Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2021

Ανησυχία ECDC για κορονοϊό στην ΕΕ: Λάβετε επειγόντως μέτρα

 Ανησυχία ECDC για κορονοϊό στην ΕΕ: 

Λάβετε επειγόντως μέτρα


Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) καλεί τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης να λάβουν «επειγόντως» μέτρα απέναντι στην αναζωπύρωση της επιδημίας του κορονοϊού στην Ευρώπη και στον κίνδυνο «πολύ υψηλής» υγειονομικής επιβάρυνσης τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο.

Επίσης, σε μήνυμά της η επικεφαλής του ECDC Αντρεα Αμόν δηλώνει ότι η χορήγηση των αναμνηστικών δόσεων των εμβολίων κατά της Covid θα πρέπει να εξετασθεί για όλους τους ενηλίκους, με προτεραιότητα για τους άνω των 40 ετών, σε μία σημαντική αλλαγή του πρωτοκόλλου.

Το ECDC καλεί σε αύξηση του γενικού επιπέδου του εμβολιασμού στην Ευρωπαϊκή Ενωση και κυρίως στις πιο καθυστερημένες χώρες.

Το γενικό επίπεδο εμβολιασμού την Ευρωπαϊκή Ενωση και στις τρεις χώρες του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, κάτω του 70% του γενικού πληθυσμού, «αφήνει μεγάλο εμβολιαστικό κενό που δεν μπορεί να πληρωθεί γρήγορα και αφήνει τεράστιο χώρο για την εξάπλωση του ιού», τονίζει το ECDC.

«Πρέπει επειγόντως να επικεντρωθούμε στην πλήρωση της καθυστέρησης ανοσοποίησης, να προτείνουμε "ενισχυτικές" δόσεις σε όλους τους ενήλικες και να επανεισαγάγουμε μη φαρμακευτικά μέτρα», δηλώνει η Αντρεα Αμόν σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα.

Τα τελευταία σενάρια του ECDC «δείχνουν ότι η εν δυνάμει επιβάρυνση της παραλλαγής Δέλτα στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα είναι πολύ αυξημένη τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο με περαιτέρω άνοδο των θανάτων και των νοσηλειών στην Ευρώπη, εκτός αν ληφθούν μέτρα δημόσιας υγείας τώρα, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες για την αύξηση του αριθμού των εμβολιασμένων στον συνολικό πληθυσμό».

«Αναμνηστικές δόσεις πρέπει να είναι διαθέσιμες για τους ενήλικες, με προτεραιότητα στα άτομα άνω των 40 ετών και στους ευάλωτους», δήλωσε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στο Twitter μετά την ανακοίνωση του ECDC.

Το ECDC συμβουλεύει επίσης τις χώρες να εφαρμόσουν βασικά περιοριστικά μέτρα όπως η χρήση μάσκας, όπου δεν είναι δυνατή η τήρηση της απόστασης, και τηλεργασία.

Το ECDC θεωρεί ότι οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί δεν θα έχουν σημαντικό αποτέλεσμα, αφού ο ιός είναι παρών σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

Θεωρεί επίσης ότι υπάρχουν περιορισμένα αποδεικτικά στοιχεία για μειωμένη μετάδοση από την χρήση των πιστοποιητικών Covid για την πρόσβαση σε εστιατόρια, σινεμά ή μουσεία, μέτρα που εφαρμόζουν σήμερα περί τις 20 ευρωπαϊκές χώρες.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένεται να λάβει υπ΄όψιν τις συστάσεις του ECDC όταν θα προτείνει μεταβολές στην χρήση των πιστοποιητικών Covid εντός της εβδομάδας, σύμφωνα με ευρωπαίους αξιωματούχους.

https://www.ethnos.gr/

 

Δείπνο Ηλιθίων

Δείπνο Ηλιθίων


θεατρική παράσταση από την ομάδα " ηθος Ποιεί" του εκπολιτιτικου συλλογου Λευκας Πατρών στο ανοικτό θέατρο Κρήνης

Με τους εμβολιασμένους ή με τους ανεμβολίαστους;

 Με τους εμβολιασμένους ή με τους ανεμβολίαστους;

Πρώτον: Δεν υπάρχει περιθώριο συζήτησης με τους Ταλιμπάν. Με όλους τους Ταλιμπάν, κάθε λογής Ταλιμπάν, κάθε απόχρωσης Ταλιμπάν, κάθε ομάδας και κάθε προέλευσης Ταλιμπάν. Συμπεριλαμβανομένων τόσο των Ταλιμπάν του αντιεμβολιασμού όσο και εκείνων του εμβολιασμού. Η υπόθεση με τον ηθοποιό Α.Σερβετάλη και ορισμένες από τις αντιδράσεις, ένθεν κι ένθεν, είναι χαρακτηριστικές.

Προσωπικά είμαι παθιασμένος, φανατικός οπαδός των ιδεών και των απόψεών μου. Μόνο που είναι άλλο πράγμα να είσαι ένθερμος υποστηρικτής μιας θέσης, μιας ιδέας, μιας σκέψης  κι άλλο να είσαι Ταλιμπάν. Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για επιχειρήματα, για άποψη που έχει προκύψει μετά από την βάσανο της αναζήτησης της γνώσης. Στην δεύτερη περίπτωση μιλάμε για αξιωματικό λόγο, μιλάμε για στερεότυπα, μιλάμε για ιδεοληψία, μιλάμε για τον φανατισμό της αυταρχικής επιβολής.

Εδώ, λοιπόν, στην δεύτερη περίπτωση, δεν έχουμε να κάνουμε με την ακόμα και παθιασμένη, την ακόμα και πολεμική αντιπαράθεση στο πλαίσιο, όμως, του διαλόγου. Του ελεύθερου διαλόγου, που δεν είναι ρινγκ εξόντωσης ή “τσελεμεντές” ανθρωποφαγίας. Που οι συμμέτοχοί του προσέρχονται με στοιχεία και όχι με τσιτάτα, που παραθέτουν επιχειρήματα και δεν εξακοντίζουν αξιώματα και κατάρες. Του διαλόγου, δηλαδή,  που για να είναι τέτοιος επιτάσσεται να ικανοποιείται ο δημοκρατικός κανόνας που λέει ότι ο διάλογος γίνεται όταν και για να ανοίγουν αυτιά και όχι για να κόβονται αυτιά. 

Από τους συνδαιτυμόνες ενός τέτοιου διαλόγου πολύ γρήγορα αποχωρούν οι “σκήτες” της επίδειξης επιλεκτικών ευαισθησιών. Οι συνήθεις απόντες από τα εγκόσμια επιστρέφουν στην κοίτη από την οποία εκκινούν και από την οποία υπαγορεύονται – τελικά – οι ευαισθησίες τους. Οσο μεγαλύτερος, δε, ο θόρυβος για τις ευαισθησίες τους, τόσο μεγαλύτερη και – εξόφθαλμη – η επιλεκτικότητά τους.    

Δεύτερον: Η κυβέρνηση από την αρχή της πανδημίας ψάχνει βολικό αντίπαλο. Θέλει κάθε φορά να ρίχνει τις ευθύνες της, τις εγκληματικές ευθύνες της, σε κάποιον άλλον, ώστε η ίδια να παριστάνει ότι το παλεύει, αλλά οι άλλοι την εμποδίζουν, την… σαμποτάρουν.

Έτσι ξεκίνησε με την περιβόητη “ατομική ευθύνη”, για να μην μιλάει και να μην ελέγχεται για την δική της, την κυβερνητική και κρατική ευθύνη. Συμπεριλαμβανομένης, φυσικά, της ασύγγνωστης κυβερνητικής και κρατικής ευθύνης για το βάλτωμα του εμβολιαστικού προγράμματος μέσα από παλινωδίες, αντιφάσεις και ουρανομήκεις ανοησίες περί “ελευθερίας” και “εμβολίου – πανάκεια”. Η κυβέρνηση και ο “Μωυσής” της, σε κάθε έξαρση της πανδημίας – συνέπεια των δικών της επιλογών – ψάχνει “ενόχους”: Τα έριξε στους διαδηλωτές, έπειτα τα έριξε στους νέους που πήγαιναν στην πλατεία, μετά τα έβαλε με τα νήπια που έκαναν πάρτι, και τώρα ο μόνιμος αποδιοπομπαίος τράγος στον λόγο της είναι οι ανεμβολίαστοι που οσονούπω οι “ψεκαστήρες” της κυρίαρχης προπαγάνδας θα τους εντάξουν συλλήβδην στους “ψεκασμένους”… 

Μόνο που η πανδημία και η φρίκη που ζούμε δεν είναι πανδημία που αφορά τους ανεμβολίαστους, μόνο. Είναι πανδημία που αφορά τους ανθρώπους. Όλους. Ανεμβολίαστους και εμβολιασμένους. Όλοι νοσούν, όλοι κολλάνε, όλοι μεταδίδουν, όλοι αρρωσταίνουν, όλοι κινδυνεύουν. Κι εμείς, οι εμβολιασμένοι. Άρα, αν ενδιαφέρεσαι να αντιμετωπίσεις την πανδημία και να προστατεύσεις τους ανθρώπους, ενδιαφέρεσαι να την αντιμετωπίσεις λαμβάνοντας μέτρα θωράκισης και προστασίας όλης της κοινωνίας, δίνοντας κατευθύνσεις για όλη την κοινωνία ανάλογα με την θέση του καθενός, και όχι ενοχοποιώντας ένα μέρος της κοινωνίας στρέφοντάς το απέναντι στο άλλο. Ποτέ και πουθενά μια κοινωνία δεν ξεπέρασε οποιοδήποτε πρόβλημα μέσω του κοινωνικού αυτοματισμού, μέσω του διχασμού, μέσω του διαχωρισμού σε αμνούς και ερίφια, μέσω του κοινωνικού στιγματισμού.

Τρίτον: Είναι χρήσιμο το εμβόλιο; Είναι αναγκαίο; Ναι. Ποιος το λέει; Η Επιστήμη. Οι γιατροί. Οι έρευνες. Σώζει 100% το εμβόλιο; Όχι. Τι κάνει ; Σε προφυλάσσει δεκάδες περισσότερες φορές από τον ιό, σε σχέση με το να τον αντιμετωπίσεις ανεμβολίαστος. Είναι ψέμα αυτό επειδή το λένε οι φαρμακευτικές; Όχι, δεν είναι ψέμα. Ναι, οι φαρμακευτικές είναι όρνεα, είναι γύπες, είναι εγκληματίες που κερδοσκοπούν πάνω στην ασθένεια. Αλλά είναι τέτοιες όχι γιατί έχουν μετατρέψει την επιστήμη σε μαγγανεία, όχι γιατί λένε ψέματα για τα εμβόλια, ή για τα φάρμακα για την γρίπη, ή για τα φάρμακα για την ποδάγρα. Είναι ύαινες γιατί στο πλαίσιο των υφιστάμενων σχέσεων παραγωγής έχουν μετατρέψει την επιστημονική γνώση σε εμπόρευμα, γιατί μέσα σε αυτό το άθλιο καπιταλιστικό σύστημα έχουν ποδηγετήσει και καπηλευτεί το προϊόν της επιστήμης με αποτέλεσμα από δημόσιο αγαθό να αποτελεί αντικείμενο κερδοσκοπίας και θησαυρισμού.

Είναι το εμβόλιο σκάρτο γιατί το προωθούν οι κυβερνήσεις που δεν τις εμπιστευόμαστε; Γιατί ο Μητσοτάκης είναι “πείξος” και ο Μακρόν “δείξος”. Δεν έχω καμία δυσκολία να υπερθεματίσω ότι ο Μητσοτάκης είναι  πολιτικά «πείξος» και ότι ο Μακρόν είναι γενικά «δείξος». Αλλά η αντίσταση απέναντι στον Μητσοτάκη και στον Μακρόν δεν μπορεί να γίνεται με το να βαφτίζεται «αντίσταση» η εκδίωξη και ενίοτε η καταδίωξη της λογικής. Η «αντίσταση» απέναντι στην λογική δεν έχει τίποτα το «επαναστατικό» ή το «απελευθερωτικό».  Μόνο σκοταδισμό και ανορθολογισμό έχει, όσους μανδύες “ηρωικότητας” κι αν φορέσει. Και αφέλεια. Θυμηθείτε την μυλωνού. Δεν κατάφερε και πολλά όταν πήγε και κάηκε για να τιμωρήσει τον άπιστο άντρα της.

Οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου θέλουν τον εμβολιασμό όχι γιατί αγωνιούν για την υγεία των λαών. Αν αγωνιούσαν δεν θα είχαν διαλύσει τα συστήματα υγείας ανά τον κόσμο και δεν θα πέθαιναν τον άνθρωπο με χίλιους τρόπους. Ενδιαφέρονται για τον εμβολιασμό, ακριβώς για να συνεχίσουν να πίνουν το αίμα των λαών, κρατώντας ζωντανούς τους ανθρώπους ώστε να συνεχίζουν να τους ξεζουμίζουν και για να μην καταρρεύσει η οικονομία τους, το σύστημά τους.

Η δική μας απάντηση πρέπει να είναι να είμαστε ζωντανοί για όλους τους αντίθετους λόγους. Ανάμεσα στους αντίθετους λόγους και για να τους ανατρέψουμε και να επιβάλλουμε άλλη πολιτική από την δική τους, την «ανθυγιεινή». Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να είμαστε ζωντανοί. Και για να είμαστε ζωντανοί χρειάζεται το εμβόλιο. Για την ιλαρά, για την ανεμοβλογιά, για την διφθερίτιδα, για την ηπατίτιδα,  για την ευλογιά, για την γρίπη, για τον κορωνοιό. Ποιος το λέει; Η Επιστήμη, το λέει! Οι έρευνες, το λένε! Τα ιατρικά δεδομένα και οι μελέτες, το λένε! τα “πολεμικά ανακοινωθέντα” από τα νοσοκομεία, το λένε! 

Τέταρτον: Είναι το εμβόλιο ιδανικό για όλους; Και τι γίνεται με ενδεχόμενες παρενέργειες; Τι γίνεται με αυτούς που φοβούνται; Που δυσπιστούν; Που αμφιβάλουν; Απάντηση: Κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει απαντήσεις στα ερωτήματά του, πολύ περισσότερο όταν αυτά αφορούν ζωή και θάνατο. Πρέπει να έχει δυνατότητα ιατρικού ελέγχου. Ιατρικής καθοδήγησης, προσωποποιημένης, αναλυτικής, έγκυρης. Γι’ αυτό μιλάμε για πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Γι’ αυτό μιλάμε για δωρεάν και υψηλού επιπέδου δημόσια υγεία, για γιατρούς, για φαρμακοεπαγρύπνηση, για ιατρική παρακολούθηση, πριν και μετά το εμβόλιο. Γι’ αυτό μιλάμε για διαφάνεια, για αλήθεια, για εξαντλητική ενημέρωση, για επιμονή και υπομονή στην εξονυχιστική παράθεση δεδομένων, για δημοσιοποίηση όλων των στοιχείων, ώστε να μην αφήνετε περιθώριο σε κανέναν να ψαρεύει σε θολά νερά.

Ως εκ τούτου καμία ανοχή σε εκείνους που “ανοσοκαταστέλουν” τη μέθοδο της πειθούς επειδή δεν ταιριάζει στην άθλια πολιτική τους. Που θέλουν να προσπεράσουν την καμπάνια για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού και το διαπράττουν κραδαίνοντας την σπάθα της υποχρεωτικότητας. Σε μια ελεύθερη και δημοκρατική κοινωνία προυπόθεση και προαπαιτούμενο για να “υποχρεώσεις” κάποιον είναι να του έχεις παράσχει όλες εκείνες τις δυνατότητες για απαντήσεις που αίρουν με τρόπο αποδεδειγμένο, ασφαλή, και εν προκειμένω επιστημονικά τεκμηριωμένο, τις αμφιβολίες του. Που του έχεις παράσχει όλο το φως που χρειάζεται για να προσπεράσει τις σκιές του. Που του έχεις αποδείξει ότι δεν τον θεωρείς “στατιστικό δείγμα” ακόμα και αυτού του πολύ μικρού αλλά όχι ανύπαρκτου ποσοστού των παρενεργειών, προφυλάσσοντας έτσι κι αυτό το “στατιστικό δείγμα”. Κι αυτό δεν γίνεται με όρους “αγέλης”, αλλά με την ιατρικά προσωποποιημένη αρωγή ενημέρωσης στην δική του ξεχωριστή περίπτωση. Τότε είναι που, πλέον, τίθεται το ζήτημα όχι της “ατομικής” αλλά της κοινωνικής ευθύνης του ενός εκάστου. Τότε και μόνο τότε η ανάγκη τίθεται με όρους “υποχρέωσης”.  Οτιδήποτε άλλο αποτελεί συνταγή βγαλμένη από τα “αποφασίζομεν και διατάσσομεν”.

Πέμπτον: Υποχρεωτικότητα και πλαστές “ελευθερίες”, εκβιασμοί, απειλές, μαστίγιο, αναστολές, περιορισμοί, βούρδουλας, διαχωρισμός, απαγορεύσεις, “σπιναλόγκα”; Απάντηση: Όχι, όχι, όχι. Εκείνο που χρειάζεται είναι κρυστάλλινο μήνυμα υπέρ της Επιστήμης και της Αναγκαιότητας. Που θα πει: Μέτρα ιχνηλάτησης, επιδημιολογικής επιτήρησης, αποσυγχρωτισμού, τήρησης των υγειονομικών κανόνων, έλεγχος δωρεάν και μαζικός για όλους, Και σύστημα Υγείας. Δημόσιο. Δωρεάν. Στελεχωμένο. Υλικοτεχνικά θωρακισμένο. 

Αυτό που χρειάζεται, αντί να χωριστούμε σε αντιμαχόμενα στρατόπεδα εμβολιασμένων και σε στρατόπεδα ανεμβολίαστων, είναι να ενωθούμε. Αυτό που χρειάζεται είναι να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον, γιατί μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό. Οι παστωμένοι σε λεωφορεία αλλά διαχωρισμένοι στις ταβέρνες, οι “ελεγχόμενοι” στα θέατρα αλλά “ανέλεγκτοι” στις εκκλησίες, οι “ελευθέρας” στα σούπερ μάρκετ αλλά “πιστοποιημένοι” στα γήπεδα, οι “ένας – ένας” στα μαγαζιά αλλά “25 και 30” στις σχολικές αίθουσες, να ενωθούμε. Υπέρ της Επιστήμης και της δημόσιας υγείας. Υπέρ της καθολικής προστασίας παντού. Υπέρ της διαφάνειας. Και υπέρ των ατομικών, κοινωνικών και δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

https://www.imerodromos.gr/

  


Krishnamurti, ο σύγχρονος Επίκουρος.

 Krishnamurti


                                                             Krishnamurti, ο σύγχρονος Επίκουρος.

Συγκαταλέγεται ανάμεσα στις φωτεινές προσωπικότητες της σύγχρονης φιλοσοφίας.

Η θεωρία του θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως "σύγχρονος Επικουρισμός", ωστόσο ο ίδιος απέρριπτε κάθε χαρακτηρισμό της φιλοσοφικής του άποψης και διακύρηξε την απόλυτη αντίθεσή του σε ένταξή της σε κάποιο φιλοσοφικό ή θρησκευτικό πρότυπο.

Συνδέθηκε με φιλία με προσωπικότητες της εποχής του όπως: τον Μπέρναντ Σω, τον Λέοπολντ Στοκόφσκι, τον Aλντους Χάξκλεϊ, την Ίντιρα Γκάντι, τον Δαλάι Λάμα.

Η Σοβιετική Ένωση και η Κίνα του είχαν απαγορεύσει την είσοδό του στην επικράτειά τους, ενώ παράλληλα δεχόταν επίσημες προσκλήσεις από αξιωματούχους διαφόρων κρατών για να δώσει διαλέξεις στην χώρα τους.

Μέσα από τον τρόπο ζωής του και με τις διαλέξεις του έσπειρε ιδέες και απόψεις που βοήθησαν την ανθρωπότητα στη συνειδησιακή της διεύρυνση.

Ο Κρισναμούρτι γεννήθηκε στο χωριό Μαντάναπαλι της Ινδίας, στις 12 Μαΐου του 1895.

Ωστόσο, η ιστορία του αρχίζει ενωρίτερα από τη γέννησή του. Το 1875 η Έλενα Πέτροβα Μπλαβάτσκι ιδρύει στη Νέα Υόρκη τη Θεοσοφική Εταιρεία, η βασιζόταν σε φιλοσοφικά ρεύματα όπως:

κλπ.

Η Θεοσοφία είναι μια θρησκευτικο-φιλοσοφική οργάνωση που στηρίζεται στον συγκρητισμό όλων των θρησκειών. Σε αυτήν είχε προσχωρήσει η μητέρα του Κριναμούρτι, όταν αυτός ήταν τριών ετών. Αντίθετα, ο πατέρας του ήταν κατά του Θεοσοφισμού και παρέμεινε σε όλη του την ζωή πιστός του Βραχμανισμού.

Οι ιθύνοντες της Θεοσοφικής Εταιρείας διακήρυσσαν ότι στις αρχές του 20ου αιώνα θα ενσαρκωνόταν μια "ανώτατη πνευματική οντότητα", προφανώς αυτή η ίδια ουράνια οντότητα που είχε πριν ενσαρκωθεί στο παρελθόν ως ΒούδαςΧριστός κ.α. και θα γινόταν ο νέος παγκόσμιος Διδάσκαλος.

Το 1909, όταν ο Κρισναμούρτι ήταν 14 ετών, τα ανώτατα στελέχη της Θεοσοφίας, αποφάσισαν ότι αυτός θα ήταν η ενσάρκωση ή η μετενσάρκωση του αναμενόμενου Μεσσία.

Η Θεοσοφική Εταιρεία, υπό την προεδρία της Μπέζαντ, ήλθε σε συνεννόηση με τους γονείς του και μετέφεραν τον Κρισναμούρτι και τον αδελφό του απότην Ινδία στην Αγγλία, ώστε να πάρει την καλύτερη δυνατή μόρφωση και εσωτερική εκπαίδευση και να ετοιμαστεί κατάλληλα για το έργο του. Ο σκοπός ήταν να ηγηθεί της οργάνωσης τους όταν θα ενηλικιωνόταν.

Έτσι μαζί με την «ηγεσία» του Θεοσοφισμού, ο Κρισναμούρτι κληρονόμησε τεράστιες εκτάσεις γης και χρήματα συγκεντρωμένα από τα μέλη και τους οπαδούς του Θεοσοφισμού.

Του προσφέρθηκε το Τάγμα του Αστέρος (το οποίο ήταν ο πυρήνας της Θεοσοφικής εταιρίας) το οποίο σύντομα απέκτησε τεράστια κινητή και ακίνητη περιουσία που περιελάμβανε εκτός τν άλλων και ένα πύργο πολλών στρεμμάτων στην Ολλανδία και εκατομμύρια λίρες.


Το μέλλον του διαφαινόταν λαμπρό και εύκολο. Ωστόσο ο Κρισναμούρτι απεφάσισε να κάνει ένα επιπλέον βήμα που από μεν τους Θεοσοφιστές χαρακτηρίσθηκε η απόλυτη προδοσία αλλά από πολλούς άλλους ως απίστευτο τόλμημα ειλικρινούς τακτικής και φιλοσοφικής ζωής.

Η Μεγάλη Διακύρηξη

Έτσι, όταν έγινε τριάντα τεσσάρων ετών, στις 3 Αυγούστου παρουσία 3.000 χιλιάδων μελών του Τάγματος του Αστέρος, στην Ολλανδία, με χιλιάδες άλλους οπαδούς να τον ακούν από το ραδιόφωνο ο Κρισναμούρτι ανέφερε (σε ελεύθερη απόδοση) περίπου τα εξής:

«Υποστηρίζω ότι η αλήθεια είναι ένας τόπος χωρίς οδό πρόσβασης προς αυτήν και δεν μπορείτε να την πλησιάσετε μέσα από οποιονδήποτε φιλοσοφία, από οποιαδήποτε θρησκεία, οποιαδήποτε αίρεση. Αυτή είναι η άποψή μου και εμμένω σε αυτήν απόλυτα και ανεπιφύλακτα.

Αν το καταλάβετε κατ' αρχήν αυτό, τότε θα δείτε πόσο αδύνατον είναι να οργανώσετε μια πίστη. Μια πίστη είναι καθαρά μια ατομική υπόθεση και δεν μπορείτε και "δεν πρέπει" να την μετατρέψετε σε οργάνωση. Αν το κάνετε, η αλήθεια αυτή "πεθαίνει", απολιθώνεται και μεταλλάσσεται σε δόγμααίρεσηθρησκεία που επιβάλλεται από τους ολίγους στους πολλούς.

Έτσι η αλήθεια συρρικνώνεται και γίνεται παίγνιο στα χέρια ωρισμένων (δυνατών, αδυνάτων ή ανικανοποίητων, δεν έχει σημασία). Την αλήθεια δεν μπορείτε να την κατεβάσετε στα μέτρα σας, αλλά ο άνθρωπος μάλλον πρέπει να προσπαθήσει να φθάσει (δια των ιδίων του δυνάμεων) σε αυτήν.

"Δεν μπορείτε να φέρετε την κορυφή του όρους στην κοιλάδα".

Αν ένας "οργανισμός" δημιουργείται με αυτόν τον σκοπό γίνεται αδυναμία, δουλεία και τελικά παρεμποδίζει τον άνθρωπο να εδραιώσει την αυτοτέλειά του, που έγκειται στην ανακάλυψη της αλήθειας από τον ίδιον και για τον ίδιον.

Αυτός λοιπόν είναι άλλος ένας λόγος που αποφάσισα, την διάλυση του Τάγματος.

Δεν θεωρώ την διάλυση αυτή ως ένα μεγαλειώδες ανδραγάθημα, απλά, δεν θέλω να έχω μέλη, οπαδούς, προσωπικό και ακολούθους.

Από την στιγμή που ακολουθείτε κάποιον, παύετε να ακολουθείτε την Αλήθεια.

Αυτοί, λοιπόν, είναι μερικοί από τους λόγους για τους οποίους ύστερα από προσεκτική μελέτη δυο ετών έλαβα αυτήν την απόφαση. Δεν αποτελεί μια στιγμιαία παρόρμηση. Κανένας δεν με έπεισε ή παρέσυρε για αυτό. Έλαβα αυτή την απόφαση εντελώς μόνος μου.

Εγώ, προσωπικά, δεν θέλω να ανήκω σε οποιοδήποτε οργάνωση, οργανισμό, σύλλογο ή ομάδα, ειδικά "πνευματικού τύπου".

Όσοι απο εσάς θέλουν, μπορούν να δημιουργήσουν νέες οργανώσεις ή να "ανακαινίσουν" στις ήδη υπάρχουσες. Επίσης, μπορούν να "υιοθετήσουν" κάποιον άλλο ως Μεσσία.

Αυτά δεν με απασχολούν. Ο μοναδικός μου στόχος είναι να προσφέρω σε κάθε άνθρωπο την, χωρίς όρους και (οργανωτικούς) περιορισμούς, απόλυτη ελευθερία

Μεταθεοσοφική Πορεία

Μετά από αυτήν την απόφαση, επέστρεψε στους δωρητές όλα τα χρήματα και την ακίνητη περιουσία του Τάγματος.

Προφανώς, η δυσαρέσκεια που προκάλεσε στους Θεοσοφιστές, που του είχαν εμπιστευτεί όλη αυτήν την περιουσία αλλά και όλους αυτούς που πίστευσαν στην Μεσσιανική του ιδιότητα ήταν τεράστια.

Όταν αποκόπηκε από τον Θεοσοφισμό άρχισε τις περιοδείες και τις διαλέξεις σε πανεπιστήμια και φιλοσοφικά συνέδρια. Βαθμιαία μέσα από τις ομιλίες του απέκτησε νέους "ελεύθερους" οπαδούς. Εκείνος απλά έδειχνε τον δρόμο. Ο καθένας μπορούσε μέσα από τη δική του προσωπικότητα να τη διασχίσει όπως νομίζει.

Τα μόνα εφόδια ήταν αγάπη και κατανόηση μέσα από την αγνότητα της ψυχής. Ζήτησε από τους ανθρώπους, απλά, ένα και μόνον πράγμα, να είναι απόλυτα, και χωρίς όρια, ελεύθεροι.

Ίδρυσε το "Ιδρύμα Κρισναμούρτι", το οποίο χρηματοδότησε την δημιουργία σχολείων (στην Ινδία, την Αγγλία και την Αμερική) στα οποία οι μαθητές διδάσκονταν την γνώση χωρίς οποιουδήποτε είδους «προκαταλήψεις». Η λειτουργία τους βασιζόταν στις αμοιβαίες αληθινές σχέσεις διδασκάλων και μαθητών, που αποκτούσαν μαζί την ελευθερία της έκφρασης και της αυτογνωσίας.

Μετά από μερικές δεκαετίες, ο Κρισναμούρτι παρασημοφορήθηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, για το έργο του ως προέδρου του ιδρύματος αυτού και την ανθρωπιστική προσφορά του.

Θάνατος

Ο Κρισναμούρτι απέθανε στις 17 Φεβρουαρίου 1986 στο Οχάι της Καλιφόρνιας. Τα τελευταία έτη της ζωής του επέτρεψε να ηχογραφούν και να μαγνητοσκοπούν τις ομιλίες του, έτσι ώστε μετά το θάνατό του να μπορεί οποιοσδήποτε να έρχεται σε άμεση επαφή με όσα είπε και να μη χρειάζεται ενδιάμεσους ερμηνευτές ή σχολιαστές (που θα μπορούσαν προφανώς να διαστρέψουν τις απόψεις του, ηθελημένα ή όχι).

Απόψεις για την αλήθεια

(Από δήλωσή του το 1974)

«Η αλήθεια είναι μία έννοια χωρίς κάποια πρόσβαση προς αυτήν.

Ρητά, δεν υπάρχει:

που να ανοίγει δρόμο για την απόκτησή της.

Απόψεις για την ελευθερία

(Από την ίδια δήλωσή )

Η ατομική ελευθερία ανακαλύπτεται από την παρατήρηση της Πραγματικότητας και όχι διαμέσου της διανοητικής ανάλυσης ή ενδοσκοπικής ανατομίας.

Ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει στον εγκέφαλό του εικόνες (θρησκευτικές, πολιτικές, προσωπικές) που του παρέχουν μια αίσθηση ασφάλειας. Αυτές εκδηλώνονται ως σύμβολαιδέεςπεποιθήσεις. Αυτές κυριαρχούν στην καθημερινή ζωή του. Ωστόσο, αυτές οι εικόνες δεν σχετίζονται με κανένα τρόπο με την ατομική ελευθερία.

Η ατομική ελευθερία δεν είναι αντίδραση ούτε επιλογή. Είναι ανθρώπινη υποκρισία και ψευδαίσθηση να ποστηρίζει κανείς ότι η ύπαρξη πλειάδας επιλογών αποτελεί πραγματική ελευθερία.

Ελευθερία είναι η καθαρή παρατήρηση της πραγματικότητας χωρίς προκατάληψη, χωρίς κίνητρο, χωρίς τον φόβο της τιμωρίας και χωρίς την προσδοκία της ανταμοιβής.

https://science.fandom.com/el

Τo  βρήκα στο: Face Book σε ανάρτηση Γεώργιου Δημητρόπουλου





DOWNLOADS: Πατήρ Νικόλαος Δημαράς – Περιοδικό “Άγιοι Κολλυβάδες”, Φθινόπωρο-Χειμώνας 2019-2020…! #1.516 (PDF)

 

DOWNLOADS: Πατήρ Νικόλαος Δημαράς – Περιοδικό “Άγιοι

 Κολλυβάδες”, Φθινόπωρο-Χειμώνας 2019-2020…! #1.516

 (PDF)


Διαβάστε το εδώ:

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ “ΑΓΙΟΙ ΚΟΛΛΥΒΑΔΕΣ”, ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ-

ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2019-2020


Posted by Der Kamerad
https://derkamerad.com/

Τέλεια η Αθήνα χωρίς τους Αθηναίους, σύμφωνα με έρευνα5

  Τέλεια η Αθήνα χωρίς τους Αθηναίους, σύμφωνα με έρευνα Φανταστική είναι η Αθήνα αρκεί να μην έχει Αθηναίους, όπως προκύπτει από έρευνα που...