Tελετή παραλαβής των πρώτων έξι μαχητικών αεροσκαφών Rafale

Rafale: LIVE η άφιξη των νέων μαχητικών της Πολεμικής Αεροπορίας - Το Newsbomb.gr στην Τανάγρα

Η τελετή της παραλαβής των έξι πρώτων Rafale.

INTIME / ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΣΤΕΛΙΟΣ

Rafale: Παρακολουθήστε ζωντανά την τελετή άφιξης των πρώτων έξι μαχητικών αεροσκαφών από τη Γαλλία, που καταφθάνουν στην Ελλάδα και θα προσγειωθούν στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα.

Βασίλης Σκουλαράκος

Ιστορική ημέρα για την Πολεμική Αεροπορία και τις Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς τα έξι πρώτα μαχητικά Rafale, με το εθνόσημο στα φτερά, θα προσγειωθούν στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα και θα είναι άμεσα διαθέσιμα για υπηρεσιακή δράση.

To Newsbomb.gr, έχει καλύψει με αναλυτικά ρεπορτάζ όλη την πορεία του εξοπλιστικού προγράμματος των Rafale, από τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ το 2020, τις διαπραγματεύσεις του υπουργού Άμυνας κ. Νίκου Παναγιωτόπουλου με τη Γαλλία, την ολοκλήρωση της συμφωνίας σε χρόνο ρεκόρ - μόλις τρεις μήνες, την απαιτητική εκπαίδευση των Ελλήνων πιλότων επί γαλλικού εδάφους και φυσικά τις δυνατότητες του 4.5 γενιάς μαχητικού και το τι θα προσφέρει στην Πολεμική μας Αεροπορία. Δεν θα μπορούσε λοιπόν να λείπει από την άφιξη των πρώτων έξι Rafale στην Ελλάδα και την υποδοχή τους στην 114 Πτέρυγα Μάχης. Ο δημοσιογράφος Βασίλης Σκουλαράκος και ο φωτορεπόρτερ Λευτέρης Παρτσάλης θα βρίσκονται στη νέα «φωλιά» των Rafale στην Τανάγρα Βοιωτίας και θα σας μεταφέρουν λεπτό προς λεπτό την εντυπωσιακή τελετή υποδοχής των «Δελταπτέρυγων» μαχητικών.

LIVE η τελετή άφιξης των Rafale

Στις 11:50 τα έξι Rafale «έσπασαν» FIR Αθηνών και πήραν πορεία νοτιανατολικά, για να κατευθυνθούν προς Αττικοβοιωτία και να φτάσουν στον προορισμό τους, που είναι η 114 Πτέρυγα Μάχης της Τανάγρας. Την «υποδοχή» έκαναν τέσσερα, επίσης, γαλλικά της Πολεμικής Αεροπορίας.

Συγκεκριμένα, Mirage 2000-5 της 331 ΜΠΚ «Θησέας» απογειώθηκαν και δημιούργησαν σμήνος με τα Rafale, για να τα συνοδεύουν μέχρι την προσγείωσή τους στην Τανάγρα. Λίγες στιγμές μετά τις 12:00, το σμήνος πέταξε πάνω από τον Κορινθιακό, και πήρε κατεύθυνση πάνω από την Αττική όπου πραγματοποίησε συμβολική πτήση πάνω από την Ακρόπολη και την πρωτεύουσα, πριν φτάσει στον τελικό προορισμό τους.

PHOTO GALLERY

Τα Rafale πάνω από την ΑθήναΠηγή: INTIME / ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΣΤΕΛΙΟΣ

«Γεράκι Red καλοσωρίσατε στο σπίτι σας, καλές προσγειώσεις πάντα με ασφάλεια», ανέφερε ο πύργος ελέγχου από την 114 Πτέρυγα Μάχης της Τανάγρας προς το σμήνος.

Το πρώτο μήνυμα από το cockpit του αρχηγού σμήνους των Rafale, ανέφερε: «Ελλάδα θα φανούμε αντάξιοι, η 332 μοίρα πετάει στο μέλλον».

Η ιστορική στιγμή της πρώτης προσγείωσης, ήρθε στις 12:44. Τα υπερσύγχρονα μαχητικά πλέον βρίσκονται στη νέα «φωλιά» τους, από όπου θα εποπτεύουν τους «γαλανόλευκους» αιθέρες μαζί με τα υπόλοιπα «φτερά» της HAF.

Παρουσία πρωθυπουργού η τελετή άφιξης

Στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το ΓΕΕΘΑ και το ΓΕΑ επικρατεί ενθουσιασμός και απόλυτη ικανοποίηση, μιας και η Πολεμική μας Αεροπορία βάζει στη φαρέτρα της ένα μαχητικό αεροσκάφος που αλλάζει τα δεδομένα στην εναέρια μάχη με την Τουρκία και οδηγεί τα ελληνικά φτερά στη νέα εποχή.

Στην 114 Πτέρυγα Μάχης βρίσκεται σύσσωμη η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, με τον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη να δίνει το «παρών» και να καλωσορίζει ο ίδιος τα νέα «Δελταπτέρυγα» της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Μάλιστα, το απόγευμα της Τρίτης ο πρωθυπουργός ανάρτησε βίντεο με το οποίο ανήγγειλε την άφιξη των μαχητικών αεροσκαφών στη χώρα μας από τη Γαλλία, γράφοντας χαρακτηριστικά «έρχονται…».

Δίπλα στον πρωθυπουργό θα βρίσκεται φυσικά ο άνθρωπος που πιστώνεται στον μεγαλύτερο βαθμό την ολοκλήρωση της σπουδαίας συμφωνίας για τα Rafale, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Νίκος Παναγιωτόπουλος. Ο επικεφαλής της πολιτικής ηγεσίας του ελληνικού «Πενταγώνου» επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά πως η μεθοδική δουλειά, η αποφασιστικότητα και η σωστή διαπραγμάτευση με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον της πατρίδας, είναι ικανά να οδηγήσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις στη νέα εποχή, με υπερσύγχρονα και πανίσχυρα οπλικά συστήματα.Η στρατιωτική ηγεσία επίσης, με τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο, τον Αρχηγό ΓΕΑ, Αντιπτέραρχο Γεώργιο Μπλιούμη που έχει κάθε λόγο να αισθάνεται υπερήφανος και δικαιωμένος για την τεράστιες προσπάθειες που κατέβαλε και τη σπουδαία δουλειά που υλοποίησε με την έλευση των Rafale, ο Αρχηγός ΓΕΝ, Αντιναύαρχος Στυλιανός Πετράκης και ο Αρχηγός ΓΕΣ, Αντιστράτηγος Χαράλαμπος Λαλούσης. Από γαλλικής πλευράς θα δώσουν το «παρών» ο Γάλλος πρέσβης Πατρίκ Μεζονέβ και εκπρόσωποι της κατασκευάστριας εταιρείας Dassault Aviation.

Από σήμερα η Πολεμική μας Αεροπορία γυρίζει σελίδα. Αποκτά τα πρώτα έξι μαχητικά αεροσκάφη Rafale 4.5 γενιάς και περνά στη νέα εποχή, με σαφή εναέρια υπεροχή τόσο σε Μέσα όσο και σε ανθρώπινο δυναμικό, με τους καλύτερους πιλότους του ΝΑΤΟ να παίρνουν στα χέρια τους ένα πανίσχυρο μαχητικό – gamechanger και να προκαλούν εφιάλτες σε όσους επιχειρούν να αμφισβητήσουν την ελληνική κυριαρχία.

https://www.newsbomb.gr/

Πτέραρχος Ιατρίδης στο ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ: Δεν αρκεί να έχεις τα Rafale αλλά χρειάζεται και η πολιτική βούληση να τα χρησιμοποιήσεις

 Πτέραρχος Ιατρίδης: 

Δεν αρκεί να έχεις τα Rafale αλλά χρειάζεται και η πολιτική βούληση να τα χρησιμοποιήσεις

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ

"Ένα F-16 Τουρκικό θα έχει αυτό που ονομάζουν οι αεροπόροι "black scope", μια μαύρη οθόνη του ραντάρ. Δεν θα μπορεί δηλαδή να συνθέσει εικόνα του αντιπάλου αεροσκάφους , για να χρησιμοποιήσει τα όπλα του και αυτό είναι πολύ σημαντικό" τονίζει

Τα συγκεκριμένα αεροσκάφη είναι κατά πολύ υπέρτερα των υφιστάμενων δυνατοτήτων της Τουρκικής Αεροπορίας και αυτό από μόνο του συνιστά ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα" αναφέρει μεταξύ άλλων στο πρώτο μέρος της αποκλειστικής του συνέντευξης στο ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ ο Πτέραρχος (Ι)εα. Κωνσταντίνος Ιατρίδης, Επίτιμος Διοικητής ΔΑΥ και Αμυντικός Αναλυτής.

Ειδικά για την σημερινή έλευση των μαχητικών αεροσκαφών Rafale τονίζει: 

-Πτέραρχε, ήγγικεν η ώρα εν τέλει για τον ερχομό των μαχητικών αεροσκαφών Rafale στην χώρα μας. Κατά την γνώμη σας πόσο μεγάλη είναι, τεχνικά και ουσιαστικά, η αναβάθμιση της Πολεμικής μας Αεροπορίας και από τι άλλο εξαρτάται αυτό;

Η αγορά και η ενσωμάτωση των μαχητικών Rafale στην Πολεμική μας Αεροπορία, είναι σίγουρο ότι θα ανατρέψει υπέρ της Ελλάδας την ισορροπία δυνάμεων με την Τουρκία στον αέρα και θα αλλάξουν τα δεδομένα, όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά και έξω από αυτό. Υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι , το νέο αυτό υπερσύγχρονο μαχητικό θα αξιοποιηθεί όπως πρέπει. Όπως και το F-35 σε περίπτωση που το αγοράσουμε.

Τα συγκεκριμένα αεροσκάφη είναι κατά πολύ υπέρτερα των υφιστάμενων δυνατοτήτων της Τουρκικής Αεροπορίας και αυτό από μόνο του συνιστά ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα.

Είναι από τα ικανότερα μαχητικά αεροσκάφη πολλαπλού ρόλου στον κόσμο. Στην πράξη αυτό σημαίνει πως μπορούν να εκτελούν ταυτόχρονα αποστολές διαφορετικού τύπου, όπως εναέριας υπεροχής, κρούσης και αναγνώρισης.

Το σημαντικό είναι ότι έχουν ένα ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA) και ένα πολύ ικανό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου. Αυτά τα δύο έχουν διαλειτουργικότητα μεταξύ τους και δίνουν την ευχέρεια , μαζί με τα όπλα τους στην ουσία να εμπλέκουν τα αντίπαλα αεροσκάφη προτού αυτά καταστούν απειλή ,δηλ. να τα καταρρίψουν από μεγάλη απόσταση , χωρίς εναέρια εμπλοκή.

Έχουν την ικανότητα να κτυπάνε από μακριά , δημιουργώντας σοβαρό πρόβλημα στο οπλικό σύστημα του αντιπάλου αεροσκάφους. Δηλαδή ένα F-16 Τουρκικό θα έχει αυτό που ονομάζουν οι αεροπόροι "black scope", μια μαύρη οθόνη του ραντάρ. Δεν θα μπορεί δηλαδή να συνθέσει εικόνα του αντιπάλου αεροσκάφους , για να χρησιμοποιήσει τα όπλα του και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Φέρουν πυραύλους Meteor, βλήμα αέρος- αέρος με τη μεγαλύτερη εμβέλεια, η οποία προσεγγίζει τα 150 χλμ., στρατηγικούς πυραύλους πολύ μακράς εμβέλειας (500χιλιόμετρα)που ήδη διαθέτει η Ελλάδα, όπως οι πύραυλοι SCALP-ΕG (δύο ανά μαχητικό) και οι αντιπλοϊκοί AM-39 Exocet.

Έχουν ένα υπερσύγχρονο σύστημα αυτοπροστασίας το SPECTRA το οποίο προστατεύει το Αεροσκάφος και ταυτόχρονα τυφλώνει τα εχθρικά ραντάρ εδάφους και αέρος.

Ακόμη, φέρουν το περίφημο σύστημα Link16 που τους επιτρέπει τη συνεργασία με τα F-16 , τα ραντάρ εδάφους και τα πυραυλικά συστήματα. Με τη χρήση του δικτύου Link-16, παρουσιάζεται σε όλους μια συνεχώς ενημερωμένη οπτική απεικόνιση της ακριβούς θέσης όλων των Α/Φ, φίλιων και εχθρικών, στον χώρο ενδιαφέροντος, σε πραγματικό χρόνο.

Έτσι ακόμη και αν ο αριθμός των F-16 που διαθέτει η Τουρκία σήμερα, είναι μεγαλύτερος σε σχέση με τα Ελληνικά, τα RAFALΕ δίνουν ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα στην Πολεμική μας Αεροπορία.

Το βασικό τους ατού είναι η διαλειτουργική τους πλατφόρμα.

Δεν αποτελούν μόνον έναν πολλαπλασιαστή ισχύος , αλλά έχουν την ικανότητα να διαταράσσουν και να αλλάζουν υπέρ του κατόχου την ισορροπία ισχύος στην περιοχή.

Δεν αρκεί όμως μόνον να έχεις υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα και πλατφόρμες , πρέπει να υπάρχει και η αντίστοιχη πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα, αυτά να τα χρησιμοποιήσεις σε περίπτωση που η Τουρκία επιδιώξει οποιαδήποτε απονενοημένη ενέργεια σε βάρος της χώρας μας και της Κύπρου , ή να σταματήσει επιτέλους την συνεχιζόμενη επιθετική συμπεριφορά της. Να στείλεις δηλ. το μήνυμα αποτροπής. Διαφορετικά αν τα έχεις και ακολουθείς την ίδια αποτυχημένη πολιτική κατευνασμού του παρελθόντος, είναι σαν να μην τα έχεις.

Δηλώσεις όπως αυτές του Αναπληρωτού Υπουργού Εξωτερικών «Στόχος μας δεν είναι να φτάσουμε να χρησιμοποιήσουμε τα όπλα (ερώτηση δημοσιογράφου για τα Ραφάλ και BELHARA) , στόχος μας είναι να διατηρηθεί το επίπεδο των διαφορών μας , έστω και σε υψηλούς τόνους, στο επίπεδο της Διπλωματίας», στέλνουν λάθος μηνύματα όχι μόνον προς την Τουρκία ,αλλά και τους συμμάχους μας ότι δηλ. η χώρα μας παρόλο που καθίσταται περισσότερο ισχυρή, δεν έχει την πρόθεση και τη διάθεση να τα χρησιμοποιήσει για να αποτρέψει την καθημερινή κοστοβόρα και ψυχοφθόρα Τουρκική προκλητικότητα.

Χρειαζόμαστε αλλαγή πολιτικής και απόφαση για Αποτροπή! Αποτροπή δεν σημαίνει πόλεμος , όπως κάποιοι θεωρούν , αλλά αποτροπή του πολέμου . Και ΄πόλεμος αποτρέπεται όταν καθίσταται απαγορευτικός γι΄ αυτόν που έχει επιθετικές διαθέσεις και στηρίζεται στο γεγονός ότι, μπορείς να πλήξεις τον αντίπαλο αν σου επιτεθεί. Και αυτό αποτελεί αντικίνητρο για να μην σου επιτεθεί και να φοβηθεί.

Αύριο ακολουθεί το δεύτερο πολύ ενδιαφέρον μέρος της συνέντευξης....

https://www.pentapostagma.gr/

Τυρόπιτα εύκολη με Αλλιώτικη τεχνική του Πάνου -

 Μια εύκολη τυροπιτα για παιδιά | Live kitchen

Φτιάξτε τυρόπιτα εύκολη με αλλιώτικη τεχνική. Γίνεται πάρα πολύ εύκολα σε μόλις 10 λεπτά . Πάρα πολύ σημαντικό αν δεν έχεις χρόνο. Είναι μια τυροπιτα που σίγουρα θα αγαπήσουν τα παιδιά σας και η οικογένεια σας. Αναλυτικά η συνταγή : https://live-kitchen.gr/tyropita-efko..

"Υλικά συνταγής"⤵

🔪 500 γρ φύλλο κρούστας 🔪 300 γρ γάλα 🔪 150 γρ στραγγιστό γιαούρτι 🔪 500 γρ τυρί φέτα 🔪 2 μεσαία αυγά 🔪1 κτγ μπέικεν πάουντερ 🔪1/4 κτγ πιπέρι ---------------------------------------------- 🔪 100 γρ σόδα 🔪50 γρ ελαιόλαδο 🔪1 κτγ αλάτι 🔪Σουσάμι --------------------------------------------- 35χ42 εκ.

Ανδρέας Κάλβος: Ο ποιητής της Επανάστασης

 Ανδρέας Κάλβος: 

Ο ποιητής της Επανάστασης

Posted on 3 Νοεμβρίου, 2021 by ellas

Πηγή εικόνας: 2bp.blogspot.com| Πορτρέτο του Ανδρέα Κάλβου.

Από την Σταυρούλα Γιώτη

Ο Ανδρέας Κάλβος είναι σημαντικός Έλληνας ποιητής. Αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση καθώς λογοτεχνικά δεν ανήκει ξεκάθαρα σε κάποια σχολή. Κινείται στις παρυφές του ρομαντισμού και της Επτανησιακής Σχολής. Τόσο οι ιδιωτικές όσο και οι κοινωνικές συνθήκες της ζωής του υπήρξαν ιδιαίτερες. Σε συνδυασμό και με την παιδεία που λαμβάνει, ο Ανδρέας Κάλβος θα διαμορφωθεί σε έναν πυρήνα ρομαντισμού και λυρισμού.

Ο Ανδρέας Κάλβος και η ζωή του σε Επτάνησα και εξωτερικό

Γεννιέται στη Ζάκυνθο το 1792. Η μητέρα του, Ανδριανή Ρουκάνη, ήταν αριστοκρατικής καταγωγής. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός του βενετικού τάγματος. Το 1802 οι γονείς του βρίσκονταν σε διάσταση. Ο Ανδρέας Κάλβος κι ο αδελφός του, αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν στο Λιβόρνο της Ιταλίας τον πατέρα τους. Δεν ξαναείδε ποτέ την μητέρα του, η οποία πεθαίνει από φυματίωση το 1815. Ζει μια άχαρη, παιδική και νεανική ζωή.

Το 1812 γνώρισε τον Ούγκο Φόσκολο, τον Ιταλό ποιητή που θα γίνει ο μέντοράς του. Ο Κάλβος θα τον ακολουθήσει ως βοηθός του στην Ελβετία και στην Αγγλία. Ο ίδιος εργάζεται ως δάσκαλος ιταλικών κι ελληνικών. Το 1819 παντρεύεται την Τερέζα Τόμας. Όμως σ’ ένα χρόνο εκείνη πεθαίνει και πιθανώς και η κόρη που είχαν αποκτήσει μόλις. Ο Κάλβος επέστρεψε μετά απ’ το γεγονός αυτό, στη Φλωρεντία. Η ελληνική επανάσταση τον βρίσκει εξόριστο από τις Ιταλικές αρχές στην Γενεύη. Εργάζεται ως καθηγητής ξένων γλωσσών κι ασχολείται με μεταφράσεις αλλά και την συγγραφή.

Ο Κάλβος στην Ελλάδα

Ο Κάλβος ζει στην Ευρώπη όλο τον επαναστατικό πυρετό της Ελλάδας. Το 1826 δηλώνει την επιθυμία του να βρεθεί κι ίδιος στην επαναστατημένη πατρίδα του. Φτάνει αρχικά στο Ναύπλιο και στη συνέχεια εγκαθίσταται μόνιμα στην Κέρκυρα ως καθηγητής στην Ιόνιο Ακαδημία. Ζει εκεί για εικοσιπέντε χρόνια. Οι μαρτυρίες εκείνης της περιόδου μιλούν για έναν άνθρωπο απομονωμένο και περίεργο. Όλα αυτά τα χρόνια σιωπά ποιητικά. Δημοσιεύει μόνο σποραδικά σε τοπικές εφημερίδες, φιλοσοφικές και θεολογικές διατριβές. Ενώ ζει στην ίδια πόλη με τον Σολωμό, πηγές αναφέρουν ότι δεν γνωρίζονται. Το 1852 έφυγε ξαφνικά για την Αγγλία όπου παντρεύτηκε την ιδιοκτήτρια ενός παρθεναγωγείου στο Λάουθ. Εκεί διδάσκει ως καθηγητής και μεταφράζει θρησκευτικού περιεχομένου βιβλία. Πεθαίνει στις 3 Νοέμβρη του 1869. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Ζάκυνθο το 1960.

Το συγγραφικό του έργο

Ο Ανδρέας Κάλβος θεωρείται ο ποιητής της ελληνικής επανάστασης. Οι Είκοσι Ωδές είναι η μοναδική του προσφορά στη νεοελληνική ποίηση. Είναι εμπνευσμένες κυρίως από το προεπαναστατικό κλίμα της χώρας, όπως εκείνος το εισέπραττε και το ζούσε στην Ευρώπη. Το 1824 τυπώνει στη Γενεύη τη «Λύρα», δέκα πατριωτικές ωδές. Το 1826 στο Παρίσι τυπώνει άλλες δέκα, «τα Λυρικά». Η πρώτη ωδή, «Ο Φιλόπατρις», είναι ένας ύμνος στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Ζάκυνθο. Η Τρίτη, «Εις Θάνατον», είναι μια συγκινητική αναπόληση της μητέρας του. ‘Όλες οι άλλες αναφέρονται στο μεγάλο γεγονός της Ελληνικής Επανάστασης.

Πηγή εικόνας: language.gr | Eξώφυλλο της πρώτης έκδοσης της «Λύρας», του έργου που δημιούργησε ο Ανδρέας Κάλβος.

Νωρίτερα, ο Κάλβος είχε γράψει, υπό την επίδραση του Φόσκολο, δυο κλασικιστικές τραγωδίες, τον «Θηραμένη» και τις «Δαναΐδες». Το 1814 γράφει μια «Ωδή εις Ιονίους», μια διαμαρτυρία για την τύχη των Επτανήσων. Σε ηλικία δεκαεννέα ετών είχε γράψει μια «Ωδή στον Ναπολέοντα», έργο του χαμένο που απόσπασμά του ανακαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα. Από την επιστολογραφία του, που έχει διασωθεί σε μεγάλη έκταση, αντλούμε πολλά και σημαντικά στοιχεία για την προσωπικότητα και το έργο του ποιητή.

Η ιδιαίτερη περίπτωση του Ανδρέα Κάλβου

Ο Ανδρέας Κάλβος αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση στην νεοελληνική λογοτεχνία. Ως άνθρωπος ήταν ιδιαίτερα μοναχικός. Ιδιότροπο κι εριστικό τον περιγράφουν πηγές της εποχής του. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν έχει αφήσει κανένα πορτρέτο του. Δεν εξήγησε ποτέ γιατί σταμάτησε να γράφει ποίηση. Επίσης, ποτέ δεν αναφέρθηκε στην επιλογή της αυτοεξορίας του στην Κέρκυρα.

Πηγή εικόνας: kallitheapress.gr | Ανδρέας Κάλβος, ο Επτανήσιος ποιητής.

Ως λογοτέχνης, ήθελε να υμνήσει την ελληνική επανάσταση, ζούσε όμως αποκομμένος τόσο από την ελληνική πραγματικότητα όσο και από την ελληνική γλώσσα. Εφάρμοσε λοιπόν στη μητρική του γλώσσα ό,τι έμαθε από τον δάσκαλό του. Δημιούργησε ένα ιδιότυπο κράμα δημοτικής και αρχαΐζουσας ελληνικής γλώσσας. Ο Κ.Θ. Δημαράς μελετώντας τον Κάλβο, διαπιστώνει πως ο ποιητής γράφει στα ελληνικά εφαρμόζοντας όμως τις ποιητικές και αισθητικές θεωρίες των Ιταλών ποιητών της εποχής του. Ο Κάλβος δεν προήλθε από μια συγκεκριμένη σχολή ή παράδοση. Γι’ αυτό τον λόγο και δεν δημιούργησε και συνέχεια. Διαβάζοντας όμως κανείς τα ποιήματά του καταλαβαίνει πως κάτω από τους κλασικιστικού ύφους στίχους του, κρύβεται η ανήσυχη ψυχή ενός γνήσιου ρομαντικού.

Παρακάτω ακολουθεί βίντεο με την ερμηνεία σε μελοποιημένη μορφή της Ενάτης Ωδης «Εις Ελευθερίαν» του Ανδρέα Κάλβου, από Έλληνες τραγουδιστές.

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν σ’ αυτό το άρθρο: Ανδρέας Κάλβος (1792-1869). Ανάκτηση από : greek-language.gr (Τελευταία Σύνδεση 1/11/2020) Ανδρέας Κάλβος. Ανάκτηση από: el.wikipedia.gr (Τελευταία Σύνδεση 1/11/2020) Πολίτης, Λ. (1993). Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Αθήνα: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης. Πηγή

https://ellas2.wordpress.com/

Το βρήκα στο: https://vequinox.wordpress.com/

Αλέκος Φασιανός: «Αντίο» στον Έλληνα «Άγιο» της ζωγραφικής τέχνης

Αναστασία Κουκά

Τα πρώτα καλλιτεχνικά σκιρτήματα, οι βασικές πηγές έμπνευσής του, ο Μόραλης, τα μεγάλα έργα και η διεθνής αναγνώριση  -Τα μηνύματα πολιτικών για τον θάνατο του Αλέκου Φασιανού

 «Είναι κάποια πράγματα που γίνονται αναπόφευκτα, σαν να έχουν προγραφεί από παλιά. Θυμάμαι, όταν ήμουν στη Σχολή Καλών Τεχνών, ζωγράφιζα στο δάπεδο, μπροστά στους συμμαθητές μου…Πολλές φορές έκλαιγα, κρυφά, γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω τι είναι ζωγραφική. Μού άρεσε όμως να απλώνω ένα χρώμα έντονο, ένα κόκκινο ή ένα μπλε σε μια μεγάλη επιφάνεια που να παριστάνει κάτι»:

Τα παραπάνω είχε εξομολογηθεί σ’ ένα σημείωμά του, στις αρχές τις δεκαετίας του ’70 ο Αλέκος Φασιανός. Κι αυτά τα λόγια του αποτελούν, επί της ουσίας, τον ορισμό αυτού που λέμε «γεννημένος καλλιτέχνης». Κι όπως περίτρανα αποδείχτηκε, εκείνος, ταύτισε ολόκληρη τη ζωή του με την τέχνη του, πορεύτηκε μέχρι το τέλος με τα χρώματα, τα πινέλα του, τους καμβάδες του, τους τεράστιους ζωγραφικούς ήρωές του, που ταξίδεψαν στα πέρατα του κόσμου και τον ανέδειξαν σε κορυφαίο ζωγράφο του 20ού αιώνα διεθνώς.

 

Αυτόν τον μεγάλο καλλιτέχνη, ο οποίος ενσωμάτωσε μοναδικά στα έργα του την τέχνη και την ιστορία της πατρίδας του, που αποτελούσαν διαχρονικά πηγές έμπνευσής του, αποχαιρετά η Ελλάδα με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη.

Απ’ όλους τους μεγάλους Έλληνες ζωγράφους ο Φασιανός υπήρξε ο πιο προσιτός στις μεγάλες μάζες. Όχι μόνον γιατί είχε φιλοτεχνήσει πολυάριθμα έργα, πίνακες, χαρακτικά, αφίσες, θεατρικά σκηνικά, εξώφυλλα βιβλίων, δίσκων και τόσα ακόμη. Αλλά, κυρίως, επειδή η ζωγραφική του τέχνη είχε κάτι το εντελώς προσωπικό, το οποίο, από ένα σημείο κι έπειτα, δεν μπορούσε κανείς να μην το αναγνωρίσει. Το βασικό τρίπτυχο της θεματολογίας του, Άνθρωπος – Φύση – Περιβάλλον, παρέμενε σταθερό σε όλη την διαδρομή του. Όπως κι εκείνες οι υπερφυσικές, κατ’ αρχάς, αλλά τόσο οικείες με το πέρασμα του χρόνου ανθρώπινες μορφές του, απλοϊκές εκ πρώτης όψεως αλλά τόσο περίτεχνες και ζωντανές εν τέλει, σαν έτοιμες να ξεπηδήσουν από τον καμβά και να πάρουν τη θέση τους στον κόσμο των ζωντανών. Άλλωστε οι ήρωες του Φασιανού ήταν πολύ συχνά τυπικοί καθημερινοί άνθρωποι που έκαναν ποδήλατο, κάπνιζαν, αγκαλιάζονταν, αγαπιούνταν και μέσα από το μαγικό άγγιγμά του μεταμορφώνονταν σε λαμπερούς πρωταγωνιστές, 'Αγιους ή μυθολογικούς θεούς.

Ήταν, εξάλλου, όπως ο ίδιος είχε διηγηθεί, το θρησκευτικό στοιχείο, οι υπέροχες βυζαντινές εικόνες και οι υπερβατικοί πρωταγωνιστές τους που τον μαγνήτισαν, ως παιδί, στην μαγική τέχνη της ζωγραφικής: «Ο παππούς μου ήταν πάπας. Γεννήθηκα το 1935 δίπλα ακριβώς στην εκκλησία που λειτουργούσε ο ίδιος. Είχαμε ένα μικρό σπίτι με δειλινά στους Αγίους Αποστόλους κάτω από την Ακρόπολη. Από πολύ μικρός και εξ αιτίας του παππού μου, τριγύρναγα στις μισοσκότεινες μεταβυζαντινές εκκλησίες και τον βοηθούσα άλλοτε φέρνοντας του το θυμιατό και άλλοτε διαβάζοντας τον Απόστολο. Πιο πολύ όμως και από το θρησκευτικό μέρος με είλκυαν οι εικόνες οι βυζαντινές η οι λαϊκές. Μου έκαναν εντύπωση οι άγιοι καβαλάρηδες με τα φωτοστέφανα και τα σπαθιά τους που έβγαζαν φλόγες και σκότωναν θηρία. Τα ξερά βυζαντινά βουνά στο βάθος, τα περίεργα δέντρα και τα φυτά και οι χρυσοί ουρανοί. Προσπαθούσα να αντιγράψω τις εικόνες. Όμως ήθελα να κάνω και δικές μου, να εκφράσω και τον δικό μου κόσμο, όπως κιόλας είχε διαπλαστεί από όλα όσα έβλεπα».

Ένα ακόμη πρόσωπο από το στενό οικογενειακό του περιβάλλον που άσκησε τεράστια επιρροή πάνω του, διευρύνοντας τους ορίζοντες και τις αναζητήσεις του, ήταν η μητέρα του: «Η μητέρα μου ήταν φιλόλογος και είχε μανία με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Αυτή με πήγαινε συγχρόνως στα Μουσεία η την Ακρόπολη και παντού όπου μπορούσε να συναντήσει αρχαία πράγματα. Μου άρεσαν πολύ τα εικονογραφημένα αρχαία βάζα, ιδίως οι λευκές λήκυθοι, που εικόνιζαν νεκρικές παραστάσεις. Πιο πολύ όμως με συγκινούσαν τα κυκλαδικά ειδώλια με στυλιζαρισμένα χέρια, τα μονοκόμματα σώματα που μοιάζανε με παιχνίδια» εξηγούσε ο ίδιος αποκαλύπτοντας στη συνέχεια την συνάντησή του με την τέχνη της μουσικής η οποία ωστόσο δεν κατάφερε να τον αποσπάσει από αυτό για το οποίο ήταν γεννημένος, παρότι σπούδασε βιολί επί 12 ολόκληρα χρόνια, διάστημα κατά το οποίο γνώρισε σημαντικούς Έλληνες συνθέτες όπως ο Θεοδωράκης, ο Μαρκόπουλος κ.α. : «Ο πατέρας μου ήταν μουσικός και έτσι έμαθα να παίζω βιολί. Δεν νομίζω ότι αυτό με επηρέασε καθόλου. Γιατί ήθελα να ζωγραφίζω από μικρό παιδί. Μέχρι τα δεκαεφτά μου χρόνια ζωγράφιζα μόνος μου και είχα όλο τον μαγικό κόσμο των εικόνων, στις εκκλησίες, και από την άλλη μεριά την αγαλματολατρεία των αρχαίων Ελλήνων».

Στα χρόνια του Λυκείου θα συνδεθεί με άλλα νέα αγόρια τα οποία έμελλε να βάλουν τη δική τους σφραγίδα ο καθένας στην τέχνη του. Ανάμεσά τους ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Τί παρέα αλήθεια..;

Κι έπειτα ήρθε η Σχολή Καλών Τεχνών και η συνάντηση με τον σπουδαίο Γιάννη Μόραλη: «Ο δάσκαλος μας ο Μόραλης είχε μια επιρροή επάνω μας τόσο σαν καλλιτέχνης, όσο και σαν άνθρωπος. Μάθαμε να βλέπουμε τις επιδράσεις του σκότους επί του φωτός και τανάπαλιν καθώς και τις αλλοιώσεις των σχημάτων των αντικειμένων εξ αιτίας του φωτός. Μάθαμε να συγκρίνουμε και τα πράγματα» εξηγούσε χρόνια αργότερα ο ίδιος.

Η πόλη του Φωτός, το Παρίσι θα τού παρέχει κι άλλα γνωστικά εφόδια ενώ θα διευρύνει και την έμπνευσή του. Τα χρόνια που θα ζήσει εκεί θα είναι καθοριστικά και για την εξέλιξή του. Το 1959 παρουσιάζει για πρώτη φορά τα έργα του στην Αθήνα κι από κει και πέρα ξεκινά μια ιλιγγιώδης, ασταμάτητη πορεία: Δεκάδες εκθέσεις σε κάθε γωνιά του κόσμου, από τη Βενετία, το Παρίσι, το Λονδίνο και τη Γενεύη μέχρι το τη Νέα Υόρκη και το Τόκυο. Χωρίς ωστόσο να ξεχάσει ποτέ την πατρίδα του και το εγχώριο κοινό διοργανώνοντας συχνά εκθέσεις σε μεγάλα αστικά μουσεία αλλά και μικρότερους χώρους τέχνης των ελληνικών νησιών.

Παράλληλα, αναλαμβάνει την σκηνογραφία μεγάλων θεατρικών παραγωγών ενώ βάζει την υπογραφή του στην εικονογράφηση δεκάδων εκδόσεων σημαντικών ποιητών και συγγραφέων όπως οι Ο. Ελύτης, L. Aragon, G. Apollinaire, Κ. Ταχτσής, Κ. Καβάφης, Α. Εμπειρίκος, Γ. Ρίτσος, Β. Βασιλικός κ.α.

Εξώφυλλο δίσκου του Ζορζ Μουστακί διά χειρός Αλέκου Φασιανού

Μέχρι το τέλος της ζωής του ο Αλέκος Φασιανός έπαιρνε ζωή και ικανοποίηση από την τέχνη του. Πολλές φορές ζωγράφιζε στο πάτωμα, σαν μικρό παιδί. Επέλεγε τα υλικά του, τα χρώματά του, τα ανακάτευε και ταξίδευε μαζί τους στα ανεξάντλητα μονοπάτια της φαντασίας του. Το ήξερε πολύ καλά, εξάλλου, και δεν δίσταζε να το παραδεχτεί δημόσια: «Όταν δεν ζωγραφίζω είμαι δυστυχής»!

 https://www.protothema.gr/