Στην όμορφη και άγρια Λακωνική Μάνη, μέρος α’

Το αφιέρωμα στη Μάνη ξεκινά… Ελάτε μαζί μας σε ένα ακόμα γλυκό ταξίδι!

Διαβάστε το δεύτερο μέρος εδώ και το τρίτο μέρος εδώ.

Στην όμορφη και άγρια Λακωνική Μάνη, μέρος β’

Στην όμορφη και άγρια Λακωνική Μάνη, μέρος γ’

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Μάνη ονομάζεται η περιοχή στα νότια της Λακωνίας και της Μεσσηνίας, με νοτιότερο άκρο το Ακρωτήριο Ταίναρο. Αποτελείται αναλόγως από τη Λακωνική και τη Μεσσηνιακή Μάνη, οι οποίες έχουν και μορφολογικές διαφορές. Η Λακωνική Μάνη έχει μια πιο άγρια ομορφιά, ενώ η Μεσσηνιακή είναι περισσότερο πράσινη και δροσερή.

Φτάνοντας στη Λακωνική Μάνη αντικρίσαμε την περίφημη άγρια ομορφιά των μανιάτικων τοπίων και αναλογιστήκαμε την ιστορία της… Δε θα μπορούσαμε να κάνουμε κι αλλιώς, μιας και είναι από τις ιστορικότερες περιοχές της χώρας μας. Κατοικημένη από την προϊστορική εποχή, η Μάνη είναι το μέρος που δεν υποτάχθηκε ποτέ στους Οθωμανούς κατακτητές! Μια περιοχή απρόσβλητη, η οποία προσέφερε πολλά στην Επανάσταση του 1821. Τα χαρακτηριστικά της αυτά τα βρίσκουμε αποτυπωμένα στην αρχιτεκτονική της, στους πύργους και τα κάστρα, με την οποία θα ασχοληθούμε αρκετά στο πρώτο άρθρο του αφιερώματος.

Πηγαίνοντας προς τον πρώτο μας προορισμό, το χωριό Καφιώνα στη Λακωνική Μάνη.

Στο πρώτο μας μανιάτικο άρθρο, λοιπόν, επισκεπτόμαστε τη Λακωνική Μάνη, αφουγκραζόμαστε την ιστορία και αναλύουμε την αρχιτεκτονική της, συγκεντρώνουμε πλούσιο φωτογραφικό υλικό, δοκιμάζουμε τη γαστρονομία της, πίνουμε δροσιστικά κοκτέιλ και ανακαλύπτουμε γραφικά τοπία και όμορφες παραλίες.

Μάνη! Στη Λακωνική της πλευρά από όπου θα ξεκινήσουμε τα ταξιδιωτικά μας άρθρα για αυτόν τον υπέροχο και τόσο ιστορικό τόπο!

Η είσοδος για το τετράστερο ξενοδοχείο Koukouri Village

Τι απόλαυση μετά το ταξίδι να φτάνεις σε ένα πεντακάθαρο, ευρύχωρο δωμάτιο και να βουλιάζεις σε ένα τόσο μαλακό στρώμα που να μη σ’ αφήνει να σηκωθείς! Έτσι κάναμε κι εμείς μόλις μπήκαμε στο δωμάτιο του τετράστερου ξενοδοχείου Koukouri Village στο χωριό Καφιώνα, κοντά στην Αρεόπολη, αφού κάναμε ένα ζεστό, ανακουφιστικό μπανάκι στο ευρύχωρο και πεντακάθαρο μπάνιου του πρώτα…

Το υπέροχο δωμάτιο -σαν σπιτάκι- του Koukouri Village… Ευχαριστούμε θερμά για τη φιλοξενία!

Το Koukouri Village είναι ένα πανέμορφο συγκρότημα κτιρίων, χτισμένο με πέτρα για να ταιριάζει στο μανιάτικο τοπίο. Μοιάζει πραγματικά σαν ένα ήσυχο χωριουδάκι, ό,τι πρέπει για να είναι το ορμητήριο μας!

Έτοιμοι για τη βραδινή μας έξοδο!

Όπως σε όλες τις εκδρομές μας, γίναμε φίλοι με τα ζωάκια της περιοχής!

Έτσι, αφού ετοιμαστήκαμε κατευθυνθήκαμε προς την Αρεόπολη, για να κάνουμε τη βόλτα μας, να φάμε και να πιούμε. Η Αρεόπολη είναι χωριό της ανατολικής, Λακωνικής Μάνης, ένας ιστορικός και διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός μιας και αποτελεί πατρίδα των Μαυρομιχαλαίων και είναι ένα από τα πρώτα μέρη που σήκωσε το λάβαρο της Ελληνικής Επανάστασης. Το όνομά της σημαίνει η πόλη του Άρη.

Μόλις φτάσαμε στην πλατεία της Αρεόπολης, πετύχαμε να ξεκινάει μια παράσταση Καραγκιόζη, προσφορά του Δήμου Ανατολικής Μάνης στα παιδιά, αλλά και τους μεγάλους της περιοχής. Ήταν πραγματικά μια πολύ ωραία πρωτοβουλία!

Το άγαλμα του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ηγεμόνα της Μάνης, στην πλατεία της Αρεόπολης.

Δωρεάν παράσταση Καραγκιόζη από τον Δήμο Ανατολικής Μάνης

Στον όμορφο πεζόδρομο της Αρεόπολης

Αφού κάναμε τη βόλτα μας στη γραφική Αρεόπολη, καθίσαμε για το βραδινό μας στην ταβέρνα «Ο Μπάρμπα Πέτρος». Εκεί μας υποδέχτηκε η υπεύθυνη του εστιατορίου κυρία Κάτη, ο ιδιοκτήτης κύριος Πιέρρος Μπαθρέλος και ο γιος του Γιάννης Δερμιτζόγλου.

Το οινομαγειρείον «Ο Μπάρμπα Πέτρος»

Στην ωραία αυλή της ταβέρνας…

Με την κυρία Κάτη, υπεύθυνη του εστιατορίου.

Μας είπαν πως η ταβέρνα είναι η πιο παλιά της Αρεόπολης, από το 1926, και πως περνάει από γενιά σε γενιά. Οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται είναι πολύ προσεχτικά επιλεγμένες και τα φαγητά είναι φυσικά όλα χειροποίητα. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που το οινομαγειρείο είναι από τους στυλοβάτες του τουρισμού στην περιοχή. Το σκεπτικό τους είναι οι πελάτες να φάνε όσο καλά θα έτρωγαν και οι ιδιοκτήτες, μπορεί και καλύτερα! Ο ποιοτικός τουρισμός θα περάσει σίγουρα από την ταβέρνα, μας είπαν, μιας και αναγνωρίζει πως είναι φτιαγμένα όλα με πολλή αγάπη. Εμείς τα δοκιμάσαμε και το εγγυόμαστε!

Έφτασαν τα φαγητά μας!

Μας είπαν και λίγα λόγια για την ιστορία του οινομαγειρείου. Η ταβέρνα αυτή ήταν ένα σημείο αναφοράς, επειδή ο παππούς έκανε εμπόριο κρασιού και ήταν πολύ γνωστός για το κρασί, μιας και ήταν ο μόνος που το πουλούσε στην περιοχή. Ο παππούς και η γιαγιά προμήθευαν γενικώς τη γειτονιά με διάφορες πρώτες ύλες. Έτσι, η ταβέρνα ήταν ένα στέκι της εποχής. Ο πατέρας ανέλαβε το 1970 και έφτιαξε την αυλή και την ταράτσα που βλέπουμε και σήμερα.

Για ορεκτικό: τυρί και ελιές παραγωγής τους, σπιτικό σύγκλινο, παντζαροσαλάτα με δαμάσκηνο και καρύδι, και καροτοσαλάτα

Κολοκυθοκορφάδες, δηλαδή βλαστάρια του κολοκυθιού τσιγαριστά με φρέσκια ντομάτα, μαζί με άλλα λαχανικά και μυρωδικά

Ντόπιο λουκάνικο με πορτοκάλι

Γουρουνόπουλο με πατάτες, από χοιρινό δικής τους παραγωγής

Γουρουνόπουλο με δαμάσκηνα, κράνμπερι και άλλα αποξηραμένα φρούτα, μαζί με ρύζι μπασμάτι, μία από τις σπεσιαλιτέ της ταβέρνας!

Χειροποίητη κολοκυθόπιτα

Για κλείσιμο του γεύματος υπέροχη πατσαβουρόπιτα με αρώματα πορτοκαλιού και κανέλας! Ευχαριστούμε θερμά για όλα!

Είχε βραδιάσει για τα καλά, οπότε ήταν η ώρα για κοκτέιλ! Η Αρεόπολη έχει πάρα πολλά βραδινά μαγαζιά, τα οποία σφύζουν από κόσμο… Εμείς επιλέξαμε να επισκεφθούμε το μαγαζί του Γιάννη Δερμιτζόγλου, το “Bukka Home Bar“, μόλις δύο βήματα από την ταβέρνα «Ο Μπάρμπα Πέτρος». Καθήσαμε κάτω από την πανέμορφη βουκαμβίλια, παραγγείλαμε τα ποτάκια μας και απολαύσαμε την ωραία μουσική και τη ζεστή ατμόσφαιρα.

Κάτω από τη βουκαμβίλια του “Bukka Home Bar”

Κοκτέιλ “Reina” με τζιν, αγγούρι, ροζ πιπέρι και βασιλικό

Κοκτέιλ “Verano Amor” με μαύρο ρούμι, κανέλα και passion fruit.

Κοκτέιλ ημέρας “Bukka” με Otto’s Athens Vermout, Prosecco, κεράσι και σόδα γκρέιπφρουτ (στο ψηλό ποτήρι) και κοκτέιλ “Olivia” με κίτρινη τεκίλα, σόδα ροζ γκρέιπφρουτ και πουρέ φρέσκου σύκου (στο χαμηλό ποτήρι)

Ο Γιώργος με τον Γιάννη Δερμιτζόγλου, ιδιοκτήτη του “Bukka Home Bar”

Ο Γιάννης μας χάρισε τον καινούριο τους κατάλογο-χάρτη με τη λίστα με τα τοπικά κρασιά, και τα νέα τους ποτά και κοκτέιλ, στα οποία χρησιμοποιούνται και ελληνικά ποτά.

Ο νέος κατάλογος-χάρτης του “Bukka Home Bar” σε ανακυκλωμένο χαρτί. Τον κατάλογο σχεδίασε η Γεωργία Τσιότου, του Mani Deco. Ευχαριστούμε τον Γιάννη για το υπέροχο αναμνηστικό!

Καθώς απολαμβάναμε τα κοκτέιλ μας, είχαμε και μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Πιέρρο Τσατσούλη, έναν νεαρό αγρότη, ο οποίος το καλοκαίρι ασχολείται με ξεναγήσεις στις θαλάσσιες σπηλιές της Λακωνικής Μάνης. Μας είπε τόσα πολλά ενδιαφέροντα πράγματα για τις σπηλιές, ώστε θα χρειαζόμασταν ένα άρθρο ολόκληρο για να τα μεταφέρουμε!

Εκτός αυτών, ο Πιέρρος μας μίλησε για τις πιστοποιημένες βιολογικές του καλλιέργειες, εξηγώντας μας με λεπτομέρεια όσα τις κάνουν να ξεχωρίζουν. Για παράδειγμα, στον ελαιώνα έχει χρησιμοποιήσει γεώλιθο, ο οποίος είναι ένα φυσικό υλικό που βελτιώνει το pH στο χώμα. Ο Πιέρρος το χειμώνα παράγει ελιές και ελαιόλαδο από ασπροελιές, Κορωνέικες και πολλές αγριελιές, το οποίο βγάζει σε βιολογικό ελαιοτριβείο της εμπιστοσύνης του. Μια ωραία ιδέα zero waste που μας ανέφερε ο Πιέρρος είναι πως το λάδι, αφού το χρησιμοποιήσουμε στο τηγάνισμα, μπορούμε να το κάνουμε σαπούνι, όπως κάνει ο ίδιος με τη μητέρα του!

Το βιολογικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, η κάπαρη και ο ανθός αλατιού «Π» του Πιέρρου (πηγή)

Το καλοκαίρι ο Πιέρρος παράγει τον ανθό αλατιού «Π», ο οποίος έχει σχεδόν 100% καθαρότητα, εγγυημένη με χημικές αναλύσεις. Κάτι άλλο πολύ ενδιαφέρον που μας είπε ο Πιέρρος είναι πως το αλάτι έχει χημική σύσταση που σχηματίζει ένα τετράγωνο, γι’ αυτό ταιριάζει περισσότερο σε τετράγωνο βαζάκι. Ο ίδιος έχει επιλέξει και τέτοια βαζάκια για τον δικό του ανθό αλατιού. Ακόμα, ο Πιέρρος μας αφηγήθηκε πως τα παλιά χρόνια στη Μάνη, οι γυναίκες όταν παντρεύονταν έπαιρναν για προίκα ένα κομμάτι βράχου, το οποίο ήταν το «ψυγείο της εποχής», μιας και περιείχε αλάτι με το οποίο θα συντηρούσαν τα τρόφιμα, αφού δεν είχαν ρεύμα.

Κάποια από τα βιολογικά προϊόντα «Π», ρίγανη και ανθός αλατιού.

Εκτός από ελιές, ελαιόλαδο και ανθό αλατιού, ο Πιέρρος παράγει ρίγανη από τα χωράφια του στην Αρεόπολη, με βιολογικό τρόπο. Διαθέτει ακόμα και άγρια κάππαρη, την οποία μαζεύει από τους γκρεμούς όπου τη ραίνει η αλμύρα της θάλασσας μέρα-νύχτα. Την κάπαρη την ξεπικρίζει η μητέρα του και τη βάζει στο βιολογικό τους λάδι, ώστε να διατηρεί τη γεύση της. Τέλος, ο Πιέρρος μαζεύει και φασκόμηλο από τα χωράφια του. Μας είπε πως θέλει να είναι επιλεγμένα τα προϊόντα που παράγει, ώστε να διατηρεί πάντα την υψηλή ποιότητα που θέλει, και κάπως έτσι κλείσαμε την ωραία μας κουβέντα. Από τη μεριά μας του ευχόμαστε τα καλύτερα!

Η κάπαρη σε βιολογικό λάδι του Πιέρρου με την επωνυμία «Π»

Έχοντας πλέον κάνει νέους φίλους και σε αυτά τα μέρη, ήταν η ώρα να επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο μας. Κάναμε μια μικρή βραδινή βόλτα στην Αρεόπολη και γυρίσαμε στο Koukouri Village, για έναν δροσερό και αναζωογονητικό ύπνο στο απαλό κρεβάτι του δωματίου μας.

Για μια τελευταία βραδινή βολτίτσα στην Αρεόπολη…

Το επόμενο πρωί μας περίμενε μια έκπληξη! Πρωινό σε μια σκιερή βεράντα με φανταστική θέα προς τη θάλασσα… Το πρωινό του Koukouri Village ήταν πολύ ωραίο και γευστικό, με τοστάκια, ψωμάκι, φρυγανιές, βούτυρο, μαρμελάδα, μέλι, ομελέτα, κέικ και κρουασανάκια. Γεμίσαμε τις κοιλίτσες μας και ετοιμαστήκαμε για μια μέρα γεμάτη νέες εμπειρίες!

Ο εσωτερικός χώρος της τραπεζαρίας του Koukouri Village

Νοστιμότατο πρωινό για δύο άτομα

Κέικ και κρουασανάκια, μιας και μας αρέσει να τρώμε το γλυκό μας πρώτα!

Η μέρα ήταν πολύ ζεστή και τι καλύτερο από το να κάνουμε μια βουτιά σε κάποια δροσερή θάλασσα της Λακωνική Μάνης. Έτσι, φορέσαμε τα μαγιό μας και μπήκαμε στο αυτοκίνητο για να κατευθυνθούμε νότια.

Η πρώτη στάση στη μικρή μας εκδρομή θέλαμε να είναι ο Γερολιμένας. Πρόκειται για ένα μικρό, γραφικό, παραθαλάσσιο χωριό. Διαβάσαμε πως επί Τουρκοκρατίας ήταν ορμητήριο των Μανιατών πειρατών και πως παλιότερα αποτελούσε σπουδαίο αλιευτικό καταφύγιο.

Βρέχοντας τα ποδαράκια μας σε μια θάλασσα σαν καρτ ποστάλ!

Η παραλία του Γερολιμένα με τα άσπρα βότσαλα λάμπει μέσα στο άγριο τοπίο.

Η παραλία του Γερολιμένα έχει άσπρο βότσαλο και εντυπωσιακά γαλαζοπράσινα νερά. Κάναμε μια μικρή στάση προτού συνεχίσουμε στους επόμενους προορισμούς…

Στην παραλία του Γερολιμένα

Δε θα μπορούσαμε να μην περάσουμε και από το χωριό με τους πετρόχτιστους πύργους, τις εκκλησίες και τα σπίτια. Αναφερόμαστε στη Βάθεια, έναν γραφικό οχυρό οικισμό χτισμένο σε περίοπτη θέση, στην κορυφή ενός λόφου. Απλώς πανέμορφο και μανιάτικο, όσο δεν πάει!

Ο ήλιος έκαιγε και το Eat Dessert First Greece φόρεσε τα καπελάκια του!

Στην πετρόχτιστη, επιβλητική Βάθεια

Σκαρφαλώνοντας για να δούμε την τομή του γκρεμισμένου πετρόχτιστο κτίσματος…

Ψάχνοντας λίγα πράγματα για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Μάνης, βρήκαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα τυπολογία για τους πύργους της, αναδημοσιευμένη από το βιβλίο Οι Πύργοι της Μάνης, Φρουροί από Πέτρα (2001). Έτσι, αποφασίσαμε να αναζητήσουμε τους διάφορους τύπους στο πανέμορφο τοπίο της Βάθειας και να τους αντιστοιχήσουμε με τα σχεδιαγράμματα! Παραθέτουμε με φωτογραφίες όσα καταφέραμε να βρούμε…

1. Πύργος τετράπλευρος, ορθογώνιος

πηγή

Στον οχυρό οικισμό Βάθεια Λακωνίας

2. Πύργος τετράπλευρος με μία όψη ψηλότερη από τις άλλες

πηγή

3. Πύργος στη συνέχεια του άξονα ορθογωνικού σπιτιού

πηγή

Στον οχυρό οικισμό Βάθεια Λακωνίας

4. Πύργος και σπίτι σε ορθή γωνία

πηγή

5. Πύργος στο μέσο της μιας μεγάλης πλευράς του σπιτιού

πηγή

Στον οχυρό οικισμό Βάθεια Λακωνίας

6. Δύο ορθογωνικά σπίτια αμφίπλευρα του πύργου

πηγή

7. Δύο σπίτια κολλητά στις δύο κάθετες πλευρές του πύργου

πηγή

Στο δρόμο προς το Πόρτο Κάγιο

8. Σπάνιος τύπος με τον πύργο στη μέση της στέγης του σπιτιού

πηγή

Στην επαρχιακή οδό Καλαμάτας-Αρεόπολης

Αφού μαζέψαμε ήλιο και ζέστη, έπρεπε να δροσιστούμε επιτέλους! Συνεχίσαμε τη νότια διαδρομή μας για να ανακαλύψουμε άλλη μια γραφική παραλία, το Πόρτο Κάγιο. Διαβάσαμε πως το όνομά του σημαίνει «Ορτυκολίμανο», καθώς αποτελεί πέρασμα πολλών αποδημητικών πουλιών και ιδίως ορτυκιών. Στην αρχαιότητα λεγόταν «Λιμένας» ή «Ψαμμαθούς», από το οποίο βγαίνει και η ονομασία «Ψαμαθιάς» την οποία χρησιμοποιούν οι παλιότεροι κάτοικοι.

Το Πόρτο Κάγιο από μακριά

Χαλαρώσαμε στη ρηχή θάλασσα του Πόρτο Κάγιο…

…και κολυμπήσουμε στα γαλαζοπράσινα νερά!

Θα σας αποχαιρετήσουμε για τώρα με ένα φωτορεπορτάζ από τις διαδρομές που κάναμε στα πλαίσια του πρώτου μας άρθρου, ώστε να σας ταξιδέψουν οι εικόνες από μόνες τους για λίγο ακόμα. Μείνετε συντονισμένοι… Σύντομα θα ακολουθήσουν και άλλα άρθρα για τη Μάνη!

Ένα μικρό φωτορεπορτάζ από τα τοπία της Λακωνικής Μάνης:

(Πατήστε τις φωτογραφίες για να τις δείτε σε πλήρη προβολή)

POTD: Artistic Red Pepper (Έμπνευση κατά τη διάρκεια του COVID)

 

POTD: Artistic Red Pepper (Έμπνευση κατά τη διάρκεια του COVID)

23 Αυγούστου 2020Δημοσιεύτηκε στο Lifestyle

Στο τοπικό μανάβικο, έπρεπε να πάρω μια κόκκινη πιπεριά για τον γενειοφόρο δράκο μου. Παρατήρησα ότι υπήρχε πώληση με κόκκινες πιπεριές. Τέλειος!

Καθώς πλησίασα στο σωρό των κόκκινων πιπεριών, παρατήρησα ότι τα περισσότερα από αυτά εμφανίστηκαν μελανιασμένα ή με κάποιο τρόπο. Λοιπόν, δεδομένου ότι ήταν ειδικοί, υποθέτω ότι αυτός είναι ο λόγος;

Είναι ενδιαφέρον ότι, το μόνο πιπέρι στο σωρό που έμοιαζε άψογο ήταν εκείνο που είχε ένα άλλο κομμάτι να μεγαλώνει από την πλευρά του.

Δεν είναι παρόμοιο στην πραγματική ζωή;

Η ζωή ήταν πολύ δύσκολη για πολλούς από εμάς τους τελευταίους μήνες. Ήταν ένα νευρικό ρολό που συγκλονίζει τα συναισθήματα και τις ανησυχίες.

Προσπαθώ πολύ σκληρά να παραμείνω θετικός και υποστηρικτής αυτών που βρίσκονται γύρω μου, ενώ δημιουργώ όρια μετά από όρια για να αποτρέψω τον εαυτό μου από την αποστράγγιση.

Μερικές μέρες είναι πραγματικά δύσκολες, καθώς όταν κοιτάζω στο μέλλον, κοιτάζω τους επόμενους μήνες. Το σχολείο ξεκινά σύντομα και κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά συμβαίνει. Ανησυχώ τόσο για την υγεία όσο και για τις εκπαιδευτικές προκλήσεις των παιδιών. Σκέφτομαι την πιθανότητα ότι μπορώ να συνεχίσω τις συνήθειες αυτο-φροντίδας μου στις οποίες εργάζομαι σκληρά επί του παρόντος.

Ανάμεσα σε όλες τις δυσκολίες και τις συγκρούσεις, ψάχνω το ειδικό μου «κόκκινο πιπέρι» κάθε μέρα.

Εσυ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ?

Πώς είσαι?

https://chocoviv.home.blog/

 

ON ΑΝ Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΣΚΟΤΕΙΝΗ, ΓΙΑΤΙ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΕΝΑΝ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ;

Αν η περίοδος του Βυζαντίου ήταν τόσο σκοτεινή, γιατί ανέδειξε έναν τόσο σημαντικό πολιτισμό;

Παρ’ ότι γνωρίζει τη βαθιά σύγκρουση Ανατολής-Δύσης, ο καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας Τζόναθαν Χάρις προσπαθεί να αποφύγει τέτοιου είδους αδιέξοδα. Μέριμνά του είναι να αφηγηθεί και όχι να αποκαταστήσει ή να καταδικάσει όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

 Άλλωστε, το ερώτημα που θέτει είναι εύλογο: αν η περίοδος του Βυζαντίου ήταν τόσο σκοτεινή, σύμφωνα πάντα με την ερμηνεία του Γίβωνος, γιατί άντεξε τόσο; Και αν ανέδειξε έναν τόσο σημαντικό πολιτισμό, όπως πολλοί επιμένουν, γιατί στο τέλος εξαφανίστηκε ολοκληρωτικά;  

Στο βιβλίο του Βυζάντιο, Ένας άγνωστος κόσμος (κυκλοφορεί στα ελληνικά σε μετάφραση Γιώργου Μπαρουξή) ο Χάρις αποκαλύπτει με τρόπο γλαφυρό και παραστατικό τις αντιφάσεις του βυζαντινού πολιτισμού, που μπορεί να ανέδειξε ένα παράδοξο θεοκρατικό καθεστώς, αλλά διέθετε μια πολυδιάστατη στρατηγική και πίστη σε μια δύναμη που ξεσήκωνε τα πλήθη.  

Αν ο λαός δεν το στήριζε, όπως εύστοχα επισημαίνει ο Χάρις, το Βυζάντιο δεν θα υπήρχε για τόσους αιώνες και τα ίχνη του δεν θα αφανίζονταν με τέτοια μανία από τους επόμενους.  

Είναι ανατριχιαστική η περιγραφή της ανεύρεσης των μπρούντζινων υπολειμμάτων του κατεστραμμένου έφιππου ανδριάντα του Ιουστινιανού Α’ από τον Γάλλο περιηγητή και φυσιοδίφη Πιερ Ζιλ ο οποίος αναζήτησε μάταια τα ίχνη του παλιού βυζαντινού μεγαλείου στην κατακτημένη από τους Οθωμανούς Πόλη.  

Αναλαμβάνοντας τον ρόλο του Ζιλ, ο πανεπιστημιακός Τζόναθαν Χάρις φέρνει εις πέρας την αποστολή του, που είναι να ξαναενώσει τα αντιφατικά κομμάτια του Βυζαντίου.

Και παρ’ ότι ο τρόπος του μοιάζει πρωτόγνωρος, καθώς έχει περισσότερο τα χαρακτηριστικά ενός προικισμένου παραμυθά παρά ενός αυστηρού ιστορικού, διατηρεί τη ζωντάνια της προφορικότητας που θα σεβόταν κάθε φιλόδοξος σύγχρονος Ηρόδοτος.  

Αντιλαμβάνεται, για παράδειγμα, τις αντιφάσεις του Ιουστινιανού, ο οποίος λειτούργησε ως ο κατεξοχήν φανατικός κυνηγός των παγανιστών και των αρχαίων ναών, αλλά κατάφερε να πάρει τη Ρώμη από τον Τωτίλα, να ανακτήσει τη βόρεια Αφρική, τη Σικελία και τη νότια Ιταλία, εμφυσώντας στον λαό του, τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια της Αυτοκρατορίας του, υπέρμετρη αισιοδοξία.  

Αυτό το πνεύμα ήταν διάχυτο στην Κωνσταντινούπολη, ακόμα και όταν χτυπήθηκε από τους άπειρους εχθρούς (Άραβες, Πέρσες, Βησιγότθοι), αλλά κατάφερε να αντέξει.  

«Η επιβίωση της Κωνσταντινούπολης και της Αυτοκρατορίας δεν οφειλόταν μόνο στη γεωγραφική της θέση, τον καιρό και τα εντυπωσιακά πυροτεχνήματα» γράφει χαρακτηριστικά ο ιστορικός. «Την κρίσιμη στιγμή η εξουσία βρέθηκε στα χέρια ανθρώπων με αξιοσημείωτες ικανότητες».  

Από αυτούς διακρίνει χαρακτηριστικά τον Λέοντα Β’, ο οποίος ξεκίνησε ως στρατηγός, εκμεταλλευόμενος το δημοκρατικό προνόμιο που έδιναν οι αυτοκράτορες στους κοινούς θνητούς να ανελιχθούν με βάση τις ικανότητές τους, ενώ ειδική μνεία κάνει ακόμα και στις ικανότητες του Πατριάρχη Φώτιου.  

Ιδιαίτερα σημαντική θεωρεί την περίοδο της κυριαρχίας του Κωνσταντίνου Ε’, του δεύτερου αυτοκράτορα της δυναστείας των Ισαύρων ο οποίος ήταν παραδόξως εικονοκλάστης (άλλη μια αντίφαση της βυζαντινής εποχής).

Μολονότι ο Χάρις βλέπει τον φανατισμό, τα λάθη και τα ατοπήματα, θεωρεί ότι ήταν οι εγγενείς αυτές αντιφάσεις που έκαναν τελικά την Αυτοκρατορία να αντέξει.  

Βάζοντας μάλιστα τον εαυτό του στον ρόλο των επισκεπτών και των περιηγητών που αναζήτησαν στην πόλη τα χνάρια της Αυτοκρατορίας, όπως ο Ντομπρίνια Γιαντρέικοβιτς που περιέγραψε την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη το 1200, δείχνει να μαγεύεται από τις εικόνες που βγαίνουν από τα βάθη του παρελθόντος:  

«Κατέγραψε με κάθε λεπτομέρεια όλα τα ψηφιδωτά, τις εικόνες, τις αγιογραφίες και τα ιερά κειμήλια που είδε. Στην Αγία Σοφία τού έδειξαν τις πλάκες του νόμου που έφερε ο Μωυσής από το όρος Σινά, καθώς και μια ποσότητα μάννα που έπεφτε από τον ουρανό για να θρέψει τους Ισραηλίτες όσο περιπλανιούνταν στην έρημο. Πίστευε ειλικρινά ότι και τα δύο ήταν γνήσια. (…)».

  Τελικά, όπως συμπερασματικά λέει ο Χάρις, «το Βυζάντιο κατέκτησε τον Βορρά όχι με τη δύναμη των όπλων αλλά με υπομονετική διπλωματία και με το θαύμα της εικαστικής και λογοτεχνικής χριστιανικής κουλτούρας του. Και αυτό ήταν ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμά του».

Πηγή: www.lifo.gr

24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 2020    GEOPELA

https://georgepelagia.wordpress.com/

ON ΣΚΙΑΘΟΣ: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΟΥ «MAMMA MIA!» ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Σκιάθος: Στον απόηχο του «Mamma Mia!» και του Παπαδιαμάντη

Σκιάθος, η λαμπερή βασίλισσα των Σποράδων. Εκεί όπου η φύση συναντά τον κοσμοπολίτικο αέρα, ο οργανωμένος τουρισμός διασταυρώνεται με τους κρυμμένους θησαυρούς και η «ζωντανή» νυχτερινή ζωή με τα αρχαία μυστικά. Η Σκιάθος είναι ένα νησί που σου προσφέρει τα πάντα. Αποτελεί έναν μοναδικό συνδυασμό Ιονίου και Αιγαίου, είναι πνιγμένη στο πράσινο και τυφλώνεσαι από τις σμαραγδένιες αμμουδιές της που συναρπάζουν ακόμη και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. Γενέτειρα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, γι’ αυτό και σε όλη την έκταση του νησιού είναι απλωμένο το λογοτεχνικό πνεύμα του. Σημεία και τοποθεσίες για κέφι ατελείωτο, καλοκαιρινές διασκεδάσεις ή βόλτες στα σοκάκια, μονοπάτια για πεζοπορία, περίφημες μονές, όπως η Ευαγγελίστρια και η Κουνίστρα, αλλά και διάθεση για ανακάλυψη σ’ ένα νησί που κρύβει πολλές εκπλήξεις.

Φτάνοντας στο λιμάνι, οι πρώτες εικόνες σε προϊδεάζουν αμέσως για όσα θα ακολουθήσουν. Μια αναγνωριστική βόλτα στον πολυσύχναστο κεντρικό πεζόδρομο της Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και στα παρακείμενα στενάκια επιβάλλεται μόλις αγκυροβολήσετε στο νησί. Επόμενη στάση το μεσαιωνικό κάστρο Μπούρτζι, χτισμένο το 1207. Πρόκειται για μια μικρή, πυκνόφυτη χερσόνησο μπροστά ακριβώς στο λιμάνι της Σκιάθου, που το χωρίζει σε δύο τμήματα. Από τη μια πλευρά βρίσκεται το εμπορικό λιμάνι και από την άλλη το παλιό λιμάνι, όπου δένουν τα καΐκια, οι ψαρόβαρκες και τα ταξιδιωτικά σκάφη αναψυχής. Διασχίζοντας τον πλατύ διάδρομο, μπορείτε να επισκεφτείτε το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, προστάτη των Ενετών, μέσα στο φρούριο, το παλιό δημοτικό σχολείο που έχει μετατραπεί σε πολιτιστικό κέντρο και, φυσικά, να καθίσετε στο δημοτικό παραδοσιακό αναψυκτήριο για να πιείτε έναν καφέ, ατενίζοντας τη θέα στο Αιγαίο, χαζεύοντας τα πλοία που καταφθάνουν και βλέποντας τα αεροπλάνα να περνούν μπροστά σας. Σε μικρή απόσταση, απέναντι από το λιμάνι, θα ακολουθήσετε τις επιγραφές προς το σπίτι του πεζογράφου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που έχει γίνει μουσείο. Στους χώρους του παλιού αρχοντικού εκτίθενται σκιαθίτικα κειμήλια, καθώς και πολλά προσωπικά αντικείμενά του, όπως το μελανοδοχείο, το σεντούκι, το τζάκι και το κρεβάτι όπου πέρασε τους τελευταίους μήνες της ζωής του.

Για να εντρυφήσετε στην ασύγκριτη ομορφιά της Σκιάθου, πάρτε ένα καραβάκι από το παλιό λιμάνι, προκειμένου να κάνετε τον γύρο του νησιού. Είναι μια δυνατή εμπειρία που θα σας μείνει αξέχαστη. Σ’ αυτήν τη μονοήμερη κρουαζιέρα θα κολυμπήσετε σε μερικές από τις χρυσές παραλίες του νησιού και θα βρεθείτε σε τοποθεσίες όπου η φαντασία ξεπερνά την πραγματικότητα. Ξεκινάτε από τα Λαλάρια, την καλύτερη παραλία της Σκιάθου, με τα τιρκουάζ νερά, τη γνωστή τρύπια πέτρα στην άκρη της ακτής και τα ολόλευκα βότσαλα – απαγορεύεται ρητά να πάρετε κάποιο από αυτά μαζί σας. Στη διάρκεια της διαδρομής, αν ο καπετάνιος είναι καλός, θα πλησιάσετε στη γνωστή Σπηλιά της Φόνισσας από το ομώνυμο βιβλίο του Παπαδιαμάντη και στη συνέχεια θα φτάσετε στο Κάστρο. Πρόκειται για την παλαιότερη, μεσαιωνική πρωτεύουσα του νησιού, που εγκαταλείφθηκε οριστικά από τους κατοίκους το 1829. Μην αντισταθείτε στο ανηφορικό καλντερίμι, διότι όταν αγγίξετε την κορυφή του, η πανοραμική θέα θα σας αποζημιώσει: θα νομίζετε ότι αιωρείστε πάνω από τη θάλασσα, αφού θα βρίσκεστε σ’ ένα από τα ψηλότερα μέρη του νησιού. Επίσης, θα δείτε απομεινάρια σπιτιών, κανόνια και πολεμίστρες, τρεις εκκλησίες, ένα τμήμα του τείχους με την πύλη, το μισοχαλασμένο τζαμί, κάποια ερείπια του Τουρκικού Διοικητηρίου, δύο δεξαμενές, το κανόνι της Αναγκιάς, καθώς και κάποιες επιγραφές με αποσπάσματα διηγημάτων του Παπαδιαμάντη. Επόμενοι σταθμοί η παραλία της Μεγάλης Ασελήνου, όπου θα φάτε στο μοναδικό εστιατόριο που διατηρείται στην αμμουδιά. Το τέλος της μίνι εκδρομής σάς επιφυλάσσει την πιο ωραία έκπληξη, το γειτονικό νησάκι της Τσουγκριάς: πεύκα, ευκάλυπτοι, κρυστάλλινα νερά, λιμνούλες-υγρότοποι, το γραφικό ταβερνάκι με τα τραπέζια-βαρέλια και το παραθαλάσσιο εκκλησάκι του Αγίου Φλώρου συνθέτουν το σκηνικό του επίγειου ακατοίκητου παραδείσου. Ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για το νησάκι που ήθελαν οι Beatles να αγοράσουν τη δεκαετία του ’60.

Παράλληλα, αξίζει να περιπλανηθείτε στα «ρόδινα ακρογιάλια», όπως τα χαρακτήριζε ο Παπαδιαμάντης, στις χρυσαφένιες ακτές του νησιού. Οι Κουκουναριές είναι η πιο φωτογραφημένη, και προσβάσιμη, διάσημη παραλία του νησιού, με το πυκνό και πανέμορφο δάσος που βρίσκεται πίσω της, καθώς και τη λίμνη της Στροφυλιάς, μια βόλτα η οποία θα σας ταξιδέψει σε άλλη εποχή – ένα καταφύγιο σπάνιων ειδών πτηνών, με πολλές επιλογές σε φαγητό και διασκέδαση. Η Μεγάλη και Μικρή Μπανάνα αποτελούν τις πιο νεανικές αμμουδιές, με beach bars, θαλάσσια σπορ και ατελείωτη μουσική. Εδώ οι ξέφρενοι ρυθμοί ταιριάζουν απόλυτα με το ηλιοβασίλεμα και τα χρώματα του τοπίου. Η Μικρή Μπανάνα είναι κατεξοχήν παραλία γυμνιστών. Στη Σκιάθο οι παραλίες είναι τόσο όμορφες, που χρόνο να έχεις να τις εξερευνάς. Βρωμόλιμνος, Αγία Παρασκευή, Καναπίτσα, Κεχριά, Αγία Ελένη και Ξάνεμος είναι μερικές από τις πανέμορφες ακτές, αλλά και κάποιες άλλες, όπως το Μανδράκι και η Μικρή Ασέληνος, που απευθύνονται σε ταξιδιώτες με υψηλά γούστα. Για να φτάσετε στο Μανδράκι θα περάσετε ένα μαγικό πευκόφυτο δάσος με αμμώδες έδαφος, θα δείτε εκτάσεις που φιλοξενούν άλογα και την ώρα του δειλινού θα ξεφύγετε απ’ ό,τι σας απασχολεί. Στη Μικρή Ασέληνο θα βρεθείτε μόνο παίρνοντας το μονοπάτι που οδηγεί στη θάλασσα και είναι σίγουρο – εκεί θα χαλαρώσετε, μακριά από όλους και από όλα.

Μια βραδιά αφιερώστε την στον θερινό κινηματογράφο Attikon, όπου σίγουρα, εκτός από τις προγραμματισμένες προβολές, θα παρακολουθήσετε και το μιούζικαλ «Mamma Mia!», γυρισμένο στα νησιά των Σποράδων. Στη Σκιάθο, φυσικά, θα διασκεδάσετε χωρίς όριο και θα γευτείτε υπέροχες γαστρονομικές προτάσεις. Αργά το απόγευμα θα πιείτε τα δροσιστικά κοκτέιλ σας στις ξακουστές «μαξιλάρες», όπως το Rock ‘n’ Roll, βραβευμένο ως το καλύτερο μπαρ της Ευρώπης. Στο τέλος του εμπορικού λιμανιού θα αναζητήσετε τα κλαμπ του νησιού, αποτραβηγμένα από το κέντρο, για να μην ενοχλεί κανέναν η ένταση της μουσικής. Δεν είναι τυχαίο το ότι η Σκιάθος έχει εξελιχθεί σε ένα από τα νησιά που προτιμώνται για τη νυχτερινή ζωή τους. Όσον αφορά το φαγητό, αξίζει να δοκιμάσετε τα γευστικά κρεατικά στον Κοζιάκα, από τα παλαιότερα και πιο φημισμένα ψητοπωλεία του νησιού, καθώς και την παραδοσιακή ταβέρνα Μπάτης στη θέση Σκαλάκια. Επίσης, πηγαίνετε στο εστιατόριο Αμφιλύκη, στον ιστορικό οικισμό Πλάκες, για να φάτε φρέσκα ψάρια σε μια βεράντα που αιωρείται πάνω από τη θάλασσα. Τέλος, στο Αγνάντιο, στην περιοχή Βίγλες, θα απολαύσετε την ντόπια κουζίνα, συνδυασμένη με την καλύτερη θέα προς το Αιγαίο.

Η Σκιάθος δεν αποτελεί τυχαία το πράσινο διαμάντι του Αιγαίου. Ένας ανεξάντλητος τόπος, προικισμένος από τη φύση, στέκι της νεολαίας, με παραλίες απαράμιλλης ομορφιάς. Το νησί των Σποράδων με τους φιλόξενους κατοίκους και τις παραδεισένιες τοποθεσίες σάς υπόσχεται ένα καλοκαίρι με όλα τα μυστικά της επιτυχίας: ήλιο, θάλασσα, γαστρονομία, νυχτερινή διασκέδαση και αυθεντικές εμπειρίες.

Πηγή: www.lifo.gr

https://georgepelagia.wordpress.com/

 20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 2020           GEOPELA

Ορθοστατική υπόταση: Πόσο αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας

 Ορθοστατική υπόταση: 

Πόσο αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας

Η ορθοστατική υπόταση εκδηλώνεται με ξαφνική ζάλη και σκοτοδίνη κατά τη μετάβαση σε όρθια από καθιστή θέση και πιθανώς υποδεικνύει σοβαρό κίνδυνο για την υγεία.

Συμβαίνει όταν η αρτηριακή πίεση του ατόμου μειώνεται σημαντικά και απότομα μετά τη μετάβαση του ατόμου σε όρθια στάση.

Σύμφωνα με νέα μελέτη, η κατάσταση μαρτυρά αυξημένο κίνδυνο για άνοια στο μέλλον.

Η μελέτη διαπίστωσε το συσχετισμό με το σύνδρομο εξασθένισης των νοητικών λειτουργιών μόνο στα άτομα που σημείωσαν πτώση της συστολικής αρτηριακής πίεσης και όχι σε όσους είχαν πτώση της διαστολικής αρτηριακής πίεσης μόνο ή της αρτηριακής τους πίεσης συνολικά.

Η συστολική πίεση είναι ο πρώτος αριθμός στη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και η συστολική ορθοστατική υπόταση ορίστηκε ως η μείωση κατά 15 mmHg τουλάχιστον μετά τη μετάβαση στην όρθια από την καθιστή θέση.

Στη μελέτη συμμετείχαν 2.131 άτομα με μέσο όρο ηλικίας τα 73 έτη και απουσία άνοιας από το ιατρικό ιστορικό τους. Οι μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης πραγματοποιήθηκαν κατά την έναρξη της μελέτης και μετά από ένα, τρία και πέντε χρόνια. Συνολικά, 15% του δείγματος παρουσίασε ορθοστατική υπόταση, 9% συστολική ορθοστατική υπόταση και 6% διαστολική ορθοστατική υπόταση.

Κατά τα επόμενα 12 χρόνια, η αξιολόγηση της υγείας των συμμετεχόντων έδειξε πως 462 άτομα (22% του συνόλου), εμφάνισαν άνοια.

Τα άτομα με συστολική ορθοστατική υπόταση είχαν σχεδόν 40% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν άνοια. Συγκεκριμένα, 50 από τα 192 με συστολική ορθοστατική υπόταση (26%) εμφάνισαν τη νόσο, ενώ από τα 1.939 άτομα χωρίς αυτήν την υπόταση άνοια εμφάνισαν τα 412 (21%). Όταν οι ερευνητές συνυπολόγισαν και άλλους παράγοντες που πιθανώς αυξάνουν τις πιθανότητες άνοιας, όπως ο διαβήτης, το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ, οι πιθανότητες εμφάνισης της νόσου αυξήθηκαν κατά 37% σε όσους είχαν συστολική ορθοστατική υπόταση.

Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι μεγαλύτερες αλλαγές της συστολικής αρτηριακής πίεσης κατά την αλλαγή θέσης με τον χρόνο αύξαναν εξίσου τις πιθανότητες άνοιας.

Στο παραπάνω κατέληξαν οι ερευνητές έπειτα από τον διαχωρισμό των συμμετεχόντων σύμφωνα με της τιμές της πίεσής τους κατά το συμβάν της υπότασης και την παρακολούθησή τους: το 24% των ατόμων στην ομάδα με τις περισσότερες διακυμάνσεις στις συστολικές τιμές εμφάνισαν στην πορεία άνοια, σε σύγκριση με το 19% των ατόμων στην ομάδα με τις μικρότερες διακυμάνσεις. Η προσθήκη τρίτων παραγόντων κινδύνου άνοιας αύξησαν το ποσοστό στο 35% για την πρώτη ομάδα.

Σύμφωνα με την επικεφαλής της έρευνας Laure Rouch από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, η μέτρηση και ο έλεγχος των τιμών κατά την ορθοστατική υπόταση θα μπορούσαν να δράσουν προληπτικά και προστατευτικά για τη νοητική λειτουργία, ωστόσο πρόκειται για μια απλή μελέτη παρατήρησης, στην οποία δεν έγινε διάκριση των περιστατικών άνοιας σε αγγειακή άνοια ή νόσο Αλτσχάιμερ.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο Neurology.

https://www.onmed.gr/