Μετά τους Θεματοφύλακες του Συντάγματος, μια ακόμα σουρεαλιστική συλλογικότητα, οι Αυτόχθονες Λαρισαίοι, μοιράζουν πρόστιμα και εξώδικα, ζητώντας δισεκατομμύρια ή και τρισεκατομμύρια. Ό,τι προαιρείσθε κύριοι!
Συγκεκριμένα, το ποσό των 2,2 δις ευρώ (!) ζήτησαν με εξώδικό που απέστειλαν στον περιφερειάρχη Θεσσαλίας, Κώστα Αγοραστό υπογραμμίζοντας πως δεν αναγνωρίζουν τη λειτουργία του Περιφερειακού Συμβουλίου και τις αποφάσεις του, σύμφωνα με το Parallaximag.
Στο εξώδικο, οι «αυτόχθονες» υποστηρίζουν πως ο περιφερειάρχης είναι παράνομος και δεν πρέπει να υπογράφει έργα και να ενισχύει τα κοινωνικά παντοπωλεία. Ο κ. Αγοραστός αναμένεται να στείλει την υπόθεση στον Εισαγγελέα, ενώ αντέδρασε με χιούμορ λέγοντας: «Μας ζητούν 2,2 δισ. και τώρα σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε έρανο για να μαζέψουμε τα χρήματα»
Πεντακόσιες εκατόν τριανταπέντε χιλιάδες ευρώ
Αντίστοιχη εξώδικη διαμαρτυρία έχουν λάβει κι άλλοι περιφερειάρχες στη χώρα. Προ ημερών, η ίδια συλλογικότητα (είναι άραγε ομάδα ανθρώπων ή κάποιο τρολ😉 έστειλαν πρόστιμο στον περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου, ζητώντας του να πληρώσει το αστρονομικό ποσό του 1 τρις εκατομμυρίου 799 δισεκατομμυρίων 616 εκατομμυρίων ευρώ.
Όπως φαίνεται στο χαρτί που του έστειλαν και που δημοσίευσε ο Γιώργος Χατζημάρκος στο Facebook, οι «Αυτόχθονες» δίνουν και τη δυνατότητα για ρύθμιση οφειλής σε περίπτωση που η Περιφέρεια δεν έχει εύκαιρο τα σχεδόν δύο 2 τρις. Τουλάχιστον δείχνουν κατανόηση!
Αυτή η έννοια που κάθε άνθρωπος θέλει στην ζωή του. Είναι άνθρωποι πέρα από τους συγγενείς, είναι άνθρωποι που τους διάλεξες ή σε διάλεξαν. Άραγε ξέρεις να διαλέγεις;
Βάζεις έναν άνθρωπο στην ζωή σου και μέρα με την μέρα χτίζεις την φιλία. Με στιγμές, με εμπιστοσύνη, δίνοντας την ψυχή σου. Περνάνε τα χρόνια και είσαι σίγουρος και έρχεται η στιγμή που για έναν ασήμαντο λόγω παύει να υπάρχει αυτή η φιλία που για σένα ήταν κάτι ιερό. Φτάνεις σε μια ηλικία και συνειδητοποιείς ότι η λέξη “φίλος” αξίζει μόνο σε λίγους, ίσως και έναν. Συνειδητοποιείς ότι έχεις περισσότερο γνωστούς, παρά φίλους.
Για μένα φίλος είναι αυτός που θα είναι δίπλα σου στις δύσκολες στιγμές, που θα σε δει στα χειρότερα σου και δεν θα φύγει, αλλά ούτε θα μείνει επειδή σε λυπάται. Αυτός που θα αντέξει να σε δει στα πατώματα, που θα κάτσει μαζί σου εκεί κάτω και θα σηκωθεί μαζί σου, αυτός είναι φίλος.
Η φιλία δεν γίνεται με το ζόρι, δεν γίνεται με ψεύτικες υποσχέσεις, με ψεύτικα “σ’ αγαπώ”, με εγωισμό και ψεύτικο ενδιαφέρον. Δεν γίνεται μόνο μέσα από μια οθόνη και ένα μήνυμα. Αν κάτι είναι αληθινό, ούτε η απόσταση δεν το χαλάει. Αν γίνει αυτό ακόμα και μετά από χρόνια, τελικά δεν άξιζε.
Δεν ξέρω τι είναι καλύτερο, πολλούς φίλους χωρίς ενδιαφέρον; Ένας που θα τον νιώθεις κοντά σου κάθε στιγμή ακόμα κι αν σας χωρίζουν χιλιόμετρα ή καλύτερα μόνος σου χωρίς λόγια που πληγώνουν, χωρίς δάκρυα που κοστίζουν; Δυστυχώς ζούμε σε έναν ψεύτικο κόσμο, που το “σ’ αγαπώ” έχασε την πραγματική αξία, έχει γίνει κάτι σαν συνήθεια. Λέμε το “σ’ αγαπώ” τόσο εύκολα, που νομίζω ότι πλέον δεν ξέρουμε την σημασία του.
Υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν την ψυχή τους, την βοήθειά τους, το “είναι” τους και το μόνο που παίρνουν είναι μια άδεια αγκαλιά από μια ψυχή που όταν δεν σε έχει ανάγκη, πετάει εκεί που έχει συμφέρον. Συνειδητοποιείς ότι πρέπει να τα βρεις με το μέσα σου και να περνάς όμορφα, άσχετα αν είσαι με παρέα ή όχι. Αν το καταφέρεις, θα ζεις με αλήθεια και ίσως μόνο τότε να βρεις την ευτυχία, έναν λόγο να χαμογελάς αληθινά και να αγαπάς βαθιά.
Εδώ είναι το τελευταίο από τον σπουδαίο Greg Reese.
***
ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
Η μαζική ψύχωση είναι επίσης γνωστή ως ομαδικό μυαλό, νοοτροπία όχλου ή νοοτροπία αγέλης. Πριν από τον σύγχρονο πολιτισμό, ζούσαμε σε κοπάδια και για να επιβιώσουμε στο κοπάδι, συμμορφωνόμασταν με το κοπάδι.
Από εδώ πηγάζει η Μαζική Ψύχωση.
Τα πιο δημοφιλή παραδείγματα εξήγησης της Μαζικής Ψύχωσης είναι συνήθως θυμωμένοι όχλοι και βίαιες ταραχές, αλλά αυτά είναι απλώς τα τελικά αποτελέσματα.
Η μαζική ψύχωση ξεκινά όταν ένας μεμονωμένος νους αρχίζει να αναγνωρίζεται ως μέλος μιας ομάδας με βάση οποιονδήποτε ενοποιητικό παράγοντα. Ο ενοποιητικός παράγοντας δεν χρειάζεται καν να έχει νόημα.
Για πολλούς ανθρώπους αρκεί η αίσθηση της ενότητας. Το εγωιστικό μυαλό μας ποθεί εγγενώς την αποδοχή και από προεπιλογή, θα συμμορφωθεί ενστικτωδώς με οποιαδήποτε ομάδα θεωρεί ότι είναι η πλειοψηφία.
Για να συμμορφωθεί με επιτυχία στην ομάδα, το άτομο πρέπει να αφήσει στην άκρη την προσωπική διαίσθηση και να ακολουθήσει την καθοδήγηση της ομάδας.
Αυτό καθιστά ένα άτομο εξαιρετικά ελεγχόμενο και καταπνίγει πνευματικά το άτομο, γεγονός που το κάνει να ποθεί ακόμη περισσότερο την ομαδική αποδοχή.
Η διάθεση του ανθρώπου για τη μαζική ψύχωση έχει γραφτεί εδώ και χιλιετίες, κυρίως, στην αρχαία γραφή και φιλοσοφία.
Και όλοι το βιώνουμε αυτό ως άνθρωποι, είτε το σκεφτόμαστε είτε όχι.
Ο Πλάτωνας υποστήριξε ότι λόγω της φύσης του Ομαδικού Νου, η δημοκρατία οδηγεί πάντα στην τυραννία και την υποταγή. Η ανησυχία του ήταν η έλλειψη καλής ηγεσίας και φιλοσοφούσε τρόπους επίλυσης αυτού.
Το 1895, ο Gustave Le Bon δημοσίευσε το «The Crowd», όπου εξηγεί τις βασικές διαδικασίες για την καλλιέργεια της Μαζικής Ψύχωσης: Ανωνυμία, Μεταδοτικότητα και Υποβλητικότητα. Αυτό το έργο είναι γνωστό ότι επηρέασε παγκόσμιους ηγέτες, επιχειρήσεις και τυράννους, για τους οποίους η ηθική έχει γραφτεί εδώ και δεκαετίες.
Και όμως, το AP και το Reuters ισχυρίζονται εξωφρενικά ότι η Mass Psychosis δεν υπάρχει, ενώ στην πραγματικότητα είναι ο εταιρικός μηχανισμός μέσων ενημέρωσης στον οποίο ανήκουν αυτό που το καθιστά δυνατό, διεξάγοντας ψυχολογικό πόλεμο ενάντια σε μια ομάδα του πληθυσμού που πιστεύει ότι τα μέσα ενημέρωσης δεν θα τους πει ψέματα.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο όρος «Μαζική Ψύχωση» είναι αναμφισβήτητα καλύτερος όρος από το «Ομαδικό μυαλό» ή «Νοοτροπία όχλου». Μια αλλαγή στο πεδίο της συνείδησης συμβαίνει. μια αποκέντρωση από τη Θεία Έμπνευση στην πρωτόγονη ιεραρχία, η οποία δεν έχει θέση σε μια πολιτισμένη κοινωνία - και όμως, εδώ είμαστε.
Χωρίς τη Μαζική Ψύχωση, οι σημερινοί ηγέτες δεν θα είχαν καμία εξουσία. Ακριβώς όπως η διαφήμιση, τα πάντα σχετικά με την πολιτική αφορούν την καλλιέργεια της Μαζικής Ψύχωσης.
Ενώ, η ατομική επιδίωξη της ευτυχίας έχει αναπόφευκτα οδηγήσει στην ομορφιά και την καινοτομία, η δημιουργία και ο έλεγχος ομάδων ανθρώπων, που ήταν το μεγαλύτερο παιχνίδι δύναμης στη Γη για όλη την καταγεγραμμένη ιστορία, σχεδόν πάντα οδηγεί σε θάνατο και καταστροφή, η επιστήμη και η μελέτη του Η μαζική ψύχωση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να διαφωτίσει την ανθρωπότητα, εκπαιδεύοντας το άτομο σχετικά με τη δύναμη και τις δυνατότητες του ανθρώπινου μυαλού.
Αλλά σήμερα, τα ίδια διεφθαρμένα μέσα ενημέρωσης που χρησιμοποιούνται από τις πλούσιες ελίτ για να μας διαιρέσουν και να μας υποδουλώσουν λένε ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως η Μαζική Ψύχωση.
Η μαζική ψύχωση είναι το βάρος της ανθρωπότητας να ξεπεράσει. Γι' αυτό δεχόμαστε το μικρότερο από τα δύο κακά.
Πολλοί από εμάς γνωρίζουμε καλά την αδυναμία του ανθρώπου και του πολιτισμένου κόσμου. Η προειδοποίηση του μεγάλου ψυχολόγου Καρλ Γιουνγκ προς τον κόσμο ήταν ότι το άτομο πρέπει να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τη δική του σκιά.
Για να το πετύχει κάποιος πρέπει να απελευθερωθεί από τη συλλογικότητα.
Και μέχρι να το κάνουμε αρκετοί, η κοινωνία θα συνεχίσει να ηγείται από τυράννους και ανίδεους όχλους
S. Hawking: Να θυμάστε να κοιτάτε επάνω στα αστέρια & όχι κάτω στα πόδια σας.
Ο ευφυέστατος φυσικός ξέρει πώς είναι να υπομένεις την κατάθλιψη και έχει κάποια σοφά λόγια για να βοηθήσει τους πιο δυστυχισμένους από εμάς να τα καταφέρουν.
Ο Stephen Hawking, ένα από τα πιο μεγάλα μυαλά των ημερών μας, εμφάνισε συμπτώματα ALS ( Αμυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση) στην ηλικία των 21. Εκεί που η καριέρα του ετοιμαζόταν να απογειωθεί, το σώμα του άρχισε να τον απογοητεύει. Αν κάποιος ξέρει πώς είναι να αντιμετωπίζεις ατυχείς καταστάσεις στη ζωή, τότε πιθανότατα είναι αυτός. Παρόλο που η ασθένεια παρέλυσε το σώμα του, το κοφτερό μυαλό του Hawking δεν του επέτρεψε να βουλιάξει στην αρνητικότητα. Στην πραγματικότητα, αφοσιώθηκε στο πεδίο της θεωρητικής φυσικής με ακόμα μεγαλύτερο ζήλο.
Παρόλο που οι γιατροί του έδιναν με το ζόρι δύο ή τρία χρόνια ζωής, ο Hawking επέλεξε να δώσει τον καλύτερό του εαυτό και τώρα είναι διεθνώς αναγνωρισμένος για τις απαντήσεις που βρήκε σχετικά με το σύμπαν, το Big Bang, την δημιουργία και τις επιστημονικές θεωρίες. Φυσικά, ο Hawking υπέμεινε άσχημες στιγμές που είχαν να κάνουν με την κατάστασή του, αλλά ξέρει ότι υπάρχουν πολλά για τα οποία πρέπει να είναι ευγνώμων στη ζωή του. Αυτό το μοιράστηκε σε μια πρόσφατη διάλεξη που έγινε στο Royal Institute του Λονδίνου. Καθηλωμένος στο αναπηρικό καρότσι, ο Hawking δεν μπορεί να μιλήσει ή να κινηθεί. Ωστόσο, βρήκε έναν τρόπο να επικοινωνεί μέσω της τεχνολογίας, και συνέκρινε τις μαύρες τρύπες με την κατάθλιψη, κάνοντας ξεκάθαρο ότι από κανένα από αυτά τα δύο δεν είναι απίθανο να ξεφύγουμε.
Είπε: «Το μήνυμα αυτής της διάλεξης είναι ότι οι μαύρες τρύπες δεν είναι όσο μαύρες περιγράφονται. Δεν είναι οι αιώνιες φυλακές που κάποτε πιστευόταν ότι ήταν. Πράγματα μπορούν να βγουν από μία μαύρη τρύπα και προς τα έξω και στις δύο πλευρές και πιθανόν σε κάποιο άλλο σύμπαν. Έτσι, αν νιώθετε ότι είστε σε μία μαύρη τρύπα μην τα παρατάτε. Υπάρχει τρόπος διαφυγής. Να θυμάστε να κοιτάτε επάνω στα αστέρια και όχι κάτω στα πόδια σας. Ποτέ μην σταματήσετε να δουλεύετε. Η δουλειά σας δίνει νόημα και σκοπό και η ζωή είναι άδεια χωρίς αυτήν. Αν είστε αρκετά τυχεροί ώστε να βρείτε την αγάπη, να θυμάστε ότι είναι εκεί και μην την χαλάσετε». Όταν ρωτήθηκε για τις αναπηρίες του, ο Hawking είπε: «Αυτός που υποφέρει πρέπει να έχει το δικαίωμα να τερματίσει την ζωή του, αν θέλει. Αλλά πιστεύω ότι θα ήταν πολύ μεγάλο σφάλμα. Όσο άσχημη και να φαίνεται η ζωή, υπάρχει πάντοτε κάτι που μπορείτε να κάνετε και να είστε επιτυχημένοι σε αυτό. Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει και ελπίδα». Και συνεχίζει με το δυνατό του μήνυμα: «Αν είστε ανάπηροι, πιθανότατα δεν ευθύνεστε εσείς γι αυτό, αλλά δεν είναι καλό να κατηγορείτε τον κόσμο ή να περιμένετε να σας λυπηθούν. Πρέπει να έχετε θετική προσέγγιση και πρέπει να βγάλετε από μέσα σας το καλύτερο που μπορείτε να διαθέσετε. Αν κάποιος είναι σωματικά ανάπηρος, δεν πρέπει να προσπαθήσει να γίνει και ψυχολογικά. Κατά την γνώμη μου, κάποιος θα πρέπει να συγκεντρωθεί σε δραστηριότητες στις οποίες η σωματική του αναπηρία δεν θα του είναι σοβαρό εμπόδιο. Φοβάμαι ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες για τα άτομα με αναπηρία, δεν μου αρέσουν, αλλά είναι εύκολο για μένα να το πω αυτό, γιατί ποτέ δεν μου άρεσε ο αθλητισμός ούτως ή άλλως. Από την άλλη, η επιστήμη είναι ένας πολύ καλός τομέας για άτομα με αναπηρία, γιατί απασχολεί κυρίως το μυαλό. Φυσικά, τα περισσότερα είδη πειραματικής δουλειάς πιθανότατα αποκλείουν τέτοια άτομα, αλλά η θεωρητική εργασία είναι σχεδόν ιδανική. Οι αναπηρίες μου δεν υπήρξαν σημαντικό εμπόδιο στον τομέα μου, που είναι η θεωρητική φυσική. Αντιθέτως, με βοήθησαν με κάποιο τρόπο προστατεύοντας με από το διοικητικό κομμάτι και το κομμάτι των διαλέξεων με τα οποία πιθανότατα να ασχολούμουν. Τα κατάφερα όμως, μόνο εξαιτίας της τεράστιας αγάπης που έλαβα από την σύζυγό μου, τα παιδιά μου, τους συναδέρφους μου και φοιτητές μου.Διαπιστώνω ότι οι άνθρωποι σε γενικές γραμμές είναι έτοιμοι να βοηθήσουν, αλλά πρέπει να τους ενθαρρύνετε να αισθάνονται ότι οι προσπάθειές τους να σας βοηθήσουν αξίζουν, με το να τα πηγαίνετε όσο καλύτερα μπορείτε».
Μετάφραση:awakengr.com via educateinspirechange.org
Μηχανισμός Αντικυθήρων: Βρήκαν το password και ξεκλειδώνουν για πρώτη φορά τα μυστικά του
Βασίλης Τσακίρογλου
Αποκαλυπτικά τα ευρήματα ομάδας μελετητών από το Univercity College του Λονδίνου, στην οποία συμμετέχουν και δύο Ελληνες επιστήμονες - Ολα δείχνουν ότι ο Αρχιμήδης ήταν ο δημιουργός του - Οι πολύπλοκες συστοιχίες γραναζιών και η ακαταμάχητη σαγήνη που ασκεί το μυστηριώδες πολυσύνθετο αστρονομικό όργανο
Η μεγαλοφυΐα του Αρχιμήδη μοιάζει να αναδύεται όλο και πιο καθαρά μέσα από τα παραμορφωμένα θραύσματα του Μηχανισμού των Αντικυθήρων. Κάπως σαν ντετέκτιβ που σχεδιάζουν το προφίλ ενός ασύλληπτου δράστη, οι επιστήμονες φαίνεται πως πλησιάζουν όλο και περισσότερο στην προσωπικότητα του Αρχιμήδη ως σχεδιαστή του πρώτου υπολογιστή στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Παράλληλα επιβεβαιώνεται ότι πρόκειται για ένα πολυσύνθετο αστρονομικό όργανο, ικανό να προβλέπει φαινόμενα όπως η σύνοδος (ευθυγράμμιση) ουρανίων σωμάτων, να συνδυάζει τις σχετικές θέσεις των 5 πλανητών που ήταν γνωστοί στην αρχαιότητα (Δίας, Κρόνος, Αφροδίτη, Ερμής, Αρης), να λαμβάνει υπόψη του ακόμη και το γεγονός ότι η Σελήνη διαγράφει ελλειπτική αντί για κανονική κυκλική τροχιά γύρω από τη Γη και, εν τέλει, να αποτυπώνει την αντίληψη του Σύμπαντος που επικρατούσε στην ύστερη ελληνική αρχαιότητα.
Εκτός όμως από τη γνώση η οποία εφαρμόστηκε στη σχεδίαση του Μηχανισμού, οι σύγχρονοι επιστήμονες μένουν έκπληκτοι μπροστά στην κατασκευαστική δεξιοτεχνία. Διότι περιλαμβάνει δεκάδες γρανάζια, με μικροσκοπικά δόντια που έχουν χαραχτεί στον χαλκό με τρομακτική ακρίβεια και ομοιομορφία, παρόλο που το μήκος καθενός τους δεν ξεπερνά το 1 χιλιοστό του μέτρου.
Στην ιστορία των αστρονομικών παρατηρήσεων το πρώτο καταγεγραμμένο δείγμα οργάνου ακριβείας το οποίο μπορεί να θεωρηθεί παρόμοιο με τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων εμφανίζεται αιώνες αργότερα, το 600 μ.Χ., στο Βυζάντιο. Και τα πρώτα αστρονομικά ρολόγια είναι ακόμη μεταγενέστερα, καθώς αρχίζουν να κατασκευάζονται από τον 14ο αιώνα και εξής.
Σχετικά με τη χρήση των γραναζωτών μηχανών, οι αρχαιολόγοι γνώριζαν ότι οι αρχαίοι Ελληνες τις χρησιμοποιούσαν για να κινούν μεγάλες μάζες, κυρίως σε ανεμόμυλους, νερόμυλους, ανυψωτικά μηχανήματα κ.λπ. Γι’ αυτό και η έκπληξη των ερευνητών ήταν πολύ μεγάλη όταν, τη δεκαετία του ’50, με τη χρήση ακτίνων Χ, στα ενδότερα του Μηχανισμού αποκαλύφθηκαν συστοιχίες γραναζιών. Κάποιοι υπέθεσαν τότε ότι μόνο κάποιος όπως ο Αρχιμήδης θα μπορούσε να έχει συλλάβει την ιδέα ενός τόσο επαναστατικού οργάνου. Σήμερα, η υποψία αυτή μοιάζει όλο και πιο αληθοφανής.
Συναρπαστικό διήγημα
Το συμπέρασμα περί εμπλοκής του Αρχιμήδη, έστω και με τις δέουσες επιφυλάξεις, εφόσον δεν υφίστανται χειροπιαστά αποδεικτικά στοιχεία, προκύπτει, μεταξύ πολλών άλλων ευρημάτων, από τις εργασίες μιας ομάδας ερευνητών από το Univercity College του Λονδίνου. Η εξαμελής UCL Antikythera Research Team, στην οποία συμμετέχουν δύο Ελληνες επιστήμονες, η αρχαιομεταλλουργός Μυρτώ Γεωργακοπούλου και ο φυσικός Αρης Δακανάλης, δημοσιεύει στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Scientific American» τα πιο πρόσφατα ευρήματά της. Πέρα από το αμιγώς τεχνικό του μέρος, το εκτενές άρθρο μπορεί να διαβαστεί σαν ένα συναρπαστικό διήγημα, για το πώς ένα μυστηριώδες αντικείμενο, όχι μεγαλύτερο σε διαστάσεις από ένα σκληρόδετο λεξικό της ελληνικής γλώσσας, απασχολεί πολλαπλά την επιστήμη για μια περίοδο που υπερβαίνει πλέον τα 120 χρόνια.
Αρχαιολόγοι, μαθηματικοί, αστρονόμοι, φυσικοί, ιστορικοί της μηχανικής και της ωρολογοποιίας, ειδικοί στην τεχνολογία υλικών, αστρολόγοι, ακόμη και αποκρυφιστές όλων των τάσεων υποκύπτουν ο ένας μετά τον άλλον στην ακαταμάχητη σαγήνη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων, ο οποίος, ενώ παραμένει εκτεθειμένος στο βλέμμα οποιουδήποτε επισκέπτεται το Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών, αντιστέκεται σθεναρά στην πλήρη αποκάλυψη των μυστικών του. Σαν να μεταμορφώθηκε σε στρείδι κατά τη διάρκεια των χιλιετιών που μεσολάβησαν ανάμεσα στο ναυάγιο, περί το 60-50 π.Χ. και την τυχαία ανακάλυψή του το 1901, κρύβει ερμητικά μέσα του τη σοφία του ανθρώπου που τον επινόησε.
Η γραφική αναπαράσταση είναι από «Scientific American» που αξιοποιεί τα τελευταία δεδομένα από την έρευνα της ομάδας του UCL
Παρ’ όλα αυτά, η ομάδα του UCL, με επικεφαλής τον μαθηματικό και κινηματογραφιστή Τόνι Φριθ, έχει καταφέρει να αναπαραστήσει το μεγαλύτερο τμήμα του εσωτερικού αυτής της πανάρχαιας και αινιγματικής μηχανής αστρονομικών υπολογισμών, η οποία χρονολογείται μεταξύ 4ου και 1ου π.Χ. αιώνα. Αν όμως ευσταθεί ότι αυτός που εμπνεύστηκε και ουσιαστικά τον εφηύρε ήταν ο Αρχιμήδης ο Συρακούσιος, ο «Λεονάρντο ντα Βίντσι της αρχαιότητας», όπως συνήθως αποκαλείται, τότε το πιθανό διάστημα κατασκευής του Μηχανισμού περιορίζεται αρκετά, εφόσον ο Αρχιμήδης έζησε από το 287 έως το 212 π.Χ. Φυσικά, είναι πολύ πιθανό ο Μηχανισμός να είναι μεταγενέστερο αντίγραφο και όχι το αρχιμήδειο πρωτότυπο. Στην αρχαιότητα τα μπρούντζινα αντικείμενα ανακυκλώνονταν, καθώς ο χαλκός ήταν το πλέον εύχρηστο μέταλλο.
Ενδέχεται λοιπόν η αρχική εφεύρεση να μετατράπηκε σε οικιακά σκεύη, εξαρτήματα όπλων κ.λπ. Πέραν των δυνατοτήτων του ως προς την πρόγνωση των φάσεων της Σελήνης και τις σχετικές κινήσεις της πεντάδας των τότε γνωστών πλανητών, πέρα από τη μηχανολογική ευφυΐα που χρησιμοποιήθηκε στη σχεδίασή του, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων εντυπωσιάζει τους ερευνητές γι’ αυτό που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν «μηχανική κομψότητα». Αναφέρονται στον σχεδόν μαγικό τρόπο με τον οποίο ο εφευρέτης του κατόρθωσε να δημιουργήσει έναν αναλογικό υπολογιστή ακριβείας εφαρμόζοντας τις απλούστερες δυνατές λύσεις σε καθένα από τα δεκάδες επιμέρους ζητήματα που έπρεπε να διευθετηθούν.
Και, ταυτόχρονα, ο τόσο ρηξικέλευθος αυτός εφευρέτης ήταν αναγκασμένος να συμμορφωθεί με δύο θεμελιώδεις περιορισμούς: α) Την ευχρηστία του μηχανισμού από οποιονδήποτε κοινό άνθρωπο, χωρίς να προαπαιτούνται γνώσεις Μαθηματικών ή Αστρονομίας. β) Το επίπεδο των επιστημονικών γνώσεων και της τεχνολογίας στην αρχαιότητα. Αν λοιπόν κάποιος θα μπορούσε να ξεπεράσει ακόμη και τα όρια της εποχής του, αυτός δεν θα μπορούσε να είναι παρά ένας νους με κολοσσιαίες, σχεδόν απεριόριστες δυνατότητες - δηλαδή ακριβώς κάποιος σαν τον πανεπιστήμονα Αρχιμήδη.
Αρχαία ευφυΐα
Οπως φαίνεται από την ολοκληρωμένη γραφική αναπαράσταση που παρουσιάζει το «Scientific American» αξιοποιώντας τα τελευταία δεδομένα από την έρευνα της ομάδας του UCL, η καρδιά του Μηχανισμού των Αντικυθήρων συντίθεται από 69 γρανάζια, ποικίλου μεγέθους και διαφορετικών τύπων. Μόνο τα 35 από αυτά διακρίνονται στο αυθεντικό αρχαιολογικό εύρημα μέσα από τις τρισδιάστατες ακτινοσκοπήσεις στις οποίες έχει υποβληθεί κατά καιρούς. Οι επιστήμονες χρειάστηκε να φανταστούν την ύπαρξη και τη λειτουργία των υπολοίπων 34 γραναζιών, καθώς από τον βυθό της θάλασσας κοντά στα Αντικύθηρα ανασύρθηκε μόνο το 1/3 του μηχανισμού.
Ακόμη κι αυτό όμως είναι κατακερματισμένο σε 82 διαφορετικά θραύσματα, γεγονός που καταδεικνύει πόσο δύσκολο είναι το εγχείρημα της ανάλυσης και της κατανόησης του πώς κατασκευάστηκε, πώς λειτουργούσε και ποιον σκοπό εξυπηρετούσε το μυστηριώδες αντικείμενο που βαφτίστηκε Μηχανισμός των Αντικυθήρων. Ο Βρετανός καθηγητής Μαθηματικών Τόνι Φριθ τον περιεργάζεται για πάνω από 20 χρόνια και έχει συμβάλει προσωπικά στην αποκάλυψη ορισμένων από τα κρίσιμης σημασίας μυστικά του. Υπό τη δική του διεύθυνση, η ερευνητική ομάδα του UCL κατέληξε στο να κατασκευάσει το πιο εξελιγμένο μοντέλο του από την ανακάλυψή του έως σήμερα, προσπαθώντας να αναπαραστήσει πειστικά το πώς θα πρέπει να το είχαν κατασκευάσει οι ίδιοι οι αρχαίοι Ελληνες. Διότι η ρεαλιστική και λειτουργική ανακατασκευή του είναι μια τελείως διαφορετική πρόκληση από την πλήρη κατανόηση του πώς λειτουργούσε.
Επ’ αυτού, ο Φριθ αφηγείται το πώς ένας από τους προηγούμενους και πιο επίμονους ερευνητές του Μηχανισμού, ο επιμελητής του Μουσείου Επιστημών στο Λονδίνο ονόματι Μάικλ Ράιτ, γύρω στο 2000, κατασκεύασε ένα αντίγραφο από μπρούντζο. Σε αυτό το μοντέλο, ο Ράιτ είχε αποδώσει τις λειτουργίες του στην πρόσοψή του με έναν πολυσύνθετο συνδυασμό δεικτών. Μόλις αντίκρισε τη ρέπλικα για πρώτη φορά, ο καθηγητής Φριθ «έπαθα σοκ», όπως ο ίδιος αναφέρει. Αντιλήφθηκε ότι ο Ράιτ δεν είχε κάνει λάθος, όλες οι υποθέσεις στις οποίες βάσισε την ανακατασκευή του Μηχανισμού ήταν ορθές, όμως οι αρχαίοι Ελληνες δεν θα μπορούσαν να έχουν φτιάξει ποτέ κάτι τόσο περίπλοκο.
Δεν τους το επέτρεπαν τα τεχνολογικά μέσα της εποχής, γι’ αυτό και στο δικό του μοντέλο ο Φριθ έπρεπε να προχωρήσει προς τα εμπρός σε σχέση με τον Ράιτ, αλλά ταυτόχρονα και προς τα πίσω, ώστε να προσεγγίσει το πρωτότυπο. Μόνο έτσι θα έλυνε το μυστήριο, αξιοποιώντας δηλαδή τις κατακτήσεις όλων των προκατόχων του, αλλά επιστρέφοντας κατά το δυνατόν στην αρχική σύλληψη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων. Η πρόκληση ήταν τεράστια, τόσο από επιστημονικής όσο και από τεχνικής άποψης.
Οδηγίες χρήσης
Ηδη από τις αρχές του 20ού αιώνα έχει αποκαλυφθεί ότι ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων είναι ένα όργανο αποτύπωσης του γαιοκεντρικού Σύμπαντος, του «κόσμου» έως εκεί όπου έφτανε το μάτι και η γνώση που είχε συσσωρευτεί στην αρχαιότητα, με πρωτοπόρους τους Βαβυλωνίους, γύρω από τα λεγόμενα «μετέωρα», δηλαδή τα ουράνια φαινόμενα. Το κλειδί στον προσδιορισμό της πραγματικής χρησιμότητάς του ήταν η πίσω όψη του, η οποία σήμερα θεωρείται πως έχει αποκρυπτογραφηθεί πλήρως. Περιελάμβανε δύο κύκλους ενδείξεων, αλλά και ένα εγχάρακτο «εγχειρίδιο χρήσης».
Επομένως, το μεγάλο στοίχημα για τους ερευνητές είναι το πώς θα ανασυνθέσουν το σύνολο του Μηχανισμού κατά τρόπο που να ανταποκρίνεται στις οδηγίες του κατασκευαστή προς τον χρήστη - ή, πιο σχηματικά, το πώς συνδυάζονταν πρακτικά οι δύο όψεις του οργάνου, η πρόσθια και η οπίσθια, ώστε να παραγάγουν προβλέψεις, π.χ., για τις εκλείψεις της Σελήνης και του Ηλιου, την ημερομηνία διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων και γενικώς όλων των γεγονότων που, σύμφωνα με τους αρχαίους Ελληνες, εξαρτώνταν από τα αστέρια. Οπως αποδεικνύεται όμως, υπήρξε κάποιος που κατάφερε να κλείσει έναν ολόκληρο κόσμο μέσα σε ένα μικρό ξύλινο κουτί, στριμώχνοντας μέσα του έναν λαβύρινθο από μεταλλικούς οδοντωτούς τροχούς, πλάκες, άξονες και ράβδους, το οποίο μπορούσε να κάνει το Σύμπαν λιγότερο απρόβλεπτο και εχθρικό για τους Ελληνες πριν από 2.000 χρόνια.
Νέα μελέτη «τινάζει στον αέρα» τις οδηγίες για καραντίνα - Στις πόσες μέρες σταματά τελικά η μετάδοση του ιού
Πόσο «ασφαλής» είναι η οδηγία για σπάσιμο της καραντίνας μετά την 5η μέρα
Σχεδόν διπλάσιοι άνθρωποι συνεχίζουν να μεταδίδουν τον κορονοϊό κατά την πέμπτη ημέρα από τη διάγνωσή τους και την αυτο-απομόνωσή τους, σε σχέση με την έβδομη ημέρα.
Σχεδόν ο ένας στους τρεις (31%) είναι ακόμη μολυσματικός κατά την πέμπτη ημέρα μετά από το θετικό διαγνωστικό τεστ, έναντι ποσοστού 16% -περίπου ο ένας στους έξι- κατά την έβδομη ημέρα, σύμφωνα με εκτιμήσεις των βρετανικών υγειονομικών Αρχών.
Η μελέτη μοντελοποίησης, που έγινε από την Υπηρεσία Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHSA), σύμφωνα με τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», εκτιμά, επίσης, ότι μόνο το 5% των ανθρώπων -ο ένας στους 20- είναι ακόμη δυνατό να μεταδώσει τον κορονοϊό δέκα ημέρες μετά τη διάγνωσή του με τεστ. Ακόμη, συμπέρανε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η μετάδοση του ιού συμβαίνει κατά το αρχικό στάδιο της λοίμωξης και όχι σε προχωρημένο.
Οι ΗΠΑ μείωσαν την περίοδο απομόνωσης από δέκα σε πέντε ημέρες τον προηγούμενο μήνα και η Βρετανία σκέπτεται να κάνει το ίδιο από τις επτά (που είναι σήμερα) στις πέντε ημέρες.
Τα νέα ευρήματα δείχνουν, πάντως, ότι μετά την πέμπτη ημέρα από τη διάγνωση του κορονοϊού, ένας -όχι αμελητέος- αριθμός ανθρώπων μπορεί δυνητικά ακόμη να τον μεταδώσει σε άλλους, εάν δεν τηρεί ο ίδιος -και οι γύρω του- τις δέουσες προφυλάξεις (μάσκα, αποστάσεις κ.ά.).
Προς το παρόν, η βρετανική κυβέρνηση «ζυγίζει» τα επιστημονικά δεδομένα κατά πόσο θα προχωρήσει στη σύντμηση της αυτο-απομόνωσης στις πέντε ημέρες, μετά την προηγούμενη μείωση από τις δέκα ημέρες στις επτά.
Η καθηγήτρια Επιδημιολογίας Ιρένε Πέτερσεν του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL) υποστήριξε ότι «η κυβέρνηση θα πυροβολήσει μόνη της το πόδι της εάν προχωρήσει σε μείωση στις πέντε ημέρες. Εάν «απελευθερώσεις» τους ανθρώπους μετά τις πέντε ημέρες, κερδίζεις ένα ορισμένο ποσοστό εργατικού δυναμικού, αλλά εάν το ένα τρίτο από αυτούς είναι ακόμη μολυσματικό, μπορεί ως συνέπεια να χάσεις έναν μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων».
Έντονες διαφωνίες και από Παγώνη
"Τραγικό λάθος" χαρακτήρισε η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ, Ματίνα Παγώνη, την οδηγία για επιστροφή στη δουλειά μετά από πέντε μέρες καραντίνας για τους υγειονομικούς που νόσησαν με κορονοϊό, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του Open.
"Οι πέντε μέρες για τους υγειονομικού; είναι τραγικό λάθος, γιατί οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να γυρίσουν στη δουλειά τους, δεν μπορούν να αναλάβουν τους 60-70 ασθενείς που θα πρέπει να έχουν στην εφημερία τους, είναι καταβεβλημένοι, δεν μπορούν να δουλέψουν.
Αν αυτό δεν έχει γίνει κατανοητό στο υπουργείο Υγείας, εμείς το επισημάναμε χθες και με δεύτερη καταγγελία και ζητήσαμε, όπως ίσχυε στο εξωτερικό και το πήραν πίσω, κατά τον ίδιο τρόπο και στην Ελλάδα να επανέλθουμε στο καθεστώς που πρέπει οι άνθρωποι που νοσούν να παραμείνουν στα σπίτια τους, να γίνουν καλά και μετά να γυρίσουν στη δουλειά τους.
Είναι τραγικό να γυρίζεις εναν νοσηλευτή και έναν γιατρο και να αναλάβει εφημερία σε τέτοιες δύσκολες συνθήκες", ανέφερε η κ. Παγώνη.
