20 Ανατριχιαστικές Ανακαλύψεις στο Κονγκό που Τρόμαξαν τον Κόσμο!
Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2024
Η αληθινή μου αγάπη
Η αληθινή μου αγάπη
28 Δεκεμβρίου 2024
Ένα ποίημα από το Coyote Poetry
Γράφτηκε το 1978 - ξαναγράφτηκε το 2014″
αληθινή μου αγάπη..
Το συναίσθημα της χαράς είσαι εσύ.
Έχω βυθιστεί στο γλυκό σου φιλί και την τρυφερή αγκαλιά σου.
Μου έμαθες ότι ο καρπός της αγάπης ήταν πολύχρωμος και αξιόλογος.
Το άγγιγμα των λεπτών δακτύλων σου και των αγαπημένων σου ματιών είχε κάνει τα όνειρα και την ελπίδα μου να γίνουν ελεύθερα και άγρια σαν την αδάμαστη θάλασσα.
Έχω κολυμπήσει στα όρια των ματιών σου. Ανεβαίνοντας σε νέα μέρη και απρόβλεπτα μέρη όπου ονειρεύομαι μακριές νύχτες και ξαπλώνω στο κρεβάτι μας, μπλοκάροντας τα φώτα της νέας μέρας που σε κρατούν σφιχτά.
Ξέρω ότι είμαι ο τυχερός. Βάζω τα χέρια μου μέσα από τα καστανόξανθα μαλλιά σου και σου λέω.
Είσαι η τελευταία μου αγάπη και η μόνη μου αληθινή αγάπη.
Έχεις φέρει στην τρέλα της αγάπης και για πάντα θα παρασυρθώ στη μνήμη σου.
Να θυμάσαι για πάντα το πρώτο φιλί και το τελευταίο γλυκό φιλί.
Coyote/John Castellenas
Γράφτηκε το 1979/ξανάγραψε το 2014
https://john-coyote.com/
Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2024
Η ανακάλυψη ενός 8χρονου αγοριού ξαναγράφει 100 χρόνια γνώσης των εντόμων και των φυτών
Η ανακάλυψη ενός 8χρονου αγοριού ξαναγράφει 100 χρόνια γνώσης των εντόμων και των φυτών
Πώς ένα δόντι μαμούθ και μία μελέτη για τα μυρμήγκια αποκαλύπτει τα μυστικά της φύσης και συνδέει το παρελθόν με το παρόν ανατρέποντας τα όσα ξέραμε μέχρι τώρα
Για περισσότερο από έναν αιώνα, οι επιστήμονες μελετούν το φαινόμενο κατά το οποίο τα μυρμήγκια μεταφέρουν σπόρους στις φωλιές τους. Σε αυτή την περίπλοκη αλληλεπίδραση φυτού-εντόμου, οι σπόροι με εξειδικευμένες δομές που ονομάζονται ελαϊοσώματα δελεάζουν τα μυρμήγκια με λιπαρές, πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά ανταμοιβές.
Μόλις οι σπόροι αυτοί εισέλθουν στη φωλιά, τα μυρμήγκια αφαιρούν το ελαϊοσώμα και τον αφήνουν άθικτο, βοηθώντας τη διασπορά του και προστατεύοντάς τον από αρπακτικά και περιβαλλοντικές απειλές. Ωστόσο, πρόσφατες ανακαλύψεις αποκάλυψαν μια απροσδόκητη τροπή σε αυτή τη γνωστή ιστορία, ρίχνοντας φως στην αξιοσημείωτη πολυπλοκότητα των αλληλεπιδράσεων της φύσης.
Η ανακάλυψη προήλθε από την περιέργεια του οκτάχρονου Hugo Dean, του οποίου η απλή παρατήρηση πυροδότησε μια πρωτοποριακή έρευνα. Ο Hugo παρατήρησε μυρμήγκια να μαζεύουν κάτι που φαινόταν να είναι σπόροι κοντά στο σπίτι του, αλλά ο πατέρας του, Andrew Deans, καθηγητής εντομολογίας στο Penn State, τα αναγνώρισε ως σκλήθρες βελανιδιάς.
Οι σφήκες είναι ανώμαλες φυτικές αναπτύξεις που προκαλούνται από ορισμένα είδη σφηκών και συχνά χρησιμεύουν ως προστατευτικά καταφύγια για τις προνύμφες τους. Αυτό οδήγησε σε μια μελέτη που επαναπροσδιόρισε τα γνωστά όρια των αλληλεπιδράσεων μεταξύ μυρμηγκιών και φυτών.
Οι σκλήθρες της βελανιδιάς, ιδίως αυτές που προκαλούνται από σφήκες όπως οι Kokkocynips decidua και Kokkocynips rileyi, έχουν ένα εξάρτημα που ονομάζεται kapéllos (καπέλλο), το οποίο προέρχεται από την ελληνική λέξη «καπάκι».
Παρόμοια με τα ελαϊοσώματα, είναι πλούσια σε λιπαρά οξέα που προσελκύουν τα μυρμήγκια. Μόλις οι βλαστοί αποκολληθούν από το δέντρο και πέσουν στο έδαφος, τα μυρμήγκια τους μεταφέρουν στις φωλιές τους. Στο εσωτερικό των φωλιών, τα μυρμήγκια καταναλώνουν το «καπέλλο», αλλά αφήνουν άθικτα τα σώματα των χολοειδών, παρέχοντας καταφύγιο στις προνύμφες των σφηκών που βρίσκονται μέσα σε αυτές.
Αυτή η αλληλεπίδραση φαίνεται να αντικατοπτρίζει την παραδοσιακή συγκομιδή τροφής, αλλά με ένα νέο επίπεδο πολυπλοκότητας. Ενώ τα ελαιόσωμα είναι μια προσαρμογή των φυτών για την προσέλκυση μυρμηγκιών, το «καπέλλο» είναι μια προέκταση του χειρισμού των δρυών από τις σφήκες, οι οποίες ουσιαστικά συνυπολογίζουν τη συμπεριφορά των μυρμηγκιών προς όφελος των προνυμφών τους.
Η αλληλεπίδραση μεταξύ μυρμηγκιών, σφηκών και βελανιδιών υποδηλώνει μια μοναδική εξελικτική σύγκλιση, όπου διαφορετικοί οργανισμοί αναπτύσσουν ανεξάρτητα παρόμοιες στρατηγικές για την εκμετάλλευση της συμπεριφοράς των μυρμηγκιών.
Οι παρατηρήσεις πεδίου και τα εργαστηριακά πειράματα επιβεβαίωσαν την προτίμηση των μυρμηγκιών στις σκλήθρες με άθικτο καπέλο. Οι ερευνητές διεξήγαγαν πειράματα στη Δυτική Νέα Υόρκη και στην κεντρική Πενσυλβάνια, παρατηρώντας μυρμήγκια που μετέφεραν τις γόμες στις φωλιές τους.
Σε ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες, τα μυρμήγκια έδειξαν σημαντικά μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις σκλήθρες με «καπέλο» σε σύγκριση με εκείνες χωρίς. Η χημική σύνθεση του «καπέλλο» αποκάλυψε υψηλές συγκεντρώσεις λιπαρών οξέων, που μιμούνται το προφίλ των νεκρών εντόμων - μια πρωταρχική πηγή τροφής για τα μυρμήγκια που ψάχνουν για σκουπίδια.
«Τα λιπαρά οξέα στα χολικά καλύμματα και τα ελαϊοσώματα φαίνεται να μιμούνται τα νεκρά έντομα», εξήγησε ο John Tooker, καθηγητής εντομολογίας στο Penn State.«Τα μυρμήγκια είναι πτωματοφάγα, οπότε δεν είναι τυχαίο ότι αυτές οι δομές μοιάζουν με τη συνήθη τροφή τους». Αυτή η μίμηση υπογραμμίζει την πολυπλοκότητα αυτών των εξελικτικών στρατηγικών, θολώνοντας τα όρια μεταξύ των προσαρμογών των φυτών και των εντόμων.
Η ομάδα διερεύνησε επίσης αν τα μυρμήγκια έδειχναν το ίδιο ενδιαφέρον για το καπέλλο και τα παραδοσιακά ελαϊοσώματα, στήνοντας δολωματικούς σταθμούς με δολώματα τόσο με δρύινα γόνατα όσο και με σπόρους αιμοβόρου ρίζας, ένα φυτό γνωστό για τους μυρμηγκοχορταριασμένους σπόρους του.Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν σημαντική διαφορά στην προτίμηση των μυρμηγκιών, υπογραμμίζοντας περαιτέρω τη λειτουργική ομοιότητα μεταξύ αυτών των δομών.
Οι επιπτώσεις της μελέτης εκτείνονται πέρα από το ακαδημαϊκό ενδιαφέρον. Οι βελανιδιές, που φιλοξενούν αυτές τις αλληλεπιδράσεις, αντιμετωπίζουν απειλές από την απώλεια οικοτόπων, την κλιματική αλλαγή και τις ασθένειες. «Η απώλεια των βελανιδιών θα μπορούσε να διαταράξει τις περίπλοκες σχέσεις μεταξύ μυρμηγκιών, σφηκών και γόλων», δήλωσε ο Andrew Deans. «Είναι μια έντονη υπενθύμιση του πόσο αλληλένδετα είναι τα οικοσυστήματα και της σημασίας της διατήρησης της βιοποικιλότητας».
Η έρευνα αυτή εγείρει βαθιά ερωτήματα σχετικά με την εξέλιξη αυτών των αλληλεπιδράσεων. Μήπως αρχικά οι σφήκες που προκαλούσαν χολές χειρίζονταν τις βελανιδιές και αργότερα εκμεταλλεύονταν τα μυρμήγκια; Ή μήπως η συμπεριφορά των μυρμηγκιών οδήγησε στην εξέλιξη των καπέλων;
Τα απολιθωμένα στοιχεία δείχνουν ότι οι σφήκες προκαλούσαν σταγόνες εδώ και εκατομμύρια χρόνια, πολύ πριν αναγνωριστεί η αλληλεπίδρασή τους με τα μυρμήγκια. «Είναι πιθανό ότι οι σφήκες άρχισαν να χειραγωγούν τα μυρμήγκια αφού τελειοποίησαν την ικανότητά τους να προκαλούν γάλακες», σημείωσε ο Deans, τονίζοντας τη δυναμική φύση των εξελικτικών διαδικασιών.
Η ανακάλυψη αναδεικνύει επίσης τον ρόλο της τύχης στις επιστημονικές ανακαλύψεις. Η αρχική παρατήρηση του Hugo μπορεί να φαινόταν ασήμαντη, αλλά αποτέλεσε τον καταλύτη για ένα σημαντικό άλμα στην κατανόηση. Αναλογιζόμενος τη συμβολή του, ο Hugo σημείωσε: «Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν σπόροι. Ενθουσιάστηκα όταν έμαθα ότι ήταν γόπες και ακόμη περισσότερο εξεπλάγην που τις μάζευαν τα μυρμήγκια». Αν και δεν βλέπει τον εαυτό του να ακολουθεί τα βήματα του πατέρα του, η περιέργειά του έχει ήδη αφήσει το στίγμα της στην επιστημονική κοινότητα.
Κοιτάζοντας μπροστά, οι ερευνητές σκοπεύουν να διερευνήσουν και άλλα πιθανά παραδείγματα πολυεπίπεδων αλληλεπιδράσεων στη φύση. «Μελετάμε τις σχέσεις μεταξύ φυτών και εντόμων εδώ και πάνω από έναν αιώνα, αλλά ανακαλύψεις όπως αυτή δείχνουν πόσα πολλά δεν γνωρίζουμε ακόμη», παρατήρησε ο Deans.
Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την πολυπλοκότητα των οικολογικών δικτύων και την ανάγκη για συνεχή εξερεύνηση προκειμένου να αποκαλυφθούν οι κρυφές συνδέσεις που διατηρούν τη βιοποικιλότητα.
https://www.newsbomb.gr/
Το χωριό της Μαγνησίας που «συνομιλεί» με τον Βόλο
Το χωριό της Μαγνησίας που «συνομιλεί» με τον Βόλο
Αν σας αρέσει η ανάβαση στο βουνό, δεν χρειάζεται να πάτε μακριά ούτε να διασχίσετε τα πυκνόφυτα μονοπάτια του Πηλίου. Απλά ανεβείτε από την κάτω γειτονιά της Μακρυνίτσας στο τελευταίο σπίτι στην κορυφή του χωριού. Θα έχει διανύσει μια διαδρομή με υψομετρική διαφορά 550 μέτρων (από τα 300 στα 850 μέτρα)! Και όλο αυτό περπατώντας μόνο μέσα στα καλντερίμια του χωριού. Πώς αλήθεια μπορούν και μετακινούνται στο χωριό οι ηλικιωμένοι που ζουν ακόμη στις πέντε γειτονιές του;
Όποιος αγαπάει τον Βόλο δεν μπορεί παρά να λατρεύει τη Μακρυνίτσα. Είναι το φωτεινό στολίδι στον νυχτερινό ουρανό της πόλης και η λάμψη στην πλαγιά του βουνού στη διάρκεια της μέρας, καθώς τα αρχοντικά της σαν λευκά σπιρτόκουτα τοποθετημένα σε σειρές ακτινοβολούν φως.
Όπως τα περισσότερα χωριά στο βουνό των Κενταύρων, έτσι και η Μακρυνίτσα αναπτύχθηκε πριν από πέντε αιώνες περίπου γύρω από ένα μοναστήρι. Πρόκειται για τη Μονή της Παναγίας Μακρυνίτισσας από την οποία δυστυχώς ελάχιστα τμήματα σώζονται σήμερα. H ανακαινισμένη όμως εκκλησία Παναγία Μακρυνίτισσα στέκεται επιβλητική λίγο ψηλότερα από την πλατεία του χωριού.
Στην κεντρική πλατεία, ο Ναός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (1806) είναι ένα πραγματικό έργο τέχνης. Πρόκειται για μια μικρή πέτρινη εκκλησία με πλούσια διακόσμηση από μαρμάρινα ανάγλυφα με αποτροπαϊκά σύμβολα, φυτικά και χριστιανικά μοτίβα που φιλοτέχνησε ο Θεοδόσιος από τα Άγραφα. Η μεγάλη κρήνη του χωριού με τις τρεις λεοντοκεφαλές βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Οι κτιστές κρήνες στη Μακρυνίτσα φτάνουν τις πενήντα και οι περισσότερες χρονολογούνται τον 18ο αιώνα.
Πίσω από την Εκκλησία του Αγίου Προδρόμου, το στενό παλιό καφενείο με το όνομα «Θεόφιλος» σώζει στον τοίχο του την τέχνη του «ζωγράφου του Πηλίου». Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ ζωγράφισε εδώ τον αγαπημένο του ήρωα, τον Κατσαντώνη που μαζί με τους συμπολεμιστές του γλεντάνε, παίζουν μουσική, αλλά ταυτόχρονα είναι έτοιμοι και για μάχη.
Τι άλλο θα θέλατε να δείτε ή να κάνετε στη Μακρυνίτσα; Να φωτογραφηθείτε με θέα το ηλιοβασίλεμα ή δίπλα στα υπεραιωνόβια πλατάνια της πλατείας; Να γνωρίσετε τη βυζαντινή τέχνη της περιοχής στο ολοκαίνουριο Βυζαντινό Μουσείο της Μακρυνίτσας; Να γευτείτε πηλιορείτικο σπετζοφάι και τσίπουρο; Να διαλέξετε ποια βότανα θα αγοράσετε; Ή μήπως απλά μόνο να αφυπνήσετε τις αισθήσεις σας με τον ήχο από τα τρεχούμενα νερά και τη μυρωδιά καμμένου ξύλου στους παλιούς ξυλόφουρνους;
Πηγή: https://www.pelionculture.gr/
https://magnesianews.gr/
Που χιόνισε στη Μαγνησία – Στα «λευκά» πολλά χωριά του Πηλίου
Που χιόνισε στη Μαγνησία – Στα «λευκά» πολλά χωριά του Πηλίου
Συνεχίστηκε και τα ξημερώματα του Σαββάτου η χιονόπτωση σε περιοχές της Μαγνησίας. Ειδικότερα, εκτός από τα Χάνια, όπου και ανοίγει σήμερα τις πύλες του, το Χιονοδρομικό Κέντρο, χιονόπτωση σημειώθηκε και στην Πορταριά, τον Κισσό και την Ζαγορά. Στα «λευκά ντύθηκε» και το όρος Οθρυς στον Δήμο Αλμυρού.
Μηχανήματα της Περιφέρειας Θεσσαλίας υπό την εποπτεία της Αντιπεριφερειάρχη Μαγνησίας, Άννας Μαρίας Παπαδημητρίου επιχειρούν όπου χρειάζεται, προκειμένου να μην υπάρξει το παραμικρό πρόβλημα στο οδικό δίκτυο.
Χιονοδρομικό Κέντρο Πηλίου
Αύριο Σάββατο θα είναι ανοιχτό το Πήλιο 5 (baby-lift) καθώς και η πίστα αρχαρίων με ωράριο λειτουργίας 09:00-15:00. Από την Κυριακή 29/12 θα είναι σε λειτουργία το χιονοδρομικό κέντρο, με όλες τις πίστες ανοιχτές και έτοιμες για τους φίλους της χιονοδρομίας. Σε πλήρη λειτουργία θα είναι επίσης ο διθέσιος αναβατήρας (Πήλιο 3), ο συρόμενος (πιατάκια/ Πήλιο 4) , και το baby-lift(Πήλιο 5) Το καταφύγιο του χιονοδρομικού κέντρου με το κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος επίσης λειτουργεί κανονικά .(για συνεχή ενημέρωση www . pelionskicentre
https://www.thenewspaper.gr/
Σιταρένια στάχυα – Διαλεγμένα ποιήματα - ΑΓΓΕΛΟΣ
Σιταρένια στάχυα – Διαλεγμένα ποιήματα
Άγγελος
Το μοναχικό σώμα του αγγέλου
ζηλεύει τα πέλματά σου
στη ζεστή άμμο του Αυγούστου
χέρι λαχτάρα να νιώσει
η περιφέρεια του τύμβου σου
μοναχική ματιά του αγγέλου
ζηλεύω τη δίψα σου
αρπάζοντας το δροσερό ποτήρι νερό,
ζηλεύει την επιμονή σου να σκάβεις
τον τάφο σου γνωρίζοντας
μια μέρα θα χαθείς
ενώ στέκεται απόμακρος στην άκρη
του δωματίου κοιτάζοντας
μπλέχτηκες μαζί μου
στον ερωτικό μας οίστρο
η μοναχική ζωή του αγγέλου
ενάντια σε όλες τις πιθανότητες
θα επιβιώσει από τις θλίψεις
σαν την επιθυμία του να κυλήσει στον αμμόλοφο
εξαντλώντας τον εαυτό του σε ένα παραληρηματικό γέλιο
https://www.lulu.com/account/projects/y26q9n https://www.amazon.com/dp/B0BKHW4B4S
https://vequinox.wordpress.com/
Και να ξυπνούσα λέει το πρωί και να κοιμόσουν πλάι μου…
Και να ξυπνούσα λέει το πρωί και να κοιμόσουν πλάι μου…
Ξημέρωναν Χριστούγεννα… Το φως του ήλιου ίσα που έμπαινε μέσα από τις κουρτίνες, φωτίζοντας απαλά το δωμάτιο. Η μυρωδιά από κανέλλα και γαρύφαλλο από τα χθεσινά γλυκά ακόμα υπήρχε στον αέρα, ενώ έξω φυσούσε δυνατός βοριάς. Το σπίτι ήταν ήσυχο, μόνο ο ήχος από κάποια αυτοκίνητα ακούγονταν πού και πού καθώς περνούσαν τον δρόμο έξω από το παράθυρό μου. Άνοιξα αργά τα μάτια μου και γύρισα να κοιτάξω πλάι μου. Ήσουν εκεί! Το πρόσωπο σου γαλήνιο, σαν να μην είχε περάσει ούτε μια μέρα από τότε που σε είδα τελευταία φορά. Τα μαλλιά σου ακατάστατα όπως πάντα και το χαμόγελό σου που κάποτε γέμιζε τις μέρες μου με φως, πάντα εκεί ζωγραφισμένο στα χείλη σου. Η καρδιά μου φούντωσε στη θέα σου. Σηκώθηκα προσεκτικά για να μην σε ξυπνήσω, μα το βλέμμα μου έπεσε στο κομοδίνο. Ένα κόκκινο γράμμα με χρυσή σφραγίδα με περίμενε εκεί. Με χέρια που έτρεμαν από συγκίνηση το άνοιξα και διάβασα από μέσα μου, μην τυχόν και σε βγάλω από το όνειρό σου:
«Αγαπητή μου Μαίρη,
Κάποιες ευχές αξίζουν να πραγματοποιηθούν έστω και για λίγο.
Με αγάπη,
Άη Βασίλης!»
Γύρισα να σε κοιτάξω ξανά, γεμάτη από ευγνωμοσύνη για το θαύμα. Άγγιξα το χέρι σου, ήσουν αληθινός. Τα δάκρυα κύλησαν στα μάγουλά μου, μα ήταν δάκρυα χαράς. Οι καμπάνες της εκκλησίας έξω άρχισαν να ηχούν χαρμόσυνα. Ήσουν εδώ, πλάι μου!
Κι ύστερα, ξαφνικά άνοιξα τα μάτια μου. Το δωμάτιο ήταν άδειο. Το κόκκινο γράμμα είχε εξαφανιστεί και ‘σύ δεν ήσουν στο κρεβάτι. Ήταν μόνο ένα όνειρο, μα τόσο αληθινό, που ακόμα μπορούσα να νιώσω το άγγιγμά σου. Ένα δώρο του Άγιου Βασίλη που κράτησε για μια νύχτα. Ξάπλωσα ξανά και έκλεισα τα μάτια, προσπαθώντας να κρατήσω την ανάμνηση ζωντανή για λίγο ακόμα. Ίσως κάποτε το όνειρο να γίνει αλήθεια. Ίσως τα Χριστούγεννα να φέρουν ξανά το θαύμα. Μέχρι τότε, θα ζεις πάντα μέσα στις ευχές μου.
https://gynaikaeimai.gr/
Mary R
Συντάκτης
Η ανάγκη του “να ανήκεις κάπου” σε οδηγεί στις χειρότερες επιλογές
Η ανάγκη του “να ανήκεις κάπου” σε οδηγεί στις χειρότερες επιλογές
Πόσο εύκολο είναι να νιώθεις πως η μοναξιά στέκεται σαν λαιμητόμος πάνω απ’ το κεφάλι σου και πρέπει πάση θυσία να την αποφύγεις;
Πόσο τρομαχτικό μοιάζει μέσα σου να μην συμπορεύεσαι με κάποιον;
Και πόσο εύκολο είναι από το φόβο της μοναξιάς, να κάνεις επιλογές που δεν σε γεμίζουν, δεν σε εκφράζουν, δεν σε κάνουν ευτυχισμένο;
Πόσο εύκολο είναι εντέλει να καταλήγεις με κάποιον που δεν είναι αυτό που πραγματικά θέλεις, απλά και μόνο για να μην παραμείνεις μονάδα;
Βεβιασμένες κινήσεις και λάθος επιλογές.
Παράβλεψη άσχημων σημαδιών και κακά ταιριάσματα.
Και μετά τύψεις κι ενοχές.
Και δυστυχία και ξανά φόβος για τη μοναξιά…
Μα τι είναι αυτό που φοβάσαι αλήθεια;
Το να μην έχεις μια αγκαλιά να κουρνιάσεις τα βράδια; Αρκεί μια οποιαδήποτε αγκαλιά;
Το να μην έχεις έναν άνθρωπο να μοιραστείς τα προβλήματά σου; Αν δεν σε νοιάζεται, σ’ ακούει θαρρείς;
Το να μην έχεις έναν άνθρωπο δικό σου; Αρκεί ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος για να είναι “δικός σου”;
Τι σε κάνει να φοβάσαι πως αν δεν ανήκεις “κάπου”, όλα είναι πιο δύσκολα;
Πόσο πιο δύσκολο δεν είναι να ανήκεις θεωρητικά, ενώ πρακτικά σας δένει μόνο ο φόβος της μοναξιάς κι ένα απόλυτο τίποτα;
Τι σε κάνει να μην μπορείς να περιμένεις να βρεθεί εκείνος που θα νιώσεις πως αξίζει κάθε προσπάθεια;
Τι σε κάνει να μην αντέχεις τη μοναξιά, μέχρι να βρεθεί εκείνος που θα κάνει τα πάντα πια να βγάζουν νόημα;
https://gynaikaeimai.gr/
Κική Γιοβανοπούλου
Κική Γιοβανοπούλου
Συντάκτης
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
Τέλεια η Αθήνα χωρίς τους Αθηναίους, σύμφωνα με έρευνα5
Τέλεια η Αθήνα χωρίς τους Αθηναίους, σύμφωνα με έρευνα Φανταστική είναι η Αθήνα αρκεί να μην έχει Αθηναίους, όπως προκύπτει από έρευνα που...
-
Ιούλιος: λαογραφία - παροιμίες- ήθη - έθιμα - τραγούδια 09:01 Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017 ΓΙΟΡΤΕΣ ΕΛΛΑΔΑ Ιούλιος, Γιούλ... -
►Tarot: "Οι περισσότερες σχετικές γενικότητες / Major Arcana" .- 01/15/2018 από την Aquileana Τα είκοσι δύο φύλλ...
-
Ντάβανος: Γνωριμία με το έντομο... Ντάβανος , ο (ουσιαστικό) [λατινική λέξη tabanus = οίστρος] το έντομο που κεντρίζει τα βόδια, η ...
