10 MILLIMETRE – Τα collage, οι γραφές. Ο Δημήτρης Σούκουλης σε αναλόγιο.
10 MILLIMETRE – Αυτοαναφορά
Δευτέρα 19 Δεκέμβρη.
Ραβένα, Εμίλια Ρομάνια, Ιταλία.
Καιρός ομιχλώδης.
Υπόκρουση αερόθερμου.
Ο αφυγραντήρας καταπίνει τα σάλια, τα υγρά, τα νεκρά κύτταρα της προηγούμενης νύχτας. Συλλογή σε διαφανές δοχείο PVC. Όταν η στάθμη αγγίξει το ταβάνι θα είμαι σε άπνοια. Θα με έχω ήδη δασκαλέψει να μην χρησιμοποιώ καν τους βρόγχους. Ως άλλος Αϊνστάιν θα έχω ανακαλύψει τη θεωρία της σίγασης.
Ώρες ώρες σκέφτομαι πως η ζωή μου πνίγεται στα χαρτιά, καθώς γράφω, κρατώ σημειώσεις, αρπάζω τις λέξεις σε ξεπατίκωμα, σκύβω και μαζεύω όσα σκουπίδια αφήνει το χέρι των περαστικών να πέσουν ως παρείσακτοι εραστές που άδειασαν και τίποτα πλέον δεν έχουν να προσφέρουν. Καμία συγκίνηση. Από τα σύνεργα αυτά που θα με σώσουν, καταλήγω, από αυτήν τη φυλακή, θα είναι τα ψαλίδια μου και το χειρουργικό μου κοπίδι 10 μιλιμέτρ. Δε θα με σώσουν ούτε τα στυλό, ούτε τα μολύβια κι ούτε πολύ περισσότερο οι λέξεις. Αρκεί να μην ξεχαστώ να σκάψω υπτίως σε αυτό το λαγούμι και με κατεύθυνση προς τα πάνω. Κι είναι ευτύχημα σε αυτή την ατέρμονη απάθεια των βλεμμάτων, των ακροαστικών εντός μου, που κείτομαι ανάσκελα κι η μοναδική διέξοδος, όταν αποφασίσω να μπω σε κίνηση θα είναι προς τα επάνω. Επάνω ορθώνει στο μαχαίρι το κοκόρι το λαιμό. Επάνω τινάζει το πόδι ο Ιησούς στην ανάληψή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου