Ιστορίες, γεύσεις και αναμνήσεις από τη Σμύρνη…

Ιστορίες, γεύσεις και αναμνήσεις από τη Σμύρνη…

Ένα νοητικό ταξίδι στη Σμύρνη, μια από τις χαμένες πατρίδες μας θα έχει το νέο νοσταλγικό μας άρθρο… Θα προσπαθήσουμε να υφάνουμε μια μικρή ιστορία μέσα από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων της Σμύρνης, μέσα από τα κτίρια και το λιμάνι της πόλης, τα αντικείμενα και τα ενθύμια, και φυσικά τα φαγητά και τα γλυκά τους. Στο τέλος, θα φτιάξουμε σμυρνέικα πεινιρλί με κεφαλογραβιέρα, ζαμπόν, μπέικον, αυγό και ντοματίνια!

Χειροποίητα σμυρνέικα πεϊνιρλί από το Eat Dessert First Greece!

Τα πεϊνιρλί μας με ζαμπόν, μπέικον, κεφαλογραβιέρα, αυγό και ντοματίνια.

Στο ταξίδι μας αυτό θα μας συνοδέψει το βιβλίο Εδεσματολόγιον Σμύρνης (2003) της Έφης Γρηγοριάδου από τις Εκδόσεις Σαββάλας. Ευχαριστούμε θερμά τις εκδόσεις για τη σειρά βιβλίων που μας έστειλαν!

Η σειρά Εδεσματολόγιον, με ήθη, έθιμα και αυθεντικές συνταγές από διάφορους τόπους της πατρίδας μας.

Στο Εδεσματολόγιον Σμύρνης διαβάσαμε για την ιστορία της πόλης. Υποστηρίζεται ότι ιδρύθηκε το 1100 π.Χ. από τους Εφεσίους και πήρε το όνομά της από την αμαζόνα Σμύρνη η οποία είχε κατακτήσει την Έφεσο. Ο βασιλιάς των Περσών Κύρος κατέστρεψε τη Σμύρνη και ο Μέγας Αλέξανδρος σχεδίαζε να την ανοικοδομήσει. Οι διάδοχοί του υλοποίησαν το σχέδιο και έχτισαν μια νέα πόλη.

Πανοραμική άποψη της Σμύρνης (πηγή)

Στα ρωμαϊκά χρόνια η Σμύρνη διατηρούσε την αυτονομία της. Υπέροχα κτίρια χτίστηκαν την εποχή εκείνη, και η πόλη θεωρούνταν η ομορφότερη στον κόσμο, μαζί με την Ρώμη. Το μεγάλο φυσικό λιμάνι και η στρατηγική της θέση στη μέση του Αιγαίου την έκαναν το πιο σημαντικό λιμάνι της ανατολικής Μεσογείου και ένα σταυροδρόμι πολιτισμών, όπου το εμπόριο ανθούσε.

Το Και, από τη γαλλική λέξη Quai (=προκυμαία) που συγκέντρωνε τα πολυτελή καταστήματα, ξενοδοχεία, καφεζαχαροπλαστεία και προξενεία. (πηγή)

Παρ’ όλη την ποικιλία των εθνών και των θρησκευμάτων παραμένει ωστόσο η Σμύρνη στα βασικά συστατικά μια ελληνική πολιτεία. Έπειτα από τόσες αλλαγές στο πέρασμα χιλιετηρίδων κάτω από την κυριαρχία των Περσών, Ρωμαίων, Βυζαντινών, Σαρακηνών, Φράγκων και Τούρκων, αυτή η πόλη που λέγεται Σμύρνη, δεν έπαψε ποτέ να είναι Ιωνία…

Ludwig Ross (Γερμανός καθηγητής αρχαιολογίας), 1845, από το Εδεσματολόγιον Σμύρνης των Εκδόσεων Σαββάλας

Καρτ ποστάλ από τη Σμύρνη του 1898 (πηγή)

Η μπιραρία «Αθανασούλα» στο προάστιο Κοκαργιαλί (πηγή)

Από αριστερά, το καμπαναριό της Αγίας Φωτεινής, ο Άγιος Ιωάννης και ο Άγιος Γεώργιος (πηγή)

Έλληνες και ένας Τούρκος πλανόδιος πωλητής ξιδιού. (πηγή)

Η ομορφιά των Σμυρνιών ήταν το ίδιο, ή και περισσότερο ξακουστή από την ομορφιά της πόλης. Στη Σμύρνη οι γυναίκες στολίζονταν με κοσμήματα, με πιο διαδεδομένα τα πεντόλιρα, τα φλουριά, τα κωνσταντινάτα και τις λίρες. Στις γιορτές και τις Κυριακές διαβάζουμε πως φορούσαν καδένες, χρυσά μενταγιόν, περιδέραια με μεγάλες πέτρες, σκαλιστά σκουλαρίκια και δαχτυλίδια, και βραχιόλια από χοντρές αλυσίδες. Οι άντρες δεν αποχωρίζονταν ποτέ τα χρυσά ρολόγια τσέπης τους.

Από τα Τετράδια Συλλογικής Μνήμης του Γιάννη Σαραντόπουλου

Η κοτσίδα της προγιαγιάς του Γιώργου απ’ το Αϊβαλί. Η προγιαγιά έφυγε το 1922 με τη βάρκα, ο προπάππους δεν τα κατάφερε…

Ιδιαίτερα αγαπούσαν και τα χρηστικά αντικείμενα, διακοσμητικά, δίσκους, θήκες, κανάτες, λυχνάρια και άλλα πολλά που πωλούνταν στις αγορές της Σμύρνης. Η αργυροτεχνία και η χαλκουργία είχαν μεγάλη παράδοση στη Μικρά Ασία. Στις σμυρνέικες κουζίνες έβρισκε κανείς ασημένια και χάλκινα οικιακά σκεύη. Τα χάλκινα μάλιστα τα προτιμούσαν οι νοικοκυρές, σύμφωνα με το Εδεσματολόγιον Σμύρνης, γιατί εξυπηρετούσαν καλύτερα τις ανάγκες τους και έκαναν τα φαγητά πιο νόστιμα!

Στη Σμύρνη αγαπούσαν πολύ τα διακοσμητικά και χρηστικά ασημένια και χάλκινα αντικείμενα.

Από το Εδεσματολόγιον Σμύρνης των Εκδόσεων Σαββάλας

Μια από τις πρωταρχικές ασχολίες των Σμυρνιών στο σπίτι ήταν η υφαντική και το κέντημα. Όλα τα σπίτια είχαν ραπτομηχανή και σε πολλά είχαν αργαλειό. Οι Σμυρνιές ύφαιναν τα καθημερινά τους ρούχα και εσώρουχα, τα σεντόνια, τα κιλίμια και άλλα πολλά, χρησιμοποιώντας βαμβάκι, λινάρι και μετάξι. Ακόμα και τις κουρτίνες ύφαιναν μόνες τους οι Σμυρνιές, όπως διαβάζουμε στο Εδεσματολόγιον Σμύρνης, και τις διακοσμούσαν όπως όλες τις δημιουργίες τους με γεωμετρικά σχέδια και υφαντά.

Από το Εδεσματολόγιον Σμύρνης των Εκδόσεων Σαββάλας

Στη Σμύρνη κάθε σπίτι είχε τη δική του ραπτομηχανή!

Σοκάκι σε ελληνική συνοικία. Ένα κορίτσι στα δεξιά έχει ακουμπήσει τη ραπτομηχανή της στο πρεβάζι και ράβει. (πηγή)

Όσο για τη σμυρνέικη κουζίνα, η ιστορία της φθάνει μέχρι πολύ παλιά. Με την εξάπλωση του Ελληνισμού, όπως διαβάζουμε στο Εδεσματολόγιον Σμύρνης, στους ελληνιστικούς χρόνους ήρθαν οι πρώτες αλλαγές στον γαστρονομικό τομέα και άρχισε να διαμορφώνεται η ανατολίτικη κουζίνα στη Μικρά Ασία. Αργότερα θα αποτελέσει τη βάση της βυζαντινής κουζίνας, η οποία θα εμπλουτιστεί με επιρροές από την Κωνσταντινούπολη.

Το 1922, οι μικρασιάτες πρόσφυγες φέρνουν μαζί τους μια άλλη πιο δυναμική, χρωματισμένη, αρωματισμένη και ηδονιστική αντίληψη στο χώρο των γεύσεων.

Από το Εδεσματολόγιον Σμύρνης των Εκδόσεων Σαββάλας

Όπως μάθαμε, στην Ιωνία -περιοχή της Μικράς Ασίας που αρχικά περιλάμβανε δώδεκα αρχαίες πόλεις στις οποίες κατοικούσαν Ίωνες, οι οποίοι αργότερα κατέκτησαν και τη Σμύρνη- η κουζίνα διέφερε από την κωνσταντινουπολίτικη. Σταδιακά, η Ιωνία ταυτίστηκε με όλα τα ανατολικά παράλια του Αιγαίου, καθώς οι πόλεις της (Φώκαια, Μίλητος κ.α.) είχαν τη μεγαλύτερη εμβέλεια.

Στην Ιωνία συνυπήρχαν τα πιάτα της Μικράς Ασίας, της Πόλης, των νησιών του Αιγαίου και της Ευρώπης. Ο κορμός των συνταγών της βασιζόταν στα θαλασσινά, τα ψάρια και τα μαλάκια, στα τοπικά χόρτα, φρούτα και λαχανικά, τα όσπρια και το κρέας. Η ποιότητα των προϊόντων ήταν τόσο καλή, ώστε στο Εδεσματολόγιον Σμύρνης διαβάσαμε πως «Αν ένας Σμυρνιός ήταν τόσο φτωχός που να μην μπορεί ν’ αγοράσει παρά ψωμοτύρι και φρούτα, τα πάμφθηνα τούτα είδη, εξαίσια σε ποιότητα, του εξασφάλιζαν μια πρώτης γραμμής βασική διατροφή για όλη του τη ζωή.»

Σε άρθρο στην Καθημερινή διαβάζουμε πως το φαγητό είχε κυρίαρχο ρόλο στη ζωή στη Σμύρνη, η οποία ήταν τόπος ευημερίας και αφθονίας. Μετά το ’22 τις συνταγές τους τις έφεραν μαζί τους. «Για την υπόλοιπη ζωή στη Σμύρνη δεν πολυμιλούσαν, τους πλήγωναν οι αναμνήσεις, αλλά ό,τι είχε σχέση με την κουζίνα το μετέφεραν στα ελληνικά εδάφη ακέραιο» αναφέρει ο πρόεδρος της Ένωσης Σμυρναίων, Γιώργος Αρχοντάκης.

Το τραπέζι των Σμυρνιών (πηγή)

Σεκέρ παρέ και περίτεχνα σκεύη (πηγή)

Μετά την Καταστροφή της Σμύρνης από τον αστικό χώρο «δεν χάθηκε απλώς μια περιοχή, αλλά ένα ατόφιο πλήρες κομμάτι ιστορικού χρόνου». (πηγή)

πηγή

Φθάνω από την Κωνσταντινούπολη με το τραίνο… Εξω από τον σταθμόν Μπασμά Χανέ άλλοτε εβομβούσεν η ζωή. Αριστερά εξετείνετο η τουρκική συνοικία. Δεξιά μου η αρμενική, που διεσχίζετο από τον δρόμο που ελέγετο “το Φαρδύ της Αρμενίας”… Ανάμεσα από τα ερείπια προσπαθώ να μαντεύσω πού ήτο ο ναός του Αγίου Στεφάνου. Δεν το κατορθώνω. […] …Πλανάται νεκρική σιγή και μόνο οι φωνές από ρακοσυλλέκτες και καραγωγείς που μεταφέρουν μάρμαρα από τα σπίτια και τις εκκλησίες ακούγονται… και κάνουν ακόμη πιο μακάβρια τη σιγή, εκεί όπου γενιές επί γενιών είχαν εργασθεί για να φτιάξουν μια πόλη εύθυμη, γελαστή και δραστήρια…

Μαρτυρία παλιού Σμυρνιού από άρθρο στην Καθημερινή της Γιώτας Μυρτσιώτη

Από τα σμυρνέικα σουτζουκάκια και τις γεμιστές μελιτζάνες έως τα πεϊνιρλί και από τα φοινίκια έως το κανταΐφι, η σμυρνέικη κουζίνα έχει πάρα πολλά για να χωρέσουν σε ένα τραπέζι, πόσο μάλλον σε ένα αρθράκι. Γι’ αυτό θα διαλέξουμε μερικές αλμυρές και γλυκές συνταγές για να μας ανοίξει η όρεξη μέσα από τις φωτογραφίες τους, και έπειτα θα φτιάξουμε σμυρνέικα πεϊνιρλί για να πάρουμε και στην πραγματικότητα μια γεύση από Ανατολή!

Η διατροφή στη Μικρά Ασία ήταν κίνηση, ήταν αίσθημα, ήταν πολιτισμός.

Από τα Τετράδια Συλλογικής Μνήμης του Γιάννη Σαραντόπουλου

Σουτζουκάκια σμυρνέικα (πηγή)

Ιμάμ μπαϊλντί (πηγή)

Μπουρεκάκια με κιμά (πηγή)

Μικρασιάτικο πεϊνιρλί (πηγή)

Μικρασιάτικο μαλεμπί καζάν ντιπί (πηγή)

Τα Χριστούγεννα δοκιμάσαμε φοινίκια, κουραμπιέδες και σαραγλί από τη φίλη μας Βαρβάρα τη Σμυρνιά.

Χριστουγεννιάτικα ισλί (πηγή)

Πασχαλινά κουλουράκια σμυρνέικα (πηγή)

Ανατολίτικο ταούκ γκιοσού με αλεσμένο στήθος κοτόπουλου (πηγή)

Τη συνταγή για το πεϊνιρλί τη βρήκαμε στο εξαιρετικό βιβλίο Εδεσματολόγιον Σμύρνης (2003) της Έφης Γρηγοριάδου από τις Εκδόσεις Σαββάλας ανάμεσα σε μια πληθώρα πληροφοριών και αυθεντικών συνταγών. Διαβάσαμε πως «Στις αρχές του 1920, πρόσφυγες από τη Μ. Ασία «έφεραν» το πεϊνιρλί στην Ελλάδα. Η λέξη «πεϊνιρλί» στα τούρκικα σημαίνει τυρί. Το πεϊνιρλί είναι διαδεδομένο σε όλη την Ανατολή και φτιάχνεται σε αρκετές παραλλαγές, ανάλογα με τη γέμιση που περιέχει. Αν και έχει καθιερωθεί να έχει το σχήμα βάρκας, στις περισσότερες περιοχές της Ανατολής είχε στρογγυλό σχήμα.

Φαινομενικά δείχνει εύκολο στην παρασκευή του αλλά θα χρειαστούν πολλές απόπειρες και πολύ μεγάλη τέχνη για να τελειοποιηθεί η γεύση του, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη ζύμη του. Οι συνταγές των ειδικών, που είναι ελάχιστοι στο είδος τους, περιβάλλονται από μυστικισμό, παρόμοιο μ’ αυτόν που αναδίδουν τα αυθεντικά πεϊνιρλί. Το σπιτικό πεϊνιρλί είναι μια ευχάριστη και δημιουργική εμπειρία όσο και αν χρειαστεί να επαναλάβουμε πολλές φορές τη συνταγή, πλησιάζοντας κάθε φορά όλο και πιο κοντά στην αυθεντική του γεύση.»

Πεϊνιρλί

*Παραθέτουμε τη συνταγή αυτούσια, όπως περιλαμβάνεται στο βιβλίο.

Διαβάζοντας τη συνταγή και την ιστορία του πεϊνιρλί από το Εδεσματολόγιον Σμύρνης των Εκδόσεων Σαββάλας.

Υλικά

1/2 κιλό αλεύρι

30 γρ. φρέσκια μαγιά ή ένα φακελάκι ξερή

λίγο αλάτι

1/2 φλιτζάνι λάδι

Νερό

Για τη γέμιση:

3 φλιτζάνια τυρί, κασέρι τριμμένο ή κεφαλογραβιέρα τριμμένη

Φρέσκο βούτυρο

Ζαμπόν ή μπέικον ή τσιγαρισμένος κιμάς

Εκτέλεση

Για τη ζύμη: Σε λεκάνη βάζουμε το αλεύρι και κάνουμε στο κέντρο μια λακκουβίτσα. Ρίχνουμε μέσα τη μαγιά διαλυμένη σε λίγο χλιαρό νερό, το λάδι, το αλάτι, λίγο νερό και αρχίζουμε να ζυμώνουμε με δύναμη τα υλικά. Προσθέτουμε σταδιακά λίγο νερό, με προσοχή για να μη λασπώσει η ζύμη μας, και συνεχίζουμε το ζύμωμα για αρκετή ώρα, μέχρι να σχηματιστεί μια ομοιόμορφη μαλακή ζύμη. Την χωρίζουμε κατόπιν σε μπάλες και τις αφήνουμε να σταθούν και να φουσκώσουν.

• 

• 

• 

• 

Σε ένα μεγάλο μπωλ ρίξαμε το αλεύρι, και μια πρέζα αλάτι και ανακατέψαμε (για να μην πάει η μαγιά στο αλάτι και ανασταλεί η δράση της). Έπειτα προσθέσαμε το ελαιόλαδο και λίγο νερό.

Στην αρχή ανακατέψαμε με ένα πιρούνι, ώστε να ενσωματωθούν καλά τα υλικά και σταδιακά προσθέσαμε νερό λίγο λίγο.

• 

• 

Προσθέσαμε λίγο ακόμα νεράκι και ζυμώσαμε με τα χέρια μέχρι που έγινε ένα ωραίο ζυμαράκι.

Στη συνέχεια δίνουμε στις μπάλες σχήμα βαρκούλας, τις βάζουμε σε λαδωμένο ταψί και τις ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 10 λεπτά περίπου. Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και γεμίζουμε μία μία τις βαρκούλες με το ζαμπόν ή ό,τι άλλο επιλέξουμε, και το τυρί και τις αφήνουμε να ψηθούν για άλλα 10 λεπτά. Μόλις βγάλουμε τα πεϊνιρλί από το φούρνο βάζουμε στο καθένα από ένα μικρό κομμάτι φρέσκο βούτυρο.

• 

• 

Σχηματίσαμε εφτά μπαλάκια ζύμης…

Σκεπάσαμε το μπωλ με πετσέτα, το καπακώσαμε με ένα ταψάκι και το αφήσαμε για μια ώρα να φουσκώσουν τα ζυμαράκια.

Τα ζυμαράκια μετά από μία ώρα…

• 

• 

• 

Στη συνέχεια ανοίξαμε μακρόστενα φύλλα και σχηματίσαμε τις βαρκούλες μας.

Ψήσαμε τις βαρκούλες σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C στον αέρα για 10 λεπτά.

• 

• 

Εν τω μεταξύ ετοιμάσαμε για τη γέμιση ζαμπόν, μπέικον, τριμμένη κεφαλογραβιέρα και ντοματίνια.

Μετά από 10 λεπτά ψήσιμο βγάλαμε τα πεϊνιρλί μας από τον φούρνο.

• 

• 

Προσθέσαμε τη γέμιση από ζαμπόν, μπείκον, κεφαλογραβιέρα και ντοματίνια…

…και ως κλασικοί γλυκατζήδες φτιάξαμε κι ένα γλυκό πεϊνιρλί με chocolate chips και τρούφα λευκής σοκολάτας!

Σε ένα πεϊνιρλί προσθέσαμε κι ένα αυγό!

Ψήσαμε για άλλα 10 λεπτά και μόλις τα βγάλαμε από το φούρνο βάλαμε από ένα κομματάκι βούτυρο στο κάθε πεϊνιρλί για να λιώσει και να δώσει γεύση…

Τα πεϊνιρλί μας έτοιμα για να τα απολαύσουμε!

Καλές αλμυρές, σμυρνέικες δημιουργίες σε όλους!

https://eatdessertfirstgreece.com/

Αμύγδαλα: Πόσο μειώνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο (έρευνα)

Αμύγδαλα: 

Πόσο μειώνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο (έρευνα)

Οι άνθρωποι που καταναλώνουν καθημερινά αμύγδαλα, κινδυνεύουν λιγότερο από καρδιαγγειακές παθήσεις.

Οι ερευνητές κατέληξαν σε σύνδεση της τακτικής κατανάλωσης αμυγδάλων και της χαμηλότερης κακής χοληστερόλης αλλά και της καλύτερης ενδοθηλιακής λειτουργίας, βασικού δείκτη της υγείας των αγγείων.

Για τις ανάγκες της μελέτης, οι ερευνητές ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να τρώνε είτε αμύγδαλα είτε ένα σνακ αντίστοιχων θερμίδων για έξι εβδομάδες. Στη συνέχεια εξέτασαν τις αλλαγές στους δείκτες καρδιομεταβολικής υγείας των συμμετεχόντων.

Μέχρι το τέλος της μελέτης, όσοι κατανάλωναν καθημερινά αμύγδαλα, είχαν καλύτερη ενδοθηλιακή λειτουργία και βελτιωμένα επίπεδα LDL ή κακής χοληστερόλης. Η προσθήκη αμυγδάλων μείωσε τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων κατά 32%.

Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν προηγούμενη μελέτη που διεξήχθη από την ίδια ερευνητική ομάδα, η οποία έδειξε τη θετική επίδραση της κατανάλωσης αμυγδάλων στο σώμα. Η έρευνα είχε δημοσιευτεί στην επιστημονική επιθεώρηση European Journal of Nutrition και είχε διαπιστώσει ότι τα αμύγδαλα θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη μείωση της περιμέτρου της μέσης και του ΔΜΣ.

Η νέα μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση American Journal of Clinical Nutrition και υποδεικνύει ότι τα αμύγδαλα μπορούν να αποτελέσουν καλή εναλλακτική δημοφιλών σνακς, όπως μπικότα, φρυγανιές κλπ. αν οι άνθρωποι θέλουν να ακολουθήσουν πιο υγιεινή διατροφή.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα αμύγδαλα μπορούν να βοηθήσουν ακόμη και εκείνους που αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο από τον μέσο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.

Στην προηγούμενη μελέτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα ημερολόγιο τροφίμων τεσσάρων ημερών για να αξιολογήσουν τη διατροφή περίπου 6.800 ενηλίκων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα ευρήματα έδειξαν ότι όσοι έτρωγαν αμύγδαλα καθημερινά, τρέφονταν πιο υγιεινά λόγω της αυξημένης πρόσληψης πρωτεϊνών, ολικών λιπαρών, βιταμίνης C, φυτικών ινών, καλίου και άλλων θρεπτικών στοιχείων.

Η κατανάλωση ολόκληρων μη επεξεργασμένων καρπών, όπως τα αμύγδαλα, αποτελούν σημαντικό τμήμα μιας υγιεινής διατροφής σύμφωνα με τους ερευνητές από το King's College του Λονδίνου.

Παρατήρησαν ότι όσοι αναφέρουν ότι τρώνε αμύγδαλα, είναι πιο πιθανό να έχουν υγιεινές διατροφικές συνήθειες και χαμηλότερο σωματικό λίπος.

Τρώνε επίσης λιγότερα τρανς λιπαρά, ολικούς υδατάνθρακες, ζάχαρη και αλάτι, συστατικά που έχουν συνδεθεί με πολλά προβλήματα υγείας, όπως η αυξημένη αρτηριακή πίεση.

Πηγή: Medical Daily

https://www.onmed.gr/

Λευκός Οίκος: Το κίνημα Antifa θα διωχθεί ως «εγχώρια τρομοκρατική» οργάνωση

Λευκός Οίκος: 

Το κίνημα Antifa θα διωχθεί ως «εγχώρια τρομοκρατική» οργάνωση

Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε σήμερα ότι πρόσθετες ομοσπονδιακές δυνάμεις θα αναπτυχθούν σύντομα για την αντιμετώπιση των διαδηλωτών σε όλη τη χώρα μετά τον θάνατο του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ, ενώ κρατείτο από αστυνομικούς στη Μινεάπολη.

Οι διαδηλώσεις εξελίχθηκαν σε βίαια επεισόδια σε ορισμένες περιοχές, γεγονός που ώθησε πολλούς κυβερνήτες να ζητήσουν την υποστήριξη της Εθνικής Φρουράς.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε δύο ενημερώσεις σήμερα με τον υπουργό Άμυνας Μαρκ 'Εσπερ και τον υπουργό Δικαιοσύνης Ουίλιαμ Μπαρ "και πρόσθετες ομοσπονδιακές δυνάμεις θα αναπτυχθούν σε όλη τη χώρα", δήλωσε η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Κέιλι ΜακΕνάνι κατά την ενημέρωση των δημοσιογράφων.

Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε επίσης ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης αποφάσισε το κίνημα Antifa να διωχθεί ως "εγχώρια τρομοκρατική" οργάνωση.

https://www.koutipandoras.gr/

"Colpo grosso" των ΗΠΑ στη Μ. Θάλασσα: Αναζητούν βάση σε Τουρκία-Ρουμανία

"Colpo grosso" των ΗΠΑ στη Μ. Θάλασσα: 

Αναζητούν βάση σε Τουρκία-Ρουμανία

Ενισχύεται η παρουσία του ΝΑΤΟ στα ρωσικά σύνορα

Οι ΗΠΑ αναζητούν νέα βάση στη Μαύρη Θάλασσα για να πιέσουν όσο μπορούν τη Ρωσία στην περιοχή. Η επιθυμία της Δύσης να ελέγξει τη στρατηγική περιοχή των Στενών του Βοσπόρου και τη Μαύρη Θάλασσα είναι τόσο μεγάλη που δεν σταματά σε τίποτα και σε κανέναν, επισημαίνουν Ρώσοι ειδικοί.

"Το Πεντάγωνο θέλει μια νέα στρατιωτική βάση όχι μόνο για να τοποθετήσει αμερικανικούς βαλλιστικούς πυραύλους στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου, αλλά για να την καταστήσει ως μια «ζώνη περιορισμού» για την Ρωσία.Τα τελευταία χρόνια, παρόλο που ο αριθμός των στρατιωτικών βάσεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη έχει αυξηθεί σημαντικά, δεν επαρκεί για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αυτό το σχέδιο πρέπει να υλοποιηθεί προκειμένου να εφαρμοστεί η παγκόσμια στρατηγική των ΗΠΑ για τη δημιουργία των μέγιστων επιπέδων έντασης στα σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας”, δηλώνει ο ειδικός.

Σύμφωνα με εκτίμηση των αναλυτών από το Κέντρο Ανάλυσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής (CEPA), το «κέντρο βάρους» του ΝΑΤΟ θα μεταφερθεί στη Ρουμανία προκειμένου να αποκτήσει η συμμαχία δεσπόζουσα θέση στην Μαύρη Θάλασσα όπως έχει κάνει με τις χώρες της Βαλτικής.

Τονίζουμε ότι το ινστιτούτο CEPA έχει γίνει ένα από τα πιο ισχυρά εξειδικευμένα αναλυτικά κέντρα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σε ένα σχόλιο στο Baltnews, ο Ρώσος πολιτικός αναλυτής Alexander Asafov τόνισε ότι το Πεντάγωνο ενδιαφέρεται εδώ και πολύ καιρό για την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και υπάρχει πάντα ζήτημα για την ανάπτυξη μιας νέας στρατιωτικής βάσης των ΗΠΑ.

Επιθυμία της Ουάσιγκτον είναι η αύξηση της πίεσης γύρω από τα ρωσικά σύνορα.

«Η ενίσχυση του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία είναι πολύ πιθανή. Επιπλέον, αυτός είναι επίσης ένας καλός λόγος για δαπάνες σε στρατιωτικές ανάγκες, που είναι ένας από τους σοβαρούς μοχλούς της οικονομίας των ΗΠΑ», δήλωσε ο Ρώσος ειδικός, προσθέτοντας ότι πιστές χώρες στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης της Ρουμανίας, θα ήταν ευτυχείς να δεχθούν μια καλή στρατιωτική« βοήθεια» των ΗΠΑ.

Ο διευθυντής του Κέντρου Πολιτικής Ανάλυσης, Pavel Danilin, συμφωνεί επίσης ότι το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη Ρουμανία οφείλεται στο ότι το Πεντάγωνο είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένο με την θέση της συμμαχίας σε αυτό το σημείο στον πλανήτη.

Σύμφωνα με το αναλυτή, η Ρουμανία παρέχει καλές προοπτικές για την ανάπτυξη ενός νατοϊκού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα. Υπάρχουν επίσης βάσεις που χτίστηκαν την εποχή που η χώρα ανήκε στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο.

Ο Danilin είναι πεπεισμένος ότι το Βουκουρέστι και η Ουάσινγκτον θα μπορέσουν να συμφωνήσουν για τη δημιουργία μιας νέας βάσης του ΝΑΤΟ στην περιοχή μόλις επιλύσουν το οικονομικό ζήτημα.

Ο ίδιος όμως ταυτόχρονα εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι ο Λευκός Οίκος έχει σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις με την Τουρκία, οπότε η Ουάσιγκτον χρειάζεται μια εναλλακτική λύση στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου για να απειλήσει τα συμφέροντα της Ρωσίας στα νοτιοδυτικά σύνορά της.

Ταυτόχρονα, ο εμπειρογνώμονας τονίζει ότι η εμφάνιση βάσεων του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρή αύξηση της έντασης στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου.

«Εάν κατά κάποιον τρόπο οι Αμερικανοί καταφέρουν να αποκτήσουν μια ναυτική βάση με πολεμικά πλοία στα χωρικά ύδατα της Ρουμανίας, η Ρωσία θα είναι απλώς υποχρεωμένη να ανταποκριθεί. Στο Καλίνινγκραντ, η Ρωσική Ομοσπονδία αναγκάστηκε να αναπτύξει πυραύλους Iskander", δήλωσε ο Danilin.

Αξίζει να σημειωθεί όμως ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ θα δυσκολευτεί να αυξήσει την παρουσία του στη Ρουμανία. Το γεγονός είναι ότι η συμφωνία του Μοντρέ απαγορεύει στην Τουρκία να διέρχονται από το Βόσπορο περισσότερα από εννέα πολεμικά πλοία ενός από τα κράτη της Μαύρης Θάλασσας.

Επιπλέον, σε αυτήν την περιοχή τα ξένα πολεμικά πλοία δεν μπορούν να παραμείνουν μετά από περίοδο 21 ημερών, ενώ το συνολικό εκτόπισμα τους δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους 15 χιλιάδες τόνους.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν γνωρίζοντας τα πάντα πρόκειται να δημιουργήσει ένα κανάλι που δεν θα υπακούει σε νόμους και συμφωνίες σαν αυτή του Μοντρέ.

Εμείς απλώς υπενθυμίζουμε ότι πριν τρεις ημέρες είχαμε όλως τυχαίως την ανακήρυξη μιας συγκεκριμένης περιοχής στην Ανατολική Θράκη ως στρατιωτικής από το γραφείο του Ερντογάν.  «Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σχεδιάζει ένα κανάλι 45 χιλιομέτρων μέσω της Κωνσταντινούπολης, το οποίο θα συνδέσει τις δύο θάλασσες. Ωστόσο, αυτό το κανάλι δεν θα υπακούει σε διεθνείς περιορισμούς και θα δώσει στην Τουρκία τον έλεγχο της κυκλοφορίας των πολεμικών πλοίων στην περιοχή», δηλώνει ο Ρώσος ειδικός.

Η περιοχή στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας στην επαρχία kIRKLARELİ, περίπου 5 χιλιόμετρα από τα βουλγαρικά σύνορα, κηρύχθηκε ως απαγορευμένη στρατιωτική ζώνη δευτέρου βαθμού. Η στρατιωτική απαγορευμένη περιοχή καλύπτει μια έκταση περίπου 20 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Σενάρια φέρουν την Άγκυρα να ετοιμάζει μια στρατιωτική βάση στην περιοχή, η οποία θα έχει πρόσβαση στη Μαύρη θάλασσα αλλά και στο έδαφος και στην οποία δεν θα υπάρχουν τόσοι περιορισμοί εισόδου νατοϊκών πολεμικών πλοίων σύμφωνα με τη συνθήκη του Μοντρέ.

Μετά το νομοσχέδιο που πέρασε ο Ερντογάν για τον έλεγχο των Στενών του Βοσπόρου από την τουρκική προεδρία, παίρνοντας ουσιαστικά τον έλεγχο από τα χέρια του νυν Δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, έχουμε όπως δείχνουν τα πράγματα ραγδαίες εξελίξεις στην περιοχή.

Η Τουρκία και ο Ερντογάν θα "πουλήσουν" τη Ρωσία για το ΝΑΤΟ παρά την συμμαχία τους και τότε απλά "γαία πυρί μιχθήτω".

https://www.pentapostagma.gr/

H Τουρκική Ιδιωτική Παραστρατιωτική Οργάνωση SADAT, Εκπαιδεύει Αφρικανικά Στρατεύματα…! (Photo)

H Τουρκική Ιδιωτική Παραστρατιωτική 

Οργάνωση SADAT, Εκπαιδεύει Αφρικανικά 

Στρατεύματα…! (Photo)

H τουρκική παραστρατιωτική οργάνωση SADAT εκπαιδεύει Αφρικανικά στρατεύματα στηριζόμενη σε αμυντικές συμφωνίες.

Η Τουρκία έχει υπογράψει συμφωνίες με Αφρικανικές χώρες, με σκοπό να εκπαιδεύσει τα στρατεύματά τους, ανέφερε ο Στρατηγός εν αποστρατεία Adnan Tanrıverdi, ο οποίος είχε διατελέσει επικεφαλής στρατιωτικός βοηθός του Recep Tayyip Erdogan, καταδεικνύοντας πως η περιβόητη Τουρκική παραστρατιωτική οργάνωση ”SADAT” αναζητάει ευκαιρίες για να συνάψει στρατιωτικές συμφωνίες στην περιοχή της Αφρικής.

Ο Tanrıverdi διοικεί την παραστρατιωτική οργάνωση SADAT, η οποία σύμφωνα με πολλούς αποτελεί de facto παραστρατιωτική δύναμη πιστή στον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας. Συνεχίζει να συμβουλεύει την κυβέρνηση Erdogan για στρατιωτικά θέματα παρ’ότι τον Ιανουάριο του 2020 ο Tanriverdi παραιτήθηκε από την επίσημη θέση του ως Σύμβουλος.

Ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε από τον Tanriverdi τον Μάιο του 2014, αποκάλυψε πως ένας από τους κύριους λόγους αμυντικής συνεργασίας της Τουρκίας με τις Αφρικανικές χώρες ήταν η παροχή ειδικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων στις δυνάμεις ασφαλείας τους. Σύμφωνα με τον Tanriverdi (ο οποίος αποτελεί σημαντικό πρόσωπο του κύκλου του Erdogan), η Τουρκία θα πρέπει να μοιραστεί τις στρατιωτικές της ικανότητες με τις χώρες που απολαμβάνουν στενούς οικονομικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς δεσμούς με την Τουρκική Κυβέρνηση. Από το 2013 η SADAT διεξάγει στρατιωτικά εκπαιδευτικά προγράμματα στην Αφρική.

”Η Τουρκία έχει στενές κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές σχέσεις με περισσότερες από 35 χώρες της Σαχάρας και της Υποσαχάριας Αφρικής. Διεξάγει (η Τουρκία) στρατιωτικά προγράμματα και επιχειρήσεις με ορισμένες εξ αυτών σύμφωνα με τις συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας και εκπαίδευσης που έχει συνάψει.” δήλωσε ο Tanriverdi, προσθέτοντας ότι ”Σχεδόν όλα τα νεαρά Αφρικανικά κράτη χρειάζονται ειδικά προγράμματα εκπαίδευσης για υψηλόβαθμους αξιωματικούς στις εσωτερικές (αστυνομικές) και εξωτερικές (στρατιωτικές) δυνάμεις ασφαλείας τους. Η Τουρκία παρέχει τις δυνατότητές της στις περισσότερες από αυτές τις χώρες δωρεάν, στο πλαίσιο πακέτων βοηθείας”.

Εκτός από τις συμφωνίες στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής συνεργασίας της Τουρκίας με τις Αφρικανικές χώρες, τα άρθρα των συμφωνιών ορίζουν τις προϋποθέσεις για κοινά εκπαιδευτικά προγράμματα και διευκολύνουν ορισμένες τεχνικές επισκέψεις σε ερευνητικά κέντρα, καθώς και ανταλλαγές προσωπικού μεταξύ στρατιωτικών ιδρυμάτων και ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Για παράδειγμα το Άρθρο 4 της συμφωνίας μεταξύ Τσαντ-Τουρκίας στον τομέα της αμυντικής συνεργασίας, επιτρέπει επισκέψεις τεχνικών και ανταλλαγές προσωπικού μεταξύ θεσμικών οργάνων και επιχειρήσεων. Ομοίως κινούνται οι συμφωνίες μεταξύ Τουρκίας και Ουγκάντας, Σουδάν, Ακτής Ελεφαντοστού και άλλων αφρικανικών χωρών. Οι συμφωνίες αυτές διευκόλυναν τις επισκέψεις τεχνικών αλλά και τις ανταλλαγές προσωπικού μεταξύ ιδρυμάτων και εταιρειών.

Η Nordic Monitor προηγουμένως ανέφερε πως ο πρόεδρος Erdoğan ανέφερε το μνημόνιο κατανόησης και συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας-Λιβύης (MoU) το οποίο περιείχε και συμφωνία στρατιωτικής εκπαίδευσης η οποία ίσχυε από το 2012. Το μνημόνιο λειτούργησε ως πρόσχημα για την αποστολή τουρκικών στρατευμάτων στην Λιβύη. Εμφανιζόμενος στον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό RT στις 9 Δεκεμβρίου 2019, ο Εrdogan αναφέρθηκε στο μνημόνιο αυτό σε μία προσπάθεια να δικαιολογήσει την άφιξη τουρκικών στρατευμάτων στην Λιβύη.

Η Τουρκία υπέγραψε επίσης συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας και ασφάλειας τον Νοέμβρη του 2019 με την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας της Τρίπολης, της οποίας ηγείται ο Fayez al-Sarraj και είναι επισήμως αναγνωρισμένη από το ΟΗΕ. Η συμφωνία επέτρεπε την μεταφορά τεχνογνωσίας, συμβούλων, υλικής υποστήριξης, παροχής στρατιωτικής εκπαίδευσης αλλά και την δημιουργία Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης που θα καλύπτει τις αστυνομικές και στρατιωτικές ανάγκες της Λιβύης. Τα σημερινά στρατεύματα της Τουρκίας στηρίζονται στις προαναφερθείσες συμφωνίες.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της SADAT, η εταιρεία άρχισε να παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες και υπηρεσίες ασφαλείας στην Λιβύη το 2013. Ο Tanriverdi, ιδρυτής της SADAT, επισκέφθηκε την Λιβύη τον Μάιο του 2013 προκειμένου να ”καθορίσει τις ανάγκες των νέων Λιβυκών Ενόπλων Δυνάμεων και να αναζητήσει τις δυνατότητες παροχής συμβούλων, εκπαιδευτικού υλικού και υπηρεσιών πολέμου για την Λιβύη”. Στην συνέχεια η SADAT επινόησε ένα πρόγραμμα με τίτλο ”Σχεδιασμός Αθλητικών Εγκαταστάσεων για Στρατιωτική Εκπαίδευση”, για τον στρατό της Λιβύης.

Κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στην Τρίπολη, ο Tanriverdi δέχθηκε επίσης τον τότε Τούρκο πρέσβη στην Τρίπολη, Ali Kemal Aydın, ο οποίος αυτήν την στιγμή είναι απεσταλμένος της Τουρκίας στο Βερολίνο.

Ο Tanriverdi ανακοίνωσε τον Δεκέμβριο του 2019 πως η SADAT, η οποία χρηματοδοτείται πλήρως και υποστηρίζεται από την Τουρκική κυβέρνηση, εργάζεται για το άνοιγμα του δρόμου του πολυαναμενόμενου mahdi (προφητεία, εξαργύρωση του Ισλάμ), γεγοτνός το οποίο περιμένει όλος ο Μουσουλμανικός κόσμος.

Η αντιπολίτευση της Τουρκίας ρώτησε την κυβέρνηση για τον ρόλο που παίζει η SADAT στην εκπαίδευση του Ισλαμικού Κράτους στην Συρία και το Ιράκ, αλλά και για την συνεργασία της με τους μαχητές της al-Qaeda και της Jabhat al-Nusrah (al-Nusrah Front), καθώς φαίνεται να υπάρχουν στενές σχέσεις μεταξύ των προαναφερθέντων τρομοκρατικών οργανώσεων και της ΜΙΤ. Επιπλέον η SADAT κατηγορήθηκε για εκπαίδευση τζιχαντιστών που εστάλησαν από την Τουρκία στην Λιβύη.

Μετάφραση: Χωριανόπουλος Άγγελος

Πηγή / Πηγή

Posted by Der Kamerad on 2020-06-01

Γιώργος Τράγκας: Πόσο Ξεδιάντροπα Αδίστακτοι Είναι Οι Ηλίθιοι Των Αθηνών…! [27/05/2020] (Video)

Γιώργος Τράγκας: Πόσο Ξεδιάντροπα 

Αδίστακτοι Είναι Οι Ηλίθιοι Των Αθηνών…!

 [27/05/2020] (Video)

Οι κατεστραμμένοι κάτοικοι της Σύμης, δηλώνουν στον Τραγκα: “θα μας ανάγκασαν όλοι να φύγουμε και τα νησιά να γίνουν έρημες βραχονησίδες για να τα διεκδικούν οι απέναντι…”.

Posted by Der Kamerad on 2020-06-01
https://derkamerad.com/

Σχέση με έναν νάρκισσο: Μία δύσκολη υπόθεση!

«Μα γιατί με αντιμετωπίζει με αυτό τον τρόπο; Γιατί ποτέ δεν είμαι αρκετά καλή/ός για εκείνον/η;»

Ερωτήματα χωρίς απάντηση, εφόσον η σχέση με έναν νάρκισσο είναι σχεδόν πάντα μία δύσκολη υπόθεση!

---

Το μόνο σίγουρο είναι πως θα απογοητεύομαι και θα αποκαρδιώνομαι, κάθε φορά που θα βλέπω πως και πάλι «δεν φτάνω!» Και όμως, υπάρχει λύση στο θέμα αυτό, βέβαια, ίσως δεν είναι η επιθυμητή, είναι όμως ένας τρόπος για να συμβιώσω με έναν νάρκισσο: Να τον αποδεχτώ έτσι ακριβώς όπως είναι! Όλοι μας έχουμε την τάση να προσπαθούμε να αλλάξουμε τον άλλον, όταν δεν μας αρέσει κάτι σε αυτόν (ή και σε εμάς αλλά το προβάλλουμε πάνω του). Εδώ όμως, το να συνεχίσω να αναρωτιέμαι γιατί φέρεται τόσο εγωκεντρικά εκείνος, δεν θα οδηγήσει πουθενά, παρά μόνο στο να νιώθω ακόμα πιο αδύναμα απέναντί του, καθώς θα πνίγομαι από μία αίσθηση αδικίας στον τρόπο που με αντιμετωπίζει, βουλιάζοντας μέσα στην παθητικότητά μου. Και όμως, δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι αυτό, δεν μπορώ να ελέγξω και να αλλάξω τον άλλο, δεν μπορώ να τον κάνω να σκέφτεται και να νιώθει διαφορετικά. Αυτό που μπορώ να κάνω, είναι να ελέγξω τη δική μου σκέψη και συμπεριφορά, το δικό μου συναίσθημα, την δική μου αντίδραση.

Δεν ρωτώ «γιατί»

Με το να ψάχνω να βρω το «γιατί» μου φέρεται με αυτό τον τρόπο, το μόνο που καταφέρνω είναι να με βάζω σε μία αδύναμη θέση, εφόσον με αντιμετωπίζω ως το θύμα, που ο άλλος με κακομεταχειρίζεται ενώ από τη μία δεν μπορώ να αντιδράσω και από την άλλη, κάθε φορά – ανάλογα με τη διάθεσή μου – μπορεί να δίνω διαφορετική ερμηνεία σε αυτό το «γιατί».

Αντικαθιστώ το «γιατί» με το «τι» και το «πως»

Είναι πολύ πιο βοηθητικό να στραφώ σε εμένα και να με ρωτήσω «τι» και «πως», «τι κάνω και πως το κάνω» και είμαι με αυτό το άτομο εφόσον δεν περνώ καλά. «Πως εξακολουθώ και μένω μαζί του;», «πως μπορώ να σπάσω αυτό τον κύκλο εξάρτησης;», «τι χρειάζομαι και πως μπορώ να το αποκτήσω;», «πως μπορώ να ξεφύγω από αυτή την κατάσταση;» και γενικότερα ερωτήσεις που θα με κάνουν πρωταγωνιστή στο έργο της ζωής μου και όχι έναν απλό θεατή! Χρειάζομαι να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου και ΕΓΩ να κάνω κάτι για εμένα. Δεν λέω, είναι χρήσιμο να μπορέσω να κατανοήσω γιατί ένας νάρκισσος ή ένας τοξικός άνθρωπος συμπεριφέρεται έτσι, είναι περισσότερο χρήσιμο όμως να δω την δική μου αντίδραση και συμπεριφορά σε μία κατάσταση που δεν με εκφράζει και δεν περνώ καλά! Μόνο έτσι μπορώ να κατανοήσω τα πιο βαθιά μου κομμάτια και να δω τι χρειάζεται να κάνω, ώστε να μην θυματοποιούμαι πια!

Ανακαλύπτοντας πιθανές παρελθοντικές ναρκισσιστικές μου σχέσεις

Συνήθως, όταν επιλέγω να κάνω σχέση με έναν νάρκισσο, έχω ξανασχετιστεί στο παρελθόν με παρόμοιο τύπο. Μπορεί να ήταν ένας γονιός, αδελφός ή αδελφή, άλλος συγγενής, ο πρώτος μου έρωτας, μία φιλική μου σχέση…

Ανεξάρτητα από το είδος εκείνης της σχέσης, σημαντικό είναι να ανακαλύψω και να κατανοήσω τα κίνητρα πίσω από τη δική μου επιλογή και την απόφασή μου να είμαι με αυτό το άτομο στο «τώρα». Μου το λέει και η λογική μου πως η σχέση με έναν νάρκισσο είναι σκληρή και χειριστική, καθώς ο εγωκεντρισμός του είναι το κυρίαρχο στοιχείο, ασχολείται μόνο με τον εαυτό του κάνοντας επιφανειακές και ρηχές σχέσεις. Παρόλα αυτά, είμαι μαζί του και για κάποιον λόγο επέλεξα να είμαι μαζί του, δεν με ανάγκασε κανείς, ακόμα και όταν είδα ότι δεν είναι έτσι όπως περίμενα…

Και τι κάνω τώρα;

Γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι μας, πως άλλο μπορεί να μας λέει η λογική και άλλο να πράττουμε. Όσο λοιπόν και να αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να φύγω μακριά του, δεν είναι και τόσο εύκολο, όταν μάλιστα τρέφω συναισθήματα για εκείνον.

Πόσο μάλλον, όταν υπάρχουν και ανεπίλυτα ζητήματα αλλά και πρότυπα και συνήθειες που διαμορφώθηκαν εξαιτίας αυτών των ζητημάτων, αν ανατρέξω πίσω στο παρελθόν, ζητήματα που χρειάζεται να εντοπιστούν και να «λυθούν» με κάποιο τρόπο, ώστε να πάψω να επαναλαμβάνω το ίδιο μοτίβο συμπεριφοράς. Ναι, δεν είναι εύκολη υπόθεση και όσο και να φοβάμαι ότι θα απογοητεύομαι διαρκώς, η συνειδητοποίηση ότι με κάποιο τρόπο είμαι και εγώ μέρος του προβλήματος με την επιλογή μου, μου αφήνει επιλογές.

Επιλέγω να επικεντρωθώ σε εμένα και όχι σε εκείνον!

Μόλις σταματήσω να ρίχνω όλη την προσοχή και τη σκέψη μου στον άλλον, εστιάζοντας σε εμένα, τότε πραγματικά είναι σαν να μου κάνω Θείο δώρο, εφόσον τότε ξεκινάω την δική μου αλλαγή. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για τον οποίο ένας νάρκισσος δεν μπορεί να κάνει σχέσεις με νόημα και βάθος, εφόσον δεν μπορεί να δει εκείνος «τι δεν κάνει καλά» παρά μόνο στρέφεται στο ότι οι άλλοι είναι υπεύθυνοι για τις συμφορές στη ζωή του και ο ίδιος ευθύνεται μόνο για τα καλά που του συμβαίνουν!

Καθρέφτισμα μέσα από την τοξικότητα του νάρκισσου!

Όπως προανέφερα, είναι πάντα πιο εύκολο να στραφώ στα προβληματικά σημεία του άλλου– αυτό άλλωστε κάνει και ο νάρκισσος! Για να μην «του μοιάσω» όμως χρειάζεται να επικεντρωθώ σε εμένα, με την ίδια φροντίδα και προσοχή που δίνω στα δικά του προβλήματα. Μάλιστα, το καλό στη σχέση αυτή είναι ότι μου καθρεφτίζει πιθανά δικά μου «γκρίζα σημεία» που πρέπει να εστιάσω και «να φωτίσω» με κάποιο τρόπο. Ίσως ποτέ να μην τα είχα  συνειδητοποιήσει αν δεν είχα συναναστραφεί μαζί του.

Ίσως ακόμα να μην έχω καταφέρει να τα συνδέσω ή ίσως και να μην μπορώ εύκολα να κάνω τη σύνδεση ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν, τότε που πολύ πιο πίσω ηλικιακά δημιουργήθηκαν τα ανεπίλυτα θέματά μου. Μπορεί λοιπόν αυτό το καθρέφτισμα που μου κάνει χωρίς να το θέλει ο νάρκισσος που σχετίζομαι μαζί, να με βοηθήσει να συνειδητοποιήσω παρελθοντικές καταστάσεις και «μισοτελειωμένες υποθέσεις» που προφανώς ακόμη με ταλαιπωρούν…

Και βέβαια, θα είναι λυτρωτική η αποδοχή του ότι μάλλον χρειάζεται να εγκαταλείψω τη μορφή της σχέσης όπως την είχα βάλει στο μυαλό μου από τότε και να έρθω στο παρόν, δίνοντάς της άλλον αέρα…

Μαρίνα Μόσχα

Πηγή: Psychology Now

https://marinamoscha.life/

Υποθήκες για το κρασί (δυο χρονογραφήματα του Βάρναλη)

Υποθήκες για το κρασί

(δυο χρονογραφήματα του Βάρναλη)

Posted by sarant στο 31 Μαΐου, 2020

Καθώς έχουμε χαλαρώσει τους περιορισμούς έχουν πια ανοίξει εστιατόρια και ταβέρνες, που τα τιμήσαμε στο ιστολόγιο με το άρθρο της περασμένης Δευτέρας. Συνεχίζουμε λοιπόν σήμερα στο ίδιο κλίμα. Για κυριακάτικο λογοτεχνικό ανάγνωσμα σάς προτείνω δυο χρονογραφήματα του Κώστα Βάρναλη, δημοσιευμένα στην περίοδο της Κατοχής, που τώρα τα συμπεριέλαβα στον τόμο «Συμποσιακά», και είναι κατεξοχήν συμποσιακά, αφού ο Βάρναλης παρουσιάζει δυο αντικρουόμενες απόψεις για το πώς πρέπει να πίνει κανείς κρασί.

Παραξενεύεται κανείς λίγο όταν διαπιστώνει ότι στην πιο βαθιά στιγμή της Κατοχής, τον Σεπτέμβρη του 1942, θα μπορούσαν οι υπόδουλοι να προβληματίζονται για την καλύτερη οργάνωση των κρασοκατανύξεων -αλλά ο πεινασμένος παρηγοριέται καρβέλια ονειρεύοντας (σικ, ρε).

Το πρώτο χρονογράφημα (Πρωία, 17 Σεπτεμβρίου 1942)

Υποθήκαι

—Το να πιεις ένα καλό κρασί δεν είναι απλή δουλειά. Πρέπει πρώτα να «ανακαλύψεις» το κρασί. Και για να το ανακαλύψεις δεν αρκεί να είσαι μονάχα μερακλής, που δεν μπορείς να υποφέρεις τα «δεύτερα» πράματα παρά και να μη λυπάσαι τους κόπους. Ρωτώντας πας στην Πόλη, κρασί όμως δεν βρίσκεις. Οι περισσότεροι δεν το μολογάνε, για να μην τελειώσει ή γιατί ο κάπελας δε θέλει πελατεία. Θα βάλεις αυτί στην διπλανή παρέα των κρασοπατέρων στο καφενείο και είναι αδύνατο κάποιος απ’ αυτούς σε μια στιγμή να μη φέρει τη κουβέντα στο ενδιαφέρο θέμα. Απ’ αυτούς θ’ ακούσεις πού πηγαίνουν τα βράδια ή αν δεν τ’ ακούσεις, θα τους παρακολουθήσεις μόλις σηκωθούν. Ή θα ιδείς πρωί πρωί τον μπάρμπα-Σκουρά να κατεβαίνει τρεκλίζοντας τα σκαλιά της οδού Πλουτάρχου (από τα ύψη του Λυκαβηττού): «πού τα έπινε»; Απάνω στο μεθύσι του θα σου πει την αλήθεια (από τρελό κι από μεθυσμένο μαθαίνεις την αλήθεια).

Αλλ’ άμα το βρεις, δεν τελείωσε η υπόθεσις. Πρέπει να ξέρεις και πώς θα το πιεις. Πολλά προβλήματα υπάρχουν προς λύσιν, που οι ατζαμήδες του ποτηριού δεν τα υποψιαστήκανε ποτές. Μακάριοι άνθρωποι! Είναι τα προβλήματα του μεζέ, της ώρας και της παρέας.

Πολλές πλάνες επικρατούν και σ’ αυτόν τον τομέα της ανθρώπινης γνώσης. Οι πλάνες είναι γενικά αμέτρητες—και τις πιστεύουν όλοι από γενιά σε γενιά. Οι αλήθειες είναι λίγες —και λίγοι τις ξέρουν. Η επιστήμη λέει, πως καμιά τροφή κατ’ αρχήν δε βλάπτει. Βλάπτει ο συνδυασμός των τροφών. Με ποια λοιπόν τροφή θα συνδυάσεις το κρασί; Πολλοί νομίζουν πως ο μεζές πρέπει να είναι αρμυρός, για να προκαλεί δίψα: σαρδέλες, ρέγγες! Μα τη δίψα πρέπει να την έχεις από πριν. Και δεν είσαι ποτέ διψασμένος για κρασί, αν δεν πεινάς αβάσταγα. Η πρώτη λοιπόν προπαρασκευή για τον αγώνα του ποτηριού είναι να δημιουργήσεις πείνα. Είτε να δουλέψεις πολύ στο ύπαιθρο είτε ν’ ανεβείς στο βουνό, είτε να κολυμπήσεις πρωί στη θάλασσα. Και να μη βάλεις τίποτα στο στόμα σου. Όποιος από την παρέα σου τρώγει σταφύλια ή παξιμάδι ή πασατέμπο πριν κάτσει στο τραπέζι, είναι απόβλητος. Αυτός δε θα έχει όρεξη και θα σκοτώσει με την ακεφιά του το ζήλο των αλλωνών. Λοιπόν ο καλύτερος μεζές είναι η σούπα. Σούπα ρωμαλέα είτε μοσκαριού είτε γαλοπούλας είτε ψαριού, πηχτή πηχτή με μπόλικη ντομάτα και μανέστρα ή πατσάς. «Μετά τη σούπα κούπου»(*) λέει ο λαός. Ύστερα από τη σούπα έρχονται στην πρώτη γραμμή οι σκάρες, ύστερα οι γκιουβετσάδες και τελευταία τα τηγάνια —όχι συκωτάκια ή σουπιές. Δεν τα έχεις όλα αυτά; Θα αρκεσθείς στα κριθαρένια παξιμάδια, στα στραγάλια και στο τυρί. Όχι ωμές σαλάτες ή μαγιονέζες ή σκορδαλιές —δεν συνδυάζονται με το κρασί και με την μπίρα. Χαλούνε το στομάχι.

Άλλο πρόβλημα είναι της ώρας. Κι εδώ κυριαρχεί η πλάνη, πως οι καλύτερες ώρες για κρασί είναι οι βραδινές. Όχι. Είναι οι μεσημεριανές. Ο οργανισμός πρέπει να είναι ξεκούραστος, να μην έχει προηγηθεί άλλο γεύμα εντός της ημέρας. Έτσι η όρεξη για φαγί είναι μεγαλύτερη, άρα και η όρεξη για κρασί μεγαλύτερη. Καλύτερα να πίνεις από το μεσημέρι ως το βράδυ παρά από το βράδυ ως το πρωί. Στην πρώτη περίπτωση η ζωτικότητα του ανθρώπου όλο και μεγαλώνει, στη δεύτερη όλο κι ελαττώνεται.

Το τρίτο πρόβλημα είναι της παρέας. Κρασί χωρίς παρέα δεν έχει γούστο. Και γι’ αυτό δεν έχει διάρκεια. Αλλά ποια είναι η καλύτερη παρέα; Οι φίλοι —λέει η πλάνη. Μα φίλοι δεν υπάρχουν. Κι απάνου στο κρασί δείχνουν όλοι τα κρυμμένα τους πάθη ο ένας εναντίον του άλλου. Οι λεγόμενες «παρεξηγήσεις» είναι απλώς απότομες εκδηλώσεις παλιών μυχίων αντιπαθειών. Ούτε οι φιλενάδες κάνουνε για παρέα. Δεν ξέρουν να πίνουν, κουράζονται γρήγορα και σε απασχολούν από το κύριο θέμα. Την καλύτερη παρέα την κάνουν οι άγνωστοι άνθρωποι του λαού που τους βρίσκεις στην ταβέρνα, κάθεσαι στο διπλανό τραπέζι κι από κουβέντα σε κουβέντα σε καλούνε να κάτσεις στο τραπέζι τους. Δεν τους ξέρεις, δε σε ξέρουν—αυτό είναι το μέγα «άλλοθι». Κι αυτό ζητάς, όταν πηγαίνεις να πιεις: να λησμονήσεις και να λησμονηθείς!

Σημείωσέ τα αυτά γιατί δε θέλω άμα πεθάνω, να περπατάει η ανθρωπότητα στο σκότος!

(*) Έτσι είναι τυπωμένο. Πιθανώς τυπογραφικό λάθος αντί για “κούπα”.

Πέντε μέρες αργότερα, στις 22 Σεπτεμβρίου, δημοσιεύτηκε το δεύτερο χρονογράφημα, που είναι βασισμένο κυρίως στην επιστολή αναγνώστη, ο οποίος διαφωνεί με τον «υποθηκοφύλακα» του πρώτου χρονογραφήματος.

«Ένας που πίνει»

Η ένωση κάνει τη δύναμη, μα η διαίρεση αποδεικνύει τη ζωτικότητα της δυνάμεως. Όσο περισσότερες «αιρέσεις» παρουσιάζονται σ’ ένα κίνημα (δογματικό, επιστημονικό, κοινωνικό), τόσο σπουδαιότερη και γενικότερη η σημασία του και τόσο πιο επίκαιρη η γέννησή του.

Ένα τέτοιο ζήτημα είναι και του κρασιού. Όχι γιατί τώρα είναι η εποχή, που πατιούνται τα σταφύλια και βαρελιάζονται οι μούστοι. Αυτό είναι απλό επεισόδιο στην όλην υπόθεση. Το κρασί είναι επίκαιρο και ζωτικότατο εδώ κι αμέτρητους αιώνες, από τότε που ο άνθρωπος εστάθηκε κάπου κι οργάνωσε την πρώτη αγροτική κοινωνία.

Λοιπόν. Αμέτρητους αιώνες πίνει ο άνθρωπος το αίμα του αμπελιού, για να «ευφρανθεί η καρδία του» —όπως εντέλλεται η Γραφή. Αλλά ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να ευφρανθεί; Δεν πρέπει να ξεχνούμε και την κοινωνική πλευρά του ζητήματος. Κάθε εποχή «ευφραίνεται» με το δικό της τρόπο. Θα μπορούσε κανείς να γράψει την ιστορία των λαών γράφοντας την ιστορία της κρασοποσίας των. Αλλά και κάθε άτομο «ευφραίνεται» με το δικό του τρόπο. Αλλά πάντα μέσα στα πλαίσια της ομαδικής «συνήθειας».

Λοιπόν. Ένας που πιστεύει πως ξέρει να πίνει, ή μάλλον που χαριτολογεί απάνου σ’ αυτό το θέμα, μας έδωσε τις «υποθήκες» του πριν από λίγες μέρες σ’ αυτήν τη στήλη για το ποιος είναι ο καλύτερος μεζές, η καλύτερη ώρα κι η καλύτερη παρέα για το κρασί. Και μας είπε πως ο καλύτερος μεζές είναι η σούπα· οι καλύτερες ώρες το μεσημέρι (ως το βράδυ) κι η καλύτερη παρέα οι απλοί άνθρωποι του λαού, που κατά τύχην σε προσκαλούν να καθίσεις στο τραπέζι τους, άγνωστος μεταξύ αγνώστων.

Αλλά κάποιος αναγνώστης, που υπογράφεται «ένας που πίνει», δεν συμφωνεί μ’ αυτές τις «υποθήκες» του χαριτολόγου φίλου μας. Είναι οπαδός της κλασικής παράδοσης και δε φαίνεται να έχει αντιρρήσεις απλώς «για να γίνεται κουβέντα», παρά γιατί έχει και πείρα και γνώση του ζητήματος. Είμαστε υποχρεωμένοι να φιλοξενήσουμε τις γνώμες του —κι ας κάνει καλά μαζί του ο «υποθηκοφύλαξ» των νέων ιδεών.

«Ούτε με σαρδέλες, ούτε με ρέγγες πίνεται το κρασί. Ούτε και με σούπα και νερά. Η σούπα τρώγεται μετά το γλέντι και μάλιστα τα ξημερώματα της άλλης μέρας, όταν σφάζεται ο κόκορας και μπαίνει στο τέντζερη. Και τότε τρώγεται με λίγο κρασάκι μονάχα.

Βέβαια στην πρώτη γραμμή έρχονται οι σκάρες —όχι ψάρι, γιατί το κρασί δεν πίνεται με ψάρι— παρά με κρέας: παϊδάκια, μπριζόλα χοιρινή με μπόλικο λεμόνι ή βραστό χωρίς ζουμί.

Το γκιουβέτσι δεν είναι μεζές, αλλά φαγί. Το γκιουβέτσι είναι καλό για μεγάλη παρέα. Αλλ’ η μεγάλη παρέα είναι εχθρός του κρασιού. Ένας, που θέλει να πιει σε ταβέρνα, ποτές δεν πάει με περισσότερους από τρεις.

Επίσης έχετε λάθος, πως οι ωμές σαλάτες κι η σκορδαλιά δεν συνδυάζονται με το κρασί. Γιατί ειδικά το σκόρδο, είναι ωραίος μεζές.

Όσον αφορά για την ώρα, νομίζω πως οι καλύτερες ώρες είναι οι βραδινές. Γιατί το βράδυ ο άνθρωπος είναι κουρασμένος από τις δουλειές της ημέρας και ζητάει ξεκούραση στην ταβέρνα.

Έχω επίσης τη γνώμη, πως το κρασί πρέπει να το πίνεις μόνος όταν ξέρεις να κάνεις παρέα  με τον εαυτό σου. Τότε όλες οι ώρες είναι καλές κι όλοι οι μεζέδες περίφημοι…»

Δεν πιστεύω να έχει σπουδαίες αντιρρήσεις σ’ όλα αυτά ο «υποθηκοφύλαξ των νέων ιδεών». Για έναν που έχει κέφι και σεκλέτια, όλες οι ώρες κι όλοι οι μεζέδες είναι καλοί —και μάλιστα όταν δεν βρίσκει κι εκείνο κι αυτούς όποτε και όπως τα θέλει. Ο «υποθηκοφύλαξ» μίλησε για τους καλύτερους όρους να πίνουν κρασί οι «αριστοθήραι», οι μερακλήδες κι όχι απλώς να το πίνουν, παρά να το γλεντάνε.

Απ’ όλες τις γνώμες του επιστολογράφου μας η τελευταία του είναι η πιο αξιοσημείωτη: πως την καλύτερη παρέα την κάνει ο εαυτός μας. «Ο ένας που πίνει» είναι άνθρωπος «που πίνει ένας» δηλαδή μοναχός του. Κι ο ένας είναι ο «δυνατός», που λέει ο Ίψεν ο ατομικιστής. Είναι δυνατός όμως όχι γιατί είναι ένας, παρά γιατί μπορεί να τα έχει καλά με τον εαυτό του. Ένας τέτοιος άνθρωπος δε φοβάται τίποτε και δεν πελαγώνει ποτέ. Αλλά πόσοι είναι οι τέτοιοι; Οι περισσότεροι πίνουν για να ξεχάσουν και να ξεχαστούν. Είναι άρα οι άνθρωποι που δεν τα έχουν καλά με τον εαυτό τους. Αυτοί ξεχνούνε και ξεχνιούνται μονάχα με παρέα αγνώστων· και κάθε φορά σε άλλη ταβέρνα, με άλλους αγνώστους.

Δεν ξέρουμε αν ο πρώτος βαρελόφρων εκφράζει την άποψη του Βάρναλη ή αν ο Βάρναλης είναι απλός διαιτητής ανάμεσα στους δύο, όπως φαίνεται στο δεύτερο χρονογράφημα. Πάντως ο Βάρναλης το τιμούσε δεόντως το κρασί!

https://sarantakos.wordpress.com/

Δολοφονία Φλόιντ: Μαθήματα αμερικάνικης ιστορίας

Δολοφονία Φλόιντ: 

Μαθήματα αμερικάνικης ιστορίας

Posted on 30 Μαΐου 2020

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης έχει κηρυχθεί η Μινεάπολη, με το δήμαρχο της πόλης να καλεί την εθνοφρουρά προκειμένου να συγκρατήσει τους χιλιάδες εξαγριωμένους διαδηλωτές και τη βία που έχει ξεσπάσει στην πόλη, αποτέλεσμα της απάνθρωπης και αναίτιας δολοφονίας του 46χρονου αφροαμερικανού Τζορζτ Φλόιντ, από αστυνομικό μπροστά στα μάτια των άπραγων συναδέλφων του κατά την επιχείρηση σύλληψής του κι ενώ ήταν άοπλος.Το βίντεο που τράβηξαν περαστικοί και δείχνει τον Φλόιντ, με το πρόσωπο στο πεζοδρόμιο και χειροπέδες περασμένες πισθάγκωνα, να επαναλαμβάνει «δεν μπορώ να αναπνεύσω, σε παρακαλώ, δεν μπορώ να αναπνεύσω» καθώς ο λευκός αστυνομικός πιέζει το αριστερό του γόνατο στον σβέρκο του προκάλεσε την οργή μαύρων και λευκών συμπολιτών του, που τέσσερα εικοσιτετράωρα μετά βρίσκονται υπό εξέγερση, αλλά και ένα τεράστιο κύμα θυμού κι αλληλεγγύης ανά την υφήλιο.Πολλά κτήρια έχουν πυρποληθεί, καταστήματα έχουν λεηλατηθεί, ενώ υπάρχουν συνεχόμενες συγκρούσεις με την αστυνομία, η οποία απαντά με δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης. Το σπίτι του αστυνομικού που έπνιξε τον Φλόιντ, φυλάσσεται από δεκάδες πάνοπλους αστυνομικούς και πολιορκείται από διαδηλωτές.Τα σοβαρά επεισόδια είχαν ως αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό ενός ανθρώπου από πυροβολισμό κοντά στο σημείο των διαδηλώσεων. Το αστυνομικό τμήμα της πόλης, όπου υπηρετούσαν οι τέσσερις αστυνομικοί που εμπλέκονται στη δολοφονία, πριν την απόλυσή τους, τυλίχθηκε στις φλόγες και εκκενώθηκε.Με επέμβαση του στρατού που θα σκοτώνει όσους κάνουν πλιάτσικο απειλεί ο Τραμπ. «Δεν αντέχω να βλέπω να συμβαίνει αυτό σε μια μεγάλη αμερικανική πόλη, τη Μινεάπολη. Ολική έλλειψη ηγεσίας. Είτε ο πολύ αδύναμος ριζοσπαστικός αριστερός δήμαρχος, Τζέικομπ Φράι, θα οργανωθεί και θα πάρει τον έλεγχο της πόλης ή θα στείλω την Εθνική Φρουρά και θα ολοκληρώσω τη δουλειά …..» τουίταρε ο πρόεδρος των ΗΠΑ.Όμως δεν είναι μόνο η πολιτεία της Μινεσότα που συνταράσσεται από τις οργισμένες αντιδράσεις. Το Ντένβερ στο Κολοράντο, η Νέα Υόρκη, το Μέμφις στο Τενεσί, το Φοίνιξ στην Αριζόνα και το Οχάιο είναι μερικές μόνο από τις περιοχές όπου πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις κατά της ρατσιστικής βίας.Εν τω μεταξύ, στους τέσσερις αστυνομικούς που αποπέμφθηκαν προσωρινά από το Σώμα, δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, αν και η οικογένεια του Φλόιντ ζητά να κατηγορηθούν για ανθρωποκτονία και οι τέσσερις.«Αυτοί οι αστυνομικοί πρέπει να συλληφθούν εδώ και τώρα και να τους καταλογιστούν ευθύνες για όλα, γιατί όλος αυτός ο κόσμος θέλει δικαιοσύνη εδώ και τώρα», δήλωσε ο αδερφός του Τζορτζ Φλόιντ, ενώ ο αστυνομικός που τον δολοφόνησε χρειάστηκε μέρες ταραχών, διαδηλώσεων και παγκόσμιας κατακραυγής για να συλληφθεί.Την απαγγελία κατηγοριών σε βάρος του αστυνομικού που πατούσε στον λαιμό με το γόνατό του τον Φλόιντ, ζήτησε και ο δήμαρχος της Μινεάπολης, Τζέικομπ Φρέι, ο οποίος δήλωσε στη συνέντευξη Τύπου ότι ανεξαρτήτως του αποτελέσματος της έρευνας, είναι ξεκάθαρο ότι ο θάνατος του Φλόιντ είναι αδικαιολόγητος και ότι το γεγονός ότι ήταν αφροαμερικανός έπαιξε ρόλο.Μάλιστα, τον εν λόγω αστυνομικό Ντέρεκ Τσάβιν, βαραίνουν 18 καταγγελίες βίας και αυθεραισίας, εκ των οποίων οι δύο βρίσκονται υπό έρευνα, ενώ ο ασιατικής καταγωγής Του Τάο, είχε έξι καταγγελίες, μία εκ των οποίων παραμένει υπό έρευνα. Οι άλλοι δύο, ο Τόμας Λέιν και ο Τζέι Αλεξάντερ Αλεξάντερ δεν είχαν να παρουσιάσουν καταγεγραμμένο ιστορικό βίας.Αντίθετα, ο Τζορτζ Φλόιντ, ήταν ένας φτωχός αφροαμερικανός, ο οποίος σύμφωνα με όσα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, μοιραζόταν την ίδια μοίρα με εκατομμύρια άλλους Αμερικανούς. Αγωνιζόταν να βρει δουλειά εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού. Ο 46χρονος μετακόμισε το 2014 στη Μινεάπολη από το Χιούστον, όπου μεγάλωσε σε μια φτωχογειτονιά, Τα τελευταία χρόνια δούλευε σε δύο δουλειές, οδηγός φορτηγού και παρκαδόρος σε ένα εστιατόριο για να τα βγάλει πέρα, όμως έμεινε άνεργος όταν ξέσπασε η πανδημία του κορονοϊού.«Η βία φέρνει αυτήν την αντίδραση»«Όταν η πολιτισμένη συμπεριφορά οδηγεί στο θάνατο, η εξέγερση είναι η μόνη λογική αντίδραση. Θ’ αρχίσει να βρέχει εκκλήσεις για ειρήνη, κι όταν έρθουν, θα συναντήσουν αυτιά μη ακουόντων, διότι ήταν η δική σας βία αυτή που προκάλεσε αυτή την αντίσταση. Έχουμε δικαίωμα να δώσουμε μάχη αντιδρώντας. Αναπαύσου δυνατός Τζορτζ Φλόιντ», έγραψε σε ανάρτησή του ο αστέρας του αμερικάνικου φούτμπολ, Κόλιν Κάπερνικ, ένας από τους πολλούς αφροαμερικανούς αθλητές, μεταξύ αυτών και ο διάσημος μπασκετμπολίστας Λεμπρόν Τζέιμς, και καλλιτέχνες,  που αντέδρασαν με θυμό, καταδικάζοντας την εν ψυχρώ δολοφονία του Φλόιντ και δήλωσαν την υποστήριξή τους σε εκείνους που διαμαρτύρονται.«Αυτό που έχουμε δει τις τελευταίες ημέρες και το συναίσθημα που προκαλείται είναι το αποτέλεσμα μεγάλου θυμού και θλίψης… που έχει εισέλθει στη μαύρη κοινότητά μας – όχι μόνο λόγω των πέντε λεπτά τρόμου, αλλά των 400 χρόνων», δήλωσε ο δήμαρχος της Μινεάπολης, Τζέικομπ Φρέι.
Οι ταραχές στη Μινεάπολι θυμίζουν την εξέγερση στο Λος Άντζελες το 1992, όταν η πολιτεία κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εξαιτίας του κύματος βίας που ξέσπασε μετά την αθώωση τεσσάρων αστυνομικών, οι οποίοι κατηγορούνταν με αδιάσειστα στοιχεία ότι ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου τον μαύρο Ρόντνεϊ Κιγκ. Ο φρικτός θάνατος του Φλόιντ, επίσης, συγκρίθηκε με αυτόν του Ερικ Γκάρνερ, που το 2014 στη Νέα Υόρκη, έπεφτε νεκρός από ασφυξία, φωνάζοντας, όπως ο Φλόνιτ, λίγο πριν ξεψυχήσει «I can’t breathe!» – «Δεν μπορώ να αναπνεύσω!».Ο Έρικ Γκάρνερ έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια της σύλληψής του επειδή πούλαγε λαθραία τσιγάρα, όταν ο αστυνομικός επιχείρησε να τον ακινητοποιήσει με μια λαβή, οδηγώντας τον άοπλο άνδρα, που αντιμετώπιζε προβλήματα παχυσαρκίας, στον θάνατο.

Αλλά και τη δολοφονία της αφροαμερικανής Μπριόνα Τέιλορ, που είχε πυροβοληθεί και σκοτωθεί από αστυνομικές σφαίρες τον περασμένο Μάρτιο. Στις 13 Μαρτίου 2020 η Μπριόνα Τέιλορ, 26 ετών και ο σύντροφός της Κένεθ Γουόκερ κοιμούνταν μέσα στο διαμέρισμά τους στην πόλη Λούισβιλ όταν αστυνομικοί έσπασαν την πόρτα, χωρίς καμία προειδοποίηση, σύμφωνα με τον δικηγόρο της οικογένειας της γυναίκας. Οι αστυνομικοί είχαν ένταλμα έρευνας και αναζητούσαν έναν ύποπτο ο οποίος όχι μόνο δεν κατοικούσε πλέον στο κτίριο αλλά είχε ήδη συλληφθεί. Τουλάχιστον οκτώ σφαίρες χτύπησαν την Μπριόνα Τέιλορ.Όπως και τη δολοφονία του Αμαντ Αρμπερι. Ο 25χρονος αφροαμερικανός έπεσε νεκρός στις 23 Φεβρουαρίου 2020 όταν πυροβολήθηκε, ενώ έκανε τζόκινγκ στη γειτονιά του, στο Μπράσγκουικ της Τζόρτζια.Δύο άνδρες, ο Τρεβις ΜακΜάικλ, 34 ετών και ο πατέρας του, Γκρέγκορι ΜακΜάικλ, 64 ετών, κάτοικοι του Μπράνσγουικ συνελήφθησαν κατηγορούμενοι για τη στυγνή δολοφονία του Άρμπερι, μετά την κυκλοφορία βίντεο που είχε απαθανατίσει την αποτρόπαιη πράξη. Στην αστυνομία ισχυρίστηκαν ότι κυνήγησαν τον 25χρονο επειδή υποψιάστηκαν ότι είναι κλέφτης.Οι οικογένειες των Φλόντ, Τέιλορ, και Άρμπερι (όλες με νεκρούς από αστυνομικούς) εξέδωσαν κοινή δήλωση. Πιο συγκεκριμένα ανέφεραν: «Είμαστε συντετριμμένοι για την ανόητη βία που έχει ραγίσει τις καρδιές των οικογενειών μας. Ενώ είμαστε ευγνώμονες για την έκχυση της αγάπης και της υποστήριξης, είναι σημαντικό τώρα – περισσότερο από ποτέ – να χρησιμοποιούμε τις φωνές μας για να κάνουμε αλλαγές, να απαιτήσουμε λογοδοσία στο σύστημα δικαιοσύνης μας και να τιμήσουμε τις κληρονομιές της Breonna, του Ahmaud και του George ζωντανά. Αυτό είναι μια εθνική κρίση και η κυβέρνησή μας πρέπει να αναλάβει άμεση και εκτεταμένη δράση για την προστασία των κοινοτήτων μας». Οι οικογένειες ζήτησαν ακρόαση από το Κογκρέσο και μια εθνική ομάδα εργασίας για τη δημιουργία νέας νομοθεσίας που αποσκοπεί στον τερματισμό της φυλετικής βίας και στην αύξηση της ευθύνης της αστυνομίας.

Η μακρά ιστορία της βίας στην ΑμερικήΟ θάνατος του Φλόιντ «εμπίπτει σε ένα ευρύτερο μοτίβο» συγκρούσεων μεταξύ αστυνομικών και κατοίκων σε μαύρες κοινότητες που «πηγαίνει πίσω στην περίοδο της ανασυγκρότησης, όταν δημιουργήθηκαν πολλές αστυνομικές υπηρεσίες για να παρακολουθούν τις μαύρες κοινότητες και να ελέγχουν μαύρους πληθυσμούς», λέει ο Keith A. Mayes, καθηγητής Αμερικανών και Αφρικανικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, Twin Cities.Η κατανόηση της εξέγερσης στη Μινεάπολη απαιτεί κατανόηση της ιστορίας της φυλετικής γεωγραφίας της πόλης, λέει ο Kirsten Delegard, ιστορικός και διευθυντής του Mapping Prejudice στο Πανεπιστημίου της Μινεσότα που έχει μελετήσει τις φυλετικές συμβάσεις, δηλαδή τις νομικές ρήτρες που αφορούσαν ιδιοκτησίες και περιουσιακά στοιχεία και ουσιαστικά κρατούσαν αυτή τη γη για αποκλειστική χρήση από λευκούς.«Όπως κάθε μαύρη γειτονιά στη χώρα, έχει επίσης υποβληθεί σε υπερβολική αστυνόμευση και σε πολύ διαφορετικά είδη αστυνομικών πρακτικών σε σχέση με την λευκή γειτονιά, λίγα τετράγωνα μακριά. Ο τατσισμός διατρέχει τα πάντα, ακόμη και το αν μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι μαύροι στο δημόσιο χώρο», λέει. Πέραν της Μινεάπολης, ενδεικτικά για το 2019 η αστυνομία στις ΗΠΑ σκότωσε 1099 άτομα εκ των οποίων η πλειοψηφία είναι αφροαμερικανοί.Κατά μέσο όρο στις ΗΠΑ η αστυνομία σκοτώνει περισσότερους από 1.000 ανθρώπους ανά έτος. Σύμφωνα με το Mapping Police Violence, τη διαδραστική βάση δεδομένων, οι μαύροι είναι τρεις φορές πιο πιθανό να δολοφονηθούν από τους λευκούς, και πιο πιθανό να είναι άοπλοι. Το 99% των δολοφονιών από αστυνομικούς μεταξύ 2013-2019 δεν οδήγησε σε δίωξη των αστυνομικών.Μάλιστα, με αφορμή και τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ η  Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα απεύθυνε έκκληση στις αμερικανικές αρχές να λάβουν «σοβαρά μέτρα» για να μπει ένα τέλος σε αυτές τις «δολοφονίες» αφροαμερικανών.«Είναι η τελευταία μιας μακράς σειράς δολοφονιών άοπλων Αφροαμερικανών που διέπραξαν Αμερικανοί αστυνομικοί και αυτόκλητοι δικαστές», επισημαίνει η Μισέλ Μπατσελέτ.«Οι αμερικανικές αρχές πρέπει να λάβουν σοβαρά μέτρα για να μπει ένα τέλος σε αυτές τις δολοφονίες και να διασφαλίσουν ότι θα απονέμεται δικαιοσύνη, όταν διαπράττονται», συμπλήρωσε.«Εκφράζω τον αποτροπιασμό μου, καθώς πρέπει να προσθέσω το όνομα του Τζορτζ Φλόιντ σε εκείνα της Μπριόνα Τέιλορ, του Έρικ Γκάρνερ, του Μάικλ Μπράουν και πολλών άλλων άοπλων Αφροαμερικανών, που πεθαίνουν εδώ και χρόνια στα χέρια της αστυνομίας, όπως επίσης και σε εκείνα ανθρώπων όπως ο Αμάντ Άρμπερι και ο Τρέιβον Μάρτιν, που δολοφονήθηκαν από αυτόκλητους δικαστές», τονίζει η Μισέλ Μπατσελέτ.

https://tvxs.gr/

Δημοσιεύτηκε από τον χρήστη selana

https://anhsyxia.wordpress.com/