Με δράσεις που θα «πονέσουν» απαντά η Αθήνα στα σχέδια της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο

Με δράσεις που θα «πονέσουν» απαντά η Αθήνα στα σχέδια της Άγκυρας στην

 Ανατολική Μεσόγειο

Κεφάλαια:

0:00 - Εισαγωγή 0:18 - Συνάντηση Άννας Μαρίας Μπούρα με Ιμπράημ Καλίν

Από την μία η συνάντηση της διευθύντριας του διπλωματικού γραφείου του Πρωθυπουργού Άννας Μαρίας Μπούρα και του διπλωματικού συμβούλου του Ταγίπ Ερντογάν, Ιμπράημ Καλίν που έγινε στις Βρυξέλλες. Ο Πρωθυπουργός έχει επανειλημμένα τονίσει ότι οι δίαυλοι επικοινωνίας με την Τουρκία σε όλα τα επίπεδα πρέπει να παραμείνουν ανοιχτοί» τονίζουν οι ίδιες πηγές. Η πολιτική που ακολουθεί ο Ερντογάν δεν έχει να κάνει μόνο με τις εκλογές που έχει μπροστά του αλλά είναι μέρος ενός αναθεωρητισμού εκ μέρους της Άγκυρας. Από την μία η συνάντηση της διευθύντριας του διπλωματικού γραφείου του Πρωθυπουργού Άννας Μαρίας Μπούρα και του διπλωματικού συμβούλου του Ταγίπ Ερντογάν, Ιμπράημ Καλίν που έγινε στις Βρυξέλλες και από την άλλη προσπάθεια της Άγκυρας να εμφανίσει την άσκηση NEXUS ACE ως ΝΑΤΟϊκή επειδή στην άσκηση αυτή κλήθηκε να συμμετάσχει και ένα ιπτάμενο ραντάρ Ε-3 της βορειοατλαντικής συμμαχίας, αποτέλεσαν τις δύο πράξεις του ελληνοτουρκικού σπιράλ. Ως προς την συνάντηση, οι κυβερνητικές πηγές επισημαίνουν πως η συνάντηση, επ ευκαιρία της παρουσίας και των δύο στη βελγική πρωτεύουσα - της διπλωματικής συμβούλου του Πρωθυπουργού με αφορμή το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που ολοκληρώθηκε το βράδυ της Πέμπτης - έγινε την Παρασκευή στα γραφεία της γερμανικής αντιπροσωπείας, παρουσία του διπλωματικού συμβούλου του γερμανού καγκελάριου. «Στόχος να αποκατασταθεί ο δίαυλος επικοινωνίας σε επίπεδο διπλωματικών συμβούλων, ο οποίος είχε ατονήσει. Ο Πρωθυπουργός έχει επανειλημμένα τονίσει ότι οι δίαυλοι επικοινωνίας με την Τουρκία σε όλα τα επίπεδα πρέπει να παραμείνουν ανοιχτοί» τονίζουν οι ίδιες πηγές. Η ιστοσελίδα της τουρκικής κρατικής ραδιοτηλεόρασης TRT μετέδωσε την σχετική είδηση ως εξής: «Οι αντιπροσωπείες της Τουρκίας, της Γερμανίας και της Ελλάδας πραγματοποίησαν τριμερή συνάντηση στο Βέλγιο. Στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου στην πρωτεύουσα του Βελγίου, τις Βρυξέλλες συμμετείχαν ο εκπρόσωπος της Προεδρίας Ιμπραχίμ Καλίν, ο σύμβουλος Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας της Γερμανίας Γενς Πλότνερ και η Διευθύντρια του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Άννα Μαρία Μπούρα. Στη συνάντηση συζητήθηκε η αναζωογόνηση των δίαυλων επικοινωνίας ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα». Η Αθήνα γνωρίζει πως η Άγκυρα δεν θα επαναπαυτεί για αυτό και συνεχίζει στον άξονα της πολιτικής που έχει χαράξει. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος έδωσε στη Βουλή ένα σχετικό παράδειγμα: «προ ημερών υπέγραψα εγώ ως Υπουργός Άμυνας με τον ομόλογό μου παρουσία του Υπουργού Εξωτερικών την συμφωνία με την Αίγυπτο για την Έρευνα και Διάσωση. Αυτή η συμφωνία τι κάνει; Οριοθετεί τις Περιοχές Ευθύνης, άρα κατά τη δική μας οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών είναι, αν θέλετε, ένα αποτέλεσμα αυτής της πρωτοβουλίας. Πώς αυτό συνεπάγεται το τουρκολιβικό μνημόνιο; Αδράνεια λοιπόν δεν υπάρχει, υπάρχει εντατικοποίηση της δράσης.» Η πολιτική που ακολουθεί ο Ερντογάν δεν έχει να κάνει μόνο με τις εκλογές που έχει μπροστά του αλλά είναι μέρος ενός αναθεωρητισμού εκ μέρους της Άγκυρας. Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος αναφέρθηκε και σε αυτό τις προάλλες στη Βουλή: «την εχθρική ανοιχτά προκλητική στάση της γείτονος απέναντι στη χώρα μας, ιδίως σε επίπεδο ρητορικής η οποία μπορεί τώρα να χαρακτηρίζεται από κάποιους προεκλογική, πλην όμως για εμένα δείχνει ότι έχει στοιχεία σταθερής πολιτικής αναθεωρητικών επιδιώξεων και στην περιοχή μας». Η Ελλάδα δεν είναι διατεθειμένη να παραχωρίσει ούτε σπιθαμή κυριαρχικών δικαιωμάτων πολύ δε περισσότερο κυριαρχία. Δεν είναι τυχαίο που ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Χαρδαλιάς επιθεώρησε ακριτικά νησιά που η Τουρκία θέλει αποστρατικοποιημένα. Συγκεκριμένα ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, βρέθηκε στις έδρες: - Του Στρατηγείου της 95 Ανώτερης Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής (ΑΔΤΕ) και των readiness ελικοπτέρων SUPER PUMA και CHINOOK στο αεροδρόμιο ΜΑΡΙΤΣΩΝ, στη Ρόδο. - Της Διοίκησης Άμυνας Νήσου (ΔΑΝ) στη Μεγίστη. - Του Αεροπορικού Αποσπάσματος (Α/ΑΠ) στην Κάρπαθο, όπου παρέστησαν και οι Διοικήσεις με αντιπροσωπείες στελεχών και στρατεύσιμων της ΔΑΝ Καρπάθου, του Ναυτικού Παρατηρητήριου Καρπάθου 51Ν και του 9ου Σταθμού Αναφοράς. - Των Επιτηρητικών Φυλακίων «ΑΓ. ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ» στη Σύμη, «ΣΤΡΟΓΓΥΛΗΣ» και «ΡΩ» στα ομώνυμα μικρονήσια.

Pentapostagma TV

Ιδέες για να μπείτε και οι δυο στο χριστουγεννιάτικο κλίμα!

 Ιδέες για να μπείτε και οι δυο στο χριστουγεννιάτικο κλίμα!

Μαρίνα Μόσχα Δεκ. 17 Η αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα έχει αρχίσει! Κάνετε τις ανάλογες ετοιμασίες, προσπαθείτε να φτιάξετε και την ανάλογη ατμόσφαιρα… Φτάνουν όμως αυτά; Μήπως χρειάζεται να δείτε λίγο και τη σχέση σας; Ακούω από αρκετούς γονείς φέτος πως δεν είχαν τη διάθεση να στολίσουν. Λίγο η κρίση, λίγο τα προβλήματα με την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια να μονοπωλούν το ενδιαφέρον, λίγο η κατήφεια, λίγο ο καιρός που ναι μεν χειμώνας αλλά με χειμώνα δεν μοιάζει… Αλήθεια, πως μπορείτε να φροντίσετε και εσάς τους δύο; Αφήστε το παιδί σας σε συγγενείς: Είναι καιρός να κάνετε κάτι οι δυο σας, έστω και για λίγες ώρες. Και εκείνο θα νιώσει όμορφα αλλά και εσείς. Κάντε πράγματα που δεν κάνετε τον υπόλοιπο χρόνο: Πηγαίνετε ένα ταξιδάκι ή αν δεν μπορείτε, κάντε μία ημερήσια εκδρομή. Ντυθείτε πιο γιορτινά: Δεν λέμε πως μία πιο προσεγμένη εμφάνιση, μπορεί να μας επηρεάσει και ψυχολογικά; Λίγο πιο γιορτινό ντύσιμο και λίγη λάμψη, μπορεί να δώσει λάμψη και στη σχέση μας! Πηγαίνετε βόλτες: Θυμάστε εκείνο τα μπαράκι που πηγαίνατε παλιά και ακούγατε την αγαπημένη σας μουσική; Εκείνο το καφέ που είχατε τις πρώτες σας συναντήσεις; Δώρα: Κάντε μικρά συμβολικά δωράκια ο ένας στον άλλον! Επικοινωνήστε: Μην κλείνεσαι και μην αποφεύγεις να βρεθείς με τον σύντροφό σου, λέγοντας πως δεν έχει νόημα τώρα πια μετά από τόσα χρόνια που είστε μαζί! Πόσο καιρό έχετε να πείτε ο ένας στον άλλον τι σας αρέσει, τι θα θέλατε, να κάνετε όνειρα, έστω και απραγματοποίητα! Στόλισε την κρεβατοκάμαρά σου: Ναι, πως στολίζεις το υπόλοιπο σπίτι; Κάνε και τον δικό σας χώρο ξεχωριστό αυτές στις μέρες, δώσε λίγη λάμψη… Καλά και ερωτικά Χριστούγεννα! Μαρίνα Μόσχα https://marinamoscha.life/

Τα 10 πιο Επικίνδυνα μέρη στη Γη! - Τα Καλύτερα Top10

Τα 10 πιο Επικίνδυνα μέρη στη Γη! - 

Τα Καλύτερα Top10

Τα Καλύτερα Top10

Τα Καλύτερα Top10

Ποιες είναι οι διαστάσεις, τι είναι η συνείδηση

Ποιες είναι οι διαστάσεις, τι είναι η συνείδηση

Lab of Datum

10 MILLIMETRE – Τα collage, οι γραφές. Ο Δημήτρης Σούκουλης σε αναλόγιο.

 10 MILLIMETRE – Τα collage, οι γραφές. Ο Δημήτρης Σούκουλης σε αναλόγιο.

10 Millimetre – Αυτοαναφορά. Τα collage, οι γραφές. Ο Δημήτρης Σούκουλης σε προσωπικό αναλόγιο.

10 MILLIMETRE – Αυτοαναφορά

Δευτέρα 19 Δεκέμβρη.

Ραβένα, Εμίλια Ρομάνια, Ιταλία.

Καιρός ομιχλώδης. 

Υπόκρουση αερόθερμου.

Ο αφυγραντήρας καταπίνει τα σάλια, τα υγρά, τα νεκρά κύτταρα της προηγούμενης νύχτας. Συλλογή σε διαφανές δοχείο PVC. Όταν η στάθμη αγγίξει το ταβάνι θα είμαι σε άπνοια. Θα με έχω ήδη δασκαλέψει να μην χρησιμοποιώ καν τους βρόγχους. Ως άλλος Αϊνστάιν θα έχω ανακαλύψει τη θεωρία της σίγασης.    

Ώρες ώρες σκέφτομαι πως η ζωή μου πνίγεται στα χαρτιά, καθώς γράφω, κρατώ σημειώσεις, αρπάζω τις λέξεις σε ξεπατίκωμα, σκύβω και μαζεύω όσα σκουπίδια αφήνει το χέρι των περαστικών να πέσουν ως παρείσακτοι εραστές που άδειασαν και τίποτα πλέον δεν έχουν να προσφέρουν. Καμία συγκίνηση. Από τα σύνεργα αυτά που θα με σώσουν, καταλήγω, από αυτήν τη φυλακή, θα είναι τα ψαλίδια μου και το χειρουργικό μου κοπίδι 10 μιλιμέτρ. Δε θα με σώσουν ούτε τα στυλό, ούτε τα μολύβια κι ούτε πολύ περισσότερο οι λέξεις. Αρκεί να μην ξεχαστώ να σκάψω υπτίως σε αυτό το λαγούμι και με κατεύθυνση προς τα πάνω. Κι είναι ευτύχημα σε αυτή την ατέρμονη απάθεια των βλεμμάτων, των ακροαστικών εντός μου, που κείτομαι ανάσκελα κι η μοναδική διέξοδος, όταν αποφασίσω να μπω σε κίνηση θα είναι προς τα επάνω. Επάνω ορθώνει στο μαχαίρι το κοκόρι το λαιμό. Επάνω τινάζει το πόδι ο Ιησούς στην ανάληψή του. 

© Copyright 2023 Σούκουλης Δημήτρης – All Rights Reserved

https://nosensewords.wordpress.com/

Βάνια Σύρμου: Γυναίκα στὴ σκάλα

 Βάνια Σύρμου: Γυναίκα στὴ σκάλα

Posted on 20 Δεκεμβρίου 2022 by planodion

ΝΟΙΓΩ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ νὰ μπεῖ τὸ φῶς τῆς μέ­ρας κι ἐ­κεῖ­νο περ­νᾶ δι­στα­κτι­κὰ μέ­σα ἀ­πὸ μι­κροὺς ἱ­στοὺς ἀ­ρά­χνης ποὺ ἔ­χουν ἀγ­κι­στρω­θεῖ στὰ παν­τζού­ρια. Πάν­τα προ­τι­μοῦ­σα τὸ φυ­σι­κὸ φῶς. Μὲ βο­η­θᾶ νὰ βλέ­πω τὰ πράγ­μα­τα πιὸ ζων­τα­νά. Ἀ­φή­νω τὴ μα­τιά μου νὰ γλι­στρή­σει στὸ ἀν­τι­κρι­νὸ μπαλ­κό­νι μὲ τὰ πο­λύ­χρω­μα γε­ρά­νια στὶς γλά­στρες. Μῆ­νες ἔ­χω νὰ πα­τή­σω τὸ πό­δι μου ἐ­δῶ μέ­σα. Ἂπ΄ τὴν πρώ­τη κι­ό­λας στιγ­μὴ ποὺ μπῆ­κα,  νι­ώ­θω πὼς πα­ρα­κο­λου­θεῖ κά­θε μου κί­νη­ση. Γι’ αὐ­τὴν ἔ­χω ἔρ­θει. Φέρ­νω ἀ­μή­χα­να ἕ­να γύ­ρο στὸ χῶ­ρο κι ἔ­πει­τα παίρ­νω τὴν ἀ­πό­φα­ση νὰ τὴν πλη­σιά­σω.  Εἶ­ναι ἐ­κεῖ, ὅ­πως τὴν ἄ­φη­σα.

        Κα­θι­σμέ­νη στὰ τε­λευ­ταῖ­α σκα­λο­πά­τια τῆς μαρ­μά­ρι­νης σκά­λας, ἔ­ξω ἀπ΄ τὴν μι­σά­νοι­χτη εἴ­σο­δο τοῦ δι­α­με­ρί­σμα­τος. Σκυμ­μέ­νη ἐ­λα­φρῶς μπρο­στά, στη­ρί­ζει τὸ κε­φά­λι της μὲ τὴ δε­ξιά της πα­λά­μη. Φο­ρᾶ μαῦ­ρο παν­τε­λό­νι καὶ μπλού­ζα μπλὲ μα­κρυ­μά­νι­κη, ροῦ­χα τῆς δου­λειᾶς. Μιὰ μι­κρὴ τού­φα ἀ­πὸ τὰ γκρί­ζα μαλ­λιά της ἔ­χει δρα­πε­τεύ­σει ἀπ΄ τὸ σφι­χτο­δε­μέ­νο κό­τσο της καὶ στο­λί­ζει τὸ μέ­τω­πό της, ἀ­πο­μει­νά­ρι μιᾶς πρὸ πολ­λοῦ ξε­χα­σμέ­νης ἀ­νέ­με­λης νι­ό­της. Πάν­τα τῆς ἄ­ρε­σε νὰ παίρ­νει μί­αν ἀ­νά­σα στὰ σκα­λιὰ πρὶν μπεῖ στὸ σπί­τι, ὅ­ταν ἐ­πέ­στρε­φε ξη­με­ρώ­μα­τα. Εἶ­χε συ­νη­θί­σει τὴν ἡ­συ­χί­α τῶν  ἄ­δει­ων χώ­ρων στὴ βρα­δι­νὴ βάρ­δια. Ἦ­ταν ἡ ὥ­ρα ποὺ ἔ­βα­ζε τὶς σκέ­ψεις της σὲ σει­ρά. Ἡ δι­κή της ὥ­ρα. Τὰ χέ­ρια της μὲ δέρ­μα θαμ­πὸ καὶ δά­χτυ­λα πρη­σμέ­να, μαρ­τυ­ροῦν πὼς ἡ ἀ­νάγ­κη τά ‘χε κά­νει νὰ δου­λεύ­ουν σκλη­ρὰ ἀν­τὶ νὰ κεν­τοῦν σο­νά­τες καὶ μα­ζοῦρ­κες στὸ πιά­νο τοῦ Κρα­τι­κοῦ Ὠ­δεί­ου τῆς Τι­φλί­δας, ὅ­πως ἦ­ταν μα­θη­μέ­να. Ἐγ­κλω­βι­σμέ­νη στὴν ὤ­χρα τῶν τοί­χων τοῦ κλι­μα­κο­στα­σί­ου ποὺ το­νί­ζει τὴ χλω­μά­δα τοῦ ξε­νυ­χτι­σμέ­νου προ­σώ­που της, ἀ­να­ζη­τᾶ δι­έ­ξο­δο στὶς χα­ραγ­μα­τι­ὲς καὶ τὰ ξε­φλου­δί­σμα­τα τῶν τοί­χων, μὲ τὸ σκοῦ­ρο βλέμ­μα της νὰ τὰ δι­α­περ­νᾶ καὶ νὰ τα­ξι­δεύ­ει πά­λι ἐ­λεύ­θε­ρο στὶς κορ­φὲς τοῦ Καυ­κά­σου.  Ἕ­να ἀ­νο­μο­λό­γη­το πα­ρά­πο­νο θαρ­ρεῖς πὼς δι­α­γρά­φε­ται στὸ ἐ­λα­φρὸ κύρ­τω­μα τῶν στε­νῶν χει­λι­ῶν της.

      Ἀπ΄ τὴ μι­σά­νοι­χτη πόρ­τα πί­σω της, βλέ­πω ξα­νὰ τὸν ἑ­αυ­τό μου μι­κρὸ παι­δί, νὰ κά­θε­ται μπρο­στὰ στὸ μο­να­δι­κὸ τρα­πέ­ζι τοῦ δω­μα­τί­ου καὶ νὰ τὴν πε­ρι­μέ­νει ζω­γρα­φί­ζον­τας στὸ χαρ­τὶ κά­τω ἀπ΄ τὸ κί­τρι­νο φῶς τῆς λάμ­πας. Πα­ρελ­θὸν καὶ πα­ρὸν συ­ναν­τι­οῦν­ται ξα­νά.

        «Ἐ­δῶ, στὴ σκά­λα νὰ μὲ ζω­γρα­φί­σεις. Ἀ­πὸ δῶ πέ­ρα­σε ἡ ζω­ή μου, ἡ ζω­ή μας.»  Ὁ τό­νος της, ἀ­πο­φα­σι­στι­κὸς καὶ σί­γου­ρος δὲν μοῦ εἶ­χε ἀ­φή­σει πε­ρι­θώ­ρια ἐ­πι­λο­γῆς, ὅ­ταν ἕ­να χρό­νο πρὶν τῆς ζή­τη­σα νὰ φτιά­ξω τὸ πορ­τρέ­το της γιὰ τὴν τε­λευ­ταί­α μου ἔκ­θε­ση. «Ὅ­πως θὲς ἐ­σύ, Μά­σεν­κα.» Χα­μο­γε­λοῦ­σε πάν­τα ὅ­ταν τὴ φώ­να­ζα μὲ τὸ χα­ϊ­δευ­τι­κό της. Τῆς θύ­μι­ζε τὸ νε­α­ρὸ δά­σκα­λό της στὸ πιά­νο, ὅ­ταν τὴν ἐ­πι­βρά­βευ­ε γιὰ τὸ παί­ξι­μό της. Εἶ­χε στα­μα­τή­σει ἀ­πὸ και­ρὸ νὰ δου­λεύ­ει. Τὰ πό­δια της δὲν τὴν βα­στοῦ­σαν πιά. Ἦ­ταν ἡ σει­ρά μου νὰ τὴ φρον­τί­ζω. Τῆς ἄ­ρε­σε ὡ­στό­σο νὰ κά­θε­ται ἀ­κό­μα ποῦ καὶ ποῦ στὶς σκά­λες τοῦ σπι­τιοῦ, κι ἄς μὴν μέ­να­με πιὰ στὸ μι­κρὸ δι­α­μέ­ρι­σμα τῆς Καλ­λι­θέ­ας. Τὴν ἄ­κου­γα τό­τε νὰ σι­γο­μουρ­μου­ρί­ζει τρα­γού­δια τῆς μα­κρι­νῆς πα­τρί­δας της κι ἔ­βλε­πα στὰ μά­τια της βου­νά. Ἕ­να πρω­ϊ­νό, λί­γες μέ­ρες με­τὰ τὴν ὁ­λο­κλή­ρω­ση τοῦ πί­να­κα, δὲν ξύ­πνη­σε. Τὸ ἀ­τε­λι­ὲ ἔ­μει­νε κλει­στὸ γιὰ μῆ­νες. Τὸ πορ­τρέ­το ὅ­μως μὲ πε­ρί­με­νε ὑ­πο­μο­νε­τι­κὰ σὲ μί­αν ἄ­κρη ἄ­γρυ­πνο.

        Βρί­σκω τὸ θάρ­ρος καὶ τὴν κοι­τῶ στὰ μά­τια. Τὸ βλέμ­μα μου γί­νε­ται ἕ­να μὲ τὶς πυ­κνὲς κα­φε­τι­ὲς πι­νε­λι­ὲς τοῦ δι­κοῦ της.  Τὰ μά­τια μου γε­μί­ζουν βου­νά.

Πηγή: Πρώτη δημοσίευση.

Βά­νια Σύρ­μου (Ρί­ο ντὲ Τζα­νέ­ι­ρο, 1967). Σπού­δα­σε κλασ­σι­κὴ φι­λο­λο­γί­α στὴ Φι­λο­σο­φι­κὴ Σχο­λὴ Ἀ­θη­νῶν καὶ ἐρ­γά­ζε­ται ὡς ἐκ­παι­δευ­τι­κὸς στὴ δευ­τε­ρο­βάθ­μια ἐκ­παί­δευ­ση. Ὁ­λο­κλή­ρω­σε με­τα­πτυ­χια­κὲς σπου­δὲς στὸ πρό­γραμ­μα «Φύ­λο καὶ νέ­α Ἐκ­παι­δευ­τι­κὰ καὶ Ἐρ­γα­σια­κὰ Πε­ρι­βάλ­λον­τα στὴν Κοι­νω­νί­α τῆς Πλη­ρο­φο­ρί­ας» στὸ Πα­νε­πι­στη­μί­ο τοῦ Αἰ­γαί­ου. Οἱ με­τα­φρά­σεις της ἀ­πὸ τὴν ἀγ­γλό­φω­νη λο­γο­τε­χνί­α κυ­κλο­φο­ροῦν ἀ­πὸ τὶς ἐκ­δό­σεις Μπι­λι­έ­το. Ἔ­χουν δη­μο­σι­ευ­θεῖ δι­η­γή­μα­τά της στὰ λο­γο­τε­χνι­κὰ ἱ­στο­λό­για Fractal, Πλα­νό­διον – Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζά­ι, Φρέ­α­ρ κα­θὼς καὶ στὴν «Ἀν­θο­λο­γί­α μι­κροῦ δι­η­γή­μα­τος γιὰ τὴ νύ­χτα» ἀ­πὸ τὶς ἐκ­δό­σεις «κύ­μα».

https://bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com/

Σύγλινο Μάνης: αυτό θα έπρεπε να είναι το εθνικό μας αλλαντικό

 Σύγλινο Μάνης: αυτό θα έπρεπε να είναι το εθνικό μας αλλαντικό

Οι Λάκωνες έφτιαχναν το σύγλινο για να συντηρήσουν το χοιρινό. Σήμερα το φτιάχνουν για τη νοστιμιά του. Αν στηρίζαμε την παράδοσή μας, θα ήταν διάσημο σε όλο τον κόσμο.

Το βασικό παρασκεύασμα που γίνεται από το κρέας του οικόσιτου χοίρου. Ψαχνά από μπούτι, πλάτη κ.λπ. κόβονται σε μικρές μερίδες και, αφού αλατιστούν, καβουρδίζονται στο λιωμένο λίπος (γλίνα) του ζώου και στη συνέχεια τακτοποιούνται σε δοχεία (πήλινα λαγήνια παλιότερα) μαζί με το λίπος, το οποίο, καθώς κρυώνει, στερεοποιείται μονώνοντας το περιεχόμενο από τον αέρα που μπορεί να το χαλάσει. Η συσσωμάτωση του σκεύους με τη στερεοποιημένη γλίνα δίνει το όνομα σύγλινο, ενώ σε μερικά χωριά της Λακωνίας το ονομάζουν λαγήνι, από το δοχείο. Το ίδιο ακριβώς παρασκεύασμα στη Μακεδονία και τη Θράκη το λένε καβουρμά και αλλού απλώς παστό. Το μόνο που διαφέρει είναι ο τρόπος που το αρωματίζουν.

Πώς φτιαχνόταν παλιά το σύγλινο

Παλιότερα ο στόχος ήταν να διατηρηθεί πολλούς μήνες, κι έτσι το αλάτιζαν αρκετά. Το άφηναν να «ψηθεί» για μέρες και μετά το στράγγιζαν καλά. Σε αυτήν τη φάση, μερικοί το κάπνιζαν συνήθως με σχίνο ή κέδρο. Έκοβαν το λίπος σε κομμάτια και το έβαζαν στο καζάνι μαζί με λίγο νερό. Μέχρι να εξατμιστεί με το βρασμό το νερό, το λίπος είχε ζεσταθεί αρκετά και είχε αρχίσει να λιώνει, να γίνεται σαν λάδι. Όταν έλιωνε όλο, απέμεναν μικρά κομμάτια που συχνά είχαν και ίχνη κρέατος επάνω. Αυτά είναι οι τσιγαρίδες, που τις αφαιρούσαν με την τρυπητή κουτάλα και τις κρατούσαν κι αυτές μέσα σε γλίνα. Θεωρούνταν εξαιρετικό μεζεδάκι. Στο λίπος που έμενε στο καζάνι έβαζαν τότε τα κομμάτια του χοιρινού και άρχιζαν σιγά-σιγά να τα καβουρδίζουν ανακατεύοντας κάθε τόσο. Στη Λακωνία το αρωμάτιζαν με ψιλοκομμένη πορτοκαλόφλουδα, αλλά προσέθεταν και λίγη κανέλα και πιο λίγο γαρίφαλο. Το πορτοκάλι όμως κυριαρχούσε. Χρειαζόταν προσοχή να μην παραβράσει το κρέας και διαλυθεί. Αφού μαγειρευόταν, τακτοποιούνταν όπως προαναφέρθηκε και καλυπτόταν με το λιωμένο λίπος μέχρι επάνω.

Έτσι συντηρούσαν το κρέας για πολλούς μήνες. Κάθε φορά που έπαιρναν λίγο, φρόντιζαν το υπόλοιπο να μένει καλυμμένο. Έτρωγαν και το λίπος σε διάφορα μαγειρέματα ή άλειφαν μ’ αυτό τα φύλλα της πίτας. Δεν χρειάζεται να ζαρώνετε την ευαίσθητη μύτη σας με αποστροφή για τη «βάρβαρη» συνήθεια. Σκεφτείτε ότι ο οικόσιτος χοίρος ήταν καλοταϊσμένος και μοσχοαναθρεμμένος, με τροφές που βοηθούσαν την πάχυνσή του και τη νοστιμιά του. Εξάλλου ο τρόπος ζωής και οι βαριές σωματικές εργασίες των αγροτών χρειάζονταν μπόλικες θερμίδες.

Πώς παρασκευάζουν σήμερα το σύγλινο

Ο σημερινός τρόπος ζωής, ακόμα και των αγροτών, δεν είναι ίδιος. Έτσι λοιπόν έχει τροποποιηθεί εν μέρει και η παρασκευή του σύγλινου. Περιορίζουν το αλάτι και το χρόνο του παστώματος. Έχω δει σε σπίτια στη Λακωνία να καβουρδίζουν το κρέας στο λιωμένο λίπος του για τη νοστιμιά και στη συνέχεια να το βάζουν στα δοχεία καλύπτοντάς το με λάδι. Άλλωστε οι Λάκωνες στο λάδι έβαζαν ανέκαθεν και ατόφια πλακέ κομμάτια από το χοιρινό, τα κάπνιζαν μετά το αλάτισμα με σχίνο, τα καβούρδιζαν έτσι ολόκληρα και τα φύλαγαν πάντα σε λάδι. Σήμερα μπορούμε να αγοράσουμε λακωνικό σύγλινο το ίδιο και παστά από άλλες περιοχές, σε μικρά βολικά κομμάτια. Στη Σπάρτη, στο κρεοπωλείο των αδελφών Άγη και Κώστα Χάτζη (Λεωνίδου και Θερμοπυλών γωνία) θα βρείτε καθημερινά σύγλινο ζεστό, φρεσκομαγειρεμένο σε λάδι με ολόκληρα πορτοκάλια, τα οποία κόβουν και σερβίρουν μαζί με το κρέας. Μια και προορίζεται για άμεση κατανάλωση, δεν κινδυνεύει να χαλάσει ούτε από το ζουμί του πορτοκαλιού ούτε από το λίγο λάδι. Και σε άλλα κρεοπωλεία θα βρείτε φρέσκο σύγλινο. Το συγκεκριμένο το αναφέρω επειδή το έχω δοκιμάσει επανειλημμένως. Αν βρεθείτε στην περιοχή, αξίζει να πάρετε λίγο. Υπάρχουν και βιοτεχνίες που το παράγουν σε πολύ αξιοπρεπές επίπεδο, το συσκευάζουν σε vacuum και το βρίσκουμε στην Αθήνα. Σε μαγαζιά με λακωνικά προϊόντα βρίσκουμε και σύγλινο με το λίπος του, που το έχουν σε τενεκεδάκια, και παίρνουμε όσο θέλουμε σε κεσέδες.

Αξιοποιώντας το σύγλινο: σε όσπρια, φρουτάλιες και λαδερά

Σε περιοχές όπου δεν υπήρχε παραγωγή λαδιού εμπλούτιζαν τα όσπρια με μια ποσότητα παστού μαζί με το λίπος του. Το ίδιο και με τσιγαρίδες. Επίσης έβαζαν μια ποσότητα στα καλοκαιρινά λαδερά (φασολάκια, μπάμιες κ.λπ.). Με αυτό και λουκάνικα γίνονται οι σπουδαίες φρουτάλιες της Άνδρου και όχι μόνο, με λαχανικά εποχής και αυγά στο φούρνο. Παντού φτιάχνουν ομελέτες στο τηγάνι με ή χωρίς πατάτες. Ανάλογα με τα τοπικά προϊόντα, το μαγείρευαν με πράσα ή λάχανα. Στα μαγειρέματα το σύγλινο το βάζουν προς το τέλος, αφού είναι μαγειρεμένο, για να δώσει τη γεύση του στο φαγητό. Σύμφωνα με τα σύγχρονα ήθη, ζεσταίνουν το σύγλινο σε τηγανάκι, αχρηστεύουν το λίπος και χρησιμοποιούν λάδι.

https://www.gastronomos.gr/

Το τριπλό λάθος της Γερμανίας

 Το τριπλό λάθος της Γερμανίας

16 Δεκεμβρίου, 2022prodromikos

• Η Γερμανία ανέθεσε την ασφάλειά της στις ΗΠΑ, την ανάπτυξή της στην Κίνα –μέσω των εξαγωγών της– και τις ενεργειακές της ανάγκες στη Ρωσία.

• Από την Καθημερινή
• Το οικονομικό θαύμα της Γερμανίας κλονίζεται επειδή το επιχειρηματικό της μοντέλο αποδεικνύεται πλήρως εξαρτημένο από τη φθηνή ρωσική ενέργεια και από τη στιγμή που αυτή εξέλιπε, τρίζει και η γερμανική βιομηχανία. Οι εγγενείς του αδυναμίες αντανακλώνται στην περίπτωση του γερμανικού κολοσσού των χημικών, της εμβληματικής BASF, που έχει εδώ και μερικές εβδομάδες ανακοινώσει ότι θα περιορίσει αισθητά τις δραστηριότητές της εντός Ευρώπης και κυρίως εντός Γερμανίας και θα επενδύσει σημαντικά στις ΗΠΑ. Και βέβαια η αιτία είναι η ενεργειακή κρίση που έχει φέρει σε αδιέξοδο πολλές γερμανικές επιχειρήσεις και έχει ενσπείρει εντονότατο προβληματισμό για τη βιωσιμότητα του γερμανικού επιχειρηματικού μοντέλου.
• Οπως επισημαίνει σχετικό ρεπορτάζ των Financial Times, τα στατιστικά στοιχεία του γερμανικού κράτους σκιαγραφούν μια άκρως ανησυχητική εικόνα. Η παραγωγή στις βιομηχανίες εντάσεως ενέργειας, που αντιπροσωπεύουν το 23% των βιομηχανικών θέσεων εργασίας στη Γερμανία, έχει μειωθεί κατά 10% από τις αρχές του έτους. Τομείς όπως τα μέταλλα, τα υαλικά, τα κεραμικά, οι χαρτοβιομηχανίες και η κλωστοϋφαντουργία υφίστανται το μεγαλύτερο πλήγμα. Η σχεδόν ιστορικής σημασίας βιομηχανία υαλικών Heinz-Glas, που εδώ και 400 χρόνια παράγει μπουκαλάκια για αρώματα και καλλυντικά αγωνίζεται να επιβιώσει, ενώ η ΚΡΜ, μια από τις παλαιότερες βιομηχανίες πορσελάνης έχει μειώσει την κατανάλωση ενέργειας κατά 10% με 15% αλλά δεν μπορεί να αποφύγει την εκτόξευση του κόστους των πρώτων υλών της.

Οπως επισημαίνει ο Κλέμενς Φούεστ, επικεφαλής του οικονομικού ινστιτούτου Ifo, στην πράξη αυτό σημαίνει πως 1,5 εκατ. εργαζόμενοι στη Γερμανία απασχολούνται σε βιομηχανίες που υφίστανται μεγάλες πιέσεις. Η κατάσταση είναι γενικότερη στη χώρα. Βιομηχανίες και επιχειρήσεις ανά τη Γερμανία αγωνίζονται από το καλοκαίρι να προσαρμοστούν στην εξαφάνιση του ρωσικού αερίου. Χαμηλώνουν τα φώτα, αντικαθιστούν το αέριο με πετρέλαιο και στη χειρότερη περίπτωση μειώνουν την παραγωγή. Και δεν είναι λίγες που ενδέχεται να ακολουθήσουν τα βήματα της BASF και να μεταφέρουν μονάδες παραγωγής σε άλλες χώρες όπου είναι φθηνότερη η ενέργεια. Σκιαγραφώντας επιγραμματικά το πρόβλημα της Γερμανίας, η Κονστάντζε Στελζενμίλερ, διευθύντρια του κέντρου ΗΠΑ και Ευρώπης στο Ιδρυμα Brookings, επισημαίνει πως η Γερμανία αποτελεί μια περίπτωση δυτικής χώρας που στοιχημάτισε στην παγκοσμιοποίηση και την αλληλεξάρτηση και τώρα υφίσταται τις συνέπειες. Η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία, υπογραμμίζει η ίδια, «ανέθεσε την ασφάλειά της στις ΗΠΑ, την ανάπτυξή της στην Κίνα μέσω των εξαγωγών της και τις ενεργειακές της ανάγκες στη Ρωσία». Και τώρα είναι σε ανυπόφορο βαθμό ευάλωτη στις αρχές του 21ου αιώνα, αντιμέτωπη με έναν θηριώδη ανταγωνισμό για τις προμήθειες σε ενέργεια και με την τακτική εχθρών και φίλων να μετατρέπουν την αλληλεξάρτηση σε όπλο εναντίον των πάντων. Πράγματι ο κολοσσός BASF αποτελεί την επιτομή των όσων επισήμανε η κ. Στελζενμίλερ.

• Επί χρόνια καλλιέργησε την εξάρτησή της από το ρωσικό αέριο που ερχόταν στη Γερμανία μέσω αγωγών. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Μάρτιν Μπριντερμίλερ, δήλωσε προ μηνών ότι το ρωσικό αέριο «αποτελούσε τη βάση της ανταγωνιστικότητάς μας». Και βέβαια ανέπτυξε σχέση αλληλεξάρτησης με την Κίνα, που σήμερα αντιπροσωπεύει 12 δισ. ευρώ στα ετήσια έσοδά της. Τώρα η BASF οικοδομεί σύμπλεγμα χημικών στην πόλη Γκουανγκντόνγκ στη νοτιοανατολική Κίνα. Ο προϋπολογισμός της μονάδας ανέρχεται σε 10 δισ. ευρώ και είναι η μεγαλύτερη ξένη επένδυση στην ιστορία. Πολλοί στο Βερολίνο βλέπουν με καχυποψία αυτό το σχέδιο και εκφράζουν φόβους πως ίσως μια μέρα ο γερμανικός κολοσσός των χημικών θα εγκαταλείψει πλήρως τη Γερμανία, θα εγκατασταθεί οριστικά στην Κίνα και θα κλείσει τις κεντρικές του εγκαταστάσεις στη μικρή πόλη Λουντιβχάφεν, που σημειωτέον περιλαμβάνει τη μεγαλύτερη μονάδα επεξεργασίας νερού, ενώ έχει το δικό της νοσοκομείο και δική της μονάδα πυροσβεστών. Οι μέτοχοί της δεν ανησυχούν βέβαια, καθώς το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ρέει το χρήμα. Η ίδια η BASF έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο, τονίζοντας πως δεν θα επαναλάβει το λάθος της Γερμανίας που εξαρτήθηκε ολοκληρωτικά από ένα αυταρχικό κράτος με επιθετικές διαθέσεις κατά των γειτόνων του. Σύμφωνα με τον κ. Μπριντερμίλερ, η βιομηχανία του δεν έχει την πολυτέλεια να αποφύγει την Κίνα, που αντιπροσωπεύει το 50% της παγκόσμιας αγοράς χημικών και αναπτύσσεται πολύ ταχύτερα και πολύ περισσότερο από την Ευρώπη. Τονίζει επίσης πως «υπάρχουν κίνδυνοι αλλά έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα πως η Κίνα αποτελεί ευκαιρία και πρέπει να επεκταθούμε εκεί». Καλεί μάλιστα τους Γερμανούς να κάνουν λίγη αυτοκριτική.
• Πολλοί Γερμανοί κάνουν ακριβώς αυτό και ζητούν γενική επανεξέταση του οικονομικού παραδείγματος της χώρας στα πάντα, από την απορρύθμιση μέχρι την πολιτική της στο μεταναστευτικό. Μιλώντας στους F.T. ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Κρίστιαν Λίντνερ, δήλωσε κατηγορηματικά πως «το γερμανικό επιχειρηματικό μοντέλο πρέπει να αλλάξει, καθώς βασιζόταν στη φθηνή ενέργεια, στο άφθονο εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό και τις ανοιχτές αγορές για τα γερμανικά προϊόντα υψηλής τεχνολογίας»

https://prodromikos.wordpress.com/

Το βρήκα στο: https://vequinox.wordpress.com/

Φαινόμενο Παρίσι

 Φαινόμενο Παρίσι

Το να πάτε από τους 40 βαθμούς Κελσίου στους 4 βαθμούς – από την ασυνήθιστη ζέστη του Νέου Δελχί τον Απρίλιο στο κρύο, θορυβώδες Παρίσι – είναι ένα μεγάλο άλμα θερμοκρασίας! Και είναι άλμα πίστης για τον συνεπιβάτη μας να είναι ντυμένος με ένα αδύναμο μπλουζάκι, ενώ εμείς χανόμαστε στα μπουφάν μας. Δεν φαίνεται, ωστόσο, το παραμικρό μπερδεμένο. Σκέφτομαι ότι χρειάζονται όλα τα είδη για να φτιάξεις τον κόσμο, ενώ παράλληλα σκέφτομαι την εκπληκτική προσαρμοστικότητα του ανθρώπινου σώματος.

Σαν να γιορτάζουμε την άφιξή μας, ο καιρός βελτιώνεται δραματικά. Μας περιποιούνται τρεις μέρες καθαρής ηλιοφάνειας. Αυτό που με εντυπωσιάζει πρώτα εμένα και τη σύζυγό μου είναι η ταραχή των χρωμάτων – λουλούδια σε λιλά, λευκό, ροζ, λεβάντα και άλλες ευχάριστες αποχρώσεις φαίνονται να είναι διάσπαρτα παντού. Στη συνέχεια, η ποικιλία των συσκευών κινητικότητας είναι αρκετά συγκλονιστική. Από πατίνια μέχρι skateboards, trottinettes [ηλεκτρικά σκούτερ] μέχρι ποδήλατα και αυτοκίνητα – η πόλη φαίνεται να έχει βγει στους δρόμους με εκδίκηση. Δεν υπάρχουν μάσκες και φαίνεται ότι τα φαντάσματα του Covid-19 ανήκουν στο παρελθόν.

Φωτογραφία από τον Max Avans στο Pexels.com

Ο πρώτος μας σταθμός είναι αυτό το εντυπωσιακό παράδειγμα γαλλικής γοτθικής αρχιτεκτονικής, ο Καθολικός Καθεδρικός Ναός της Παναγίας των Παρισίων ("Η Παναγία των Παρισίων"}. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1163 και τελικά άνοιξε για το κοινό το 1345. Δυστυχώς, στις 15 Απριλίου 2019 ξέσπασε μια καταστροφική πυρκαγιά, που προκλήθηκε πιθανότατα από ηλεκτρική δυσλειτουργία [οι έρευνες συνεχίζονται]. Η πυρκαγιά οδήγησε στην απώλεια της στέγης και του κωδωνοστασίου του καθεδρικού ναού. Τώρα, είναι επιτέλους αρκετά σταθερό ώστε να ξεκινήσουν σοβαρά οι εργασίες ανοικοδόμησης, τις οποίες η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να ολοκληρώσει έως το 2024, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η αποκατάσταση θα μπορούσε να κοστίσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια.

Φωτογραφία από τον Max Avans στο Pexels.com

Ο καθεδρικός ναός της Παναγίας των Παρισίων απεικονίζεται παραπάνω. Πριν από τη φωτιά.

Μια αναφορά στην «The Guardian» αναφέρει ότι μια αρχαιολογική ανασκαφή κάτω από τον καθεδρικό ναό ανακάλυψε έναν θησαυρό από αγάλματα, γλυπτά, τάφους και κομμάτια ενός αυθεντικού παραβάν που χρονολογείται από τον δέκατο τρίτο αιώνα. Γάλλοι ειδικοί περιέγραψαν την ανακάλυψη ως «εξαιρετική και συναισθηματική». Κοιτάζοντας τον ερειπωμένο καθεδρικό ναό, μας επιτίθεται ένα σύνολο αντιφατικών συναισθημάτων. Από τη μια πλευρά, υπάρχει ένα αίσθημα βαθιάς θλίψης για την περιττή ζημιά που προκλήθηκε σε ένα εμβληματικό μνημείο. Από την άλλη, υπάρχει μια αίσθηση θαυμασμού για την ανθεκτικότητα του ανθρώπινου πνεύματος, που αντικατοπτρίζεται στις παγκόσμιες συνεισφορές στην αποκατάσταση του Καθεδρικού Ναού.

Η επόμενη στη λίστα μας είναι η Μονμάρτρη, που σημαίνει «βουνό των μαρτύρων» και διάσημη για τους γελοιογράφους και τους ζωγράφους της [δεν είναι φτηνά, ωστόσο. Προσοχή!] Είναι επίσης πολύ γνωστή για τη Βασιλική της Ιερής Καρδιάς του Παρισιού, κοινώς γνωστή ως Βασιλική Sacre Couer. Χτισμένο στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα σε ρωμανοβυζαντινό στιλ, είναι αφιερωμένο στην καρδιά του Ιησού και φιλοξενεί το μεγαλύτερο μωσαϊκό στη Γαλλία, με έκταση σχεδόν 475 τετραγωνικά μέτρα, καθώς και μια από τις μεγαλύτερες καμπάνες στον κόσμο. του οποίου ο ήχος ακούγεται από δέκα χιλιόμετρα μακριά! Βρίσκεται στην κορυφή του λόφου Butte της Μονμάρτρης, ο καθεδρικός ναός είναι το υψηλότερο σημείο της πόλης και προσφέρει εκπληκτική θέα στον ορίζοντα του Παρισιού.

Φωτογραφία από τον Pierre Blachu00e9 στο Pexels.com

Η ανάβαση είναι πιο απότομη από όσο περίμενα. Ο πλακόστρωτος δρόμος περιστρέφεται γύρω από γραφικά εστιατόρια και καταστήματα με σουβενίρ, ακόμη και έναν ανεμόμυλο, ο οποίος έχει μετατραπεί σε αξιοθέατο με εισιτήρια. Φτάνουμε τελικά στο σημείο όπου οι καλλιτέχνες είναι σε πλήρη ροή. Κάποιος μπορεί να περάσει ώρες παρακολουθώντας αυτούς τους ταλαντούχους απογόνους του Πικάσο και του Βαν Γκογκ να σκαρφίζουν καρικατούρες ακόμη και ταραχώδη παιδιά με τεράστια και υποδειγματική υπομονή.

Πεινασμένοι, σκιζόμαστε για μια μπουκιά. Η γαλλική κουζίνα, ανακαλύπτω, είναι κάτι σαν επίκτητη γεύση. Έχοντας περιπετειώδη διάθεση, δοκιμάζουμε φουά γκρα, στρείδια και βατραχοπόδαρα – με διάφορους βαθμούς ελκυστικότητας στον ουρανίσκο.

Προχωράμε μέχρι τον τελικό μας προορισμό της ημέρας –την ολόλευκη Βασιλική– που καθαγιάστηκε το 1919 και το δεύτερο μνημείο με τις περισσότερες επισκέψεις στο Παρίσι {χωρίς βραβεία για να μαντέψετε το πρώτο!} Αξίζει την εμπειρία, με τεράστια λεκιασμένα- γυάλινα παράθυρα και ένα άγαλμα του Ιησού σε μασίφ ασήμι.

Φωτογραφία από τον Eugenio Felix στο Pexels.com

Έχοντας καλύψει τα πιο διάσημα αξιοθέατα – το Λούβρο και τον Πύργο του Άιφελ – σε μια προηγούμενη επίσκεψη, αποφασίζω να κλείσω την τελευταία μέρα στο Παρίσι για να επισκεφθώ τον κήπο Tuileries. Δημιουργήθηκε από την Catherine de Medici ως ο κήπος του παλατιού Tuileries το 1564, άνοιξε τελικά για το κοινό το 1667 και έγινε δημόσιο πάρκο μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Τα Tuileries ήταν εργοστάσια παραγωγής κεραμιδιών που υπήρχαν στην περιοχή από τον δέκατο τρίτο αιώνα [από το γαλλικό «tuile», που σημαίνει κεραμίδι]. Η πρώτη ελεύθερη πτήση ενός επανδρωμένου μπαλονιού υδρογόνου από έναν κήπο πραγματοποιήθηκε από εδώ τον Δεκέμβριο του 1,1783. Το αερόστατο, με τους επιβάτες του, προσγειώθηκε με ασφάλεια, τριάντα ένα μίλια από το Παρίσι. Ο κήπος συνδέθηκε στενά με τη γαλλική ιστορία, κυρίως με τη Γαλλική Επανάσταση και τον Ναπολέοντα.

Με τουλίπες και νάρκισσους σε πλήρη άνθηση, εντυπωσιακά αγάλματα, φαρδιούς πεζόδρομους και περίτεχνα τοποθετημένες υδάτινες μάζες, οι κήποι είναι πράγματι ο παράδεισος των περιπατητών. Είναι προφανές ότι έχει γίνει πολλή σκέψη και σχεδιασμός για την ενίσχυση της απήχησής του. Την ημέρα που ήμασταν εκεί, οι κηπουροί του Louvre and Tuileries Estate είχαν επινοήσει ανοιξιάτικες διακοσμήσεις με λουλούδια τοπίων αντλώντας έμπνευση από πίνακες ζωγραφικής που προέρχονται από μια έκθεση στο Λούβρο. Το αποτέλεσμα ήταν ευχάριστο ως ένα βαθμό.

Πολύ σύντομα, η επίσκεψή μας σε αυτή την εκπληκτική πόλη τελείωσε. Το λέω "au revoir" - μέχρι να ξαναβρεθούμε!

——————————————————————

https://underthetamarindtreeblog.wordpress.com/

TOP 10 εγκλήματα που συντάραξαν την Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια

TOP 10 εγκλήματα που συντάραξαν την Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια

Τα εγκλήματα είχαν πάντα κάτι που τραβούσε τον κόσμο. Ο φόβος, η γοητεία του αίματος και οι αινιγματικοί δράστες τραβούσαν πάντα την προσοχή του κοινού που παρακολουθούσε επί εβδομάδες τις έρευνες της αστυνομίας και τις δίκες των δραστών σε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και εφημερίδες. Σε αυτό το βίντεο, είναι μερικά από τα πιο στυγερά Ελληνικά εγκλήματα των τελευταίων τριάντα ετών. Μανώλης Δουρής. Ο βιαστής και παιδοκτόνος του εξάχρονου γιου του

MEGA - 1994

The Life Of Others