Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2020

Ο Άρης κρύβει 4 λίμνες με αλμυρό νερό και ίχνη ζωής στα «σωθικά» του;

 Ο Άρης κρύβει 4 λίμνες με αλμυρό νερό και ίχνη ζωής στα «σωθικά» του;

Ο πλανήτης Άρης/ πηγή: NASA

Όχι μία αλλά τέσσερις λίμνες με αλμυρό νερό μπορεί να βρίσκονται θαμμένες κάτω από τους πάγους στο νότιο πόλο του πλανήτη ‘Αρη, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις Ιταλών επιστημόνων, κάτι ανάλογο με αυτό που συμβαίνει στη Γη κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής.

Αν αυτό όντως επιβεβαιωθεί, αυξάνονται οι πιθανότητες εύρεσης ιχνών ζωής στον γειτονικό πλανήτη, όπως έχει βρεθεί να υπάρχουν μικροοργανισμοί στις υπόγειες λίμνες της Ανταρκτικής.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές σε σχετική δημοσίευση τους στο περιοδικό “Nature Astronomy”, η ανάλυση των στοιχείων που συνέλλεξε μεταξύ 2012-2019 το ραντάρ MARSIS του σκάφους Mars Express του Ευρωπαϊκού Διαστημικού Οργανισμού, το οποίο βρίσκεται σε τροχιά από το 2003 γύρω από τον ‘Αρη, δείχνει ότι είναι πολύ πιθανό πως κάτω από 1.400 μέτρα πάγου βρίσκεται μια μεγάλη λίμνη, η οποία περιβάλλεται από τρεις μικρότερες.

Είχαν εντοπίσει λίμνες από το 2018

Παλαιότερες παρατηρήσεις των ίδιων επιστημόνων από το 2018 -οι οποίες τότε είχαν αντιμετωπιστεί με ενθουσιασμό αλλά και σκεπτικισμό από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα- είχαν δώσει ενδείξεις ότι ίσως υπάρχει μια υπόγεια λίμνη διαμέτρου περίπου 19 χιλιομέτρων σε βάθος ενάμισι χιλιομέτρου κάτω από το νότιο πόλο του γειτονικού πλανήτη. Οι νέες μετρήσεις παρέχουν περισσότερα στοιχεία και μάλιστα για περισσότερες από μία αλμυρές λίμνες, οι οποίες είναι διασκορπισμένες σε μια έκταση περίπου 75.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Οι επιστήμονες είναι βέβαιοι ότι κάποτε, πριν περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, ο ‘Αρης ήταν πολύ πιο ζεστός και υγρός από ό,τι τώρα. Οι Ιταλοί ερευνητές εκτιμούν ότι ένα μέρος από τα αρχαία επιφανειακά ύδατα υπάρχουν ακόμη κρυμμένα και δεν αποκλείουν να βρουν ενδείξεις για ακόμη πιο πολλές υπόγειες λίμνες στο μέλλον, ίσως και κάτω από το βόρειο πόλο του «κόκκινου» πλανήτη.

Η νέα έρευνα, με επικεφαλής τη γεωφυσικό και πλανητική επιστήμονα δρα Έλενα Πετινέλι του Πανεπιστημίου της Ρώμης (Roma Tre), εκτιμά ότι η μεγάλη λίμνη έχει διαστάσεις 20 επί 30 χιλιόμετρα και είναι άγνωστο το βάθος της, καθώς το ραντάρ δεν μπορεί να διαπεράσει το αλμυρό νερό. Οι τρεις άλλες κοντινές λίμνες εκτιμάται ότι έχουν διαστάσεις της τάξης των δέκα χιλιομέτρων περίπου.

Η μεγάλη περιεκτικότητα των λιμνών σε άλατα τις βοηθά να παραμένουν υγρές και να μην παγώνουν, χωρίς να αποκλείεται η πιθανότητα μιας υπόγειας γεωθερμικής δραστηριότητας που λιώνει τους πάγους. Ως πιθανότερη πάντως εκδοχή θεωρούν ότι οι λίμνες περιέχουν πανάρχαιο νερό, «που κάποτε βρισκόταν στην επιφάνεια και, αν αυτό όντως συμβαίνει, ασφαλώς μπορεί να αποτελούν ένα καλό μέρος για να φιλοξενήσουν ζωή, εξαφανισμένη πια ή και τωρινή», ανέφερε η Πετινέλι. Όμως, όπως είπε, για να επιβεβαιώσει κανείς κάτι τέτοιο, πρέπει να κάνει γεώτρηση στον ‘Αρη σε βάθος ενάμισι χιλιομέτρου, κάτι που δεν είναι εφικτό με την υπάρχουσα τεχνολογία.

‘Αλλοι πάντως πλανητικοί επιστήμονες και γεωφυσικοί, όπως ο Τζακ Χολτ του Πανεπιστημίου της Αριζόνα και ο Μάικ Σόρι του Πανεπιστημίου Πέρντιου της Ινδιάνα, εξέφρασαν στο περιοδικό “Nature” τις επιφυλάξεις τους για το κατά πόσο και τα νέα στοιχεία πράγματι αφορούν κανονικές αλμυρές λίμνες. Η κινεζική αποστολή Tianwen-1 καθ’ οδόν για τον ‘Αρη, η οποία αναμένεται να εισέλθει σε τροχιά γύρω του το Φεβρουάριο του 2021 και μετά θα στείλει ένα ρομποτικό ρόβερ στην επιφάνεια του, το οποίο θα διαθέτει ραντάρ, ίσως ρίξει περισσότερο φως στο υγρό παρελθόν -και πιθανώς υγρό παρόν- του ‘Αρη.

https://www.newsit.gr/

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2020

Απίστευτο: Μήπως γνωρίζετε από πού κατάγεται ο Βλαντιμίρ Πούτιν;

 Απίστευτο: Μήπως γνωρίζετε από πού κατάγεται ο Βλαντιμίρ Πούτιν;

VLADIMIR-PUTIN-KATAGOGI-GENEALOGY

Ο αληθινός Πούτιν

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν ένα μυστήριο σχεδόν από τη στιγμή της εκλογής του. Φάνηκε να είναι ένας άνθρωπος χωρίς παρελθόν, ενέπνευσε με το σύμβολο της νέας εποχής, αλλά στερούταν ιστορικές ρίζες. Η έρευνα, που διεξήχθη από τους δημοσιογράφους της ρωσικής πόλης Tver, έκανε αίσθηση. Όπως έγινε γνωστό, οι γονείς του Ρώσου προέδρου προήλθαν από την περιοχή Kalininsky της περιοχής Tver.

Το οικογενειακό δέντρο του προέδρου δεν έχει εντοπιστεί μετά από τον παππού του Πούτιν, Σπυρίδων Πούτιν, ο οποίος έφυγε από το Tver για την Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 15 ετών. Ήταν ένας σοβαρός και ειλικρινής άνθρωπος και εργαζόταν ως μάγειρας σε πολυτελή εστιατόρια της Αγίας Πετρούπολης πριν την επανάσταση του 1917. Όπως αναφέρουν τα ευρήματα της έρευνας, ο Σπυρίδων Πούτιν είχε προσκληθεί για να μαγειρέψει για τον Λένιν. Όταν ο Λένιν πέθανε, άρχισε να εργάζεται σε ένα από τα εξοχικά σπίτια του Στάλιν.

Ο παππούς του Πούτιν κατάφερε να επιβιώσει από την φρικτή περίοδο της σοβιετικής ιστορίας. Όταν συνταξιοδοτήθηκε, ζούσε και μαγείρευε σε ένα στρατόπεδο του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν λέει για τον παππού του ότι ήταν ένας άνθρωπος, που του άρεσε να είναι σιωπηλός τον περισσότερο καιρό.

Οι δημοσιογράφοι δεν κατάφεραν να εντοπίσουν την προέλευση του επωνύμου «Πούτιν». Ο παγκόσμιος ιστός ξέρει μόνο έναν Πούτιν, τον Vladimir Vladimirovich. Έτσι, η έρευνα μέσω μηχανών αναζήτησης δεν οφελεί. Κανένας ιστορικός, κανάνα βιβλίο δεν αναφέρει τίποτα σχετικό με το όνομα του Πούτιν, ανάμεσα σε δεκάδες χιλιάδες άλλα ονόματα.

Από την άλλη πλευρά, αποκαλύφθηκε πρόσφατα ένα εκπληκτικό γεγονός.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν μοιάζει με τον πρίγκιπα Mikhail Tverskoy. Και οι δύο δεν είναι ψηλοί, έχουν ίδια χρώματα και παρόμοιες μύτες. Είναι ο Πούτιν απόγονος του πρίγκιπα του Tver; Αυτή η υπόθεση γίνεται όλο και πιο πολύ πραγματικότητα. Το όνομα του Πούτιν δεν αναφέρεται ανάμεσα στα ρωσικά ονόματα. Αυτό σημαίνει ότι το όνομα είναι τεχνητής προέλευσης.

Αυτό το όνομα εμφανίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα και, αρχικά, προήλθε από τη φυλή των Putins στην περιοχή Tver. Νόθοι απόγονοι ευγενών οικογενειών είχαν συχνά κομμένα ονόματα. Για παράδειγμα, o Ρώσος συγγραφέας Pnin ήταν νόθος γιος του Στρατάρχη Ρέπνιν. Υπήρχαν πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως Betskoy αντί Trubetskoy, Gribov αντί Griboyedov.

To οικογενειακό βιβλίο των αρχόντων της περιοχής Tver αναφέρει το όνομα Putyanin σε μια φυλή Ρώσων πριγκίπων. Αυτή η φυλή έδωσε πολλούς εξαίρετους στρατιωτικούς ηγέτες στη Ρωσία, καθώς και καλλιτέχνες, πολιτικούς και ιερείς. Αυτή είναι μια από τις παλαιότερες φυλές στην ιστορία της Ρωσίας, όπως αναφέρει το pentapostagma.

Αν ο Πρόεδρος Πούτιν είναι απόγονος της γενιάς Putyatins, αυτό σημαίνει ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει σχέση με όλες τις βασιλικές οικογένειες της Ευρώπης!

Ο Πούτιν μετατέθηκε στη Δρέσδη στα μέσα της δεκαετίας του ’80, σε μια χώρα που αποτελούσε υποτελή του Κρεμλίνου και υψίστης σημασίας λόγω της εγγύτητάς της με τη Δυτική Ευρώπη. Η DDR ωστόσο αποτελούσε “χωνευτήρι” νέων ιδεών και όταν ξέσπασαν τα γεγονότα του 1989, οι κάτοικοι κατέβηκαν αμέσως στους δρόμους. Η παραπαίουσα σοβιετική ηγεσία υπό τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, αν και διέθετε μια τεθωρακισμένη στρατιά στην Ανατολική Γερμανία, αποφασίζει να μην δράσει.

Η άγνωστη δράση του Αντισυνταγματάρχη της KGB Βλαντιμίρ Πούτιν

από το Περιοδικό ΠΤΗΣΗ και ΔΙΑΣΤΗΜΑ

Η άγνωστη δράση του Αντισυνταγματάρχη της KGB Βλαντιμίρ Πούτιν
Η άγνωστη δράση του Αντισυνταγματάρχη της KGB Βλαντιμίρ Πούτιν

Το βράδυ της 5ης Δεκεμβρίου, ένα εξαγριωμένο πλήθος έχει περικυκλώσει τα γραφεία της KGB στη Δρέσδη και οι διαδηλωτές απειλούν να εισβάλουν. Ο Πούτιν -δίχως να το θέλει- καλείται να βγάλει μόνος του τα κάστανα από τη φωτιά. Η πρώτη του κίνηση ήταν λίγο πολύ προβλέψιμη. Διατάζει να καταστραφούν στο κλίβανο του κτιρίου όλα τα έγγραφα του γραφείου. Όπως θα δηλώσει ο ίδιος μετά από πολλά χρόνια “κάψαμε τόσα πολλά χαρτιά που ο φούρνος εξερράγη.” Όμως η επόμενη κίνησή του ήταν αυτή που θα αποκάλυπτε πως δεν ήταν ένας απλός πράκτορας της KGB, αλλά ένας άνθρωπος με αποφασιστικότητα και πειθώ.

Καθώς το πλήθος δεν έδειχνε διάθεση υποχώρησης, ο Πούτιν αποφασίζει να βγει μόνος του εκτός των γραφείων για να το αντιμετωπίσει, παρά τις εκκλήσεις των συναδέλφων του να μην το πράξει διότι κινδυνεύει να τον λιντσάρουν. Ακόμη και ο ένοπλος φρουρός της πύλης είχε εγκαταλείψει τη θέση του αναζητώντας καταφύγιο στο εσωτερικό του κτιρίου. Ένας μικρόσωμος νεαρός αξιωματικός όμως, εξήλθε των γραφείων και κατευθύνθηκε προς το εξαγριωμένο πλήθος.

“Μην επιχειρήσετε να εισβάλετε σε αυτό το κτίριο. Οι σύντροφοί μου είναι οπλισμένοι και έχουν διαταγές να χρησιμοποιήσουν τα όπλα τους εάν παραστεί ανάγκη.”

Ο Πούτιν μίλησε σε άπταιστα γερμανικά και όταν ένας διαδηλωτής τον ρώτησε “Ποιος είσαι εσύ που μας ζητάς να φύγουμε”, ο Πούτιν δίχως να χάσει τη ψυχραιμία του του απάντησε πως είναι μεταφραστής. Φυσικά οι “σύντροφοι” δεν είχαν λάβει καμία τέτοια οδηγία. Η Μόσχα παρέμενε σιωπηλή και ο Πούτιν πέτυχε με τη μπλόφα του να πείσει το πλήθος να αποχωρήσει χωρίς άλλα απρόοπτα.

Η παραπάνω ιστορία είναι ένα παράδειγμα που μας βοηθά να κατανοήσουμε τους λόγους για τους οποίους ο Βλαντιμίρ Πούτιν έγινε πανίσχυρος και απολαμβάνει μεγάλης δημοφιλίας στη Ρωσία, τη στιγμή που αποτελεί ίσως αυτό που η Δύση αντιλαμβάνεται ως τη μεγαλύτερη απειλή.

Οι Ρώσοι διακατέχονται από ισχυρά πατριωτικά αισθήματα και ο Πούτιν φάνηκε ως ο κατάλληλος ηγέτης για να τους οδηγήσει στο μέλλον. Τα τελευταία 100 και πλέον χρόνια, η Ρωσία βίωσε τη κατάρρευση μιας αυτοκρατορίας, την άνοδο του κομμουνισμού και τον αυταρχισμό των ηγετών της και την βίαια πτώση του που οδήγησε σε μεγαλύτερη φτωχοποίηση της συντριπτικής πλειοψηφίας. Ο Πούτιν τους χάρισε πάνω από 20 χρόνια σταθερότητας (ακόμη και αν αυτή δεν βασίζεται σε αυτό που εμείς στη Δύση χαρακτηρίζουμε “δημοκρατία”). Επομένως ένας λαός που βρισκόταν μόνιμα υπό καθεστώς καταπίεσης, ήταν λογικό και επόμενο να “αγαπήσει” έναν πρώην Αντισυνταγματάρχη της KGB που είναι σε θέση με τη πειθώ και την αποφασιστικότητά του να χαρίσει τη πολυπόθητη αξιοπρέπεια στο λαό του, ακόμη και όταν αυτή αυτή έρχεται με τίμημα ένα μέρος των ελευθεριών που στη Δύση θεωρούνται δεδομένες.

https://netakias.com/

“Ο Κακούργος Όστις Εδολοφόνησε Τὸν Καποδίστριαν, Εδολοφόνησε Την Πατρίδα Του”…!

 

“Ο Κακούργος Όστις Εδολοφόνησε Τὸν 

Καποδίστριαν, Εδολοφόνησε Την Πατρίδα 

Του”…



«Ὁ μόνος ἀντίπαλος ποὺ δύσκολα ἡττᾶται, εἶναι ὁ ἀπόλυτα ἔντιμος ἄνθρωπος καὶ τέτοιος εἶναι ὁ Καποδίστριας» — Μετερνιχ

«Ἡ βοὴ τοὺς ἔρχεται τῶν πλησιαζόντων γεγονότων».

Ὅλη αὐτὴ ἡ δυσοσμία ποὺ περιβάλλει καὶ κατέχει τὴν πατρίδα μᾶς τίποτε τὸ καλὸ δὲν προοιωνίζεται.

Θυμήθηκα καὶ τοὺς στίχου τοῦ Κ. Οὐράνη:

«Πάψετε πιὰ νὰ ἐκπέμπετε τὸ σῆμα τοῦ κινδύνου,
τοὺς γόους τῆς ὑστερικῆς σειρήνας σταματῆστε,
κι ἀφῆστε τὸ πηδάλιο στὶς τρικυμίας τὰ χέρια!
Τὸ πιὸ φριχτὸ ναυάγιο θὰ ἦταν νὰ σωθοῦμε!».

Εἶναι φοβερὸς ὁ τελευταῖος στίχος.

Πολλοί, ἀφελεῖς, ἐλπίζουν σὲ ἐπιστροφὴ στὴν προμνημονιακὴ ἐποχή, «ποὺ χτυπούσαμε τὰ σκυλιὰ μὲ τὰ λουκάνικα». Δυστυχῶς δὲν…κατάλαβαν ὅτι ἤμασταν σὰν τοὺς χοίρους τῆς Κίρκης. Δὲν ἦταν εὐημερία ὑγιής, ἦταν τὰ ἐπιφαινόμενα μίας βαθιᾶς παρακμῆς. Γλύτωσε ὁ Ὀδυσσέας γιατί δὲν ἔχασε τὴν μνήμη του, τὴν μνήμη τῆς πατρίδας. Καὶ πατρίδα σημαίνει «ἐμεῖς».

Η προκοπὴ βρίσκεται στὸ «ἐμεῖς».

Τὸ «ἐγώ», χωρὶς τὸ εὐλογημένο «ἐμεῖς», χωρὶς τὴν εὐαίσθητη συνάρση στὴν ἀγωνία τοῦ πλησίον, καταστρέφει τὶς πολιτεῖες. Θυμᾶμαι μία φράση τοῦ ἀγράμματου ἥρωα, τοῦ Κολοκοτρώνη, φράση πετράδι, τὴν ὁποία εἶπε τὸν Νοέμβριο τοῦ 1838, μιλώντας στὴν Πνύκα στοὺς μαθητὲς τῶν Ἀθηνῶν: «Ἡ προκοπή σας καὶ ἡ μάθησή σας νὰ μὴν γίνει σκεπάρνι μόνο γιὰ τὸ ἄτομό σας ἀλλὰ νὰ κοιτάξει τὸ καλό της κοινότητας καὶ μέσα εἰς τὸ καλὸν αὐτὸ βρίσκεται καὶ τὸ δικό σας». Λόγια ποὺ παραπέμπουν σὲ μία ρήση τοῦ Περικλῆ στοὺς ἀρχαίους Ἀθηναίους: «Καλῶς μὲν γὰρ φερόμενος ἀνὴρ τὸ καθ’ ἑαυτὸν διαφθειρομένης τῆς πατρίδος οὐδὲν ἧσσον ξυναπόλλυται, κακοτυχῶν δὲ ἐν εὐτυχούσι πολλῶ μᾶλλον διασώζεται». (Θούκ., Β΄60). «Διότι ἄνθρωπος ποὺ εὐδοκιμεῖ εἰς τὰς ἰδιωτικᾶς τοῦ ὑποθέσεις, ἐὰν ἡ πατρὶς τοῦ καταστραφεῖ, χάνεται κι αὐτὸς μαζί της, ἐνῶ εἶναι πολὺ πιθανὸν ὅτι θὰ σωθεῖ, ἐὰν κακοτυχεῖ μὲν ὁ ἴδιος, ἡ πατρὶς τοῦ ὅμως εὐτυχεῖ», μεταφράζει ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος.

Κλείνω ὅμως ἐδῶ τὶς προλογικὲς σκέψεις, γιατί ἄλλος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς σημερινῆς γραφῆς. Ἀφιέρωμα τὸ σημερινὸ σημείωμα, μὲ ἀφορμὴ μία ἐπέτειο, ξεχασμένη, ἀπωθημένη στὸ ἡμίφως τῆς ἱστορικῆς μνήμης. 27 Σεπτεμβρίου τοῦ 1831, Κυριακὴ μέρα, 6.35’ τὸ πρωί, δολοφονεῖται στὸ Ναύπλιο ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας.

Τὸ ἀποτρόπαιο φονικὸ γίνεται ἔξω ἀπὸ τὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος. Συνήθιζε ὁ Κυβερνήτης νὰ «λειτουργιέται» νωρὶς «ὄρθρου βαθέος». Ὁ θάνατός του θεωρήθηκε «συμφορὰ διὰ τὴν Ἑλλάδα». «Ὁ κακοῦργος ὅστις ἐδολοφόνησε τὸν Καποδίστριαν, ἐδολοφόνησε τὴν πατρίδα του», θὰ πεῖ θρηνώντας ὁ φίλος του καὶ μεγάλος εὐεργέτης τῆς πατρίδας μας, Ἐλβετὸς φιλέλληνας Ἐϋνάρδος. (Τὸ νεοελληνικὸ κράτος ξεκίνησε μὲ δύο δολοφονίες: τοῦ Κυβερνήτη καὶ τῆς Κοινοτικῆς Παράδοσης. Αὐτὲς ἀκόμη τὶς πληρώνουμε).

Στὴν ἱστορία ὑπάρχουν πρόσωπα ἀδυσώπητα δορυκτητόρων – κατακτητῶν, ποὺ τὰ ὀνόματά τους κολυμπώντας στὸ αἷμα τῆς νίκης τοὺς πέρασαν στὴν ἐπικράτεια τοῦ θρύλου. Εἶναι στὴ φύση τοῦ ἀνθρώπου νὰ θαυμάζει τοὺς νικητές. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλοι ἥρωες, ποὺ τὰ τραγικά τους παθήματα εἶναι «κρημνὰ ἀρετῆς» (Κάλβος). Προσφέρουν στὴν ἱστορικὴ περιπέτεια τὸν ἔλεον καὶ τὸν φόβον μίας πολὺ πιὸ ἀνθρώπινης ἀναγνώρισης. Εἶναι οἱ ἥρωες τῆς ἥττας. Αὐτοὶ ποὺ «ποτὲ ἀπὸ τὸ χρέος μὴ κινοῦντες» δὲν στρέφουν τὴν πλάτη στὴν βεβαιότητα τοῦ θανάτου. Σ’ αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς τραγωδίας συναπαντιέται καὶ ὁ Καποδίστριας, ποὺ ἀντὶ ἄλλης τιμῆς, φρόντισαν τὰ τωρινὰ πολιτικὰ ναυάγια, νὰ συνδέσουν τὸ ὄνομά του, μ’ ἕνα νόμο, ποὺ γιὰ πολλοὺς κατάντησε συνώνυμο ὕβρεως. Ἂς εἶναι, «Πέφτουμε ἐμεῖς τὸ ἔργο μας γιὰ τὴν πατρίδα μένει», ἔλεγε ὁ Κυβερνήτης. Ἔχω ἕνα μικρὸ βιβλιαράκι, ἔκδοση τοῦ 1976. Περιέχει κείμενα τοῦ Καποδίστρια. Ἐκδόθηκε ἀπὸ τὸν «Ὀργανισμὸ Ἐκδόσεως Διδακτικῶν Βιβλίων». (Καταργήθηκε. Τὸν ἔφαγαν τὰ μνημόνια κι αὐτόν). Τολμοῦσε κάποτε ὁ ἐν λόγω «Ὀργανισμός», νὰ ἐκδίδει καὶ κάποιο βιβλίο ἐθνικοῦ περιεχομένου, γιὰ νὰ συμβάλλει στὴν ἱστορικὴ παιδαγωγία μαθητῶν καὶ δασκάλων. Ἀφότου ἀλώθηκε ἀπὸ τὴν νεοταξικὴ γλίτσα καὶ ἡ λέξη «ἐθνικὸς» ποινικοποιήθηκε καὶ βλέπουν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας κουρελουργήματα τύπου Ρεπούση, βιβλία γλώσσας ποὺ μορφώνουν τοὺς Ἑλληνόπαιδες μὲ συνταγὲς γιὰ ἐπιτυχημένα «μακαρόνια μὲ κιμὰ» ἢ Θρησκευτικά, μεταλλεῖα βλασφημίας καὶ αἱρέσεων. Ἐρανίζομαι ἀπὸ τὸ θαυμάσιο αὐτὸ τευχίδιο κάποια κείμενα τοῦ Καποδίστρια, ποὺ ἐπιβεβαιώνουν τὸ γιατί ἡ πρόωρη ἀπώλειά του ὑπῆρξε πράγματι συμφορὰ γιὰ τοὺς Ἕλληνες.

Εἶχε συλλάβει ἐναργέστατα ὁ Καποδίστριας τὴν ἰδέα ὅτι γιὰ νὰ ἀνορθωθεῖ ὁ λαὸς χρειάζεται σωστὴ Παιδεία «τῆς ροδοχρόου ταύτης ἐλπίδος τοῦ Ἔθνους», ὅπως ὁ ἴδιος τὴν ἀποκαλεῖ σὲ μία ἐπιστολή του.
Τί σχολεῖο ὅμως ὀνειρεύεται γιὰ τὸν λαό; «Τὰ σχολεῖα δὲν εἶναι ἁπλῶς τόποι προσκτήσεως γνώσεων, ἀλλὰ κυρίως φροντιστήρια ἠθικῆς, χριστιανικῆς καὶ ἐθνικῆς ἀγωγῆς». Σήμερα καὶ οἱ τρεῖς αὐτὲς λέξεις ποὺ συνοδεύουν τὴν ἀγωγή, εἶναι προγραμμένες, γι’ αὐτὸ περισσεύουν ἡ ἀνηθικότητα, ἡ ἀθεΐα καὶ ἡ ἀφιλοπατρία. Γι’ αὐτὸ καὶ «νόμιμα» ἀλλὰ χωρὶς ἴχνος ἠθικῆς, «κάποιοι», μὲ ἦθος κλεφτοκατσικάδικο, βρίσκονται μὲ ὁλόκληρα οἰκοδομικὰ τετράγωνα στὴν ἰδιοκτησία τους.

Δὲν διαφεύγει, ἀπὸ τὸ ἀνύστακτο ἐνδιαφέρον του γιὰ τὴν Παιδεία, τὸ ποιὸν τῶν «διδασκάλων». «Τὸ συμφέρον καὶ ἡ ἐθνικὴ φιλοτιμία θὰ ὑποκινηθῶσι ἐξ ἴσου, ἐὰν τὸ ἐκπαιδευτήριον προικισθεῖ μὲ ὅλα τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς τῆς παιδείας, ἐὰν διδάσκαλοι διακεκριμένοι, ἐπὶ φιλοθρησκεία καὶ ἔρωτι πρὸς τὴν ἐθνικὴν γλώσσαν καὶ φιλολογίαν, ἐκλέγονται μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων, οἵτινες δικαίως ὑπολήπτονται ἐν τῷ κόσμω τῶν γραμμάτων καὶ ἐπιστημῶν».

«Σχολεῖο ἴσον δάσκαλος» καί, κατὰ τὸν Κυβερνήτη, σωστὸς δάσκαλος εἶναι ὁ διακεκριμένος ἐπὶ «φιλοθρησκεία», ὁ χριστιανὸς δάσκαλος, καὶ ὁ «ἐπὶ ἔρωτι» πρὸς τὴν γλώσσα μας. Γλώσσα καὶ πίστη εἶναι τὰ δύο «τζιβαϊρικὰ πολυτίμητα», ποὺ ἀρδεύουν τὴν ἐθνική μας συνείδηση.

«…Ἄρτου καὶ χρημάτων ἀνάγκην ἔχομεν. Ἐγὼ ἐκ τῶν λειψάνων τῆς μικρᾶς μου περιουσίας ἔδωκα ἤδη». Ὅ,τι βίος εἶχε τὸ πρόσφερε στὴν πάμφτωχη πατρίδα. Ἔδινε παράδειγμα στὸν λαό, τὸν φιλοτιμοῦσε. Λέει κάπου ὁ Πλάτων: «Πολιτεία τροφὴ ἀνθρώπων ἐστίν, καλὴ μὲν ἀγαθῶν, ἡ δ’ ἐναντία, κακῶν». Ἡ πολιτεία, εἶναι ἀνατροφή, διαπαιδαγώγηση ἀνθρώπων. Ἡ καλὴ πολιτεία κάνει τοὺς πολίτες «καλοὺς καγαθούς», τὸ κακὸ κράτος ἐκφαυλίζει τοὺς πολίτες. Τὸ ἦθος τῶν πολιτῶν μολύνεται, ὅταν κυβερνούν αχαλινωτοι φιλοχρηματίες, ἀδιάντροποι σαλταδόροι καὶ λοιπὰ ἀριστερόστροφα κηφηνοειδὴ

Ἐλάχιστη ὑπόληψη τρέφει ὁ Καποδίστριας γιὰ τὴν Εὐρώπη: «Καὶ ἐγὼ ἀναγκαιότατον κρίνω νὰ συλλέξωμεν καὶ ἐπαναγάγωμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα τοὺς νέους Ἕλληνας, ὅσοι ἐπὶ προφάσει μαθήσεως διαφθείρωνται ἐν Εὐρώπη…». Ἡ Εὐρώπη, ποὺ γιὰ τοὺς σημερινοὺς εἶναι «τόπος ἐπαγγελίας», γιὰ τὸν συνετὸ Κυβερνήτη, εἶναι ἑστία διαφθορᾶς. (Ἐννοεῖ τὶς παραλυμένες θεωρίες τῆς «πεφωτισμένης Εὐρώπης» καὶ τοῦ πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ πνευματικοῦ παιδιοῦ της, ποὺ ἤδη γονατίζουν τὴν οἰκουμένη).

«Δὲ μὲ μέλει» γράφει «περὶ τοῦ τί λέγουσι καὶ τί θὰ εἴπωσι περὶ ἐμοῦ. Μὲ ἐνδιαφέρει μόνον νὰ εὐρίσκωμαι ἐν εἰρήνη πρὸς τὴν συνείδησήν μου, ὅπως καὶ εὐρίσκωμαι, χάρις τῷ Θεῶ». ( Τὸ 1811, εὐρισκόμενος στὴν Βιέννη, ὁλόκληρη ἡ αὐστριακὴ ἀστυνομία τὸν παρακολουθεῖ, μήπως ἀνακαλύψει σκάνδαλο. Εἰς μάτην. Τὶς ὧρες ποὺ κάποιοι διπλωμάτες ἔτρεχαν στὰ καζίνα καὶ στὰ πορνεία – κάτι θυμίζει αὐτὸ – ὁ Καποδίστριας πήγαινε γιὰ προσευχὴ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς πόλης). Μπορεῖ κάποιος ἀπὸ τοὺς ψευτοεθνοσωτῆρες τῆς σήμερον, νὰ καυχηθεῖ γιὰ τὸ ἔργο του καὶ νὰ ἐπαναλάβει αὐτὰ τὰ λόγια. Δύσκολο. Οἱ συνειδήσεις τοὺς ἔχουν μπαζωθεῖ….καὶ θὰ τοὺς συντηρήσει ἡ ἱστορία ὡς προδότες τῆς Μακεδονίας.


Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκὶς

Posted by Der Kamerad
https://derkamerad.com/

Επίσκεψη σε ένα αγρόκτημα τριαντάφυλλων, Κένυα

 Επίσκεψη σε ένα αγρόκτημα τριαντάφυλλων, Κένυα


Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας σήμερα μια επίσκεψη που κάναμε πριν από λίγα χρόνια σε ένα αγρόκτημα με τριανταφυλλιές . Η Κένυα είναι γνωστή για την αγορά εξαγωγών φρέσκων τριαντάφυλλων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Το αγρόκτημα Red lands Roses, που ιδρύθηκε το 1996 , βρίσκεται στο Ruiri, 35 χλμ από το Ναϊρόμπι . Η περιοχή είναι ιδανική για καλλιέργεια λουλουδιών λόγω του υψομέτρου 1800 μέτρων και του εύφορου εδάφους που είναι σε καλή κατάσταση.

Η ξενάγηση στο αγρόκτημα ξεκίνησε συναντώντας τους εργάτες και στη συνέχεια κατευθυνόμενοι στο θερμοκήπιο. Τα τριαντάφυλλα τους καλλιεργούνται σε 28 εκτάρια . Από το 2018, τα θερμοκήπια τους διαθέτουν 100% υδροπονικό σύστημα , με πλήρη ανακύκλωση νερού, αποτρέποντας την απόρριψη φωσφορικών αλάτων. Ειδικεύονται στην καλλιέργεια και εξαγωγή T-Hybrid και ψεκασμού τριαντάφυλλων υψηλής ποιότητας σε μια σειρά περίπου 200 ποικιλιών .

Στη συνέχεια κάναμε μια εκτεταμένη περιοδεία στο πολυσύχναστο πακέτο όπου φροντίζουν να επιλέγουν και να συσκευάζουν τριαντάφυλλα που πληρούν τα καλύτερα πρότυπα . Στην πραγματικότητα, τα τριαντάφυλλα συλλέγονται τρεις φορές την ημέρα. Και το στάδιο κοπής κάθε στελέχους εξασφαλίζει τη βέλτιστη ποιότητα. Μόλις συσσωρευτούν, τα τριαντάφυλλα συσκευάζονται σε κρύο δωμάτιο χρησιμοποιώντας πλήρως ανακυκλώσιμο κουτί και διατηρούνται κάτω από 5 ° C.

Ήταν πραγματικά μια υπέροχη και ενδιαφέρουσα επίσκεψη . Το Red Lands Roses φημίζεται για την ποιότητα των τριαντάφυλλων που παράγονται και είναι από τις πρώτες εταιρείες στην Κένυα που χρησιμοποιούν συστήματα που διασφαλίζουν την περιβαλλοντική βιωσιμότητα. Όμως, όπως πολλές επιχειρήσεις, πιθανότατα αντιμετωπίζουν ορισμένες προκλήσεις στην αγορά κατά τη διάρκεια αυτής της πανδημίας ιών κορώνας.

https://peblogs.com/

ΕΥΚΟΛΟ ΨΩΜΙ ΓΙΑ ΤΕΜΠΕΛΗΔΕΣ ΦΑΓΑΔΕΣ

 Ακόμα πιο εύκολο ψωμί για κοιλιόδουλους τεμπέληδες

Το Μιχάλης-TV μετά από τα χιλιάδες γράμματα που έστειλαν τα εκατομμύρια των θεατών του, ανασύρει από τα άδυτα του εργαστηρίου ερευνών του μία νέα συνταγή για κοιλιόδουλους τεμπέληδες.

Τέλεια η Αθήνα χωρίς τους Αθηναίους, σύμφωνα με έρευνα5

  Τέλεια η Αθήνα χωρίς τους Αθηναίους, σύμφωνα με έρευνα Φανταστική είναι η Αθήνα αρκεί να μην έχει Αθηναίους, όπως προκύπτει από έρευνα που...