Ποια αφρόλουτρα και σαμπουάν περιέχουν τοξική χημική ουσία – Πωλούνται σε σούπερ μάρκετ του Βόλου
Μεγαλώνει η λίστα με τα δημοφιλή στο ευρύ κοινό και με προσιτές τιμές καλλυντικά που αποσύρθηκαν από την αγορά της Ιταλίας και εξέδωσε για αυτά ανακοίνωση λόγω κινδύνου της υγείας των καταναλωτών, το Σύστημα Ταχείας Ειδοποίησης της ΕΕ για επικίνδυνα μη εδώδιμα προϊόντα.
Εκτός από την ανάκληση του αφρόλουτρου Dove του σαμπουάν Fructis και της βαφής μαλλιών Garnier και L’OREAL PARIS στη λίστα περιλαμβάνονται επίσης και άλλες γνωστές στη χώρα μας μάρκες σαμπουάν, μαλακτικές μαλλιών, βαφές μαλλιών, κολόνιες, μαντηλάκια ντεμακιγιάζ κ.α. τα οποία έχει κατασχέσει ήδη η οικονομική αστυνομία της Ιταλίας Guardia di Finanza.Μάλιστα η ΚΡΕΜΑ ΜΑΛΛΙΩΝ/BALSAM ορχιδέα orhidee Garnier παρτίδα 36H501 Barcode 3600540930774 παράγεται στην Ελλάδα.
Όλα τα προϊόντα που ανακλήθηκαν έχουν ένα κοινό συστατικό: τη χημική ουσία 2-(4-τριτ-βουτυλοβενζυλ) προπιοναλδεΰδη (BMHCA) ή αλλιώς Lilial, ενός αρώματος που έχει ταξινομηθεί ως τοξικό και έχει απαγορευτεί η χρήση τους σε καλλυντικά από τον Μάρτιο του 2022 στην ΕΕ. Το Lilial μπορεί να βλάψει το αναπαραγωγικό σύστημα (στειρότητα), μπορεί να βλάψει την υγεία του αγέννητου παιδιού και μπορεί να προκαλέσει ευαισθητοποίηση του δέρματος. Επιπλέον, η ταξινόμηση στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χημικών Προϊόντων ECHA στις καταχωρίσεις REACH, προσδιορίζει ότι αυτή η ουσία είναι επιβλαβής σε περίπτωση κατάποσης, είναι επιβλαβής για την υδρόβια ζωή με μακροχρόνιες επιπτώσεις, προκαλεί ερεθισμό του δέρματος και μπορεί να προκαλέσει αλλεργική δερματική αντίδραση.
Στη Λίστα περιλαμβάνονται πολλά προϊόντα Nivea, Garnier, L’OREAL PARIS, Dove και Neutro Roberts όπως και το άρωμα της Ferragamo!
Πιο αναλυτικά η λίστα ανακλήσεων του 2024 περιλαμβάνει επίσης μεταξύ άλλων:
Πρόστιμο 742.000 ευρώ στην εταιρεία κατεψυγμένων λαχανικών «ΑΙΝΟΣ ΑΕΒΕ»
Πρόστιμο στην εταιρία κατεψυγμένων λαχανικών «ΑΙΝΟΣ», από τον υπουργό Ανάπτυξης Κώστα Σκρέκα.
Mε απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, Κώστα Σκρέκα επιβάλλεται πρόστιμο ύψους 742.000 ευρώ, στην εταιρεία κατεψυγμένων λαχανικών «ΑΙΝΟΣ ΑΕΒΕ», για παράβαση του άρθρου 54 του ν. 5045/29-07-2023 σχετικά με την περιστολή φαινομένων αθέμιτης κερδοφορίας, έπειτα από ελέγχους που διενήργησε η Διυπηρεσιακή Μονάδα Ελέγχου της Αγοράς (ΔΙΜΕΑ).
Συγκεκριμένα, ύστερα από τη διενέργεια επισταμένων ελέγχων σε 72 κωδικούς προϊόντων (1/7/2023 έως 30/9/2023), διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία σε 50 κωδικούς αποκόμιζε μεγαλύτερο περιθώριο μικτού κέρδους από αυτό που ορίζει η σχετική νομοθεσία.
Ο Υπουργός Ανάπτυξης, Κώστας Σκρέκας, δήλωσε σχετικά: «Η μάχη για την καταπολέμηση της ακρίβειας και των φαινομένων αισχροκέρδειας είναι συνεχής και καθημερινή. Οι έλεγχοι είναι διαρκείς, θα εντείνονται και όπου προβλέπεται από τη νομοθεσία θα επιβάλλονται τσουχτερά πρόστιμα. Δεν εφησυχάζουμε μέχρι να επικρατήσει η τάξη και η ευνομία σε όλη την αγορά. Η πάταξη κάθε παράνομης δραστηριότητας και η προστασία των καταναλωτών είναι υποχρέωσή μας. Μοναδικό κριτήριο της κυβέρνησης και του υπουργείου Ανάπτυξης είναι η εφαρμογή του νόμου και η στήριξη των νοικοκυριών που πλήττονται από τον πληθωρισμό».
Στα δικά μου όνειρα, ταβάνι είναι μόνο τα θέλω μου!
Ονειροπόλα, θα μπορούσε να είναι το όνομά μου άνετα. Από τότε που με θυμάμαι ή και όχι, έβαζα τα ‘θέλω’ μου σημαία κι αυτά δημιουργούσαν το δρόμο. Αποτελούσαν το λόγο να ζω, να αγωνίζομαι, να αντέχω και να στέκομαι ξανά όταν έπεφτα. Δε με ένοιαζε η γνώμη κανενός, μήτε άλλαζα κάτι. Ανέκαθεν έκανα τα πάντα για τους ανθρώπους που αγαπώ, όχι όμως να διαπραγματευτώ ένα όνειρο, μια επιθυμία, έναν διακαή πόθο.
Τα ‘θέλω’ μου, είναι το μόνο ταβάνι που μπορώ να δω και να δεχτώ σε αυτή τη ζωή. Επίμονη, εμμονική ίσως, πεισματάρα, ανυπόμονη τόσο όσο και φριχτά ενθουσιώδης, όμως σε καμία περίπτωση δε θα έκανα κάτι εις βάρος άλλου για να καρπωθώ τα ευσεβή ζητούμενά μου. Αυτονόητο ότι δε θα ρωτήσω, δε θα εξηγήσω και κυρίως δε θα απολογηθώ. Αν εγκαταλείψω κάτι, θα είναι αποκλειστικά δική μου απόφαση κι επιλογή.
Σε θέλω δίπλα μου λοιπόν, να στηρίζεις εμένα και τα θέλω μου. Θέλω αν μπορείς σαφώς να με βοηθήσεις με όποιον τρόπο να τα αγγίξω ή αν όχι, τουλάχιστο να με καταλαβαίνεις. Δε θέλω να φανταστώ ούτε να ζήσω ότι θα μου βάλεις όρια ή φρένο, ότι θα αποπειραθείς να μου αλλάξεις γνώμη. Αν δεν χαίρεσαι με τις επιθυμίες μου ή δεν γίνουν και δικές σου – γιατί όχι;- τι νόημα έχει; Αν δεν γίνεις η δύναμη και η έμπνευσή μου, ποια η ουσία;
Κι αν κάνω λάθος κι αν δεν είναι τελικά σπουδαίο ή χρήσιμο το κάθε μου θέλω, θα ήθελα να το ανακαλύψω μόνη μου και σίγουρα δε θα εκτιμούσα, μήτε θα αξιοποιούσα μια λογοκρισία, μια ικανοποίηση κι ό,τι είδους επίδειξη. Μπορεί κάποιες μου λαχτάρες να μείνουν σταθερές στο χρόνο μέχρι να πραγματοποιηθούν ή κι όχι. Άλλες ίσως τις εγκαταλείψω ή τις διαφοροποιήσω στην πορεία. Επιπρόσθετα, μπορεί να σταματήσω το οτιδήποτε για όποιο λόγο, ακόμη και κάνοντας χατίρια. Ταβάνι όμως θα αποτελούν πάντα όσα θέλω, με τον τρόπο που τα θέλω! Τα όνειρά μου, μου ανήκουν!
Οι Πλατωνιστές του Κέιμπριτζ ήταν μια ομάδα πλατωνικών φιλοσόφων και χριστιανών θεολόγων στην Αγγλία κατά τον 17ο αιώνα, γνωστοί για τις προσπάθειές τους να συμφιλιώσουν τη χριστιανική θεολογία με τη φιλοσοφία του Πλάτωνα και άλλων αρχαίων στοχαστών ( Βλ. άρθρο για τον Πλατωνισμό και τον Νεοπλατωνισμό ). Αποτελούσαν μέρος ενός ευρύτερου πνευματικού κινήματος γνωστού συλλογικά ως « Αγγλική Αναγέννηση », το οποίο προσπάθησε να αναζωογονήσει το ενδιαφέρον για την κλασική μάθηση και να προωθήσει μια πιο ορθολογική προσέγγιση της θρησκείας και της φιλοσοφίας. Η ομάδα (όλες οι οποίες συνδέθηκαν με το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ κατά τον 17ο αιώνα) περιελάμβαναν τον Benjamin Whatcote (πρόκληση του Kings College του Cambridge), τον κληρικό και θεολόγο Ralph Cudworth , τον φιλόσοφο Henry More , τον θεολόγο Peter Sterry και τον επίσκοπο George Rust. μεταξύ άλλων.
Οι Πλατωνιστές του Κέιμπριτζ διερεύνησαν την έννοια του « θεϊκού λόγου ». Πιστεύοντας ότι το σύμπαν διέπεται από μια λογική αρχή, την οποία ταύτισαν με τον χριστιανικό θεό. Αυτή η ιδέα ήταν εμπνευσμένη από τη φιλοσοφία του Πλάτωνα, ο οποίος είχε υποστηρίξει ότι ο φυσικός κόσμος ήταν απλώς μια αντανάκλαση μιας ανώτερης, υπερβατικής πραγματικότητας. Αυτοί οι φιλόσοφοι προσπάθησαν να αποδείξουν ότι η λογική και η πίστη δεν ήταν ασύμβατες, αλλά μάλλον συμπληρωματικές πτυχές μιας ολιστικής κοσμοθεωρίας. Μεγάλη έμφαση δόθηκε επίσης στην ηθική αρετή. Πίστευαν ότι η αληθινή γνώση του θεού μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω μιας ζωής ηθικής ακεραιότητας και πνευματικής πειθαρχίας. Αυτή η ιδέα ήταν σε αντίθεση με τις επικρατούσες θεολογικές απόψεις που έδιναν έμφαση στο δόγμα και το τελετουργικό έναντι της προσωπικής ευσέβειας και της ηθικής συμπεριφοράς. Οι Πλατωνιστές υποστήριξαν ότι η λογική και η συνείδηση ήταν τα κλειδιά για την κατανόηση της θεϊκής τάξης και τη δίκαιη ζωή.
Οι Πλατωνιστές του Κέιμπριτζ ήταν επίσης γνωστοί για το ενδιαφέρον τους για τη μεταφυσική και τη φύση της πραγματικότητας. Απέρριψαν τη μηχανιστική άποψη του σύμπαντος που ήταν δημοφιλής στους συγχρόνους τους, αντ' αυτού υποστηρίζοντας μια πιο ολιστική και οργανική αντίληψη της φύσης. Πίστευαν ότι ο φυσικός κόσμος ήταν άφθονος με στοιχεία πνευματικής σημασίας και ότι όλα τα όντα ήταν αλληλένδετα σε έναν κοσμικό ιστό νοήματος. Αυτή η ιδέα επέτρεψε την καλύτερη κατανόηση της ανθρώπινης φύσης και της σχέσης μεταξύ του ατόμου και του θείου.
Συμπερασματικά, οι Πλατωνιστές του Κέιμπριτζ συνέβαλαν σημαντικά στους τομείς της φιλοσοφίας, της θεολογίας και της ηθικής, προσπαθώντας να συνδυάσουν την αρχαία σοφία και τη σύγχρονη επιστήμη, προκειμένου να δημιουργήσουν μια συνολική κοσμοθεωρία που θα μπορούσε να καθοδηγήσει τα άτομα στην αναζήτηση της αλήθειας και της ηθικής καλοσύνης. Αν και οι ιδέες τους δεν έβρισκαν πάντα την εύνοια των συγχρόνων τους, η κληρονομιά τους συνεχίζει να εμπνέει τους μελετητές και τους αναζητητές της σοφίας.
Ο άνθρωπος είναι «ζώο πολιτικό», λέει ο Αριστοτέλης. Εκτός ανθρώπινης κοινωνίας είναι «ή θηρίο ή θεός».
Ισορροπεί εκεί, ανάμεσα στο άνω και στο κάτω όριο, χάρη στην κοινωνικοπολιτική αυτοθέσμιση. Τη θεμελιωμένη σε δύο αντίρροπες δυνάμεις: την αυθυπερβατική αμοιβαιότητα /φιλότητα και το αυθυποβατικό / ανταγωνιστικό νείκος. Η ανοδική δύναμη ενεργοποιείται από τη Θεοεπιθυμία του. Η καθοδική από την Φιλαυτία του.
Ο Εαυτός αναγνωρίζεται από την Ταυτότητα της Προσωπικότητάς του. Μπορούμε να πούμε, ότι είναι αληθινός, όταν ο Βίος του έχει διαχρονικό άξονα. Ενώ υπόκειται, δηλαδή, στον φυσικό νόμο της τροπής, κατά κάποιον τρόπο τον υπερβαίνει, υπακούοντας στην αρχή της αυτοομοιότητας / ομοιόστασης. Αντίθετα: μπορούμε να πούμε, ότι είναι ψεύτικος ο Εαυτός, όταν ο Βίος του δεν έχει διαχρονικό άξονα.
Ο Εαυτός της γένεσης και της ακμής των πολιτισμών, διαφέρει από τον Εαυτό της παρακμής και της κατάρρευσής τους. Οι πρώτος, ανταποκρίνεται στην περιγραφή «πώς δενότανε τ’ ατσάλι». Είναι «ηρωικός». Ο Εαυτός της παρακμής, κινούμενος ανάμεσα στους κεκτημένους θεσμούς, σα να μην τον αφορούν, μοιάζει με τον υπνοβάτη, που δεν καταλαβαίνει πού βρίσκεται. Ο τρίτος, «αναγνωρίζει τον εαυτό του» στους στίχους: «Άστε με ήσυχο όλοι, θέλω να ζήσω ελεύθερος, δίχως ταυτότητα πια».
Αληθινός είναι, λοιπόν, μόνο ο πρώτος. Ο δεύτερος είναι ψεύτικος. Ενώ ο τρίτος, δεν έχει καν Εαυτό.
Το «ομοιωθήναι θεώ κατά το δυνατόν», είναι εφικτό σύμφωνα με τον Πλάτωνα. Καθώς επίσης και για την πλειάδα των κατά Χριστόν ομολόγων του. Το «θεωθήναι», μέσω του «ομοιωθήναι», ήταν το ζητούμενο της κεντρικής φιλοσοφικής Παράδοσης του αρχαίου και του βυζαντινού Ελληνισμού.
Ας δούμε, υπ’ αυτό το πρίσμα, τη νεωτερική εμπειρία του «θεωθήναι». Η θεοεπιθυμία συνδέεται, κατ’ αρχήν, με την πηγαία ελευθερία «να έχω αυτό που θέλω, εδώ και τώρα». Το πρωτοβλέπουμε στην δυσανεξία του μωρού, σε ό,τι αντίκειται στο «θέλημά» του. Το «πρόβλημα είναι», είπαμε, ότι το «μωρό» δεν γνωρίζει ακόμη την «αρχή της πραγματικότητας». Και δεν καταλαβαίνει την αξία της «αναβεβλημένης απόλαυσης», ως εύλογης μορφής αυθυπέρβασης.
Είμαστε ακόμη στην «ηρωική» εποχή. Εναποθέτουμε τη λύση του «προβλήματος» στην κοινωνική Εκπαίδευση του παιδιού. Όταν όμως το παιδί, εσωτερικεύοντας την εν λόγω διττή αρχή, θα έχει γίνει ο άνθρωπος-υποκείμενο του νεωτερικού πολιτισμού, η θεοεπιθυμία του θα έχει ταυτιστεί, ανεπαισθήτως, με το υπόδειγμα θεοεικόνας, που ενσαρκώνει πρωτίστως η δεσπόζουσα πολιτική «Κεφαλή».
Στην ανοδική φάση, της γένεσης και της ακμής του νεωτερικού Εαυτού, την άρχουσα Θεοεικόνα θα την ενσαρκώσουν «προμηθεϊκές» και «φαουστικές» μορφές. Στην εποχή του μοντερνισμού, θα ακολουθήσουν φιγούρες τύπου Χίτλερ και Στάλιν. Και όταν αυτές ξεπεραστούν, με την είσοδο στη φάση του μεταμοντερνισμού, στον θρόνο του Πλανητάρχη Δία, θα ανέλθει η αλήστου μνήμης θεοφιγούρα με το σαξόφωνο και τα «ανάρμοστα» πταίσματα. Που αντί για τους κεραυνούς, θα έχει πρόχειρες τις «έξυπνες βόμβες» πλουτωνίου, δοκιμάζοντάς τες στην άτυχη Σερβία. Για να ακολουθήσουν, στην ίδια πάντα βομβαρδιστική γραμμή, όλοι οι «δημοκρατικοί» του επίγονοι. Από τον «χαρισματικό» νομπελίστα της ειρήνης, ως τον «ανεκδιήγητο» sleepy Joe.
Συμπέρασμα: Εξαντλήσαμε και τις τρεις εκδοχές νεωτερικού Εαυτού. Ο ηρωικός και ο υπνοβατικός, ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Προλάβαμε να ζήσουμε αρκετά και τον επακόλουθο παθητικό μηδενισμό. Τώρα μπήκαμε για τα καλά στη θηριώδη κατάσταση.
Σπάνια θα αναγνωρίσει ο άνθρωπος την ουσία της ενδιάθετης Ελευθερίας του, στο αυθυπερβατικό Σθένος.
Αγνοεί τις ρίζες της αυθυπερβατικής / αυτοθυσιαστικής αμοιβαιότητας, στις τρεις μορφές της –χλευαζόμενης πλέον- Σταυρικής Αγάπης: Τη Γονική, προς το Παιδί. Την Πολιτική, προς την Πατρίδα. Και την Εκκλησιαστική, προς τον Χριστό.
(α) Η Γονική σταυρική Αγάπη, μέτρο της έχει, την υποταγή του πρότερου Εαυτού, στον «ζυγό» του μητρικού και του πατρικού Εαυτού. Η ίδια αυτή αγάπη, ολοκληρώνεται συν τω χρόνω, με την αντίστροφη αυθυπερβατική αμοιβαιότητα των παιδιών, προς τους ανήμπορους γέρους γονείς τους. Εκείνων δε προς τα πολυπόθητα εγγόνια τους.
(β) Η Πολιτική σταυρική Αγάπη, είναι εκείνη που κάνει τους Πολίτες να μεταβάλλονται ακαριαία σε Οπλίτες. Έτοιμους να δώσουν και τη ζωή τους ακόμα, για τη σωτηρία της Πατρίδας. Και Αυτήν, αντίστροφα, να τιμά τους πεσόντες «υπέρ βωμών και εστιών» Ήρωες και Μάρτυρες. Και να αναλαμβάνει την προστασία των οικογενειών τους. Η ίδια Αγάπη, ως Φιλοτιμία, προκαλεί επιπλέον, τη δημιουργική ώθηση στην άμιλλα «για τα μεγάλα και ωραία έργα»: την Ευεργετική Δημιουργία. Που σημαίνει «Έργο-για-τον-Δήμο». –Άμιλλα, που δρα συν τοις άλλοις, σαν ανάχωμα, στο υποδόριο ανταγωνιστικό «νείκος».
(γ) Η Εκκλησιαστική σταυρική Αγάπη, είναι η αυθυπερβατική αμοιβαιότητα της Αγάπης των μελών του Εκκλησιαστικού Σώματος προς την Κεφαλή του, τον Χριστό. Τον Υιό του Θεού. Και συνάμα, Υιό του Ανθρώπου. Και Φίλο «καρδιακό», του καθενός ξεχωριστά.
Μιλάμε, λοιπόν, για το Ανθρωπογονικό δίπολο (άνδρας και γυναίκα), το Πολιτειογονικό (άρχειν και άρχεσθαι) και το Θεογονικό (Θεοεπιθυμία και Θεοεικόνα). Το τρίτο και το πρώτο, είναι οι «Βωμοί και οι Εστίες», που ορίζουν τον διαχρονικό άξονα της Εθνικής Ταυτότητας του δεύτερου: του συστήματος Πατρίδας.
Η ουσία του υπολαμβανόμενου νοήματος, έγκειται στο ότι, η πηγή της ζητούμενης αυθυπερβατικής ομοψυχίας, είναι στα τρία αυτά θεμελιώδη κοινωνικά δίπολα των πολιτισμών, η προσωπική αυτοθυσία για το αντιστοίχως υπεραγαπημένο «Τρίτο», η παρουσία του οποίου εκτοπίζει το ανταγωνιστικό νείκος και τα συμφιλιώνει.
Το ζήτημα πάντως είναι, ότι χωρίς την εμπειρία της Σταυρικής Αγάπης, είναι εν γένει αδύνατο, να αντιληφθεί κανείς, ποιός είναι όντως ο αληθινός Εαυτός του. Και τούτο, διότι η Σταυρική Αγάπη είναι η μόνη, που το αυτοθυσιαστικό της σθένος, έχει τη δύναμη να «βγάζει από τη μέση» τον ιδιοτελή Φόβο και το ιδιοτελές Συμφέρον,
Αναγνωρίζοντας την αυθεντική Θεοεπιθυμία, την αναπροσανατολισμένη στην αληθινή Θεοεικόνα, που είναι το Πρόσωπο του Εσταυρωμένου Παντοκράτορα, ο άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, όρισε τον άνθρωπο, ως «ζώο Θεούμενο».
Το αυθεντικό υπόδειγμα του «ομοιωθήναι Θεώ», είναι ο ιστορικός άνθρωπος Ιησούς από τη Ναζαρέτ. Ούτως ώστε, όποιος εφαρμόζει τις οδηγίες του, και πιστεύει σ’ Αυτόν που τον έστειλε, πολιτογραφείται εδώ και τώρα, στη Χώρα των Ζώντων. (Ίωάν. 5, 24.)
Ο τρόπος του «ομοιωθήναι Θεώ», είναι να υπάρχεις στο μέτρο που εμπράκτως αγαπάς τον Θεό και τον Πλησίον. Που σημαίνει: Αν τους αγαπάς, υπάρχεις. Αν δεν τους αγαπάς, δεν υπάρχεις. Κι ας νομίζεις ότι υπάρχεις. Ύπαρξη, Θεός, Αγάπη, Πλησίον, είναι ένα και το αυτό. Αν αυτή είναι η αλήθεια για την Ύπαρξη, πώς θα μπορούσα να λέω «υπάρχω» και να «είμαι στο Εγώ» και όχι στο Εμείς; «Να είμαι ο Εαυτός μου»; «Όλος δικός μου»;
Σε κάθε νέα χρονική στιγμή, ο νους της ελευθερίας μου τίθεται ενώπιον του διλήμματος: Ύπαρξη ή Ανυπαρξία; Τα μόνα πρόσημα, που χωρούν εδώ, είναι το «έπεσθαι» και το «αντιστήναι». Ο τρόπος της αυθυπερβατικής αμοιβαιότητας και ο τρόπος της αυθυποβατικής / ανταγωνιστικότητας. Επιλέγοντας τον πρώτο, μετέχω στην Ύπαρξη. Επιλέγοντας τον δεύτερο, μετέχω στην Ανυπαρξία. Κι ας μην το καταλαβαίνω.
Όταν επιλογή μας είναι το έπεσθαι / ενδίδειν στη σταυρική Αγάπη, τότε ο νους μας βλέπει την ελευθερία του να αναπτύσσεται. Και τους αντίστοιχους περιορισμούς της να περικόπτονται βαθμιαία. Ενώ, όταν επιλογή μας είναι το αντιστήναι στην αγάπη, ο νους μας σκοτίζεται. Η ελευθερία του γίνεται λεία των παθών. -Απ’ αυτήν άλλωστε τρέφονται τα πάθη. Αυτονομούνται και πολλαπλασιάζονται. Αν δεν υπάρξει, τότε, μετάνοια έμπρακτη, δηλαδή Μεταστροφή, τα αποθηριωμένα τέκνα της Φιλαυτίας, θα μας υποδουλώσουν ολοκληρωτικά.
Στην τελευταία αυτή περίπτωση, η ψυχή «πεθαίνει πριν από το σώμα», κι ο άνθρωπος περιφέρεται σαν ζόμπι. Ώσπου να έρθει η ώρα να τον θάψουν σα σκυλί.
Για τους λάτρεις της εξερεύνησης των φυσικών τοπίων σε συνδυασμό με τις αθλητικές δραστηριότητες, υπάρχει ένα μαγευτικό χωριό που είναι χτισμένο πάνω σε βράχο και η θέα του από ψηλά κόβει την ανάσα.
Ο λόγος, φυσικά, για το χωριό Castellfollit de la Roca με περίπου 1.000 κατοίκους που βρίσκεται στην επαρχία της Ginora της Καταλονίας.
Το εν λόγω χωριό είναι χτισμένο στην κορυφή ενός επιβλητικού βράχου από βασάλτη, που σχηματίστηκε μετά από την ψύξη δύο ροών λάβας, ύψους 50 μέτρων και εκτείνεται σε μήκος ενός χιλιομέτρου, ανάμεσα στους ποταμούς Fluvia και Turonell.
Η περιοχή ανήκει στο φυσικό πάρκο ηφαιστειακής ζώνης της Garrocha στα ανατολικά Πυρηναία της Ισπανίας, ενώ ο γκρεμός που έχει σχηματιστεί γύρω από το σημείο θεωρείται ως ένα θαύμα της φύσης, λόγω της διάβρωσης που έχει προκαλέσει το νερό στο ηφαιστειογενές πέτρωμα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Μάλιστα, το λατομείο για εξόρυξη βασάλτη που υπάρχει στην πόλη είναι το μοναδικό του είδους του σε ολόκληρη την χώρα.
Στο σημείο συρρέουν χιλιάδες επισκέπτες, προκειμένου να θαυμάσουν από κοντά τα παραδοσιακά σπίτια που κατασκευάστηκαν κατά την περίοδο του Μεσαίωνα και μοιάζουν «κολλημένα», δεδομένου ότι δεν υπάρχει κενό ανάμεσα τους, ενώ βρίσκονται κυριολεκτικά στο χείλος του γκρεμού.
Περιδιαβαίνοντας τα γραφικά και στενά δρομάκια του χωριού και ατενίζοντας τα πετρόχτιστα σπίτια που βρίσκονται στα απόκρημνα βράχια είναι βέβαιο ότι θα μεταφερθείτε νοερά σε μια άλλη εποχή. Τα καλντερίμια οδηγούν στην πλατεία Josep pla στην άκρη της πόλης, αμέσως μετά την εκκλησία του Saint Salvador, που η κατασκευή της χρονολογείται τον 13ο αιώνα.
Ο σημερινός ναός ανακατασκευάστηκε μετά τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο και ανακαινίστηκε μέσα στα επόμενα χρόνια, διατηρώντας ένα παράθυρο από τον ρομανικό αρχιτεκτονικό ρυθμό. Σήμερα, βέβαια, δεν χρησιμοποιείται ως χώρος λατρείας αλλά λειτουργεί ως πολιτιστικό κέντρο, όπου φιλοξενούνται διάφορες εκθέσεις.
Ανεβαίνοντας στον πύργο του παλιού καμπαναριού, οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν την εκπληκτική θέα της καταπράσινης κοιλάδας από δάση οξιάς, βελανιδιάς και πεύκου που απλώνεται δίπλα από τα ποτάμια. Επίσης, κοντά στην παλιά πόλη, στην πλατεία Sant Roc, υπάρχει και ένας πύργος με ρολόι στην κορυφή του, αλλά και αρκετές διαδρομές πεζοπορίας, όπως και μια πεζογέφυρα που διασχίζει τον ποταμό Fluvia.
Στο συγκεκριμένο χωριό, επίσης, μπορεί κανείς να επισκεφθεί και δύο μουσεία. Στο μουσείο Embutit, εκτίθενται διάφορα εργαλεία και μηχανήματα που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή αλλαντικών, προσφέροντας στους επισκέπτες την δυνατότητα να μάθουν περισσότερα για την συντήρηση και επεξεργασία του κρέατος για να παραχθούν λουκάνικα.
Παράλληλα, οι επισκέπτες μπορούν να γευτούν παραδοσιακά πιάτα από τοπικά προϊόντα.
Στο δεύτερο μουσείο, όσο και αν ηχεί στα αυτιά περίεργο, εκτίθεται μια ιδιωτική συλλογή από τον πόλεμο του Βιετνάμ κατά την δεκαετία του 1960 με διάφορα αντικείμενα της συγκεκριμένης περιόδου, όπως στολές, στρατιωτικοί εξοπλισμοί, όπλα, φωτογραφίες και έγγραφα.
Στην ευρύτερη περιοχή, τέλος, έχει αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό και ο αθλητικός τουρισμός, δεδομένου ότι υπάρχουν διάφορες δραστηριότητες, όμως ιππασία, ποδηλασία, πεζοπορία, αλλά και εκδρομή με αερόστατο.
Οι μαύροι σπόροι που γνωρίζουμε και ως μαύρο κύμινο είναι το κοινό όνομα για τους σπόρους του φυτού Nigella sativa, το οποίο αναπτύσσεται στη νότια Ευρώπη, την Μέση Ανατολή και τη νοτιοδυτική Ασία.
Το μαύρο κύμινο είναι επίσης γνωστό ως nigella, άνθος μάραθου και ρωμαϊκός κόλιανδρος.
Από αυτούς τους σπόρους εξάγεται το μαύρο σπορέλαιο. Τόσο το λάδι όσο και οι σπόροι, που μπορούν να καταναλωθούν ωμοί ή ελαφρώς φρυγανισμένοι, χρησιμοποιούνταν κατά περιόδους ως φαρμακευτικό φυτό στις περιοχές όπου καλλιεργείται το φυτό N. sativa.
Όταν καταναλώνεται, το έλαιο από μαύρο κύμινο έχει αποδειχθεί ότι έχει πολλαπλά οφέλη για την υγεία και μπορεί να βοηθήσει στις ακόλουθες καταστάσεις:
Τούτου λεχθέντος, χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να αξιολογηθούν τόσο τα πιθανά οφέλη όσο και οι επιπλοκές από τη χρήση σπόρων και ελαίου από μαύρο κύμινο.
Μαύρο κύμινο: Διατροφική αξία
Ένα κουταλάκι του γλυκού μαύρο σπορέλαιο περιέχει:
Τα ιατρικά οφέλη από το μαύρο κύμινο οφείλονται κυρίως στην βασική δραστική του ουσία που ονομάζεται θυμοκινόνη(thymoquinone), η οποία έχει δείξει αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και άλλες θεραπευτικές ιδιότητες που προστατεύουν το σώμα από κυτταρικές βλάβες και χρόνιες ασθένειες.
Μαύρο κύμινο: Πιθανά οφέλη υγείας από τους σπόρους και το έλαιο
Μαζί με ένα ευρύ φάσμα απαραίτητων βιταμινών και μετάλλων, το μαύρο κύμινο έχει αποδείξει αρκετά πιθανά οφέλη για την υγεία, όπως:
Αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις
Το μαύρο κύμινο έχει αποδειχθεί σε κλινικές μελέτες ότι μειώνει τη φλεγμονή και χαλαρώνει τους λείους μύες, ανακουφίζοντας τα συμπτώματα των ατόμων με άσθμα.
Σε συνδυασμό με τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες, αυτά τα αποτελέσματα βοηθούν στην πρόληψη των γαστρεντερικών διαταραχών και στην ανακούφιση των σχετικών συμπτωμάτων.
Μπορεί ακόμη και να βοηθήσει ενάντια στη φλεγμονή του εγκεφαλικού ιστού και έτσι να συμβάλει στην πρόληψη ασθενειών όπως το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον. Μέχρι στιγμής, έχει γίνει έρευνα μόνο σε ζώα, επομένως απαιτούνται περισσότερες μελέτες για να επιβεβαιωθεί αυτό το πιθανό όφελος στους ανθρώπους.
Μεταβολικές διαταραχές και υποστήριξη απώλειας βάρους
Όταν λαμβάνεται ως συμπλήρωμα, το μαύρο σπορέλαιο μπορεί να συμβάλλει ενάντια στην παχυσαρκία και τις μεταβολικές διαταραχές. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η χρήση του ως συμπλήρωμα μπορεί να μειώσει το σωματικό βάρος και τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), αλλά χρειάζεται περισσότερη έρευνα.
Χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και χοληστερόλη
Αρχικές έρευνες έδειξαν ότι ο σπόρος από μαύρο κύμινο μπορεί να βοηθήσει στην μείωση της αρτηριακής πίεσης σε υγιείς ανθρώπους.
Μειώνει επίσης τη χοληστερόλη. Γυναίκες που συνδύασαν συμπληρώματα με έλαιο από μαύρο κύμινο σε ένα πλαίσιο υγιεινής διατροφής χαμηλών θερμίδων μείωσαν τη χοληστερόλη τους περισσότερο από γυναίκες που δεν έπαιρναν τα συμπληρώματα.
Χαμηλότερο σάκχαρο αίματος
Τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν συμπληρώματα με έλαιο από μαύρο κύμινο έχουν δείξει χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, κάτι που σημαίνει και μικρότερο κίνδυνο για μελλοντικές επιπλοκές που σχετίζονται με τον διαβήτη.
Μαύρο κύμινο: Πιθανοί κίνδυνοι από τους σπόρους και το έλαιο
Οι σπόροι και το έλαιο από μαύρο κύμινο έχουν αποδειχθεί σε μεγάλο βαθμό ασφαλή σε μικρές δόσεις, αλλά κάποιοι άνθρωποι μπορεί να εμφανίσουν μερικές παρενέργειες από την λήψη συμπληρωμάτων, όπως:
πεπτικά προβλήματα
ναυτία
φούσκωμα
παρεμβολή στην αποδοτικότητα κάποιων φαρμάκων
Επειδή το μαύρο κύμινο μπορεί να επηρεάσει τον μεταβολισμό σας, μπορεί να επηρεάσει και ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα. Μιλήστε με τον γιατρό σας για σχετικές οδηγίες.
