Ο υψηλός ΔΜΣ (Δείκτης Μάζας Σώματος) στην εφηβεία συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιακής προσβολής πριν από τα 65 έτη, αποκαλύπτει νέα έρευνα.
Στη μελέτη αυτή που παρουσιάστηκε σήμερα στο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας 2019 και στο Παγκόσμιο Συνέδριο Καρδιολογίας συμμετείχαν 1,7 εκατομμύριο αγόρια 18 ετών.
Η δρ. Μαρία Άμπεργκ, συντάκτρια της μελέτης από το Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία, εξηγεί ότι ο ΔΜΣ είναι σημαντικός παράγοντας που παίζει ρόλο σε όλη τη διάρκεια της ζωής και τονίζει ότι είναι σημαντικό να τον παρακολουθούμε ιδιαίτερα κατά την εφηβεία και να προλαμβάνουμε την παχυσαρκία με υγιεινή διατροφή και σωματική άσκηση.
«Τόσο το σχολείο όσο και οι γονείς διαδραματίζουν καίριο ρόλο στο να ενθαρρύνουν τους εφήβους να υιοθετούν υγιεινές διατροφικές συνήθειες και να περνούν λιγότερο από τον ελεύθερο χρόνο τους μπροστά στην οθόνη», δηλώνει η ίδια.
Η έρευνα Στην έρευνα έλαβαν μέρος 1.668.921 άντρες οι οποίοι είχαν γεννηθεί μεταξύ 1950 και 1987 και υποβλήθηκαν σε εκτενείς σωματικές και ψυχολογικές εξετάσεις (ΙQ, ΔΜΣ, αρτηριακή πίεση κ.ά.). Αυτοί έγιναν αντικείμενο παρακολούθησης από τους ερευνητές από την περίοδο 1969 – 2016 για τα επόμενα περίπου 46 χρόνια.
Διαπιστώθηκαν 22.412 καρδιακές προσβολές σε συμμετέχοντες με μέσο όσο ηλικίας τα 50 έτη. Ο αυξημένος ΔΜΣ στα 18 έτη συνδέθηκε με υψηλότερη πιθανότητα καρδιακής προσβολής πριν από τα 65 έτη, ακόμα και όταν οι μελετητές έλαβαν υπόψη τους τη χρονιά στην οποία έγιναν οι μετρήσεις, τις σύνοδες ιατρικές καταστάσεις, την εκπαίδευση των γονέων, τη μυϊκή δύναμη, το IQ, τη σωματική άσκηση.
Παρότι ο ΔΜΣ 20 kg/m2 θεωρείται φυσιολογικός, οι έφηβοι με αυτό το επίπεδο είχαν και αυτοί αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων. Τον μεγαλύτερο κίνδυνο διέτρεχαν αυτοί που ήταν πραγματικά παχύσαρκοι (ΔΜΣ πάνω από 35 kg/m2) οι οποίοι είχαν περίπου 3,5 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα καρδιακής προσβολής, συγκριτικά με εκείνους που είχαν ΔΜΣ 18,5-20 kg/m2. Παράλληλα σε σχέση με αυτή την κατηγορία εκείνοι που είχαν ΔΜΣ από 27,5 έως 29,9 και από 30 έως 34,9 διέτρεχαν 2,64 και 3,05 φορές αντίστοιχα υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής προσβολής.
Η Άμπεργκ υποθέτει ότι ο διαταραγμένος μεταβολισμός λιπιδίων, η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες (σ.τ.σ: διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ της παραγωγής δραστικών μορφών οξυγόνου και της ικανότητας ενός βιολογικού συστήματος να αδρανοποιεί τα τοξικά αυτά μόρια και να επισκευάζει τις βλάβες που προκαλούν) ενδέχεται να είναι οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης σε ΔΜΣ άνω του 20. Η ίδια μάλιστα προτείνει ότι ίσως τα επίπεδα ΔΜΣ που θεωρούνται φυσιολογικά να πρέπει να αλλάξουν για τη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα.
«Δεδομένου ότι τα ποσοστά παχυσαρκίας αυξάνονται αναμένουμε να αυξηθούν και τα επεισόδια καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών τα επόμενα χρόνια. Οι γονείς, το σχολείο και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να δράσουν άμεσα για την αντιμετώπιση αυτής της επιδημίας παχυσαρκίας στα παιδιά και στους νέους ανθρώπους», τονίζει η Άμπεργκ.
Aλλαγές σε συγκεκριμένες διατάξεις της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2366 «για τις υπηρεσίες πληρωμών» (PSD 2) έρχονται από τις 14 Σεπτεμβρίου, στις συναλλαγές με POS, μέσω χρεωστικών, πιστωτικών και προπληρωμένων καρτών.
Ποιες περιπτώσεις συναλλαγών αφορούν οι αλλαγές
Ανέπαφες πληρωμές με κάρτα σε τερματικά αποδοχής συναλλαγών των εμπόρων (POS). Θα απαιτείται από τον κάτοχο της κάρτας η χρήση του κωδικού (ΡΙΝ) για την ολοκλήρωση και των ανέπαφων συναλλαγών του, όταν αυτές υπερβαίνουν ένα συγκεκριμένο ποσό ή αριθμό.
Μεμονωμένες πληρωμές σε περιβάλλον «ηλεκτρονικού εμπορίου»(e-commerce). Θα πρέπει να εξασφαλίζεται η ισχυρή ταυτοποίηση του κατόχου κάρτας, για τις ανάγκες της κάθε συναλλαγής του. Προς το σκοπό αυτό ο αποδέκτης των συναλλαγών με κάρτα (π.χ. τράπεζα, ίδρυμα ηλεκτρονικού χρήματος, κ.λπ) θα πρέπει να συνεργαστεί έγκαιρα με τις επιχειρήσεις-πελάτες του για την χωρίς καθυστέρηση προσαρμογή των συστημάτων του στο νέο περιβάλλον ισχυρής ταυτοποίησης.
Πάγιες εντολές (περιοδικές πληρωμές κατόπιν εξουσιοδότησης του πελάτη σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες εμπόρων). Θα πρέπει και στην περίπτωση αυτή η επιχείρηση που αποδέχεται στην πλατφόρμα της περιοδικές πληρωμές με κάρτα πληρωμών, να εξασφαλίζει την ισχυρή ταυτοποίηση του κατόχου της και της συναλλαγής του.
Οι ελληνικές τράπεζες (που συνιστούν μέλη της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών) έχουν ήδη προβεί στις αναγκαίες ενέργειες προκειμένου να συμμορφωθούν άμεσα με τον νέο Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι επιχειρήσεις – πελάτες των τραπεζών θα λάβουν πληρέστερη ενημέρωση από την τράπεζα με την οποία συνεργάζονται.
Μια ιστορία από μένα, έτσι για τα καλοκαίρια που αφήσαμε πίσω..
Ήταν ένας Αύγουστος, χρόνια πριν. Τότε, είχα πάει να περάσω τις καλοκαιρινές μου διακοπές στο Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς. Γραφικό και πανέμορφο πάντα, όχι τόσο «τουριστικό» και πολύχρωμο ούτε και διευρυμένο σαν όπως σήμερα. Έμενα σε ένα μεγάλο δίπατο παλιό αρχοντικό δίπλα στην θάλασσα, κοντά στην άκρη του λιμανιού. Ένας στενός τσιμεντένιος δρόμος με χώριζε από τα νερά της. ‘Έτυχε να δω αυτή την φωτογραφία εκείνου του σπιτιού και τα θυμήθηκα και σας τα λέω αυτά. Να, δείτε το:
Τότε, μπροστά από το σπίτι δεν υπήρχαν αυτά τα πλοιάρια τα πολυεστερικά που βλέπετε στην εικόνα, ούτε ο τόπος έλαμπε τα βράδυα από τα πολυτελή τα φώτα.. Μια λάμπα μοναχά στην άκρη του δρόμου που έριχνε ανεμικό το φως της ένα μικρό γύρο, πολλές οι σκιές και στην θάλασσα απέναντί του, ίσα κανα δυο βαρκούλες, παλιές, από τις ξύλινες. Πιο δίπλα, γεμάτο, όπως ως τα σήμερα, το λιμανάκι του χωριού από τα πολυτελή τα ιστιοφόρα, μεγάλα και μικρότερα, φερμένα απ’ όλο τον κόσμο, που άραζαν στον όρμο μετά από τα μακρινά τους τα ταξίδια.
Από την σιδερένια την καγκελόπορτα του σπιτιού – εκεί στα πλαϊνά του- ξεκίναγε ένα μονοπάτι που στ’ αριστερά του είχε τον κήπο του – θυμάμαι το δέντρο του το πανύψηλο – και οδηγούσε πίσω στα δεξιά του στην αυλή και ακόμη πιο πίσω, ίσα πάνω σε ύψωμα, στην παλιά την στέρνα που μαζεύει το νερό της βροχής για τις ανάγκες του νοικοκυριού και των ανθρώπων του… Στερεμένος ο τόπος από γλυκό νερό.
Τα πρωινά με το που ξύπναγα κι αγνάντευα από το μπαλκόνι την θάλασσα και τον ορίζοντα, κατέβαινα τρέχοντας σ’ αυτήν για την πρώτη βουτιά..Μετά έπινα τον καφέ μου στον κήπο ή πήγαινα στον παλιό τον καφενέ στην πάνω μεριά του μικρού του λιμανιού να τον πιω, αντίκρυ στις εικόνες των διάσημων που είχαν περάσει από κει και σκέπαζαν τους τοίχους του.. Χάζευα συχνά, θυμάμαι, μια του Πήτερ ο Τουλ που μου άρεσε περισσότερο από τους άλλους. Κι ύστερα, γύρναγα στο σπίτι, φορούσα το μαγιώ, ζωνόμουν την ζώνη με το μαχαίρι το ναυτικό και το δίχτυ στην άλλη μεριά, φόραγα τα βατραχοπέδιλα, έβαζα και την μάσκα και χανόμουν με τις ώρες στην θάλασσα να εξερευνήσω τα βράχια της, τους υφάλους και τον βυθό της, να χαζέψω τους αστερίες της και τ’ άλλα της τα ωραία τα πλάσματα, να χαϊδέψω τους κήπους της, να μαζέψω απ’ αυτήν τους αχινούς κι ο, τι άλλο έβρισκα και μ’ άρεσε.. Είναι ο τρόπος μου αυτός που χαίρομαι την θάλασσα, αυτός που εννοώ όταν λέω ¨πάω για μπάνιο». Ακόμη και σήμερα, αναλογικά.
Εκείνο το καλοκαίρι, λοιπόν, το είχα αλωνίσει εκείνο το λιμανάκι και πιο πέρα στην βραχώδη μύτη της άλλης άκρης, τον απάνεμο κολπίσκο, τον άδειο από τα πλοία. Κρυστάλλινα τα νερά παντού ακόμη και κει που αράζαν’ τα πλοία, πεντακάθαρος ο βυθός της θάλασσας κι όλος από τριζάτη άμμο. Πέρα στον κολπίσκο, που είχε πολύν από τον πλούτο που μ’ άρεσε, είχα ανακαλύψει και μια σπηλιά στον πυθμένα της θάλασσας που σαν έμπαινα σε αυτήν και κολυμπούσα ίσα στο μήκος της, έφτανα μετά από κάμποσο στην ανηφορική έξοδό της κι από κει στα ψηλά του βράχου στην στεριά, στην άλλη άκρη του τόπου από όπου έμενα. Πολλές ήταν οι φορές που από κει γύρναγα πεζή στο σπίτι, αφού πρώτα χαιρόμουν ένα λουκούλλειο γεύμα στο εστιατόριο της αεικίνητης κυρά Τασίας, στο κέντρο του μικρού λιμανιού. Κι ύστερα, η μεταμεσημεριάτικη σιέστα, το καφεδάκι τ΄απογεύματα με την παρέα ή με το βιβλίο μου, άντε και μια βόλτα πάνω στα καλντερίμια του χωριού, και τα βράδυα όλοι μαζί, οι της παρέας και με άλλους ξένους και του τόπου, για ποτό και χορό στον κήπο.
Μια τέτοια βραδυά ήταν που στο τελείωμα μιας ακόμη γιομάτης ωραίας μέρας τα έπινα, με μια μεγάλη συντροφιά κάτω στον κήπο. Η νύχτα είχε προχωρήσει, η κουβέντα είχε ανάψει, οι ιστορίες έδιναν και έπαιρναν κι εγώ είχα πιεί περισσότερο από αρκετά…. Δεν ξέρω πως το είπα τότε και ούτε πως τους έπεισα πόσο ωραία θα ήταν να πηγαίναμε νυχτερινή τσάρκα με ένα πλοίο και να κολυμπήσουμε νυχτιάτικα στην θάλασσα. Ας όψονται οι βότκες.. Βέβαια, δεν περίμενα ούτε εγώ, ούτε πιστεύω, οι περισσότεροι από μας οτι θα μπορούσε και να γίνει, μιας κι ούτε πλοίο είχα, και ούτε ήξερα νάχε κανείς στην παρέα. Που όμως, δεν τους ήξερα και καλά ολουνούς κι άλλους, καθόλου. Σαν με ρωτήσαν’ όμως, κανα δυό τους, αν και γινόταν να συμβεί, αν στ’ αλήθεια, θα έμπαινα να κολυμπήσω νύχτα στα νερά, εγώ η κυρά, απάντησα ναι. ‘Όταν λοιπόν αργότερα, μου είπαν οτι είναι η ώρα να φύγουμε για το κολύμπι που έλεγα και οτι το πλοίο ήταν έξω και μας περίμενε, αιφνιδιάστηκα. Τα είχα ήδη αποξεχασμένα, όσα λέγαμε πριν.. Κουβέντες του αέρα πάνω στην μέθη..Αλλά, τις είχα πει. Κι όλοι τους, με περιμέναν’.
Ζαλισμένη από την απρόσμενη εξέλιξη, πήγα και φόρεσα το μαγιό- δεν με έπαιρνε να κάνω κι αλλιώς- και έτσι ανεβήκαμε σε ένα μεγάλο καΐκι που μας περίμενε έξω από τον κήπο και βγήκαμε στη θάλασσα.. Δεν ήξερα τι κι αν θα έκανα. Είπα, στον εαυτόν μου οτι θα το αποφάσιζα τελευταία στιγμή. Και, τους είπα, σαν με ρώτησαν, να πάμε πέρα, στον μικρό τον κολπίσκο με την σπηλιά. Έτσι και έγινε.
Εκεί που άραξε το πλοίο στα βαθειά, παντού βασίλευε η νύχτα κι η στεριά στο πουθενά. Σκοτάδι ολόγυρα, τ’ αστέρια μακρινά πάνω στον ουρανό και το φεγγάρι άφαντο.. Κι η θάλασσα ν΄απλώνεται μαύρη κι ακίνητη. . Απόλυτη η κάλμα. Πολλοί από την παρέα κάνανε πίσω. Θα μέναν’ στο πλοίο. Η αφεντιά μου, τ’ αποφάσισα να πέσω. Τα νερά τα ήξερα από τα πριν και τον βυθό της, επίσης. Άλλως τε, εγώ ήμουνα εκείνη που το είχε ξεκινήσει όλο αυτό. Κοίταξα την μαυρίλα της πάνω ψηλά από το σκαρί και βούτηξα μέσα της..
Το νερό ήταν υπέροχα δροσερό μα, σαν ανέβηκα στην επιφάνεια, την ένοιωσα την θάλασσα βαρειά πως ήταν. Μια περίεργη, παράξενη αίσθηση. Τόσο βαρειά και πυκνόρρευστη σαν να κολυμπούσα σε λάδι.. Μα, την ήξερα νάναι τόσο ανάλαφρη… Τι, στο καλό, αναρωτήθηκα.. Άπλωσα τα χέρια μου, να την νοιώσω να περνάει μες από τα δάχτυλά μου. Και, τότε το είδα.. Αστέρια ξεπήδαγαν’ μες από την κίνησή μου. Ανάμεσα από τα δάχτυλά μου έρεαν αστέρια! Αν ήταν δυνατόν!! Στάθηκα ορθή μέσα της και άρχισα να στριφογυρίζω σαν να χόρευα ένα βαλς, ας πούμε. Ω! Κάθε κίνησή μου διαγραφόταν γύρω της από τα αστέρια της θάλασσας.. Αχνάρια μου αστροφωτισμένα! Μαγεύτηκα!
Κι άρχισα να φωνάζω στους άντρες που κολύμπαγαν πιο κει. .. Κοιτάτε, έχει αστέρια!. Σπέρνω την θάλασσα μ΄ αστέρια!
Και, τους άκουσα να μου απαντούν: Α! ..Πλαγκτόν είναι, πλαγκτόν είναι, δεν είναι τίποτα!
Πλαγκτόν!! Είχα διαβάσει γιαυτό στα βιβλία, μα δεν ήξερα, δεν είχα δει ποτέ μου πόσο πανέμορφα γίνονται τα νερά της θάλασσας σαν ανακινείται! Έφερα τον νου μου στην σπηλιά..Πω πω!! Αν κολύμπαγα κείνη την ώρα μέσα της, θα της πήγαινα τον ουρανό!
Κι ήταν ανάγκη τούτοι να μου το εξηγήσουν επιστημονικά.. Νομίσαν’ ίσως πως φοβόμουν ενώ εγώ ήμουν θαμπωμένη από την ομορφιά!! Αχ! Γιατί δεν μ’ άφηναν λίγο ακόμη να ζήσω στην μαγεία ενός θαύματος; Απογοητεύτηκα .. Άντρες, σου λέει μετά..
Ούτε που ήθελα να ανέβω στο πλοίο. Τόσο υπέροχα ήταν στην θάλασσα! Τώρα, το πως ανέβηκα, αυτό είναι μια πονεμένη ιστορία.. Που με κάνει να γελάω μέχρι τα σήμερα! Ήταν που το καράβι ήταν ψηλό και δεν έφτανα να πιαστώ από τους επάνω, ήταν και που δεν είχα μάθει να ανεβαίνω με σκοινιά, ήταν κι εκείνη η ρημάδα η πρόκα που εξείχε στο ξύλινο το πλευρό του πλοίου..Αυτήν έλαχε και βρήκα στην ανεβασιά μου και με έξυσε για τα καλά καθώς άλλοι με έσπρωχναν και άλλοι με τράβαγαν να ανεβώ.! Ιλαροτραγωδία!!Η κόκκινη χαρακιά της πάνω μου, πάντως, με στόλιζε για καιρό μετά.. Μικρό, όμως, το κακό! Κι η όλη εμπειρία, μοναδική!!
Και, για κάθε περίπτωση, το μάθημά μου, μετά από κείνη την νύχτα, το πήρα!
Σας αφήνω, με ένα τραγούδι αγαπημένο, σε στίχους του ποιητή μας, του Νίκου του Καββαδία, τιμής ένεκεν μιας και μεγάλωσε στο Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς, αποδοσμένο από την μοναδική φωνή της Μαρίζας Κωχ και σε μουσική σύνθεση της ίδιας.
Και μακάρι για όλους μας ναρθούν κι άλλα καλοκαίρια στην ζήση μας και να τα περνάμε όμορφα, έτσι όπως τα ποθούμε και μ’ άλλα όμορφα κι ανέλπιστα!
Η Ελλάδα των 60 ημερών διακυβέρνησης Μητσοτάκη αναδύεται από τη στάχτη
Η βελτιωμένη διεθνώς εικόνα της Ελλάδας ως χώρος επενδύσεων τους λίγους μήνες διακυβέρνησης Μητσοτάκη είναι εμφανής κατά τη γερμανική εφημερίδα.
«Η Ελλάδα αναδύεται όπως ο φοίνικας από τη στάχτη» σύμφωνα με τη Welt. Η βελτιωμένη διεθνώς εικόνα της Ελλάδας ως χώρος επενδύσεων τους λίγους μήνες διακυβέρνησης Μητσοτάκη είναι εμφανής κατά τη γερμανική εφημερίδα, η οποία παίρνει ως αφορμή για το άρθρο της την πρόσφατη επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στο Βερολίνο.
«Επί χρόνια μία τέτοια επίσκεψη θα ήταν πρώτο θέμα, όμως αυτήν τη φορά δεν άξιζε ούτε ένα πρωτοσέλιδο.
Η χειρότερη περίοδος της κρίσης χρέους έχει περάσει και η ανησυχία για την τύχη της Αθήνας έχει καταλαγιάσει. Και όχι μόνο αυτό, η Ελλάδα έχει στο μεταξύ γίνει η κρυφή αδυναμία των επενδυτών» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο αρθρογράφος σημειώνει ως κρίσιμη αφετηρία ανάκτησης της εμπιστοσύνης την κατάργηση των capital controls, από την 1η Σεπτεμβρίου, που επιβλήθηκαν όταν στο απόγειο της κρίσης πανικοβλημένοι Έλληνες έβγαζαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό για να τα σώσουν από τη χρεοκοπία των ελληνικών τραπεζών.
«Από τότε οι επενδυτές σκέπτονταν τρεις φορές στο κεφάλι τους εάν ήθελαν να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα… τώρα όμως αυτό είναι παρελθόν». Αλλά πώς έγινε εφικτό; «Με την αυξανόμενη εμπιστοσύνη στη σταθερότητα του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, όπως φάνηκε από τις αποδόσεις του πενταετούς ομολόγου».
Η Welt τονίζει, επίσης, και το απόθεμα εμπιστοσύνης των αγορών στο μεγάλο ενδεχόμενο να γίνει πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά και τα γρήγορα αντανακλαστικά του, όταν έγινε, για μεταρρυθμίσεις με την ψήφιση σειράς νομοθετημάτων, όπως οι 120 δόσεις και η μείωση του ΕΝΦΙΑ.
«Ο Μητσοτάκης θέλει να επιτύχει μεγαλύτερο ποσοστό ανάπτυξης από τις ιδιωτικοποιήσεις, ένας τομέας που η προηγούμενη κυβέρνηση άφησε ανεκμετάλλευτο»,επισημαίνεται.
Στο άρθρο γίνεται αναφορά στην επένδυση στο Ελληνικό και φιλοξενούνται δηλώσεις του Νίκολας Ροτ, του ελβετικού τραπεζικού ομίλου REYL, ότι «ο συνολικός όγκος επενδύσεων υπολογίζεται να φτάσει τα 8 δισ. ευρώ.
Η επένδυση σε αυτόν τον πρώτης τάξης χώρο θα δημιουργήσει σημαντικό αριθμό θέσεων εργασίας και θα αποτελέσει νέα βιτρίνα της Ελλάδας, τόσο για τον τουρισμό όσο και για την οικονομία».
Θετικά είναι τα σχόλια του Νίκολας Ροτ και για την επένδυση στο λιμάνι του Πειραιά. «Η Ελλάδα δεν ξεπέρασε μεν τον κίνδυνο, αλλά η κυβέρνηση φαίνεται ότι διαθέτει ένα συνεκτικό σχέδιο και δείχνει αποφασισμένη να το επιβάλει», δηλώνει στη γερμανική εφημερίδα. Πόσο μακρόπνοα αποτελεσματικότητα θα έχουν αυτά;
Η Welt παραπέμπει στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης που διατηρούν «προσεκτική» στάση.
Και αναφέρει ειδικά τη Moody's, η οποία θεωρεί ότι ναι μεν η Ελλάδα έχει κάνει πολλές μεταρρυθμίσεις, «αλλά θα χρειαστεί ακόμη πολύς χρόνος για την αναδιοργάνωση της διοίκησης ή του τρόπου πληρωμής των λογαριασμών».
Σύμφωνα με τον Γιάκομπ Σουβάλσκι, αναλυτή του οίκου αξιολόγησης Scope, που μιλά στη Welt, η οικονομία πάσχει ακόμη από περιορισμούς που οφείλονται στην κρίση, ενώ βελτιώσεις γίνονται με αργό ρυθμό. Ως περιορισμούς σημειώνει τα κόκκινα δάνεια.
Ο κ. Σουβάλσκι θεωρεί ότι θα πρέπει να δοθεί άμεση λύση για την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης. Στο άρθρο, ο γερμανός δημοσιογράφος μιλάει και για άλλα «βαρίδια», όπως η μικρή ανταγωνιστικότητα σε τμήματα της οικονομίας, η υψηλή ανεργία και η έξοδος εξειδικευμένων εργαζομένων από τη χώρα.
Το συμπέρασμα; «Ο φοίνικας φαίνεται ότι αναδύθηκε μερικώς από τις στάχτες, αλλά θα διαρκέσει ακόμη μέχρις ότου αναδυθεί οριστικά», καταλήγει η εφημερίδα.
Αυτοί που δεν ασκούνται και υιοθετούν επί 20 χρόνια έναν καθιστικό τρόπο ζωής διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Η συγκεκριμένη μελέτη, που παρουσιάστηκε το Σάββατο στο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας και στο Διεθνές Συνέδριο Καρδιολογίας, είναι η πρώτη που παρατήρησε τις τη σταθερότητα ή τις εναλλαγές στις συνήθειες σε σχέση με τη σωματική άσκηση σε ένα διάστημα 22 ετών.
Άσκηση και υγεία
Η δρ Τριν Μόχολντ, από το νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας στο Τρόντχαιμ υπογραμμίζει ότι τα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν τα οφέλη της σωματικής άσκησης για την πρόληψη πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία ή από καρδιαγγειακές νόσους. «Είναι σημαντικό να αρχίσει κανείς να ασκείται ακόμα και αν προηγουμένως δεν γυμναζόταν», προσθέτει.
Η έρευνα στην οποία έλαβαν μέρος 23.146 κάτοικοι της Νορβηγίας άνω των 20 ετών, κατέγραφε τη δραστηριότητά τους όσον αφορά το επίπεδο της σωματικής τους άσκησης κατά τις χρονικές περιόδους 1984-1986, 1995-1997 και 2006-2008. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες ανάλογα με το επίπεδο σωματικής άσκησης που ακολουθούσαν: η πρώτη ομάδα αφορούσε τους μη δραστήριους, δηλαδή όσους δεν ασκούνταν καθόλου, η δεύτερη ομάδα αφορούσε τους μέτρια δραστήριους (λιγότερες από δύο ώρες σωματικής άσκησης την εβδομάδα), ενώ στην τρίτη ομάδα μετείχαν οι πολύ δραστήριοι (πάνω από 2 ώρες άσκησης σε εβδομαδιαία βάση).
Άσκηση και καρδιαγγειακή νόσος
Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα για τους θανάτους έως το 2013 από τη βάση δεδομένων «Norwegian Cause of Death Registry». Διαπιστώθηκε ότι εκείνοι που δεν ασκούνταν σε όλο το διάστημα των 20 ετών είχαν διπλάσιο κίνδυνο πρόωρου θανάτου οποιασδήποτε αιτιολογίας και ήταν 2,7 φορές πιθανότερο να πεθάνουν από καρδιαγγειακές νόσους ή και άνοια, ενώ εκείνοι που σε όλη τη διάρκεια της μελέτης ήταν μετρίως δραστήριοι διέτρεχαν 60% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου οποιασδήποτε αιτιολογίας και 90% αυξημένη πιθανότητα θανάτου από καρδιαγγειακές νόσους σε σχέση με εκείνους που ασκούνταν τακτικά.
Θετικά αποτελέσματα διαπιστώθηκαν για αυτούς που ενώ δεν ασκούνταν στην αρχή της μελέτης στη συνέχεια υιοθέτησαν κάποια μορφή δραστηριότητας, ενώ αυτοί που ασκούνταν στην αρχή αλλά διέκοψαν τη σωματική δραστηριότητα εμφάνιζαν τα ίδια επίπεδα κινδύνου με τους μη δραστήριους.
150 λεπτά μέτριας άσκησης, αρκούν
Η Μόχολντ τονίζει ότι υπάρχουν ξεκάθαρες προτάσεις σωματικής δραστηριότητας για τη βελτίωση της υγείας: 150 λεπτά μέτριας άσκησης ή 75 λεπτά έντονης αερόβιας άσκησης εβδομαδιαίως. Η ίδια εξηγεί ότι η διατήρηση της καλής φυσικής κατάστασης είναι πολύ σημαντική και ότι η άσκηση, ακόμα και σε επίπεδο μικρότερο του συνιστώμενου, μπορεί να έχει θετικές επιδράσεις για την υγεία. «Βάλτε την κίνηση στη ζωή σας και κάντε δραστηριότητες που σας αρέσουν. Πηγαίνετε στα μαγαζιά με τα πόδια αντί να οδηγείτε, κατεβείτε μια στάση νωρίτερα στο μετρό και προτιμήστε τις σκάλες από τον ανελκυστήρα», προτείνει η ερευνήτρια. Και συνεχίζει: «Όσο πιο νωρίς βάλετε την άσκηση στη ζωή σας τόσο το καλύτερο. Πέρα από την πρόληψη πρόωρου θανάτου τα οφέλη της φυσικής άσκησης επεκτείνονται και στην καλύτερη λειτουργία των οργάνων και τη γνωστική δραστηριότητα. Η σωματική άσκηση μας χαρίζει πολλά χρόνια καλύτερης ζωής».
Θύμα ληστείας έπεσε την περασμένη Παρασκευή νεοεκλεγέντας βουλευτής της Α’ Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα με πληροφορίες του thestival.gr, δύο άτομα πλησίασαν τον βουλευτή στην πλατεία Συντάγματος τη στιγμή που αναζητούσε ταξί. Ο ένας εκ των δύο τον ψέκασε με σπρέι στην πλάτη και ο δεύτερος προσπαθούσε να τον πείσει ότι το σακάκι του λερώθηκε καθώς τον κουτσούλισε πουλί. Όταν εκείνος προσπάθησε να βγάλει το σακάκι για να διαπιστώσει αν όντως έχει λερωθεί, οι δράστες του άρπαξαν την τσάντα και τράπηκαν σε φυγή.
Μέσα στην τσάντα υπήρχαν προσωπικά έγγραφα και χρήματα του βουλευτή. Ο βουλευτής κατέθεσε μήνυση κατά αγνώστων, ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχουν εντοπιστεί οι δράστες.
Πρόκειται για τον βουλευτής της Ελληνικής Λύσης, Απόστολο Αβδελά
Η τελευταία φορά που ένας φυσικός κατακλυσμός εξαφάνισε είδη συνέβη πριν 66 εκατομμύρια χρόνια όταν αστεροειδής εκτιμάται ότι έβαλε τέλος στην εποχή των δεινοσαύρων. Δεν ήταν η πρώτη καταστροφή τέτοιας έκτασης αλλά η Πέμπτη. Αυστραλός επιστήμονας προβλέπει ότι νέο κύμα θανάτου είναι πιθανό.
Στην συνέντευξή του για το Amazon Prime σχετικά με το επόμενο συμβάν εξαφάνισης, ο δρ. Ρολφ Σμίντ από το Μουσείο Παλαιοντολογίας Ασπόνδυλων της Μελβούρνης, εκτίμησε ότι η κλιματική αλλαγή μπορεί να συμβάλει στις περιβαλλοντικές αλλαγές και κατά συνέπεια την εξαφάνιση κάποιων ειδών.
Έδωσε έμφαση στη σχέση μεταξύ των επιπέδων διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και του κλίματος, σημειώνοντας ότι αυτός δεν ήταν πάντα ο καταλυτικός παράγοντας. Εξήγησε ότι η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα ίσως είχε προκαλέσει και στο παρελθόν θέρμανση ενώ η πτώση μπορεί να είχε πυροδοτήσει μία εποχή παγετώνων.
Ο Σμιντ ανέφερε ότι σε κάποιες περιπτώσεις όπως κατά τη διάρκεια της Ορδοβίκιας εξαφάνισης, ο σχηματισμός μεγάλων βουνών την ώρα που άλλα διαβρώθηκαν, έλκυσε αποτελεσματικά διοξείδιο άνθρακα από την ατμόσφαιρα προκαλώντας πτώση των ορίων. Αυτό πιθανότητα συνέβη προκαλώντας μία εποχή παγετώνων
Ο επιστήμονες αναφέρθηκε και σε άλλες περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων αλλαγών στην τροχιά της Γης, αλλαγή στα επίπεδα ηλιακής ακτινοβολίας, που θέρμαναν τον πλανήτη μας και ξεκίνησε ανατροφοδότηση διοξειδίου του άνθρακα με αποτέλεσμα περαιτέρω θέρμανση. Όταν αυτές οι διακυμάνσεις είναι πολύ γρήγορες, μπορούν να αποβούν μοιραίες κάποια είδη.
«Η γρήγορη κλιματική αλλαγή συχνά δεν επιτρέπει στα είδη να προσαρμοστούν έγκαιρα. Αν οι περιβαλλοντικές αλλαγές γίνουν πολύ απότομα για συγκεκριμένα είδη, αυτά θα εξαφανιστούν» ανέφερε σύμφωνα με την Daily Express.
Περιγράφοντας την ζοφερή προοπτική για τη Γη, ο επιστήμονας εξήγησε ότι υπάρχουν «σαφείς δείκτες μαζικής εξαφάνισης» αν τα πράγματα κινηθούν ταχύτερα από τον αποκαλούμενο «ρυθμό εξαφάνισης». Και ο ρυθμός των αλλαγών με την αποψίλωση των δασών, την εξάπλωση του αστικού ιστού, τον κατακερματισμό των οικοτόπων, που σταματούν την προσαρμογή των ειδών, τον οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είναι «ανησυχητικό να βλέπεις που οδηγούμαστε, γνωρίζοντας τι συνέβη στο παρελθόν».
«Υπάρχει η σκέψη ότι για την ώρα η αλλαγή ξεπερνά τον ρυθμό στον οποίο τα είδη μπορούν να προσαρμοστούν. Δεν είναι σαν τις άλλες μαζικές εξαφανίσεις, είναι περισσότερο σαν μία τέλεια καταιγίδα συνθηκών, όχι μόνο μία όπως η κλιματική αλλαγή ή ένας αστεροειδής, αλλά μία σειρά από πράγματα που έχουμε» κατέληξε
Σε παρατηρώ… Κοινωνικός, δραστήριος, η ψυχή της παρέας. Φιλεύσπλαχνος, βοηθάς όποιον έχει ανάγκη, μέσα σε όλα. Όλοι σε αποζητούν και διεκδικούν μια θέση δίπλα σου.
Θέλεις να σώσεις τον κόσμο! Ορθώνεις το ανάστημά σου και φωνάζεις με πυγμή!Με τα λόγια σου, με τις πράξεις σου, με όλο σου το είναι! Επιχειρηματολογείς με στόμφο, μήπως και τους αλλάξεις τα μυαλά. Πασχίζεις να ακούσουν τις λέξεις σου, τις ιδέες, την ίδια την ψυχή σου. Παθιάζεσαι με τους ανθρώπους, τη δικαιοσύνη και με την καλοσύνη. Οι περισσότεροι όμως αντιδρούν, δεν ακούνε, βολεύονται και αυτό σου στοιχίζει πολύ. Αρνούνται να δούνε την αλήθεια και αυτό σε λυπεί.
Ένας αιώνιος επαναστάτης με αρχές και ιδανικά. Τις νύχτες, τα ακρογιάλια της ψυχής σου ερημώνουν! Bγάλε τη μάσκα, νύχτωσε. Μπορείς να αναπνεύσεις, να αποκοιμηθείς.Άσε την τρυφερή πληγωμένη μορφή μέσα σου που φοβάται, να μυρίσει, να νιώσει, να αφεθεί.
Καλείσαι να κάνεις τον απολογισμό. Αυτοτιμωρείσαι, πονάει το μυαλό. Ο πόνος στο στήθος, αποκαλύπτει το πραγματικό σου εαυτό. Τη σύγκρουση της ζωής σου, που αρνείσαι να δεις. Ένας αναρχικός ονειροπόλος, με μια ευαίσθητη ψυχή!
Σταμάτα επιτέλους να αυτοθυσιάζεσαι για τους άλλους! Δεν μπορείς να σώσεις κανέναν! Άλλωστε οι περισσότεροι δεν θέλουν να σωθούν! Μείνε ακίνητος και αφουγκράσου τη σιωπή… άκουσε εσένα! Τι θέλεις να σου πεις…
Σώσε τον εαυτό σου και που ξέρεις… ίσως κάποιος ακολουθήσει το παράδειγμά σου…