Ο ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ "19 ΚΕΦΑΛΑΙΟ'' ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ--

Γιώργος Χατζηκυπραίος

19 ο και τελευταίο κεφάλαιο.
(Αν έχετε την καλοσύνη μου λέτε την γνώμη σας...)

19) Σειρά σου και σειρά μου

Ωραίο παιχνιδάκι κι ο Νίκος ήξερε να το παίζει στην εντέλεια. Έκαναν μια επέκταση στην ΑΕ για να μπορούν να προσφέρουν και υπηρεσίες. Αστέρι σ’ αυτά τα κόλπα ο Πέτρος που τους υπέδειξε τον τρόπο να κάνουν ολόκληρη την δουλειά. 
Ο Νίκος παρίστανε τον αδικημένο εξόριστο που γύρισε στην πατρίδα και προσπαθούσε να φέρει την δημοκρατία. Ο Μίλτος έκανε το ορφανό της χούντας και έπιανε επαφή με όλους τους νέους αφεντάδες ενώ ο Βασίλης φαίνονταν σαν εισαγωγέας όλων των χρήσιμων πραγμάτων για το υπερθέαμα της μεταπολίτευσης και όλοι ανεξαιρέτως έδιωχναν την χολέρα της χούντας. Δεν έκαναν κάτι κακό, χρειάζονταν η αποχουντοποίηση, αλλά όχι και με το αζημίωτο, βρε αδερφέ…



Άρχισαν να μπαίνουν παντού. Από προμήθειες γραφικών υλών μέχρι εκδόσεις νέων σχολικών βιβλίων. Δεν είχαν άποψη για το περιεχόμενο. Δεν έμπαιναν εκεί που υπήρχε περίπτωση να μπλέξουν σε αντιπαλότητες αυτά ήταν πράγματα που τα άφηναν στους ειδικούς. Αυτούς τους ενδιέφερε να έχουν την έκδοση. Έτσι κι αλλιώς το πνεύμα δεν φέρνει από μόνο του λεφτά, αυτά τα φέρνει το χαρτί που είναι γραμμένο επάνω. Τους συνεργάτες των εκδόσεων τους διάλεγαν από το μούσι. Όσο μεγαλύτερο μούσι είχε ο ¨σοφός¨ τόσο πιο εύκολα τον δέχονταν για συνεργάτη. Αν δεν είχε μούσι τον υποπτεύονταν για συνεργάτη της χούντας και μιας και η παλλαϊκή απαίτηση ήταν να δώσουν την χούντα στον λαό, του έδιναν κι αυτοί τα παπούτσια στο χέρι, δεν πάει να ήταν και ο Κορνήλιος Καστοριάδης.. 
-Δεν έχετε μούσι, κύριε, δεν μας κάνετε!
Έτσι είναι, γι’ αυτό η μεταπολίτευση είχε μέσα της τόσες πολλές τρίχες.
Το πράγμα μπερδεύτηκε πολύ όταν και αρκετοί που είχαν δουλειές με την χούντα, άφησαν μούσι και παρίσταναν τους αριστερούς. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς πήγαν και χώθηκαν στο ΠΑΣΟΚ, που ήταν η ανερχόμενη δύναμη. Έτσι κι αλλιώς, αυτοί δεν πίστευαν σε τίποτα. Την πάρτη τους ήθελαν να βολέψουν. Το αν ήταν μέλη στο ΠΑΣΟΚ ή κολλητοί κάποιου μουράτου της χούντας, τους ήταν τελείως αδιάφορο. Αυτά δεν περνούσαν στα πραγματικά αριστερά κόμματα. Ας έπαιρναν τα μούτρα τους να πάνε στο ΚΚΕ και σου λέω ‘γω τι θα πάθαιναν. Αλλά εκεί γιατί να πάνε; Αυτούς τους ενδιέφερε το κόμμα που έβλεπε εξουσία και μάλιστα με προοπτική να κρατηθεί σ’ αυτήν.
Απέφευγαν επίσης τους έντιμους ανθρώπους και τους αληθινούς ιδεολόγους. Αν έβλεπαν κανέναν που ήταν καθαρός κι αμόλυντος δεν τον πλησίαζαν ούτε από απόσταση. Δεν ανοίγεις κουβέντα μ’ έναν τίμιο άνθρωπο όταν στόχο σου έχεις την λοβιτούρα… Αλλά και οι καινούριοι νοικοκυραίοι που άρχισαν να χώνονται στις διάφορες θέσεις, μ’ αυτό το πνεύμα λειτουργούσαν. 
« Ωχ αδερφέ, δεν μας αφήνετε ήσυχους; Στο κάτω-κάτω της γραφής, τόσον καιρό άλλοι έτρωγαν με χρυσά κουτάλια» 
Και μάλιστα αυτά που τους είχαν πάρει από το χέρι. Τώρα ήρθε η δική τους σειρά. Χρυσό τους πήραν αυτοί; Διαμαντένιο θα τους δώσουν οι άλλοι! Αλλαγή φρουράς στη μάσα. Δίκαια πράματα. Σειρά σου και σειρά μου… Στην αρχή, βέβαια, δεν ήταν απλή υπόθεση. Έπρεπε πρώτα να βρουν σε ποια κατάσταση ήταν το κράτος και μέχρι να γίνει αυτό, οι κάνουλες ήταν σφιχτές. Όταν όμως πήρε την κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, όλα έγιναν ευκολότερα. Κατέβηκε στις εκλογές με σύνθημα την αλλαγή. Έτσι αδιευκρίνιστα και ο καθ’ ένας μπορούσε να υποθέσει ό,τι του κατέβαινε.



Με τα προγράμματα της ΕΟΚ έμπαινε πολύ χρήμα στην χώρα. Η Ελλάδα άλλαζε με ταχείς ρυθμούς και για πρώτη φορά δίνονταν ιδιαίτερη προσοχή σε πράγματα που είχαν αγνοηθεί στο παρελθόν. 
Όπως, για παράδειγμα, ο πολιτισμός. Ήταν το ¨κάτι¨ που κανείς δεν μπορούσε να πει όχι. Μέχρι και σε στάνες στήθηκαν πανηγύρια. Να τιμήσουν την παράδοση, αλλά πάντοτε με μια εσάνς αλλαγής. 
Ο Νίκος είχε ανακατωθεί σε όλα. Η κομματική ταυτότητα του είχε ανοίξει όλες τις πόρτες αλλά αυτός φυσικά διάλεξε την πόρτα του υπουργείου εθνικής άμυνας. Κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς έκανε. Αυτός πάντως το έκανε (ό,τι κι αν ήταν αυτό) με πλήρη ευσυνειδησία. 
Ένα απόγευμα ήρθε στο γραφείο φουριόζος και ξαναμμένος.
-Βασίλη, παράτα ό,τι κάνεις και έλα μέσα να σου πω! 
-Τι έγινε, ρε Νίκο, συνέβη κανένα κακό;
-Όχι βρε, αλλά μπορεί να μας βγει σε πολύ καλό.
-Για πες;


-Πρώτ’ απ’ όλα, πες μου τι ξέρεις από όπλα.
-Πατάς την σκανδάλη και κάνουν μπαμ.
-Βρε όχι από δίκαννα. Σε ρωτάω αν ξέρεις από εισαγωγές όπλων, οπλικών συστημάτων και τέτοια.
-Νίκο, εγώ φυλακή δεν πάω! 
-Άσε τις σαχλαμάρες. Αφού ξέρεις ποιο πόστο έχω. Ύστερα δεν σου είπα να στήσουμε κανένα εργοστάσιο κατασκευής όπλων. Μεσαζοντιλίκι θα πουλήσουμε. Θα σου λέω εγώ ποιους πρέπει να πλησιάσεις και συ θα κάνεις τον σύνδεσμο. Τα υπόλοιπα ασ’ τα επάνω μου.
-Μωρέ φυλακή μην πάμε…
-Αποκλείεται. Θα τα ‘κονομήσουμε χοντρά! Η Ελλάδα ετοιμάζεται να κάνει την αγορά του αιώνα κι εμείς θα είμαστε εκεί για ν’ αρπάξουμε τον λουφέ. 
-Και ποιος θα μας πει για όπλα και τέτοια πράματα, ρε Νίκο; Εγώ δεν έχω ιδέα.
-Θα σου δώσω εγώ έναν που είναι αστέρι. Εκπαιδευμένος από τους Αμερικάνους. Γνήσιο τέκνο του Λαδά.



-Σώπα ρε και που τον βρήκες;
-Ε… είναι κι αυτός από τους… αδικηθέντες της χούντας. 
Έτσι γνωρίστηκαν και με τον Μιχάλη. Ο τύπος ήταν πολύ ξύπνιος. Τον καταλάβαινες από μακριά ότι είχε περάσει από πολλές σκοτεινές τρύπες. Λιγόλογος και μόνιμα συγκεντρωμένος, μετρούσε την κάθε λέξη του και όταν την έλεγε φρόντιζε να μετράει. Είχε κι αυτός το μούσι του αλλά καταλάβαινες με την μία ότι δεν ήταν σαν τα μούσια των συνηθισμένων κουλτουριάρηδων. Αυτός το μούσι το είχε για κάλυψη μόνο και μόνο για να κρύβει το παρελθόν του, που αυτό κι αν ήταν θεοσκότεινο… 
Ο Μιχάλης εμφανίζονταν για λίγο στα γραφεία τους και μόνο όταν ήταν άκρως απαραίτητο. Σιωπηλός και πάντα με το σκοτεινό του ύφος, τους έκανε όλους να αισθάνονται αμήχανα. 
Ο Βασίλης τον είχε πάρει απόφαση. Όπως και να ‘χει κι οι δυο τους κοιτούσαν να κάνουν την δουλειά τους. Αυτός που δεν τον χώνεψε από την πρώτη στιγμή, ήταν ο Μίλτος. Όταν έκανε την εμφάνισή του ο Μιχάλης, εξαφανίζονταν και επέστρεφε μετά από δυο – τρεις ώρες που ήταν σίγουρος ότι ο άλλος θα είχε φύγει. Και τι δεν του είπε ο Βασίλης για να τον ηρεμήσει 



-Τι κάνεις έτσι, μωρέ Μίλτο; Την δουλειά μας κοιτάμε να κάνουμε…
-Εν τάξει, θα την κάνουμε κι αυτήν. Αλλά.. να.. ξέρεις, μωρέ Βασίλη, το μνήμα του πατέρα μου είναι ακόμα πολύ φρέσκο… 
Είχε δίκιο! Ήταν πολύ νωρίς ακόμη για να μπορούν, όσοι έπαθαν, να ανεχθούν την κλίκα των εκτελεστών τους. Αλλά όμως έπρεπε να γίνει και η δουλειά και τα χρήματα ήταν πολλά. Πάρα πολλά! Θέλοντας και μη, ο Μίλτος, τον κατάπιε τον Μιχάλη. Του μιλούσε μόνο για ό,τι είχε να κάνει με την δουλειά. Ως εκεί! Έτσι κι αλλιώς ούτε ο άλλος ήθελε πολλές κουβέντες. Μπροστά τους υπήρχε ένα χοντρό παιχνίδι και είχε απ’ όλα: Τανκς, αεροσκάφη, πυραύλους, σκάφη του ναυτικού, σκάφη του λιμενικού. Να τρομάζεις. Και η αλήθεια είναι ότι τρόμαξαν. Το χρήμα που διακινούνταν ήταν ασύλληπτο. Όλοι αυτοί που κυκλοφορούσαν μέσα στο υπουργείο ή έρχονταν σε επαφή με τις επιτροπές αγορών, κυκλοφορούσαν μόνο με τζάγκουαρ ή τεράστιες μερσεντές, με σκούρα τζάμια. Ό,τι τους άγγιζε ήταν πανάκριβο κι ό,τι χρησιμοποιούσαν ήταν χρυσό. Μιλούσαν μόνο για εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια και για τεράστιες ποσότητες. 



Ο Νίκος στην αρχή φοβήθηκε πολύ. Είχε την αίσθηση πως αν προσπαθούσε να χωθεί ανάμεσα σ’ όλα αυτά τα γεράκια, θα τον έβλεπαν και θα έσκαζαν στα γέλια. Έτσι, παρά τις διαφωνίες του Μιχάλη, αποφάσισαν να μην πλησιάζουν τις αγορές όπλων που είχαν ιλιγγιώδη νούμερα. Τους έφτανε να παίρνουν το κατιτίς τους, από τις παράπλευρες προμήθειες των αναλωσίμων.
«Να μη δίνουμε και στόχο, βρε αδερφέ»
Ο Μιχάλης, όμως ήταν συνεχώς με τα μούτρα κατεβασμένα κι ένα βράδυ τους μάζεψε όλους στο γραφείο. Βράδυ, ο λόγος το λέει δηλαδή. Έντεκα η ώρα την νύχτα τους ξεσήκωσε και τους κουβάλησε με την γλώσσα έξω. Με το που μαζεύτηκαν μπήκε κατ’ ευθείαν στο θέμα.
-Θέλω να μου πείτε αν αποφασίσατε να ενηλικιωθείτε;!!!
Ο τόνος της φωνής του ήταν αποφασιστικός και κάθετος. Τα μάτια του, είχαν μέσα τους αναμνήσεις από άλλες εποχές. Ίσως και κάτι από τον μπάτσο που είχε ¨υποδεχτεί ¨ τον Βασίλη, όταν είχε ξεσκεπαστεί ο ρόλος του Νίκου. 
-Μα τι λες τώρα, ρε Μιχάλη; 
Αποτόλμησε να πει ο Νίκος
-Λέω ότι εδώ γίνονται αγορές δισεκατομμυρίων και σεις ασχολείστε με τις προμήθειες από τα γυαλιστικά και τα γράσα. Και σας ρωτώ, αποφασίσατε να ενηλικιωθείτε; Έρχονται αγορές αεροσκαφών. Ή θα προχωρήσετε και θα πάρουμε από ‘κει τις προμήθειες ή να βρω άλλους που να αρκετά μεγάλοι για να κάνουν την δουλειά. 
Είχε δίκιο. Παίζονταν χοντρά παιχνίδια μπρος στα μάτια τους κι αυτοί παρίσταναν τους θεατές. Ήξεραν πια τι να κάνουν, απλά έπρεπε να το τολμήσουν. Ο Νίκος κατάλαβε ότι έπρεπε να πάρει το θέμα επάνω του.



-Λοιπόν, ο Μιχάλης έχει δίκιο. Κάποια στιγμή πρέπει να πάρουμε και ‘μείς αυτό που μπορούμε. Έχουμε πια τις επαφές μας με ανθρώπους που μπορούν να μας φέρουν πολύ κοντά στον υπουργό. Είναι βέβαιο ότι η εμφάνισή μας θα τραβήξει τα βλέμματα αυτών που ενδιαφέρονται για ανθρώπους που βρίσκονται σε θέσεις – κλειδιά. Από την στιγμή που θα με πλησιάσουν, θα τους παραπέμψω σε σένα Βασίλη και στον Μίλτο. Ο Μιχάλης θ’ αναλάβει να πλησιάσει τους ανθρώπους των εταιρειών και τους «συνοδούς» τους, έτσι που να ξέρουμε τι είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν. Από κει και πέρα είναι θέμα του υπουργείου και των στρατιωτικών, θα συμφωνήσουμε τι πρέπει να πάρει ο καθ’ ένας και θα στήσουμε την αγορά. (Έκανε μια μικρή παύση) …και ο Θεός βοηθός. 
Νάτος πάλι ο Θεός…. βοηθός των αρπαχτικών!
-Εν τάξει, είπε ο Βασίλης, τέρμα το ψιλικατζίδικο. Πάμε να τ’ αρπάξουμε χοντρά. Αλλά αφήστε τον Θεό κατά μέρος. 
-Αλήθεια ρε Βασίλη, είπε ο Μιχάλης, γιατί σε λένε καφετζή;
-Βρε άει στο διάολο και συ!!! 



Η δουλειά έγινε αριστοτεχνικά. Αυτοί που ανακατώθηκαν ήταν ειδικοί της λοβιτούρας. Ήξεραν τι να κάνουν και μέχρι ποιο επίπεδο να γίνει γνωστή η ανάμιξη των μεσαζόντων. Είχαν μεσολαβήσει στις αγορές για ένα σωρό στρατούς και είχαν ταΐσει στόματα και στόματα. Από επιτροπάρχες μέχρι υπουργούς και πρωθυπουργούς. Ενεργούσαν με την σιγουριά του ειδικού και φρόντιζαν να μην ξέρουν αυτοί που δεν έκανε ή δεν τους βόλευε να ξέρουν. Οι επαφές μ’ αυτούς τους τύπους τους δίδαξαν πολλά πράγματα. Ήταν φορές που δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί έκαναν κάποιες περίεργες κινήσεις. Στην πορεία όμως διαπίστωναν ότι ήταν ενέργειες αποφυγής ανταγωνιστών ή προσπαθούσαν να ρίξουν στάχτη στα μάτια κάποιων περίεργων. Πάντως ό,τι κι αν έκαναν ήταν ψυχρά υπολογισμένο και δεν τους ξέφευγε ούτε χαμόγελο αν δεν ήταν να βγάλουν κάτι χρήσιμο πίσω απ’ αυτό. 
Τελικά η αγορά έγινε χωρίς να πάρει κανένας χαμπάρι, ο υπουργός ήταν ευχαριστημένος και ένα τεράστιο ποσόν, τους κατατέθηκε στον λογαριασμό μιας τραπέζης στα νησιά του Σολομώντος. 
Βέβαια τα αεροπλάνα βγήκαν ακριβότερα. Ε.. δεν βαριέσαι; Έτσι κι αλλιώς θ’ αγοράζονταν σ’ αυτήν την τιμή, ίσως και μεγαλύτερη και κάποιοι άλλοι θα ήταν ωφελημένοι. Τι πείραζε που ήταν αυτοί; Στο κάτω-κάτω, αυτοί ήταν παλιοί στο παιχνίδι και ήξεραν να μετριάζουν τις απαιτήσεις τους, για να δουλεύει η μηχανή χωρίς να κολλάει στους ελέγχους. Δεν ήταν σαν κάτι καινούριους νοικοκυραίους, που ήθελαν με ένα ελικόπτερο να γίνουν πλούσιοι… 
Είχαν κάτσει μέχρι αργά στο γραφείο, ο Νίκος με τον Βασίλη για ¨σύσκεψη¨. Βλέπεις, τα παιδιά του Νίκου είχαν μεγαλώσει και έκαναν τόση φασαρία που δεν τον χωρούσε το σπίτι. Κούρντιζε κι αυτός μια σύσκεψη με τον Βασίλη και άφηνε την Βαγγελιώ να βγάλει το φίδι από την τρύπα. 
Τώρα το μπαρ του γραφείου είχε συνεχώς από τα προϊόντα που έκαναν εισαγωγή και φυσικά ήταν πρόκληση για τον Νίκο που δεν έλεγε να παραιτηθεί από τις κακές συνήθειες. 



Την συνεργασία με τα ξαδέλφια από την Αμερική, δεν την σταμάτησε ποτέ και του βγήκε σε καλό. Η ¨αλλαγή¨ είχε μέσα της πολύ ουίσκι.
Ο Κώστας και η Ιωάννα, έρχονταν κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα κουβαλώντας ολόκληρη την οικογένειά τους. Είχαν σφίξει οι δεσμοί των οικογενειών και κάθε φορά που έφευγαν επαναλαμβάνονταν οι ίδιες δακρύβρεχτες σκηνές. Μετά τον θάνατο της θείας Ευθυμίας είχε μεγαλώσει η αγάπη τους για την πατρίδα. Σαν από ανάγκη να κρατήσουν τώρα αυτοί τον δεσμό με τον τόπο τους. Βελτίωσαν τα Ελληνικά τους και φρόντισαν να τα μάθουν και στα παιδιά τους, σαν φυλακτό από τους προγόνους τους. Ο Γκας, μάλιστα, άρχισε να φτιάχνει ούζο στο εργοστάσιο τους! Είχαν πάει στην Λέσβο για διακοπές και είχε κάνει συνεργασία με κάποιους ποτοποιούς από το Πλωμάρι. 
Πρώτο πράμα: Ούζο Πλωμαρίου made in USA… 
Το ποτό έφερε την κουβέντα και τις αναμνήσεις
-Ρε Βασίλη, θυμάσαι εκείνα τα τέσσερα κατοστάρικα;
-Πως, αμέ!! Ξεχνιούνται κάτι τέτοια; Ακόμα απορώ πως την γλύτωσα από εκείνον τον μπάτσο… 
Γέλασαν κι οι δυο με την ψυχή τους. Γιατί να μην γελάσουν; Είχαν εξασφαλίσει χρήμα με τον αυτόματο πιλότο. Η εταιρεία έβλεπε ήδη τα νέα μέλη, που θα συνέχιζαν.
Ο Αλέκος είχε περάσει στο οικονομικό πανεπιστήμιο και ο Μίλτος του έλεγε τι να προσέχει περισσότερο για ν’ αναλάβει κάποιους σημαντικούς τομείς της εταιρείας. Ο ίδιος είχε εξελιχθεί σε μαέστρο στο πώς να εξαφανίζουν τα λεφτά από τις μίζες, για να μην μπορεί να τα ανακαλύψει κανείς. 



Είχαν ανοίξει λογαριασμούς σε τράπεζες, σε όλους τους φορολογικούς παραδείσους της γης και το χρήμα πήγαινε μόνο του χωρίς να κάνει την εμφάνισή του στην Ελλάδα. 
-Να μόνο.. (είπε ο Βασίλης, συνεχίζοντας την κουβέντα) ρε Νίκο, τι να σου πω. Έτσι όπως γίνονται οι δουλειές σ’ αυτήν την χώρα… θα βουλιάξει, βρε παιδί μου. 
-Άκου να σου πω, ρε κουμπάρε, έχουν πέσει πολλά αρπαχτικά. Φαντάζεσαι ότι εμείς, κάνουμε τίποτα σημαντικό; Τρίχες κάνουμε! Που να δεις τι γίνεται με τα βαφτίσια από τα ξένα αγροτικά προϊόντα. Πράγματα που ελέγχονται, δηλαδή, από τους μηχανισμούς της ΕΟΚ και να δεις που στο τέλος θα μας καθίσουν στο σκαμνί και θα μας βάλουν να πληρώνουμε ένα σωρό λεφτά από πρόστιμα. Και θες να σου πω κάτι ακόμα; Τα χοντρά παιχνίδια παίζονται έξω από την Ελλάδα. Όταν τα πάρει χαμπάρι ο κόσμος θα είναι πια αργά. Η Ελλάδα δεν την γλυτώνει με τίποτα. Θα χρεοκοπήσει και μάλιστα πολύ άγρια. Αλλά τότε, εμείς θα είμαστε μακριά. Πολύ μακριά.

Γιώργος Χατζηκυπραίος

ΛΙΜΝΗ ΔΟΞΑ "ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ"

Λίμνη Δόξα: Ένας παράδεισος δίπλα στην Αθήνα

Posted on Νοεμβρίου 24, 2016by ellas

Απολαύστε τις εικόνες μοναδικής ομορφιάς του φωτογράφου τοπίων Νίκου Τζωρτζάτου μέσα από αυτό το καταπληκτικό βίντεο για τον «παράδεισο» σε απόσταση αναπνοής από την Αττική, τη Λίμνη Δόξα!

Η λίμνη Δόξα είναι μία τεχνητή λίμνη σε υψόμετρο 900 μέτρων, η οποία βρίσκεται στην Αρχαία Φενεό Κορινθίας. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, και στηρίχτηκε στον χείμαρρο Δόξα που ρέει σε εκείνη την περιοχή. Κατά το παρελθόν η λίμνη έχει πλημμυρίσει αρκετές φορές καλύπτοντας όλο τον ευρύτερο κάμπο της Φενεού και καταστρέφοντας τις καλλιέργειες των τότε κατοίκων της περιοχής.

Στο κέντρο της λίμνης υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου. Παλαιότερα υπήρχε εκεί η Μονή Αγίου Γεωργίου αλλά λόγω των πλημμυρών μεταφέρθηκε σε μικρή απόσταση από την αρχική της θέση, σε διπλανό ύψωμα. Πολύ κοντά στην λίμνη βρίσκεται το χωριό Γκούρα.  Πηγή

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΗΨΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΊΖΕΤΑΙ

Σηψαιμία: Αίτια, συμπτώματα, επιπλοκές και αντιμετώπιση

Posted on Νοεμβρίου 24, 2016by ellas

Τι είναι ακριβώς η σηψαιμία και τι πρέπει να γνωρίζουμε για αυτή;

Η σηψαιμία (ή βακτηριαιμία) είναι μια πολύ σοβαρή νοσολογική ασθένεια που μπορεί να συμβεί σε όλες τις ηλικίες, και στα δυο φύλα, και χαρακτηρίζεται από την ανίχνευση μικροβίων-βακτηρίων στο αίμα (κυκλοφορικό σύστημα).

Που οφείλεται η νόσος – Αίτια – Παράγοντες που την πυροδοτούν

Οποιαδήποτε λοίμωξη – φλεγμονή ανθρωπίνου οργάνου ή ιστού μπορεί να προκαλέσει τη βακτηριαιμία (τα μικρόβια μεταφέρονται σε όλο το σώμα δια της αιματικής κυκλοφορίας).

Πως εκδηλώνεται η νόσος – Συμπτώματα

Η σηψαιμία είναι σοβαρότατη κατάσταση και ο ασθενής έχει την όψη βαρέους πάσχοντος. Υψηλός πυρετός, ρίγη, ταχύπνοια, ταχυκαρδία, μη καλή επαφή με το περιβάλλον, πετέχειες (εκχυμώσεις), είναι συμπτώματα που χαρακτηρίζουν τη σηψαιμία.

Διάγνωση της νόσου – εξετάσεις

Η γνώση της βασικής αιτίας (οστεομυελίτιδα, μηνιγγίτιδα, ενδοκαρδίτιδα κλπ) είναι απαραίτητη για τη διάγνωση τη σηψαιμίας. Μικροβιολογικές εξετάσεις όπως η αιμοκαλλιέργεια, οι δείκτες πήξεως, η καλλιέργεια εγκεφαλονωτιαίου υγρού και ούρων είναι σημαντικής αξίας για τον καθορισμό της επικίνδυνης για τη ζωή κατάστασης της σηψαιμίας.

Ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές

Οι επιπλοκές μπορεί να είναι η καταπληξία και η διάχυτος ενδαγγειακή πήξη με τελικό αποτέλεσμα το θάνατο.

Θεραπεία – Μέθοδοι αντιμετώπισης

Η σηψαιμία είναι μια κατάσταση του οργανισμού που χρήζει άμεσης εισαγωγής σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Ενδοφλέβιος αγωγή με αντιβιοτικά (πλάσμα, παράγοντες αίματος κτλ), και λοιπά φάρμακα διατήρησης των ζωτικών σημείων πρέπει να χορηγούνται άμεσα.

Πώς να προφυλαχτείτε από τη νόσο – Πρόγνωση

Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση του βασικού αιτίου που ενδέχεται να αναπτύξει σηψαιμία είναι καθοριστικής σημασίας για τη πρόγνωση. Πηγή

ΕΝΣΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες 

για το Μπαγκλαντές

Το Μπανγκλαντές είναι μια χώρα της Νότιας Ασίας, που χαρακτηρίζεται από πλούσια βλάστηση και πολλούς πλωτούς ποταμούς, για μεταφορές.

Το επίσημο όνομα της χώρας είναι η Λαϊκή Δημοκρατία του Μπανγκλαντές .

Βρίσκεται στην κορυφή του κόλπου της Βεγγάλης. Η χώρα συνορεύει με την Ινδία και τη Μιανμάρ και χωρίζεται από το Νεπάλ και το Μπουτάν από το στενό διάδρομο Siliguri.

Η επίσημη γλώσσα είναι η Μπενγκάλι .

Από την 1η Ιανουαρίου 2016, η πληθυσμός του Μπανγκλαντές εκτιμήθηκε ότι είναι 161.957.017 άτομα . Είναι η όγδοη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο και η πέμπτη πιο πυκνοκατοικημένη στην Ασία.

Με περισσότερα από 1.000 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (2.600 ανά τετραγωνικό μίλι), το Μπαγκλαντές είναι μία από τις πιο πολυπληθείς χώρες  στη Γη .

Το Μπαγκλαντές είναι η 92η μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο από την περιοχή με 147.610 τετραγωνικά χιλιόμετρα (56.990 τετραγωνικά μίλια). Η χώρα εκτείνεται 820 χιλιόμετρα (510 μίλια) βόρεια προς τα νότια και 600 χιλιόμετρα (370 μίλια) ανατολικά προς τα δυτικά.

Η Ντάκα είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του Μπανγκλαντές . Η πόλη είναι ένας μικρόκοσμος ολόκληρης της χώρας, με διαφορετικές θρησκευτικές και εθνοτικές κοινότητες.

Το Μπανγκλαντές είναι μια χώρα με χαμηλό υψόμετρο, παραποτάμια και σε  μεγάλο βαθμό ελώδης ζούγκλα και με μια ακτογραμμή 580 χιλιομέτραων (360 μίλια) στα βόρεια παράλια του κόλπου της Βεγγάλης.

Η Bazar Beach Cox, είναι μια συνεχώμενη για 120 χιλιόμετρα (75 μίλια) αμμώδης παραλία της θάλασσας με μια ήπια κλίση, και είναι από τίς μεγαλύτερες στο κόσμο.

Η Saka Haphong είναι μια κορυφή στο Μπαγκλαντές, που θεωρείται το υψηλότερο σημείο της χώρας, με υψόμετρο 1.052 μέτρα (3.451 πόδια). Η Saka Haphong δεν είναι επίσημα η υψηλότερη κορυφή του Μπαγκλαντές, αλλά και οι χάρτες και όλα τα άλλα στοιχεία υποδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν υψηλότερες κορυφές στο εσωτερικό της χώρας.

Περίπου 700 ποτάμια συμπεριλαμβανομένων των παραποτάμων ρέουν μέσα στη χώρας και αποτελούν πλωτό οδικό δίκτυο συνολικού μήκους περίπου 24.140 χιλιομέτρων (15.000 μίλια). Το περισσότερο έδαφος της  χώρας διαμορφώνεται μέσω της λάσπης που δημιουργείται από τους ποταμούς.

Τρεις από τους μεγαλύτερους ποταμούς της Ασίας,  το Γάγγη , το Βραχμαπούτρα και το Meghna, ρέουν μέσα από το Μπαγκλαντές και στην εκβολή τους αποτελούν το γόνιμο Δέλτα της Βεγγάλης, "το μεγαλύτερο δέλτα στον κόσμο" .

Περίπου το 67% από τις μη αστικές εκτάσεις του Μπαγκλαντές είναι καλλιεργήσιμες .

Τα Sundarbans είναι μια φυσική περιοχή που περιλαμβάνει το νότιο Μπαγκλαντές και ένα μέρος από το ινδικό κρατίδιο της Δυτικής Βεγγάλης. Είναι το μεγαλύτερο ενιαίο μπλοκ των παλιρροιακών αλοφυτικών μαγκροβίων δασών στον κόσμο ( δάση που φυτρώνουνουν στη θλαλασσα). Είναι, επίσηςτο μέρος του κόσμου το μεγαλύτερο πληθυσμό  της τίγρης της Βεγγάλης. Τα Sundarbans είναι μια παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO.

Μπανγκλαντές έχει 3 μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO .

Το Somapura Mahavihara στό Paharpur είναι από τα πιο γνωστά βουδιστική viharas ( Βουδιστικό μοναστήρι) στην ινδική υποήπειρο και είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας. Είχε χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO κατά το έτος 1985.

Το τζαμί της πόλης της Bagerhat είναι μια πρώην χαμένη πόλη, που βρίσκεται στα προάστια της πόλης Bagerhat στο Bagerhat District, στο τμήμα Khulna στα νοτιοδυτικά του Μπαγκλαντές. Η αρχαία πόλη, παλαιότερα ήταν γνωστή ως Khalifatabad και άκμασε τον 15ο αιώνα π.Χ.. Το μέρος έχει αναγνωριστεί ως παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO το 1985.

Το Ahsan Manzil ήταν η επίσημη κατοικια παλάτι και έδρα της οικογένειας Ντάκα Nawab . Αυτό το υπέροχο κτίριο βρίσκεται στο  Kumartoli στις όχθες του ποταμού Buriganga στην Ντάκα. Η κατασκευή αυτού του ανακτόρου άρχισε το 1859 και ολοκληρώθηκε το 1872. Έχει χαρακτηριστεί ως ένα εθνικό μουσείο.

Το Lalbagh Fort είναι μια ατελής κατασκευή του 17ου αιώνα. Είναι το συγκρότημα Mughal, ένα  φρούριο που στέκεται μπροστά από τον ποταμό Buriganga στο νοτιοδυτικό τμήμα της Ντάκα. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1678 μ.Χ. από Mughal Subahdar Μωάμεθ Azam Shah ο οποίος ήταν γιος του αυτοκράτορα Aurangzeb και αργότερα ο ίδιος αυτοκράτορας. Ο διάδοχός του, Shaista Χαν, δεν συνέχισε το έργο, αν και έμεινε στην Ντάκα έως 1688.

Η παλαιότερη αναφορά στην περιοχή ήταν για ένα βασίλειο που ονομάζονταν Vanga, ή Banga (το . 1000 π.Χ.). Οι Βουδιστές κυβέρνησαν για αιώνες, αλλά από τον 10ο αιώνα κυβερνήτες της Βεγγάλης ήταν κυρίως οι Hindu. Το 1576, η Βεγγάλη έγινε μέρος της Μογγολικής Αυτοκρατορίας, και η πλειοψηφία των κατοίκων της Ανατολικής Βεγγάλης προσηλυτίστηκαν στο Ισλάμ. Η Βεγγάλη είχε διοικηθει από τη βρετανική Ινδία από το 1757 μέχρι που η Βρετανία απέσυρε τα σστρατεύματά της το 1947 από τη Γεγγάλη και το Πακιστάν  Ιδρύθηκαν έτσι από δύο κυρίως μουσουλμανικές περιοχές της ινδικής υποήπειρου.το  Ανατολικό Πακιστάν που επαναστάτησε με έναν εμφύλιο πόλεμο το 1971, και απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Δύση δημιουργώντας έτσι το κράτος του Πακιστάν και το άλλο που έγινε το κράτος του Μπαγκλαντές.

Η κουζίνα του Μπαγκλαντές κουζίνα  έχει το ρύζι σαν κύριο βασικό είδος διατροφής και σερβίρεται με ένα ευρύ φάσμα κάρι. To μεγαλείο της κουζίνας του Μπαγκλαντές είναι ότι τα πιάτα παρουσιάζουν έντονη αρωματική γεύση.  Συχνά περιλαμβάνουν  αυγά, πατάτες, ντομάτες και μελιτζάνες. Μια ποικιλία από μπαχαρικά και βότανα, μαζί με λάδι μουστάρδας και γκι, χρησιμοποιείται για το μαγείρεμα στο Μπαγκλαντές. Τα ψάρια είναι και αυτά ένα βασικό είδος στη κουζίνα του Μπαγκλαντές και, ειδικά τα ψάρια του γλυκού νερού, τα οποία είναι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της γαστρονομίας της χώρας.

Περίπου το ήμισυ του πληθυσμού του Μπαγκλαντές αποτελείται από αγρότες .

Τα πλούσια εδάφη δίνουν τρεις σοδειές ρυζιού ετησίως, αλλά σημαντικοί κυκλώνες πουπροκαλούν τα ακραία καιρικά φαινόμενα  στο δέλτα, είναι καταστροφικές για τους ανθρώπους, τα ζώα και τις καλλιέργειες στα πεδινά. Το 1970 ένας κυκλώνας σκότωσε περισσότερους από 300.000 ανθρώπους κατά μήκος της ακτής, και το 2007 ο κυκλώνας Σιντρ προκάλεσε χιλιάδες θανάτους, μαζί με σημαντικές ζημιές στις υποδομές της χώρας.

Το Μπανγκλαντές είναι μια σημαντική παραγωγός χώρα στο τσάι.  Η βιομηχανία τσαγιού της χρονολογείται από τη Βρετανικη διακυβέρνηση, όταν η East India Company ξεκίνησε το εμπόριο τσαγιού στο Chittagong το 1840.  Η βιομηχανία καλύπτει το 3% της παγκόσμιας παραγωγής τσαγιού, και απασχολεί περισσότερους από 4 εκατομμύρια ανθρώπους..

Πάνω από το 30% του πληθυσμού του Μπαγκλαντές ζει κάτω από το όριο της φτώχειας , όμως, η οικονομία και το βιοτικό επίπεδο έχει βελτιωθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών.

Το νόμισμα του Μπαγκλαντές λέγεται Τάκα που σημαίνει « νόμισμα » στη γλώσσα τους.

Το εθνικό ζώο του Μπαγκλαντές είναι η απειλούμενη με εξαφάνηση Βασιλική τίγρη της Βεγγάλης .

Το Κρίκετ είναι το πιο δημοφιλές άθλημα στη χώρα.

Interesting facts about Bangladesh | Just Fun Facts

justfunfacts.co
m

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΝΤΊΚΙΑ

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες 

για τους ποντικούς

Το ποντίκι είναι ένα μικρό τρωκτικό που τυπικά έχει ένα μυτερό ρύγχος, σχετικά μεγάλα αυτιά και  μάτια, και μια μακριά ουρά.

Τα ποντίκια βρίσκονται σχεδόν σε κάθε χώρα και κάθε τύπο του εδάφους . Μπορούν να ζήσουν σε δάση, λιβάδια και ανθρωπογενείς δομές.( πολεις ή κατοικίες)

Υπάρχουν περισσότερα από 30 γνωστά είδη ποντικών . Από τα πιο γνωστά είδη του ποντικιού είναι το κοινό σπιτικό ποντίκι (Mus musculus).

Ενώ ο μέσος όρος της ζωής του ποντικιου είναι μόνο περίπου 12 μήνες σε εξωτερικούς χώρους, σε κλειστούς χώρους, αυτός ο αριθμός μπορεί να ανέλθει ακόμα και σε 2 έως 3 χρόνια .

Τα ποντίκια τυπικά αυξάνονται σε μέγεθος από 3 έως 18 εκατοστό (1 έως 7 ίντσες) σε μήκος (μύτη προς βάση της ουράς) και ζυγίζουν μεταξύ 10 και 45 γραμμάρια (0,3 και 1,6 ουγγιές). Μερικά ποντίκια έχουν ουρές που είναι όσο το σώμα τους.

Τα ποντίκια κυμαίνονται στο χρώμα από λευκό σε ανοιχτό καφέ, σκούρο καφέ, ασημί, γκρι ή μαύρο.Μερικά ποντίκια εμφανίζουν διπλό χρωματισμό. Λευκό και καφέ είναι ο πιο κοινός από αυτούς τους συνδυασμούς, ενώ μερικά δείγματα μπορεί να έχουν λευκό, καφέ και μαύρο τρίχωμα.

Τα ποντίκια είναι συνήθως νυκτόβια ζώα . Έχουν κακή όραση, αλλά αυτό αναπληρώνεται με τη πολύ καλή ακοή και την όσφρηση τους.

Τα Μουστάκια βοηθούν τα ποντίκια να αισθάνονται τίς ομαλές και τραχιές άκρες, την αλλαγή της θερμοκρασίας και τα ρεύματα αέρος.

Τα ποντίκια είναι εξαιρετικά κοινωνικά ζώα .

Χτίζουν περίπλοκα λαγούμια στην άγρια φύση . Αυτά τα λαγούμια έχουν συνήθως μεγάλες εισόδους και είναι εξοπλισμένα με σήραγγες διαφυγής και διαδρόμους. Σε κάθε ένα είδος, ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός σε κάθε ένα λαγούμι είναι ένα γενετικό χαρακτηριστικό.

Είναι πολύ καθαρά και τακτοποιημένα τρωκτικά με τα λαγούμια τους, και συχνά έχουν ξεχωριστούς χώρους για την αποθήκευση τροφίμων, για να κοιμούνται και για να πηγαίνουν στην τουαλέτα.

Ποντίκια περιποιούνται τους εαυτούς τους πολλές φορές την ημέρα και είναι λιγότερο πιθανό από ό, τι συμβαίνει με τα σκυλιά ή τις γάτες να μεταδώσουν παράσιτα και ιούς.

Τα ποντίκια είναι ευφυή πλάσματα με σύνθετα επίπεδα επικοινωνίας : "φωνητικά" - συχνά πέρα από το ακουστικό φάσμα των ανθρώπων, "με οσμές και με τη γλώσσα του σώματος.".

Τα ποντίκια έχουν πραγματικά τις εκφράσεις του προσώπου . Χρησιμοποιούν αυτές τις εκφράσεις του προσώπου για να επικοινωνούν με άλλα ποντίκια και να εκφράσουν τη διάθεσή τους.

Στη φύση, τα ποντίκια είναι σε μεγάλο βαθμό φυτοφάγα , καταναλώνοντας οποιοδήποτε είδος φρούτων ή σπόρων από τα φυτά. Ωστόσο, τα ποντίκια προσαρμόζονται καλά σε αστικές περιοχές και είναι γνωστά για το φάγωμα σχεδόν όλων των τύπων υπολειμμάτων τροφών.

Ορισμένα είδη, όπως το λευκοπόδαρο ποντίκι και το ποντίκι ακρίδα είναι παμφάγα και τρώνε κυρίως τα έντομα και μερικές φορές άλλα μικρά τρωκτικά και είναι πολύ εξειδικευμένοι κυνηγοί.

Τα ποντίκια έχουν πολύ υψηλό μεταβολισμό, γι 'αυτό πρέπει να τρώνε περίπου 15 έως 20 φορές την ημέρα . Λόγω αυτής της ανάγκης να φάει τόσο συχνά, γίνονται πιο άγρια και φτιάχνουν τις φωλιές τους κοντά σε μια πηγή τροφής.

Ένα ενήλικο ποντίκι έχει ένα καρδιακό ρυθμό των 632 παλμών ανά λεπτό (συν ή πλην 51 bpm). Μια ανθρώπινη καρδιά χτυπά μόνο 60 έως 100 παλμούς ανά λεπτό.

Τα ποντίκια είναι πολύ ευκίνητα ζώα και μπορεί να τρέξουν πολύ γρήγορα . Έχει γίνει γνωστό για ένα ποντίκι μπορεί να φθάσει σε ταχύτητα τα 12 χιλιομέτρων (7,5 μίλια) ανά ώρα.

Τα περισσότερα ποντίκια είναι πολύ καλοί άλτες . Μπορούν να πηδήξουν σχεδόν 50 εκατοστά (18 ίντσες) στον αέρα. Μπορούν να πηδήξουν προς τα κάτω 3 έως 4 μέτρα (10 έως 13 πόδια) χωρίς να τραυματιστούν.

Επίσης, είναι ταλαντούχοι ορειβάτες και κολυμβητές .

Ένα ποντίκι μωρό ονομάζεται « ροζ », ένα αρσενικό ονομάζεται « buck » και ένα θηλυκό ονομάζεται «ελαφίνα ».

Τα αρσενικά ποντίκια γνωστοποιούν στη σύντροφο τουςτις προθέσεις τους και το κάνουν αυτό με σερενάτες προς τα θηλυκά με τους δικούς τους υπερήχους το τραγούδι της αγάπης - μια πρόσφατη έρευνα έχει πλέον προσοέσει τα ποντίκια στην μικρή λίστα των θηλαστικών  που τραγουδούν η οποία περιλαμβάνει μόνο τις νυχτερίδες, τις φάλαινες και τα ανθρώπινα όντα!

Η αναπαραγωγή ξεκινά από 6-10 εβδομάδες της ηλικίας, καθώς και κάθε θηλυκό μπορεί να γεννήσει μέχρι και 10 φορές ετησίως. Μετά από μια σύντομη περίοδο κύησης 20 ημερών, γεννάει  5 έως 12 μικρα και ο κύκλος αρχίζει ξανά.

Τα ποντίκια έχουν εχθρούς μια σειρά από τα αρπακτικά ζώα , όπως οι γάτες, τα άγρια σκυλιά, οι αλεπούδες, τα αρπακτικά πουλιά και τα φίδια.

Οι άνθρωποι έτρωγαν τα ποντίκια από τα προϊστορικά χρόνια και εξακολουθούν να τα τρώνε  ως μια λιχουδιά σε ολόκληρη την ανατολική Ζάμπια και το Μαλάουι βόρεια, όπου είναι μια εποχιακή πηγή πρωτεΐνης.

Όταν τα ποντίκια απειλούνται από κάτι, παίζουν τους νεκρούς μέχρι να αισθανθούν οτι ο κίνδυνος έχει περάσει.

Μία ομάδα ποντικών αναφέρεται συνήθως ως μια οικογένεια , και επίσης ως ορδή , ένα κακό , ή απλά, και πιο συχνά, σαν μια φωλιά των ποντικών .

Τα ποντίκια και οι αρουραίοι είναι τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα ζώα σε εργαστήρια για επιστημονικά πειράματα.

Το πρώτο κλωνοποιημένο ποντίκι , με το όνομα Cumulina , γεννήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1997 και έζησε για δύο χρόνια και επτά μήνες.

Πολλοί άνθρωποι αγοράζουν τα ποντίκια ως κατοικίδια ζώα συντροφιάς ( χάμστερ) . Μπορούν να είναι παιχνιδιάρικα, αγαπητά και μπορεί να  συνηθίσουν να τα πιάνουν.

"Είναι μύθος ότι τα ποντίκια αγαπούν το τυρί" . Στην πραγματικότητα, στα ποντίκια δεν αρέσουν όλα τα τυριά και αποφεύγουν ορισμένα είδη τυριών (έχουν μια πολύ ευαίσθητη αίσθηση της όσφρησης και ορισμένα τυριά εκπέμπουν οσμές που είναι αποκρουστική σε πολλούς τύπους των ποντικών).

Ένα ποντίκι χρησιμοποιεί την ουρά του για ισορροπία, και του επιτρέπει να σκαρφαλώνει σε πολύ στενά σύρματα και σχοινιά.

Ο Θεός Απόλλωνας της Αρχαίας Ελλάδα καλείται μερικές φορές Απόλλωνα Smintheus, πράγμα που σημαίνει Απόλλωνα το ποντίκι. Για να τον τιμήσουν, τα λευκά ποντίκια διατηρούνταν στο ναό του Απόλλωνα. Επίσης, ο ινδουιστικός Θεός,  Ganesh έχει ένα ποντίκι ως όχημα.

Το ποντίκι είναι ένα σαμανικό σύμβολο της σοφίας, του ελέγχου, της ανακάλυψης και της οργάνωσης.

Το 1928, ο Μίκι Μάους  του Walt Disney ήταν ο πρώτος χαρακτήρας του ποντικιού που χρησιμοποιείται σε παιδιά κινούμενα σχέδια. Χαρακτήρες του ποντικιού έχουν παραμείνει δημοφιλής από άλλεςταινίες κινουμένων σχεδίων, όπως ο Speedy Gonzales ,ο Jerry από την Τομ και Τζέρι, και ο  Little Stuart..

Interesting facts about mice | Just Fun Facts

justfunfacts.co
m