωστρέφειας και ουσιαστικά να εξασθενούν και να ακυρώνονται ως μονοπολικός παράγοντας παγκόσμιας κυριαρχίας) έχει προϊδεάσει εδώ και καιρό για ένα νέο πολυπολικό διεθνές τοπίο, αλλά έχει προκαλέσει και ένα πραγματικό κενό εξουσίας στον χώρο ειδικά της Ανατολικής Μεσογείου, εγείροντας όνειρα και φιλοδοξίες σε πολλούς. Φιλοδοξίες βάσιμες, όνειρα εφικτά ή λιγότερο εφικτά, ενίοτε δε και ονειρώξεις.
Και κάπου εδώ έρχεται και η γαλλική εμπλοκή. Παίζοντας γενικά εδώ και αιώνες δευτερεύοντα ή και τριτεύοντα γεωπολιτικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή (με εξαιρέσεις ασφαλώς – κυρίως κατά την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου) και ευρισκόμενη επί το πλείστον στη σκιά άλλων Δυνάμεων έως σήμερα, στο νέο διαμορφούμενο πολυπολικό τοπίο η Γαλλία θα ήταν ούτως ή άλλως απίθανο να συνεχίσει να ζει με αυτό τον παραγκωνισμό. Αν όμως η αμερικανική υποχώρηση και η εμφάνιση κενού ισχύος στην περιοχή είναι το πρώτο αίτιο, υπάρχουν δύο ακόμη δεδομένα που επιταχύνουν τη γαλλική παρέμβαση, καθιστώντας την άμεση και αποφασιστική. Το ένα είναι ο αυξανόμενος οικονομικός ρόλος της Γερμανίας (διείσδυση στα Βαλκάνια, αύξηση πολιτικο-οικονομικής διείσδυσης και ποδηγέτησης ειδικά επί της Ελλάδας, μεγέθυνση της τουρκογερμανικής οικονομικής σχέσης και συνεργασίας), που εντείνει κι άλλο τη θλιβερή εικόνα μιας γερμανοκρατούμενης Ευρώπης, εικόνα που η Γαλλία του Μακρόν έχει ήδη δείξει ότι επιθυμεί να αναστρέψει. Το δεύτερο – και κυριότερο – είναι η αύξηση της τουρκικής δραστηριότητας (και φυσικά και του τουρκικού θράσους). Προφανώς η ισχυροποίηση της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης και η αποκόμιση κάποιας μερίδας μέσα στο νέο γεωπολιτικό και οικονομικό τοπίο θα μπορούσε να γίνει εύκολα δεκτή από τους Γάλλους. Όμως το ξεσάλωμα Ερντογάν που παρατηρείται ιδίως τα τελευταία χρόνια, η ευθεία διακήρυξη επανίδρυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η απόπειρα να εμφανιστεί η Τουρκία στην ηγεσία του ισλαμικού κόσμου (με τις πλάτες του Κατάρ και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας), η εμπλοκή στη Συρία και ιδίως τη Λιβύη, είναι φανερό ότι δεν θα μπορούσαν να γίνουν ούτε δεκτά ούτε και ανεκτά από μία Γαλλία που και το γόητρό της ως ισχυρής δύναμης θέλει να ανακτήσει και ενεργειακά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή διατηρεί και ακόμη όχι απλώς θίγεται αλλά και απειλείται ευθέως από την τουρκική στρατιωτική διείσδυση ιδιαίτερα στη Βόρεια Αφρική.
Και αυτή η εμπλοκή είναι φυσικά μέγα ευτύχημα για την Ελλάδα. Όχι επειδή οι Γάλλοι μάς αγαπούν ή είναι φίλοι μας – αποτελεί ασυγχώρητη αφέλεια το να μιλά κανείς για φιλίες και αισθήματα στη διεθνή πολιτική, όπου τα πάντα σχεδιάζονται και εκτελούνται βάσει συμφερόντων. Αλλά επειδή είναι μία εμπλοκή που μας ευνοεί, γιατί απλούστατα στη φάση αυτή υπάρχει σύμπλευση συμφερόντων. Τα συμφέροντα της Γαλλίας είναι αυτή τη στιγμή όχι απλώς ανταγωνιστικά αλλά και συγκρουσιακά έναντι της Τουρκίας – και θα συνεχίσουν να είναι, όσο η τουρκική επεκτατικότητα θα κλιμακώνεται (συνοδευόμενη μάλιστα και από μία προκλητικά και προσβλητικά εχθρική ρητορική) και το αστείο (αλλά προφανώς σοβαρό για τον ημιπαράφρονα Ερντογάν και το ανεκδιήγητο επιτελείο του) όνειρο ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το Μαρόκο ως την Αραβία και από την Κασπία ως την Αδριατική θα καθορίζει την επίσημη τουρκική πολιτική. Την ώρα που η τουρκική απειλή στρέφεται με τόσο απροκάλυπτα προκλητικό τρόπο απέναντι και στη χώρα μας, είναι ηλίου φαιδρότερο ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική οφείλει να πατήσει πάνω στην κοινότητα συμφερόντων, εκμεταλλευόμενη τον εξερεθισμένο και βαλλόμενο από την ίδια τουρκική προκλητικότητα γαλλικό παράγοντα.
Επειδή όμως στον τόπο μας τίποτε δεν είναι αυτονόητο (ίσως επειδή – για να το θέσω όσο πιο κομψά μπορώ – τα συμφέροντα της χώρας δεν συμπίπτουν πάντα με εκείνα των πολιτικών ηγεσιών της), τίποτε δεν πιστοποιεί ότι θα εκμεταλλευτούμε και αυτή την ευκαιρία, όπως ακριβώς συνέβη άλλωστε και με τις προηγούμενες. Όλες τις προηγούμενες, όπου και πάλι η Ελλάδα θα έπρεπε να ασκεί εξωτερική πολιτική εθνικών συμφερόντων (και όχι γονυπετούς καρπαζοεισπράκτορα), να ελίσσεται ανάμεσα στις αντιπαραθέσεις των περισσότερο ισχυρών κρατών, να καρπούται οφέλη και να εκμεταλλεύεται καταστάσεις. Να κάνει δηλαδή τα απολύτως προφανή, αντί να βρίσκεται πάντα στη λάθος πλευρά, προσδεμένη σε εχθρικά άρματα και ανθελληνικές πατρωνίες, εκχωρώντας κυριαρχικά δικαιώματα και κάνοντας παραχωρήσεις, χωρίς ποτέ να παίρνει το παραμικρό αντάλλαγμα. Το ίδιο βλέπουμε και τώρα, με τη χώρα να σέρνεται από το ίδιο το άθλιο πολιτικό προσωπικό της (υπό το βάρος της δικής του φοβικότητας, της δικής του εθνομειοδοτικής ψύχωσης, αλλά προφανώς και των δικών του εξαρτήσεων από τα πέραν των συνόρων αφεντικά) σε θλιβερούς ψευτοδιαλόγους και ταπεινωτικούς συμβιβασμούς, κόντρα όχι μόνο σε κάθε έννοια εθνικής αξιοπρέπειας, αλλά και στην ίδια τη διεθνή συγκυρία. Ανίκανη – και βασικά απρόθυμη – να εκμεταλλευτεί γεγονότα και καταστάσεις, ευνοϊκά γεωπολιτικά δεδομένα και ανταγωνιστικά συμφέροντα τρίτων προς όφελός μας. Και δείχνοντας την εικόνα κάποιου που από την εμπλοκή Μακρόν μάλλον…ζορίστηκε παρά ανακουφίστηκε, βλέποντάς την περισσότερο ως μπελά παρά ως δυνητική σανίδα σωτηρίας. Και την εικόνα επίσης κάποιου που το κύριο άγχος του είναι να βρει τρόπους να χρυσώσει το χάπι της ντροπής και να καλύψει με κάποιο πολυτελές περιτύλιγμα το προσχεδιασμένο και επικείμενο ξεπούλημα, για να μην προκαλέσει την ελληνική κοινή γνώμη. Και ας μην αναρωτηθεί κάποιος «ποια κοινή γνώμη», έχοντας στο μυαλό του αυτόν τον εν πολλοίς παραζαλισμένο, αποχαυνωμένο, περί άλλα τυρβαζόμενο και από άλλα (πρωτίστως την τεχνητή υστερία της δήθεν πανδημίας) τρομοκρατημένο και εξουθενωμένο λαό. Καλύτερα να σκεφτεί τι σημαίνει το ότι η πολιτική μας ηγεσία φοβάται ακόμη κι αυτήν την όντως καθημαγμένη και ημιθανή κοινή γνώμη. Ας σκεφτεί δηλαδή πόσο εύγλωττο είναι αυτό και τι δείχνει για τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Αυτό είναι λοιπόν για μία ακόμη φορά το μέγα δυστύχημα: ο επίσημος ελληνικός παράγων. Επειδή όμως το ευτύχημα της γαλλικής εμπλοκής παραμένει, όσο κι αν η αμερικανογερμανόδουλη κυβέρνηση του ελλαδικού κρατιδίου με την τραγική της ενδοτικότητα δείχνει σε μεγάλο βαθμό να το απεμπολεί, υπάρχουν πάντοτε ελπίδες ανατροπής όλων όσων ετοιμάζεται να παραχωρήσει η τελευταία στον Τούρκο άρπαγα με την ασφυκτική πίεση και αδιάντροπη παρέμβαση (για μία ακόμη φορά μέσα στον 20ό αιώνα) της γερμανικής αλητείας. Σε συνδυασμό ασφαλώς και με το έτερο μέγα ευτύχημα, που θα τονίσω για πολλοστή φορά ότι είναι (όσο κι αν δείχνει οξύμωρο) η τουρκική ύβρις και το μαξιμαλιστικά βουλιμικό σύνδρομο της συμμορίας Ερντογάν: δεδομένα δηλαδή που αποτελούν ασφαλή εχέγγυα ότι η Τουρκία, ανεξαρτήτως του αν θα υπογράψει κάτι τώρα, δεν θα αρκεστεί ουσιαστικά σε κανένα…«καζάν-καζάν» συμβιβασμό, γιατί απλούστατα τα θέλει όλα κι όχι μόνο τα μισά, και θα απαιτήσει πράγματα που ακόμη και η πλέον προδοτική ελλαδική κυβέρνηση θα είχε πρόβλημα τελικά να συμφωνήσει και να συνυπογράψει. Και κυρίως βέβαια πράγματα που όχι μόνο η Γαλλία, αλλά και άλλα κράτη της ευρύτερης περιοχής και του αραβικού κόσμου, ακόμη όμως και η ίδια η Ρωσία, λόγω των δικών τους συμφερόντων, θα είναι αδύνατον εν τέλει να αποδεχθούν. Πάλι δηλαδή σε εξωγενείς παράγοντες φαίνεται ότι θα στηρίξουμε τις ελπίδες μας, ήτοι στη διαμορφούμενη διεθνή συγκυρία και τα ζωτικά συμφέροντα όσων δεν θα ανεχτούν τη μετεξέλιξη της Τουρκίας σε νεοθωμανική υπερδύναμη. Και δεν εξετάζω ασφαλώς καθόλου σε αυτό το κείμενο τον κατεξοχήν «εξωγενή» παράγοντα, ήτοι τον πνευματικό (για όσους τουλάχιστον – όπως και ο υποφαινόμενος – πιστεύουν στη Θεία Πρόνοια). Στις ελεεινές πολιτικές ηγεσίες μας πάντως είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι δεν μπορούμε να έχουμε ούτε ίχνος εμπιστοσύνης. Και συνεχώς επιβεβαιώνεται ότι δεν μπορούμε να αναμένουμε το παραμικρό από αυτές…
Ποιο μειώνει & ποιο αυξάνει το προσδόκιμο ζωής και πόσο
Το λίπος που έχει συγκεντρωθεί γύρω από την κοιλιά, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από διάφορες αιτίες, άσχετα με το πόσα περιττά κιλά έχει κανείς συνολικά, σύμφωνα με τα ευρήματα νέας μελέτης.
Είναι ήδη γνωστό ότι τα παραπανίσια κιλά συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο για καρδιοπάθεια, ορισμένες μορφές καρκίνου, νεφρική νόσο, νευρολογικές διαταραχές κ.α.
Έρευνες έχουν βρει επίσης ότι το κεντρικό πάχος αυξάνει περισσότερο τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου από ό,τι η γενική παχυσαρκία, κάτι που επιβεβαιώνεται από τη νέα έρευνα.
Η νέα διαθνής επιστημονική μελέτη ερευνητών από τον Καναδά και το Ιράν, με επικεφαλής επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Τορόντο, αξιολόγησε (μετα-ανάλυση) τα ευρήματα 72 έως τώρα ερευνών, που αφορούσαν συνολικά περισσότερα από δυόμισι εκατομμύρια άτομα, τα οποία παρακολουθήθηκαν για διάστημα τριών έως 24 ετών.
Διαπιστώθηκε ότι σχεδόν όλοι οι δείκτες κεντρικής (κοιλιακής) παχυσαρκίας, όπως η περιφέρεια της μέσης, η αναλογία μέσης προς γοφούς, η αναλογία μέσης προς ύψος, η αναλογία μέσης προς μηρούς κ.α., σχετίζονταν με μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.
Η έρευνα δείχνει ότι η μέτρηση του κεντρικού λίπους αποτελεί πιθανότατα έναν πιο αξιόπιστο δείκτη κινδύνου από ό,τι γενικά το αυξημένο πάχος. Συνεπώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί παράλληλα με το δείκτη μάζας σώματος, ο οποίος δεν διακρίνει ανάμεσα στο λίπος και στους μυς ενός ανθρώπου, όταν υπολογίζει το βάρος.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι το πάχος στους γοφούς και στους μηρούς σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο θανάτου.
Για παράδειγμα, για κάθε αύξηση δέκα εκατοστών στην περιφέρεια της μέσης, ο κίνδυνος θανάτου αυξάνεται κατά 11%. Από την άλλη, για κάθε αύξηση δέκα εκατοστών στην περιφέρεια (περίμετρο) των γοφών, ο κίνδυνος θανάτου είναι μειωμένος κατά 10%, ενώ για κάθε αύξηση πέντε εκατοστών στην περιφέρεια των μηρών, ο κίνδυνος θανάτου μειώνεται κατά 18%. Οι σχέσεις αυτές ισχύουν ανεξάρτητα με το πόσος είναι ο δείκτης μάζας σώματος, δηλαδή τη γενική παχυσαρκία ενός ατόμου.
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό British Medical Journal.
Ένας από τους λόγους για τους οποίους το MiddleMe είναι μια τόσο φοβερή πλατφόρμα οφείλεται στην αλληλεπίδραση που έχουμε από το διαφορετικό κοινό σε όλο τον κόσμο. Λατρεύω ότι έχω αναγνώστες από τη Σιγκαπούρη έως την Ινδία μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τους συνταξιούχους που μεταδίδουν πολύτιμη σοφία στο βασικό προσωπικό που μοιράζεται τις ιστορίες τους μαζί μας.
Σήμερα, έχουμε τον Ιδρυτή του Uniquely Fit, Cindy Georgakas με περισσότερα από 35 χρόνια εμπειρίας υγείας και ευεξίας, εξυπηρετώντας άλλους με έναν παθιασμένο στόχο - να βοηθήσουμε άλλους ανθρώπους να βρουν εσωτερική ειρήνη και υγιή ζωή, να έρθουν και να μοιραστούν τις σκέψεις της και εμπειρίες μαζί μας.
Γεια σου Cindy, στο MiddleMe, είμαστε όλοι για να έχουμε πάθος σε αυτό που κάνουμε και να βοηθήσουμε τους άλλους. Έχουμε την τιμή να σας έχουμε σήμερα να μιλήσετε για το έργο και το πάθος σας. Εισαγάγετε τον εαυτό σας και το Uniqueely Fit.
Σας ευχαριστώ πολύ, Kally, που με προσκαλέσατε να κάνω συνέντευξη μαζί σας. Παρακολουθώ τον ιστότοπό σας τακτικά και το βρίσκω πολύ ενημερωτικό με τέτοια εγκάρδια παθιασμένα μηνύματα για την ανθρωπότητα.
Γεννήθηκα στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια και μεγάλωσα στο Daly City και συνέχισα να μεταναστεύω νότια για καλύτερο καιρό μετά το κολέγιο. Ζω σε μια απίστευτη αγροτική κοινότητα στο Woodside, Ca. περίπου 40 λεπτά νότια του SF με πάνω από 6.000 άτομα με όμορφα βουνά για πεζοπορία και παραλίες για επίσκεψη που μου αρέσουν και με κρατούν σε φόρμα. Είμαι ευτυχώς παντρεμένος με 4 παιδιά, 4 γούνινο μέλη της οικογένειας, 2 άλογα στην ιδιοκτησία μας και 5 ηλικιωμένους γονείς που είναι ντόπιοι.
Το Uniquely Fit γεννήθηκε από το πάθος μου για φυσική κατάσταση με την προϋπόθεση ότι κάθε άτομο είναι μοναδικό και διαφορετικό και οι ανάγκες κάθε ατόμου πρέπει να ικανοποιούνται. Η επιχείρηση έχει επεκταθεί και αναπτυχθεί με την πάροδο των ετών προσφέροντας περισσότερες υπηρεσίες και τώρα με τον Covid να επανεμφανίζεται ξανά, με τις συνεδρίες Zoom One on One, ομαδικές τάξεις, συνεδρίες εξωτερικού χώρου και είμαι πιο ενεργός στο blogging.
Μοντελοποίησα το στούντιο μου μετά το αερόβιο στούντιο της Jane Fonda που άνοιξε το 1982 στο SF και άνοιξα το δικό μου στο San Mateo California μέσα σε λίγες εβδομάδες από το άνοιγμα της όταν ήμουν 26 ετών. Ήταν μια τόσο συναρπαστική στιγμή στη ζωή μου από την αρχή και εκπαιδεύοντας το προσωπικό.
Εκείνη την εποχή είχαμε χαμηλές και υψηλές επιπτώσεις, αερόβια μαθήματα, με μικρά ελεύθερα βάρη.
Δίδαξα επίσης προ και μεταγεννητική άσκηση, προγύμναση γεννήσεων και μασάζ μωρού με έναν θεραπευτή μασάζ στο προσωπικό. Είχαμε 15 εκπαιδευτές και 20 μαθήματα την εβδομάδα.
Τώρα έχουμε επεκταθεί σε 4 θεραπευτές μασάζ, μαθήματα γιόγκα, No Guts No Glory (boot camp), προσωπική προπόνηση, Life Coaching, Craniosacral Therapy και έχουμε έναν Διατροφικό Σύμβουλο για το προσωπικό.
Τι με έκανε να θέλω να δημιουργήσω το Uniquely Fit; Ποια είναι η αποστολή σας πίσω από το Uniquely Fit;
Με πτυχίο στη Θεραπεία Ψυχαγωγίας, ξεκίνησα σε αναρρωτικά νοσοκομεία όπου ένιωσα ότι έχω πολύ λίγο έλεγχο στη βοήθεια των ανθρώπων. Θα πήγαινα στη δουλειά και θα επέστρεφε το πρωί σε κάποιον που δούλευα την προηγούμενη μέρα, στο γραφείο μου (νεκρός… ναι το άκουσες σωστά). Κατά κάποιο τρόπο μπήκαν στο γραφείο μου ως σημείο κράτησης.
Μετά από μερικές φορές, ήταν πολύ θλιβερό για μένα γιατί μεγάλωσα για κάθε άτομο με το οποίο συνεργάστηκα. Αποφάσισα να προχωρήσω στην ευεξία της υγείας και να εργαστώ και να διαχειριστώ διάφορες εγκαταστάσεις υγείας και να διδάξω εργαστήρια. Μετά από λίγα χρόνια, αποφάσισα να πάω μόνος μου και να «κάνω το δικό μου τρόπο».
Η αποστολή μου είναι για κάθε άτομο να βρει το πάθος του στη ζωή του μέσω της κίνησης, να βρει ακριβώς τι τους ταΐζει σωματικά, συναισθηματικά και πνευματικά. Προσπάθησα επίσης με το βάρος μου και μια φορά πήγε από 115 σε 160 λίβρες σε 6 μήνες, οπότε είχα πολλά να διδάξω με αυτήν την εμπειρία.
Πώς αισθάνεστε όταν έχετε βοηθήσει με επιτυχία άλλους;
Αισθάνομαι φοβερό! Υπάρχει τόσο μεγάλη εκπλήρωση όταν κάποιος με τον οποίο συνεργάζομαι επιτυγχάνει τον στόχο του γιατί ξέρω πόσα έχουν βάλει για να φτάσουν εκεί. Με παρακινεί επίσης να συνεχίσω την ομιλία μου γιατί μπορείτε να βοηθήσετε τους ανθρώπους μόνο εάν ζείτε πραγματικά τη διαδικασία. Οι πελάτες μου γίνονται η μεγαλύτερη έμπνευσή μου!
Τι σημαίνει η εσωτερική ειρήνη για εσάς;
Σημαίνει να αποδεχτώ τον εαυτό μου για το ποιος είμαι και να χαλαρώσω στην παρούσα στιγμή και να συνδεθώ με το Πνεύμα, τον Θεό, τον Βούδα μέσα ή οτιδήποτε είναι για εσάς, όπου όλα είναι καλά.
Μπορούν όλοι να βρουν εσωτερική ειρήνη στο τέλος;
Η ειρήνη είναι μια κατάσταση του νου και είναι πολύ πιο εύκολη όταν ικανοποιούνται οι βασικές μας ανάγκες ασφάλειας, αλλά είναι εφικτή και εφικτή σε κάθε στιγμή, αν μπορούμε να σταματήσουμε και να ηρεμήσουμε το μυαλό μας και να την αφήσουμε να γεμίσει τις ψυχές μας. ΔΕΝ είναι πάντα εύκολο αλλά τίποτα δεν αξίζει να έχει. Χρειάζεται υπομονή, πρακτική και πρακτική, πρέπει.
Προσπαθώ να βοηθήσω τους ανθρώπους να επιτύχουν έναν στόχο την εβδομάδα με πολύ μικρές προσαυξήσεις και όταν το καταφέρουν να προσθέσουν έναν άλλο. Ο διαλογισμός, η αναπνοή, η μουσική, το περιοδικό, το περπάτημα, η γιόγκα, το τσιγκόνγκ είναι όλοι τρόποι που συμβάλλουν στην ενίσχυση της εσωτερικής ειρήνης.
Έχω παρατηρήσει ότι έχετε πολλές δεξιότητες όπως η Εργασιακή και Ψυχαγωγική Θεραπεία μεταξύ πολλών άλλων. Τι σε ωθεί να αποκτήσεις νέες δεξιότητες και να βελτιώσεις τον εαυτό σου;
Ανακάλυψα νωρίς ότι η ΟΤ ήταν πολύ κουραστική και η επανάληψη του έργου δεν ήταν γεμάτη, οπότε προχώρησα σε αυτό που ήταν πιο ικανοποιητικό για μένα.
Όσο ζούμε, μεγαλώνουμε. Υπάρχουν φορές που οι πελάτες μου με καλούν σε νέα πράγματα από το μπλε. Ποτέ δεν θα είχα διδάξει ένα μάθημα περιστροφής ή να ξεκινήσω μασάζ αν ένας από τους πελάτες μου δεν «στρίψει το χέρι μου». Φυσικά, το κάνουν πάντα μια προσφορά που δεν μπορώ να αρνηθώ. Εάν υπάρχει ένας πελάτης που αγωνίζεται, συνεχίζω να έχω πρόσβαση σε αυτό που χρειάζεται και θα λάβω άλλα μαθήματα ή πιστοποιήσεις για να βρω τις καλύτερες μεθόδους για να τους βοηθήσω.
Έτσι ξεκίνησα να κάνω Κρανιοαστραλική Θεραπεία και Μουσική ως Ιατρική. Άλλες φορές, είναι απλώς μια κλήση και το εμπιστεύομαι και το ακολουθώ. Δεν με οδήγησε ποτέ λάθος. Άλλες φορές αναφέρομαι.
Τι είδους προκλήσεις σας συναρπάζουν;
Υπάρχει συνήθως ένα ένστικτο ή αχά όταν ξέρω ότι είναι κάτι που θέλω να ακολουθήσω και συνήθως υπάρχει λίγο φόβος όταν το σκέφτομαι. Το μυαλό μου λέει, «ξεχάστε το» και εύχομαι να φύγει αλλά όταν δεν το έχω μάθει να το εμπιστεύομαι Αυτό μου θυμίζει πρόσφατα την πτώση των μουλαριών στο Grand Canyon.
Πρώτα απ 'όλα, φοβάμαι τα ύψη, οπότε ποιο μέρος μου ήταν αρκετά τρελό για να το κάνω αυτό ρώτησα. ΔΕΝ, απάντησα και θυμίζω ότι είναι εντάξει να αλλάξω γνώμη. Αλλά συνέχισε να επιμένει, έτσι το έκανα πολύ έρευνα και ήλπιζα πολύ να αλλάξω γνώμη αλλά δεν θα φύγει και ένα πράγμα που έχω μάθει είναι ότι πρέπει να ακολουθήσω αυτήν τη φωνή. Με πήρε και τον φόβο μου και το έδωσα στον γάιδαρο. Αποδείχθηκε ότι ήταν συναρπαστικό και τόσο όμορφο και θα είχα χάσει πολύ με τα πόδια. Έχω μια πινακίδα στο γραφείο μου που λέει ότι Αν τα Όνειρά σας δεν σας φοβίζουν, δεν είναι αρκετά μεγάλα .
Μόλις άρχισα να γράφω ένα βιβλίο και είναι το ίδιο κάλεσμα εδώ και συνεχίζω να το ξεχνάω ενώ συνεχίζω να πληκτρολογώ.
Τι σημαίνει για εσάς παθιασμένος;
Σημαίνει να έχω έναν σκοπό στον οποίο είμαι ενθουσιασμένος που εργάζομαι που μου φέρνει χαρά, χαρά και νόημα και μοιράζομαι αυτό με τον κόσμο.
Πιστεύετε ότι είναι σημαντικό να έχετε πάθος για τη δουλειά σας; Γιατί;
Το κάνω γιατί δεν νιώθω σαν δουλειά τότε. Αισθάνεται σαν επέκταση της αποστολής και του σκοπού σας στη ζωή. Μου αρέσει αυτό που κάνω, αλλά με αυτό που είπε μετά από 6-8 πελάτες σε μια μέρα, εξακολουθεί να είναι κάτι που χρειάζομαι ένα διάλειμμα.
Το δώρο λίγο περισσότερου χρόνου τώρα είναι ότι μπορώ να εξερευνήσω και άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης. Βλέπω πελάτες από νέους έως εφήβους έως 100. Ο πελάτης μου που πρόκειται να γίνω 90 ετών κάνει μια σανίδα 5 λεπτών και εργάζεται στο Zoom σε ένα αρχιτεκτονικό έργο στο Ιστορικό Μουσείο Τέχνης στο San Mateo. Συνεχίζει να έρχεται να με δει και αν αυτό δεν είναι πάθος, δεν ξέρω τι είναι.
Τι συμβουλή θα δώσατε σε κάποιον που λέει ότι δεν μπορεί να βρει πάθος στη δουλειά του;
Θα έλεγα ότι ίσως είναι καιρός να δούμε τι πραγματικά θα τους τροφοδοτούσε στη δουλειά τους. Η επανεφεύρεση του εαυτού σας είναι πραγματικά σημαντική στη ζωή και ΠΟΤΕ δεν είναι πολύ αργά για να ξεκινήσετε ξανά. Μερικές φορές δεν είναι η δουλειά που είναι το πρόβλημα αλλά ο τρόπος που το κρατούν. Τότε είναι που θα έκανα μία σε μία συνεδρία μαζί τους για να ανακαλύψω τα πάθη τους.
Προσφέρετε Life Coaching ως μέρος των υπηρεσιών σας. Μπορείτε παρακαλώ να αναλύσετε τι είναι η καθοδήγηση της ζωής;
Το κάνω και είναι ένα από τα κυριότερα σημεία της καριέρας μου. Εκπαιδεύτηκα από τα καλύτερα το 1979 από την Cherie Carter Scott, Mother of Life Coaching από Motivational Management Services. Πρόσφατα δημιούργησε μια ταινία με τίτλο "The Workshop", η οποία μπορεί να προβληθεί στο Netflix.
Είχατε ποτέ μια ερώτηση που συνεχίζει να κουδουνίζει στο κεφάλι σας και δεν μπορείτε ποτέ να πάρετε επίλυση; Αυτή είναι η τέλεια στιγμή για να πάρετε μια συνεδρία. Μπορεί να είναι τόσο μικρό ή μεγάλο όσο μπορείτε να φανταστείτε. Θα μπορούσε να αποφασίζει για το πώς να αφήσει τον θυμό, να κινηθεί, να βρει μια νέα πορεία σταδιοδρομίας κ.λπ.
Εκπαιδεύτηκα να χρησιμοποιήσω μια Σωκρατική προσέγγιση και να κάνω ερωτήσεις ώστε οι άνθρωποι να έχουν πρόσβαση στις δικές τους απαντήσεις. Οι απαντήσεις είναι πάντα μέσα και είναι δική μου δουλειά να κάνω τις σωστές ερωτήσεις ώστε κάποιος να έχει πρόσβαση σε αυτές.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός προπονητή ζωής, ενός συμβούλου και ενός ψυχίατρου;
Η διαφορά είναι ότι έχουμε ένα πολύ συγκεκριμένο σύνολο κατευθυντήριων γραμμών σε μια συνεδρία προπόνησης ζωής που μπορεί να αναλυθεί ως εξής:
Στόχος: Τι θέλετε από αυτή τη συνεδρία;
Επιθυμία και προθυμία να ξεκαθαρίσουμε.
Εξερεύνηση συναισθημάτων και φόβων.
Απελευθερώνοντας ό, τι είναι για να πάρετε αυτό που θέλετε.
Κάνοντας ένα σχέδιο δράσης.
Κάντε check in για να σας κρατήσει σε καλό δρόμο.
Οι σύμβουλοι έχουν ένα καλό αυτί ακρόασης και συνήθως προσφέρουν πολύ περισσότερη αξιολόγηση και συμβολή.
Ένας ψυχίατρος μπορεί να διανείμει φάρμακα και συνήθως είναι πολύ λιγότερο διαθέσιμος για εξερεύνηση και εφαρμογή. Είναι εξαιρετικοί με την ανίχνευση ανισορροπιών στο σύστημα και τη συνταγογράφηση φαρμάκων όταν χρειάζεται και συχνά συνεργάζονται με ψυχοφαρμάκο, ο οποίος είναι ειδικός στην επιλογή φαρμάκων.
Όλες οι λεπτομέρειες μπορούν να λειτουργούν ανεξάρτητα ή σε συνδυασμό μεταξύ τους.
Πώς επιβιώνει η επιχείρησή σας κατά τη διάρκεια αυτής της πανδημίας; Τι αλλαγές κάνατε για να προσαρμόσετε τους κανονισμούς ασφαλείας;
Τα πάει καλά με κάποια κενά και επιστρέφει αργά σε περισσότερες προσωπικές επισκέψεις με απόσταση 6 πόδια και μάσκες κ.λπ.
Παίρνουμε τη θερμοκρασία όλων πριν ξεκινήσουμε με μια φορητή συσκευή στο μέτωπο, απολυμάνουμε όλους, έχουμε πολύ καιρό αναμονής μεταξύ των πελατών και διαφορετικών εξωτερικών χώρων για να εργαστούμε. Διαθέτουμε προϊόντα απολύμανσης, γάντια και μαντηλάκια και το πλύσιμο των χεριών είναι απαραίτητο. Όλα μένουν εκτός 2 ημερών και στη συνέχεια φέρονται και σκουπίζονται. Κάνω επίσης μία-μία συνεδρίες στο Zoom.
Οι άνθρωποι προσαρμόζονται στο νέο φυσιολογικό και βρίσκουν τρόπους να καταπραΰνουν το σώμα τους χωρίς πραγματική αφή, αλλά με υποκατάστατα όπως ρολά αφρού, μπάλες κ.λπ. καθώς τα κατευθύνω. Η Life Coaching όπως μπορείτε να φανταστείτε είναι πραγματικά απαραίτητη τώρα με τις συνεχείς αλλαγές και τον φόβο σωστά και αυτό ενσταλάσσεται. Αυτό τους δίνει τη δύναμή τους πίσω.
Υπάρχουν συμβουλές για να επιβιώσουν οι μικρές επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου;
Να είστε συνεπείς και να συνεχίζετε την μπάλα. Ποτέ πριν δεν ήμουν τόσο ευγνώμων που έχω τόσες πολλές πλατφόρμες διαθέσιμες για να κάνω τη δουλειά μου και να μεταφερθώ. Συνεχίζω να βγάζω το μηνιαίο ενημερωτικό δελτίο μου και σας προτείνω να διατηρείτε όσο το δυνατόν περισσότερα συστήματα, ώστε να μην μείνετε πίσω και να είστε έτοιμοι να πάτε καθώς τα πράγματα αλλάζουν. Επειδή ΘΕΛΟΥΝ!
Μετά το 2ο παιδί μου, έφερα το σπίτι της επιχείρησής μου και έτρεξα μαθήματα πριν και μετά τον τοκετό και μασάζ μωρού από το σπίτι μου και αποφάσισα να αποσυρθώ. Λίγο αργότερα, η δουλειά του συζύγου μου σταμάτησε με το χρηματιστήριο να κλείσει και να κλείσει. Σε ένα μήνα πήρα τα κομμάτια και έφτιαξα την επιχείρησή μου για να κλείσω μια λίστα αναμονής και έφτιαξα ένα προσωπικό και έφτιαξα λεμονάδα από λεμόνια. Αυτό ήταν πριν από 25 χρόνια, και αν μπορώ να το κάνω, το ίδιο και εσείς. Αυτή είναι η ασημένια επένδυση όταν η αλλαγή σε χτυπά στο πρόσωπο. Είναι το σηκωτικό που έχει σημασία, όχι το να πέφτεις. Αυτή είναι η ζωή.
Έτσι, δοκιμάστε τα πράγματα για το μέγεθος, όταν οι πόρτες κλείνουν, θυμηθείτε ότι τα παράθυρα θα ανοίξουν. Υπάρχουν 9 ΟΧΙ σε κάθε Ναι, γι 'αυτό να είστε ανθεκτικοί, μην τα παρατάτε και μην το πάρετε προσωπικά. Θυμηθείτε τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό
Για άλλη μια φορά, σας ευχαριστούμε που αφιερώσατε χρόνο να μοιραστείτε μαζί μας τις εμπειρίες και τις συμβουλές σας.
Γράφτηκε από τον Abhisek Pattnaik Pic ευγενική προσφορά: Artstation.com
Areté: (η ελληνική), η πράξη της ζωής μέχρι το πλήρες δυναμικό κάποιου.
Ξέρεις κοιτάζοντας το παρελθόν μου, τι με στοιχειώνει περισσότερο; Είναι απλώς το προηγούμενο των δυνατοτήτων αυτού που θα μπορούσα να γίνω. Όχι, μη με παρεξηγείς. Δεν κρίνω ούτε την τρέχουσα κατάστασή μου ούτε φέρνω αυτήν την ιδέα ότι ο κόσμος και τα στοιχεία του πρέπει να είναι πολυεπίπεδη για να έχει νόημα. Λαμβάνοντας υπόψη την υποστήριξη που έχω λάβει από την οικογένειά μου καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής μου, δεν πιστεύω ακόμη στην ιδέα του οικονομικού ντετερμινισμού (δηλαδή είναι τα οικονομικά / χρήματα που καθορίζουν κάθε πορεία δράσης) όπως αυτή του Karl Marx .Συνεπώς, συνεχίζω να ζω στον μακρινό ιδανικό κόσμο μου, παραμένοντας ιδεαλιστής (κάποιος που οραματίζεται έναν κόσμο δηλαδή θα έπρεπε να είναι μάλλον παρά τον πραγματικό). Ως εκ τούτου, οι δυνατότητες που έχω ξεχάσει δεν έχουν καμία σχέση με την κοινωνική κατάσταση ή την ιεραρχία εξουσίας ή τους μισθούς που λαμβάνουμε μέχρι το τέλος κάθε μήνα. Αλλά μάλλον, η ιδέα να τα βιώσετε στο σύνολό τους. Δεν μπορώ απλά να τραβήξω ένα rickshaw για μια μέρα και να γίνω rickshaw. Ούτε μπορώ να ασχοληθώ με την ενεργό πολιτική για μια μέρα και να αποκαλέσω τον εαυτό μου πολιτικό. Απλώς θα παραμείνω ο εαυτός μου. Μια επιλογή αποφάσεων / επιλογών μεταξύ των άπειρων δυνατοτήτων που δημιουργούν ένα στενό μονοπάτι, το οποίο έχει γίνει πολύ λεπτό τώρα για να μου επιτρέψει να φιλοξενήσω κάτι άλλο σε αυτό. Και αυτό με κάνει να σκεφτώ την υπόθεση «πολλών κόσμων».
Πρέπει να γνωρίζετε το πείραμα σκέψης που είναι διάσημο με το όνομα της γάτας του Schrodinger. Δόθηκε από τον φυσικό Erwin Schrodinger ως αλληγορία για να εξηγήσει τις πολυπλοκότητες της κβαντικής φυσικής.
Φανταστείτε ότι υπάρχει ένα σφραγισμένο κουτί με μια γάτα σε αυτό. Και υπάρχει ένα ραδιενεργό στοιχείο και ένα φιαλίδιο που περιέχει δηλητηριώδες αέριο για να το συνοδεύσει. Το σύστημα έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε εάν το ραδιενεργό στοιχείο διαλυθεί μέσα σε μια ώρα, το σφυρί πέφτει, σπάζοντας το φιαλίδιο και έτσι, σκοτώνοντας τη γάτα. Όμως, οι πιθανότητες αποσύνθεσης του στοιχείου μέσα σε μία ώρα είναι 50/50. Ως εκ τούτου, ο Schrodinger υποστηρίζει ότι η γάτα στο σφραγισμένο κουτί είναι ταυτόχρονα νεκρή και ζωντανή πριν ανοίξει το κουτί. Σύμφωνα με τον ίδιο, καθώς δεν υπάρχει κανείς μέσα στο κουτί για να δει τα συμβάντα, η γάτα υπάρχει με όλες τις δυνατότητές της, δηλαδή τόσο νεκρή όσο και ζωντανή. Αυτό κατά κάποιον τρόπο έδωσε τη θέση στην υπόθεση «πολλών κόσμων» από τον Hugh Everett αργότερα. Σύμφωνα με αυτό, όλα τα πιθανά αποτελέσματα για οποιοδήποτε κβαντικό γεγονός ή απόφαση πραγματοποιούνται φυσικά σε κάποιο «κόσμο» ή σύμπαν.
Εντάξει! Αυτό είναι σίγουρο, να γνωρίζω ότι άπειρα αντίγραφα μου ζουν ταυτόχρονα σε παράλληλους κόσμους, όπως οι υπόλοιπες δυνατότητες. Εγώ ως κρίκετ. Τετραγωνισμένος. Εγώ ως πιλότος. Τετραγωνισμένος. Εγώ ως καλλιτέχνης. Τετραγωνισμένος. Εγώ ως δισεκατομμυριούχος. Τετραγωνισμένος. Χα! Αλλά τι γίνεται με αυτό το αντίγραφο του εαυτού μου, που έχω βιώσει. Πώς μπορώ να ξεπεράσω αυτήν την περιοριστικότητα και να γίνω οι υπόλοιποι ταυτόχρονα;
Όπως και η γάτα του Schrodinger, αντλώ την κατάστασή μου, την ταυτότητά μου από άλλους. Δεν είναι; Βεβαίως εξαρτάται από το τι και πώς με αντιλαμβάνεται η κοινωνία. Κόλαση, δεν μπορώ καν να πω τη διαφορά μεταξύ του τι είναι αληθινό και του τι είναι αναγκασμένο μέσα μου τώρα. Αναρωτιέμαι τι γίνεται αν απλώς κλειδώσω σε ένα κουτί ως λύση. Όπως και η γάτα, δεν θα γίνω αντιληπτός από κανέναν. Δεν θα έπρεπε να με ελευθερώσει τότε; Βοήθησέ με να υπάρχω ταυτόχρονα σε όλες μου τις δυνατότητες από εδώ και στο εξής με βοηθά να πετύχω το Arete μου!
