ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΡΑΝΧΑΣ

Ενδιαφέροντα γεγονότα για τα piranhas

Το πιράνχα είναι ένα άγριο ψάρι γλυκού νερού.

Τα Πιράνχας ζουν σε λίμνες και ποτάμια στη Νότια Αμερική.

Χρειάζονται ζεστό νερό για να επιβιώσουν και δεν τρώνε όταν η θερμοκρασία του νερού είναι μικρότερη από 12 ° C (54 ° F) βαθμούς Φαρενάιτ.

Ο συνολικός αριθμός των ειδών piranha είναι άγνωστος και αμφισβητούμενος και εξακολουθούν να περιγράφονται νέα είδη. Οι εκτιμήσεις κυμαίνονται σε λιγότερα από 30 έως περισσότερα από 60 .

Ζουν έως και 25 χρόνια στην άγρια ​​φύση και 10-20 χρόνια σε αιχμαλωσία .

Τα Piranhas είναι κανονικά περίπου 15 έως 25 εκατοστά (6 έως 10 ίντσες) μακρύ , μολονότι ορισμένες δείγματα έχουν αναφερθεί ότι είναι έως και 50 εκατοστά (20 ίντσες) σε μήκος .

Το Piranhas έχει χρώμα από κίτρινο έως χάλυβα-γκρι  και μπλε έως μερικώς κόκκινο  ή έως σχεδόν μαύρο.

Το στόμα του πιράνχα είναι επενδεδυμένο με μία μόνο σειρά από  τριγωνικά δόντια σανξυράφι. Έχουν ένα ξεχωριστό  προγναθισμό, που σημαίνει ότι η κάτω σειρά των δοντιών είναι συνεχώς εκτεθειμένη.

Δεν είναι ασυνήθιστο για τα πιράνχας να χάσουν δόντια καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Αλλά, ενώ οι καρχαρίες αντικαθιστούν τα δόντια τους ξεχωριστά, τα piranhas αντικαθιστούν τα δόντια στα τεταρτημόρια πολλές φορές καθ 'όλη τη διάρκεια ζωής τους.

Τα περισσότεροι πιράνχας είναι ντροπαλά και μη επιθετικά , εκτός αν κυνηγούν ή προστατεύουν τους νέους τους.

Τα μαύρα πιράνχας και τα κόκκινα  θεωρούνται τα πιο επικίνδυνα και επιθετικά προς τον άνθρωπο .

Παρά τη σαρκοβόρα φύση του piranha, το piranha είναι πραγματικά ένα παμφάγο και θα φάει σχεδόν οτιδήποτε μπορεί να βρει.

Μια τυπική δίαιτα piranha αποτελείται από έντομα , ψάρια , καρκινοειδή, σκουλήκια, μανιόκα, σπόρους, φρούτα και άλλο φυτικό υλικό.

Θα τρώνε επίσης ό, τι κρέας διασχίζει το μονοπάτι τους , και επειδή κυνηγούν σε ομάδες, μπορούν να επιτεθούν σε μεγάλα ζώα.

Τα Piranhas σπάνια επιτίθεται στους ανθρώπους. Οι θανατηφόρες επιθέσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες.

Αυτά τα πάντα πεινασμένα ψάρια τείνουν να έχουν στυλ επίσκεψης που εμφανίζεται μαζικά, με μεγάλες ομάδες πίρανχας να τρέφονται ταυτόχρονα.

Τα κοπάδια των πιράνων μπορούν να βρεθούν σε αριθμούς μέχρι 1000.

Διάφορες ιστορίες υπάρχουν σχετικά με τα πιράνχας , όπως ότι μπορούν να εξαφανίσουν ένα ανθρώπινο σώμα ή βοοειδές σε δευτερόλεπτα. Αυτοί οι μύθοι αναφέρονται συγκεκριμένα στά κοκκινωπά πιράνχας.

Τα πειράματα έχουν δείξει ότι τα πιράνχαςς έχουν μια εκπληκτικά οξεία αίσθηση οσμής , η οποία τα βοηθά στην εύρεση φαγητού  στα συχνά σκοτεινά νερά του φυσικού τους οικοτόπου.

Τα πιράνχας έχουν το τυπικό αναπνευστικό σύστημα που έχουν τα περισσότερα ψάρια . Παίρνουν νερό μέσα από τα βράγχια τους και στη συνέχεια απορροφούν οξυγόνο από το νερό. Το οξυγόνο στη συνέχεια πηγαίνει στην κυκλοφορία του αίματος. Αφού απορροφηθεί το οξυγόνο το διοξείδιο του άνθρακα εκπνέεται μέσω των βράγχιων.

Το θηλυκό αποθέτει περίπου 5.000 αυγά, τότε το αρσενικό θα γονιμοποιήσει τα αυγά . Το αρσενικό θα προστατεύσει  τα αυγά και θα κινείται κοντά σε αυτά. Τα πιράνχας  αναπαράγονται από τα αυγά μετά από μερικές ημέρες. Έχουν δύο περιόδους ωοτοκίας, μία τον Απρίλιο  έως τον Μάιο και μία δεύτερη στα τέλη  του καλοκαιριού .

Πολλά ζώα κυνηγούν τα πιράνχας (ιδιαίτερα τα νεαρά πιράνχας), συμπεριλαμβανομένων και των άλλων πιράνχας, μεγαλύτερων ψαριών, καϊμάν, φιδιών, χελώνων , πουλιών, βίδρας και ανθρώπων.

Η λέξη piranha μεταφράζεται κυριολεκτικά ως " δόντι ψαριού " στην αυτόχθονη βραζιλιάνικη γλώσσα του Tupi.

Οι ντόπιοι της Νότιας Αμερικής χρησιμοποιούν δόντια piranha για εργαλεία και όπλα .

Όταν ο Αμερικανός πρόεδρος Θεόδωρος Ρούσβελτ επισκέφθηκε τη Βραζιλία το 1913, πήγε σε μια εκστρατεία κυνηγιού μέσα στο τροπικό δάσους του Αμαζονίου. Ενώ στέκεται στην όχθη του ποταμού Αμαζονίου, είδε ένα θέαμα που δημιούργησαν οι ντόπιοι ψαράδες. Αφού απόκλεισαν  ένα μέρος του ποταμού και έτσι μείναν νηστικά τα πιράνχας για αρκετές μέρες, έσπρωξαν μια αγελάδα στο νερό, όπου της αποσπάσθηκε γρήγορα η σάρκα και σκελετοποιήθηκε από μια σχολή ορδή πιράνχας.

Τα Piranhas μπορούν να αγοραστούν ως κατοικίδια ζώα σε ορισμένες περιοχές, αλλά είναι παράνομα σε πολλές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι παράνομο να εισαγάγετε piranhas στις Φιλιππίνες και οι παραβάτες θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν  από έξι μήνες έως τέσσερα χρόνια στη φυλακή.

Το πιο συνηθισμένο piranha ενυδρείου είναι το Pygocentrus nattereri , το κόκκινο-bellied piranha .

Οι ταινίες έχουν συχνά απεικονίσει τα piranhas ως επιθετικά, ακόρεστα αρπακτικά.

Το Piranha (1978) και το Piranha II : Το The Spawning (1981) διαιώνιζαν την απειλητική εικόνα του piranha, δείχνοντας δολοφονικά ψάρια που κυνηγούν και τρώνε ανθρώπους. Στην ταινία Piranha 3D του 2010, ανακαλύπτεται ένα προηγουμένως άγνωστο piranha.

Τα απολιθωμένα τεκμήρια βάζουν τους προγόνους του piranha στα ποτάμια της ηπείρου πριν από 25 εκατομμύρια χρόνια, αλλά τα σύγχρονα γένη piranha μπορεί να έχουν περάσει μόνο για 1,8 εκατομμύρια χρόνια.

Οι Piranhas έχουν επίσης ανακαλυφθεί στη Λίμνη Kaptai στο νοτιοανατολικό Μπανγκλαντές και στον ποταμό Λιτζιάνγκ της Κίνας . Διεξάγονται έρευνες για να διαπιστωθεί ο τρόπος με τον οποίο τα piranhas έχουν μετακινηθεί σε τέτοιες απομακρυσμένες γωνιές του κόσμου από τον αρχικό τους βιότοπο.

http://justfunfacts.com/

Αιγαίο Πέλαγος: Ο μύθος και η ονομασία της ελληνικής θάλασσας (φωτό)

Αιγαίο Πέλαγος:

Ο μύθος και η ονομασία της ελληνικής θάλασσας

(φωτό)

Φεβρουαρίου 24, 2018 

Στο μύθο του Αιγαία του μυθικού βασιλιά της Αθήνας μαθαίνουμε οτι όταν ο Θησέας , έφυγε για την Κρήτη με σκοπό να σκοτώσει τον Μινώταυρο, του ζήτησε αν είχε καταφέρει να επιζήσει από το Λαβύρινθο,να αλλάξει τα πανιά του πλοίου του στην επιστροφή,.Ο Θησέας ταξίδεψε για την Κρήτη με μαύρα πανιά.

Το σημάδι ότι σκότωσε τον Μινώταυρο θα ήταν να έχει άσπρα πανιά το πλοίο στην επιστροφή.Ο Αιγαίας, σύμφωνα πάντα με το μύθο, περίμενε στο Σούνιο να επιστρέψει ο γιος του από την Κρήτη και να μπορεί να δει το πλοίο από μακριά.Όμως, ο Θησέας, παρ’ ότι είχε σκοτώσει τον Μινώταυρο, ξέχασε να αλλάξει τα πανιά. Είδε ο Αιγαίας το καράβι να επιστρέφει με μαύρα πανιά και νόμισε ότι το ταυροκέφαλο τέρας είχε εξοντώσει τον Θησέα. Με αυτή τη σκέψη, χωρίς να περιμένει να προσεγγίσει το καράβι στην ακτή, έπεσε από τους βράχους του Σουνίου στη θάλασσα και πνίγηκε. Έκτοτε, η θάλασσα λέγεται Αιγαίο.

Ακόμη και σήμερα ,ο μύθος λέει, ότι το Αιγαίο πήρε το όνομά του από τον Αιγαία.Εκτός από αυτό το μύθο όμως υπάρχουν και άλλες εκδοχές, που μπορεί και να είναι οι πραγματικές.Η εκδοχή της Αιγηίδας μιλάει για τη μεγάλη στεριά που βρισκόταν στη θέση που καλύπτει σήμερα η θάλασσα του Αιγαίου.Στις αρχές του Μειόκαινου, οι γεωλογικές αναταράξεις κάνουν να αναδυθεί από τα νερά η Αιγηίδα. Και σε μια επόμενη φάση αναταράξεων, που κράτησε μερικά εκατομμύρια χρόνια, αυτή η μεγάλη, συμπαγής στεριά, η Αιγηίδα άρχισε να κατακερματίζεται και να δημιουργούνται στο σώμα της λεκάνες λιμνών ή να εισχωρούν θάλασσες, αλλάζοντας διαρκώς τη μορφολογία της περιοχής

Οι αλλαγές συνεχίζονται μέχρι και το τέλος του Πλειόκαινου, δηλαδή μέχρι πριν από 12 εκατομμύρια χρόνια. Όλη εκείνη την περίοδο συμβαίνουν ως επί το πλείστον κατακρημνίσεις, που διαδέχονται η μια την άλλη σε μεγάλες χρονικές αποστάσεις μεταξύ τους.

 Η τελική διαμόρφωση της περιοχής του Αιγαίου έγινε την περίοδο του Πλειστόκαινου (από το 2000000 π.Χ. μέχρι το 10000 π.Χ.).Σημαντικό ρόλο σ’ αυτές όλες τις μεταβολές έχουν παίξει οι εκρήξεις των ηφαιστείων, με πρώτο και καλύτερο αυτό της Σαντορίνης.Ωστόσο, αυτό που ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση είναι το όνομα. Και το όνομα Αιγηίς δεν διαφέρει στη ρίζα του από το όνομα Αιγαίο. Είναι προφανές ότι το όνομα Αιγηίς έχει δοθεί πολύ μετά αφ’ ότου συνέβησαν οι μεταβολές που διαμόρφωσαν το τοπίο.Όμως, ουδείς αμφιβάλλει ότι το όνομα Αιγαίο είναι προϊστορικό. Η καταφυγή στους μύθους είναι κι εδώ αναγκαία, τη στιγμή που δεν υπάρχουν άλλου είδους μαρτυρίες.Οι περισσότεροι μελετητές συμφωνούν ότι το όνομα Αιγαίο προέρχεται από τη λέξη Αίγα (Αίξ, αιγός, που θα πει: κατσίκα). Διαφέρουν ωστόσο οι εξηγήσεις που αιτιολογούν την προέλευση του ονόματος του Αιγαίου από τη λέξη αίγα.

Η εκδοχή που φτάνει βαθύτερα στο χρόνο, αγγίζοντας την προϊστορία, αναφέρεται στο μύθο της ανατροφής του Κρηταγενή Δία στη σπηλιά του Δικταίου Άντρου. Την τροφή του κυνηγημένου νεαρού Θεού από τον πατέρα του, τον Κρόνο την εξασφάλιζε μια Αίγα (μια κατσίκα), η Αμάλθεια. Κι όταν η Αίγα αυτή ψόφησε, ο Δίας πήρε την προβιά της, δηλαδή την Αιγίδα και τη φόρεσε. Να σημειωθεί εδώ ότι ακόμη και σήμερα στην Κρήτη οι κατσίκες λέγονται με το αρχαίο τους όνομα: αίγες.Η Αθηνά πήρε και από αυτό το μύθο την κατσικίσια προβιά του Δία και τύλιξε μ’ αυτή την ασπίδα της. Ωστόσο, ο ίδιος ο Δίας κράτησε δικό του το επίθετο Αιγίοχος!

Η αίγα στη Μινωική Κρήτη είναι ένα από τα Ιερά ζώα. Στο ρυτό της Κάτω Ζάκρου εικονίζονται αίγαγροι να επιστέφουν ένα Ιερό Κορυφής, μαζί με τα Ιερά Διπλά Κέρατα. Και δεν είναι αυτή η μοναδική περίπτωση.Αργότερα, σε πολλές παράκτιες περιοχές του Αιγαίου υπάρχουν τα Αιγός Ιερά, που είναι τόποι λατρείας, αφιερωμένοι ως επί το πλείστον στον Ποσειδώνα, το θεό της θάλασσας. Αυτά τα Ιερά έδωσαν την ονομασία τους στη θάλασσα.Υπάρχει όμως και άλλη εκδοχή, που σχετίζεται και αυτή με τη λέξη αίγα. Αίγες έλεγαν τα μεγάλα κύματα, οπότε το όνομα Αιγαίο με αυτή την ερμηνεία είναι η «κυματώδης θάλασσα», αυτή δηλαδή που είναι και στην πραγματικότητα.Από αυτή την ίδια ερμηνεία, το ρήμα «επαιγίζω» σημαίνει «τρικυμίζω».

 Σε πολλά νησιά ακόμη και σήμερα τα άσπρα «φυτίλια» που έχει στην επιφάνειά της η τρικυμισμένη θάλασσα λέγονται «κατσίκια» ή «προβατάκια».Η αίγα, εκτός από την ιερότητα που την περιβάλλει σαν ζώο στα προϊστορικά χρόνια, είναι και ατίθαση, όπως ακριβώς μια φουρτουνιασμένη θάλασσα. Ακόμη, η κίνηση ενός κοπαδιού αιγών, μοιάζει πολύ με την επιφάνεια μιας θάλασσας που έχει κυματισμό.Όλο και πλησιάζουμε, όπως φαίνεται στην ουσία των πραγμάτων.

Ο Σουϊδας στο λεξικό του γράφει: «Αιγαίον πέλαγος το φοβερώτατον» και είναι αλήθεια ότι αυτή η θάλασσα με τα πολλά στενά περάσματά της ανάμεσα στα νησιά είναι μια ορμητική θάλασσα.

 Ηρθε λοιπόν η στιγμή να δούμε από πού παράγεται η λέξη «αίγα»: προέρχεται από το ρήμα «αϊσσω», που σημαίνει: κινούμαι με ορμή, πηδώ, σηκώνομαι όρθιος!Είναι φανερό ότι όλες οι ερμηνείες που δίδονται στο ρήμα αϊσσω ταιριάζουν απολύτως τόσο στα χαρακτηριστικά της αίγας, όσο και στα χαρακτηριστικά του Αιγαίου.Από τον μυθικό Αιγαία μέχρι την Ιερή Αίγα και το πραγματικό ρήμα «αϊσσω» οι αποστάσεις είναι τεράστιες. Είναι σαν να περνάς μέσα σε μα νύχτα την Μειόκαινο, την Πλειόκαινο και την Πλειστόκαινο, ξημερώνοντας στα Αιγός ιερά του Ποσειδώνα, με την Αιγίδα του Δία!Διαδρομές απειράνθου μέσα από θαύματα-θαυμάτων στα νερά της θάλασσας. Το Αιγαίο ταξιδεύει τα νερά του μέσα από μύθους μυστικούς, σιρίτια του ήλιου και κλωστές φωτός, που καταδύονται στα θαλάμια των χταποδιών για να γίνουν ύστερα τοιχογραφίες στην Ξεστή της Σαντορίνης.

http://www.tapantarei.gr/

το διάβασα στο : https://greek1.blogspot.gr/

Ενδιαφέροντα γεγονότα για τους πιγκουίνους -μακαρόνι  

Ο πιγκουίνος μακαρόνι ( Eudyptes chrysolophus ) είναι ο πιο πολυάριθμος από τους πιγκουίνους του κόσμου .

Το είδος βρίσκεται στη χερσόνησο της Ανταρκτικής, σε πολλά νησιά της Ανταρκτικής και των υποθαλάσσιων νησιών του Ατλαντικού και του Ινδικού Ωκεανού, καθώς και στα νησιά κοντά στις ακτές της Χιλής και της Αργεντινής .

Ο  βιότοπος  των πιγκουίνων μακαρόνια περιλαμβάνει σε βραχώδεις περιοχές με νερό, σε βράχους και βράχους πάνω από τον ωκεανό.

Κατά την αναζήτηση τροφής, οι ομάδες θα πλησιάσουν στα βόρεια από τα νησιά εκτός Αυστραλίας , Νέας Ζηλανδίας , νότιας Βραζιλίας , Tristan da Cunha και Νότιας Αφρικής .

Ο πιγκουίνος μακαρόνια ονομάστηκε από Αγγλικούς εξερευνητές . Στα μέσα του 18ου αιώνα, ένας νεαρός άνδρας που φορούσε φρεσκάδα φτερά στο καπέλο του ονομαζόταν «μακαρόνια». Οι Άγγλοι εξερευνητές σκέφτηκαν ότι τα κίτρινα φτερά αυτού του πιγκουίνου έμοιαζαν με τον φανταχτερό νεαρό.

Η διάρκεια ζωής του πιγκουίνου Adélie είναι περίπου 8-15 χρόνια στην άγρια ​​φύση και έως 20 χρόνια στην αιχμαλωσία .

Ο πιγκουίνος μακαρόνι είναι ένας μεγάλος πιγκουίνος που έχει ύψος περίπου 71 εκατοστά και ζυγίζει μεταξύ 5 και 6 κιλών . Τα αρσενικά και τα θηλυκά είναι μονομορφικά και τα δύο φύλα εμφανίζονται τα ίδια, με εξαίρεση το ανδρικό που είναι ελαφρώς μεγαλύτερο.

Όπως και οι περισσότεροι πιγκουίνοι είναι ένα κατ 'εξοχήν μαύρο και άσπρο πουλί ? το κεφάλι και τα άνω μέρη είναι μαύρα και τα κάτω τμήματα είναι λευκά.

Έχουν πορτοκαλί, κίτρινες και μαύρες κορυφές που ενώνουν την κορυφή του κεφαλιού. Αυτός ο πιγκουίνος έχει ένα κόκκινο νομοσχέδιο, και το πηγούνι, το πρόσωπο και κάτω από το λαιμό έχουν συμπαγή μαύρα φτερά. Τα πόδια και τα πόδια είναι ροζ.

Όπως και τα περισσότερα άλλα είδη πιγκουίνων, ο πιγκουίνος μακαρόνι είναι ένα κοινωνικό ζώο στη φωλιά του και τη συμπεριφορά του στην αναζήτηση τροφής . οι αποικίες αναπαραγωγής του είναι από τις μεγαλύτερες και πυκνοκατοικημένες.

Οι πιγκουίνοι μακαρόνι επικοινωνούν μέσω πολλών σύνθετων, τελετουργικών συμπεριφορών . Μπορούν να φτεράσουν τα φτερά τους, να κουνάσουν τα κεφάλια τους ή να κάνουν δυνατά σκασίματα ήχους. όπως κάνουν όταν φλερτάρουν. Μπορούν επίσης να πηδούν, να κάνουν χειρονομίες ή να πρηστούν με τα πτερύγια τους. Όταν αυτοί οι πιγκουίνοι είναι ενθουσιασμένοι, αυξάνουν τα φτερά τους και κόβουν τις κίτρινες τούφες τους. Στο νερό, οι πιγκουίνοι χρησιμοποιούν τα πόδια τους για να οδηγούν και οι ουρές τους σαν πηδάλιο ενώ κολυμπούν.

Οι πιγκουίνοι μακαρόνι συνήθως κολυμπούν σε περίπου 15 χλμ. / Ώρα (9 μίλια / ώρα), αλλά μπορούν να φτάσουν στα 24 km / h (15 mph).

Είναι ειδικευμένοι δύτες που συνηθίζουν να πιάσουν λεία σε βάθη 15-70 μέτρων (50-230 πόδια), αλλά έχουν παρατηρηθεί καταδύσεις τόσο βαθιά όσο 115 μέτρα (περίπου 375 πόδια). Οι καταδύσεις διαρκούν περίπου 2 λεπτά .

Αν και πολύ κοντά στη γη, οι πιγκουίνοι έχουν εξαιρετική όραση στο νερό . Τα μάτια τους, όπως τα πολλά θαλάσσια ζώα, προσαρμόζονται στα χρώματα της θάλασσας. Αυτό το εξαίρετο όραμα είναι απαραίτητο για να αποφευχθεί η καταστροφή από σφραγίδες λεοπάρδαλης και φάλαινες δολοφόνων , οι οποίες είναι οι κύριοι θηρευτές τους στον ωκεανό. Στο έδαφος ο κύριος αρπακτικός τους είναι το skua (ένα μεγάλο πουλί) το οποίο αρπάζει νεοσσούς πιγκουίνων από φωλιές.

Οι πιγκουίνοι μακαρόνι ζουν σχεδόν εξ ολοκλήρου σε κριλ συμπληρωμένο με έως και πέντε τοις εκατό καλαμάρι . Τρώνε επίσης μερικά ψάρια και αμφίποδα καρκινοειδή.

Οι πιγκουίνοι μακαρόνι είναι γνωστό ότι είναι ο μεγαλύτερος μοναδικός καταναλωτής θαλάσσιων πόρων μεταξύ όλων των θαλάσσιων πτηνών , με εκτιμώμενη απορρόφηση 9,2 εκατομμυρίων τόνων κριλ ετησίως.

Η αναζήτηση τροφής για τα τρόφιμα γίνεται γενικά σε καθημερινή βάση, από την αυγή μέχρι το σούρουπο όταν έχουν νεοσσούς να τρέφονται. Διανυκτερεύσεις πραγματοποιούνται μερικές φορές, ειδικά καθώς οι νεοσσοί μεγαλώνουν.

Μακαρόνια πιγκουίνους moult μία φορά το χρόνο , μια διαδικασία στην οποία αντικαθιστούν όλα τα παλιά φτερά τους. Ξοδεύουν περίπου δύο εβδομάδες να συσσωρεύουν λίπος πριν από τη μετανάστευση, επειδή δεν τρέφονται κατά τη διάρκεια του moult, καθώς δεν μπορούν να εισέλθουν στο νερό για να τρέξουν για φαγητό χωρίς φτερά. Η διαδικασία συνήθως διαρκεί τρεις έως τέσσερις εβδομάδες, τις οποίες ξοδεύουν στην ξηρά. Μόλις τελειώσουν, επιστρέφουν στη θάλασσα και επιστρέφουν στις αποικίες τους για να μοιρασθούν την άνοιξη.

Τον Οκτώβριο οι πιγκουίνοι μακαρόνια πηγαίνουν στην ξηρά μετά από ένα χειμώνα στη θάλασσα. Συγκεντρώνονται σε τεράστιες αποικίες , πρώτα για να εντοπίσουν ή να επιλέξουν συμμαθητές, στη συνέχεια να επωάσουν τα αυγά και να πιάσουν τις νεοσσοί τους.

Οι θρησκευτικές τελετουργίες και τα τελετουργικά ζευγαρώματος περιλαμβάνουν τις αποκαλούμενες "εκστατικές οθόνες" όπου ένα πουλί, συνήθως μη συνδεδεμένο αρσενικό, αντλεί το στήθος του αρκετές φορές με το κεφάλι του να τεντώνεται προς τα πάνω και με τα πτερύγια να 
τεντώνονται προς τα έξω, προβάλλει έναν σκληρό ήχο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μαζική αθώωση από άλλα αρσενικά, το οποίο πιστεύεται ότι συμβάλλει στο συγχρονισμό του κύκλου αναπαραγωγής.

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα τρία τέταρτα αυτών των πιγκουίνων θα κρατήσουν τον ίδιο σύντροφο και συχνά θα επιστρέψουν στην ίδια τοποθεσία φωλιάς.

Οι περισσότερες φωλιές είναι κατασκευασμένες από μικρές πέτρες και βότσαλα σε λασπώδεις ή χαλικώδεις περιοχές. Ωστόσο, μερικές φωλιές μπορούν να γίνουν ανάμεσα σε χόρτο ή ακόμα και σε γυμνό βράχο.

Τον Νοέμβριο, τα θηλυκά αναπαραγωγής τυπικά παράγουν ένα συμπλέκτη δύο αυγών. Η επώαση αυγών εκτελείται από κάθε γονέα σε δύο ή τρεις μεγάλες βάρδιες κατά τη διάρκεια της περιόδου των 33-39 ημερών . Κατά τη διάρκεια της επόμενης φάσης της ζωής των νεοσσών , οι δύο γονείς αφήνουν τη φωλιά να φουσκώνει στη θάλασσα και η νεοσσός ενώνει ένα «βρεφονηπιακό» (group) με άλλα μέλη της ομάδας του για προστασία από τους θηρευτές και το κρύο. Το νεοσσό επισκέπτεται περιοδικά την φωλιά του σπιτιού για τροφή. Οι νέοι αφήνουν τη φωλιά να φουσκώνουν μόνοι τους και γίνονται πλήρως ανεξάρτητοι περίπου 11 εβδομάδες μετά την εκκόλαψη.

Τα ανώριμα πτηνά διακρίνονται από το μικρότερο μέγεθος τους, μικρότερο, σκούρο-καφέ νομοσχέδιο, σκούρο γκρι πηγούνι και λαιμό, και απουσία ή υποανάπτυξη κεφαλών μάζες, συχνά απλά μια διασπορά κίτρινων φτερών. Η κορυφή αναπτύσσεται πλήρως σε πτηνά ηλικίας τριών έως τεσσάρων ετών, ένα ή δύο χρόνια πριν την αναπαραγωγική ηλικία.

Αν και ο πληθυσμός των πιγκουίνων μακαρόνια εκτιμάται σε περίπου 18 εκατομμύρια ώριμα άτομα , έχει σημειωθεί σημαντική μείωση σε αρκετές τοποθεσίες.

Αυτή η μείωση του συνολικού πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια οδήγησε στην ταξινόμηση του είδους ως παγκόσμια ευάλωτη από τον κόκκινο κατάλογο των απειλούμενων ειδών της IUCN .

Ο πιγκουίνος μακαρόνια είναι ένα από τα έξι είδη του γένους Eudyptes , συλλογικά γνωστά ως πιγκουίνους .

Το επιστημονικό του όνομα Eudyptes chrysolophus προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις eu "good" , και dyptes "δύτης" και από τις ελληνικές λέξεις chryse "golden" και lophos "crest".

Οι πιγκουίνοι μακαρόνι έχουν αποδειχθεί δημοφιλείς χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων και έχουν εμφανιστεί στο " The Penguins of Madagascar" και "Happy Feet".

http://justfunfacts.com/

Ο ΠΛΗΘΥΣΜΌΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΊΑΣ, ΘΑ ΞΕΠΕΡΆΣΕΙ ΤΑ 100 ΕΚΑΤΟΜΜΎΡΙΑ ΣΕ 22 ΧΡΌΝΙΑ ...! (ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ)

y Der Kamerad on 2018-02-24

Ο πληθυσμός της Τουρκίας αναμένεται να ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια το 2040, ανακοίνωσε την Τετάρτη η στατιστική αρχή της χώρας.

Το Ινστιτούτο Τουρκικής Στατιστικής (TurkStat) ανήρτησε  στην ιστοσελίδα του μελέτη που αναφέρει ότι ο πληθυσμός θα ανέλθει στα 10,3 εκατομμύρια το 2040 και αναμένεται να φθάσει στο αποκορύφωμα το 2069 με 107,6 εκατομμύρια.

Εν τω μεταξύ, η πιο πυκνοκατοικημένη πόλης της Τουρκίας είναι η Κωνσταντινούπολη με 15 εκατομμύρια κατοίκους που θα ανέλθει στα 16,3 εκατομμύρια το 2023- έτος που σηματοδοτεί  την 100ηεπέτειο της ίδρυσης της Δημοκρατίας της Τουρκίας.

 Η τουρκική πρωτεύουσα, Άγκυρα,  θα έχει 6,1 εκατομμύρια την ίδια χρονιά και η Σμύρνη θα φθάσει στα 4,6 εκατομμύρια.

Το TurkStat προσθέτει ότι ο πληθυσμός της Τουρκίας το 2023 θα φθάσει τα 86, 9 εκατομμύρια.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο την 1η Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους ο πληθυσμός έχει φθάσει στο μέγιστο, όσο δεν ήταν ποτέ πριν, δηλαδή στα 80 εκατομμύρια κατοίκους.

Πηγή