Hellenic Train: Έκτακτα δρομολόγια στο Πήλιο - Αύξηση χωρητικότητας θέσεων για Αθήνα - Θεσσαλονίκη
Επιμέλεια - Νατάσα Βορύλλα
Τρένο της Hellenic Train
ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ / EUROKINISSI
Σε έκτακτα δρομολόγια στο τρένο του Πηλίου και αύξηση χωρητικότητας θέσεων στον άξονα Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Αθήνα προχωρά η Hellenic Train, για την καλύτερη εξυπηρέτηση των εκδρομέων, αλλά και λόγω της αναμενόμενης αύξησης της επιβατικής κίνησης.
Η εταιρεία, σε ανακοίνωση της, αναφέρει πως οι αμαξοστοιχίες του Τρένου του Πηλίου 3800-3801, εκτός από τα Σαββατοκύριακα, θα πραγματοποιήσουν επιπλέον δρομολόγια την Παρασκευή 21/3, την Δευτέρα 24/3, την Τρίτη 25/3 και την Παρασκευή 28/03/2025.
Ειδικότερα, η αμαξοστοιχία 3800 αναχωρεί και κατά τις παραπάνω ημερομηνίες από τα 'Ανω Λεχώνια στις 10:00 και επιστρέφει από τις Μηλιές στις 15:00 ως αμαξοστοιχία 3801, με ενδιάμεση στάθμευση 15 λεπτών στην 'Ανω Γατζέα και στις δύο κατευθύνσεις της διαδρομής.
Παράλληλα, για την περίοδο της 25ης Μαρτίου και λόγω αυξημένης ζήτησης, η Hellenic Train ενισχύει την χωρητικότητα των θέσεων στα δρομολόγια του άξονα Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Αθήνα, την Παρασκευή 21/03 στις αμαξοστοιχίες Intercity 52/57 και την Τρίτη 25/03 στις αμαξοστοιχίες Intercity 55/57.
Χάκαραν τον λογαριασμό Βολιώτη γιατρού για να στήσουν απάτη
21 Μαρτίου 2025 - 10:55
Πως γλύτωσε την τελευταία στιγμή Βολιώτης από τα δίχτυα κομπιναδόρων, που ήθελαν να υφαρπάξουν προσωπικά δεδομένα
Η προνοητικότητα έσωσε κυριολεκτικά έναν 60χρονο Βολιώτη, ο οποίος παραλίγο να πέσει θύμα κομπίνας επιτηδείων, οι οποίοι προσπάθησαν να τον παγιδεύσουν μέσω των social media, με απώτερο στόχο να του αποσπάσουν χρήματα.
Όλα ξεκίνησαν όταν το παραλίγο θύμα δέχτηκε μέσω messenger κλήση από παλαιά γνωστή του γιατρό, με την οποία είχε να επικοινωνήσει τουλάχιστον 20 χρόνια. Βλέποντας μάλιστα την κλήση απόρησε, αλλά απάντησε στο messenger. Στην άλλη άκρη μία γυναίκα, που υποδυόταν την παλιά του γνώριμη, ισχυρίστηκε πως βρίσκεται στην Τουρκία και πως αντιμετωπίζει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα.
Η γυναίκα του ζήτησε να της δώσει προσωπικά του δεδομένα, προκειμένου να εξυπηρετηθεί. Ευτυχώς εκείνος δεν το έκανε και αφού βρήκε μία δικαιολογία τής υποσχέθηκε ότι θα την καλέσει σε λίγα λεπτά. Δεν το έκανε όμως ποτέ, διότι έσπευσε να μιλήσει με συγγενικό πρόσωπο της παλιάς του γνώριμης και αμέσως συνειδητοποίησε ότι επρόκειτο για απόπειρα απάτης, αφού ενημερώθηκε σχετικά πως η γιατρός είναι καλά, δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα και ότι πιθανότατα χάκαραν τον λογαριασμό της.
Πηγές της αστυνομίας στον Βόλο, που ρωτήθηκαν από τον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ εάν έχουν αναφορές για παρόμοιες περιπτώσεις, υπογράμμιζαν πως θα πρέπει οι χρήστες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στη χρήση των social media, διότι αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο οι καταγγελίες για απάτες που κυκλοφορούν και ουσιαστικά «απειλούν» τους χρήστες των social media και συγκεκριμένα του messenger στο Facebook.
Oι χρήστες λαμβάνουν από φίλους τους στο messenger ένα αυτοματοποιημένο μήνυμα, που τους καλεί να επιβεβαιώσουν τον λογαριασμό τους, ώστε να μην διαγραφεί. Με τον τρόπο αυτό οι κομπιναδόροι επιχειρούν να χακάρουν τους λογαριασμούς χρηστών, οι οποίοι -σύμφωνα με τους ειδικούς- σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να απαντούν σε τέτοια μηνύματα, ούτε φυσικά να δίνουν προσωπικά τους δεδομένα.
Χίθροου: Σε λειτουργία ξανά το αεροδρόμιο του Λονδίνου – Θα ξεκινήσουν σταδιακά κάποιες πτήσεις - Ποιες έχουν προτεραιότητα
Χίθροου (AP)
Επανέρχονται σταδιακά σε λειτουργία κάποια μέρη του αεροδρομίου Χίθροου
Λίγο μετά τις 5 το απόγευμα της Παρασκευής (21/3), τα φώτα στο κεντρικό κτίριο του τερματικού σταθμού 4 του Χίθροου άναψαν, μετά από πολλές ώρες και σύμφωνα με επίσημη ενημέρωση από το αεροδρόμιο, τα τεράστια προβλήματα που προκλήθηκαν από την πυρκαγιά έχουν αντιμετωπιστεί με την προσδοκία ότι αύριο ο αερολιμένας θα λειτουργεί κανονικά.
«Οι ομάδες μας εργάστηκαν ακούραστα μετά το περιστατικό για να εξασφαλίσουν ταχεία ανάκαμψη. Είμαστε πλέον σε θέση να επανεκκινήσουμε με ασφάλεια τις πτήσεις, δίνοντας προτεραιότητα στον επαναπατρισμό και τη μετεγκατάσταση των αεροσκαφών. Παρακαλείστε να μην ταξιδέψετε στο αεροδρόμιο, εκτός εάν η αεροπορική σας εταιρεία σας έχει συμβουλεύσει να το κάνετε» αναφέρει το αεροδρόμιο του Χίθροου σε ανακοίνωσή του στο X.
Η γκρίνια αποτελεί ένα συνηθισμένο φαινόμενο στις ανθρώπινες σχέσεις, μια συμπεριφορά που όλοι έχουμε συναντήσει – και, αν είμαστε ειλικρινείς, όλοι έχουμε υιοθετήσει κάποια στιγμή. Είναι εκείνες οι στιγμές που κάποιος ή και εμείς οι ίδιοι, εκφράζουμε συνεχή δυσαρέσκεια, παράπονα, ή κριτική για καταστάσεις που φαίνονται να μας ξεπερνούν. Αν και η γκρίνια συνήθως συνδέεται με αρνητικότητα, μπορεί να αποτελέσει έναν ανέλπιστο δάσκαλο, όπως όλες οι εμπειρίες μας άλλωστε.
Γιατί γκρινιάζουμε; Έχουμε ανικανοποίητες ανάγκες όπως η ανάγκη για αναγνώριση, κατανόηση ή υποστήριξη. Το αίσθημα απώλειας ελέγχου και ο φόβος της αλλαγής, Η αίσθηση ότι δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να αλλάξουμε μια κατάσταση επίσης ενδέχεται να προκαλέσει παράπονα και γκρίνια. Η συνήθεια να προσελκύουμε αρνητική προσοχή ως έμμεσος τρόπος επικοινωνίας, είναι μια συνήθεια που εδραιώνεται με την πάροδο του χρόνου, συχνά από την παιδική ηλικία, όταν μαθαίνουμε πως μας προσέχουν μόνο όταν κάνουμε κάτι (συνήθως ανεπιθύμητο ή ενοχλητικό) και τραβάμε έτσι την προσοχή των ενηλίκων φροντιστών μας.
Τι μπορούμε να μάθουμε από τη γκρίνια; Παρά τη φαινομενική αρνητικότητά της, η γκρίνια μπορεί να μας προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες: Είναι ένας καθρέφτης των εσωτερικών μας αναγκών και ανησυχιών. Αντί να την απορρίπτουμε, μπορούμε να αναρωτηθούμε: «Τι είναι αυτό που πραγματικά με ενοχλεί;». Φανερώνει περιοχές όπου αισθανόμαστε στασιμότητα, ανασφάλεια ή ανεπάρκεια. Είναι μια υπενθύμιση ότι χρειαζόμαστε δράση ή αλλαγή.
Growth mindset vs Fixed mindset Το growth mindset – η νοοτροπία ανάπτυξης, βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι ικανότητές μας μπορούν να εξελιχθούν μέσα από προσπάθεια, τη μάθηση και επιμονή. Αντίθετα, το fixed mindset θεωρεί ότι τα πράγματα είναι στατικά και δεν αλλάζουν. Εάν αντιμετωπίσουμε την γκρίνια ως φαινόμενο fixed mindset δηλαδή με το σκεπτικό: «Δεν αλλάζει τίποτα, όλα είναι άσχημα, πάντα έτσι γίνεται», ελάχιστα μπορούν να αλλάξουν και ενισχύεται η αίσθηση αδυναμίας μας, πράγμα που απλά θα διαιωνίσει την γκρίνια (μας). Εάν όμως την προσεγγίσουμε με growth mindset, μπορούμε να τη μετατρέψουμε σε ευκαιρία:
Ας θεωρήσουμε δεδομένο πως υπάρχει ο κατάλληλος και αποτελεσματικός τρόπος να εκφραστούν παράπονα.
Αναγνωρίζουμε το πρόβλημα ως ευκαιρία για βελτίωση και εντοπίζουμε τις διάφορες πτυχές του ζητήματος. Ρωτάμε: «Πώς μπορώ να το αλλάξω αυτό; Τι μπορώ να μάθω από αυτή την κατάσταση; Ποια (οργανωτική ίσως) αλλαγή θα προλάβαινε παρόμοια προβλήματα στο μέλλον;». Έτσι μετακινούμαστε από το παράπονο στη λύση.
Πώς να αντιδρούμε στη γκρίνια των άλλων Αρχικά με κατανόηση, συχνά, ο άλλος έχει ανάγκη απλώς να νιώσει ότι ακούγεται. Αποφεύγουμε να προσθέτουμε λάδι στη φωτιά με περισσότερα παράπονα.
Κατευθύνουμε τη συζήτηση προς τις παραμέτρους των παραπόνων που μπορούμε να τροποποιήσουμε. Κάποιοι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να βρίσκουν το γκρίζο ακόμα και στο πιο ηλιόλουστο τοπίο. Είναι σοφό να μάθουμε να αποστασιοποιούμαστε νοητικά και ενεργειακά από αυτή την κατάσταση. Επίσης εάν παρατηρήσουμε πως ένα άτομο συνεχώς και επανειλημμένως ταυτίζεται είτε με τον ρόλο του θύματος “όλοι τα έχουν βάλει μαζί μου” ή του σωτήρα “πάντα εγώ βγάζω το φίδι από την τρύπα”, κράτησε αποστάσεις ασφαλείας για την ψυχική σου υγεία. Αποτελεί ένδειξη πως η εικόνα που έχει το άτομο για τον εαυτό του και τους γύρω του είναι διαστρεβλωμένη και συχνά παγιωμένη.
Γενικά μπορούμε να θυμόμαστε την εξής φράση: Καλό είναι όταν το στόμα δουλεύει υπερωρίες, η λύση να μην έχει πάρει ρεπό. Η γκρίνια δεν χρειάζεται να είναι τοξική ή αδιέξοδη. Αντί να την απορρίπτουμε, μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε ως ευκαιρία για αυτογνωσία, δράση και ανάπτυξη. Εάν την αξιοποιήσουμε με προσοχή, μελέτη και επιμονή, έχουμε την δυνατότητα να μάθουμε νέους τρόπους επικοινωνίας, νέους τρόπους επίλυσης προβλημάτων και νέους τρόπους διαχείρισης αρνητικών σκέψεων και συναισθημάτων. Σε περίπτωση που προκύψει κάποια διαφωνία ή αντιπαράθεση, είναι σημαντικό να παραμένουμε επαγγελματίες και να μην αφήνουμε το προσωπικό να επηρεάσει την εργασία μας. Κάθε διαφωνία πρέπει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό και να μη συζητιέται με τρίτους στον χώρο εργασίας, ώστε να διατηρούμε το επαγγελματικό κλίμα. Μόνο όταν τη δούμε υπό το φως του growth mindset, η γκρίνια παύει να είναι ενοχλητικός θόρυβος που εξελίσσεται σε τοξικότητα και γίνεται μια φωνή που μας καλεί να προχωρήσουμε μπροστά.
Μια νέα δεξιότητα Το να εκφράζεις ένα παράπονο, να δίνεις ένα εποικοδομητικό feedback ή να εκφράζεις μια παρατήρηση για κάτι που σε ενόχλησε, είναι μια δεξιότητα που απαιτεί ευαισθησία, σεβασμό και αποτελεσματική επικοινωνία. Οι δεξιότητες είναι σαν τους μυς, όσο τους χρησιμοποιείς δυναμώνουν, όταν τους αγνοείς ατροφούν. Όταν γίνεται σωστά, οδηγεί στην καλύτερη λύση, δυναμώνει τις σχέσεις και βοηθάει και όλες τις πλευρές να αναπτυχθούν. Το εποικοδομητικό feedback δεν είναι μια επίθεση, αλλά μια πρόσκληση για συζήτηση. Ο κατάλληλος τόνος φωνής, η κατάλληλη στιγμή, ο κατάλληλος χώρος αλλά και επιλογή λέξεων είναι καθοριστικής σημασίας. Δεν ξεχνάμε πως στόχος είναι να βρεθεί μια λύση που ικανοποιεί και τους δυο. Δεν είναι να κατηγορήσουμε, να κάνουμε δικαστήριο, ούτε προσπαθούμε να αποδείξουμε ποιος φταίει, ποιος έχει δίκιο κι άλλα τέτοια. Μιλάμε για συγκεκριμένη συμπεριφορά και δεν φέρνουμε στη συζήτηση όλες τις παραλείψεις από το 2005 και μετά. Όταν δίνεις feedback με σεβασμό και ευαισθησία, δείχνεις ότι νοιάζεσαι για την σχέση και θέλεις να βελτιωθεί η κατάσταση. Δείχνεις επίσης ότι τον θεωρείς ισότιμο, ότι ενδιαφέρεσαι για τα συναισθήματά του.
START STOP CONTINUE Οι εξής τρόποι έκφρασης έχουν αποδειχτεί αποτελεσματικοί σε τέτοιες συζητήσεις: Αντί για “εσύ πάντα…” λέμε “νιώθω ότι…” ή “ έχω παρατηρήσει ότι συμβαίνει…”. Στοχεύουμε σε έναν διάλογο με σεβασμό και όχι σε μονόλογο ή 10 λεπτά κήρυγμα. Αντί για να αναλύσουμε μέχρι θανάτου το πρόβλημα και να πληγώσουμε ο ένας τον άλλον, προτείνουμε πιθανούς τρόπους για να βελτιωθεί η κατάσταση.
Ένα άλλο δοκιμασμένο και αποτελεσματικό μοντέλο ανατροφοδότησης, είναι η μέθοδος “START – STOP – CONTINUE”. Ουσιαστικά λες τι χρειάζεται να ξεκινήσει να κάνει κάποιος. Τι χρειάζεται να σταματήσει να κάνει και τι να συνεχίσει, τι ήδη κάνει καλά δηλαδή. Για να γίνει αυτό με τον σωστό τρόπο, καλό είναι να προηγείται μια σφαιρική αξιολόγηση της κατάστασης ή συμπεριφοράς και όχι η μονομερής εστίαση σε κάτι αρνητικό. Πάμε δηλαδή να φωτίσουμε τα καλά σημεία και να διορθώσουμε τα λίγο πιο σκοτεινά.
Πως να ακούσεις όταν δέχεσαι feedback; Η ικανότητα να ακούμε, είναι εξίσου σημαντική με την ικανότητα να προσφέρουμε feedback. Όταν κάποιος εκφράζει μια ανησυχία ή παρατήρηση, προσπαθούμε να μην το ερμηνεύσουμε ως επίθεση. Ακούμε και παρατηρούμε τι συμβαίνει χωρίς να διακόπτουμε. Αν δεν καταλαβαίνεις κάτι, ζήτησε περισσότερες πληροφορίες, όπως παραδείγματα. Σκέψου πώς μπορείς να βελτιωθείς, ακόμα κι αν διαφωνείς εξέτασε με ηρεμία να δεις αν υπάρχει κάτι χρήσιμο που μπορείς να αποκομίσεις από το feedback. Καλό είναι να αποφεύγουμε γενικεύσεις όπως τις λέξεις “πάντα” ή “ποτέ” και να εστιάσουμε σε συγκεκριμένα παραδείγματα ή συμπεριφορές.
Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε τα προβλήματα όσο είναι ακόμα μικρά, ώστε να μπορούμε να τα διαχειριστούμε εγκαίρως και να αποτρέψουμε την κλιμάκωσή τους. Έτσι εξασφαλίζουμε ότι η λύση θα είναι πιο εύκολη και πιο αποδοτική για όλους. Εάν ένα πρόβλημα επεκταθεί, θα είναι απαραίτητες δραστικές και ίσως δυσάρεστες επεμβατικές ενέργειες που θα αποφέρουν μεν αποτέλεσμα, αλλά θα μεσολαβήσει ένα διάστημα όπου όλοι οι εμπλεκόμενοι θα χρειαστεί να ξεβολευτούν και να προσαρμοστούν σε νέα δεδομένα ή σε νέα μέτρα. Είναι επίσης σημαντικό να εξετάσουμε εάν και κατά πόσο έχουμε πέσει θύμα των ίδιων μας των προσδοκιών από τους άλλους. Μια σχέση που αντέχει το εποικοδομητικό feedback είναι μια σχέση που μπορεί να αναπτυχθεί και να γίνει πιο δυνατή, πιο ειλικρινής και ανθεκτική.
Γυναίκα…Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη… 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σε ένα έρμο 24ώρο! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα!
Μόνο μία στις 10 θεραπείες για τον πόνο στη μέση είναι πραγματικά αποτελεσματική, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι μόλις μία θεραπεία για την οξεία οσφυαλγία και πέντε θεραπείες για τη χρόνια οσφυαλγία ήταν «αποτελεσματικές».
Αυτές περιλαμβάνουν τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ιβουπροφαίνη, για τον οξύ πόνο στη μέση.Για τηνμακροχρόνια οσφυαλγία, οι θεραπείες που βρέθηκαν ότι είναι αποτελεσματικές ήτανη άσκηση, η σπονδυλοδεσία, το taping (εφαρμογή ταινιών κινησιοθεραπείας), τα αντικαταθλιπτικά και τα φάρμακα που στοχεύουν στους υποδοχείς πόνου.
Ακόμη και αυτοί οι τρόποι αντιμετώπισης όμως, προκάλεσαν μικρή μείωση του πόνου σε σύγκριση με ένα εικονικό φάρμακο.
Οι ερευνητές παραδέχονται ότι δεν μπορούν να συστήσουν ανεπιφύλακτα κάποια συγκεκριμένη μορφή θεραπείας επειδή τα πιθανά οφέλη είναι ελάχιστα.
Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι τρόποι αντιμετώπισης που έχουν απορριφθεί ως «μη αποτελεσματικοί» ή ασαφείς.
Και από αυτούς που λειτουργούν όμως, οι ειδικοί σημειώνουν ότι είναι ελάχιστα πιο αποτελεσματικοί από το εικονικό φάρμακο.
Τα ευρήματα είναι απογοητευτικά για τους ανθρώπους που υποφέρουν από πόνους στη μέση, οι οποίοι συχνά γίνονται εξουθενωτικοί.
Ο πόνος στη μέση είναι η πιο κοινή μορφή πόνου που βιώνουν οι ενήλικες, καθώς επηρεάζει οκτώ στους 10 Αμερικανούς και έξι στους 10 Βρετανούς. Συνήθως όμως, δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία.
Οι ερευνητές, από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία, ζήτησαν περισσότερη έρευνα για την εξεύρεση θεραπειών για τον πόνο στη μέση.
«Η ανασκόπησή μας δεν βρήκε αξιόπιστα στοιχεία ότι κάποια από τις διαθέσιμες θεραπείες είναι αποτελεσματική. Υπάρχει σαφής ανάγκη για μεγάλες, υψηλής ποιότητας, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες, για τη μείωση της αβεβαιότητας στις εκτιμήσεις αποτελεσματικότητας για πολλές μη χειρουργικές και μη παρεμβατικές θεραπείες», αναφέρουν.
Οι ερευνητές έκαναν ανασκόπηση στοιχείων από 301 προηγούμενες δοκιμές που κάλυπταν 56 μη χειρουργικές θεραπείες για τον πόνο στη μέση σε ενήλικες.
Οι ασθενείς ανέφεραν την ένταση του πόνου κατά την έναρξη της δοκιμής και ξανά μετά τη θεραπεία.
«Τα στοιχεία δείχνουν ότι μόλις μία στις δέκα κοινές μη χειρουργικές και μη παρεμβατικές θεραπείες για τον πόνο στη μέση είναι αποτελεσματικές, παρέχοντας μικρά αναλγητικά οφέλη πέραν του εικονικού φαρμάκου».
Σημείωσαν επίσης ότι η άσκηση, το παυσίπονο παρακεταμόλη και οι ενέσεις κορτικοστεροειδών «πιθανώς προκαλούν μικρή έως καμία διαφορά στον πόνο» για σοβαρά προβλήματα στη μέση.
Τα αντιβιοτικά και τα αναισθητικά διαπιστώθηκε επίσης ότι «δεν είναι αποτελεσματικά» για μακροχρόνια προβλήματα στη μέση.
Οι υπόλοιπες παρεμβάσεις που μελετήθηκαν είχαν «ασαφή αποτελεσματικότητα», γεγονός που ώθησε τους συγγραφείς να ζητήσουν περισσότερες μελέτες για να εξετάσουν την «εναπομείνασα αβεβαιότητα» που περιβάλλει ορισμένες θεραπείες για τον πόνο στη μέση.
Ενώ τα στοιχεία κρίθηκαν ασαφή, έδειξαν ότι ορισμένες από αυτές τις θεραπείες είναι αποτελεσματικές για τον οξύ πόνο στη μέση.
Για παράδειγμα, οι συγγραφείς διαπίστωσαν ότι η βεβαιότητα των αποδεικτικών στοιχείων για τον βελονισμό ήταν «χαμηλή», αλλά οι διαθέσιμες πληροφορίες στις μελέτες που εξετάστηκαν, δείχνουν ότι μπορεί να προσφέρει μέτρια μείωση του πόνου τόσο στον οξύ όσο και στον χρόνιο πόνο στη μέση.
Παρότι το μασάζ θεωρείται ότι προκαλεί μεγάλη μείωση του πόνου, τα αποδεικτικά στοιχεία γι' αυτόν τον ισχυρισμό είναι «ελάχιστα».
Οι ειδικοί συνιστούν για τη διαχείριση του πόνου παγοθεραπεία, θερμότητα, ανάπαυση, ακινητοποίηση και άσκηση για τη διαχείριση του πόνου, σε συνδυασμό με αντιφλεγμονώδη και ακεταμινοφαίνη.
Διευκρινίζουν επίσης ότι η διάγνωση του πόνου στη μέση περιλαμβάνει μια ποικιλία συμπτωμάτων, που σημαίνει ότι «δεν ταιριάζει σε όλους η ίδια θεραπεία».
Εάν η πρώτη προσέγγιση δεν αποδώσει, οι ασθενείς θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε μεγαλύτερο εύρος θεραπειών.
Ο φυσικοθεραπευτής Ash James, δήλωσε: «Ο πόνος στη μέση είναι πολύπλοκος και στην εκδήλωσή του συμβάλλουν πολλοί παράγοντες, οπότε καμία θεραπεία δεν λειτουργεί για όλους. Οι φυσικοθεραπευτές είναι ειδικευμένοι στον εντοπισμό των βαθύτερων αιτιών του πόνου και στην προσαρμογή των θεραπειών ώστε να ανταποκρίνονται στις μοναδικές ανάγκες του κάθε ατόμου. Μέσω μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης, μπορούν να διερευνήσουν ένα ευρύ φάσμα παραγόντων που μπορεί να συμβάλλουν στη δυσφορία, όπως το άγχος, ο φόβος της κίνησης, ο κακός ύπνος, το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η επαγγελματική καταπόνηση και η ανεπαρκής σωματική δραστηριότητα. Οι περισσότερες περιπτώσεις πόνου στη μέση, αν και δυσάρεστες, δεν είναι σοβαρές και, με τις σωστές συμβουλές και την έγκαιρη παρέμβαση, συνήθως υποχωρούν γρήγορα».
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση BMJ.
Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν το Μόμπι-Ντικ ως ένα μυθιστόρημα για έναν καπετάνιο που κυνηγά μια γιγαντιαία λευκή φάλαινα. Αλλά κάτω από την επιφάνεια, είναι κάτι περισσότερο, είναι μια μελέτη της εμμονής, της φιλοδοξίας και των ορίων του ανθρώπινου ελέγχου. Στο κέντρο του μυθιστορήματος βρίσκεται ο Καπετάνιος Άχαμπ, ένας άνθρωπος που έχει επιτρέψει στην εκδίκηση να τον καταναλώσει. Η ιστορία του είναι μια προειδοποίηση για το τι συμβαίνει όταν αφήνουμε μια μοναδική ιδέα να κυριεύσει τη ζωή μας. Ο Άχαμπ δεν ήταν πάντα έτσι. Ήταν κάποτε ένας μεγάλος φαλαινοθήρας, ένας σεβαστός καπετάνιος. Αλλά σε ένα προηγούμενο ταξίδι, ο Μόμπι Ντικ—μια τεράστια λευκή φάλαινα—επιτέθηκε στο πλοίο του και του πήρε το πόδι.
Οι περισσότεροι άντρες θα το θεωρούσαν ατυχία και θα προχωρούσαν. Όχι όμως ο Άχαμπ. Η πληγή δεν ήταν μόνο σωματική. Έγινε σύμβολο όλων όσων δεν μπορούσε να ελέγξει. Έβλεπε τον Μόμπι Ντικ όχι ως ζώο, αλλά ως εχθρό. Μια δύναμη της φύσης που τον αδίκησε. Και θα τον έκανε να πληρώσει γι’ αυτό. Από εδώ αρχίζει η πτώση του. Αντί να θεραπευτεί, ο Άχαμπ αφήνει την πληγή να τον καθορίσει. Ολόκληρη η ύπαρξή του περιορίζεται σε έναν στόχο: να σκοτώσει τη φάλαινα.
Αυτό που κάνει την ιστορία του Άχαμπ τραγική δεν είναι μόνο ότι καταναλώνεται από την εκδίκηση, αλλά ότι βλέπει τη δική του πτώση και δεν μπορεί να τη σταματήσει. Καταλαβαίνει ότι αυτό που κάνει είναι παράλογο, αλλά δεν μπορεί να σταματήσει τον εαυτό του.
Λέει στο πλήρωμά του ότι ο Μόμπι Ντικ δεν είναι μόνο μια φάλαινα, αλλά ένας πράκτορας της μοίρας, κάτι κακό που πρέπει να καταστραφεί. Ο πρώτος του σύντροφος, ο Στάρμπακ, προσπαθεί να του μιλήσει λογικά. Του υπενθυμίζει ότι η εκδίκηση απέναντι σε ένα ζώο είναι τρέλα. Αλλά ο Άχαμπ δεν ακούει. Είναι πολύ βαθιά μέσα.
Αυτή είναι η φύση της εμμονής, να διαστρεβλώνει την αντίληψη. Ο Άχαμπ δεν βλέπει πλέον τον εαυτό του ως καπετάνιο φαλαινοθηρίας. Βλέπει τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο σε αποστολή, που μάχεται ενάντια σε κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο. Και είναι διατεθειμένος να θυσιάσει τα πάντα—το πλήρωμά του, το πλοίο του, ακόμη και τη δική του ζωή—για να το πετύχει.
Ο Μόμπι Ντικ είναι κάτι περισσότερο από μια φάλαινα. Είναι σύμβολο της φύσης, της μοίρας ή ακόμα και του Θεού—κάτι απέραντο και αδιάφορο, κάτι που δεν μπορεί να ελεγχθεί.
Ο Άχαμπ πιστεύει ότι μπορεί να επιβάλει τη θέλησή του στον κόσμο. Πιστεύει ότι αν είναι αρκετά δυνατός, αποφασισμένος, μπορεί να λυγίσει την πραγματικότητα για να ταιριάξει στις επιθυμίες του. Λέει ακόμη, “Θα χτυπούσα τον ήλιο αν με πρόσβαλε.” Αυτό είναι ύβρις. Η πεποίθηση ότι η ανθρώπινη θέληση είναι ισχυρότερη από τη φύση την ίδια. Και στο τέλος, αυτό οδηγεί στην καταστροφή του.
Το πλοίο, το Πίκουοντ, είναι ένας κόσμος από μόνο του. Το πλήρωμα προέρχεται από κάθε γωνιά της γης, εκπροσωπώντας διαφορετικούς πολιτισμούς, πεποιθήσεις και τρόπους ζωής. Αλλά μόλις ξεκινήσουν το ταξίδι, όλοι πέφτουν υπό τον έλεγχο του Άχαμπ.
Αρχικά, δεν καταλαβαίνουν τι έχουν υπογράψει. Νομίζουν ότι αυτό είναι απλά μια ακόμη αποστολή φαλαινοθηρίας. Αλλά σιγά-σιγά, η τρέλα του Άχαμπ εξαπλώνεται. Δίνει παθιασμένους λόγους. Ανακατεύει τα συναισθήματά τους. Τους πείθει ότι η αποστολή του είναι η αποστολή τους.
Και δεν είναι αυτό που θαυμάζουμε; Γιορτάζουμε τους ανθρώπους που αψηφούν τις πιθανότητες, που αμφισβητούν το αδύνατο. Η ένταση του Άχαμπ είναι η ίδια ποιότητα που κινεί τους εξερευνητές, τους εφευρέτες και τους επαναστάτες. Αλλά υπάρχει μια λεπτή γραμμή μεταξύ αποφασιστικότητας και τρέλας. Η διαφορά είναι η προοπτική. Ο Άχαμπ δεν έχει καμία. Έχει χάσει την ικανότητα να κάνει πίσω και να αναρωτηθεί: Αξίζει αυτό;
Όταν ο Άχαμπ τελικά βρίσκει τον Μόμπι Ντικ, η μάχη είναι άγρια. Τρεις ημέρες κυνηγιού. Το πλοίο είναι χτυπημένο. Το πλήρωμα είναι τρομοκρατημένο. Αλλά ο Άχαμπ δεν σταματά.
Στο τέλος, η φύση κερδίζει. Το Πίκουοντ καταστρέφεται. Το πλήρωμα σκοτώνεται. Ο Άχαμπ, μπερδεμένος στο δικό του καμάκι, σύρεται στη θάλασσα από το ίδιο το πλάσμα που κυνηγούσε. Μόνο ένας άντρας επιβιώνει: ο Ισμαήλ, ο αφηγητής. Μόνος του μένει για να πει την ιστορία—μια υπενθύμιση ότι η εμμονή δεν καταστρέφει μόνο τον εμμονικό, αλλά και όλους γύρω του.
Ο Μόμπι-Ντικ δεν αφορά μόνο τη φαλαινοθηρία. Αφορά το πόσο επικίνδυνο είναι να αφήσουμε μια ιδέα να κυριεύσει τη ζωή μας. Το λάθος του Άχαμπ δεν ήταν ότι ήθελε εκδίκηση—ήταν ότι το άφησε να γίνει τα πάντα. Όλοι έχουμε φιλοδοξίες. Όλοι κυνηγάμε πράγματα. Αλλά το ερώτημα είναι: Με ποιο κόστος;
Ο Άχαμπ δεν έχασε επειδή ήταν αδύναμος. Έχασε επειδή αρνήθηκε να δεχτεί ότι μερικά πράγματα είναι μεγαλύτερα από εμάς. Ότι κάθε μάχη δεν μπορεί να κερδηθεί. Και ότι μερικές φορές, το πιο δύσκολο πράγμα να κάνεις δεν είναι να συνεχίσεις να προχωράς. Είναι να αφήσεις.
