Τα πέταλα παντζαριού και η κάπαρη ανθίζουν σε πατάτες με άρωμα λεμονιού

 Τα πέταλα παντζαριού και η κάπαρη ανθίζουν σε πατάτες με άρωμα λεμονιού

Ένας πολύ θερμός χαιρετισμός σε όλους εσάς και εδώ επέστρεψα για να τονώσω τη φαντασία σας και τις περιέργειές σας για τον κόσμο της vegan διατροφής, προσφέροντας κάτι απλό και φρέσκο καρυκευμένο με μερικές νότες πρωτοτυπίας

Σας αρέσουν τα κόκκινα τεύτλα ,  ή τα τεύτλα / παντζάρια όπως συνήθως τα ονομάζετε;

Λοιπόν, είναι μεταξύ των λαχανικών που διατηρούν μια ισχυρή / άγρια ​​νότα γεύσης. Πολύ πλούσιο σε ίνες, βαθύ κόκκινο χρώμα με εξαιρετικές θρεπτικές ιδιότητες. Περιέχουν επίσης βιταμίνες ειδικά της ομάδας Β και C

Το κόκκινο χρώμα τους οφείλεται στην άφθονη παρουσία βητανίνης , που χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία τροφίμων ως φυσική βαφή.

Όταν τρώτε κόκκινα γογγύλια , δεδομένης της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε βηταΐνη , η οποία δεν μεταβολίζεται εύκολα στο σώμα μας, μπορείτε να τη συναντήσετε ( αλλά δεν πρέπει να φοβάστε ) στο κοκκινωπό χρώμα των ούρων και των περιττωμάτων 

Είναι ένα εντελώς ακίνδυνο φαινόμενο που προφανώς δεν πρέπει να συγχέεται με την πραγματική παρουσία αίματος στα περιττώματα , μια παρουσία της οποίας η προέλευση πρέπει απαραιτήτως να λαμβάνεται υπόψη και να διερευνάται.

Βρίσκουμε κόκκινα γογγύλια στους πάγκους της αγοράς από το καλοκαίρι έως τα τέλη του φθινοπώρου , ενώ μαγειρεύονται σε κενό  για τα σούπερ μάρκετ και διατηρούνται στο  ψυγείο που είναι διαθέσιμα όλο το χρόνο .

Συστατικά  :

Κόκκινα γογγύλια                  

Πατάτες

Κάπαρη

Λεμόνι (ακέρωτο)

άλας

Πάγος

Μέντα (ξηρή ή φρέσκια)

Φυστικέλαιο

Εξτρα παρθένο ελαιόλαδο

Παίρνω μερικά ωραία κόκκινα τεύτλα (όχι μόνο για το χρονικό διάστημα που χρησιμοποίησα προ-μαγειρεμένα κενού), πατάτες , κάπαρη σε αλάτι ( όχι τουρσί ), ένα ωραίο λεμόνι που δεν έχει υποστεί επεξεργασία και κύβους πάγου

Τεμαχίζουμε το κόκκινο γογγύλι ή με τη βοήθεια ενός μαντολίνου ή με ένα μαχαίρι και συνειδητοποιώντας  την έννοια "πολύ λεπτό"

τόσο πολύ ώστε να πρέπει να είναι ευαίσθητοι στο βάρος τους κάμπτοντας

Τα αφήνουμε να ξεκουραστούν σε ένα μπολ με κρύο νερό και πάγο

Αυτό θα κάνει τη γεύση του άγριου κονδύλου να ελαφρύνει και η χαμηλή θερμοκρασία θα κάνει τον πολτό του τη σωστή κατάσταση.

Τότε θα είναι η σειρά των πατατών που μόλις στερηθούν τη φλούδα τους, θα τις κόψουμε με το χέρι ή πάντα με τη βοήθεια ενός μαντολίνου , δίνοντάς τους ένα πάχος ίσο με σχεδόν τρεις φορές αυτό που επιλέχθηκε για τις κόκκινες φέτες από το γογγύλι μας .

Μετά τοποθετώντας τα κάτω από τρεχούμενο νερό να τους στερήσει από τα πλεονάσματα αμύλου τους , μπορούμε επίσης να τα βάζουμε σε ένα πιάτο με κρύο νερό και μερικά παγάκια. .

Αφήστε τα δύο λαχανικά να ξεκουραστούν σε παγωμένο νερό για τουλάχιστον 1 ώρα .

Στραγγίζουμε τα γογγύλια μας και τα τοποθετούμε σε ένα μπολ ή ένα πιάτο σφίγγοντάς τα ελαφρά με απορροφητικό χαρτί . Χρησιμοποιούμε την ίδια διαδικασία με τις πατάτες .

Στη συνέχεια παίρνουμε τα κόκκινα γογγύλια και θα τα καρυκεύσουμε με μια πρέζα αλάτι

ένα ψιλόβροχο εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου ,

περισσότερες από μερικές σταγόνες χυμό λεμονιού , ένα πολύ λεπτό τρίμα αποξηραμένης μέντας (θα είναι ωραίο ακόμη και αν χρησιμοποιείτε φρέσκο).

Εν τω μεταξύ, τα γογγύλια πλουτίζουν τη γεύση τους, εμποτίζοντας τις διάφορες ισορροπίες και γεύσεις που τους δίνουμε, εμείς χρησιμοποιούμε ένα τηγάνι με ζεστό φυστικέλαιο για να τηγανίσουμε τις φέτες πατάτας μας

για 8 ως 9 λεπτά ...

πρέπει να παραμείνουν με απαλή καρδιά και τραγανό εξωτερικό

δεν αρέσουν οι κλασικές συσκευασμένες μάρκες που αγοράζουμε σε μπαρ και σούπερ μάρκετ.

Όταν οι πατάτες τηγανιστούν,  βουτάμε  κάπαρη στο ίδιο λάδι για περίπου 1 λεπτό

Όμως θα φροντίσουμε να τη ξεπλύνουμε κάτω από τρεχούμενο νερό, στερώντας τη από τους κόκκους αλατιού τους και θα τη στεγνώσαμε προσεκτικά αποφεύγοντας διάφορα σκασίματα όταν τη βυθίζουμε στο λάδι στο τηγάνι.

Λοιπόν για αυτούς που δε γνωρίζουν, η κάπαρη δεν είναι τίποτα περισσότερο από μπουμπούκια ανθέων

και όταν πάμε να τα βυθίσουμε σε βραστό λάδι θα ανοίξουν ελαφρώς σαν ένα τριαντάφυλλο που πρόκειται να ανθίσει και επιπλέον θα αποκτήσουν τραγανή υφή.

Θα τα τη βάλουμε σε απορροφητικό χαρτί .

Θα στολίσουμε το πιάτο  παίρνοντας έμπνευση από ένα "ανατολίτικο τοπίο"

Οι πατάτες θα σχηματίσουν ένα ακανόνιστο δάπεδο από πέτρες που αναδύονται στην επιφάνεια

στο κέντρο της πλάκας θα τοποθετήσουμε τα πέταλα γογγύλια μας με τέτοιο τρόπο ώστε να θυμίζουν το κεφάλι ενός μεγάλου λουλουδιού και η τραγανή κάπαρη σαν να ήταν λουλούδια λωτού που κρυφοκοιτάζουν εδώ και εκεί.

Θα τελειώσουμε με ένα πολύ ελαφρύ ράντισμα μέντας και με το άρωμα του ξύσματος λεμονιού

Εάν προτιμάτε μια ισχυρότερη γεύση, μπορείτε να προετοιμάσετε τα πάντα χρησιμοποιώντας ωμά κόκκινα γογγύλια και θα σας συμβούλευα να τα γλείψετε ελαφρά με ξίδι μηλίτη μήλου κατά τη στιγμή της κοπής.

Για άλλη μια φορά αυτό που ήθελα να κάνω είναι να σας δείξω ότι δεν χρειάζεστε «συστατικά από άλλους γαλαξίες» για να προσφέρετε μια αυθεντική vegan εναλλακτική λύση με φρέσκια και ευχάριστη γεύση τόσο στο μάτι όσο και στον ουρανίσκο.

Σας αγκαλιάζω όλους ... τα λέμε πολύ σύντομα 

https://inthenameofseitan.wordpress.com/

Ορμή- Rush

 Ορμή- Rush

Posted on 1 Οκτωβρίου 2020by Άιναφετς

As we go through our daily activities,
we frequently get lost in thoughts of past and future,
not staying grounded in the awareness of our bodies.

For simple, useful feedback when we’re lost in thought,
we can use the very common feeling of rushing.

Rushing is a feeling of toppling forward.
Our minds run ahead of us,
focusing on where we want to go,
instead of settling into our bodies where we are.

***********************

Καθώς προχωράμε στις καθημερινές μας δραστηριότητες,
συχνά χανόμαστε σε σκέψεις του παρελθόντος και του μέλλοντος,
χωρίς να μένουμε γειωμένοι στην επίγνωση του σώματος μας.

Για απλότητα, χρήσιμη προσαρμογή όταν έχουμε χαθεί στις σκέψεις,
μπορούμε να χρησιμοποιούμε την πολύ κοινή αίσθηση της ορμής.

Η ορμή είναι μια αίσθηση που μας σπρώχνει μπροστά.
Ο νους μας τρέχει μπροστά από μας,
εστιάζοντας σ’ αυτό που θέλουμε να πάμε,
αντί να μένουμε εκεί που είμαστε στο σώμα μας.

Learn to pay attention to this feeling of rushing —
which does not particularly have to do with how fast we are going.
We can feel rushed while moving slowly,
and we can be moving quickly and still be settled in our bodies.

The feeling of rushing simply reminds us that we’re not present.

If you can, notice what thought or emotion has captured the attention.
Then, just for a moment, stop and settle back into the body:
feel the foot on the ground, feel the next step.

**************************

Μάθε να δίνεις προσοχή σ’ αυτή την ορμητική αίσθηση-
που βασικά δεν έχει να κάνει με το πόσο γρήγορα πηγαίνουμε.
Μπορεί να αισθανόμαστε ορμητικοί ακόμα και όταν κινούμαστε σιγά
και μπορούμε να κινούμαστε γρήγορα και ακόμα να είμαστε
σταθεροποιημένοι στα σώματα μας.

Η αίσθηση της ορμής απλά μας υπενθυμίζει πως δεν είμαστε παρόντες.

Αν μπορείς, σημείωσε ποια σκέψη ή συναίσθημα έχει αιχμαλωτίσει την προσοχή σου.
Μετά, απλά για μια στιγμή, σταμάτα και εγκαταστήσου στο σώμα σου:
έχε την αίσθηση των ποδιών σου στο πάτωμα, έχε την αίσθηση του επόμενου βήματος.

Τζόζεφ Γκολντστάιν

«Μια Καρδιά Γεμάτη Ειρήνη»

Joseph Goldstein,

«A Heart Full of Peace«

«Το Φως ενός μοναδικού κεριού
μπορεί να διαλύσει το σκοτάδι
εκατοντάδων ετών.»

Τζόζεφ Γκολνστάιν

https://ainafetst.wordpress.com/

Πρωτοκολλήθηκε στον ΟΗΕ το τουρκολιβυκό μνημόνιο

 

Ραγδαίες εξελίξεις

Τo τουρκολιβυκό μνημόνιο πρωτοκολλήθηκε στον ΟΗΕ, αφαιρώντας ένα από τα τελευταία επιχειρήματα -και ελπίδα- της ελληνικής πλευράς, ότι δεν πάνε πια όλα τόσο άσχημα στα εθνικά θέματα. Η αλήθεια είναι ότι πάνε ….καταστροφικά!

Μετά από 10 μήνες από την κατάθεσή του, πρωτοκολλήθηκε το παράνομο μνημόνιο οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ της Τουρκίας και της Κυβέρνησης της Τρίπολης, στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η πρωτοκόλληση και δημοσίευση των πάσης φύσεως συμφωνιών που κατατίθενται από τα κράτη στη Γραμματεία του ΟΗΕ αποτελεί τυπική και τεχνική διαδικασία. Η ενέργεια αυτή δεν προσδίδει νομιμότητα στα πρωτοκολλημένα κείμενα, ούτε σημαίνει την αναγνώριση του περιεχομένου από τα Ηνωμένα Έθνη.

Η εν λόγω “συμφωνία” είναι  παράνομη και άκυρη, συνήφθη με παράτυπο τρόπο και δεν κυρώθηκε, ως όφειλε, από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων, όπως φάνηκε και από την επιστολή του Προέδρου της τελευταίας προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ. Επίσης, η “συμφωνία” αυτή συνήφθη κατά παράβαση της Σύμβασης για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. 

Αφού μας οδήγησαν στο τραπέζι με τον Ερντογάν, έδωσαν εντολή στον Γκουτιέρες να πρωτοκολλήσει το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο ώστε ο Ερντογάν να ισχυρίζεται απέναντι μας ότι πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν, με τη βούλα των Ηνωμένων Εθνών, το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο!

 https://www.pentapostagma.gr/

Χολίνη: Σε ποιες τροφές βρίσκεται & γιατί είναι σημαντική στην εγκυμοσύνη

 Χολίνη: Σε ποιες τροφές βρίσκεται & γιατί είναι σημαντική στην εγκυμοσύνη

Η χολίνη είναι μια σύνθετη ουσία απαραίτητη για την ομαλή λειτουργία των οργάνων και των συστημάτων του σώματος.

Ανακαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα και αναγνωρίστηκε επίσημα από το Ινστιτούτο Ιατρικής ως θρεπτικό συστατικό μόλις πριν από 20 χρόνια.

Μικρές ποσότητες χολίνης παράγονται ενδογενώς στο συκώτι, ωστόσο χρειάζεται η πρόσληψή της μέσω των τροφών για να αποφευχθεί η ανεπάρκεια και η έλλειψη.

Η χολίνη δεν είναι ούτε βιταμίνη ούτε μέταλλο, ωστόσο συχνά κατατάσσεται στο σύμπλεγμα βιταμινών Β λόγω της ομοιότητας των ιδιοτήτων και των λειτουργιών της με αυτές τις βιταμίνες.

Πόση χρειαζόμαστε & σε ποιες τροφές βρίσκεται

Η συνιστώμενη πρόσληψη χολίνης εξαρτάται από την ηλικία.

- 0-6 μηνών: 125 mg την ημέρα

- 7-12 μηνών: 150 mg την ημέρα

- 1-3 ετών: 200 mg την ημέρα

- 4-8 ετών: 250 mg την ημέρα

- 9-13 ετών: 375 mg την ημέρα

- 14-18 ετών (γυναίκες/άντρες): 400/550 mg την ημέρα (αντίστοιχα)

- γυναίκες 18+: 425 mg την ημέρα

- άντρες 18+: 550 mg την ημέρα

- έγκυοι: 450 mg την ημέρα

- γυναίκες που θηλάζουν: 550 mg την ημέρα

Οι καλύτερες πηγές χολίνης είναι οι εξής:

- μοσχαρίσιο συκώτι (μερίδα 68 γρ.): 290 mg

- συκώτι κοτόπουλου (μερίδα 68 γρ.): 222 mg

- αυγό: 113 mg σε ένα μεγάλο βραστό αυγό

- μπακαλιάρος (μερίδα 85 γρ.): 248 mg

- σολομός (μερίδα 110 γρ.): 62,7 mg

- μπρόκολο: 31,3 mg σε μισό φλιτζάνι (118 ml)

- κουνουπίδι: 24,2 mg σε μισό φλιτζάνι (118 ml)

Ο ρόλος της χολίνης στην εγκυμοσύνη

Εξέχοντα ρόλο στην εγκεφαλική ανάπτυξη και λειτουργία των παιδιών παίζει η χολίνη που λαμβάνει η μέλλουσα μητέρα στην εγκυμοσύνη της, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ.

Σύμφωνα με τα ευρήματα που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση The FASEB Journal, η επαρκής πρόσληψη χολίνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εξασφαλίζει στο παιδί γνωστικά οφέλη καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Όπως σημειώνουν οι ερευνητές, οι απαιτήσεις του οργανισμού της εγκύου σε χολίνη είναι αυξημένες, ωστόσο πολλές γυναίκες δεν λαμβάνουν τα συνιστώμενα 450 mg την ημέρα.

Στο πλαίσιο της μελέτης, οι 26 συμμετέχουσες, οι οποίες βρίσκονταν στο τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης τους, χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες: οι μισές λάμβαναν 480 mg χολίνης την ημέρα και οι άλλες μισές 930 mg. Η διατροφή που ακολουθούσαν οι δύο ομάδες γυναικών ήταν πανομοιότυπη, ώστε να εξασφαλιστεί ότι λάμβαναν τα ίδια θρεπτικά συστατικά και ότι οι όποιες διαφορές στην έκβαση της υγείας των παιδιών τους θα αποδοθεί αποκλειστικά στη χολίνη.

Όταν τα παιδιά των γυναικών ήταν 4, 7, 10 και 13 μηνών οι ερευνητές πραγματοποίησαν ειδικά τεστ αξιολόγησης της ταχύτητας επεξεργασίας των πληροφοριών και της οπτικοχωρικής μνήμης τους. Τα τεστ αυτά έχει αποδειχτεί ότι σχετίζονται άμεσα με τον δείκτη IQ στην παιδική ηλικία αλλά και αργότερα.

Οι επιδόσεις των παιδιών από την ομάδα των γυναικών με αυξημένη πρόσληψη χολίνης (930 mg ημερησίως) ήταν καλύτερες από αυτές των παιδιών της ομάδας των γυναικών που λάμβαναν λίγο παραπάνω από τη συνιστώμενη ποσότητα χολίνης (480 mg ημερησίως).

Βάσει των ευρημάτων τους, οι ερευνητές συνιστούν να αλλάξει η τρέχουσα σύσταση για την ποσότητα χολίνης που πρέπει να λαμβάνουν οι έγκυοι ώστε να επιτευχθούν καλύτερες γνωστικές εκβάσεις στα παιδιά τους.

https://www.onmed.gr/