ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΧΡΕΟΣ

"Ο Διάολος, κορίτσι μου, τον εχάλασε το κόσμο κι ήρθε κι ο τεμπέλης και τον απόσωσε...!", είπε αργά και πονηρά η κυρά-Λίτσα...

Αυτοβιογραφικό

            Αφιερωμένο στην μάνα μου, την πιο αγαπημένη μου φίλη ζωής, στο ''παιδί μου'' τα τελευταία ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ της ζωής της, χτυπημένη από οξεία ρευματοαρθρίτιδα. Σε μιά γυναίκα που παραμέρισε όλα της τ' άλλα όνειρα για το μεγαλύτερό της, την οικογένειά της.  
Αιωνία της η Μνήμη και λυτρωμένη η ψυχούλα της..





              

 ΤΟ  ΜΕΓΑΛΟ
   ΧΡΕΟΣ    

- Τασούλα, πότε θα διαβάσεις; ρώτησε η κυρά- Λίτσα τη κόρη της, εκείνο το απόγεμα της Δευτέρας, που ο ήλιος χαμογελούσε παντού κι όλα τάδειχνε πιο λαχταριστά από κάθε άλλη φορά.
- Θα διαβάσω, έκανε ανόρεχτα η Τασούλα.
- Ο διάολος κορίτσι μου, τον εχάλασε το κόσμο κι ήρθε κι ο τεμπέλης και τον απόσωσε, είπε αργά και πονηρά η κυρά-Λίτσα.
- Μα καλέ μαμά, σου είπα, θα διαβάσω. Τί; Αδιάβαστη θα πάω εγώ στο σχολειό μου;
- Για να δούμε! Εγώ θα πάω στη κουζίνα, να κάνω τις δουλειές μου και θα ξανάρθω.
   Εμεινε μόνη της η μικρή Τασούλα. Κάθισε σε μία γωνιά, έξυσε νευρικά το κεφάλι της και χτύπησε θυμωμένα το το τραπέζι!.Κάπου ήθελε να βγάλει το άχτι της. Πήρε μιά μαργαρίτα απ' το βάζο, κι άρχισε να την ξεφυλλίζει, σα να ξεμάλλιαζε ανθρώπινο κεφάλι..Πήρε άλλη, κι άλλη, τα ίδια, κι αποξεχάστηκε μαδώντας μαργαρίτες! Χασμουρήθηκε, τεντώθηκε από δω, τεντώθηκε από κει, ξαναχασμουρήθηκε κι έμεινε κει ασάλευτη σαν άγαλμα. Λίγο ακόμα και θα την έπαιρνε ο ύπνος! Μα όχι δα! Ηρθε κοντά της η γατούλα τους κι άρχισε να της χαϊδεύει με τη γούνα της τα πόδια. Της είχε μεγάλη αδυναμία της γατουλίνας η Τασούλα, και την είχε βγάλει και Νιαουρίτσα! Ολη την ώρα νιαούριζε ζητώντας χαδάκια, παιγνιδάκια και μεζεδάκια απ' όλα τα καλά φαγιά της κυρά-Λίτσας που μοσχοβολούσαν όλες οι δίπλα ρούγες της γειτονιάς τους!
- Πςςς! πςςςς! πςςςςς! Νιαουρίτσα, έλα, έλα να παίξουμε λίγο..
- Νιάουου, έκανε πάλι η χοντρή μαυρόασπρη γατούλα και χώθηκε στην αγκαλιά της τεμπελούλας Τασούλας.
- Αφησε ήσυχο το γατί και τα παιγνίδια πια!, ακούστηκε απ' τη κουζίνα η φωνή της κυρά-Λίτσας. Κοίτα τη δουλειά σου και τα μαθήματά σου γιατί δε σε βλέπω και πολύ καλά!
   Η Τασούλα, έκανε στον αέρα μιά κίνηση βαριεστημάρας και κρέμασε τα μούτρα της. Εριξε μιά εχθρική ματιά στη σάκα της και σκέφτηκε αμέσως:
- Θεέ μου, πότε θα μεγαλώσω κι εγώ πια, να γίνω σα το μπαμπάκα μου, να μη διαβάζω καθόλου και νάμαι ολημερίς πάνω από μια μηχανή, μέσ' στη μουντζούρα, να φτιάνω, να καθαρίζω, να ακονίζω μαχαίρια και να βγάζω μόνη μου λεφτά και χωρίς βιβλία και δασκάλους πάν' απ' το κεφάλι μου;!
- Τασούλα, μα τι πράματα είναι αυτά καλέ, μου λες; τί κάνεις; ξανακούστηκε απ' τη κουζίνα η φωνή της κυρά-Λίτσας. Διάβασε παιδί μου τα αυριανά σου! Θα μείνεις κούτσουρο στη ζωή σου, ακούς;
  Τί να κάνει τώρα η Τασούλα; Αρπαξε με θυμό τη σάκα της, της έδωσε μιά γερή μπουνιά, την άνοιξε απότομα κι άφησε να ξεχυθούν στο τραπέζι με κρότο όλα τα χαρτικά της και τα βιβλία της.
- Ααααχ, κάναν εκείνα πέφτοντας, λες κι ανάσαιναν, που βγαίναν επιτέλους τα καϋμένα από κείνη τη στενή, τη πέτσινη φυλακή!
  Η Τασούλα όμως εκείνο το ανακουφιστικό άχ το πέρασε για περιγέλασμα, σα να τη κοροϊδεύαν κιόλας! Και της ήρθε να κλάψει όπως πάντα, αλλά τελευταία στιγμή κρατήθηκε.
- Καλύτερα μωρέ, σκέφτηκε, να τελειώνουμε όπως-όπως και μ' αυτό το βάσανο που με βρήκε κάθε μέρα πια!
   Ανοιξε λοιπόν το πρόγραμμά της κι άρχισε το ψιλομουρμούρισμα:
   '' Οκτώ με εννιά Ελληνικά. Ουφ, εκείνο το σαχλό κι ανόητο Αναγνωστικό! Ολο κρυάδες μας ξεφουρνίζει. Το διαβάζεις και σούρχεται νύστα πια! Εννιά με δέκα Γραμματική. Θεέ μου, τιμώρησε αυστηρά μα πολύ αυστηρά αυτούς που γράφουν τη Γραμματική και μας βασανίζουν τόσο εμάς τα παιδιά, πούχουμε άλλα όνειρα πέρα απ' την ονομαστική και τη γενική πτώση! Τιμώρησέ τους αυστηρά σου λέω,σε παρακαλώ πολύ! ''
   Σ' αυτό το σημείο κοντοστάθηκε λίγο, πήρε μιά βαθειά ανάσα και την έβγαλε με βαθύ αναστεναγμό. Ξανασήκωσε πάλι τα μάτια της ψηλά και παραπονέθηκε: '' Λίγο μάθημα σου λέει, λίγη ορθογραφία και λίγη γραμματικούλα. Κουκί το κουκί γεμίζει το σακί! Και το παιγνίδι λίγο κι αυτό, αυτό δηλαδή κι αν μας έμεινε λιγουλάκι! Κι άμα ξεχάσεις να διαβάσεις κάτι; Το ξέχασες, λέει, γιατί δε τη θέλεις τη μελέτη και πολύ και δεν είσαι του διαβάσματος! Ξεχνάς να παίξεις ποτέ; Είσαι τεμπέλα. Ε, ναι λοιπόν, ναι είμαι τεμπέλα! Τί να κάνω; Εχει ο Θεούλης και για μας τους τεμπελούληδες! '' Κοντοστάθηκε και πάλι η Τασούλα, σκούπισε δυό δάκρυα που κύλισαν, ζεστά σαν αίμα, απ' τα μάτια της κι έκανε να συνεχίσει το παραμιλητό της.
   - Τασούλα, διαβάζεις παιδί μου; ρώτησε τότες από τη κουζίνα η φωνή της μάνας, κι αυτή τινάχτηκε πάνω σαν ελατήριο, σαν να τη χτύπησε αστροπελέκι, ξαφνιασμένη, σα να ξυπνούσε από βαθύ όνειρο.
  -  Ναι, διαβάζω μαμά! είπε ανόρεχτα.
 - Μπράβο σου κορτσάνα μου, την παίνεψε από μέσα η καϋμένη η μάνα της. Σε λίγο θάρθω να δω που βρίσκεσαι,έτσι κοκόνα μου;
 - Ωχ,ωχ ψιθύρισε εκείνη φοβισμένα και ρίχτηκε με τα μούτρα στο διάβασμα.
   Πέρασε βιαστικά-βιαστικά την Ιστορία της, χωρίς να παρακαλέσει κι αυτή τη φορά, πάλι καλά, το Θεό κι αυτούς που γράφουν τις Ιστορίες! Κύλησε και τα Θρησκευτικά της, χωρίς να τολμήσει βέβαια να πει τίποτα στο Θεό και γι' αυτό ειδικά το μάθημα. Υστερα έκανε μια ρουφηξιά την Ανάγνωσή της, περιφρονώντας τελείως την επανάληψη, κι έκανε να κλείσει πια το βιβλίο της. Θυμήθηκε όμως ξαφνικά πως είχε κι αντιγραφή! Τότε είναι που ξύνισε τα μουτράκια της. Μα και τί να κάνει όμως;; μπορούσε να κάνει κι αλλιώς; Πήρε το τετράδιό της γραφής και μιά και δυό ορνιθοσκαλίσματα νάσου τρεις γραμμές στο χαρτί!
   Κείνη την ώρα άκουσε από τη κουζίνα το κλείσιμο του ντουλαπιού και κατάλαβε. Η μάνα της είχε τελειώσει τη λάτρα της κουζίνας και το πλύσιμο των πιάτων κι ετοιμαζότανε να της έρθει κατά δω.
 - Ωχ, σκέφτηκε. Τώρα τί έχει να γίνει με την παλιογραμματική αυτή; Κι είναι τόση, που σίγουρα θα μου φάει μισήν ώρα ακόμα απ' το παιγνίδι. Πότε λοιπόν πια θα παίξω εγώ; Α, όχι, όχι! Δεν γράφω άλλο!
   Πάνω σε τούτη τη σκέψη, να κι η μάνα της.
 - Πώς πάμε, Τασουλίτσα μου; 
 - Μιά χαρά, μανούλα, Τέλειωσα απ' όλα! Νεράκι και ποτάμι, όλα απ' έξω, πανέτοιμη σε όλα!
- Μα, καλά δε μου λες, τόσο γρήγορα κι όλα τα μαθήματά σου; μωρέ μπράβο ταχύτητα η κόρη μου!
- Γιατί όχι, εσύ δε μου λες συνέχεια να είμαστε γρήγοροι και σβέλτοι στις δουλειές μας καλέ μαμά;
- Καλά, καλά, εντάξει! Για να δω λίγο το πρόγραμμά σου.
- Νάτο, ορίστε, δε με πιστεύεις κιόλας!
- Χμμμ, μάλιστα..λοιπόν..ανάγνωση διάβασες καθόλου;
- Καλά καλέ μαμά, δε μ' άκουγες από μέσα που την έλεγα και φωναχτά κιόλας για να ανοίξει κι ο λαιμός μου; Και για να με χαρείς κι εσύ πούσαι όλο δουλειές όλη μέρα!
- Και δε μου λες τώρα..Γραφή έγραψες πούναι βασικό μάθημα;
- Μα είναι δυνατόν να μην έκανα Γραφή ειδικά; Νάτην, έτοιμη κι αυτήν, ορίστε!
   Είδε η μάνα τη γραφή και ζάρωσε τελείως τα φρύδια και τα μούτρα της.
- Απαπά καλέ, γράμματα χάλια,,,τι πράγμα είναι τούτο καλέ;!
- Τί να κάνω καλέ μάνα πια; δικαιολογήθηκε αμέσως εκείνη. Αφού δεν είμαι καλλίγραφη, όπως εσύ, τί να κάνουμε τώρα;; δε σ' έχω μοιάσει και σ' όλα πια! πώς να γίνει αλλιώς;; με το ζόρι καλλιγράφος δε γίνεται!
   Η μάνα κοντοστάθηκε σκεφτική μπρος στ' ανοιγμένο τετράδιο...Να το σκίσει, να μην το σκίσει! Και τούτη δω η πονήρω πρόσεξε το βλέμμα της και λέει:

- Να, καλέ μαμά..Κι ο μπαμπάς κακογράφος είναι και το ξέρεις καλά. Μακάρι όμως να γίνω κι εγώ σαν κι εκείνον μαστόρισσα και μηχανικού με τα όλα μου,να μου βγάζουν το καπέλο όλα τα μαστόρια και να θαυμάζουν τη δουλειά μου στα αμάξια τους όταν τα ξαναβάζουν μπρος περήφανοι και ευχαριστημένοι, κι ας μείνω κακογράφος κι εγώ!
  Η Τασούλα όμως τάπε μόνη της και τάκουσε και πάλι μόνη της, γιατί η μάνα της είχε αλλού το νου της. Σκεφτόταν πως αν της έσκιζε το φύλλο, χειρότερα γράμματα θα της αράδιαζε, η τεμπελούλα, στη βιασύνη της πάνω για να τρέξει να παίξει κάτω με τα κορίτσια κρυφτοκυνηγητό και τσιλίκι!
 - Καλά, εντάξει, της λέει. Αύριο όμως, και χωρίς καμία αντίρρηση, για το καλό σου στο λέω κορίτσι μου, να τα καλυτερέψεις.
  Χάρηκε πολύ εκείνη, μα όχι για πολύ, ήταν για κλάσματα δευτερολέπτου!
- Κι η Γραμματική σου πού είναι; ρώτησε η μάνα..
- Εεε. δεν έχουμε..
- Δεν έχετε, λέει; Και γιατί παρακαλώ;
- Ε,να..μας είπε ο δάσκαλός μας πως είμαστε πίσω και θα μας κάνει πολλές επαναλήψεις για να στρώσουμε γιατί οι πιο πολλοί δε τα κατάλαβαν καλά, και πρέπει να τα ξανακάνουν, κι έτσι κι όλοι οι άλλοι που τα κατάλαβαν!
  Το πίστεψε η καϋμένη η μάνα της. 
- Κι η Ιστορία που σου αρέσει και πολύ, και το ξέρω καλά; Τα Θρησκευτικά που τα λες νεράκι;
- Ελα καλέ μαμά, κι εσύ τώρα, αστεία μου λες; Αυτές τις Ιστοριούλες δεν ξέρουμε τώρα, πούναι για πιο μικρές τάξεις και όλο τα ίδια και τα ίδια μας λένε; έκανε εκείνη μαριόλικα!
- Αϊντε τεμπελούλα μου, της είπε βαριεστημένη η μάνα. Σύρε στην αυλίτσα σου, σε περιμένει μαζί με τα κορίτσα,,το ''σχοινάκι'' τόχουν έτοιμο!
  Πήδηξε η ψευτρούλα γρήγορα έξω σαν ακρίδα ηλεκτρισμένη! Κι η μάνα της γύρισε ξανά στη κουζίνα της.
  Την άλλη μέρα στο σχολειό, σαν ήρθε η ώρα της Γραμματικής, μάζεψε ο δάσκαλος τα τετράδια.
- Τασούλα, το δικό σου πού είναι;
- Εεε, Κύριε...μιά στιγμή...
   Εκανε πως ψάχνει στη σάκα της τάχα μου. Το μάτι του δασκάλου την παρακολουθούσε απ' την κορφή ως τα νύχια!
- Αχχ , κύριε, ξανάπε η Τασούλα, το ξέχασα στο σπίτι μου και τάχα όλα έτοιμα κιόλας, πολύ γράψιμο κύριε!
- Καλά, δε πειράζει, αύριο όμως να μας το φέρεις όπωσδήποτε, όπως κάναν και οι συμμαθητές σου!
  Του την έσκασα κι αυτουνού, σκέφτηκε η τεμπελούλα. Μωρέ τί κουτοί πια που σου είναι αυτοί οι μεγάλοι! Πόσο μα πόσο εύκολα ξεγελιούνται!
- Εβγα στον πίνακα, να μας κλίνεις τα ονόματα, που έχουμε για σήμερα, της σταμάτησε τη σκέψη ο δάσκαλος..
  Κόκκαλο η παμπόνηρη αλεπού!
- Ελα, Τασούλα, κλίνε μας το όνομα '' η χώρα ''. Ε, παιδιά; Αυτό δεν είναι το μάθημά μας για σήμερα; καλά δε θυμάμαι;
- Μάλισταααααα, είπαν όλα μαζί τα συμμαθητούδια της.
  Εκλινε λοιπόν η αδιάβαστη τη '' χώρα '' και γιόμισε μονομιάς όλος ο πίνακας ανορθογραφίες και καλικαντζούρια!
  Κατάρτια σε λιμάνι με αραξοβόλια γεμάτο, υψώθηκαν τα χεράκια των παιδιών στη τάξη.
- Κύριε, Κύριε, πωπώωω λάθηηηηη...
  Διορθώθηκαν κι οι ανορθογραφίες και τα καλικαντζούρια ίσιωσαν και σα χτύπησε το κουδούνι, όλα τα παιδιά σηκώθηκαν για το διάλειμμά τους και για κολατσιό. Εκανε να σηκωθεί κι η τεμπελούλα μας.
- Στάσου εσύ, την σταμάτησε ο δάσκαλος. Εσένα σε θέλω εδώ.
  Κέρωσε η ψευτρούλα. Αδειασε η τάξη αμέσως, ερήμωσαν όλα γύρω της. Τέσσερις τοίχοι, γυμνοί, παγεροί σαν τάφος.. 
  Η Τασούλα περίμενε, κι όσο περνούσε η ώρα, η καρδιά της πήγαινε να σπάσει απ' την αγωνία για αυτά που θ' άκουγε απ΄τον δάσκαλό της. Πρώτος μίλησε ο δάσκαλος φυσικά.
- Κάθισε Τασούλα, μη με φοβάσαι καθόλου εμένα, είμαστε φίλοι και το ξέρετε όλοι σας.
  Ησύχασε κάπως η Τασούλα και κάλμαραν οι χτύποι της παιδικής της καρδούλας.
- Ακουσε κορίτσι μου, είπε πάλι ο δάσκαλος. Μήπως ήταν πολύ μεγάλο και δύσκολο το μάθημα της Γραμματικής μας για σήμερα;
- Όχι, κύριε.
- Πολύ καλά. Ησουν μήπως άρρωστη εχτές και δε μπόρεσες να διαβάσεις τίποτα;
- Πού να πει κι αυτή '' ναι '', που την είχε δει κιόλας ο δάσκαλός της αποβραδύς, μιάς κι είναι και γειτόνοι, να παίζει '' σχοινάκι '' με τα άλλα κορίτσα της γειτονιάς;!
  Δεν ήταν το λοιπόν άρρωστη..
- Τη Γραμματική την έγραψες, Τασούλα μου; ξανάκανε ο δάσκαλος.
- Σας είπα, κύριε...την ξέχασαα,..
- Ξέχασες να την γράψεις στις τρεις ασκησούλες που σας έβαλα για σήμερα, ή ξέχασες το τετράδιό σου στο σπίτι σου, δως μου να καταλάβω τι έγινε εντέλει.
- Το ξέχασα, κύριε, απλώς!..
- Στο σπίτι σου;..
- Ναι, στο σπίτι, κύριε..
- Καλά, Τασούλα μου. Το ξέχασες στο σπίτι σου. Δώσε μου τότε τη σάκα σου. Αστραπόβροντο βαρύ και τρομερό, του Θεού τιμωρία και ποινή έπεσε αυτή η κουβέντα στ' αυτιά της πονηρής! Τρέμοντας λοιπόν έδωσε τη σάκα της στον κύριο.
  Ανοιξε ο δάσκαλος αργά-αργά, πρώτα τη μιάν αγκράφα, ύστερα την άλλη, και τέλος τη μεσιανή κλειδαρίτσα της σάκας της. Η Τασούλα άρχισε και πάλι το τρέμουλό της, κι ο δάσκαλος έκανε δήθεν πως δε το πρόσεξε καν, τη δουλειά του αυτός. Εβγαλε έξω όλα ένα-ένα τα χαρτικά της κοιτάζοντάς τα στην ετικέττα τους, ξεχωριστές για κάθε μάθημα βέβαια.
  Η φταίχτρα κι ένοχη μαθήτρια τόνιωσε αυτό το μέτρημα σα βιτσιές κοφτερές κι απανωτές μιά στο δεξί και μιά στο αριστερό της το μάγουλο. Τί να πεί όμως;;λένε και τίποτα το καλό οι ένοχοι;
  -- Χλάπ, χλάπ, πέφτανε ξερά κι απόξερα τόνα πάνω απ' τ' άλλο τα βιβλία της. Πώς τάβλεπε όμως άραγε όλα αυτά τα καμώματα της σάκκας της η Τασούλα; Της φαινότανε σαν να της έβγαζε η τύχη της η θεομπαίχτρα έξω μία μιά τις τόσες της τις γλώσσες σαν να την περιγελούσε δήθεν μπρος στα μάτια της, χαρούμενη κιόλας που ντροπιαζόταν μιά ψευτρούλα,μια αδιάντροπη τεμπελούλα!
  Τέλος, έπεσε το μάτι του δασκάλου της πάνω σ' ένα τετράδιο.
- Τί γράφει εδώ, Τασούλα μου; Τσιμουδιά η φταίχτρα μας. - Λοιπόν, δε μούπες πριν πως το ξέχασες στο σπίτι σου; Το χέρι του δασκάλου άρχισε να φυλλομετρά το τετράδιο Γραμματικής...Θεέ μου, τί σκληρό πούναι αυτό το χέρι! Σα μαχαίρι κοφτερό και δίκοπο που ανοίγει μιά βαθειά κακοσχηματισμένη πληγή μέσα της. Τώρα το χέρι σταματά απότομα. Της Τασούλας της φάνηκε πως της σταμάτησε κι η καρδιά μαζί με κείνο το σταμάτημα του χεριού πάνω στο άγραφο φύλλο του τετραδίου της. Είναι κίτρινη, κατακίτρινη σα το λεμόνι της αυλής τους, τα χέρια της τρέμουν, τα πόδια της δε τα νιώθει στο πάτωμα της τάξης, κι είναι κι αυτά παγωμένα. Στέγνωσε κι η γλώσσα της πίσω απ' τα χείλη της, ζαρωμένη σα φοβισμένο πουλάκι στη χαλασμένη του φωλιά.
- Ε, Τασούλα, δε μιλάς; ρωτά η φωνή του δασκάλου της, Η φωνή όμως μονάχα! Γιατί η φταίχτρα μας δε σηκώνει κεφάλι καθόλου για να ιδεί.
  Το βλέμμα όμως του δασκάλου έγειρε π ο ν ε μ έ ν ο πάνω από το παιδί. Απλωσε το χέρι του εκείνος και σήκωσε από το πηγούνι  το κεφάλι της Τασούλας. Δυό μάτια τότε του φίλου-δασκάλου συναντήσανε και μιλήσανε στα μάτια του παιδιού-μαθητή..

  Η φταίχτρα μας ξανακατέβασε το κεφάλι κι άρχισε να κλαίει σιγά, χωρίς λυγμούς, σα να ακούγες το δειλό το πρωτοβρόχι του φθινοπώρου..
- Τασουλίτσα μου, ψυθίρισε ο δάσκαλος... Φαντάστηκες λοιπόν πως δε το κατάλαβα εγώ πως ήσουν άγραφτη κι αδιάβαστη; Κάτι ξέρουμε κι εμείς οι μεγάλοι, ξέρεις. Δεν ήθελα όμως να σε ντροπιάσω ολόκληρη κοπέλα πια μπροστά στα παιδιά, στους συμμαθητές σου. Κι άφησα να φύγουν όλοι έξω, να τα πούμε μόνοι μας. Τώρα;
   Η Τασούλα και πάλι δε μιλούσε..
- Λοιπόν, ξανάπε ο δάσκαλός της, δε μου μιλάς;..
- Τι να πω. κύριε; ψυθίρισε.. Εφταιξα..
- Σωστά. Και είδες και μόνη σου κιόλας πόσο σ' έκανε να π ο ν έ σ ε ι ς το φταίξιμό σου..
  Η Τασουλίτσα κούνησε το κεφάλι της μετανιωμένα, ειλικρινά μετανιωμένα.. ΄Πώς αλλιώς να πει το '' ναι ''; Ντρεπότανε τόσο μα τόσο πολύ..
- Ακουσέ με, σε παρακαλώ κορίτσι μου, της είπε ο δάσκαλός της..Εγώ κατάλαβα πως δε θα το ξανακάνεις αυτό, είμαι σίγουρος, ξέρω καλά τί παιδί είσαι..Ετσι δεν είναι;
  Ξανακούνησε το κεφάλι της η Τασούλα, να πει πάλι '' ναι ''..
- Η μάνα σου τα ξέρει όλα αυτά;
- Οχι, έκανε με το κεφάλι της πάλι εκείνη..
- Της είπες λοιπόν κι εκείνης της καϋμένης ψέμματα;..
- Ναι, έκανε πάλι με το κεφάλι της..
- Καλά, μην ανησυχείς..Θα της τα πω εγώ με τρόπο που ξέρουμε εμείς οι μεγάλοι..Να μη σε μαλώσει κιόλας..
-...στω... ψιθύρισε εκείνη, θέλοντας βέβαια να πει ευχαριστώ..
- Αϊντε, σκούπισε τώρα τα μάτια σου, π α ι δ ί   μ ο υ, να μη το καταλάβουν κι οι συμμαθητές σου,έτσι;..
  Π ώ ς; Π ώ ς; Τ ί  έγινε τώρα μόλις;! Την είπε '' π α ι δ ί   τ ο υ '';! Π ο ι ά ν; Μία ψευτρούλα, μιά παμπόνηρη αλεπού...Ητανε λοιπόν τόσο καλός ο δάσκαλός της; Αχ παναγίτσα μου γιατί να μην έχει το θάρρος να γονατίσει, να του ζητήσει συγχώρεση, να του γεμίσει τα χέρια με φιλιά σαν νάταν του πατέρα της του ίδιου; Κοντοστεκόταν μονάχα, ασάλευτη, και χωρίς να μπορεί να μιλήσει, να βγει απ'το στόμα της λέξη..
- Δε σου ζητώ να μου πάρεις από μένα συγχώρεση, είπε γλυκά ο δάσκαλός της. Ενα μόνο σε παρακαλώ. Να μην ξαναπείς στη ζωή σου ποτέ ψ έ μ μ α τ α. Γιατί στον άνθρωπο μ ε γ ά λ ο  χ ρ έ ο ς είναι να λέει την α λ ή θ ε ι α. Τώρα πήγαινε παιδί μου πλάϊ να μου φέρεις κιμωλίες και διάλεξε μόνη σου εσύ όσες είναι μπασμένες..

   Έτσι τόπε αυτό ο δάσκαλός της, ίσα για να προλάβει η μετανιωμένη αλεπού να συνεφέρει, να συνέλθει, κι άμα ξανάρθει στη τάξη πάλι να μη το καταλάβουν οι άλλοι πως έκλαιγε! Φεύγοντας όμως ξέχασε έξω στο θρανίο της όλα διάσπαρτα τα χαρτικά της και τα βιβλία της και τάδε ο δάσκαλος τότες, και της τα συμμάζεψε όλα στη σάκα...
  Την άλλη μέρα έφερε η Τασούλα γραμμένη όλη της την Γραμματική! Μοναχή της την έφερε, χωρίς καν να της το θυμίσει κανένας, ούτε κι η μάνα της που κάθε μέρα αγωνιούσε αν διάβασε κι αν τάγραψε όλα, για να γίνει ά ν θ ρ ω π ο ς, όπως της έλεγε πάντα. Κι ήταν και τα γράμματά της όμορφα και καλογραμμένα, στη σειρά και ιδιότροπα με ουρίτσες το καθένα τους, σαν προσωπάκια γελαστών παιδιών! Κάτω από κείνα τα γράμματα φάνταζε καλογραμμένο και διαφορετικό απ' τα άλλα γράμματα ένα μεγάλο '' ε υ χ α ρ ι σ τ ώ '', και παρακάτω σε ξεχωριστή γραμμή πάλι..'' Θα είμαι πάντα δ ι α β α σ μ έ ν η ''.

  Κι αλήθεια, πραγματικά αλήθεια, από τότες, από κείνη τη μέρα η Τασούλα έγινε η πιο προκομμένη της τάξης και πάνω απ' όλα α λ η θ ι ν ή!

Δημοσιεύτηκε 5 hours ago από τον χρήστη Tasoula Kalantzi

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ Η.Π.Α

Ενδιαφέροντα στοιχεία για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

Oi Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΗΠΑ), που ως γνωστόν ονομάζονται USA (ΗΠΑ),  είναι μια χώρα στη Βόρεια Αμερική.

Αποτελείται από 50 κράτη, μια ομοσπονδιακή περιοχή, και πέντε εδάφη.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής  συνορεύουν δυτικά με το Ειρηνικό Ωκεανό , ανατολικά με τον Ατλαντικό Ωκεανό, με τον Artctic (Αρκτικό) Ωκεανό και τον Καναδά στα βόρεια και με το Μεξικό στα νότια.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν μια εθνική επίσημη γλώσσα! Παρ 'όλα αυτά, τα αγγλικά (ειδικά αμερικανικά αγγλικά) είναι η κύρια γλώσσα που χρησιμοποιείται για τη νομοθεσία, τους κανονισμούς, τις παραγγελίες, τις συμβάσεις, για τις ομοσπονδιακές και δικαστικές αποφάσεις, καθώς και όλες τις άλλες επίσημες ανακοινώσεις.

Με έκταση 9,8 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα (3,8 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια), οι ΗΠΑ είναι η τρίτη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο σε συνολική έκταση (και η τέταρτη μεγαλύτερη σε έκτασης ξηράς).

Σε απογραφή από την 1η Ιανουαρίου 2016, ο πληθυσμός των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής εκτιμάται ότι  είναι 323.025.335 . Οι ΗΠΑ είναι η τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο .

Πρωτεύουσα της χώρας είναι η Ουάσιγκτον DC και η μεγαλύτερη πόλη της είναι η Νέα Υόρκη[Φωτογραφία παρακάτω]. Άλλες μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές περιλαμβάνουν τις πόλεις Λος Άντζελες, Σικάγο, Ντάλας, Σαν Φρανσίσκο, Βοστόνη, Φιλαδέλφεια, Χιούστον, Ατλάντα, και το Μαϊάμι.

Το τοπίο ποικίλλει σε μια τόσο μεγάλη χώρα. Από τις τροπικές παραλίες στη Φλόριντα ώς τις κορυφές στα Βραχώδη Όρη, από τα εύφορα εδάφη στα λιβάδια και τις άγονες ερήμους στη Δύση ως τις περιοχές με πυκνή βλάστιση άγριας φύσης στα βορειοανατολικά και βορειοδυτικά.

Το ψηλότερο βουνό των ΗΠΑ είναι το Denali (επίσης γνωστό ως το όρος McKinley, πρώην επίσημο το όνομά του), που βρίσκεται στην πολιτεία της Αλάσκα και φθάνει τα 6.190 μέτρα (20.310 πόδια) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας .

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν 19.924 χιλιόμετρα (52 μίλια)  ακτογραμμής που είναι η 9η μεγαλύτερη ακτογραμμή στον κόσμο .

Ο Μισισιπή και ο Μιζούρι είναι ποτάμια που συνδυάζονται για να σχηματίσουν το μεγαλύτερο σύστημα ποταμών στις ΗΠΑ και το τέταρτο μεγαλύτερο στον κόσμο .και βρίσκονται κατά μήκος των συνόρων του Καναδά και των ΗΠΑ
Οι Καταρράκτες του Νιαγάρα είναι από τους πιο διάσημους καταρράκτες στον κόσμο και με  περισσότερους από 14 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο, είναι ένα από τα πιο επισκέψιμα  τουριστικά αξιοθέατο στον κόσμο.

Υπάρχουν 58 εθνικά πάρκα και εκατοντάδες άλλα ομοσπονδιακά πάρκα, δάση και περιοχές άγριας φύσης.

Το παλαιότερο εθνικό πάρκο είναι το Yellowstone , στο Wyoming το οποίο ιδρύθηκε το 1872. Τα πιο επισκέψιμα είναι τα Μεγάλα καπνιστά βουνά του Εθνικού Πάρκου [φωτογραφία παρακάτω], τα οποία προσελκύουν περισσότερους από δέκα εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.

Το Grand Canyon βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Αριζόνα και είναι ένα από τα μεγάλα τουριστικά αξιοθέατα στις Ηνωμένες Πολιτείες.Δημιουργήθηκε πριν από αρκετά εκατομμύρια χρόνια από τον ποταμό Κολοράντο. Tο φαράγγι έχει βάθος πάνω από 1.600 μετρα (1 μίλι) και μήκος 446 χιλιόμετρα (277 μίλια ).

Ένα παγκόσμιο σύμβολο της ελευθερίας, το Άγαλμα της Ελευθερίας είναι το πιο συνηθισμένο εικονίδιο της Αμερικής. Πρόκειται για ένα κολοσσιαίο νεοκλασικό γλυπτό στο νησί της ελευθερίας στο λιμάνι της Νέας Υόρκης..

Η Golden Gate Bridge ,( Γέφυρα της χρυσής πύλης) η οποία εκτείνεται σε όλo τον κόλπο του Σαν Φραντζίσκο (San Francisco Bay) και συνδέει την πόλη με τα  βόρεια προάστεια της και είναι μία από τα πιο διάσημα δομές του κόσμου. Είναι η χαρακτηριστική εικόνα για την Καλιφόρνια από τότε που χτίστηκε το 1930.

Το Walt Disney World Resort είναι πολύ μεγάλο ψυχαγωγικό πάρκο κοντά στο Ορλάντο. Είναι το κορυφαίο οικογενειακό αξιοθέατο της χώρας, και έχει ψυχαγωγίσει  μικρούς και μεγάλους για δεκαετίες. The Walt Disney World (το Παρκο του Walt Disny, γνωστό και σαν Disneyland) άνοιξε την 1η Οκτωβρίου, το 1971, και είναι το πιο επισκέψιμο θέρετρο διακοπών στον κόσμο, με συμμετοχή πάνω από 52 εκατομμύρια ανθρώπων ετησίως.

Η πολυσύχναστη Times Square , διάσημη για τις φωτεινές πινακίδες της, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς μετρά αντίστροφα, με πλήθη ανθρώπων να περιμένουν το Νέο Έτος, βρίσκεται στην καρδιά του Μανχάταν.

Ο Λευκός Οίκος είναι η επίσημη κατοικία του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, και υπάρχει η επισκεψη στη λίστα σχεδόν όλων των τουριστων στα αξιοθέατα που πρέπει να δουν στην Ουάσιγκτον. Χτίστηκε μεταξύ 1792 και 1800 και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Πρόεδρο John Adams.

Για αιώνες οι ιθαγενείς λαοί ζούσαν σε όλη την τεράστια έκταση που έμελλε να γίνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Στις αρχές του 17ου αιώνα, οι έποικοι μετακινήθηκαν από την Ευρώπη στο Νέο Κόσμο, και ίδρυσαν αποικίες, εκτοπίζοντας τους αυτόχθονες λαούς.

Οι έποικοι πολέμησαν για την ανεξαρτησία τους από τη Βρετανία στα τέλη του 18ου αιώνα και δημιούργησαν μια ένωση κρατών που βασίζεται σε ένα νέο σύνταγμα. Το έθνος συνέχισε να επεκτείνεται προς τα δυτικά. Αν και η χώρα είναι ένα σχετικά νέα σαν έθνος, έχει γίνει μια παγκόσμια δύναμη, μετά από τη διακήρυξη ανεξαρτησίας από τη Βρετανία στις 4 Ιουλ 1776 .

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου . Η χώρα διαθέτει πλούσια κοιτάσματα  ορυκτών πόρων, όπως  χρυσού, άνθρακα και ουρανίου. Η γεωργία καθιστά τη χώρα μεταξύ των κορυφαίων παραγωγών, και παράγει μεταξύ άλλων, καλαμπόκι (αραβόσιτος), σιτάρι, ζάχαρη και καπνό. Αμερική παράγει αυτοκίνητα,  αεροπλάνα και  ηλεκτρονικά. Περίπου τα 3/4 των Αμερικανών εργάζονται στον τομέα των υπηρεσιών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αγόρασαν την Αλάσκα από τη Ρωσία για ακριβώς US $ 7.2 εκατομμύρια το 1867.

Η Χαβάη είναι η πιο πρόσφατη από τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ ( ενώθηκε το 1959) και είναι η μόνη που αποτελείται εξ ολοκλήρου από νησιά.

Η πολιτεία της Αλάσκα είναι 429 φορές μεγαλύτερη από το Rhode Island είναι.Αλλά το  Rhode Island έχει σημαντικά μεγαλύτερο πληθυσμό από την Αλάσκα .

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν 23 μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO .

" Στο Θεό εμπιστευόμαστε » ανακηρύχθηκε το σύνθημα USnational το 1956. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1861, λόγω του αυξημένου θρησκευτικού συναισθήματος των υφιστάμενων κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.

Ο φαλακρός αετός είναι το εθνικό πτηνό και σύμβολο των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι προστατευόμενο είδος.

Αμερικανική λαϊκή κουλτούρα είναι δημοφιλής σε πολλά μέρη του κόσμου. Έχει μεγάλη επιρροή για τα περισσότερα μέρη του κόσμου και ειδικά στο δυτικό. Αμερικανική μουσική ακούγεται σε όλο τον κόσμο,  Αμερικανικές ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές μπορεί να δει κανείς στις περισσότερες χώρες.

Τα πιο δημοφιλή ομαδικά αθλήματα στις ΗΠΑ είναι το αμερικανικό ποδόσφαιρο, μπέιζμπολ, μπάσκετ και χόκεϊ επί πάγου.

Η πρώτη Παρασκευή του Ιουνίου είναι Εθνική Ημέρα Donut στις ΗΠΑ

 100 στρέμματα Πίτσα σερβίρεται στις ΗΠΑ κάθε μέρα.

 8 δισεκατομμύρια κοτόπουλα  καταναλώνονται στις ΗΠΑ κάθε χρόνο.

1 στους 3 Αμερικανούς είναι παχύσαρκος.

Η μπανάνα είναι το πιο δημοφιλές φρούτο στις ΗΠΑ

Τα Χριστούγεννα ήταν παράνομα στις ΗΠΑ μέχρι το 1836, δεδομένου ότι θεωρήθηκαν αρχαία παγανιστική γιορτη .

Στις ΗΠΑ, υπάρχει μια επίσημη ψαλίδα για χαρτί ροκ League.

Υπάρχουν περισσότερα ελεύθερα από τα παντρεμένα άτομα στις ΗΠΑ σήμερα.

Ο μεγαλύτερος λογαριασμός  των ΗΠΑ που εκδόθηκε ήταν ένας σε US $ των 10.000 .

Η Apple έχει περισσότερες λειτουργικούς λογαριασμούς από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ.

Η φτωχότερη χώρα στις ΗΠΑ είναι η Allen, στη Νότια Ντακότα, όπου το 96%  είναι Native American. (γηγενείς Αμερικάνοι).

Το 27% των Αμερικανών πιστεύουν ότι ποτέ δεν προσγειώθηκαν στο φεγγάρι.

Υπάρχουν περισσότεροι χρήστες του Facebook στις ΗΠΑ από τους πολίτες που ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές.

interesting facts about the United States of America | Just Fun Facts

justfunfacts.co
m

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΑΝΤΑ

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ  ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ  

ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ  ΠΑΝΤΑ. 

Το κόκκινο panda είναι ένα θηλαστικό εγγενές στά ανατολικά Ιμαλάια και τη νοτιοδυτική Κίνα.

Αν και μοιράζονται ένα όνομα, τα κόκκινα πάντα δεν είναι στενά συνδεδεμένα με το γίγαντα panda .Ωστόσο, όπως oi γίγαντeς pandas, είναι  τρέφονται με μπαμπού  αυτοφυεί  στα υψηλά δάση της Ασίας.

Το κόκκινο panda έχει κοκκινωπή-καφέ γούνα, μια μακρή  δασύτριχη ουρά, και ένα βάδισμα σαν του λαγού εξ αιτίας των μικρότερων μπροστιμών ποδιών του.

Το καφεκόκκινο χρώμα του τριχώματος καθορίζει και τον τρόπο ζωής, όπως για προστασία και για τις ανάγκες του καμουφλάζ  ζει σττις κορυφες των ελάτων όπου τα κλαδιά είναι καλυμμένα με μάζες από κοκκινωπό-καφέ βρύα και λειχήνες λευκές.

Το κεφάλι και το μήκος του σώματος  ενός κόκκινου Panda μετρά περίπου 50 ως 64 εκατοστών (20 έως 25 ίντσες), και η ουρά του είναι 28 να 59 εκατοστών (11 έως 23 ίντσες).

Τα αρσενικά ζυγίζουν 03.07 έως 06.02 κιλά (8,2 έως 13,7 λίβρες) και τα θηλυκά από 3 έως 6 κιλά (6,6 έως 13,2 λίβρες).

Η μέση διάρκεια ζωής του κόκκινου panda είναι 8-12 χρόνια στην άγρια φύση , αλλά μπορούν να ζήσουν μέχρι και 15 χρόνια σε αιχμαλωσία .

Είναι ντροπαλό και μοναχικό , εκτός όταν ζευγαρώνει.

Είναι λυκόφωτα και νυκτόβια ζώα και συνήθως κοιμούνται στα δέντρα κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το κόκκινο panda είναι δενδρόβιο , και τρέφεται κυρίως με μπαμπού , αλλά τρώει και λουλούδια, φρούτα, βελανίδια, αυγά, και πουλιά, αλλά και μικρά τρωκτικά και έντομα.

Σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, τα κόκκινα πάντα μπορούν να πέσουν σε νάρκη , μειώνοντας το μεταβολικό ρυθμό τους και αυξάνοντας τον κάθε λίγες ώρες για να ξυπνήσουν και να αναζητήσουν τροφή. Η προσαρμογή αυτή τους επιτρέπει να καταναλώνουν λίγη ενέργεια λόγω της ακινησίας, η οποία είναι εξαιρετικά ευεργετική λαμβάνοντας υπόψη τη χαμηλή περιεκτικότητα θρεπτικών ουσιων της διατροφής τους.

Τα κόκκινα πάντα είναι γενικά ήσυχα , αλλά σε κοντινή απόσταση ακούγονται με  λεπτές φωνές, σαν κελάϊδημα. Μπορούν επίσης να κάνουν σφύριγμα ή γρύλισμα.

Όπως τα γίγαντας pandas, έχουν ένα εκτεταμένο οστά του καρπού που λειτουργει σχεδόν σαν ένα αντίχειρα και βοηθά σε σημαντικό βαθμό την επιβίωση τους . Όταν κατεβαίνει από ένα δέντρο πάει με το κεφάλι προς τα κάτω, μετά  περιστρέφει τον αστράγαλο του για να ελέγξει την κάθοδό , και είναι ένα από τα λίγα είδη αναρρίχησης που το κάνουν.....

Τα Νύχια του είναι φτιαγμένα για αναρρίχηση, αλλά αυτό το ήπιο ζώο μπορεί να υπερασπιστεί το χώρο του και τον εαυτό του. Στέκεται στα πίσω πόδια του και κάνει   χρήση αυτών των αιχμηρών νυχιών για να χτυπήσει εάν απειλείται. Αν αυτό δεν λειτουργήσει στην απομάκρυνση του εχθρού στο κόλπο το κόκκινο panda βάζει τα μεγάλα μέσα. Μπορεί να απελευθερώσει μια ισχυρή μυρωδιά από τους αδένες μυρωδιάς στη βάση της ουράς, που μπορεί να κάνει ένα αρπακτικόνα το σκεφτεί δύο φορές για ένα γεύμα με κόκκινο panda.

Τους πρόσωπο του είναι κυρίως άσπρο με κοκκινωπό καφέ "κομμάτια σαν δάκρυ» που εκτείνεται από το μάτι ως τη γωνία του στόματος. Οι σημάνσεις αυτές θα μπορούσαν να έχουν εξελιχθεί για να κρατήσουν τον ήλιο έξω από τα μάτια τους.

Η αναπαραγωγική περίοδος πραγματοποιείται από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο . Μετά από μια περίοδο κύησης των 112-158 ημερών , το θηλυκό γεννά στα μέσα Ιουνίου έως τα τέλη Ιουλίου από 1-4 τυφλά και κουφά μικρά . Μόνο η μητέρα φροντίζει για τα μικρά μέχρι τον απογαλακτισμό τους, περίπου 6-8 μήνες. Τα μικρά μένουν με τις μητέρες τους μέχρι ναγεννηθουν τα επόμενα μικρ το επόμενο καλοκαίρι ή έως ότου γίνουν περίπου 1 χρόνου..

Τα πλήρως αναπτυγμένα κόκκινα πάντα κυνηγούνται από τις συννεφιασμένες λεοπαρδάλεις (cloud leopards) [,αυτές που η γούνα τους θυμίζει συννεφάκια] και από τις λεοπαρδάλεις χιονιού , ενώ τα μικρότερα κόκκινα μικρά panda κυνηγούνται από γεράκια ,κουκουβάγιες και άλλα πτηνά. Οι κυριώτεροι όμως κυνηγοι για τα κόκκινα πάντα είναι οι άνθρωποι, που μερικές φορές ακόμα και τώρα τα κυνηγούν για τα δέρματα και τις γούνες τους, αλλά το χειρότερο  απειλούν την ύπαρξή τους με την την καταστροφή των οικοτόπων τους.

Το είδος έχει χαρακτηριστεί ως απειλούμενο και είναι στην Κόκκινη Λίστα της IUCN από το 2008 .

Το κόκκινο panda είναι τα μόνα που ζουν από τα είδη του γένους Ailurus (αίλουροι) και της οικογένειας Ailuridae (αιλουροειδών) . Έχει ήδη εκ των πρωτέρων ταινομηθεί στο είδος των ρακούν και των οικογενειών της αρκούδας, αλλά τα αποτελέσματα των φυλογενετικών ερευνων μας προσδίδουν ισχυρές ενδείξεις για την ταξινομική κατηγοριοποίηση στη δική τους οικογένεια των αιλουροειδών η οποία μαζι με τις οικογένειες της νυφίτσας του ρακούν και του skank αποτελούν μέλη της υπερ-οικογένειας των Musteloidea (Μαστελοειδών)

Η πρώτη γνωστή γραπτή απόδειξη του κόκκινο panda υπάρχει σε ένα κινέζικο πάπυρο του 13ου αιώνα.

Τα κόκκινα panda είναι επίσης γνωστά από έναν αριθμό διαφορετικών ονομάτων στις μητρικές περιοχές τους, όπως το μικρόσωμο panda , η κοκκινωπή γάτα-αρκούδα και η αλεπού -φωτιά στο Νεπάλ.

Το όνομα του web browser Firefox λέγεται ότι έχει προέλθει από ένα ψευδώνυμο του κόκκινο panda.

Τα κόκκινα panda είναι αρκετά προσαρμόσιμα στο να ζουν σε αιχμαλωσία, και είναι κοινή η παρουσία τους σε ζωολογικούς κήπους σε όλο τον κόσμο.

Το πιο συχνά αναφερόμενο παράδειγμα της διατήρησης του κόκκινου πάντα ως κατοικίδιο ζώο είναι από την Indira Gandhi. Το Panda παρουσιάστηκε στην οικογένεια του Γκάντι ως δώρο και στη συνέχεια στεγάζεται σε "ειδικό δεντρόσπιτο".

Σε μια μελέτη, τα θηλυκά κόκκινα πάντα βρέθηκε ότι έτρωγαν περίπου 20.000 φύλλα μπαμπού σε μία μόνο μέρα .

Όπως και τα ρακούν , έτσι και τα κόκκινα πάντα βουτάν τα πόδια τους στο νερό όταν χρειάζεται να ξεδιψάσουν. 

Interesting facts about red pandas | Just Fun Facts

justfunfacts.co

m