Πτώσεις στην τρίτη ηλικία: Πως μπορούν να προστατευθούν οι ηλικιωμένοι!!!

Πτώσεις στην τρίτη ηλικία: 

Πως μπορούν να προστατευθούν οι ηλικιωμένοι!!!

Οι πτώσεις είναι ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς για τους ηλικιωμένους, αλλά ευτυχώς υπάρχουν τρόποι προστασίας.

Οι πτώσεις στην τρίτη ηλικία είναι μία από τις συχνότερες αιτίες τραυματισμού και θανάτου των ηλικιωμένων.

Υπολογίζεται ότι σε ετήσια βάση πέφτει το 25% των ανδρών και γυναικών ηλικίας 65 ετών και πάνω. Επιπλέον, κάθε πτώση διπλασιάζει τις πιθανότητες για επόμενη, σύμφωνα με τα αμερικανικά ομοσπονδιακά Κέντρα Ελέγχου & Προλήψεως των Ασθενειών (CDC).

Για να μην παρεξηγηθούμε: σχεδόν όλοι μας έχουμε πέσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας. Και μερικές πτώσεις είναι απλώς αναπόφευκτες. Ωστόσο οι πτώσεις στην τρίτη ηλικία δεν αποτελούν αναπόσπαστη συνέπειά της. Επιπλέον, όταν οφείλονται απλώς στο γήρας, είναι σε μεγάλο βαθμό αποτρέψιμες, εάν λάβει κανείς τα απαιτούμενα μέτρα.

Οι πτώσεις στην τρίτη ηλικία σπανίως είναι απλές και ανώδυνες. Σε μία στις πέντε περιπτώσεις η κατάληξη είναι σοβαρός τραυματισμός. Σε πολλές άλλες, ο ηλικιωμένος άνθρωπος δεν κατορθώνει ποτέ να ξεπεράσει εντελώς το σωματικό και το ψυχικό τραύμα που υφίσταται.

Η πιο συχνή συνέπεια των πτώσεων στην τρίτη ηλικία είναι τα κατάγματα των οστών. Ακόμα, όμως, κι αν δεν συμβούν, η πτώση μπορεί να έχει μόνιμες ψυχοσωματικές συνέπειες.

Συνέπειες και παράγοντες κινδύνου

Πώς μπορεί να συμβεί αυτό; Όπως αναφέρει η εφημερίδα New York Times, συχνή συνέπεια των πτώσεων είναι ο φόβος. Οι ηλικιωμένοι φοβούνται ότι θα ξαναπέσουν και έτσι περιορίζουν τις δραστηριότητές τους. Με τη μείωση της κινητικότητας, όμως, εξασθενεί το σώμα. Υπάρχει επίσης αυξημένος κίνδυνος κατάθλιψης και κοινωνικής απομόνωσης.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες στην τρίτη ηλικία που αυξάνουν τον κίνδυνο των πτώσεων. Σύμφωνα με το αμερικανικό Εθνικό Ίδρυμα Γηράνσεως (NIA), τέτοιοι παράγοντες είναι:

* Ιατρικά και ορθοπεδικά προβλήματα, καθώς και τα φάρμακα που λαμβάνονται για την αντιμετώπισή τους.

Παραδείγματος χάριν, ο διαβήτης, η καρδιοπάθεια και οι παθήσεις του θυρεοειδούς, των νεύρων, των ποδιών ή των αιμοφόρων αγγείων μπορεί να επηρεάσουν την ισορροπία.

Μερικά φάρμακα, εξ άλλου, μπορεί να προκαλούν υπνηλία ή ζάλη. Μάλιστα, όσο περισσότερα φάρμακα παίρνει ένας ηλικιωμένος, τόσο πιθανότερο είναι να έχει μια πτώση.

* Σωματικές αλλαγές που επηρεάζουν αρνητικά την ισορροπία, τον διασκελισμό και τη μυϊκή δύναμη. Αυτό μπορεί να συμβεί, λ.χ., όταν κάποιος σηκώνεται απότομα από την καθιστή θέση και πέσει η πίεσή του (ορθοστατική υπόταση).

* Προβλήματα οράσεως ή ακοής.

* Μείωση των αντανακλαστικών ή της της αντίληψης της θέσης του σώματος στον χώρο.

* Πόνοι που δυσχεραίνουν τις κινήσεις του σώματος.

* Πνευματική σύγχυση, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι ξυπνά ο ηλικιωμένος απότομα από βαθύ ύπνο και δεν ξέρει αρχικά που βρίσκεται.

Η προστασία από τις πτώσεις

Τα καλά νέα είναι πως υπάρχουν πολλά που μπορούν να κάνουν οι ηλικιωμένοι για να προστατευθούν.

Το ΝΙΑ συνιστά τα εξής:

* Να γυμνάζεστε συστηματικά. Καταρτίστε με τη βοήθεια του γιατρού σας ένα πρόγραμμα ασκήσεως κατάλληλο για εσάς. Με τη βοήθειά του μπορείτε να αποκτήσετε και να διατηρήσετε δυνατά πόδια, ισορροπία, αντοχή και καλό συντονισμό των κινήσεων.

Φροντίστε να περπατάτε καθημερινά, επί τουλάχιστον 30 λεπτά. Να ανεβαίνετε επίσης τη σκάλα με τα πόδια, να κολυμπάτε και να κάνετε ασκήσεις με ελεύθερα βάρη (βαράκια) στο σπίτι.

* Να ελέγχετε μία φορά τον χρόνο την όραση και την ακοή σας. Ακόμα και οι μικρές αλλαγές σε αυτές τις αισθήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε πτώσεις στην τρίτη ηλικία. Να φοράτε αναλόγως με τις ανάγκες σας τα διορθωτικά γυαλιά ή/και τα ακουστικά βαρηκοΐας σας.

* Ενημερωθείτε για τις ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που παίρνετε. Αν πιστεύετε ότι κάποιο σας προκαλεί ζάλη ή υπνηλία, ενημερώστε τον γιατρό σας,

* Να κοιμάστε αρκετά. Όταν νιώθετε υπνηλία, είναι πιθανότερο να πέσετε.

* Μην πίνετε πολύ αλκοόλ. Και όταν πίνετε, να είστε πολύ προσεκτικοί όταν περπατάτε. Ακόμα και ένα ποτηράκι κρασί μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία και τα αντανακλαστικά σας.

* Να σηκώνεστε αργά από την καθιστή θέση, για να αποφεύγετε την ορθοστατική υπόταση.

* Αν το βάδισμά σας είναι ασταθές, μη διστάσετε να χρησιμοποιήσετε ένα βοήθημα (π.χ. μπαστούνι). Βεβαιωθείτε μόνο ότι έχει το κατάλληλο μέγεθος για εσάς.

* Προσέξτε που πατάτε όταν έχει νερό στο πάτωμα. Το σφουγγάρισμα, το ντους και το πλύσιμο της βεράντας είναι συχνές αιτίες πτώσεως των ηλικιωμένων.

* Να φοράτε παπούτσια και παντόφλες με ελαστικές, αντιολισθητικές σόλες και πολύ χαμηλό τακούνι.

Τα παπούτσια πρέπει να στηρίζουν καλά όλο το πόδι.

* Να ενημερώνετε τον γιατρό σας για κάθε περιστατικό πτώσης ή παρ’ ολίγον πτώσης.

Ποια φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ζάλη ή υπνηλία

Υπάρχουν πολλά φάρμακα, συνταγογραφούμενα ή μη, που μπορεί να προκαλέσουν ως ανεπιθύμητη ενέργεια ζάλη, ίλιγγο ή υπνηλία.

Κατά την δρα Leslie Kernisan, γηρίατρο στο Σαν Φρανσίσκο, αυτό μπορεί να συμβεί με ορισμένα:

* Ψυχοδραστικά, όπως οι βενζοδιαζεπίνες

* Υπνωτικά φάρμακα

* Αντικαταθλιπτικά

* Αντιυπερτασικά

* Διουρητικά

* Φάρμακα για τη ρύθμιση του σακχάρου, συμπεριλαμβανομένης της μετφορμίνης

* Αντιχολινεργικά

* Παυσίπονα

* Μυοχαλαρωτικά

* Αντισταμινικά\

 Iatropedia

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Σχολεία: Στις 9 θα χτυπά το κουδούνι από το νέο σχολικό έτος

Τι δήλωσε ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου από τη Θεσσαλονίκη  όπου πραγματοποιεί επίσκεψη.

«Η διαδικασία προχωρά έτσι ώστε από το νέο διδακτικό έτος να χτυπά το “κουδούνι” στα σχολεία στις 9 προχωρά. Την ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται να έχει το πόρισμα της αρμόδιας Επιτροπής». 

Ο κ. Γαβρόγλου τόνισε οτι συντάσσεται το σχετικό πόρισμα της επιτροπής που έχει συγκροτήσει για τη διερεύνηση δυνατότητας αναμόρφωσης του σχολικού ωραρίου.

Εκπαιδευτικοί: Αστεία η απόφαση Γαβρόγλου για το κουδούνι στις 9

«Κρύβονται σκοπιμότητες πίσω από την απόφαση Γαβρόγλου για το »κουδούνι στις 9»», υπογράμμισε σήμερα το μέλος του ΔΣ της ΟΛΜΕ, Νίκος Παπαχρήστος μιλώντας στον ΘΕΜΑ 104,6 fm. 

Όπως ο ίδιος επισήμανε, «πρόκειται για άλλη μια απόφαση που έχει πάρει μονομερώς ο υπουργός. Κατέληξε σε ένα πόρισμα που ήθελε ο ίδιος να καταλήξει. Εμείς δεν είμαστε κολλημένοι με την παράδοση, αλλά εκτιμούμε ότι θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα θα λύσει αυτή η απόφαση». 

Εν συνεχεία είπε: «Η αφήγηση του υπουργού ότι οι μαθητές θα κοιμούνται περισσότερο, είναι τουλάχιστον αστεία. Τα παιδιά δεν πάνε για ποτάκια το βράδι, είναι κουρασμένα από τα μαθήματα και τα φροντιστήρια και πιεσμένα από την ύλη. Το μόνο που μπορεί να συμβεί από όλο αυτό, είναι να ενισχυθούν μόνο τα παιδιά από μακρινές περιοχές. Το νόημα ποιο είναι; Είναι προάγγελος καταργήσεων νέων σχολικών μονάδων, που θα ευνοεί τη μεταφορά των παιδιών από μακρινές τοποθεσίες;». 

Ο Νίκος Παπαχρήστος εμφανίστηκε πεπεισμένος ότι «κάποια άλλη σκοπιμότητα βρίσκεται πίσω από όλα αυτά, είναι προφανές», ενώ τέλος, κατήγγειλε πως «με αυτόν τον υπουργό δεν έχει γίνει επί της ουσίας κανένας διάλογος για τίποτα, ούτε καν για το Νέο Λύκειο».

Η επιστημονική Επιτροπή αποτελείται από τους: 

1. Αθανασία – Χρυσούλα Παπαθανασίου του Μενελάου, Κλινική Ψυχολόγο, ως Πρόεδρο, και
2. Ιωάννα Μπίμπου Νάκου του Νικολάου, Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης ΑΠΘ,
3. Μαρία Χιόνη του Παναγή, Εκπαιδευτικό ΠΕ02 – Υπεύθυνη Αγωγής Υγείας Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Α ? Αθήνας,
4. Αγάπιο Τερζίδη του Κωνσταντίνου, Παιδίατρο – Αντιπρόεδρο ΚΕΕΛΠΝΟ,
5. Παύλο Χαραμή του Δημητρίου, Αντιπρόεδρο ΙΕΠ,
6. Μαρία Καφετζιδάκη του Αντωνίου, Εκπαιδευτικό ΠΕ60,
7. Ευγενία Κουράντου του Γεωργίου, Εκπαιδευτικό ΠΕ05, ως μέλη.

ΠΗΓΗ : http://spartorama.gr

ΟΙ ΜΗΤΕΡΕΣ

Για ένα μυστικό και τα κρυμμένα κίνητρα που οδηγούν τις αποφάσεις ενός ατόμου και για τους απροσδόκητους τρόπους με τους οποίους οι επιλογές αυτές διαμορφώνουν τη ζωή τριών νέων ανθρώπων που μεγαλώνουν στο Όσιανσάιντ, μια μικρή πόλη της Βόρειας Καλιφόρνια, γράφει η Μπριτ Μπένετ στο πρώτο της βιβλίο ‘Οι Μητέρες’. Ο τίτλος του βιβλίου αναφέρεται σε μια ομάδα ηλικιωμένων γυναικών που παρακολουθούν τις ζωές των ηρώων μέσα από τη δράση του μυθιστορήματος, κάνοντας τα δικά τους ατελή και συχνά επικριτικά σχόλια.

“Αν αθροίζαμε τα χρόνια που ‘χουμε ζήσει, θα ‘ταν σαν να ‘χαμε γεννηθεί πριν απ’ τη Μεγάλη Ύφεση, πριν απ’ τον Εμφύλιο Πόλεμο, πριν ακόμα κι απ’ την ίδια τη χώρα. Ε, και μέσα σ’ όλους αυτούς τους αιώνες, κάτι μάθαμε κι εμείς για τους άντρες. Ναι, κορίτσι μου, κάτι μάθαμε κι εμείς για τον έρωτα. Σαν κι αυτό το τελευταίο μέλι που ‘χει κολλήσει στον πάτο του βάζου και σου πλημμυρίζει το στόμα με γλύκα, κάνοντάς σε να ξεχάσεις την πείνα σου. Γλείφαμε με τη γλώσσα τα δόντια μας για να κρατήσουμε λίγο ακόμη αυτή τη γεύση. και, σ’ όλη μας τη ζωή, για τίποτα δεν πεινάσαμε περισσότερο.”

Παρόλο που ο τίτλος αναφέρεται σ’ αυτές εν τούτοις το βιβλίο ανήκει στη 17χρονη Νάντια, την κάτοχο του μυστικού. Η μητέρα της Νάντια αυτοκτόνησε, αφήνοντας την μοναχοκόρη της μόνη και απαρηγόρητη. Ο απόμακρος πατέρας της, χαμένος μέσα στο πένθος του, λίγη υποστήριξη μπορούσε να προσφέρει στο παιδί του κι έτσι η Νάντια αναζητά συμπαράσταση στην αγκαλιά του Λουκ, γιού του πάστορα της τοπικής εκκλησίας. Μετά από ένα ατύχημα ο Λουκ αναγκάζεται να εγκαταλείψει τα όνειρα να γίνει αστέρας του αμερικάνικου ποδοσφαίρου και να επιστρέφει στο πατρικό του, ενώ εργάζεται σαν σερβιτόρος σε τοπικό εστιατόριο προσπαθώντας να συνεχίσει τη ζωή του και να τα βγάλει πέρα με τη δική του απογοήτευση.

Η νεανική σχέση του Λουκ και της Νάντια οδηγεί σύντομα σε μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Η Νάντια που έχει ήδη γίνει δεκτή από το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν για σπουδές, αισθάνεται εγκλωβισμένη και αποφασίζει να κάνει έκτρωση. Είναι ο μόνος τρόπος για να ‘δραπετεύσει’ από τη μικρή ασφυκτική πόλη της παιδικής της ηλικίας.  Επιπλέον έχει πλήρη επίγνωση των όσων μπορεί να επιφέρει μια εγκυμοσύνη σ’ αυτή την ηλικία στη ζωή της και οδηγείται σ’ αυτή την απόφαση θέλοντας να αποφύγει μια ζωή παρόμοια με αυτή της μητέρας της.

Η Νάντια μετά την έκτρωση φεύγει για σπουδές και καθώς τα χρόνια περνούν δεν καταφέρνει να εκμυστηρευτεί αυτό το τραυματικό συμβάν σε κανέναν – ούτε καν στην Όμπρεϊ, τη φίλη που έκανε τους τελευταίους μήνες που έμεινε στο Όσιανσάιντ.

Ο τρίτος χαρακτήρας που εμπλέκεται στην ιστορία είναι η Όμπρεϊ η οποία έχει φύγει από το σπίτι της για να γλυτώσει από την κακοποίηση που υφίστατο από τον πατριό της και έχει έρθει πρόσφατα στην πόλη για να βρει καταφύγιο και παρηγοριά προσφέροντας εθελοντική εργασία στην τοπική εκκλησία.

Η Μπένετ έχει δημιουργήσει μια αφήγηση πλούσια σε συναισθήματα θίγοντας έναν αριθμό θεμάτων. Γράφει για το θέμα της έκτρωσης και του δίνει ακριβώς τη βαρύτητα που του αρμόζει, χωρίς όμως να καταφεύγει σε φτηνές ηθικολογίες. Η Νάντια ποτέ δεν δείχνει να μετανιώνει για την απόφασή της. Λυπάται και αναρωτιέται για το πώς θα μπορούσε να έχει εξελιχθεί η ζωή της αν το παιδί της είχε γεννηθεί. Αυτό είναι το ερώτημα που την κατατρώει και δίνει άλλη διάσταση στο γεγονός της έκτρωσης. Αυτό είναι και το μυστικό της που όταν – όπως τα περισσότερα μυστικά στη ζωή – αποκαλύπτεται, έχει συνέπειες στις ζωές όλων των εμπλεκόμενων.

Η απόφαση της Νάντια να διακόψει την εγκυμοσύνη της, η αυτοκτονία της μητέρας της, ο τρόπος που βιώνει το πένθος του ο πατέρας της, ο αγώνας της Όμπρεϊ να ξεπεράσει τα τραύματά της και οι απογοητεύσεις του Λουκ, αποτυπώνονται στο βιβλίο με εντυπωσιακή για την ηλικία της συγγραφέως ψυχολογική ανάλυση των χαρακτήρων της .

Το ζήτημα της μητρότητας, το τι σημαίνει να είναι κάποια μητέρα, να θέλει να είναι ή να επιλέγει να μην γίνει μητέρα είναι επίσης διάχυτο σε όλη την ιστορία. Οι προσεκτικά χτισμένοι χαρακτήρες του βιβλίου παλεύουν με ερωτήματα ταυτότητας  και στην περίπτωση της Νάντια και της Όμπρεϊ, παλεύουν και με το ερώτημα του τι σημαίνει να είναι κάποια μητέρα, ειδικά υπό το πρίσμα των επιλογών των δικών τους μανάδων.

Η Μπένετ στιγματίζει την υποκρισία που διακρίνει τις μικρές κοινότητες όπου η ζωή του κάθε μέλους είναι στενά δεμένη με τους υπόλοιπους και οι πράξεις του μπορούν να δημιουργήσουν ένα ρεύμα που μεταμορφώνεται σε κύμα και ανατρέπει ακόμα και τους πιο καλά εδραιωμένους κοινοτικούς θεσμούς .

‘Όλα τα μεγάλα μυστικά έχουν μια ιδιαίτερη γεύση προτού τα μαρτυρήσεις και, αν είχαμε μπει στον κόπο να το γυρίσουμε λίγο αυτό το μυστικό μέσα στο στόμα μας, μπορεί και να προσέχαμε πως ήταν πικρό, σαν να μην είχε ωριμάσει ακόμη, σαν να το’χαμε βγάλει πρόωρα στο φως, σαν να το ‘χαμε κλέψει και διαδώσει πριν της ώρας του.’

Μοιραία στο βιβλίο γίνεται αναφορά και στο θέμα του ρατσισμού. Η Νάντια παρατηρεί τον ‘υπόγειο’ ρατσισμό της πανεπιστημιούπολης του Μίτσιγκαν : “Στις ομάδες συζήτησης άκουγε τους λευκούς συμφοιτητές της να εξυμνούν την ποικιλομορφία που χαρακτήριζε τη σχολή τους εγκωμιάζοντας το προοδευτικό και ανεκτικό της πνεύμα. Αν προερχόσουν από αγροτικό περιβάλλον, μπορεί στ’ αλήθεια να σου φαίνονταν έτσι τα πράγματα. Η Νάντια όμως ένιωθε εκεί μια ύπουλη μορφή ρατσισμού: μεγαλύτερη αναμονή για να της βρουν τραπέζι στο εστιατόριο, λευκές που της παραχωρούσαν τη γλιστερή πλευρά του πεζοδρομίου, ένας μεθυσμένος νεαρός έξω από κάποιο κλαμπ σάλσα που της φώναξε κάποτε ότι ήταν ομορφούλα για μαύρη. Απο μια άποψη, ο υπόγειος ρατσισμός ήταν χειρότερος, γιατί σ’ έκανε να αναρωτιέσαι αν ήσουν τρελός. Πάντα κατέληγες να σκέφτεσαι : ΄Ηταν στ’ αλήθεια ρατσιστική συμπεριφορά αυτή, ή απλώς το φαντάστηκα;”

Οι Μητέρες είναι ένα βιβλίο γραμμένο με εντυπωσιακή ευχέρεια και μεγάλη ευαισθησία από μια συγγραφέα που σίγουρα έχει πολλά να προσφέρει στο μέλλον στο αναγνωστικό κοινό.

Το βιβλίο ‘οι Μητέρες’ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣσε μετάφραση Άννας Μαραγκάκη.

Εκδόσεις : ΠΟΛΙΣ  

https://passepartoutreading.wordpress.com/

ΕΙΜΑΙ του ΑΝΔΡΕΑ ΛΙΤΟΥ

06/03/2019 BY ΒΙΚΥ ΠΑΠΑΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Ανδρέας Λίτος, Είμαι

Είμαι οι μνήμες του παρελθόντος μου
κι οι αμφίβολες προσδοκίες του μέλλοντός μου.
Νότες και συγχορδίες ιστορικές
κι ονειρευτές μελωδίες στο αύριο.
Σ’ ευθύγραμμα πορεία σκαρφαλώνω
προς τα έσχατα.
Δεν γυροφέρνω, δεν ανακυκλούμαι,
δεν έζησα σ’ άλλη ζήση.
Μια αμοιβάδα με ψευδόποδα πλοκάμια στο χτες
και σ’ ό,τι γεννήσει ο χρόνος ως τη δύση.
Ένα καλάθι ψάθινο γεμάτο προσευχές
που στο ναό φτεροκοπούν
κι η ραθυμία σαν τις μωρές παρθένες.
Η Εικόνα στο βάθος της ουσίας,
στητή, αχνή στέλνει το μελιχρό της Φως.
Είμαι το κορμί που πονάει κι ολόκληρο πλέει
στη θάλασσα των δακρύων της ψυχής μου.
Είμαι ο γεωμέτρης των εκτάσεων
του χρόνου μου του ιδιωτικού, της ιστορίας μου.
Γλιστράω, κολυμπώντας στη νοητή θάλασσα της οικουμένης
με φωταυγή επιδερμίδα
και την ελπίδα λοφίο στο κεφάλι.
Φωτοτετράς, φωτοτετράς, καντίλι ιλαρό της Θεσσαλονίκης!
Στους ηλιόδρομους, σταρένιο το δέρμα του νου και της καρδιάς
αγκομαχώντας για το Ιδανικό,
που πάλι μου ξεφεύγει.
Είμαι αυτός.
Ίσως ένας άλλος;
Ποιος ξέρει;

Από τη συλλογή Φωτός Έρως (1998) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

https://thepoetsiloved.wordpress.com/

Γης Μαδιάμ: Μικρό ιστορικό

Ο Μαδιάμ ήταν ένας από τους γιους που απέκτησε ο Αβραάμ με την Χετούρα. Οι απόγονοι του Μαδιάμ είχαν ονομαστεί Μαδιανίτες.

Η περιοχή που κατείχαν οι Μαδιανίτες ήταν γνωστή ως Μαδιάμ ή γη Μαδιάμ. Κατά γενική παραδοχή οι Μαδιανίτες ζούσαν στο βορειοδυτικό τμήμα της Αραβίας, κοντά στον κόλπο της Άκαμπα.

Οι απόγονοι του Μαδιάμ ήταν κατά κύριο λόγο νομάδες αν και σε αναφορές, κατά την εποχή του Μωυσή, λέγεται ότι ζούσαν και σε πόλεις. Μάλιστα, στην εν λόγω εποχή, είχαν ευημερήσει ιδιαίτερα αφού είχαν δεκάδες χιλιάδες γαϊδούρια, βόδια κτλ. Ο πλούτος τους προερχόταν από το εμπόριο και τις λεηλασίες.

Οι Μαδιανίτες, σε κάποια φάση της ιστορίας τους, ήρθαν σε ρήξη με τους Ισραηλίτες όταν συνεργάστηκαν με τους Μωαβίτες, μισθώνοντας τον προφήτη Βαλαάμ να καταραστεί το Ισραήλ. Όταν η προσπάθεια απέτυχε, ο Βαλαάμ τους πρότεινε να χρησιμοποιήσουν γυναίκες ώστε να παρασύρουν τους άντρες του Ισραήλ σε σεξουαλική ανηθικότητα.

Οι Ισραηλίτες, υπακούοντας σε θεϊκή εντολή, πήραν εκδίκηση από τους Μαδιανίτες λεηλατώντας τις πόλεις τους. Είχαν σκοτώσει όσους βρήκαν εκτός από τις κοπέλες τις οποίες αιχμαλώτισαν.

Χρόνια μετά, οι Μαδιανίτες κατάφεραν να ανακάμψουν από τις λεηλασίες που υπέστησαν και δυνάστευσαν τους Ισραηλίτες για 7 χρόνια. Αφού βασάνισαν αρκετά τους Ισραηλίτες, ο Γεδέων συσπείρωσε τους Ισραηλίτες κατατροπώνοντας εκ νέου τους Μαδιανίτες. Έκτοτε, οι Μαδιανίτες δεν αναφέρονται πουθενά στην ιστορία.

Η νίκη του Ισραήλ επί του Μαδιάμ χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα για να  καταδείξει την κατατρόπωση μιας εχθρικής δύναμης ή εννοεί την λεηλασία ενός χώρου, για παράδειγμα “οι οπαδοί του…  έκανα γης Μαδιάμ το γήπεδο τους μετά την ήττα τους.”

* To κείμενο είναι αφιερωμένο στην Χρίστη Λοϊζίδου Χατζηβαρνάβα που ρώταγε να μάθει για την γη του Μαδιάμ.

https://perithorio.com/wp-content/uploads/2018/10/PERITHORIO-PEOPLE-min.jpg

S-400: Γιατί η Τουρκία επιμένει στην αγορά τους και ποιο το εφιαλτικό σενάριο των ΗΠΑ

S-400: 

Γιατί η Τουρκία επιμένει στην αγορά τους 

και ποιο το εφιαλτικό σενάριο των ΗΠΑ

Η Τουρκία αρνήθηκε την προσφορά των ΗΠΑ να αγοράσουν πυραύλους αεροπορικής άμυνας Patriot. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ελπίζουν ότι, προσφέροντας στην Τουρκία την ταχεία παράδοση των πυραύλων φέτος, η Άγκυρα θα συμφωνούσε να μην προχωρήσει στην αγορά των ρωσικών πυραυλικών συστημάτων αεροπορικής άμυνας S-400.

Αντ ‘αυτού, η Τουρκία παραμένει στη θέση της, ότι θα προχωρήσει με τα S-400, τα οποία θα μπορούσαν να περιπλέξουν και να δημιουργήσουν πρόβλημα στις μελλοντικές πωλήσεις όπλων των ΗΠΑ, ειδικά σε ό,τι αφορά την παράδοση των 100 stealth μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς Lockheed Martin F-35 Lightning II που έχει ζητήσει η Τουρκία.

Σύμφωνα με δύο ανώνυμους Τούρκους αξιωματούχους, η Άγκυρα δεν μπορούσε να αποδεχθεί την προσφορά των ΗΠΑ, καθώς δεν περιελάμβανε ούτε δανειακή σύμβαση ούτε πρόβλεψη για την κοινή χρήση της τεχνολογίας του συστήματος (τεχνογνωσία).

Οι Αμερικανοί αντιτίθενται στη συμφωνία αγοράς των S-400, καθώς το ρωσικό σύστημα δεν είναι συμβατό με τα δυτικά συστήματα του ΝΑΤΟ. Η Ουάσιγκτον φοβάται επίσης ότι εάν ο τουρκικός στρατός επιχειρούσε με τα F-35 και με τα S-400 παράλληλα, θα επέτρεπε στη Ρωσία να συλλέξει ευαίσθητες πληροφορίες σχετικά με τα προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη.

Ο Joseph Trevithick, στρατιωτικός εμπειρογνώμονας, περιέγραψε τις ανησυχίες των ΗΠΑ σχετικά με τη συμφωνία S-400, λέγοντας ότι «η πρώτη κυρίαρχη αντίρρηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ σχετικά με την πώληση είναι ότι το S-400 δεν πληροί τα πρότυπα του ΝΑΤΟ, ότι δεν μπορεί να ενσωματωθεί με άλλα υπάρχοντα οπλικά συστήματα, αισθητήρες ή δίκτυα απρόσκοπτα και ότι οι συμμαχικές δυνάμεις δεν γνωρίζουν τις ικανότητές του και είναι εξαιρετικά αμφίβολο το αν θα ταιριάζει ή όχι με τα υφιστάμενα δόγματα και τα επιχειρησιακά πλάνα και σχεδιασμό της Συμμαχίας”.

Ο Trevithick εξήγησε επίσης πως τα S-400 της Τουρκίας θα μπορούσαν να δώσουν στους Ρώσους «την ευκαιρία να εξετάσουν πόσο καλά το σύστημα λειτουργεί εναντίον του F-35».

«Η ανησυχία εδώ έγκειται στο ότι οι Ρώσοι τεχνικοί και εκπαιδευτές που σχεδόν σίγουρα θα είναι στην Τουρκία βοηθώντας τους Τούρκους στρατιώτες να μάθουν να χρησιμοποιούν τα νέα τους όπλα θα είναι σε θέση να αποκτήσουν πολύτιμες πληροφορίες, όπως για παράδειγμα το κατά πόσο “ορατό” είναι ή φαίνεται το F-35 στα ραντάρ του S-400 », είπε.

«Η Τουρκία έχει μηδενική εμπειρία με το S-400 ή τους προκατόχους του και θα χρειαστεί οπωσδήποτε εξειδικευμένη ρωσική βοήθεια για να κατανοήσει και να λειτουργήσει το σύστημα».

Αυτός ο κίνδυνος θα αυξηθεί εάν η Τουρκία «ακολουθήσει με δημόσια ανακοινωθέντα σχέδια για να διασφαλίσει ότι το S-400 μπορεί να ενσωματωθεί πλήρως με την υπάρχουσα αεροπορική άμυνα και άλλα στρατιωτικά δίκτυα, ενδεχομένως εκείνα που συνδέονται άμεσα με το F-35, οι τεχνικοί και το υπόλοιπο προσωπικό θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε όλα τα είδη δεδομένων στη διαδικασία. »

Η βαθμός διαλειτουργικότητας των S-400 με άλλα τυποποιημένα συστήματα του ΝΑΤΟ είναι προς το παρόν κάτι άγνωστο, ενώ ο Trevithick είναι σίγουρος ότι οι S-400 «δεν θα είναι συμβατοί» με τα δίκτυα και δόγματα του ΝΑΤΟ».

Η Ελλάδα από την άλλη, είναι επίσης μέλος του ΝΑΤΟ και κατέχει το ρωσικό σύστημα S-300PMU-1, που επίσης δεν είναι διαλειτουργικό εντός του πλαισίου ΝΑΤΟ, γεγονός που δίνει αφορμή στην Τουρκία να ισχυρίζεται πως υπάρχει “άλλα μέτρα και άλλα σταθμά” εις βάρος της.

«Αυτό που ξεχνάει ωστόσο η τουρκική κυβέρνηση, στην περίπτωση αυτή, είναι ότι οι Έλληνες κατέληξαν με αυτά τα συστήματα ως μέρος μιας συμφωνίας για την απομάκρυνσή τους από τα χέρια της Κύπρου, αφού η Τουρκία απειλούσε με προληπτικό χτύπημα», ανέφερε ο Trevithick αναφερόμενος στην Κυπριακή κρίση των S-300.

Στη συνέχεια δήλωσε ότι «η Τουρκία έχει διατυπώσει με σαφήνεια την απαίτηση της για ένα σύστημα πυραύλων εδάφους – αέρος μεγάλης εμβέλειας με τουλάχιστον περιορισμένη ικανότητα βαλλιστικής πυραυλικής άμυνας».

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε τον περασμένο Απρίλιο ότι δεν θα υπάρξουν περιορισμοί όσον αφορά την από κοινού παραγωγή S-400 στην Τουρκία ή τη μεταφορά της τεχνογνωσίας και τεχνολογίας του συστήματος στην Άγκυρα. «Είναι ένα καθαρά εμπορικό θέμα που συμφωνείται μεταξύ οικονομικών οντοτήτων», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Η μεταφορά τεχνολογίας αποτελεί βασική συνιστώσα της τουρκικής πολιτικής προμηθειών και έχει ξεκινήσει από τα τέλη της δεκαετίας του 1970», δήλωσε ο Aaron Stein, διευθυντής του προγράμματος Middle East Research στο Ινστιτούτο Εξωτερικής Πολιτικής.

Από τη μεριά του, ο Timur Akhmetov, ερευνητής ρωσοτουρκικών σχέσεων με έδρα την Άγκυρα δήλωσε ότι «οι Ρώσοι αξιωματούχοι ισχυρίζονται ότι η μεταφορά τεχνολογίας και τεχνογνωσίας είναι δυνατή, αλλά επιμένουν ότι δεν θα καλύπτει κρίσιμα μέρη».

Ο ίδιος συνέχισε λέγοντας ότι είναι σημαντικό για την Τουρκία να «πάρει όσο το δυνατόν περισσότερες σύγχρονες τεχνολογίες, καθώς για την αμυντική βιομηχανία της δεν είναι μόνο ζωτικής σημασίας να είναι σε θέση να παράγει αλλά και να εξάγει νέα συστήματα όπλων».

Στη συνέχεια προσέθεσε πως η συμφωνία για τα μαχητικά αεροσκάφη F-35 με την Τουρκία, όπως και τη συμφωνία για τους S-400, «δεν είναι μόνο ένα αμυντικό έργο αλλά και ένα εμπορικό σχέδιο.

Αν ακολουθήσετε τον τρόπο με τον οποίο σχετικοί Ρώσοι αξιωματούχοι σχολιάζουν τις διαβουλεύσεις ΗΠΑ – Τουρκίας, μπορείτε να δείτε ότι με τους S-400 η Ρωσία δεν θέλει να απειλήσει με κανέναν τρόπο την ασφάλεια του ΝΑΤΟ.

Αντιθέτως, πρόκειται κυρίως για μια εμπορική και επιχειρηματική στρατηγική για τον περιορισμό κάποιου χώρου στην παγκόσμια αγορά που παραδοσιακά καταλαμβάνουν οι αμερικανικές εταιρείες».

https://www.pentapostagma.gr/

Γιατί λέμε Κούλουμα – Πού «στήθηκε» για πρώτη φορά γλέντι Καθαράς Δευτέρας

Γιατί λέμε Κούλουμα – 

Πού «στήθηκε» για πρώτη φορά 

γλέντι Καθαράς Δευτέρας

Τα κούλουμα γιορτάζονται με πλήθος εκδηλώσεων, πολλές από τις οποίες διαφέρουν από τόπο σε τόπο. Ωστόσο, παντού το πέταγμα του αετού και η πατροπαράδοτη λαγάνα, συνοδεύονται με κέφι και χαρά.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν διάφορες απόψεις για τα Κούλουμα. Μεταξύ των πρώτων που επικράτησαν ήταν εκείνη που υποστήριζε ότι η λέξη Κούλουμα προέρχονταν από τη λατινική «CULUMUS», κάτι που ωστόσο δεν είναι απολύτως ασφαλές ως συμπέρασμα, αφού τέτοια λέξη δεν απαντάται στα λατινικά. Σύμφωνα, με την προαναφερθείσα εκδοχή τα Κούλουμα, αποτελούν αναγραμματισμό του λατινικού «CUMULUS» που σημαίνει «σωρός, αφθονία», αλλά και «τελείωμα».

Έτσι, λοιπόν, εικάζονταν ότι το cumulus να έγινε «κούμουλα» και στη συνέχεια «κούλουμα», με την έννοια ότι την ημέρα αυτή καταναλώνουμε αφθονία νηστίσιμων τροφών, ενώ παράλληλα σηματοδοτείται το τελείωμα της Αποκριάς.

Υπάρχει, παρόλα αυτά, μια δεύτερη πιθανότερη εκδοχή, σύμφωνα με την οποία η λέξη «κούλουμα», προέκυψε από την λατινική λέξη «COLUMNA», που σημαίνει «κολώνα». Κι αυτό, επειδή το πρώτο γλέντι της Καθαράς Δευτέρας στην Αθήνα έγινε στους Στύλους του Ολυμπίου Διός.

Η γιορτή αυτή είναι πανελλήνια και κατ΄ άλλους έχει αθηναϊκή καταγωγή, ενώ κατ΄ άλλους βυζαντινή. Στην Κωνσταντινούπολη γιορταζόταν έντονα από πλήθος κόσμου που συνέρρεε σε ένα από τους επτά λόφους της πόλης και συγκεκριμένα σ΄ εκείνο του ελληνικότατου οικισμού των «Ταταούλων».

Στην Αθήνα από πολλές δεκαετίες προ του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τα Κούλουμα γιορταζόταν στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου όπου οι Αθηναίοι «τρωγόπιναν» καθισμένοι στους βράχους από το μεσημέρι μέχρι τη δύση του Ήλιου. Οι περισσότεροι χόρευαν από τους ήχους πλανόδιων μουσικών, κατά παρέες, είτε δημοτικούς είτε λαϊκούς χορούς υπό τους ήχους «λατέρνας».

Το σούρουπο όλοι οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας έστηναν λαμπρό χορό κυρίως τσάμικο γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός παρουσία των Βασιλέων και πλήθους κόσμου.

https://www.pentapostagma.gr/

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ της ΕΡΣΗΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το ποίημα της εβδομάδας

Πριν από μερικές εβδομάδες έπεσε στα χέρια μου η ποιητική συλλογή της Έρσης Σωτηροπούλου, Άνρωπος στη θάλασσα, και από τότε επιστρέφω τακτικά θαυμάζοντας ξανά και ξανά την πλούσια αν και λιτή γραφή της. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκηκαι είναι με βεβαιότητα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ποιητικά πονήματα των τελευταίων μηνών. Δια λόγου το αληθές:

Βρίσκοντας το θάρρος
να γράψεις γι’ αυτά.
Προβλέποντας
ότι θα συμβούν.
‘Ενα τερασμένο σώμα που
κανείς δεν το χαιδεύει πια.

Γράψε.
Ζήσε.

Πιο εύκολο να γράψεις παρά να ζήσεις.
Πιο εύκολο να ζήσεις παρά να γράψεις.

https://stylerivegauche.wordpress.com/

12.000 ετών Δαιδαλώδη Τούνελ από Σκωτία ως Τουρκία

12.000 ετών Δαιδαλώδη Τούνελ από Σκωτία ως Τουρκία

Είναι δυνατόν Αρχαίοι πολιτισμοί να διασυνδέονται μεταξύ τους Χιλιάδες χρόνια πριν; Σύμφωνα με Χιλιάδες υπόγειες σήραγγες που εκτείνονται από τη Βόρεια Σκωτία προς τη Μεσόγειο, η απάντηση είναι ένα μεγάλο ΝΑΙ. Ενώ ο λόγος ύπαρξης πίσω από αυτές τις εξελιγμένες σήραγγες παραμένει ένα μυστήριο, πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι αυτό το τεράστιο προϊστορικών ετών δίκτυο χτίστηκε ως προστασία από τα αρπακτικά και άλλους κινδύνους 12.000 χρόνια πριν!

Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι ήταν αυτές οι μυστηριώδεις σήραγγες που χρησιμοποιούνταν ως αυτοκινητόδρομοι σύγχρονοι, επιτρέποντας τη μετάβαση των ανθρώπων και τη σύνδεσή τους με μακρινά μέρη σε όλη την Ευρώπη.
Στο βιβλίο Secrets Of The Underground Door To An Ancient World (γερμανικός τίτλος: Tore zur Unterwelt), ο Γερμανός αρχαιολόγος Δρ Χάινριχ Κους αναφέρει ότι τα στοιχεία του τεράστιο υπόγειο τούνελ έχουν βρεθεί κάτω από εκατοντάδες νεολιθικών οικισμών σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Αυτές οι σήραγγες είναι τεράστιες και συχνά αναφέρονται ως αρχαίοι αυτοκινητόδρομοι, εξ’ου και τη σύνδεσή τους με μακρινά μέρη σε όλη την Ευρώπη.

Σύμφωνα με τον Δρ Kusch, το γεγονός ότι πολλές από αυτές τις σήραγγες εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι σήμερα 12.000 χρόνια μετά, υποδεικνύει ότι πρέπει να έχουν πολύπλοκες δομές και τεράστια μεγέθη.
«Σε όλη την Ευρώπη υπήρχαν χιλιάδες από αυτές», λέει ο δρ Kusch,
«Ανακαλύψαμε στη Γερμανία εκατοντάδες χιλιάδες μέτρα από υπόγειες σήραγγες. Στην Αυστρία Έχουμε εκατοντάδες περισσότερα τουνελ που βρέθηκαν. Αυτές οι υπόγειες σήραγγες μπορούν να βρεθούν παντού σε όλη την Ευρώπη και υπάρχουν αμέτρητες από αυτές που πρέπει να μετρήσουμε.» Είπε ο Γερμανός αρχαιολόγος.
Ενώ μερικές από τις σήραγγες είναι σχετικά μικρών διαστάσεων με πάνω από ένα μέτρο σε πλάτος, υπάρχουν και άλλες σήραγγες που διαπίστωσαν αρχαιολόγοι και σπηλαιολόγοι ότι έχουν ακόμα και μυστήριους υπόγειους θαλάμους και αποθηκευτικούς χώρους.

Το γεγονός είναι ότι αυτές οι σήραγγες μας έχουν δώσει έμφαση στην απίστευτη αρχαία εφευρετικότητα η οποια είναι ενα τίποτα απο τα βιβλία ιστορίας που μας λένε σήμερα, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Σπηλαιολογίας της ΕΕ. Η Αρχαία ανθρωπότητα είχε τη γνώση και τα εργαλεία για τη δημιουργία πολύπλοκων δομών πάνω από δέκα χιλιάδες χρόνια πριν! (σ.σ υποτίθεται πως ο ανθρωπος δεν είχε εργαλεία και δεν είχε καν ανακαλύψει τον τροχό)
Αποδεικτικά στοιχεία είναι π.χ οι Πυραμίδες της Βοσνίας στην Ευρώπη με τις απίστευτες υπόγειες σήραγγες τους, που συνεχιζονται για εκατοντάδες μίλια σε έδαφος που οι σημερινοί γεωπόντικες των ΜΕΤΡΟ αδυνατούν να τρυπίσουν επιτυχώς λόγω των ιδιαίτερα σκληρών πετρωμάτων της περιοχής.
Ο Δρ Kusch και η ερευνητική του ομάδα αναφέρουν ότι «σε όλη την Ευρώπη υπάρχουν χιλιάδες από αυτά τα τούνελ – από τη βόρεια στη Σκωτία μέχρι τη Μεσόγειο.»

Και συνεχίζει ο ίδιος λέγοντας «Είναι διανθισμένα με γωνίες, σε ορισμένα σημεία είναι μεγαλύτερα και υπάρχει καθιστικό, ή θάλαμοι αποθήκευσης και άγνωστων λειτουργιών δωμάτια. Δεν έχουν όλα σύνδεση μεταξύ τους, αλλά μαζί είναι ένα πραγματικά τεράστιο και ασύλληπτο υπόγειο δίκτυο. »
Η Καππαδοκία στην Τουρκία είναι άλλο ένα απίστευτο παράδειγμα. Η υπόγεια πόλη του Derinkuyu είναι μια άλλη απόδειξη που τονίζει τη χαμένη τεχνολογία και μέθοδους κατασκευής των προγόνων μας. Η υπόγεια πόλη του Derinkuyu είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στην υπόγεια κατασκευή μαζί με το τεράστιο δίκτυο σηράγγων. Τα γεωλογικά χαρακτηριστικά της πέτρας από Derinkuyu είναι κάτι που είναι πολύ σημαντικό γιατι εδώ είναι πολύ μαλακά. Έτσι, οι αρχαίοι κατασκευαστές του Derinkuyu έπρεπε να είναι πραγματικά πολύ προσεκτικοί για την κατασκευή αυτών των υπόγειων θαλάμων που παρέχουν τρομακτική δύναμη πυλώνα για να στηρίξουν τους ορόφους πιο πάνω. Εάν αυτό δεν είχε επιτευχθεί, ΟΛΟΚΛΗΡΗ η πόλη θα είχε καταρρεύσει, αλλά μέχρι στιγμής, οι αρχαιολόγοι βρήκαν στοιχεία του δεν έχουν οποιαδήποτε μορφης καθίζηση στο Derinkuyu!

Άλλα αρχαία μνημεία όπως το Gobekli Tepe είναι ακόμα πιο ζωτικής σημασίας αποδείξεις προς αυτή την κατεύθυνση των απίστευτων ικανοτήτων και γνώσεων από ανθρώπους που κατοικούσαν τον πλανήτη μας πάνω από δέκα χιλιάδες χρόνια πριν και για πολλούς ειδικούς, αποτελούν «Ιστορικό Παράδοξο»
Σύμφωνα με τον Δρ Kusch, παρεκκλήσια είναι συχνά χτισμένα στις εισόδους στις υπόγειες σήραγγες επειδή στην Καθολική Εκκλησία φοβόντουσαν την ειδωλολατρική κληρονομιά που οι σήραγγες μπορεί να αντιπροσωπεύουν, και όπως και πολλά άλλα πράγματα, η εκκλησία ήθελε να βεβαιωθεί πως οι σήραγγες κρατήθηκαν ως μυστικές.
Το ακόμα πιο ενδιαφέρον, είναι πως σε ορισμένες από τις σήραγγες ανακάλυψαν γραπτά τα οποία αναφέρονται στα υπόγεια τούνελ που βρέθηκαν, ως πύλες στον κάτω κόσμο.


Πηγή:
pronews.gr

https://ellaniapili.blogspot.com/