Καραγκιόζης: Ο αξιαγάπητος ήρωας κατακτά και το σινεμά
Συνδυάζοντας το μοντέρνο στοιχείο με την παράδοση ο «Καραγκιόζης-The Movie” έχει σκαρφαλώσει στην κορυφή του ελληνικού box office κερδίζοντας μικρούς και μεγάλους
Ο διαχρονικός ήρωας μικρών και μεγάλων, ο αξιαγάπητοςΚαραγκιόζης, που δεν έχει πάψει να εμπνέει, να συγκινεί και να ψυχαγωγεί έγινε ταινία και μάλιστα 3D. Δεν είναι τυχαίο που οι παραστάσεις Καραγκιόζη εξακολουθούν να τρελαίνουν τα παιδιά-και πλέον ο δικός μας ήρωας πρωταγωνιστεί και σε ταινία, με μεγάλη επιτυχία αφού ο «Καραγκιόζης-The Movie” έχει σκαρφαλώσει στην κορυφή του ελληνικού box office.
Πρόκειται για το πρώτο ελληνικό animation στην Ιστορία που ξεκίνησε την πορεία του στις αίθουσες στις 8 Δεκεμβρίου. Όσον αφορά την υπόθεση, ο πολυμήχανος Καραγκιόζης που τα καταφέρνει πάντα, στα καλά και τα δύσκολα με τη βοήθεια του γνωστού Χατζηαβάτη, είναι έτοιμος για νέες περιπέτειες. Σύμφωνα με το σενάριο της ταινίας, που βασίζεται στην ιστορία του γνωστού «Καραγκιόζη Γραμματικού», ο διοικητής του χωριού αποφασίζει να διορίσει έναν δημόσιο γραμματέα για να εξυπηρετεί τους πολίτες αφού οι υπάλληλοι του αναγκάζονται να παραμελούν την εργασία τους για να εξυπηρετούν τους αναλφάβητους συμπολίτες τους στην γραπτή τους επικοινωνία. Ο Χατζηαβάτης αναλαμβάνει να βρει τον κατάλληλο άνθρωπο για τη θέση, ώσπου συναντά τον Καραγκιόζη που τον εντυπωσιάζει με τις υποτιθέμενες γραμματικές του γνώσεις και η αναζήτηση λαμβάνει τέλος! Μετά από μια ξεκαρδιστική συνάντηση με τον Διοικητή, ο Καραγκιόζης γίνεται ο Γραμματικός του χωριού και πιάνει, γεμάτος όρεξη και άδειος γνώσεων, μολύβι και χαρτί.
Όπως και να το κάνεις, σίγουρα το να γυρίζεται ταινία ο Καραγκιόζης, είναι από μόνο του επίτευγμα. Η πρώτη ταινία με έμπνευση από τον Καραγκιόζη είναι ένα πρότζεκτ που άρχισε να δουλεύεται από το 2018 και να υλοποιείται κατόπιν μεγάλης λαογραφικής έρευνας και διαρκούς αναζήτησης. Ο απόλυτος εκφραστής της λαικής μας παράδοσης, το διαχρονικό σύμβολο του Έλληνα-πολυμήχανος, καλόκαρδος αλλά και κατεργάρης-ο οποίος κατάφερνε να ξεπερνά όλα τα εμπόδια, κατέχει μια θέση για πάντα στην καρδιά των Ελλήνων. Όπως λένε οι υπεύθυνοι επέλεξαν τον Καραγκιόζη ακριβώς γιατί είναι αυτός που «δεν συμβιβάζεται με καμία εξουσία και κανένα κοινωνικό ρόλο. Στην καμπούρα του που συμβολίζει τα βάσανα βρίσκονται και οι επιθυμίες του ελληνικού λαού».
Και ο επόμενος γρίφος ήταν η ιστορία: «μεταξύ των δεκάδων που μπορούν να γίνουν σενάριο επιλέγουμε τον Καραγκιόζη Γραμματικό, μια ιστορία που θεωρήσαμε ότι μπορούσε να λειτουργήσει διαχρονικά καλύτερα» απαντούν με βεβαιότητα οι συντελεστές της ταινίας. «Άνθρωποι από διαφορετικούς τόπους έχουν ανάγκη να επικοινωνήσουν και η ανάγκη αυτή συναντά την καθημερινή αναζήτηση μεροκάματου από τον πολυμήχανο Καραγκιόζη που παίρνει τη δουλειά. Έξυπνοι διάλογοι, ντοπιολαλιές, ξεκαρδιστικές ατάκες, ζωντανοί χαρακτήρες, ελληνική μουσική με χορούς, αδύνατον να μη βρει ο κάθε θεατής μια δική του θέση στο καραγκιοζοσύμπαν. Και πίσω από την περιπέτεια, όπως σε κάθε ιστορία του Καραγκιόζη ένα μήνυμα: Η παιδεία, το μάθε παιδί μου γράμματα, που το ακούμε ψιθυριστά με το τραγούδι στο τέλος «Στο ‘πα και στο ξαναλέω μην μου γράφεις γράμματα γιατί γράμματα δεν ξέρω και με πιάνουν κλάματα» καταλήγουν οι συντελεστές.
Όσο για την επόμενη απόφαση ήταν το ύφος του animation και η ποιότητα των CGIs που ενέπνευσε την υλοποίηση της ταινίας: «στόχος μας ήταν μια ψυχαγωγική ταινία για όλη την οικογένεια με έναν ήρωα και ένα θέαμα που να συνδέει με τον πιο καινοτόμο τρόπο την παράδοση με την τεχνολογία της ψυχαγωγίας. Πολλαπλάσιες οι δυσκολίες για τρισδιάστατη απεικόνιση των ηρώων, αλλά άλλες τόσες και οι ευκαιρίες οπότε η αισιοδοξία νίκησε τον ρεαλισμό και προχωρήσαμε. Από την επιλογή του ήρωα μέχρι να ξεκινήσει το έργο πέρασε ένα ακόμη εξάμηνο όπου με δημιουργική "αφέλεια" ανακαλύπταμε την έλλειψη ανθρώπων με τεχνογνωσία και πρόσφατη εμπειρία σε ανάλογα έργα. Σταδιακά βρήκαμε νέα παιδιά σε Αθήνα, Πάτρα, Κατερίνη, Γιάννενα και Αγγλία που έγιναν τα χέρια που σμίλευαν τον Καραγκιόζη μέσα στην πανδημία, στα lock down και με κλειστές κινηματογραφικές αίθουσες».
Η επιστημονική και ερευνητική ομάδα παράλληλα με την ομάδα παραγωγής συνέλεξε με μεράκι όλες τις αναφορές για το περιβάλλον του Καραγκιόζη που από πλευράς αρχιτεκτονικής εντοπίζεται κάπου στην ηπειρώτικη ύπαιθρο του 19ου με 20ο αιώνα. Τα σπίτια, οι πέτρες, τα γεφύρια, η χλωρίδα, όλα κομμάτια της Ηπειρώτικης γης, τιμή στον τόπο που για πρώτη φορά εμφανίστηκαν οι καραγκιοζοπαίχτες πριν 200 χρόνια. Η δεύτερη μεγάλη πρόκληση ήταν αυτή καθαυτή η εμψύχωση του Καραγκιόζη και των συντρόφων του, τα μορφολογικά χαρακτηριστικά που θα τους αποδοθούν, ένα μεγάλο τόλμημα που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι συντελεστές μαζί με τον γνωστό καραγκιοζοπαίχτη Άθω Δανέλη, με αναφορές από τις απεικονίσεις του Καραγκιόζη και των βασικών ηρώων τα τελευταία 100 χρόνια για να γεννηθούν οι τρισδιάστατοι χαρακτήρες.
Βέβαια το μεγαλύτερο στοίχημα από όλα ήταν να διατηρηθεί ατόφια η παράδοση αλλά και να αποδοθεί με δύναμη το μοντέρνο στοιχείο που χαρακτηρίζει εκ των πραγμάτων μια ταινία animation. Άλλωστε ο λόγος που ο Καραγκιόζης εξακολουθεί να γοητεύει είναι γιατί με το ένα πόδι πατάει στο παλιό, στην εικόνα του θεάτρου Σκιών, της παράγκας και της γοητευτικά άσχημης μορφής, αυτός ο ξυπόλυτος ήρωας που τόσο έχουμε αγαπήσει αλλά από την άλλη γιατί μπορεί να βλέπει προς το αύριο. Και αυτό ακριβώς πετυχαίνει η ταινία διατηρώντας τη δομή και την παραδοσιακή πλοκή αλλά καταφεύγοντας σε όλες τις μοντέρνες μεθόδους και τεχνικές του animation με ό,τι πιο απαιτητικό από όρους παραγωγής 3d animation. Προκειμένου αυτό να επιτευχθεί επιστρατεύτηκαν μουσικές, ακούσματα, μορφασμοί και αστεία που έγραψαν ιστορία αλλά με ο,τι πιο μοντέρνο στη σύγχρονη τεχνολογία.
Πίσω από αυτό το φιλόδοξο project είναι η Αναστασία Μάνου, Διευθύνουσα Σύμβουλος της εταιρείας παραγωγής οπτικοακουστικών έργων White Fox και εκτελεστική παραγωγός αυτής της πρωτοποριακής- για τα ελληνικά δεδομένα-ταινίας. Οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί: 18 βασικοί χαρακτήρες, 50 δευτερεύοντες χαρακτήρες, 12.000 εκφράσεις προσώπου, 20.000 σκηνικά αντικείμενα και 200.000 τετραγωνικά μέτρα εικονικού κόσμου. Για την κυρία Μάνου αυτό το εγχείρημα, για το οποίο συνεργάστηκε μια εκλεκτή δημιουργική ομάδα- ανάμεσα τους και ο γνωστός καραγκιοζοπαίχτης Άθως Δανέλλης– ξεκίνησε τόσο από την αγάπη της για το animation όσο και από την ανάγκη δημιουργίας παιδικών προγραμμάτων με έμφαση στο στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας.
Η ταινία «Καραγκιόζης: The Movie», σε σκηνοθεσία Άκη Καρρά, Χρήστου Λειβαδίτη και Αικατερίνης Παπαγεωργίου και συμπαραγωγή της White Fox, της COSMOTE TV και της Anama LTD, σε διανομή από τη Spentzos Film προβάλλεται ήδη στις αίθουσες και όπως τόνισε ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, όταν μαθεύτηκε ότι βρίσκονταν στην κορυφή του ελληνικού box office: «Άιντε παιδιά, μαζί πήραμε το αργυρό! Αλλά σε μισογεμάτες αίθουσες… Πάμε να τις γεμίσουμε, γιατί τις ταινίες πρέπει να τις βλέπουμε στο φυσικό τους χώρο, τη μεγάλη οθόνη! Και αν θέλετε πάμε παρέα να χτυπήσουμε και το χρυσό! Για περισσότερο γέλιο σε μικρούς και μεγάλους! Εδώ τα καλά γράμματα! Γεμάτα χιουμορίνι.»
Εμφύλιος! Γιατί οι συνέπειες ενός πολέμου με την Ελλάδα θα ήταν καταστροφικές για την Τουρκία
ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΡΧΑΡΗΣ
Ο πληθυσμός της Τουρκίας είναι αρκετά νέος και για ένα σημαντικό μέρος του, η δημοκρατία και τα πολιτικά δικαιώματα δεν είναι κενά λόγια, αλλά κάτι για το οποίο είναι έτοιμοι να αγωνιστούν
H Τουρκία απειλεί την Ελλάδα με κατάληψη των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο, μάλιστα πρόσφατα ο Ερντογάν, υπενθύμισε στις ελληνικές αρχές την τύχη του ελληνικού πληθυσμού της Σμύρνης, που σφαγιάστηκε από τους Τούρκους. Η τουρκική πλευρά είναι επιρρεπής στην ποιητική μορφή των απειλών. Όσον αφορά το «θα έρθουμε ένα βράδυ», η Τουρκία δείχνει ότι παίζει το παιχνίδι.
Η απειλή του Τούρκου προέδρου Ερντογάν να εξαπολύσει πλήγματα κατά της Ελλάδας, μεταξύάλλων με βαλλιστικούς πυραύλους κατά της Αθήνας, εάν συνεχίσει να στρατιωτικοποιεί τα νησιά του Αιγαίου, είναι μια από τις σημαντικές ειδήσεις στην πρόσφατη παγκόσμια πολιτική. Καθώς και άλλη μια κλιμάκωση στα σύνορα Κοσσυφοπεδίου-Σερβίας, που αυτή τη φορά δεν έχει καταλήξει σε τίποτα.
Η Ελλάδα προετοιμάζεται για πόλεμο
Σύμφωνα με ξένο μέσο ενημέρωσης, η πολιτική της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης, που συνίσταται στην επιταχυνόμενη στρατιωτικοποίηση της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των αμφισβητούμενων περιοχών της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, τη θέτει ενδεχομένως σε κίνδυνο από την Τουρκία, η οποία γνωρίζει καλά ότι η Ελλάδα προετοιμάζεται για πόλεμο.
«Αυτή η ιδέα παραμένει επίκαιρη, οι ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης προκαλούν πραγματικά έναν νέο πόλεμο», αναφέρει.
Ωστόσο, δύο σημαντικά πράγματα έχουν αλλάξει και συσχετίζει τις ενέργειες του Ερντογάν με αυτές της Ρωσίας του Πούτιν.
Πρώτον, η εξωτερική πολιτική. «Ήταν υπό το πρόσχημα ενός προληπτικού χτυπήματος και μιας επιχείρησης αποστρατικοποίησης, που ο “δικτάτορας” του Κρεμλίνου ξεκίνησε τον πόλεμο του εναντίον της Ουκρανίας. Μετά από αυτό, οποιαδήποτε επανάληψη τέτοιων ενεργειών θα προκαλέσει αναπόφευκτα έναν συσχετισμό μαζί του και θα φέρει τη χώρα που το κάνει στο ίδιο επίπεδο με τη Ρωσία του Πούτιν, με όλες τις συνέπειες», αναφέρει.
Επιπλέον, υπάρχει ο κίνδυνος να επαναληφθεί το παράδειγμα του Πούτιν όχι μόνο στην αρχή του πολέμου και των κυρώσεων ως αντίποινα, αλλά και στην απώλεια αυτού του πολέμου. Κάτι που φαίνεται να εμποδίζει την Κίνα να κάνει το ίδιο με την Ταϊβάν.
Δεύτερον, εσωτερικές πολιτικές και εσωτερικές οικονομικές συνθήκες. «Και, ότι και να πει κανείς, έχουν επίσης επιδεινωθεί για τις τουρκικές αρχές, που συνίσταται τόσο στη συνεχιζόμενη αύξηση του πληθωρισμού και στη συνακόλουθη φτωχοποίηση του τουρκικού πληθυσμού, όσο και στη συνεχιζόμενη πτώση της υποστήριξής του προς τις τουρκικές αρχές», αναφέρει.
Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος η υπάρχουσα τουρκική κυβέρνηση, να πάει σε πόλεμο ως μια απέλπιδα προσπάθεια να αναστρέψει αυτή την τάση και να συσπειρώσει τον κόσμο γύρω της. Ωστόσο, είναι πολύ πιθανό, τόσο σε περίπτωση πιθανών δυσκολιών στο μέτωπο, όσο και σε περίπτωση ακόμη περισσότερων πιθανών κυρώσεων, οι συνέπειες μιας τέτοιας «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», να είναι καταστροφικές για την Τουρκία.
Ένας λάθος υπολογισμός σε αυτό το θέμα, μπορεί να φέρει την Τουρκία στη θέση όχι καν της Ρωσίας, όπου το πρόβλημα της πολιτικής αντιπολίτευσης είχε επιλυθεί πριν από την έναρξη του πολέμου, αλλά του σημερινού Ιράν, που κατακλύζεται από μαζικές διαδηλώσεις.
Ωστόσο, σε αντίθεση με τους ηλικιωμένους της Ρωσίας , ο πληθυσμός της Τουρκίας είναι αρκετά νέος και για ένα σημαντικό μέρος του, η δημοκρατία και τα πολιτικά δικαιώματα δεν είναι κενά λόγια, αλλά κάτι για το οποίο είναι έτοιμοι να αγωνιστούν. «Ναι, είναι πιθανό να βγουν απέναντι στους θρησκευόμενους υποστηρικτές της υπάρχουσας κυβέρνησης, οι οποίοι όμως έχουν επίσης μειωθεί τα τελευταία χρόνια.Αλλά ένα τέτοιο σενάριο ονομάζεται "εμφύλιος πόλεμος" και δεν υπάρχει τίποτα καλό σε αυτό», αναφέρει το ξένο ΜΜΕ.
Από την άλλη, είναι σαφές ότι η τουρκική ηγεσία δεν μπορεί να αγνοήσει τις ενέργειες των ελληνικών αρχών και τη στρατηγική απειλή, που αυτές αποτελούν. «Επομένως, η καλύτερη λύση σε μια τέτοια κατάσταση θα ήταν μια ηχηρή και αποφασιστική έκκληση για μια ειρηνική λύση σε αυτό το πρόβλημα, για παράδειγμα, με τη μορφή μιας διεθνούς διάσκεψης με τη συμμετοχή χωρών που δεν ενδιαφέρονται για έναν νέο πόλεμο στη νότια Ευρώπη μεταξύ δύο συμμάχων του ΝΑΤΟ Τουρκίας και Ελλάδας», αναφέρει.
Άλυτη η σύγκρουση;
Για αρκετά χρόνια δεν έγιναν καθόλου διαβουλεύσεις μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας για το θέμα του Αιγαίου.
Τουλάχιστον, ξεκίνησαν ξανά τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, αλλά μέχρι το καλοκαίρι είχαν διακοπεί λόγω τακτικών επεισοδίων.
Η σύγκρουση μοιάζει άλυτη, αν λειτουργήσουμε με τα συνήθη διπλωματικά πρότυπα. Απλώς η γεωγραφία της αμφισβητούμενης περιοχής είναι τέτοια που δεν λειτουργούν εκεί οι συνήθεις κανόνες του διεθνούς δικαίου.
Αλλά τότε, μέρος της ηπειρωτικής ακτής της Τουρκίας θα πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθεί και η Άγκυρα δεν θα συμφωνήσει ποτέ σε αυτό.
Είμαι χωρισμένη και το παιδί μου δεν θέλει να πάει στις γιορτές με τον πατέρα του. Τι να κάνω;
Αρκετά είναι τα παιδικά παράπονα που ακούγονται στις γιορτινές μέρες σε σχέση με ποιον γονιό θα τις περάσουν. Μπορεί οι δύο πρώην σύντροφοι, σύζυγοι και εραστές να μην είναι πλέον μαζί, καθώς έχουν διαχωρίσει τις ζωές τους, μοιράζονται όμως και θα μοιράζονται μέχρι το τέλος της ζωής τους τα παιδιά τους, που οφείλουν να σέβονται τον τρόπο που τα μεγαλώνουν. Σύμφωνα μάλιστα με το νόμο, έχουν δοθεί συγκεκριμένες μέρες που θα περνάει χρόνο το παιδί με τον γονιό που έχει φύγει από το σπίτι και δεν έχει την επιμέλειά του.
Τι γίνεται όμως όταν το παιδί δεν θέλει να πάει;
Όταν αρχίζουν τα κλάματα, οι φωνές και τα παρακάλια για να μείνει στο σπίτι μαζί με τον γονιό που έχει την επιμέλεια και που συνήθως είναι η μητέρα; Είναι γεγονός ότι το παιδί φορτίζεται περισσότερο συναισθηματικά τις γιορτινές μέρες, καθώς η έλλειψη του άλλου γονιού είναι πιο φανερή. Κυρίως όταν είχε μάθει από προηγούμενες χρονιές να περνούν οικογενειακά τις μέρες αυτές ή όταν βλέπει τους φίλους του να κάνουν σχέδια για τις οικογενειακές διακοπές τους. Συνήθως όταν το παιδί αρνείται να περάσει τις γιορτές με τον άλλον γονιό, αμέσως το μυαλό πηγαίνει στο ότι δεν περνάει καλά μαζί του ή είναι αυστηρός μαζί του, το ταλαιπωρεί…, αποτέλεσμα να δημιουργούνται νέες εντάσεις στους πρώην συντρόφους, καθώς ο ένας σπεύδει να ζητήσει “τον λόγο της κακής συμπεριφοράς”, που απομακρύνει το παιδί…
Ας έχουμε στο μυαλό μας πως η άρνηση του παιδιού δεν αποτελεί ένδειξη της “κακής συμπεριφοράς”που οδηγεί στην αποξένωσή του από τον άλλο γονιό.
Πολλές φορές οι αιτίες μπορεί να βρίσκονται και στη δική μας “καλή συμπεριφορά”.
Είμαι χωρισμένη και το παιδί μου δεν θέλει να πάει στις γιορτές με τον πατέρα του. Τι να κάνω;
Όταν λοιπόν το παιδί σας αρνείται να περάσει τις γιορτές με τον άλλο γονιό, καλό θα είναι να αναρωτηθείτε για τη δική σας συμπεριφορά:
Μήπως μεταφέρω στο παιδί μου ένταση προς τον άλλον γονιό; Μήπως τον κατηγορώ ή μιλάω με άλλους ανθρώπους άσχημα για εκείνον μπροστά του;
Μήπως με φοβάται και δεν μου λέει πως αισθάνεται; Φοβάται τις αντιδράσεις μου;
Μήπως με βλέπει θλιμμένη ή και να κλαίω πολλές φορές και θεωρεί ότι δεν πρέπει να πάει στον άλλο γονιό;
Μήπως του μεταφέρω την απογοήτευσή μου για τον γάμο που δεν πέτυχε;
Μήπως το κάνω να θυμώνει και να έχει μία πιο αποστασιοποιημένη ή και εχθρική ακόμα στάση απέναντι στον πατέρα του;
Μήπως ζητάω διαρκώς την επιβεβαίωση της αγάπης του, την επιβεβαίωση ότι με αγαπάει περισσότερο από τον πατέρα του;
Μήπως το εκβιάζω έμμεσα με δώρα ή του κάνω τα χατίρια για να είμαι ο αγαπημένος του γονιός;
Μήπως αισθάνεται ότι πρέπει να με “φροντίσει” και δεν θέλει να με αφήσει “μόνη”;
Μήπως νιώθει υπεύθυνο για τον χωρισμό μας;
Μήπως του αναθέτω ευθύνες που δεν είναι για την ηλικία του;
Μήπως του δίνω το δικαίωμα να αποφασίσει εκείνο τι θα κάνουμε;
Μήπως δεν του έχω βάλει καθόλου όρια και κάνει ότι αυτό θέλει;
Αν μετά από ειλικρινή ενδοσκόπηση θεωρώ ότι δεν υπάρχει κάποιος από τους παραπάνω λόγους που το παιδί απλά ανταποκρίνεται στη δική μου αντίδραση, τότε χρειάζεται να εξετάσω και τη σχέση με τον άλλο γονιό:
Φοβάται τον άλλο γονιό;
Δεν περνάει καλά μαζί του;
Είναι αυστηρός μαζί του;
Έχει κάνει νέα σχέση ή γάμο ο άλλος γονιός και δεν αισθάνεται άνετα;
Απέκτησε αδελφάκι από τον πατέρα του, που παντρεύτηκε με άλλη γυναίκα;
Δεν περνάει αρκετό χρόνο μαζί του ή ο χρόνος που βρίσκονται είναι αρκετά ποιοτικός;
Τι μπορώ να κάνω;·
Να συζητήσω με το παιδί μου με ήρεμο τρόπο και χωρίς να του φωνάξω, πως αισθάνεται, να το ενθαρρύνω να μου πει τι του συμβαίνει, τους λόγους που δεν θέλει να πάει.
Πως αισθάνεται με τις αλλαγές που έχουν συμβεί; Πως αισθάνεται με το χωρισμό μας, με το ότι οι γονείς του δεν είναι πλέον μαζί, με το ότι “πρέπει να μοιράζεται” σε δύο σπίτια, να κάνει ξεχωριστά πράγματα με τον καθένα μας.
Να το αφήσω να μου μιλήσει χωρίς να κάνω κριτική, ούτε στα λόγια του, ούτε στο τι λέει ή κάνει με τον άλλον γονιό. Επίσης, να προσέξω και τις εκφράσεις του προσώπου μου αλλά και τον τόνο της φωνής μου. Τα παιδιά έχουν ευαίσθητες κεραίες που “πιάνουν” σήματα και σημάδια που εμείς οι μεγάλοι δεν μπορούμε πολλές φορές να αντιληφθούμε. Για παράδειγμα μπορεί να μην κρίνω τι μου λέει αλλά η φωνή μου να αλλάξει, να γίνει πιο ειρωνική ή να “ξινίζω” και το πρόσωπό μου όταν αναφέρεται σε εκείνον…
Να το πληροφορήσω ότι θα πρέπει το ίδιο να το πει στον μπαμπά του και ότι μάλιστα αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να το κάνει μόνο του, καθώς και να συζητήσει μαζί του για το τι θέλει να κάνει. Καλό είναι να μην υπάρχουν στεγανά αλλά και να μην χρησιμοποιούμε ως “ιδανικές” συνθήκες τέτοιου είδους καταστάσεις για να εκδικηθούμε τον πρώην σύντροφο.
Τέλος, μπορώ να συζητήσω μαζί με τον πρώην σύντροφό μου το πώς αισθάνεται το παιδί μας και να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε μαζί αυτή την κατάσταση. Βέβαια, αυτό προϋποθέτει μία καλή γενικότερα σχέση, όπου μπορούμε να μιλήσουμε και να συνεννοηθούμε, χωρίς να τσακωνόμαστε και να κατηγορεί ο ένας τον άλλον ότι αυτός φταίει και γι αυτό! Αν παρόλα αυτά, δεν καταφέρουμε να βρούμε λύση και το παιδί είναι ακόμα αρνητικό, η βοήθεια του ειδικού μάλλον είναι απαραίτητη.
Μην ξεχνάμε πως αυτό που μπορεί να γίνεται σήμερα με εκείνον,αύριο μπορεί να αντιστραφεί και η αποφυγή να έχει στόχο εμάς!
Αν το παιδί παραπονεθεί για κακή συμπεριφορά του άλλου γονιού ή από τον/την σύντροφό του, χρειάζεται να παραμείνω ψύχραιμη, να μην δείξω την ταραχή μου και να μην κάνω παρορμητικές κινήσεις, παρά να διαπιστώσω αν τα όσα μου λέει είναι αλήθεια. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά εκτός του ότι έχουν πολύ μεγάλη φαντασία είναι και πολύ χειριστικά, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να επινοήσουν μία ιστορία από το μυαλουδάκι τους, επειδή απλά ο άλλος γονιός ή ο/η σύντροφός του τα μάλωσε ή δεν τους έκανε κάποιο χατίρι… Αν βέβαια εξακριβώσουμε ότι μας λέει την αλήθεια, εννοείτε ότι θα πάρουμε τις κατάλληλες προφυλάξεις ακόμα και με την νόμιμη οδό!
Η γενική εξέταση αίματος είναι μια από τις πιο συχνές εργαστηριακές εξετάσεις που πραγματοποιούνται για την καλύτερη κατανόηση της κατάστασης υγείας ενός ανθρώπου. Για τη διενέργεια αυτής της εξέτασης απαιτείται η λήψη αίματος μέσω χρήσης βελόνας, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο από ειδικά εκπαιδευμένους επαγγελματίες υγείας και μετέπειτα το δείγμα αίματος αποστέλλεται στο εργαστήριο για ανάλυσή του.
Στην προσπάθεια να εξαλείψουν την ανάγκη πρόσληψης δείγματος αίματος μέσω βελόνας για την εξέταση ορισμένων δεικτών υγείας, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο για τον έλεγχο της σύνθεσης του αίματος, η οποία περιλαμβάνει ένα μόνο άγγιγμα του δακτύλου ενός ατόμου.
Συγκεκριμένα, η έρευνα που πραγματοποιήθηκε με χρηματοδότηση από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ, είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη ενός χημικού βιοαισθητήρα επικαλλυμένου με υδρογέλη που συλλέγει μόρια στο δέρμα ενός ανθρώπου, τα οποία απελευθερώνονται μέσω του ιδρώτα. Αναλύοντας αυτά τα μόρια, ο βιοαισθητήρας μπορεί στη συνέχεια να ανιχνεύσει ορμόνες, θρεπτικά συστατικά, φάρμακα και μεταβολίτες που βρίσκονται στο αίμα ενός ατόμου.
Το σύστημα αυτό αποκαλείται, σύμφωνα με τους ερευνητές, μια «διεπαφή ανθρώπου-μηχανής», η οποία μπορεί να συλλέξει επίσης δεδομένα, όπως οι καρδιακοί παλμοί και τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα ενός ανθρώπου, όπως κάνει ένα παλμικό οξύμετρο. Όλες οι λεπτομέρειες σχετικά με την ανάπτυξη του καινούργιου αυτού συστήματος εξέτασης αίματος παρουσιάστηκαν πρόσφατα στο Proceedings of the National Academy of Sciences.
Σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψαν οι ερευνητές, το σύστημα αυτό διεπαφής ανθρώπου-μηχανής μπορεί να κρυπτογραφήσει τα δεδομένα που συλλέγει από το σημείο επαφής, με αποτέλεσμα να υπάρχει έτσι προστασία του απορρήτου. Συγκεκριμένα, ένα άτομο μπορεί να χρησιμοποιήσει το δακτυλικό του αποτύπωμα ως κλειδί για την αποκάλυψη των δεδομένων, με παρόμοιο τρόπο που χρησιμοποιεί το δακτυλικό αποτύπωμα στο κινητό του τηλέφωνο για να το ξεκλειδώσει.
Η ίδια τεχνολογία, που χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη αυτού του συστήματος, θα μπορούσε μελλοντικά να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο των επιπέδων διαφόρων φαρμάκων σε ένα άτομο ή για την παρακολούθηση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα.
Επιπλέον, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για δοκιμές ανίχνευσης ναρκωτικών ουσιών ή ως μια νέα μέθοδος ανίχνευσης αλκοόλ στο σύστημα ενός ανθρώπου, αντί για το αλκοτέστ. Συγκεκριμένα στην περίπτωση αυτή, βιοαισθητήρες θα μπορούσαν να ενσωματωθούν στα τιμόνια των αυτοκινήτων χωρίς κλειδί έτσι ώστε να μετράνε τα επίπεδα του αλκοόλ και την παρουσία άλλων ναρκωτικών ουσιών στο αίμα του οδηγού και στην περίπτωση που κάποιος αποδειχθεί πως βρίσκεται υπό την επήρεια αλκοόλ ή ναρκωτικών να παρεμποδιστεί η οδήγηση του οχήματος.
Με άλλα λόγια, το νέο αυτό σύστημα συνδυάζει την εξοικείωση μιας σάρωσης δακτυλικού αποτυπώματος με τις προόδους στον τομέα της μη επεμβατικής διαγνωστικής, όπου η ανίχνευση μορίων που κυκλοφορούν στο ανθρώπινο σώμα γίνεται χωρίς να χρειάζεται η συλλογή δειγμάτων σάλιου, αίματος και άλλων υγρών, όπως συνηθίζεται ως τώρα.
Η αξιοποίηση των επίπεδων βιοαντίληψης που επιτυγχάνονται από αυτό το σύστημα διεπαφής ανθρώπου-μηχανής και άλλων παρόμοιων ειδών, και η ενσωμάτωσή τους σε έξυπνα συστήματα, όπως η ρομποτική, θα μπορούσε να εξοπλίσει το περιβάλλον όλων των ανθρώπων με μια πιο ολοκληρωμένη και βαθιά επίγνωση της ψυχοφυσιολογικής κατάστασης και των αναγκών του κάθε ατόμου.
“Τι να γράψω;” ρώτησε ο Γίγκορ, βουτώντας την πένα του στο μελάνι.
Η Βασιλίνα δεν είχε δει την κόρη της για τέσσερα χρόνια. Η Εφιμία είχε φύγει μακριά, στην Αγία Πετρούπολη με τον σύζυγό της μετά τον γάμο, είχε γράψει τέσσερα γράμματα, και μετά εξαφανίστηκε λες και άνοιξε η γη και την κατάπιε, ούτε μια λέξη ούτε ένας ήχος δεν ακούστηκε από εκείνη από τότε. Έτσι τώρα, είτε η γερασμένη μάνα άρμεγε την αγελάδα το χάραμα, είτε άναβε την σόμπα, είτε λαγοκοιμόταν τη νύχτα, το μυαλό της γύριζε πάντοτε στο ίδιο: “Πως να είναι η Εφιμία; Ζει; Είναι καλά;” Ήθελε να της στείλει ένα γράμμα αλλά ο γέρος πατέρας της δεν μπορούσε να γράψει, και δεν υπήρχε κανείς για να του ζητήσουν να το γράψει εκ μέρους τους.
Τώρα όμως είχαν έρθει τα Χριστούγεννα και η Βασιλίνα δεν μπορούσε να αντέξει άλλο την σιωπή. Πήγε στην ταβέρνα να δει τον Γίγκορ, τον κουνιάδο του πανδοχέα, που δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να κάθεται τεμπέλικα στο σπίτι του στην ταβέρνα από τότε που είχε γυρίσει από την στρατιωτική θητεία· ο κόσμος όμως έλεγε πως έγραφε τα πιο ωραία γράμματα, εάν τον πλήρωνες αρκετά. Η Βασιλίνα μίλησε με τον μάγειρα στην ταβέρνα, και με την γυναίκα του πανδοχέα, και στο τέλος με τον ίδιο τον Γίγκορ, και τελικά συμφώνησαν στην τιμή – δεκαπέντε καπίκια.
Έτσι τώρα, την δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων, ο Γίγκορ καθόταν σ’ ένα τραπέζι στην κουζίνα του πανδοχείου με μία πένα στο χέρι. Η Βασιλίνα στεκόταν μπροστά του, βυθισμένη σε σκέψεις, με το ύφος της έγνοιας και της θλίψης στο πρόσωπό της. Ο άντρας της, ο Πέτρος, ένας ψηλός, λιπόσαρκος γέροντας με φαλακρό σκουρόχρωμο κεφάλι, την συνόδευε. Κοιτούσε σταθερά μπροστά του όπως ένας τυφλός· ένα τηγάνι που τηγάνιζε χοιρινό τσιτσίριζε και κάπνιζε, κι έμοιαζε να λέει: “Σουτ, σουτ, σουτ!” Η κουζίνα ήταν ζεστή και στενή.
“Τι να γράψω;” ο Γίγκορ ρώτησε ξανά.
“Τι είπες;” ρώτησε η Βασιλίνα κοιτώντας τον άγρια και καχύποπτα. “Μην με βιάζεις! Γράφεις αυτό το γράμμα για τα λεφτά, όχι από έρωτα! Λοιπόν, αρχίνα. Στον αξιότιμο γαμπρό μας, Αντρέι Κραϊζόφιτς και στην μοναχοκόρη μας, την αγαπημένη Εφιμία, στέλνουμε χαιρετίσματα και αγάπη και την παντοτινή ευλογία των γονιών τους.”
“Εντάξει, παρακάτω!”
“Τους ευχόμαστε ευτυχισμένα Χριστούγεννα. Ζούμε και είμαστε καλά, και το ίδιο ευχόμαστε για εσάς εις το όνομα του Θεού, του Πατέρα μας στα ουράνια… του Πατέρα μας στα ουράνια…” Η Βασιλίνα σταμάτησε για να σκεφτεί, και αντάλλαξε ματιές με τον γέροντα.
“Το ίδιο ευχόμαστε για σας εις το όνομα του Θεού, του Πατέρα μας στα ουράνια… ” επανέλαβε και ξέσπασε σε κλάματα.
Αυτό ήταν το μόνο που μπορούσε να πει. Είχε όμως σκεφτεί, όσο ήταν άγρυπνη στο κρεββάτι τη μία νύχτα μετά την άλλη, ότι ούτε δέκα γράμματα δεν θα μπορούσαν να περιλάβουν όλα εκείνα που ήθελε να πει. Πολύ νερό είχε κυλήσει στο ποτάμι από τότε που η κόρη τους είχε φύγει με τον άντρα της και οι γέροντες ήταν μόνοι, σαν ορφανοί, αναστενάζοντας λυπημένα τις νύχτες, σαν να είχαν θάψει το παιδί τους. Πόσα πράγματα είχαν συμβεί στο χωριό όλα αυτά τα χρόνια! Πόσοι άνθρωποι δεν παντρεύτηκαν, πόσοι δεν πέθαναν! Πόσο μακρείς υπήρξαν οι χειμώνες, και πόσο μεγάλες οι νύχτες!
“Ουφ, κάνει ζέστη!” αναφώνησε ο Γίγκορ, ξεκουμπώνοντας το γιλέκο του. “Η θερμοκρασία πρέπει να είναι 70! Λοιπόν, μετά;” ρώτησε.
Οι γέροντες δεν απάντησαν.
“Ποιό είναι το επάγγελμα του γαμπρού σου;”
“Κάποτε ήταν στρατιώτης, αδερφέ· το ξέρεις αυτό,” απάντησε ο γέροντας με μιαν αδύναμη φωνή. “Έκανε την στρατιωτική του θητεία τον ίδιο καιρό μ΄ εσένα. Ήταν στρατιώτης, αλλά τώρα είναι σε ένα νοσοκομείο όπου ο γιατρός θεραπεύει τους αρρώστους με νερό. Είναι ο πορτιέρης εκεί.”
“Μπορείς να το δεις γραμμένο εδώ” είπε η γερόντισσα βγάζοντας ένα γράμμα από το μαντήλι της. “Το λάβαμε από την Εφιμία πάρα πολύ καιρό πριν. Μπορεί και να μην ζει τώρα.”
Ο Γίγκορ συλλογίστηκε για ένα λεπτό, και μετά άρχισε να γράφει γρήγορα.
“Η μοίρα σε προορίζει για το στρατιωτικό επάγγελμα,” έγραψε, “γι’ αυτό σας συστήνουμε να εξετάσετε τα άρθρα σχετικά με τις πειθαρχικές κυρώσεις και το ποινικό δίκαιο του Υπουργείου Άμυνας, και να βρείτε εκεί τους νόμους περί εκπολιτισμού για τα μέλη του συγκεκριμένου τομέα.”
Όταν το έγραψε το διάβασε φωναχτά ενώ η Βασιλίνα σκέφτηκε πόσο θα ήθελε να γράψει ότι πέρυσι δεν είχανε τρόφιμα, και ότι το αλεύρι τους δεν κράτησε ούτε μέχρι τα Χριστούγεννα, κι έτσι αναγκάστηκαν να πουλήσουν την αγελάδα τους· ότι ο γέροντας αρρώσταινε συχνά, και σε λίγο θα παρέδιδε την ψυχή του στον Θεό· ότι χρειάζονταν χρήματα – αλλά πως μπορούσε να τα πει όλα αυτά με λέξεις; Τι πρέπει να πει πρώτα και τι μετά;
“Δώσε προσοχή στον πέμπτο τόμο του στρατιωτικού λεξικού”, έγραψε ο Γίγκορ. “Η λέξη στρατιώτης είναι μια γενική ονομασία, ένας διακριτικός όρος. Και ο αρχιστράτηγος ενός στρατού και ο τελευταίος πεζικάριος στην σειρά λέγονται και οι δύο στρατιώτες…”
Τα χείλια του γέροντα κινήθηκαν και είπε με χαμηλή φωνή: “Θα ήθελα να δω τα μικρά εγγόνια μου!”
“Ποιά εγγόνια;” ρώτησε η γερόντισσα νευριασμένα. “Μπορεί να μην υπάρχουν εγγόνια.”
“Να μην υπάρχουν εγγόνια; Μπορεί όμως και να υπάρχουν! Ποιός ξέρει;”
“Και από αυτό μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα,” ο Γίγκορ βιάστηκε να συνεχίσει, “για το ποιός είναι ο εσωτερικός και ποιός είναι ο ξένος εχθρός. Ο μεγαλύτερος εσωτερικός εχθρός μας είναι ο Βάκχος…”
Το μολύβι έγδερνε κι έσκιζε, και τραβούσε μακριές κατσαρές γραμμές σαν αγκίστρια στο χαρτί. Ο Γίγκορ έγραφε με μεγάλη ταχύτητα και υπογράμμιζε κάθε πρόταση δύο ή τρεις φορές. Καθόταν σε ένα σκαμνί με τα πόδια του τεντωμένα μακριά κάτω από το τραπέζι· ένα παχύ, ρωμαλέο πλάσμα μ’ έναν χοντρό, πυρόξανθο αυχένα και το πρόσωπο ενός μπουλντόγκ. Ήταν η ίδια η ουσία της τραχιάς, υπεροπτικής, σκληροτράχηλης χυδαιότητας· υπερήφανος που είχε γεννηθεί και μεγαλώσει σ’ ένα καπηλειό, και η Βασιλίνα ήξερε πολύ καλά το πόσο χυδαίος ήταν αλλά δεν μπορούσε να βρει τις λέξεις για να το εκφράσει, μπορούσε μόνο να τον αγριοκοιτάζει με καχυποψία. Το κεφάλι της πονούσε από τον ήχο της φωνής του και τις ακαταλαβίστικες λέξεις του, και από την βαριά ζέστη του δωματίου, και το μυαλό της θόλωσε. Δεν μπορούσε ούτε να σκεφτεί ούτε να μιλήσει, μόνο να στέκεται μπορούσε και να περιμένει το μολύβι του Γίγκορ να πάψει να γρατζουνά. Ο γέροντας όμως κοιτούσε τον συγγραφέα με απεριόριστη εμπιστοσύνη στα μάτια του. Είχε εμπιστοσύνη στην γριά του που τον έφερε εκεί, είχε εμπιστοσύνη στον Γίγκορ και, όταν μίλησε για το υδροθεραπευτήριο πριν από λίγο, το πρόσωπό του έδειξε πως είχε εμπιστοσύνη και σ’ αυτό, και στην θεραπευτική δύναμη των λουτρών του.
Όταν το γράμμα τελείωσε, ο Γίγκορ σηκώθηκε και το διάβασε φωναχτά από την αρχή ως το τέλος. Ο γέροντας δεν κατάλαβε ούτε μία λέξη αλλά συγκατένευσε με αυτοπεποίθηση και είπε:
“Πολύ καλά. Είναι στρωτό. Ευχαριστούμε θερμά, είναι πολύ καλό.”
Άφησαν τρία καπίκια των πέντε στο τραπέζι κι έφυγαν. Ο γέροντας απομακρύνθηκε κοιτώντας σταθερά μπροστά, όπως ένας τυφλός, και με ύφος υπέρτατης αυτοπεποίθησης στα μάτια του αλλά η Βασιλίνα, καθώς έβγαινε από την ταβέρνα, κλώτσησε έναν σκύλο που βρέθηκε στο δρόμο της και αναφώνησε με θυμό:
“Α, την πανούκλα!”
Εκείνη την νύχτα η γερόντισσα έμεινε ξάγρυπνη από τις ανήσυχες σκέψεις και το χάραμα σηκώθηκε, έκανε την προσευχή της και περπάτησε έντεκα μίλια μέχρι τον σταθμό για να ταχυδρομήσει το γράμμα.
II
Το υδροθεραπευτήριο του Δόκτορος Μοζελβάιζερ ήταν ανοιχτό ανήμερα την Πρωτοχρονιά, ως συνήθως· η μόνη διαφορά ήταν πως ο Αντρέι Κραϊζόφιτς, ο πορτιέρης, φορούσε ασυνήθιστα γυαλισμένες μπότες και μία στολή φινιρισμένη με καινούργιο χρυσό σειρήτι, και πως εύχονταν σε κάθε έναν που ερχόταν Καλή Χρονιά.
Ήταν πρωί. Ο Αντρέι στεκόταν στην πόρτα διαβάζοντας εφημερίδα. Στις 10 ακριβώς έφτασε ένας γέρος στρατηγός που ήταν από τους τακτικούς επισκέπτες του θεραπευτηρίου. Πίσω του ερχόταν ο ταχυδρόμος. Ο Αντρέι πήρε το παλτό του στρατηγού και είπε:
“Ευτυχισμένο το νέο έτος, Εξοχότατε!”
“Ευχαριστώ, φίλε, επίσης!”
Και καθώς ανέβαινε τις σκάλες ο στρατηγός έδειξε κουνώντας το κεφάλι του μια κλειστή πόρτα και ρώτησε, όπως έκανε κάθε μέρα, ξεχνώντας πάντα την απάντηση:
“Και τι υπάρχει εκεί μέσα;”
“Το δωμάτιο του μασάζ, Εξοχότατε!”
Όταν τα βήματα του στρατηγού δεν ακουγόνταν πια, ο Αντρέι περιεργάστηκε τα γράμματα και βρήκε ένα που απευθυνόνταν σε εκείνον. Το άνοιξε, διάβασε μερικές γραμμές και μετά, διαβάζοντας την εφημερίδα του, περπάτησε αργά προς το μικρό δωμάτιο στον κάτω όροφο, στο τέλος του διαδρόμου, όπου ζούσε αυτός με την οικογένειά του. Η σύζυγός του η Εφιμία καθόταν στο κρεβάτι και τάιζε το μωρό, το μεγαλύτερο παιδί της στεκόταν στα πόδια της με το σγουρομάλλικο κεφάλι του να ακουμπά στην ποδιά της κι ένα τρίτο παιδί κοιμόταν στο κρεβάτι. Ο Αντρέι μπήκε στο μικρό τους δωμάτιο και έδωσε το γράμμα στην σύζυγό του λέγοντας:
“Αυτό πρέπει να είναι από το χωριό.”
Μετά βγήκε πάλι έξω, χωρίς να σηκώσει τα μάτια του από την εφημερίδα, και σταμάτησε στον διάδρομο όχι πολύ μακριά από την πόρτα. Άκουσε την Εφιμία να διαβάζει μερικές γραμμές με τρεμάμενη φωνή. Δεν μπορούσε να συνεχίσει παρακάτω αλλά αυτές ήταν αρκετές. Δάκρυα κύλησαν από τα μάτια της και αγκάλιασε το μεγαλύτερο παιδί της και άρχισε να του μιλάει και να το φιλά. Ήταν δύσκολο να ξεχωρίσει αν γελούσε ή αν έκλαιγε.
“Αυτό είναι από την γιαγιά και τον παππού” είπε… “από το χωριό, Ω! Βασίλισσα των Ουρανών! Ω! Άγιοι Πάντες!” Οι σκεπές είναι γεμάτες χιόνι εκεί τώρα, και τα δέντρα είναι κάτασπρα. Πόσο λευκά! Τα παιδάκια είναι έξω και τρέχουν στις κατηφόρες με τα μικρά τους έλκυθρά, και ο καλός ο παππούς, με το όμορφο γυμνό κεφάλι του κάθεται δίπλα στην μεγάλη ζεστή σόμπα και το μικρό καφετί σκυλί… Ω! Τα αγαπημένα μου μικρά…”
Ο Αντρέι θυμήθηκε όσο την άκουγε πως η σύζυγός του τού είχε δώσει κάποια γράμματα σε τρεις ή τέσσερις διαφορετικές περιστάσεις, και του είχε πει να τα στείλει στο χωριό αλλά πάντα προέκυπταν σημαντικές υποχρεώσεις και τα γράμματα παρέμεναν στην θέση τους, κάπου εκεί τριγύρω· αταχυδρόμητα.
“Και τα κατάλευκα μικρά λαγουδάκια χοροπηδούν στα χωράφια τώρα…” είπε μέσα σε λυγμούς η Εφιμία και αγκάλιασε το αγόρι της με μάτια που έτρεχαν. “Ο παππούκας είναι τόσο καλός κι ευγενικός, και η γιαγιά είναι τόσο ευγενική και πονόψυχη. Οι καρδιές των ανθρώπων είναι απαλές και ζεστές στο χωριό… Υπάρχει μία μικρή εκκλησία εκεί και οι άντρες τραγουδούν στην χορωδία. … Ω, πάρε μας μακριά από δω, Βασίλισσα των Ουρανών! Κάνε κάτι για μας, φιλεύσπλαχνη μητέρα!”
Ο Αντρέι επέστρεψε στο δωμάτιό του για να καπνίσει μέχρι ο επόμενος επισκέπτης να έρθει, και η Εφιμία ξαφνικά πάγωσε και σκούπισε τα μάτια της· μόνο τα χείλη της έτρεμαν. Τον φοβόταν, ω! πόσο τον φοβόταν! Έτρεμε και ζάρωνε σε κάθε του βλέμμα και σε κάθε του βήμα, και ποτέ δεν τολμούσε να ανοίξει το στόμα της όσο ήταν μπροστά.
Ο Αντρέι άναψε τσιγάρο αλλά εκείνη τη στιγμή ένα καμπανάκι χτύπησε στον επάνω όροφο. Έσβησε το τσιγάρο και παίρνοντας ένα πολύ επίσημο ύφος βιάστηκε να πάει στην είσοδο.
Ο γέρος στρατηγός, ροδαλός και φρέσκος από το λουτρό του, κατέβαινε τις σκάλες.
“Και τι υπάρχει εκεί μέσα;” ρώτησε δείχνοντας μια κλειστή πόρτα.
Ο Αντρέι πήρε στάση προσοχής και απάντησε με δυνατή φωνή:
Επίδομα ακρίβειας: Για ποια ΑΦΜ είναι ανοιχτή σήμερα η πλατφόρμα
Eurokinissi
Άνοιξε το πρωί του Σαββάτου, 17 Δεκεμβρίου, η πλατφόρμα για τις αιτήσεις χορήγησης του επιδόματος ακρίβειας ύψους 250 ευρώ στους μακροχρόνια ανέργους για ταΑΦΜπου τελειώνουν σε 6, 7, 8 και 9. Οι αιτήσεις στην ιστοσελίδα του gov.gr μπορούν να γίνουν έως τις 23:59.
Οι ενδιαφερόμενοι για να εισέλθουν στην πλατφόρμα για την επιταγή θα πρέπει να έχουν στην κατοχή τους, τους προσωπικούς τους κωδικούς πρόσβασης του TAXISnet.
Οι δικαιούχοι
Δικαιούχοι είναι οι μακροχρόνια άνεργοι που πληρούν όλες τις εξής προϋποθέσεις:
Ήταν εγγεγραμμένοι στο μητρώο της ΔΥΠΑ για διάστημα πάνω από 12 και έως 24 μήνες στις 30/11/2022.
Δεν είναι δικαιούχοι άλλης παροχής, επιδόματος, βοηθήματος ή ενίσχυσης της ΔΥΠΑ, του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και των οικονομικών παροχών που χορηγούνται σε άτομα με αναπηρία ή του επιδόματος παιδιού.
Πληρούν τα εισοδηματικά κριτήρια του επιδόματος θέρμανσης 2021, κατά το φορολογικό έτος 2021, δηλαδή έως 14.000 ευρώ για άγαμους, 20.000 ευρώ για έγγαμους, προσαυξανόμενο κατά 3.000 ευρώ για κάθε τέκνο ή 23.000 ευρώ για μονογονεϊκή οικογένεια, προσαυξανόμενο κατά 3.000 ευρώ για κάθε τέκνο.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, η διαδικασία για την καταβολή της ενίσχυσης έχει ως εξής:
Οι δυνητικά δικαιούχοι εισέρχονται στην πλατφόρμα με τους κωδικούς TaxisNet στην ηλεκτρονική διεύθυνση του gov.gr, ως εξής:
Καταχωρούν ή επικαιροποιούν τα στοιχεία τραπεζικού λογαριασμού (IBAN) για την καταβολή της ενίσχυσης, καθώς και την οικογενειακή κατάσταση.
Η ΔΥΠΑ ελέγχει την πλήρωση των προϋποθέσεων, μέσω διασταύρωσης με τα στοιχεία αρμόδιων φορέων (ΑΑΔΕ, ΗΔΙΚΑ, ΓΓΠΣΔΔ).
Η καταβολή της ενίσχυσης γίνεται αυτόματα στους λογαριασμούς των δικαιούχων, οι οποίοι πιστώνονται εντός τριών εργάσιμων ημερών.
Η πλατφόρμα θα είναι προσβάσιμη με βάση το τελευταίο ψηφίο ΑΦΜ ως εξής:
Τελευταίο ψηφίο ΑΦΜ 0, 1: Τετάρτη 14/12 και ώρα 17:00 έως Πέμπτη 15/12 και ώρα 23:59.
Όλα τα ΑΦΜ: Κυριακή 18/12 και ώρα 00:00 έως Δευτέρα 19/12 και ώρα 07:00.
Επισημαίνεται ότι μόνο όσοι ήταν μακροχρόνια άνεργοι πάνω από 12 και έως 24 μήνες στις 30/11/2022 μπορούν να εισέλθουν στην πλατφόρμα και να καταχωρίσουν ΙΒΑΝ.
Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, δεν απαιτείται η υποβολή δικαιολογητικών και δεν υπάρχει κανένας λόγος προσέλευσης στα Κέντρα Προώθησης Απασχόλησης (ΚΠΑ2) της ΔΥΠΑ. Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφτούν το dypa.gov.gr.
Μήπως μεταφέρω στο παιδί μου ένταση προς τον άλλον γονιό; Μήπως τον κατηγορώ ή μιλάω με άλλους ανθρώπους άσχημα για εκείνον μπροστά του;
Φοβάται τον άλλο γονιό;
Να το πληροφορήσω ότι θα πρέπει το ίδιο να το πει στον μπαμπά του και ότι μάλιστα αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να το κάνει μόνο του, καθώς και να συζητήσει μαζί του για το τι θέλει να κάνει. Καλό είναι να μην υπάρχουν στεγανά αλλά και να μην χρησιμοποιούμε ως “ιδανικές” συνθήκες τέτοιου είδους καταστάσεις για να εκδικηθούμε τον πρώην σύντροφο.
