Εύκολοι και νόστιμοι ρεβιθοκεφτέδες!!!
Μια εύκολη και νόστιμη συνταγή για να φτιάξουμε ρεβίθια, είναι ότι πρέπει για περιόδους νηστείας, για vegan και παιδιά!! Δοκιμάστε την και πείτε μου τις εντυπώσεις σας!!
Κυριακή 1 Μαρτίου 2020
Σάββατο 29 Φεβρουαρίου 2020
ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΩΦΕΛΟΥΝ ΤΗ ΣΧΕΣΗ
ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΩΦΕΛΟΥΝ ΤΗ ΣΧΕΣΗ
Χρησιμοποιείς και εσύ την δικαιολογία της καθημερινότητας και την κακή της επίδραση στη σχέση σου;
Δες πως μπορείς να απεμπλακείς από αυτήν και να υιοθετήσεις συνήθειες – καθημερινές συνήθειες – που θα σας κρατήσουν μαζί και μακριά από δικαιολογίες του τύπου «δεν προλαβαίνουμε»…
- “Ευχαριστώ!”. Η μαγική λεξούλα που μπορεί να την λέμε σε αγνώστους ή σε κάποιον άλλον όταν μας κάνει κάτι καλό, εύκολα όμως μέσα στα χρόνια ξεχνάμε να την πούμε στον σύντροφό μας! Αλήθεια, εσύ πως του δείχνεις την ευγνωμοσύνη σου; Με το “ευχαριστώ”, δίνεις μία ανάλαφρη νότα στη σχέση, καθώς δείχνεις πως αναγνωρίζεις τι κάνει ο σύντροφός σου για εσένα, δεν είσαι αχάριστη και δεν “παραιτείσαι” λόγω της ρουτίνας και της ανίας. Επίσης, δείχνεις την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη σου και το κυριότερο δείχνεις πως τίποτα δεν είναι δεδομένο!
- “Είμαι περήφανος/η για εσένα!”. Ένας άλλος τέλειος τρόπος για να δείξεις στο σύντροφό σου την εκτίμησή σου, είναι να αναγνωρίζεις τα επιτεύγματά του. Είστε ζευγάρι, αλλά πάνω απ’ όλα, είστε δύο άτομα που εργάζεστε ο καθένας προς τη δική του κατεύθυνση, για να ικανοποιήσει τις δικές του ή και τις κοινές σας φιλοδοξίες. Υπενθυμίζοντας και δείχνοντας πόσο σέβεστε, αναγνωρίζετε τις ικανότητες και τις επιτεύξεις, αλλά και εκφράζετε πόσο υπερήφανοι είστε ο ένας για τον άλλον, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο την προσπάθεια αυτή. Επίσης, αναγνωρίζεις τον σύντροφό σου ως μία ξεχωριστή οντότητα από εσένα, που μπορεί και εξελίσσεται…
- “Είσαι καταπληκτικός/ή”. Αλήθεια, πόσο όμορφο είναι να ακούμε όμορφα λόγια, να μας αναγνωρίζουν οι άλλοι και κυρίως όταν παίρνουμε την αναγνώριση από τον σύντροφό μας; Και πόσο διαφορετική και γλυκιά μορφή παίρνει η σχέση μας, όταν και εμείς τονώνουμε με τις φιλοφρονήσεις μας το άλλο μας μισό; Είναι ένας τρόπος που ακόμα και εμείς οι ειδικοί μπορούμε και αναγνωρίζουμε την ποιότητα της σχέσης. Όταν για παράδειγμα, δεν υπάρχει τίποτα καλό να αναγνωρίσει ο ένας στον άλλον ή όταν μπαίνει ο ανταγωνισμός ανάμεσα, πόσο κακή γίνεται η σχέση; Η εμπειρία μας, αλλά και έρευνες, μας λένε πως όταν επαινεί ο ένας τον άλλον, σημαίνει πως πρόκειται για ένα ζευγάρι με ισχυρούς δεσμούς, ένα ζευγάρι όπου τα μέλη του έχουν προσωπικότητα και ενδιαφέρονται ο ένας για τον άλλο. Ας μην ξεχνάμε ότι σε μία καλή σχέση αγαπάμε και μας αγαπούν σωματικά, συναισθηματικά και διανοητικά.
- “Είμαι εδώ για σένα!”. Όλοι γνωρίζουμε, ότι η ζωή μας δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα και πως θα αντιμετωπίσουμε αντίξοες και δύσκολες συνθήκες σε διάφορους τομείς π.χ. επαγγελματικά, συναισθηματικά, οικονομικά, προβλήματα υγείας… Πόση ανάγκη έχουμε εκείνες τις στιγμές, να νιώσουμε πως έχουμε έναν ώμο να γείρουμε και να “ξεκουραστούμε”; Πόση ανάγκη έχουμε από κατανόηση και στήριξη, όχι μόνο της δύσκολης κατάστασης, αλλά και στη συμπεριφορά μας, που μπορεί να επηρεαστεί και να βγει ο σύντροφός μας από το πρωταγωνιστικό του ρόλο στη ζωή μας; Στις καλές στιγμές, είναι εύκολο να είναι οι άλλοι γύρω μας, οι δυσκολίες είναι αυτές που δοκιμάζουν όμως τη σχέση μας. Και μάλιστα, όταν το ζευγάρι έχει γερές βάσεις, αυτές οι δυσκολίες μπορούν να το δέσουν ακόμα περισσότερο!
- “Νιώθω άσχημα όταν…”. Όταν είμαστε θυμωμένοι, είναι πραγματικά δύσκολο να ελέγξουμε το θυμό και τα συναισθήματά μας, καταλήγοντας να φωνάζουμε και να μιλάμε ο ένας “πάνω” στον άλλον, χωρίς βέβαια να ακούει κανένας τι λέγεται! Πόσες φορές έχετε φτάσει στο σημείο να θέλετε να του/της κλείσετε το στόμα για να σας ακούσει; Πόσες φορές τα πράγματα έχουν γίνει πραγματικά δύσκολα ανάμεσά σας, επειδή δεν είχε κανείς από τους δύο τη ψυχραιμία να εκθέσει το πώς αισθάνεται, έτσι απλά, χωρίς κατηγορίες και αλληλοχρεώσεις; Μήπως τελικά είναι πιο εύκολο και λιγότερο ψυχοφθόρο, να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε, να μιλήσουμε για το τι μας θυμώνει ή τι μας ενοχλεί, χωρίς βέβαια να κατηγορήσουμε τον άλλον ότι αυτός ευθύνεται που εγώ νιώθω έτσι. Για παράδειγμα “Νιώθω άσχημα όταν σου μιλάω και δεν μου απαντάς…”, “νιώθω μεγαλύτερη κούραση όταν μαζεύω τα ρούχα σου και τα παπούτσια σου, που πετάς σε όλο το σπίτι. Θα μπορούσες να με βοηθήσεις σε αυτό;”. Όταν εκφράζουμε το τι μας ενοχλεί, μπορεί και ο άλλος να καταλάβει πως νιώθουμε, αλλά και τι κάνει και ο ίδιος, έτσι ώστε να αναλάβει τη δική του ευθύνη…
- “Είμαστε μια ομάδα”. Πόσο καλά λόγια ακούμε ή και πόσο καλό αποτέλεσμα βλέπουμε, όταν στην εργασία για παράδειγμα λειτουργούμε πιο ομαδικά; Πόσο εύκολα πετυχαίνουμε ένα θετικό αποτέλεσμα; Πόσο πιο σίγουροι νιώθουμε, όταν ξέρουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας αλλά έχουμε και κάποιον άλλο δίπλα μας που μπορεί να μας βοηθήσει; Και πόσος σεβασμός χρειάζεται ανάμεσα στα μέλη της ομάδας, για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά και να μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους; Έτσι λοιπόν και στη σχέση, χρειάζεται να καταλάβουμε πως οι δύο σύντροφοι αποτελούν “ομάδα”, είναι “μαζί” στη πορεία της ζωής τους. Και το πιο σημαντικό στη σχέση, είναι πως μπορεί να λειτουργούμε ομαδικά, να έχουμε κοινούς στόχους και να κάνουμε κοινά πλάνα με κοινούς τρόπους αντιμετώπισης ή διεκδίκησης, αλλά ταυτόχρονα μπορεί ο καθένας να λειτουργήσει και ως μονάδα στη προσωπική του εξέλιξη και να έχει και τους προσωπικούς του στόχους. Δεν εμποδίζεται, αλλά αντίθετα υποστηρίζεται η προσωπική ανάπτυξη του καθενός στο ζευγάρι, ώστε να υπάρχει ισότητα, αμοιβαίος σεβασμός και ισορροπία.
- “Καλημέρα” και “Καληνύχτα”. Τι πιο όμορφο, από το να ξυπνάμε γλυκά με μία ζεστή “καλημέρα” από το σύντροφό μας; Πόσο μπορεί να μας φτιάξει τη διάθεση και την ημέρα; Και όμως, πόσα ζευγάρια υπάρχουν που ξυπνούν με “ξινισμένα” μούτρα, μουρμουρίζοντας, ο καθένας χαμένος στις δικές του σκέψεις και στο δικό του κόσμο, ζευγάρια που απομακρύνονται κάθε μέρα όλο και πιο πολύ… Οι πιο παλιοί έδιναν ως συμβουλή “Να μην πλαγιάζετε το βράδυ μαλωμένοι!”. Κάτι ήξεραν περισσότερο φαίνεται. Ναι, όταν αφήνουμε τις διαφορές που αναπτύχθηκαν στη διάρκεια της ημέρας να μπουν ανάμεσά μας, ξαπλώνουμε να κοιμηθούμε γεμάτοι ένταση, εκνευρισμό, νεύρα και θυμό, χωρίς ο ένας να μιλήσει στον άλλον, γυρίζοντάς του την πλάτη στο κρεβάτι, τι περιμένουμε από αυτή τη σχέση; Μήπως έχετε αρχίσει να στοιχηματίζετε πόσο θα κρατήσει; Ένα γλυκό φιλί για καληνύχτα λοιπόν και ένα για καλημέρα, μαζί με το μαγικό “σ’ αγαπώ”, μπορούν πράγματι να κάνουν τη διαφορά…
- “Καλή διασκέδαση!”. Αλήθεια, επιτρέπεις στο σύντροφό σου να βγει με τους φίλους του; Να πάει να παίξει μπάλα μαζί τους; Να πάει μία εκδρομή ή για κυνήγι; Όταν το ζευγάρι έχει μία υγιή σχέση, επιτρέπει ο ένας στον άλλον την ανεξαρτησία και την ύπαρξη προσωπικού χρόνου, που μπορεί να τον περάσει με φίλους του/της ή όπως θέλει. Το να διατηρούμε τις προσωπικές μας φιλίες, ευνοεί τη σχέση μας, καθώς φέρνει φρέσκο αέρα και αναπτύσσει την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό. Θυμήσου ότι και οι δύο είχατε ζωή πριν γνωριστείτε. Την ώρα λοιπόν που φεύγει για να συναντηθεί με τους φίλους του, ευχήσου του “καλή διασκέδαση!”. Θα δεις ότι θα το εκτιμήσει!
ΜΑΡΙΝΑ ΜΟΣΧΑ
ΜΑ Κλινικής Ψυχολογίας
http://www.marinamoscha.wordpress.com
ΜΑ Κλινικής Ψυχολογίας
http://www.marinamoscha.wordpress.com
https://gynaikaeimai.com/
H συνταγή μας -- Μους λεμόνι-λάιμ με τραγανή νουγκατίνα και μαρεγκάκια βατόμουρου
H συνταγή μας
Μους λεμόνι-λάιμ με τραγανή νουγκατίνα και μαρεγκάκια βατόμουρου
Συστατικά για τη μους λεμόνι-λάιμ
| Κρόκοι | 4 |
| Ζάχαρη | 100 γρ. |
| Χυμός λεμόνι | από 1 λεμόνι |
| Χυμός λάιμ | από 1/2 λάιμ |
| Ξύσμα λάιμ | από 1/2 λάιμ |
| Ζελατίνη (σκόνη) | 1 κ.γ. κοφτό (5 γρ.) |
| Γιαούρτι (πλήρες) | 240 ml |
| Κρέμα γάλακτος | 200 ml |
| Ζάχαρη άχνη | 50 γρ. |
Πώς φτιάχνουμε τη μους λεμόνι-λάιμ
Ξεκινάμε βάζοντας μια κουταλιά της σούπας νερό σε ένα μικρό μπωλάκι και πασπαλίζουμε από πάνω τη ζελατίνη για να φουσκώσει. Βάζουμε το γιαούρτι (χρησιμοποιήσαμε πρόβειο) σε ένα μπωλ και το χτύπημα για ένα λεπτό με το μίξερ να ρευστοποιηθεί λίγο. Βάζουμε την κρέμα γάλακτος με την άχνη στον κάδο του μίξερ και χτυπάμε μέχρι να γίνει μια ελαφριά σαντιγί, σαν πηχτή κρέμα. Θέλουμε να μην είναι εντελώς χτυπημένη σε σαντιγί για να μπορεί να έχει το περιθώριο να ανακατευτεί με το υπόλοιπο μείγμα χωρίς να κινδυνεύει να «κόψει». Αφήνουμε το γιαούρτι και τη σαντιγί σε θερμοκρασία δωματίου.
Τώρα θα φτιάξουμε μια pâte à bombe, δηλαδή μια βάση για μους: Βάζουμε τους κρόκους με τον χυμό λεμονιού και τον χυμό λάιμ σε ένα μεταλλικό μπωλ (όχι πλαστικό γιατί θα μπει σε μπεν μαρί) και χτυπάμε με τον αυγοδάρτη. Πρόσθετουμε τη ζάχαρη και χτυπάμε λίγο ακόμα. Βάζουμε ένα κατσαρολάκι με ένα εκατοστό νερό να βράζει και τοποθετούμε από πάνω το μπωλ με τους κρόκους. Χτυπάμε συνεχώς με τον αυγοδάρτη, μέχρι η θερμοκρασία του μείγματος να φτάσει στους 75°C. Αν δεν έχουμε θερμόμετρο, η διαδικασία παίρνει περίπου 3-4 λεπτά και το τελικό μείγμα θέλουμε να έχει καλυφθεί με αφρό (δείτε τις φωτογραφίες).
Αφαιρούμε το μπωλ και προσθέτουμε τη ζελατίνη. Ανακατεύουμε καλά με τον αυγοδάρτη για να διαλυθεί. Προσθέτουμε το γιαούρτι και ανακατεύουμε μέχρι να ενσωματωθεί. Τέλος, διπλώνουμε με προσοχή τη σαντιγί με μια σπάτουλα, ώστε να μη χάσει τον όγκο της. Επειδή η ζελατίνη θα αρχίσει να σταθεροποιεί τη μους, πρέπει να γεμίσουμε σύντομα τα φορμάκια μας. Η δόση γεμίζει έξι χαμηλά ποτήρια (200ml), οπότε αν περιμένετε κόσμο φτιάξτε τη διπλή!
Μπορούμε να συνδυάσουμε τη μους με διάφορα τραγανά, γλυκά ή δροσερά στοιχεία, όπως μπισκότα, crumble, ξηρούς καρπούς, μαρέγκα, σαντιγί, φρέσκα φρούτα και πολλά άλλα. Εμείς επιλέξαμε να γαρνίρουμε τη μους μας με τραγανή νουγκατίνα, δηλαδή καραμέλα με ξηρούς καρπούς και μαρεγκάκια βατόμουρου. Τη συνταγή για την τραγανή νουγκατίνα θα τη βρείτε στο παλιότερο άρθρο μας «Τούρτα γενεθλίων κάθε μέρα!». Η συνταγή για τα μαρεγκάκια βατόμουρου έρχεται στο επόμενο άρθρο μας που θα είναι αφιερωμένο στη μαρέγκα. Μείνετε συντονισμένοι!
Οι Πύλες της Αθήνας κατά το 1821
Οι Πύλες της Αθήνας κατά το 1821
Ο Κόσμος της Αθήνας κατά το πρώτο ήμισυ του 19ου αιώνα ζωντανεύει μέσα από την αλληλογραφία (1824-1843) του πρώτου Αυστριακού πρεσβευτή στην Αθήνα Άντον Πρόκες φον Όστεν.
(Αχρονολόγητη, καλοκαίρι 1825)
(...) Δεν ξέρω αν σου έγραψα τίποτε, ή όχι, για τα νέα τείχη της Αθήνας. Ένα τόσο άθλιο θέαμα δεν αξίζει ούτε καν να το αναφέρει κανείς όταν γίνεται λόγος για τον Παρθενώνα. Αλλά σκέπτομαι ότι θα έχεις την περιέργεια να σου μιλήσω γι' αυτά λόγω των πολεμικών συνθηκών που επικρατούν εδώ σήμερα.
Τα τείχη έχουν περίπου 20 πόδια ύψος και σε κανένα σημείο δεν περνάει το πάχος του τα 2 πόδια. Χτίστηκαν με πολύ μεγάλη βιασύνη χωρίς καμιά επιστημονική θεωρία για θέματα άμυνας, και δη το 1780 σαν προστασία κατά των κουρσάρων, μέσα σε 75 μέρες (...) Κατά την κατασκευή αυτών των τειχών κατέστρεψαν τη γέφυρα του Αδριανού πάνω από τον Ιλισό. Βρίσκουμε κι ένα σωρό άλλα αρχαία συντρίμμια στη δομή των τειχών.
Οι Πύλες της Αθήνας κατά το 1821
Πέντε πύλες είναι αυτήν την εποχή ανοικτές και δύο κλειστές με πέτρες, δηλαδή η αψίδα του Αδριανού, η καλούμενη Βασιλόπορτα, και η πύλη των Αποστόλων. Οι άλλες πέντε που χρησιμοποιούνται τώρα είναι: η πύλη της Ακρόπολης που οδηγεί από την Ακρόπολη μέσα από τα νέα τείχη στον Πειραιά, η πύλη Μανδραβίλη της οποίας η στέγη από λευκό μάρμαρο ανήκε σ' ένα χορηγικό μνημείο και την επιγραφή της την έκανε ο Spohn γνωστή. Και αυτή ανοίγει τον δρόμο επίσης για τον Πειραιά.
 |
| Πύλη Ακρόπολης |
Κατόπιν, η πύλη των Αθίγγανων, κοινώς Γυφτόπορτα, για τον δρόμο προς την Ακαδημία του Πλάτωνα, και κατά μήκος της Ιεράς Οδού προς την Ελευσίνα και τα Μέγαρα. Ο Dodwell μεταφράζει τη "Γυφτόπορτα" κατά λάθος "Η αιγυπτιακή πύλη" - το όνομα αυτό είναι άγνωστο. Η πύλη ονομάζεται "Γυφτόπορτα" επειδή κατά την Τουρκοκρατία ήταν εκεί κοντά η συνοικία των τσιγγάνων, που ήσαν σιδεράδες και πεταλωτές.
Από την πύλη "Μπουμπουνίστρα" πάει κανείς για την Κηφισιά, τον Μαραθώνα, την Εύβοια. Τέλος, από την πύλη "Αρβανίτικη" πάει κανείς προς τον Υμηττό και το Σούνιο.
 |
| Πύλη Μπουμπουνίστρα |
Απόσπασμα από το βιβλίο του Π.Κ. Ενεπεκίδη, Γράμματα προς τη Βιέννη 1824-1843. Από την αλληλογραφία του πρώτου Αυστριακού πρεσβευτή στην Αθήνα Άντον Πρόκες φον Όστεν, Εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα 2007
Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο
Δείτε επίσης: Η άθλια εικόνα της Αθήνας
Η «διακήρυξη» για την πώληση των ιστορικών τειχών της πόλης των Αθηνών
 |
| Βασιλόπορτα |
 |
| Πύλη Αγίων Αποστόλων |
 |
| Πύλη Αρβανίτικη |
 |
| Γυφτόπορτα και Πύλη Μανδραβίλη Αναρτήθηκε από Kosmos Paradoxos https://kosmosparadoxos.blogspot.com/ |
Tεχνολογία και ηθική: Τα σκεπτόμενα ρομπότ και «χακάρισμα» του ανθρώπινου εγκεφάλου
Tεχνολογία και ηθική: Τα σκεπτόμενα ρομπότ και «χακάρισμα» του ανθρώπινου εγκεφάλου
Παρότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρες απαντήσεις, ως προς το πότε η ανθρωπότητα θα μπορούσε ενδεχομένως να πετύχει τη Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη(αν την πετύχει κάποτε), ωστόσο ζητήματα γύρω από τον έλεγχο και την ιδιοκτησία των μηχανών και των προσωπικών δεδομένων των ανθρώπων, που χρησιμοποιούνται -μεταξύ άλλων- για την εκπαίδευση της, ανοίγουν ήδη νέα πεδία συζήτησης.
«Το σημαντικότερο γεγονός, που οποιοσδήποτε ζει σήμερα χρειάζεται να γνωρίζει για τον 21ο αιώνα, είναι ότι (οι άνθρωποι) γινόμαστε ζώα που μπορούν να πέσουν θύματα hacking (hackable animals). Όταν συνδυάζεις την αυξανόμενη κατανόησή μας για τη βιολογία -ιδιαίτερα για τις επιστήμες του εγκεφάλου- με την τεράστια υπολογιστική ισχύ, που μας προσφέρουν η μηχανική μάθηση και η Τεχνητή Νοημοσύνη, αυτό που λαμβάνεις είναι η δυνατότητα να χακάρεις τους ανθρώπους, κάτι που σημαίνει να προβλέπεις τις επιλογές τους, να κατανοείς τα συναισθήματά τους, να τους χειραγωγείς και επίσης να τους αντικαθιστάς. Αν μπορείς να χακάρεις κάτι, τότε μπορείς και να το αντικαταστήσεις»: η φράση αυτή του ιστορικού και συγγραφέα Γιουβάλ Νώε Χαράρι* δίνει το στίγμα μιας συζήτησης, που έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια γύρω από την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης και ιδίως την επίδρασή τους στην πορεία της ανθρωπότητας.
Η εξατομίκευση περιεχομένου, αλλά και τα «filter bubbles»***, αποτελούν ήδη καθημερινές εφαρμογές της Ειδικής Τεχνητής Νοημοσύνης**, η οποία μπορεί μεν να προγραμματίζεται από άνθρωπο, αλλά μέσω της μηχανικής μάθησης αποκτά τη δυνατότητα να μαθαίνει μόνη της από τις εμπειρίες της. Το δε ερώτημα, αν η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) θα είναι -κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον- σε θέση να σκεφτεί, με την έννοια της συνειδητής διεργασίας που αποδίδουμε στη σκέψη, συζητιέται πλέον ευρέως όχι μόνο μεταξύ σεναριογράφων ταινιών επιστημονικής φαντασίας, αλλά και ανάμεσα σε εκπροσώπους όλων των επιστημών, από την πληροφορική μέχρι την κοινωνιολογία, την ηθική ψυχολογία και τη νομική.
Παρότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρες απαντήσεις, ως προς το πότε η ανθρωπότητα θα μπορούσε ενδεχομένως να πετύχει τη Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη(αν την πετύχει κάποτε), ωστόσο ζητήματα γύρω από τον έλεγχο και την ιδιοκτησία των μηχανών και των προσωπικών δεδομένων των ανθρώπων, που χρησιμοποιούνται -μεταξύ άλλων- για την εκπαίδευση της ΤΝ, ανοίγουν ήδη νέα πεδία συζήτησης.
Το σκάκι, το ποδόσφαιρο, ο Χατζηδάκις
Θα μπορούν κάποτε να σκεφτούν οι μηχανές; «Θεωρητικά δεν υπάρχει εμπόδιο για να γίνει κάτι τέτοιο» λέει ο καθηγητής Φιλοσοφίας και Ηθικής του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Eindhoven (Τμήμα Σπουδών Καινοτομίας), Βίνσεντ Μίλερ, στη συνέντευξη που έδωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ σε άπταιστα ελληνικά, εξηγώντας πως η λειτουργία της ανθρώπινης σκέψης βασίζεται σε φυσικά όργανα, όχι σε κάτι μεταφυσικό και, άρα, από τη στιγμή που καταλαβαίνουμε πώς λειτουργεί η διαδικασία της σκέψης, ίσως να είναι κάποια μέρα εφικτό να μεταφερθεί αυτή η λειτουργία στην ΤΝ.
Πρακτικά ωστόσο, το ερώτημα είναι αν πρόκειται να αναπτυχθεί επαρκώς η τεχνολογία, για να πετύχουμε μηχανές που σκέφτονται. «Προς το παρόν, με την ειδική ΤΝ, μπορούμε να αναπαράγουμε τεχνητά πολλές λειτουργίες, αρκεί να γνωρίζουμε πώς λειτουργούν τα αντίστοιχα φυσικά συστήματα. Και τότε μπορούμε να βρούμε μέσω της ΤΝ ακόμα και εντελώς νέες λύσεις. Για παράδειγμα, ο άνθρωπος Χατζηδάκις έγραψε υπέροχη μουσική, αλλά ένα σύστημα ΤΝ θα μπορούσε να παράγει ένα καινούργιο μουσικό κομμάτι, που πιθανότατα δεν θα είναι ισάξιο, αλλά θα μοιάζει πολύ με Χατζηδάκι μιας συγκεκριμένης περιόδου, αν εισάγουμε σε αυτό δεδομένα για τη συγκεκριμενη μουσική περίοδο του συνθέτη. Θεωρούμε ότι πολλά πράγματα που κάνουμε οι άνθρωποι είναι πολύ πολύπλοκα για τις μηχανές, αλλά στην πραγματικότητα πράγματα πολύπλοκα για εμάς είναι ευκολότερα για τις μηχανές και αντίστροφα. Για παράδειγμα, ένα ρομπότ με τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να παίζει πολύ καλύτερο σκάκι από έναν άνθρωπο, αλλά να δυσκολεύεται να κλωτσήσει μια μπάλα και αυτό δεν οφείλεται στο ότι το σκάκι είναι λιγότερο πολύπλοκο» λέει.
Το κυριότερο εμπόδιο. Και η ζωή στην εξίσωση
Ποιοι είναι λοιπόν σήμερα το κυριότερο εμπόδιο για την ανάπτυξη της ΤΝ μέχρι το σημείο της Γενικής Τεχνητής Νοημοσύνης (ΓΝΤ); Κατά τον κ.Μίλερ, το σημαντικότερο εμπόδιο είναι ότι «η ΤΝ δεν έχει θέληση και δεν αντιλαμβάνεται τα πράγματα συνειδητά. Εμείς και όλα τα υπόλοιπα ζώα αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο με αξιολογήσεις, βάσει του τι μας αρέσει και τι όχι, τι θέλουμε και δεν θέλουμε. Επίσης, τα πράγματα που βλέπουμε έχουν για εμάς συγκεκριμένη σημασία. Αντίθετα, τα σύμβολα που εισάγονται σε ένα σύστημα ΤΝ δεν έχουν νόημα για αυτό. Αν το input (εισερχομένα δεδομένα) είναι η εικόνα ενός πιονιού, το μηχάνημα δεν το αντιλαμβάνεται ως πιόνι, αλλά ως μια μαθηματική σειρά με τα σύμβολα του δυαδικού συστήματος, 0 και 1.
Παρότι δεν υπάρχει κοινά αποδεκτή απάντηση για το αν και πότε θα μπορούσαμε να έχουμε ΓΝΤ, αν ρωτάτε τη γνώμη μου, αυτό δεν θα συμβεί σύντομα. Πιστεύω ότι, για τους λόγους που προανέφερα, τα σημερινά εμπόδια για την ανάπτυξη ΤΝ ξεπερνιούνται μόνο αν στην εξίσωση μπει και η ζωή. Η κατεύθυνση που θα μας οδηγούσε εκεί νομίζω, στη ΓΤΝ δηλαδή, θα ήταν ενδεχομένως μηχανές που συνδέονται με βιολογικά μέρη. Τέτοιου είδους μικτά συστήματα, με μηχανικά και βιολογικά χαρακτηριστικά, τα λεγόμενα cyborgs, θα μπορούσαν ίσως, κατά τη γνώμη μου, να αποκτήσουν ΓΤΝ. Βέβαια, αν συμβεί αυτό, η έννοια της ατομικότητας του ανθρώπου διαλύεται, το πού αρχίζει και πού τελειώνει ο άνθρωπος παύει να είναι σαφές».
"Singularity". Μικρή πιθανότητα, τεράστιος αντίκτυπος
Κατά πολλούς επιστήμονες, το λεγόμενο "singularity", η χρονική στιγμή δηλαδή κατά την οποία η ευφυία της ΤΝ θα ξεπεράσει την ανθρώπινη, εξακολουθεί να ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Κατά άλλους όμως, είναι κάτι που τελικά θα συμβεί. Και μάλιστα ενδεχομένως πριν από το τέλος του 21ου αιώνα. Τι θα σημάνει το singularity -αν ποτέ συμβεί- για τον άνθρωπο, που ενδεχομένως θα νιώσει ότι χάνει τον ρόλο του ως το ευφυέστερο -και άρα κυρίαρχο- είδος στον πλανήτη Γη; «Ο φόβος ότι θα χάσουμε ως είδος την κυριαρχία έχει μεν κάποια βάση, αλλά κατά τη γνώμη μου όχι πολλή, γιατί η πιθανότητα να υπάρξουν πιο ευφυείς οντότητες από εμάς δεν είναι κατά τη γνώμη μου μεγάλη.
Ο Homo Sapiens έχει πράγματι τον έλεγχο στον πλανήτη λόγω της υψηλότερης νοημοσύνης του, σε σχέση με τα υπόλοιπα ζώα. Δεν ειμαστε πιο δυνατοί ή πιο γρήγοροι, αλλά πιο έξυπνοι. 'Αρα, αν κάποια στιγμή αυτή η υπεροχή μας στην ευφυία πάψει να υφίσταται, δεν θα έχουμε τον ίδιο έλεγχο. Η πιθανότητα για μια "έκρηξη" νοημοσύνης στους υπολογιστές είναι μεν μικρή, αλλά αν συνέβαινε, η επίδραση θα ήταν τεράστια, οπότε δεν μπορούμε και να την αγνοήσουμε. Ενώ οι άνθρωποι έχουμε την τάση να βλέπουμε με προσοχή τα πράγματα που έχουν μεγάλη πιθανότητα να συμβούν, ακόμα και αν η βλάβη είναι μικρή, συχνά δεν πράττουμε το αντίθετο, δηλαδή να βλέπουμε με προσοχή πράγματα που έχουν μικρή πιθανότητα να συμβούν, αλλά αν συμβούν η επίδραση θα είναι πολύ μεγάλη. Είναι αρκετά σίγουρο ότι το singularity δεν θα συμβεί τώρα. Χρειάζεται όμως να κοιτάζουμε τα συστήματά μας, για να ξέρουμε πού πηγαίνουμε ανά πάσα στιγμή» προσθέτει.
"Να σκεφτόμαστε πού δίνουμε τον έλεγχο"
Κατά τον κ.Μίλερ, παρότι αυτές οι εξελίξεις δεν μας επηρεάζουν άμεσα, το θέμα του ελέγχου στη διαχείριση των προσωπικών μας δεδομένων, που -μεταξύ άλλων- βοηθούν την ΤΝ να εκπαιδευτεί και αναπτυχθεί, μάς αφορά τώρα. Κι αν το θέμα των δεδομένων έχει πολύ μεγαλύτερες προεκτάσεις, από αυτές που σχετίζονται με την ΤΝ, «ήδη έχουμε μεταφέρει οικειοθελώς σημαντικό μέρος τους σε αμερικανικές εταιρείες, όπως οι Facebook και Google, οι οποίες αντλούν κέρδη από αυτά. Χάσαμε εν ολίγοις τον έλεγχο των δεδομένων μας, χωρίς να έχουμε καν αποφασίσει συνειδητά αν αυτή η απώλεια είναι καλή ιδέα. Αν αυτό συμβεί και σε άλλα επίπεδα, δεν θα είναι εύκολο να κάνουμε πίσω. Χρειάζεται να σκεφτόμαστε πού δίνουμε τον έλεγχο. Παρότι η οικονομία μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τέτοια συστήματα, θα πρέπει να βλέπουμε κάθε φορά τα συν και τα πλην, να μπορούμε να πούμε "δεν θα το προχωρήσουμε άλλο, γιατί δεν θα ελέγχεται". Απαιτείται συναίσθηση και επίγνωση» προειδοποιεί.
Ιδιοκτησία δεδομένων: "The winner takes it all" και το 1 εκατ. μολύβια
Το ποιος έχει την ιδιοκτησία των μηχανών, σε μια περίοδο που αυτές θα γίνονται ολοένα ευφυέστερες, θεωρείται κρίσιμη παράμετρος ως προς το αν η ΤΝ θα εξελιχθεί τελικά με τρόπο που θα αποβεί προς όφελος της ανθρωπότητας -ή σε βάρος της. Πόσο αισιόδοξος είναι ο κ.Μίλερ ότι θα γίνει ορθή κατανομή αυτής της ιδιοκτησίας (και εξουσίας); «Είμαι αρκετά απαισιόδοξος. Μερικοί, πολλοί λίγοι, χρησιμοποιούν ήδη τις τεχνολογίες ΤΝ για να βγάλουν κέρδος από τα δεδομένα, πλουτίζοντας απ' τον καθένα μας. Αυτό συμβαίνει και θα συμβαίνει και στο μέλλον. Σήμερα στον κόσμο υπάρχουν πολλές τεχνολογικές αγορές του στυλ "The winner takes it all", που παράγοντας ένα προϊόν μία φορά, όχι απλά αντλούν τα δεδομένα μας, αλλά μπορούν στη συνέχεια να αντλήσουν επαναληπτικά κέρδος από αυτό, με σχεδόν μηδενικό κόστος. Τι εννοώ... Αν θέλεις να πουλήσεις 1 εκατ. μολύβια, θα πρέπει να παράγεις ένα εκατομμύριο μολύβια, με όποιο κόστος συνεπάγεται αυτό. Αν, αντίθετα, θέλεις να πουλήσεις λογισμικό, θα το παράγεις μία φορά και θα το πουλήσεις ένα εκατομμύριο φορές. Η οικονομική ανάπτυξη που θα έχουμε από τα συστήματα ΤΝ θα είναι τεράστια και άρα είναι πολύ σημαντική η ανάγκη νομικής και πολιτικής ρύθμισης για την πιο ισομερή κατανομή του πλούτου που θα προκύψει» λέει.
'Ανθρωπος, ένα hackable είδος;
«Στο κοντινό μέλλον θα έχουμε έτσι και αλλιώς πολύ αμεσότερη σχέση με τα μηχανήματα. Ήδη κουβαλάμε συνέχεια πάνω μας έναν υπολογιστή με οθόνη αφής, το smartphone μας, που γίνεται ολοένα ισχυρότερο και αν το χάσουμε νιώθουμε χαμένοι. Αυτή η επέκταση του σώματός μας θα γίνεται ολοένα εντονότερη... Πόσο hackable θα είμαστε; Τα βιολογικά συστήματα είναι ιδιαίτερα πολύπλοκα και φαίνεται δύσκολο να μας χακάρει κάποιος, αλλά το τι μέλλει γενέσθαι μένει να το δούμε στην πράξη... Ως προς το hacking του μυαλού, ήδη, γίνεται σε έναν βαθμό, αφού τα συστήματα ΤΝ γνωρίζουν τις επιθυμίες μας και μας προσφέρουν αυτό που προτιμάμε μέσω content personalization και filter bubbles. Το hacking του μυαλού, με σκοπό το κέρδος, πρέπει οπωσδήποτε να το δούμε νομικά. Η χειραγώγησή μας από το κράτος απαγορεύεται, γιατί να επιτρέπεται από μια ιδιωτική εταιρεία, με σκοπό το κέρδος;» καταλήγει ο κ.Μίλερ.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: https://www.skai.gr/news/technology/ta-skeptomena-rompot-kai-xakarisma-tou-anthropinou-egkefalou
https://www.skai.gr/news/technology/ta-skeptomena-rompot-kai-xakarisma-tou-anthropinou-egkefalou#
Παρότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρες απαντήσεις, ως προς το πότε η ανθρωπότητα θα μπορούσε ενδεχομένως να πετύχει τη Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη(αν την πετύχει κάποτε), ωστόσο ζητήματα γύρω από τον έλεγχο και την ιδιοκτησία των μηχανών και των προσωπικών δεδομένων των ανθρώπων, που χρησιμοποιούνται -μεταξύ άλλων- για την εκπαίδευση της, ανοίγουν ήδη νέα πεδία συζήτησης.
«Το σημαντικότερο γεγονός, που οποιοσδήποτε ζει σήμερα χρειάζεται να γνωρίζει για τον 21ο αιώνα, είναι ότι (οι άνθρωποι) γινόμαστε ζώα που μπορούν να πέσουν θύματα hacking (hackable animals). Όταν συνδυάζεις την αυξανόμενη κατανόησή μας για τη βιολογία -ιδιαίτερα για τις επιστήμες του εγκεφάλου- με την τεράστια υπολογιστική ισχύ, που μας προσφέρουν η μηχανική μάθηση και η Τεχνητή Νοημοσύνη, αυτό που λαμβάνεις είναι η δυνατότητα να χακάρεις τους ανθρώπους, κάτι που σημαίνει να προβλέπεις τις επιλογές τους, να κατανοείς τα συναισθήματά τους, να τους χειραγωγείς και επίσης να τους αντικαθιστάς. Αν μπορείς να χακάρεις κάτι, τότε μπορείς και να το αντικαταστήσεις»: η φράση αυτή του ιστορικού και συγγραφέα Γιουβάλ Νώε Χαράρι* δίνει το στίγμα μιας συζήτησης, που έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια γύρω από την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης και ιδίως την επίδρασή τους στην πορεία της ανθρωπότητας.
Η εξατομίκευση περιεχομένου, αλλά και τα «filter bubbles»***, αποτελούν ήδη καθημερινές εφαρμογές της Ειδικής Τεχνητής Νοημοσύνης**, η οποία μπορεί μεν να προγραμματίζεται από άνθρωπο, αλλά μέσω της μηχανικής μάθησης αποκτά τη δυνατότητα να μαθαίνει μόνη της από τις εμπειρίες της. Το δε ερώτημα, αν η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) θα είναι -κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον- σε θέση να σκεφτεί, με την έννοια της συνειδητής διεργασίας που αποδίδουμε στη σκέψη, συζητιέται πλέον ευρέως όχι μόνο μεταξύ σεναριογράφων ταινιών επιστημονικής φαντασίας, αλλά και ανάμεσα σε εκπροσώπους όλων των επιστημών, από την πληροφορική μέχρι την κοινωνιολογία, την ηθική ψυχολογία και τη νομική.
Παρότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρες απαντήσεις, ως προς το πότε η ανθρωπότητα θα μπορούσε ενδεχομένως να πετύχει τη Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη(αν την πετύχει κάποτε), ωστόσο ζητήματα γύρω από τον έλεγχο και την ιδιοκτησία των μηχανών και των προσωπικών δεδομένων των ανθρώπων, που χρησιμοποιούνται -μεταξύ άλλων- για την εκπαίδευση της ΤΝ, ανοίγουν ήδη νέα πεδία συζήτησης.
Το σκάκι, το ποδόσφαιρο, ο Χατζηδάκις
Θα μπορούν κάποτε να σκεφτούν οι μηχανές; «Θεωρητικά δεν υπάρχει εμπόδιο για να γίνει κάτι τέτοιο» λέει ο καθηγητής Φιλοσοφίας και Ηθικής του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Eindhoven (Τμήμα Σπουδών Καινοτομίας), Βίνσεντ Μίλερ, στη συνέντευξη που έδωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ σε άπταιστα ελληνικά, εξηγώντας πως η λειτουργία της ανθρώπινης σκέψης βασίζεται σε φυσικά όργανα, όχι σε κάτι μεταφυσικό και, άρα, από τη στιγμή που καταλαβαίνουμε πώς λειτουργεί η διαδικασία της σκέψης, ίσως να είναι κάποια μέρα εφικτό να μεταφερθεί αυτή η λειτουργία στην ΤΝ.
Πρακτικά ωστόσο, το ερώτημα είναι αν πρόκειται να αναπτυχθεί επαρκώς η τεχνολογία, για να πετύχουμε μηχανές που σκέφτονται. «Προς το παρόν, με την ειδική ΤΝ, μπορούμε να αναπαράγουμε τεχνητά πολλές λειτουργίες, αρκεί να γνωρίζουμε πώς λειτουργούν τα αντίστοιχα φυσικά συστήματα. Και τότε μπορούμε να βρούμε μέσω της ΤΝ ακόμα και εντελώς νέες λύσεις. Για παράδειγμα, ο άνθρωπος Χατζηδάκις έγραψε υπέροχη μουσική, αλλά ένα σύστημα ΤΝ θα μπορούσε να παράγει ένα καινούργιο μουσικό κομμάτι, που πιθανότατα δεν θα είναι ισάξιο, αλλά θα μοιάζει πολύ με Χατζηδάκι μιας συγκεκριμένης περιόδου, αν εισάγουμε σε αυτό δεδομένα για τη συγκεκριμενη μουσική περίοδο του συνθέτη. Θεωρούμε ότι πολλά πράγματα που κάνουμε οι άνθρωποι είναι πολύ πολύπλοκα για τις μηχανές, αλλά στην πραγματικότητα πράγματα πολύπλοκα για εμάς είναι ευκολότερα για τις μηχανές και αντίστροφα. Για παράδειγμα, ένα ρομπότ με τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να παίζει πολύ καλύτερο σκάκι από έναν άνθρωπο, αλλά να δυσκολεύεται να κλωτσήσει μια μπάλα και αυτό δεν οφείλεται στο ότι το σκάκι είναι λιγότερο πολύπλοκο» λέει.
Το κυριότερο εμπόδιο. Και η ζωή στην εξίσωση
Ποιοι είναι λοιπόν σήμερα το κυριότερο εμπόδιο για την ανάπτυξη της ΤΝ μέχρι το σημείο της Γενικής Τεχνητής Νοημοσύνης (ΓΝΤ); Κατά τον κ.Μίλερ, το σημαντικότερο εμπόδιο είναι ότι «η ΤΝ δεν έχει θέληση και δεν αντιλαμβάνεται τα πράγματα συνειδητά. Εμείς και όλα τα υπόλοιπα ζώα αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο με αξιολογήσεις, βάσει του τι μας αρέσει και τι όχι, τι θέλουμε και δεν θέλουμε. Επίσης, τα πράγματα που βλέπουμε έχουν για εμάς συγκεκριμένη σημασία. Αντίθετα, τα σύμβολα που εισάγονται σε ένα σύστημα ΤΝ δεν έχουν νόημα για αυτό. Αν το input (εισερχομένα δεδομένα) είναι η εικόνα ενός πιονιού, το μηχάνημα δεν το αντιλαμβάνεται ως πιόνι, αλλά ως μια μαθηματική σειρά με τα σύμβολα του δυαδικού συστήματος, 0 και 1.
Παρότι δεν υπάρχει κοινά αποδεκτή απάντηση για το αν και πότε θα μπορούσαμε να έχουμε ΓΝΤ, αν ρωτάτε τη γνώμη μου, αυτό δεν θα συμβεί σύντομα. Πιστεύω ότι, για τους λόγους που προανέφερα, τα σημερινά εμπόδια για την ανάπτυξη ΤΝ ξεπερνιούνται μόνο αν στην εξίσωση μπει και η ζωή. Η κατεύθυνση που θα μας οδηγούσε εκεί νομίζω, στη ΓΤΝ δηλαδή, θα ήταν ενδεχομένως μηχανές που συνδέονται με βιολογικά μέρη. Τέτοιου είδους μικτά συστήματα, με μηχανικά και βιολογικά χαρακτηριστικά, τα λεγόμενα cyborgs, θα μπορούσαν ίσως, κατά τη γνώμη μου, να αποκτήσουν ΓΤΝ. Βέβαια, αν συμβεί αυτό, η έννοια της ατομικότητας του ανθρώπου διαλύεται, το πού αρχίζει και πού τελειώνει ο άνθρωπος παύει να είναι σαφές».
"Singularity". Μικρή πιθανότητα, τεράστιος αντίκτυπος
Κατά πολλούς επιστήμονες, το λεγόμενο "singularity", η χρονική στιγμή δηλαδή κατά την οποία η ευφυία της ΤΝ θα ξεπεράσει την ανθρώπινη, εξακολουθεί να ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Κατά άλλους όμως, είναι κάτι που τελικά θα συμβεί. Και μάλιστα ενδεχομένως πριν από το τέλος του 21ου αιώνα. Τι θα σημάνει το singularity -αν ποτέ συμβεί- για τον άνθρωπο, που ενδεχομένως θα νιώσει ότι χάνει τον ρόλο του ως το ευφυέστερο -και άρα κυρίαρχο- είδος στον πλανήτη Γη; «Ο φόβος ότι θα χάσουμε ως είδος την κυριαρχία έχει μεν κάποια βάση, αλλά κατά τη γνώμη μου όχι πολλή, γιατί η πιθανότητα να υπάρξουν πιο ευφυείς οντότητες από εμάς δεν είναι κατά τη γνώμη μου μεγάλη.
Ο Homo Sapiens έχει πράγματι τον έλεγχο στον πλανήτη λόγω της υψηλότερης νοημοσύνης του, σε σχέση με τα υπόλοιπα ζώα. Δεν ειμαστε πιο δυνατοί ή πιο γρήγοροι, αλλά πιο έξυπνοι. 'Αρα, αν κάποια στιγμή αυτή η υπεροχή μας στην ευφυία πάψει να υφίσταται, δεν θα έχουμε τον ίδιο έλεγχο. Η πιθανότητα για μια "έκρηξη" νοημοσύνης στους υπολογιστές είναι μεν μικρή, αλλά αν συνέβαινε, η επίδραση θα ήταν τεράστια, οπότε δεν μπορούμε και να την αγνοήσουμε. Ενώ οι άνθρωποι έχουμε την τάση να βλέπουμε με προσοχή τα πράγματα που έχουν μεγάλη πιθανότητα να συμβούν, ακόμα και αν η βλάβη είναι μικρή, συχνά δεν πράττουμε το αντίθετο, δηλαδή να βλέπουμε με προσοχή πράγματα που έχουν μικρή πιθανότητα να συμβούν, αλλά αν συμβούν η επίδραση θα είναι πολύ μεγάλη. Είναι αρκετά σίγουρο ότι το singularity δεν θα συμβεί τώρα. Χρειάζεται όμως να κοιτάζουμε τα συστήματά μας, για να ξέρουμε πού πηγαίνουμε ανά πάσα στιγμή» προσθέτει.
"Να σκεφτόμαστε πού δίνουμε τον έλεγχο"
Κατά τον κ.Μίλερ, παρότι αυτές οι εξελίξεις δεν μας επηρεάζουν άμεσα, το θέμα του ελέγχου στη διαχείριση των προσωπικών μας δεδομένων, που -μεταξύ άλλων- βοηθούν την ΤΝ να εκπαιδευτεί και αναπτυχθεί, μάς αφορά τώρα. Κι αν το θέμα των δεδομένων έχει πολύ μεγαλύτερες προεκτάσεις, από αυτές που σχετίζονται με την ΤΝ, «ήδη έχουμε μεταφέρει οικειοθελώς σημαντικό μέρος τους σε αμερικανικές εταιρείες, όπως οι Facebook και Google, οι οποίες αντλούν κέρδη από αυτά. Χάσαμε εν ολίγοις τον έλεγχο των δεδομένων μας, χωρίς να έχουμε καν αποφασίσει συνειδητά αν αυτή η απώλεια είναι καλή ιδέα. Αν αυτό συμβεί και σε άλλα επίπεδα, δεν θα είναι εύκολο να κάνουμε πίσω. Χρειάζεται να σκεφτόμαστε πού δίνουμε τον έλεγχο. Παρότι η οικονομία μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τέτοια συστήματα, θα πρέπει να βλέπουμε κάθε φορά τα συν και τα πλην, να μπορούμε να πούμε "δεν θα το προχωρήσουμε άλλο, γιατί δεν θα ελέγχεται". Απαιτείται συναίσθηση και επίγνωση» προειδοποιεί.
Ιδιοκτησία δεδομένων: "The winner takes it all" και το 1 εκατ. μολύβια
Το ποιος έχει την ιδιοκτησία των μηχανών, σε μια περίοδο που αυτές θα γίνονται ολοένα ευφυέστερες, θεωρείται κρίσιμη παράμετρος ως προς το αν η ΤΝ θα εξελιχθεί τελικά με τρόπο που θα αποβεί προς όφελος της ανθρωπότητας -ή σε βάρος της. Πόσο αισιόδοξος είναι ο κ.Μίλερ ότι θα γίνει ορθή κατανομή αυτής της ιδιοκτησίας (και εξουσίας); «Είμαι αρκετά απαισιόδοξος. Μερικοί, πολλοί λίγοι, χρησιμοποιούν ήδη τις τεχνολογίες ΤΝ για να βγάλουν κέρδος από τα δεδομένα, πλουτίζοντας απ' τον καθένα μας. Αυτό συμβαίνει και θα συμβαίνει και στο μέλλον. Σήμερα στον κόσμο υπάρχουν πολλές τεχνολογικές αγορές του στυλ "The winner takes it all", που παράγοντας ένα προϊόν μία φορά, όχι απλά αντλούν τα δεδομένα μας, αλλά μπορούν στη συνέχεια να αντλήσουν επαναληπτικά κέρδος από αυτό, με σχεδόν μηδενικό κόστος. Τι εννοώ... Αν θέλεις να πουλήσεις 1 εκατ. μολύβια, θα πρέπει να παράγεις ένα εκατομμύριο μολύβια, με όποιο κόστος συνεπάγεται αυτό. Αν, αντίθετα, θέλεις να πουλήσεις λογισμικό, θα το παράγεις μία φορά και θα το πουλήσεις ένα εκατομμύριο φορές. Η οικονομική ανάπτυξη που θα έχουμε από τα συστήματα ΤΝ θα είναι τεράστια και άρα είναι πολύ σημαντική η ανάγκη νομικής και πολιτικής ρύθμισης για την πιο ισομερή κατανομή του πλούτου που θα προκύψει» λέει.
'Ανθρωπος, ένα hackable είδος;
«Στο κοντινό μέλλον θα έχουμε έτσι και αλλιώς πολύ αμεσότερη σχέση με τα μηχανήματα. Ήδη κουβαλάμε συνέχεια πάνω μας έναν υπολογιστή με οθόνη αφής, το smartphone μας, που γίνεται ολοένα ισχυρότερο και αν το χάσουμε νιώθουμε χαμένοι. Αυτή η επέκταση του σώματός μας θα γίνεται ολοένα εντονότερη... Πόσο hackable θα είμαστε; Τα βιολογικά συστήματα είναι ιδιαίτερα πολύπλοκα και φαίνεται δύσκολο να μας χακάρει κάποιος, αλλά το τι μέλλει γενέσθαι μένει να το δούμε στην πράξη... Ως προς το hacking του μυαλού, ήδη, γίνεται σε έναν βαθμό, αφού τα συστήματα ΤΝ γνωρίζουν τις επιθυμίες μας και μας προσφέρουν αυτό που προτιμάμε μέσω content personalization και filter bubbles. Το hacking του μυαλού, με σκοπό το κέρδος, πρέπει οπωσδήποτε να το δούμε νομικά. Η χειραγώγησή μας από το κράτος απαγορεύεται, γιατί να επιτρέπεται από μια ιδιωτική εταιρεία, με σκοπό το κέρδος;» καταλήγει ο κ.Μίλερ.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: https://www.skai.gr/news/technology/ta-skeptomena-rompot-kai-xakarisma-tou-anthropinou-egkefalou
https://www.skai.gr/news/technology/ta-skeptomena-rompot-kai-xakarisma-tou-anthropinou-egkefalou#
ΕΣΥ ΠΟΣΟ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΣΗΜΕΡΑ;
ΕΣΥ ΠΟΣΟ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΣΗΜΕΡΑ;
Θυμάσαι πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγες για ένα καφέ με μια φίλη; Πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγες στο σινεμά να δεις μια ταινία; Πότε ήταν η τελευταία φορά που χουζούρεψες στο κρεβάτι μέχρι αργά;
Όταν κάνεις οικογένεια, συνήθως ο εαυτός σου περνάει σε δεύτερη (ή και τρίτη μοίρα). Πρώτα θα δώσεις τον απαιτούμενο χρόνο στους ανθρώπους που αγαπάς κι αν περισσέψει κάτι, ίσως το αξιοποιήσεις για σένα. Μόνο που συνήθως δεν περισσεύει…
Να μαγειρέψεις για όλους, να φτιάξεις και το αγαπημένο τους γλυκό, να βοηθήσεις τα παιδιά με τα διαβάσματά τους, να τα πηγαινοφέρνεις στις δραστηριότητές τους, να ετοιμάσεις τα ρούχα τους, να καθαρίσεις το σπίτι… Πού να βρεις χρόνο να πιεις αυτόν τον καφέ με την κολλητή σου, που όλο κανονίζετε κι όλο δεν προλαβαίνεις;
Να τους ψωνίσεις όσα χρειάζονται για το σχολείο, να πάρεις στον μικρό κι ένα καινούριο μπουφάν, γιατί το παλιό κόντυνε στα μανίκια, να πάρεις στην μεγάλη σου δώρο κι εκείνη την τσάντα που τόσο καιρό κοιτάζει στη βιτρίνα, να τους αγοράσεις κι εκείνο το επιτραπέζιο που είδες στην τηλεόραση και που είσαι σίγουρη πως θα διασκεδάσουν πολύ… Πού να περισσέψουν χρήματα να πας να κάνεις επιτέλους ένα μανικιούρ σαν γυναίκα κι εσύ;
Μάνα είσαι. Είναι λογικό. Τα παιδιά είναι και πάντα θα είναι η προτεραιότητά σου. Δεν υπάρχει περίπτωση να στερήσεις χρόνο ή κάτι που χρειάζονται (ή απλά θέλουν) για να ευχαριστήσεις τον εαυτό σου. Είναι τα παιδιά σου! Ολόκληρη η ζωή σου! Απ’ τη γέννησή τους ακόμη, απ’ το πρώτο βλέμμα που ανταλλάξατε, ήξερες πως το “εγώ” σου θα έκανε πολλά βήματα πίσω, για να είναι εκείνα μπροστά και χαρούμενα.
Μάνα είσαι. Είναι λογικό. Είναι λογικό, αλλά εκτός από μάνα, είσαι και άνθρωπος. Ένας άνθρωπος που εργάζεται σκληρά και έχει αναλάβει αμέτρητους ρόλους. Ένας άνθρωπος που χρειάζεται πού και πού κι αυτός λίγο κανάκεμα. Μια ώρα παραπάνω ύπνο καμιά φορά, ένα καφέ με μια φίλη μια στο τόσο, μια ταινία (έστω στον καναπέ) χωρίς διακοπές κάθε δεκάλεπτο. Ένας άνθρωπος που κουράζεται και κοπιάζει καθημερινά και έχει ανάγκη πού και πού μια (μικρή) έστω πολυτέλεια, ένα (μικρό) δωράκι. Ένα ραντεβού με την μανικιουρίστ ή την κομμώτριά σου, μια βόλτα στα μαγαζιά ή εκείνο το καφέ ζευγάρι μπότες που από καιρό κοιτάς σ’ εκείνη τη βιτρίνα κι όλο λες “αργότερα”…
Κάτι μικρό, μπορεί να κάνει τη διαφορά στην ψυχολογία σου. Κάτι τόσο μικρό, που δεν θα σε κάνει να νιώσεις τύψεις, αλλά θα σε κάνει να χαμογελάσεις. Εσύ πόσο αγάπησες τον εαυτό σου σήμερα;
Της Κικής Γιοβανοπούλου
https://gynaikaeimai.
Μεταναστευτικό: Απόφαση-σταθμός από το Δικαστήριο Στρασβούργου, δικαιώνει πανηγυρικά την «Δημιουργία Ξανά»
Μεταναστευτικό: Απόφαση-σταθμός από το Δικαστήριο Στρασβούργου, δικαιώνει πανηγυρικά την «Δημιουργία Ξανά»
Απόφαση-σταθμός του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: τα κράτη μπορούν να απελαύνουν τους αλλοδαπούς που μπήκαν παράνομα στην επικράτειά τους χωρίς να εξετάζουν το αίτημα ασύλου τους. Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου της Δημιουργίας Ξανά η απόφαση αυτή την δικαιώνει πανηγυρικά, αφού από το 2012 υποστηρίζει ότι αυτός που μπαίνει παράνομα στην χώρα δεν είναι ούτε μετανάστης, ούτε πρόσφυγας. Είναι εισβολέας.
Αναλυτικά το Δελτίο Τύπου της Δημιουργίας Ξανά αναφέρει τα εξής
«Από το 2012 υποστηρίζουμε, με επιμονή και σθένος, πως δικαίωμα υποβολής αιτήματος ασύλου έχει μόνο όποιος εμφανίζεται στις νόμιμες πύλες εισόδου μιας χώρας ή στις πρεσβείες της ανά τον κόσμο. Αυτός που μπαίνει παράνομα στη χώρα δεν είναι ούτε μετανάστης ούτε πρόσφυγας. Είναι εισβολέας. Και ως εισβολέας θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται. Δηλαδή: μεταβολή και φεύγεις. Χωρίς εξέταση του αιτήματος ασύλου, σε καθεστώς κράτησης, καθώς η παράνομη είσοδος είναι ποινικό αδίκημα και ο νόμος προβλέπει σύλληψη, προφυλάκιση, δίκη, καταδίκη και απέλαση. Ο νόμος δίνει την δυνατότητα στον εισαγγελέα να μην ασκήσει δίωξη εάν ο εισβολέας δεχθεί να εγκαταλείψει τη χώρα άμεσα. Καθ’ όλη όμως αυτή τη διαδικασία θα είναι υπό κράτηση. Ούτε ανοιχτές δομές, ούτε κάρτες αναλήψεων, ούτε σουλάτσο στις πόλεις, ούτε πλιάτσικο στα σπίτια των νησιωτών.
Και τι δεν ακούσαμε από την πολυπολιτισμική κορεκτίλα για αυτή τη θέση! Ήμασταν οι “φασίστες”, οι “ρατσιστές”, οι “ακροδεξιοί”, που “αγνοούσαν το ευρωπαϊκό κεκτημένο”. Χθες αποδείχθηκε πως “φασίστες”, “ρατσιστές” και “ακροδεξιοί”, που “αγνοούν το ευρωπαϊκό κεκτημένο” είναι όλα τα μέλη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Σε μια ιστορική απόφαση, που ελπίζουμε να αφυπνίσει την αυτοκτονική Ευρώπη, το Δικαστήριο του Στρασβούργου δικαίωσε την Ισπανία η οποία αποφάσισε ομαδική επιστροφή στο Μαρόκο 75 πολιτών τρίτων χωρών που μπήκαν παράνομα στην επικράτεια της. Μάλιστα, οι εισβολείς δεν έφτασαν καν στην Ισπανία. Προσπάθησαν να περάσουν τις τρεις σειρές συρματοπλεγμάτων με τις οποίες η Ισπανία έχει περιφράξει την πόλη Μαλίλα στο Μαρόκο, η οποία ανήκει διοικητικά στην επικράτειά της.
Οι εισβολείς απελάθηκαν. Όμως δύο νεαροί αφρικανικής καταγωγής, προφανώς με τη βοήθεια κάποιων Δημητράδων της Ισπανίας, έκαναν προσφυγή στο Δικαστήριο του Στρασβούργου κατά των ισπανικών αρχών, διότι κατά την άποψή τους η Ισπανία παραβίασε το άρθρο 4 του τέταρτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που απαγορεύει τις μαζικές απελάσεις.
Το Δικαστήριο του Στρασβούργου, υπό ευρεία σύνθεση και ομόφωνα, απεφάνθη πως η ενέργεια των ισπανικών αρχών δεν παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθώς οι ίδιοι οι μετανάστες έθεσαν τον εαυτό τους σε “παράνομη κατάσταση” αποφασίζοντας να εισέλθουν στα σύνορα της Ισπανίας όχι από εξουσιοδοτημένο σημείο εισόδου αλλά παράνομα.
Το πολύ ενδιαφέρον σημείο του σκεπτικού του δικαστηρίου είναι πως μολονότι αναγνωρίζει ότι οι δύο νεαροί προσφεύγοντες, με καταγωγή ο ένας από το Μάλι και ο άλλος από την Ακτή Ελεφαντοστού, είχαν εγκαταλείψει τη χώρα τους λόγω πολέμου, κρίνει ως ορθή την απόφαση απέλασής τους, διότι ήταν αποτέλεσμα δικών τους ενεργειών. Η απόφασή τους δηλαδή να προσπαθήσουν να μπουν στην ισπανική επικράτεια παράνομα, τους αποστερεί τη δυνατότητα να έχουν νομική αναφορά και να εγείρουν δικαίωμα να θεωρηθούν πρόσφυγες.
Με αυτή την απόφασή του το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποδέχεται μαζικές επαναπροωθήσεις μεταναστών χωρίς την εξατομικευμένη εξέταση των φακέλων τους, όταν αυτοί μπαίνουν παράνομα στην επικράτεια μιας χώρας και έτσι λύνει τα χέρια όσων κυβερνήσεων θελήσουν να αντιμετωπίσουν την εισβολή ως εισβολή, ενώ κλείνει τα στόματα της εγχώριας 5ης φάλαγγας των “αλληλέγγυων” που επικαλούνται δήθεν το ευρωπαϊκό δίκαιο για να δικαιολογήουν την προσοδοφόρα για τους ίδιους ενδοτικότητά τους.
Περιμένουμε από την κυβέρνηση να κάνει επιτέλους αυτό που όφειλε να είχε κάνει από την πρώτη μέρα της θητείας της: εφαρμογή του νόμου. Να το επαναλάβουμε, πλέον και με την άδεια του Στρασβούργου:
Μπήκες παράνομα; Συλλαμβάνεσαι, προφυλακίζεσαι, το αίτημά σου απορρίπτεται ασυζητητί, δικάζεσαι, καταδικάζεσαι και εκτίεις την ποινή με μοναδική προοπτική την απέλαση, όσο χρόνο κι αν πάρει, όσο επίπονες κι αν είναι οι νομικές διαδικασίες. Εκτός αν αποφασίσεις να επιστρέψεις μόνος σου, αύριο το πρωί. Δώρο το εισιτήριο και ένα κουτί λουκούμια.»
https://vimapress.gr/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Τέλεια η Αθήνα χωρίς τους Αθηναίους, σύμφωνα με έρευνα5
Τέλεια η Αθήνα χωρίς τους Αθηναίους, σύμφωνα με έρευνα Φανταστική είναι η Αθήνα αρκεί να μην έχει Αθηναίους, όπως προκύπτει από έρευνα που...
-
Ιούλιος: λαογραφία - παροιμίες- ήθη - έθιμα - τραγούδια 09:01 Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017 ΓΙΟΡΤΕΣ ΕΛΛΑΔΑ Ιούλιος, Γιούλ... -
►Tarot: "Οι περισσότερες σχετικές γενικότητες / Major Arcana" .- 01/15/2018 από την Aquileana Τα είκοσι δύο φύλλ...
-
Ντάβανος: Γνωριμία με το έντομο... Ντάβανος , ο (ουσιαστικό) [λατινική λέξη tabanus = οίστρος] το έντομο που κεντρίζει τα βόδια, η ...
