Αναμειγνύουμε τις πατάτες με όλα τα υλικά εκτός από τα μπιφτέκια. Τις τοποθετούμε σε ένα ταψί και από πάνω βάζουμε τα μπιφτέκια. Λαδώνουμε ελαφρώς την επιφάνεια των μπιφτεκιών και ψήνουμε στον φούρνο στους 200οC μέχρι να μαγειρευτούν τα μπιφτέκια και να ροδίσουν οι πατάτες και να μαλακώσουν, 40 λεπτά περίπου.
TIP: Οι πατάτες πρέπει να είναι σχετικά λεπτές σε πάχος ώστε να μαγειρευτούν μαζί με τα μπιφτέκια και έτσι αυτά να μην παραμαγειρευτούν.
Για τα μπιφτέκια
Σε ένα μπλέντερ τοποθετούμε το κρεμμύδι, τον μαϊντανό, το λάδι και το γάλα και χτυπάμε μέχρι να δημιουργηθεί ένας υγρός χυλός. Τοποθετούμε το μείγμα στο μπολ με τον κιμά. Προσθέτουμε τη ρίγανη, το τριμμένο ψωμί και φτιάχνουμε τη γεύση με αλάτι. Ζυμώνουμε πολύ καλά και πλάθουμε σε μπιφτέκια των 200 γρ.
Φωτιά στο θέατρο του Μπρούκλιν σκοτώνει 300 ανθρώπους – Οι υπεύθυνοι δεν ενημέρωναν για να μην προκληθεί πανικός
Οι υπεύθυνοι του θεάτρουτου Μπρούκλιν φοβήθηκαν τον πανικό των θεατών και δεν ενημέρωσαν έγκαιρα για τη φωτιάπου είχε ξεσπάσει. Απολογισμός; 300 νεκροί!
Περίπου χίλιοι θεατές είχαν στριμωχτεί στο θέατρο του Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, μια μέρασαν σήμερα 5 Δεκεμβρίου του 1876, για να απολαύσουν τις «Δύο Ορφανές», ένα από τα πιο επιτυχημένα μελοδράματα του 19ου αιώνα. Όλα κυλούσαν φυσιολογικά μέχρι το διάλειμμα μεταξύ της 4ης και της 5ης πράξης, κι ενώ τα ρολόγια έδειχναν 23:00.
Η αυλαία είχε πέσει, η ορχήστρα έπαιζε σε χαλαρούς ρυθμούς και οι ηθοποιοί και το προσωπικό της σκηνής προετοιμάζονταν για την επόμενη πράξη. Καθώς οι θεατές περίμεναν να ξαναρχίσει το έργο, ακούστηκαν φωνές που έμοιαζαν σαν να γίνεται καυγάς στη σκηνή πίσω από την κατεβασμένη αυλαία. Ήταν η αρχή μιας πραγματικής τραγωδίας.
Κάποιο κομμάτι σκηνικού είχε αρπάξει φωτιά από μια λάμπα πετρελαίου και οι μαραγκοί του θεάτρου, που εντόπισαν πρώτοι τις φλόγες, προσπαθούσαν να τις σβήσουν· δεν τα κατάφεραν και η φωτιά άρχισε να εξαπλώνεται. Καθώς οι κουρτίνες άρχισαν να υψώνονται για να αρχίσει η τελευταία πράξη, οι υπάλληλοι του θεάτρου προσπάθησαν να θέσουν υπό έλεγχο τη φωτιά. Τότε, η κοινή λογική έλεγε, ότι θα έπρεπε να ενημερωθεί το κοινό να αποχωρήσει από την αίθουσα. Ωστόσο, κάποιοι σκέφτηκαν διαφορετικά: ότι το να φωνάξεις στους θεατές «φωτιά», ίσως θα μπορούσε να προκαλέσει πανικό και να οδηγήσει σε τεράστια καταστροφή. Κι έτσι αποφάσισαν να αποκρύψουν το γεγονός, προκαλώντας μεγαλύτερο κακό.
Ό,τι απόμεινε από το πολυτελές θέατροΟι φλόγες εξαπλώθηκαν γρήγορα στα παρασκήνια, αλλά οι υπεύθυνοι του θεάτρου εξακολουθούσαν να φοβούνται τις αντιδράσεις από τον πανικό των θεατών. Έτσι οι ηθοποιοί συνέχισαν να παίζουν επί σκηνής, προσπαθώντας κι εκείνοι να δείξουν ότι δεν συμβαίνει το παραμικρό! Καθώς όμως η φωτιά εξαπλωνόταν, δύο από τους ηθοποιούς προέτρεψαν το κοινό να μείνει στις θέσεις του. Ο καπνός και οι φλόγες είχαν γίνει πλέον εμφανείς· και τότε κάποιος φώναξε: «φωτιά! Φωτιά, πιάσαμε φωτιά!»…
Η πιο σπουδαία ερμηνεία της...
Η πρωταγωνίστρια Κέιτ Κλάξτον προσπάθησε να ηρεμήσει τους παρευρισκόμενους: «Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος», τους είπε. «Οι φλόγες είναι μέρος των σκηνικών του έργου». Μόλις το είπε αυτό, ένα καιόμενο ξύλο έπεσε στα πόδια της. Η Κλάξτον ούρλιαξε τρομαγμένη και πήδηξε πίσω. Το κοινό δεν συγκρατούνταν πλέον. Ο πανικός είχε κυριεύσει τους πάντες. Το θέατρο του Μπρούκλιν δεν είχε αρκετές εξόδους διαφυγής και για να εκτονώσει την πίεση των πανικόβλητων θεατών, ένας υπάλληλος άνοιξε μια πόρτα στα παρασκήνια, που σπανίως χρησιμοποιούσαν. Κάποιοι κατάφεραν να διασωθούν με αυτόν τον τρόπο, αλλά με το που άνοιξε η πόρτα η κατάσταση επιδεινώθηκε: αυξήθηκε η ροή του αέρα προς τη σκηνή και η φωτιά θέριεψε.
Οι εφημερίδες της εποχής εικονογράφησαν την τραγωδίαΌσοι βρίσκονταν στον εξώστη ή στα θεωρεία αντιμετώπισαν τα χειρότερα: παγιδεύτηκαν σε σκοτεινούς διαδρόμους και φλεγόμενες σκάλες. Στα παρασκήνια, κάποιοι ηθοποιοί κατάφεραν να διασωθούν, όμως αυτοί που έχασαν χρόνο για να αλλάξουν ρούχα, παγιδεύτηκαν και τους κατάπιαν οι φλόγες. Πολλοί πήδηξαν από τους εξώστες με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ακαριαία ή να καταπλακωθούν ή να πνιγούν από τους καπνούς και τελικώς να καούν.
Ο επίσημος απολογισμός ήταν 278 νεκροί, αλλά πολλοί έκαναν λόγο για περισσότερους από 300 θανάτους. 103 άνθρωποι των οποίων οι σοροί δεν ταυτοποιήθηκαν, ενταφιάστηκαν σε έναν κοινό τάφο στο νεκροταφείο Green-Wood. Οι Δύο Ορφανές… έστειλαν στον άλλο κόσμο για να βρουν τους γονείς τους 300 ανθρώπους.
Όπως προκύπτει από έρευνα του OPEN χαλβάς, της ίδιας εταιρείας και στην ίδια ποσότητα στην Ελλάδα πωλείται 6 ευρώ και 54 λεπτά, ενώ στη Γερμανία μόλις 4,60€. Αντίστοιχα γιαούρτι, η ίδια ακριβώς συσκευασία στην Ελλάδα κοστίζει 4,38€ με προσφορά ενώ στη Γερμανία μόλις 3,99€.
«Τόσο μεγάλες διαφορές δε δικαιολογούνται»
Το OPEN ζήτησε μία εξήγηση από ιδιοκτήτη σούπερ μάρκετ με ελληνικά προϊόντα στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας. Όπως σημείωσε, ο κ. Σωτήρης Πούλος, «Κάποιες εταιρίες δίνουν αγώνα και βοηθούν πολύ το εξαγωγικό κομμάτι, προσφέρουν κάποιες καλές τιμές αγοράς, αλλά σίγουρα τόσο μεγάλες διαφορές δε δικαιολογούνται».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα φασόλια, πάντα ακριβώς ίδιας εταιρείας και ποσότητας, στην Ελλάδα πωλούνται προς 2,53€, όταν στη Γερμανία δεν ξεπερνούν τα 2,49€. Ακόμη πιο ακριβό είναι το ρύζι γλασέ των 500 γραμμαρίων, το οποίο στην Ελλάδα πωλείται προς 2,06€ ενώ στη Γερμανία μόλις 1,80€. Και όλα αυτά όταν το μέσο μισθολογικό κόστος στη Γερμανία είναι πολύ υψηλότερο από την Ελλάδα. Όπως εξηγεί ο κ. Πούλος, «εδώ μέσος όρος μισθού είναι περίπου στα 1.800, μπορεί 2.000 ή και 2.200 και μιλάω για καθαρό ποσό που παίρνει ο υπάλληλος στα χέρια του».
Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Λίγες εταιρείες ελέγχουν την προσφορά από τη μία και αναποτελεσματικοί έλεγχοι από την άλλη λένε οι ειδικοί.
«Κλειδί» η δράση των καταναλωτικών ενώσεων στη Γερμανία - Τι λένε οι ειδικοί
Ο καθηγητής Χρηματοοικονομικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, Μιχάλης Γκλεζάκος, τονίζει ότι, «η ευχέρεια των πολυεθνικών να πωλούν ακριβότερα στην Ελλάδα οφείλεται στην έλλειψη ουσιαστικού ελεύθερου ανταγωνισμού. Αυτό συμβαίνει γιατί στους περισσότερους τομείς η αγορά στην Ελλάδα ελέγχεται από λίγες εταιρείες, αναποτελεσματικοί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί», με τον καθηγητή μάρκετινγκ, Γιώργο Πανηγυράκη, να προσθέτει πως, «είναι κερδοσκοπία. Αυτό που λέμε στα σούπερ μάρκετ εδώ, τα τρία στην τιμή των δύο και μετά να κοιτάξω το ένα και να δω ότι αν πάρω τρία είναι ίδια τιμή και δεν είναι προσφορά, αυτό δε γίνεται. Του έχει κλείσει το μαγαζί».
Μία ακόμη παράμετρος για τους ειδικούς είναι η καταναλωτική συνείδηση των Γερμανών και η δράση των καταναλωτικών ενώσεων εκεί.
Τα φρικιαστικά εγκλήματα του πιο απεχθούς Ναζί εγκληματία πολέμου - Πώς ξέφυγε και ακόμα διδάσκεται σε φοιτητές Ιατρικής
Ήταν ο πιο διαβόητος καταζητούμενος Ναζίστον κόσμο. Ολόκληρος ο μηχανισμός εντοπισμού εγκληματιών πολέμου τον αναζητούσε επί χρόνια· όταν τον βρήκαν ήταν πλέον «οστά γεγυμνωμένα». Ο Άγγελος του Θανάτου είχε ταξιδέψει στην Κόλαση!
Τον έλεγαν Γιόζεφ Ρούντολφ Μένγκελε, αλλά όλοι τον γνώριζαν με το ειδεχθές προσωνύμιό του: Άγγελος του Θανάτου του Άουσβιτς! Ο Μένγκελε δεν λογοδότησε ποτέ για τα εγκλήματά του παρά μόνο στις Ερινύες.
Ο ναρκισσισμός και η φιλαυτία του, του είχαν υπαγορεύσει να μην κάνει το τατουάζ - σήμα των SS στο κορμί του κι αυτό τον έσωσε από τα χέρια των Συμμάχων· δυο φορές συνελήφθη από στρατιωτικά μπλόκα που αναζητούσαν SS κι όσο κι αν τον εξέτασαν δεν βρήκαν στοιχείο που να συνηγορεί ότι ήταν από «εκείνους».
Ο Μένγκελε έμεινε στην ερειπωμένη Γερμανίαεπί χρόνια και διέφυγε στην Αργεντινή· συναναστρεφόταν τον Άντολφ Άιχμαν στο Μπουένος Άιρες, αλλά όταν ο τελευταίος έπεσε στα χέρια των Ισραηλινών, ο Άγγελος του Θανάτου ένοιωσε τη «ρομφαία» στον λαιμό του και δεν στάθηκε στιγμή: εξαφανίστηκε από προσώπου γης! Ο Μένγκελε κυκλοφορούσε πάντα μεταμφιεσμένος, με ένα παχύ μουστάκι που έκρυβε την ευδιάκριτη οδοντοστοιχία του με το ευρύ χώρισμα ανάμεσα στους κοπτήρες…
Ο Μένγκελε άφησε την στερνή, λερή ανάσα του, τον Φεβρουάριο του 1979 στη Βερτιόγκα του Σάο Πάολο της Βραζιλίας, ενώ απολάμβανε το κολύμπι του· τον χτύπησε εγκεφαλικό επεισόδιο και πνίγηκε στη θάλασσα των εγκλημάτων του. Το 1985 Γερμανοί, Αμερικανοί και Ισραηλινοί ερευνητές ανακάλυψαν τον τάφο με τα λείψανά του. Διακριβώθηκε άμεσα η ταυτότητα των οστών και έπειτα από εξέταση DNA, το 1992, δεν έμεινε η παραμικρή αμφιβολία ότι ο Μένγκελε δεν ήταν πια παρά ένα ρυπαρό απομεινάρι της Ιστορίας. Ποιος ήταν και τι έπραξε ο Μένγκελε όσο ζούσε. Από πού ν’ αρχίσουμε;
Ο Μένγκελε χαμογελάει ανάμεσα στους Ρίχαρντ Μπάερ και Ρούντολφ Ες
Ο πιο διεστραμμένος από τους ψυχοπαθείς
Από όλους τους διαταραγμένους ψυχοπαθείς της ιεραρχίας του Ναζιστικού Κόμματος στη Γερμανία, ουδείς ήταν πιο διαβόητος και απεχθής από τον Άγγελο του Θανάτου. Χρησιμοποιώντας ανθρώπους ως πειραματόζωα, ο Μένγκελε εφάρμοσε ό,τι πιο ειδεχθές μπορεί να βάλει ο (πιο διεστραμμένος) ανθρώπινος νους. Το κακό που προκάλεσε ξεπερνά τα σενάρια των πιο σκληρών φιλμ τρόμου. Ήταν τόσο μισητός και σιχαμερός, που όμοιός του δεν απαντάται στην παγκόσμια μυθοπλασία· η πραγματικότητά του- αν εξεταστεί λεπτομερώς- προκαλεί αποστροφή!
Ο Μένγκελε ήταν παιδί κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και σπούδασε τόσο στη Γερμανία του Κάιζερ όσο, και αργότερα, στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης· ήταν φοιτητής Ανθρωπολογίας και Ιατρικής και έκανε διδακτορικό και για τους δύο κλάδους στο διάσημο Πανεπιστήμιο του Μονάχου· άρχισε ως πρωτοπόρος ερευνητής στον τομέα της γενετικής με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα δίδυμα και άλλες πολύδυμες κυήσεις.
Ο Μένγκελε έγραψε επιστημονικά συγγράμματα σχετικά με τις επιδράσεις της γενετικής σε κληρονομικά συμπτώματα και ανωμαλίες και το έργο του έτυχε μεγάλης εκτίμησης από επιστήμονες-μελετητές εντός και εκτός της Γερμανίας. Και το Ναζιστικό Κόμμα κάποια χρονιά σκαρφαλώνει στην εξουσία. Ο Μένγκελε εντάχθηκε στο Κόμμα το 1937, έχοντας ήδη δεσμούς με την Κυβέρνηση· εκπαιδεύτηκε και υπηρέτησε για τα Waffen SS (τη διαβόητη στρατιωτική μονάδα που λειτουργούσε παράλληλα με τη Wehrmacht αλλά υπάκουε στον Χίμλερ), με την ιατρική του ιδιότητα και μέχρι το 1941 υπηρετούσε στην Ουκρανία, όπου οι ναζιστικές διώξεις κατά Εβραίωνκαι Σλάβων ήταν ήδη σε εξέλιξη.
Με ποδήλατο προς την Κόλαση...Ο Μένγκελε τραυματίστηκε και παρασημοφορήθηκε, αλλά κρίθηκε ότι δεν ήταν πλέον κατάλληλος για ενεργό υπηρεσία· και τότε άνοιξαν οι Πύλες της Κόλασης για χιλιάδες ανθρώπους.
Σφυρίζοντας χαρούμενους σκοπούς!
Ο Άγγελος του Θανάτου επέστρεψε για λίγο στον ακαδημαϊκό χώρο προτού προσφερθεί εθελοντικά να μετατεθεί στα ήδη αναπτυσσόμενα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Πολωνία και την Ανατολική ΕΣΣΔ. Ο Μένγκελε άδραξε την ευκαιρία να μελετήσει τους κρατούμενους ως πειραματόζωα· τοποθετήθηκε στο Στρατόπεδο της Οικογένειας των Ρομά, ένα ξεχωριστό τμήμα του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς. Ο Μένγκελε ήταν αυτός που «ξεσκαρτάριζε» τους κρατούμενους, όταν κατέφταναν με τρένα στο Άουσβιτς, τα τρία τέταρτα από τους οποίους έστελνε αμέσως στους θαλάμους αερίων. Το προσωπικό του στρατοπέδου κατέθεσε στις δίκες εγκληματιών πολέμου ότι ο Μένγκελε είχε ασυγκράτητο ενθουσιασμό για τη δουλειά του, παρουσιαζόταν με εξαιρετική διάθεση και κέφι πάντα, συχνά σφυρίζοντας εύθυμους σκοπούς, καθώς έστελνε χιλιάδες ανθρώπους στον θάνατο.
Ως ανώτερος γιατρός, δεν ήταν ο ρόλος του Μένγκελε να θεραπεύει τους άρρωστους κρατούμενους, αλλά να επιβλέπει το προσωπικό που υπηρετούσε στο νοσοκομείο, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν Εβραίοι, συμπεριλαμβανομένων πολλών διακεκριμένων γιατρών. Ο Μένγκελε είχε εκδώσει διαταγή με την οποίαα οποιοσδήποτε νοσηλευόμενος κρατούμενος που δεν ανάρρωνε σε δύο εβδομάδες να στέλνεται στους θαλάμους αερίων.
Όταν μια επιδημία βακτηριακής λοίμωξηςέπληξε το στρατόπεδο, το 1943, ο Μένγκελε το είδε ως ευκαιρία για να αναπτύξει αντιβακτηριακά φάρμακα. Η έρευνά του περιελάμβανε τη θανάτωση παιδιών που είχαν πληγεί από την ασθένεια και τη διατήρηση των εσωτερικών τους οργάνων για μελέτη. Περισσότεροι από 3.000 κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους στο πλαίσιο εκείνης της έρευνας. Το ίδιο συνέβη και με άλλες επιδημίες που ενέσκηψαν εντός στρατοπέδου.
Τα παιδιά του Μένγκελε...Ο Μένγκελε διέσωζε δίδυμα και άλλα παιδιά από τους θαλάμους αερίων και τα μετέτρεπε σε πειραματόζωα. Εκτός από τα δίδυμα, ο Μένγκελε ενδιαφερόταν για παιδιά με μάτια διαφορετικών χρωμάτων, άτομα που έπασχαν από σχιστία υπερώας (διαχωρισμός της οροφής του στόματος) ή άλλες σωματικές παραμορφώσεις, αλλά και για τους νάνους. Σε όλα τα πειράματα του Μένγκελε , υποστηρίχθηκε από ένα επιτελείο διάσημων Εβραίων γιατρών και ερευνητών που ήταν φυλακισμένοι στο στρατόπεδο·επιστήμονες που αρνήθηκαν να συνεργαστούν εκτελέστηκαν αμέσως. Τα πειραματόζωα του Μένγκελε κρατούνταν χωριστά από το κύριο στρατόπεδο και ζούσαν με όλες τις ανέσεις της εποχής ενώ απολάμβαναν παιδική χαρά και νηπιαγωγείο. Ο Μένγκελε υποχρέωνε τα παιδιά να τον αποκαλούν «θείο» και τους έφερνε συχνά γλυκά και κέικ.
Το ίδιο τέλος για όλα τα παιδιά: φρικτό
Σχεδόν όλα εκείνα τα παιδιά πέθαναν με φρικτό τρόπο. Ο Μένγκελε, όπως έχει κατατεθεί, διέπραξε προσωπικά πολλές από τις δολοφονίες ως μέρος των πειραμάτων του. Εάν ένα παιδί δίδυμο πέθαινε από φυσικά αίτια ή σκοτωνόταν από τον Μένγκελε, θα σκότωνε αμέσως το άλλο για να κάνει συγκριτικές νεκροψίες. Ο Μένγκελε προσπάθησε επίσης να δημιουργήσει σιαμαία ράβοντας μαζί τα ζωντανά σώματα των παιδιών! Όταν πέθαιναν (συνήθως από γάγγραινα) τους παρακολουθούσε στενά για να καθορίσει πώς ο θάνατος του πρώτου επηρέαζε το άλλο. Ο Μένγκελε διεξήγαγε πειράματα για να αλλάξει το χρώμα των ματιών με την έγχυση χρωστικών στα μάτια των πειραματόζωών του. Η μαρτυρία αυτοπτών μαρτύρων μετά την απελευθέρωση του Άουσβιτς περιελάμβανε και άλλες ιστορίες φρίκης. Κάποιος περιέγραψε ότι ο Μένγκελε σκότωσε ένα βρέφος πετώντας το από την οροφή ενός κτιρίου του στρατοπέδου. Τα πειραματόζωα που αρνούνταν να υποκύψουν στις απαιτήσεις του να βυθιστούν σε βραστό νερό πυροβολούνταν.
Ο Μένγκελε χρησιμοποίησε κρατούμενους για να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων κατά των εγκαυμάτων προκαλώντας πρώτα εγκαύματα φωσφόρου στο σώμα τους. Σε πολλούς κρατούμενους δεν τους δινόταν νερό μέχρι να πεθάνουν από τη δίψα ή τους παρείχαν θαλασσινό νερό, υπό το πρόσχημα της εξέτασης συμπεριφοράς των ναυαγών· ο θάνατος τους ήταν επώδυνος.
Και κάποτε ήρθαν οι Σύμμαχοι
Στα τέλη του 1944, ο Κόκκινος Στρατός είχε πλησιάσει επικίνδυνα κοντά στο σύμπλεγμα στρατοπέδων Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Ο Μένγκελε και πολλοί από τους συνεργάτες διέφυγαν. Τον Ιανουάριο του 1945 ο Μένγκελε εγκαταστάθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Σιλεσία, παίρνοντας μαζί του τα λίγα σωζόμενα αρχεία του. Κι έπειτα αρχίζει η αγωνία. Ο Άγγελος του Θανάτου συνελήφθη από τους Αμερικανούς, αλλά… Από σύγχυση και έλλειψη συντονισμού μεταξύ των Συμμάχων δεν καταχωρήθηκε άμεσα στη λίστα υπόπτων εγκληματιών πολέμου. Τα περισσότερα από τα έγγραφα που ενοχοποιούσαν τον Μένγκελε για τα εγκλήματα στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου δεν είχαν ακόμη βγει στο φως και θεωρήθηκε από τους Αμερικανούς ως απλός αιχμάλωτος πολέμου· απελευθερώθηκε το 1945 και με πλαστά έγγραφα ταυτότητας χρησιμοποίησε το όνομα Φριτς Χόλμαν. Με αυτό το όνομα, περιπλανήθηκε σε όλη τη μεταπολεμική Ευρώπη, χωρίς να μένει ποτέ πολύ σε ένα μέρος και πάντα επιφυλακτικός να μην τον αναγνωρίσουν. Μέχρι τότε οι ιστορίες των εγκλημάτων του έπαιρναν διαστάσεις τρομακτικές.
Ο Μένγκελε κρύφτηκε προσωρινά σε ένα απομονωμένο αγρόκτημα κοντά στο Ρόζενχαϊμ μέχρι την άνοιξη του 1949. Καθώς η διεθνής καταδίωξη εγκληματιών πολέμου εντάθηκε, ο Μένγκελε επικοινώνησε με πρώην μέλη των SS που είχαν δημιουργήσει μυστικές οδούς διαφυγής από την Ευρώπη και ταξίδεψε στην Αργεντινή, όπου εργάστηκε ως πωλητής αγροτικών εργαλείων. Το 1954 ο Μένγκελε είχε δυτικογερμανικό διαβατήριο με το πραγματικό του όνομα και ταξίδεψε στην Ελβετία για διακοπές για σκι.
Πλαστό δίπλωμα οδήγησης με φωτογραφία με παχύ μουστάκι για να μην φαίνονται τα δόντια τουΠαρά τις προσπάθειες της αστυνομίας της Δυτικής Γερμανίας και της Μοσάντ, ο Μένγκελε επέστρεψε ανενόχλητος στην Αργεντινή, με το πραγματικό του όνομα, προστατευμένος από το διεθνές δίκαιο που απαγόρευε την έκδοση του· επένδυσε σε φαρμακευτική εταιρεία, αγόρασε ακίνητα και σύμφωνα με στοιχεία που αποκαλύφθηκαν τη δεκαετία του 1990, συνέχισε την έρευνα του πάνω σε δίδυμα!
Κατά τη διάρκεια της Δίκης της Νυρεμβέργης, το όνομα του Μένγκελε και οι δραστηριότητές του ήταν το κοινό θέμα καταθέσεων από κατηγορούμενους Ναζί και επιζώντες κρατούμενους, γεγονός που οδήγησε τους Δυτικογερμανούς να προσπαθήσουν με νομικές ενέργειες για την έκδοσή του στην Ευρώπη. Όταν έφθασαν στην Αργεντινή τα έγγραφα έκδοσης, απορρίφθηκαν. Όταν ο Περόν εκδιώχθηκε, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, η επιρροή του Μένγκελε άρχισε να μειώνεται και κατέφυγε στην Παραγουάη, κοντά στα σύνορα με την Αργεντινή. Ο Μένγκελε, νοιώθοντας κυνηγημένος πια, χρησιμοποιώντας διαφορετικά ψευδώνυμα και ταυτότητες, κρυβόταν μεταξύ Παραγουάης και Βραζιλίας, με συχνές παραμονές στην Ουρουγουάη και την Αργεντινή.
Ο γιος του Μένγκελε, Ρολφ τον επισκέφτηκε το 1977 στην Αργεντινή και χρόνια μετά «ομολόγησε» ότι ο πατέρας του δεν είχε μετανιώσει για ό,τι είχε κάνει, εκτός από το ότι κατάστρεψε τα αρχεία του! Ο Μένγκελε μέχρι τον θάνατό του έτρεμε να μην πέσει στα χέρια των διωκτών του, αν και χρόνια μετά έγινε γνωστό ότι οι Ισραηλινοί είχαν αναστείλει τις προσπάθειες σύλληψης του από το 1962. Στα μέσα της δεκαετίας του '70 η υγεία του Μένγκελε είχε πια κλονιστεί· υπέφερε από υψηλή αρτηριακή πίεση. Το 1977 επισκέφτηκε φίλους στο θέρετρο Bertioga της Βραζιλίας· ενώ κολυμπούσε υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να πεθάνει από πνιγμό. Ο Γιόσεφ Μένγκελε κρυβόταν επί 34 χρόνια!
Εξακολουθεί να... διδάσκει τρόμο
Το 1979, ο Γκρέγκορι Πεκ προτάθηκε για Όσκαργια την ερμηνεία του στον ρόλο του σαδιστή εγκληματία των Ναζί, αν και δεν κέρδισε το Βραβείο, η ταινία «The Boys from Brazil» προκάλεσε αίσθηση και θύμισε τη δράση του Μένγκελε, που είχε πεθάνει μόλις δυο μήνες πριν από την απονομή των Όσκαρ!
Διαβάζοντας σήμερα τα αδιανόητα εγκλήματά του Μένγκελε, για τα οποία ποτέ δεν μετάνιωσε, συνειδητοποιείς το έρεβος της διαστροφής όπου μπορεί να βυθιστεί ένας άνθρωπος. Και μια ειρωνεία της ιστορίας του Αγγέλου του Θανάτου: τα οστά του Μένγκελε βρίσκονται στην κατοχή της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο, και έχουν χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση φοιτητών της Ιατρικής στο μάθημα της Εγκληματολογίας. Φάνηκε και κάπου χρήσιμος.
Το Public στο Substack έχει λάβει έγγραφα από έναν πληροφοριοδότη που στρατολογήθηκε για να συμμετάσχει στο Cyber Threat Intelligence League ή "CTIL".
Μέσω συναντήσεων κυβερνοασφάλειας που φιλοξενούνται από το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, αυτά τα έγγραφα αποκαλύπτουν πώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ στρατολόγησε έναν ιστό από ΜΚΟ και ιδιώτες για να κάνει ό,τι η κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει νόμιμα: να λογοκρίνει και να υπονομεύει τον αμερικανικό λαό.
Με επικεφαλής τον στρατιωτικό ανάδοχο, Sara-Jayne Terp και Pablo Breuer των Ειδικών Επιχειρήσεων, πρωταρχικός στόχος ήταν να αντικατασταθούν λέξεις όπως «προπαγάνδα» και «λογοκρισία» με τον όρο «γνωστική ασφάλεια» στο ήθος της βιομηχανίας της κυβερνοασφάλειας.
Έγραψαν ότι ο τρίτος πυλώνας του περιβάλλοντος πληροφόρησης θα πρέπει να είναι η γνωστική διάσταση, που είναι απλώς ένας άλλος τρόπος να πούμε «έλεγχος του νου».
Ο Breuer εξήγησε πώς αυτή η γνωστική κοινωνική μηχανική πρέπει να προσαρμοστεί για τους Αμερικανούς. Ένας άλλος όρος που χρησιμοποίησαν για να δικαιολογήσουν τα εγκλήματά τους κατά του αμερικανικού λαού είναι η «Σύμπραξη Δημόσιου-Ιδιωτικού Τομέα» για να εργαστούν γύρω από την παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων των Αμερικανών, οι ιδιώτες έκαναν τη βρώμικη δουλειά υπό την επίβλεψη της κυβέρνησης.
Οι Terp και Breuer παραδέχονται ανοιχτά ότι έχουν συσταθεί ως ιδιωτική ΜΚΟ για να λογοκρίνουν τους Αμερικανούς πολίτες για τον αμερικανικό στρατό.
Στοχεύουν σε ανθρώπους που διαμαρτύρονταν για τα lockdown και ανέπτυξαν το Πλαίσιο DISARM , το οποίο χρησιμοποιούσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για την αντιμετώπιση των εκστρατειών κατά του εμβολιασμού. Ανατρέπουν εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης και αναφέρουν τομείς ιστού στους καταχωρητές.
Για να επηρεάσουν την κοινή γνώμη, δημιουργούν ψεύτικους λογαριασμούς και διεισδύουν σε ιδιωτικές ομάδες. Εκπαιδεύουν τους influencers να διαδίδουν τα μηνύματά τους και πιέζουν τις τράπεζες να κόψουν τους λογαριασμούς των ανθρώπων.
Ο Liver King και ο δρ. Paul Saladino είναι οι δύο πιο γνωστοί από πολλούς ακόμα “influencers” στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης έκαναν μόδα τρόπον τινά την ωμοφαγία συκωτιού.
Το να τρώει κανείς ωμό συκώτι παρουσιάστηκε σαν “το κομμάτι που λείπει” από τις δίαιτες των ανθρώπων και κάτι που θα έπρεπε όλοι να τρώνε. Ωστόσο, η κατανάλωση ωμού συκωτιού δεν ξεκίνησε μόνο με τις σημερινές τάσεις. Εδώ και αιώνες υπήρξαν φυλές και πολιτισμοί ανθρώπων που έτρωγαν ωμά συκώτια από διάφορα ζώα.
Η διαιτολόγος Shyla Cadogan, ειδικός στην ολοκληρωμένη διατροφή, την μεταβολική δυσλειτουργία και τις γαστρεντερικές παθήσεις, αναλύει τι πραγματικά ισχύει με την κατανάλωση συκωτιού.
Είναι το συκώτι γενικά υγιεινή τροφή;
Μέχρι τη δεκαετία του 1920, η κακοήθης αναιμία, μια από τις κύριες αιτίες ανεπάρκειας βιταμίνης Β12, ήταν θανατηφόρα σε όλον τον κόσμο. Οι γιατροί που μελετούσαν το συκώτι (ειδικά βοείου κρέατος) διαπίστωσαν ότι είτε το καθαυτό συκώτι ή μια εκδοχή του συμπυκνωμένου χυμού του θα μπορούσε τελικά να ελέγξει την ασθένεια.
Το μοσχαρίσιο συκώτι περιέχει ένα πολύ εντυπωσιακό θρεπτικό προφίλ. Δεν είναι μόνο η πιο αξιόπιστη πηγή βιοδιαθέσιμης βιταμίνης Α, αλλά είναι γεμάτο με βιταμίνη Β12, φυλλικό οξύ, σίδηρο, χολίνη, φώσφορο, ψευδάργυρο, σελήνιο, χαλκό και πολλά άλλα.
Χρειάζεστε μόνο μια μικρή ποσότητα για να πάρετε μεγάλες ποσότητες από αυτά τα θρεπτικά συστατικά.
Η κατανάλωση κρεάτων από συκώτι και άλλα όργανα είναι συνήθως πιο πλούσια σε γλυκίνη(glycine), ένα σημαντικό αμινοξύ. Αν και το σώμα μπορεί να παράγει γλυκίνη, υπάρχει αυξανόμενος αριθμός ερευνών που δείχνουν ότι αυτή συχνά δεν αρκεί. Η τυπική δυτική δίαιτα αντί για κρέατα οργάνων περιέχει πολύ περισσότερα μυϊκά κρέατα (όπως στήθος κοτόπουλου) τα οποία δεν είναι και τόσο πλούσια σε γλυκίνη.
Είναι ασφαλές για κατανάλωση το ωμό συκώτι;
Μεγάλη έμφαση δίνεται στην κατανάλωση ωμού συκωτιού, επειδή το μαγείρεμα μπορεί ενδεχομένως να μειώσει τη βιοδιαθεσιμότητα ορισμένων θρεπτικών συστατικών. Ωστόσο, η κατανάλωση ωμού κρέατος συνοδεύεται πάντα με αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από τροφιμογενείς ασθένειες από παθογόνους παράγοντες όπως το καμπυλοβακτήριο. Τα άτομα που είναι ανοσοκατεσταλμένα θα πρέπει να γνωρίζουν ιδιαίτερα αυτούς τους κινδύνους. Το μαγειρεμένο συκώτι θα διατηρήσει πολλά θρεπτικά συστατικά και θα μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο.
Επιπλέον, τα βίντεο που διαφημίζουν τα οφέλη της τακτικής κατανάλωσης ωμού συκωτιού τείνουν να “υποτιμούν” ότι η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να είναι επιβλαβής. Το ωμό συκώτι έχει πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α και η καθημερινή κατανάλωση συκωτιού μπορεί να προκαλέσει υπερβολική ποσότητα στο σώμα σας και να οδηγήσει σε τοξικότητα βιταμίνης Α.
Επίσης, το μοσχαρίσιο συκώτι περιέχει τον περισσότερο χαλκό από οποιαδήποτε άλλη τροφή. Μόνο μια μερίδα 85 γραμμαρίων μπορεί να παρέχει πάνω από το 1.200% των ημερήσιων αναγκών σας. Το ήπαρ σας κάνει καλή δουλειά στην απομάκρυνση της περίσσειας χαλκού, αλλά αυτό δεν ισχύει για όλους. Πολλοί ειδικοί γιατροί συνιστούν να τρώτε ένα ολόκληρο μαγειρεμένο συκώτι κάθε εβδομάδα και όχι καθημερινά, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο.
Αξίζει να φάει κανείς ωμό συκώτι;
Εξαρτάται από εσάς το εάν θέλετε να εισαγάγετε ωμό συκώτι στη διατροφή σας. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε τους κινδύνους τροφιμογενών ασθενειών. Ωστόσο, η κατανάλωση συκωτιού γενικά, ακόμη και αν είναι μαγειρεμένο, παρέχει στον οργανισμό αρκετά βασικά θρεπτικά συστατικά που μπορεί να σας λείπουν από την κατανάλωση άλλων τροφών.
Επιπλέον, υπάρχουν διαθέσιμα συμπληρώματα συκωτιού αποξηραμένου βοείου κρέατος, καθώς η σκέψη της κατανάλωσης πραγματικού ωμού συκωτιού δεν είναι και τόσο ελκυστική. Όπως πάντα, συμβουλευτείτε πρώτα τον γιατρό σας προτού προσθέσετε οποιοδήποτε συμπλήρωμα στη διατροφή σας.
