Την πρώτη ευρωπαϊκή μαύρη λίστα φορολογικών παραδείσων ενέκριναν σήμερα οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ. Διαβάστε όλες τις χώρες για τις οποίες η Ευρώπη θα λάβει αντίμετρα ως απάντηση στη μη συνεργασία σε ζητήματα φορολογίας.
Μέχρι την τελευταία στιγμή, η πολυαναμενόμενη -ειδικά μετά τις πρόσφατες διαρροές των LuxLeaks στα τέλη του 2014, των Panama Papers τον Απρίλιο του 2016 και των Paradise Papers τον Νοέμβριο του 2017- «μαύρη λίστα» της ΕΕ αποτελούσε αντικείμενο διαπραγματεύσεων μεταξύ των κρατών-μελών.
Τελικά, οι 28 υπουργοί συμφώνησαν σήμερα σε έναν κατάλογο 17 χωρών, οι οποίες δεν σέβονται τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα φορολόγησης.
Σύμφωνα με τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών Μπρουνό λε Μερ στον κατάλογο περιλαμβάνονται:
- Nότια Κορέα
- Παναμάς
- Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
- Μπαρμπείντος
- Γρενάδα
- Μακάο
- Νήσοι Μάρσαλ
- Παλάου
- Αγία Λουκία
- Μπαχρέιν
- Γκουάμ
- Σαμόα
- Aμερικανική Σαμόα
- Ναμίμπια
- Τρινιντάντ και Τομπάγκο
- Τυνησία
- Μογγολία
Ο αρμόδιος επίτροπος για τη Φορολογία, Πιέρ Μοσκοβισί, χαιρέτισε τη δημοσίευση της εν λόγω λίστας, αποκαλώντας την ένα «σημαντικό ορόσημο, μετά από δύο χρόνια αγώνα». «Ως Ευρωπαίος πολίτης συμμερίζομαι τις προσδοκίες εκείνων που ήλπιζαν για περισσότερα. Ας πάρουμε αυτήν τη λίστα για αυτό που είναι: Ένα πρώτο βήμα. Και ας συνεχίσουμε να ασκούμε την πίεση μαζί, στα κράτη-μέλη και στις τρίτες χώρες» δήλωσε ο ίδιος.
Επιπλέον, σήμερα εγκρίθηκε η «γκρίζα» λίστα 47 χωρών που ανέλαβαν την υποχρέωση να αλλάξουν τη φορολογική νομοθεσία τους υπό την πίεση της Ευρώπης.
Οι 47 χώρες που μπαίνουν στη «γκρίζα λίστα» είναι οι εξής: Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Μποτσουάνα, Πράσινο Ακρωτήρι, Νησιά Κειμάν, Νησιά Κουκ, Κουρασάο, Νησιά Φερόε, Φίτζι, ΠΓΔΜ, Γρλοιλανδία, Γκουέρνσει, Χονγκ Κόνγκ, Νησος Μαν, Τζέρσει, Τζαμάϊκα, Ιορδανία, Νήσος Λαμπουάν, Λιχνεστάϊν, Μαλαισία, Μαλδίβες, Άγιος Μαυρίκιος, Μαυροβούνιο, Μαρόκο, Νάουρου, Νεα Καληδονία, Νίου, Ομάν, Περού, Κατάρ, Αγιος Βικέντιος-Γρεναδίνη, Άγιος Μαρίνος, Σερβία, Σευχέλλες, Σουαζιλάνδη, Ελβετία, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Ουρουγουάη, Βανουάτου, Βιετνάμ, Αλβανία, Ανδόρα, Αρμενία, Αρούμπα, Μπελίζ, Βερμούδες.
Τέλος, καταγράφηκαν οι περιπτώσεις οκτώ χωρών που πλήττονται από τυφώνες και θα αξιολογηθούν τον ερχόμενο Φεβρουάριο.
Το Bitcoin ή αλλιώς το 'ψηφιακό Τσουνάμι' Το ψηφιακό νόμισμα του μυθικού χαρακτήρα Σατόσι Νακαμότο, του άγνωστου 42-χρονου που κατάφερε να λύσει ένα απίθανο πρόβλημα, έχει πλέον εκτοξευθεί στα δυσθεώρητα ύψη των 11,000 δολαρίων ανά ψηφιακή μονάδα.
Ήδη πλέον έχουμε τη δημιουργία μιας νέας τάξης ψηφιακών δισεκατομμυριούχων, των οποίων η οικονομική ισχύς δεν είναι άμεσα και ξεκάθαρα εξαργυρώσιμη μέχρι το νομικό πλαίσιο στο παγκόσμιο Χρηματοπιστωτικό σύστημα να ξεκαθαρίσει.
Οι εξελίξεις, όμως, είναι σαφέστατα υπέρ τους, καθώς ήδη υπάρχει αποδοχή καί από μεγάλους φορείς. Παρά το απολύτως επαναστατικό υπόβαθρο στα ψηφιακά νομίσματα, τα οποία αυτήν τη στιγμή ξεπερνάνε τα 400 σε αριθμό, αρχίζουν σιγά - σιγά να γίνονται πιο mainstream … του συρμού.
Η Επανάσταση την οποία ευαγγελίζονται είναι απλή και εκρηκτική = ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ για να εγγυηθούν την κυκλοφορία ενός συναλλακτικού μέσου, ΔΙΟΤΙ το Ηλεκτρονικό σύστημα μπορεί να καταγράφει τις συναλλαγές μεταξύ των χρηστών χωρίς να απαιτείται μια Κεντρική Λογιστική Καταγραφή που να είναι Ιδιοκτησία κάποιου μεσάζοντα.
Ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι καθόλου απλό σε επίπεδο προγραμματισμού το να ενημερώνονται ταυτόχρονα σχεδόν δισεκατομμύρια ατομικά αρχεία συναλλαγών, τα οποία λειτουργούν ως αποκεντρωμένες ατομικές Τράπεζες, και την ίδια στιγμή αυτά τα αρχεία να συμφωνούν μεταξύ τους!!
Αυτό είναι πραγματικά επανάσταση και πρακτικά καθιστά τις παραδοσιακές Τράπεζες κάτι αντίστοιχο του Τυραννόσαυρου Ρεξ λίγα λεπτά μετά την πρόσκρουση του Μετεωρίτη στην περιοχή που εμείς γνωρίζουμε τώρα ως Κόλπο του Μεξικού.
Το πώς ακριβώς θα προσαρμοστούν τα Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα στη νέα κατάσταση είναι κάτι που κινείται δυναμικά εν εξελίξει, όμως σίγουρα πλέον συζητάμε για μια νέα Οικονομία, η οποία θα σαρώσει τις εξελίξεις. ΟΚ … υπάρχουν ακόμη αρνητικά σημεία, αλλά η πορεία της τεχνολογίας αυτής φαίνεται να επικρατεί ως κυρίαρχη τάση.
Σκεφτείτε το: Πρακτικά η βασική δουλειά μιας Τράπεζας είναι η καταγραφή του Αρχείου Συναλλαγών. Αυτή είναι ο εγγυητής και ο μεσάζων στη συναλλαγή μεταξύ των ιδιωτών. Αυτό, εδώ και λίγα χρόνια, έχει πάψει πλέον να είναι αναγκαιότητα: Το Bitcoin πρακτικά κατήργησε την ανάγκη αυτήν = και πλέον ΓΑΙΑ ΠΥΡΙ ΜΙΧΘΗΤΩ, καθώς οι επιπτώσεις αυτής της νέας τεχνολογίας είναι εξουθενωτικά σαρωτικές.
Η βάση του Συστήματος είναι το Block chain. Η νέα αυτή τεχνολογία είναι η βάση της μεγάλης επαναστατικής αλλαγής και αξίζει να αφιερώσετε 17 λεπτά από τη ζωή σας για να το κατανοήσετε.
Πριν χρόνια ακούγαμε στα δελτία ειδήσεων με ανταποκρίσεις από το εξωτερικό για κήπους και περιβόλια μέσα στον ιστό της πόλης που παρέες γειτόνων η εναλλακτικών οικολόγων φρόντιζαν από την σπορά έως την συγκομιδή και την κατανάλωση . Μετά από χρόνια ακούσαμε και ένα παράλληλο κίνημα εντός των τειχών για πρωτοβουλίες στην Αθήνα , που ποτέ όμως δεν προχωρούσαν πέρα από τον ενθουσιασμό της πρώτης περιόδου … Ακόμη και τώρα στα χρόνια της πιο μεγάλης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που γνωρίζεςι η πατρίδα μας μετά τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο , οι συνεργατικοί λαχανόκηποι φαίνεται να κερδίζουν έδαφος, ως ιδέα και ως προοπτική, ως διέξοδο και ελπίδα … Και πάλι όμως όχι εκεί που είναι αναμενόμενο όπως στα θερμοκήπια ασφυξίας και απόγνωσης των μεγάλων πόλεων , αλλά στην περιφέρεια της Θράκης , σε ορεινές περιοχές της Κρήτης κ.ο.κ.
Με αυτήν την έννοια η ιδέα για ίδρυση για συνεργατικό λαχανόκηπο στον Μαραθώνα από συνεταιριστές μέλη του Αστικού Καταναλωτικού Συνεταιρισμού ΣΥΝΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ αποδείχτηκε πρωτοποριακή , και εν αγνοία μας , προάγγελος νέων συνεταιριστικών εγχειρημάτων που θέτουν εναλλακτικές μορφές διαχείρισης στο προσκήνιο και τολμούν τομές στην ουσία των πραγμάτων !
ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟ
Όσο και αν οι έννοιες μοιάζουν ταυτόσημες ,δεν είναι ! Οι λόγοι που οδήγησαν στην αναγέννηση του συνεταιριστικού κινήματος πρίν μερικά χρόνια ισχύουν, αλλά ήλθε η ραγδαία επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου μιας μεγάλης μερίδας πολιτών , από πολλές διαφορετικές επαγγελματικές ομάδες που πρόσθεσε στοιχεία από την ανάγκη επιβίωσης ως προτεραιότητα. Παράλληλα η συμμετοχή σε συνεταιρισμούς δεν μπορεί πλέον να αναφέρεται σε ελεύθερους χρόνους εν είδει ευχάριστης απασχόλησης και χόμπυ η έστω κάποιας μακροπρόθεσμης επιθυμίας για επίτευξη ιδεολογικών στόχων , αλλά αντίθετα φέρνει όλο και πιο κοντά την διάχυση και αναγωγή μέχρι προ τινος αποκλειστικά προσωπικών θεμάτων σε συλλογική επεξεργασία εμπειρία συνεύρεσης .
Μέσα σε πολύ λίγο καιρό ο Αστικός Καταναλωτικός Συνεταιρσιμός Μαραθώνα ΣΥΝΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ μεταλλάχθηκε από αμιγώς ...πρατήριο ελληνικών προïόντων από μικρές παραγωγικές μονάδες σε πυρήνας ανέλιξης καινοτόμων κοινωνικών πρωτοβουλιών . Ο Συνεργατικός Λαχανόκηπος Μαραθώνα λειτουργεί σύμφωνα με τις συνεταιρσιτικές αρχές και αξίεδς , με ισότιμη συμμετοχή και ευθυγραμμισμένη διανομή ευθύνης μιας ομάδας 10 συνεταιριστών μελών του ΣΥΝΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ και είναι τιο πρώτο τολμηρό εγχείρημα που ανπτύχθηκε πέρα από την διάθεση αγαθών ….
ΟΠΟΙΟΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΤΡΩΕΙ
Όσο και αν ακούγεται παλιομοδίτικο και απομεινάρι μιας λαϊκής σοφίας , μάλλον ξεπερασμένης στις μέρες μας, ο Συνεργατικός Λαχανόκηπος Μαραθώνα στηρίζεται έως τώρα αποκλειστικά στην προσωπική εργασία και στοχεύει πρώτα από όλα στην ποιοτική διατροφική αυτάρκεια των αναγκών των μελών του . Γιαυτό πέρα από το μοίρασμα των καλλιεργητικών εργασιών , οι σπόροι είναι παραδοσιακοί και ντόπιοι είτε από συστήματα ανταλλαγής μέσα από το δίκτυο συντήρησης και διάδοσης παραδοσιακών σπόρων ΠΕΛΙΤΙ, είτε βέβαια και από παλαιούς αγρότες της περιοχής με σημαντική συμβολή στο αγροτικό γίγνεσθαι . Με αυτόν τον τρόπο ο Συνεργατικός Λαχανόκηπος Μαραθώνα είναι και μια πρωτοβουλία που εντάσσεται και διευρύνει τους σκοπούς του ΣΥΝΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ προωθώντας την διάδοση του τοπικού διατροφικού πολιτισμού .
Επίσης η καλλιέργεια ακολουθεί πιστά τις αρχές της βιολογικής και φυσικής γεωργίας αφήνοντας μηδενικό αποτύπωμα στο περιβάλλον και αποδίδοντας υψηλής ποιότητας καρπούς . Τέλος το ίδιο το κτήμα μεγέθους συνολικά 10 στρεμμάτων είναι παραχώρηση μέλους συνεταιριστή και αυτό εμπλουτίζει με καινούργιε δυνατότητες προσφοράς και συμμετοχής πολλών συμπολιτών μας .
Μάλιστα αποτέλεσμα αυτής της νέας φιλοσοφίας κοινωνικής δράσης είναι και η συνεργασία για άλλες καλλιεργητικές εργασίες , όπως καθάρισμα οικοπέδων , συλλογή ελιάς και κλάδεμα δέντρων κ.λ.π. που εντάσσονται στους σκοπούς του Συνεργατικού Λαχανόκηπου πάντοτε εθελοντικά και στα πλαίσια της ανταλλακτικής οικονομίας
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΜΠΟΣΤΑΝ Ι ΣΤΟΝ ΜΑΘΑΡΩΝΑ
Αν και η ιδέα προϋπήρχε , το καλοκαίρι 2017 ήταν το πρώτο που καλλιεργήθηκε το πρώτο οικόπεδο στον Μαραθώνα με τα εποχιακά κηπευτικά με αποτελέσματα εξαιρετικά ενθαρρυντικά .Ντομάτες , κολοκύθια, πιπεριές , μελιτζάνες κ.λ.π. όλα από ντόπιες ποικιλίες πρόσφεραν μια υψηλής ποιότητας διατροφή στις οικογένειες των συμμετεχόντων απασχολώντας και τι ίδιες σε αυτήν την πρωτοποριακή κοινωνική δραστηριότητα και φέρνοντας πιο κοντά την παραγωγή στην κατανάλωση ….
Στους άμεσους στόχους του Συνεργατικού Λαχανόκηπου Μαραθώνα είναι φυσικά η συνέχεια και η αντιμετώπιση όλων των καλλιεργητικών προβλημάτων , καθώς ήδη το κτήμα αποδίδει τα φθινοπωρινά κηπευτικά , αλλά και η περαιτέρω ανάπτυξη του με ανάληψη και άλλων επιλεγμένων οικοπέδων εν πολλοίς εγκαταλελειμμένων και πάνω από όλα η προσέλκυση και άλλων μελών συνεταιριστών για συμμετοχή στο εγχείρημα .
Σε μια εποχή κοινωνικής αδράνειας και συλλογικής απάθειας , το «όποιος δουλεύει τρώει …» επαναφέρει τις παλιές απλές αξίες της ζωής εκεί που δεν θα έπρεπε ποτέ να έχουν φύγει …Σε πρώτο πλάνο. Οι άνθρωποι μπορούμε , όλα να τα κάνουμε αλλιώς, αν θυσιάζουμε το εγώ για χάρη του εμείς κάθε μέρα κα περισσότερο !
Για περισσότερες πληροφορίες, στήριξη και συμμετοχή σε όλη την δράση του Συνεργατικού Λαχανόκηπου Μαραθώνα μπορείτε να επικοινωνείτε στο : 6974049857 και φυσικά στο τηλέφωνο του ΣΥΝΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ : 2294303901 .
Ο Καταναλωτικός Συνεταιρισμός Μαραθώνα "ΣΥΝ+ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ" δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα.Αποβλέπει (μέσω της συνεργασίας και της συλλογικής προσπάθειας των μελών του) στη ανάδειξη, διάδοση, ανάπτυξη και εφαρμογή της ιδέας της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας, των αξιών και των αρχών της, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των μελών του.
Στα πλαίσια αυτά ο συνεταιρισμός ασκεί εμπορικής μορφής δραστηριότητες, ιδιαίτερα καταναλωτικού, μεταφορικού, αναπτυξιακού, κοινωνικού, εκπαιδευτικού ή πολιτιστικού χαρακτήρα. Ειδικότερα είναι προσανατολισμένος στην προμήθεια κατά προτίμηση και προτεραιότητα εγχώριων ή εντόπιων, προϊόντων παραγωγής οικοτεχνιών , μικρών παραγωγών , αγροτικών συνεταιρισμών κ.α. σύμφωνα με το Καταστατικό Λειτουργίας του με σκοπό να συμβάλλει στην ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό της αντίστοιχης παραγωγής για την κάλυψη των αναγκών των μελών του.
Πριν από μερικούς μήνες έπεσα πάνω σε ένα μικρό διαμαντάκι της Metal σκηνής των τελευταίων ετών. Κοιτώντας το εξώφυλλο (ένα πουλί να πέφτει από τον ουρανό νεκρό), μου δημιουργήθηκε η ανάγκη να ακούσω το άλμπουμ, το οποίο συζητήθηκε πολύ από τους διαδικτυακούς “μεταλάδες” απανταχού. Ο λόγος για τη νέα δουλειά του πολύ γνωστού συγκροτήματος Alternative και Dark Metal, Katatonia. Παρότι η μπάντα έχει τις ρίζες της στη Doom Metal, η εξέλιξή της πήρε μία άλλη πορεία. Από τα σκληρά φωνητικά του Jonas Renkse στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τις αργές μελωδίες, η μπάντα εξελίχθηκε σε κάτι εντελώς διαφορετικό, διαμόρφωσε το μοναδικό της ήχο και εισήλθε στα 2010 στη “χρυσή εποχή” της, με επιτυχίες τόσο στο στούντιο (βλ.: Dead End Kings), όσο και στη live σκηνή (βλ.: Sanctitude). Αυτό που είναι αξιοσημείωτο στους Katatonia είναι η εναλλαγή τόσο των υποειδών της Metal όσο ακόμα και του ίδιου του είδους της. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του live άλμπουμ Sanctitude, όπου το ακουστικό στοιχείο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο σε όλη τη διάρκεια της παράστασης. Ένα τέτοιο λοιπόν συγκρότημα, το οποίο είναι εκτός των καθιερωμένων ειδών και υποειδών, αλλά ταυτόχρονα πατά γερά στον δικό του μοναδικό ήχο, δεν θα μπορούσε να μην απασχολήσει τη νέα στήλη του blog με το νέο δίσκο του (The Fall Of Hearts).
Στα δεκατρία κομμάτια που απαρτίζουν το άλμπουμ, όλα τα μέλη του συγκροτήματος κάνουν χώρο για τη φωνή του Jonas Renkse. Ο λόγος είναι ποιητικός, ιδιαίτερα στα πρώτα τραγούδια, κάποιες φορές μάλιστα ο στίχος είναι πιο ελεύθερος, όπως στο πρώτο (Takeover), στο δεύτερο (Serein) και στο τρίτο τραγούδι (Old Heart Falls), ενώ κάποιες άλλες, όπως για παράδειγμα στο Decima οι ομοιοκαταληξίες είναι χαλαρές. Και μόλις ανέφερα με συντομία τα πρώτα τέσσερα κομμάτια που “συμπάθησα” με το πρώτο άκουσμά μου. Ειδικά το πιο χαλαρό Decima αποδείχθηκε μέσα από την απλότητα του ρυθμού του, τη μουσική του, με την λαμπρά συντεθειμένη εισαγωγή, τους στίχους και την εξαιρετική και συναισθηματικά φορτισμένη φωνή του Renkse, το αγαπημένο μου από όλο το δίσκο. Το κιθαριστικό (με ακουστική κιθάρα) σόλο, με μία μελωδία που μένει στο μυαλό προσθέτει στη μελωδία των φωνητικών. Τα άλλα τρία έχουν να δώσουν από τη στιγμή που ο ακροατής θα αρχίσει να τα ακούει με μεγαλύτερη προσήλωση. Το Takeover έχει ένα εξαιρετικό “eerie” πιανιστικό μέρος ανάμεσα στα καθαρά Metal μέρη, που υποβάλλει τον ακροατή, και δεύτερες φωνές που συμπληρώνουν την ατμόσφαιρα, το Serein έχει ρυθμό και δυναμική, φωνητικά και στίχους τέλεια συγχρονισμένους, ενώ το Old Heart Falls είναι η κατεξοχήν Alternative Metal προσθήκη, με σκοτεινό και ελεύθερο στίχο, αλλά και με ρεφραίν που θα κολλήσει κυριολεκτικά στο μυαλό των ακροατών. Αυτό που θα επισήμαινα όμως είναι ότι στην αρχή του άλμπουμ (καθώς είμαι λάτρης των intros), θα ήθελα να υπήρχε μία εισαγωγή πριν το Takeover, ώστε να ήταν πιο ομαλή η μετάβαση στα φωνητικά.
Το επόμενο κομμάτι είναι επίσης ενδιαφέρον. Το Sanction, που μοιάζει να έχει επιδράσεις από τη Sludge Metal, διατηρώντας όμως τη σκοτεινότητα που χαρακτηρίζει τους Katatonia. Κοντά στο τέλος, το τραγούδι χαλαρώνει (για λίγο όμως), ώστε μετά να επανέλθει το δυναμικό ρεφραίν. Σημαντικό είναι επίσης να πούμε ότι παρόλο που στα πρώτα άλμπουμ ο Renkse συνήθιζε να χρησιμοποιεί growls στη φωνή του, εδώ δεν υπάρχει αυτό, παρότι η μουσική είναι αρκετά συναφής με αυτό το είδος των φωνητικών (τελευταίο growl που άκουσα από εκείνον βρίσκεται στο 2008, στο άλμπουμ του Arjen Anthony Lucassen: 01011001). Μετά το Sanction όμως, τα πράγματα αλλάζουν. Το πολλά υποσχόμενο άλμπουμ σχηματιζεί μία καμπυλοειδή πτώση και τα επόμενα τραγούδια (Residual, Serac, Last Song Before The Fade) είναι λιγότερο ενδιαφέροντα από τα πρώτα. Όχι διότι η μουσική τους δεν είναι περίπλοκη ή επειδή είναι απλοϊκή, αλλά επειδή (τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά) αποτυγχάνουν να διεγείρουν το απαραίτητο συναίσθημα. Με το Shifts επανέρχεται (ευτυχώς!) το ενδιαφέρον, με ένα ρεφραίν που, όντας πιο χαλαρό από τα υπόλοιπα του άλμπουμ μέχρι αυτό το σημείο, δείχνει την άλλη όψη του συγκροτήματος, μία όψη ενός δευτερεύοντος τόνου. ο οποίος διατηρείται σε κάποιο βαθμό μέχρι το Pale Flag.
Για το Pale Flag (το τελευταίο εξαιρετικό κομμάτι του άλμπουμ), θα μπορούσε κανείς να μιλά για πολλές παραγράφους. Είναι μία κατά φύσιν “βόρεια” μπαλάντα με ακουστική κιθαρα σε όλη τη διάρκειά της, στην οποία προστίθεται το μπάσο, ντέφι και τουμπελέκι, ακριβώς όπως στο Sanctitude, στο οποίο αναφέρθηκα και παραπάνω. Και ναι, η Metal μπορεί να μη συνηθίζει να περιλαμβάνει τα συγκεκριμένα μουσικά όργανα, αλλά στη Folk μουσική, από την οποία έχει επηρεαστεί το Pale Flag, αλλά και όλη η Metal προς βορράν, το τουμπελέκι και το ντέφι ταιριάζουν. Τα φωνητικά του Renkse και οι δεύτερες φωνές είναι όσο “σκοτεινές” χρειάζονται, ώστε να υποστηρίξουν τους εξίσου “σκοτεινούς” στίχους. Κι όμως, δεν υπάρχει τίποτα το εξεζητημένο στο Pale Flag. Οι μελωδίες του είναι απλές και χωρίς πομπώδη τόνο, κι αυτό είναι που κάνει το τραγούδι απολαυστικό για όλα τα κοινά. Το άλμπουμ θα μπορούσε να κλείσει εδώ, αλλά ακολουθούν άλλα δύο τραγούδια (Passer, Wide Awake In Quietus), τα οποία δεν παρουσιάζουν το ενδιαφέρον ενός, Decima ή ενός Pale Flag.
Το συμπέρασμα είναι ότι το The Fall Of Hearts αποτελεί μία συλλογή κομματιών στο ίδιο στυλ που ξεχώρισε τους Katatonia πολλά χρόνια πριν. Ως άλμπουμ, θεωρείται καλύτερο από πολλά προηγούμενά τους και όχι άδικα. Τα περισσότερα τραγούδια (εκτός λίγων εξαιρέσεων) έχουν μία δυναμική και ταυτόχρονα ένα τόνο σκοτεινότητας, που κάνει τον ήχο τους μοναδικό, αλλά με επιφύλαξη θα έλεγα ότι σε κάποια σημεία η βαρύτητα του λιγοστού φωτός μπορεί να κουράσει το μέσο ακροατή. Οι Katatonia όμως καταφέρνουν χωρίς αμφιβολία να δημιουργήσουν ένα άλμπουμ αντάξιο των προσδοκιών που εγώ προσωπικά θα περίμενα από ένα Alternative Metal συγκρότημα.
Γράφει ο bloger : Παραθέτω όλο το κείμενο αυτούσιο !
Αν μιλούν για μια ψεύτικη λέξη, είναι χαρωμένοι!
Ωχ και το κάνουν. Τα εγκλήματα που μπορούν να δικαιολογήσουν ως ξυλοδαρμοί "Αντισημιτισμός" είναι πλούσιοι, όταν στην πραγματικότητα το σεμιτικό είναι μια γλώσσα και όχι μια φυλή ή θρησκεία, καθώς προωθούν, αλλά τόσο καλοσχηματισμένα στα πρόβατα, δεν αμφισβητούν καν τον όρο όταν συζητώντας τα θέματα στα οποία υπαινίσσεται. Ακριβώς όπως CNN λέγοντας "Όλοι γνωρίζουμε ότι" ... και στη συνέχεια συνεχίζεται με το επόμενο κομμάτι τους χάλια. Ωστόσο, εδώ είναι απλά ένα άλλο παράδειγμα.
Οι πραγματικοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες είναι το πρόβλημα. Έτσι, οι Ρότσιλντ εκτρέπουν αυτήν την ευθύνη στον εβραϊκό λαό στο σύνολό του, ενισχύοντας τον εν λόγω αντισημιτισμό. Έτσι, οι Ιουδαίοι των Rothschilds που θέλουν να αφομοιωθούν ως πράκτορες και ανθρώπινες ασπίδες για την ατζέντα του Σατανά.
Ο Έντμουντ ντε Ρότσιλντ κανόνισε για έναν αθώο Εβραίο, τον καπετάνιο Αλφρέντ Ντρέυφους, να κατηγορηθεί για κατασκοπεία. Αυτή η προδοσία προκάλεσε τους Γάλλους εθνικιστές - ειδικά την εκκλησία και το στρατό - να καταδικάσουν τον Dreyfus σε μια μαζική εκδήλωση υποτιθέμενου αντισημιτισμού.
Αργότερα, όταν ο πραγματικός κατάσκοπος, ο Ferdinand Esterhazy, ένας μη-Ιουδαίος, ομολόγησε, οι Ιουδαίοι δικαίωσαν και η πατριωτική Γαλλία υποτιμήθηκε και ντροπή. Αποδεικνύει τον πραγματικό κατάσκοπο, Esterhazy, ήταν ένας πράκτορας Rothschild!
Το 1894, ένας γάλλος εβραϊκός καπετάνιος πυροβολικού, Άλφρεντ Ντρέυφους, κατηγορήθηκε ότι διέδωσε μυστικά στους Γερμανούς. Αυτό επιβεβαίωσε τη διαδεδομένη πεποίθηση ότι οι Εβραίοι, υπό την ηγεσία του Baron Edmund de Rothschild, αποτελούσαν μια πέμπτη στήλη και υπονόμευαν τη γαλλική ανεξαρτησία και τον πολιτισμό.
Ο Dreyfus απελευθερώθηκε δημοσίως από την επιτροπή του και έδωσε μια θανατική ποινή στο Νησί του Ντάβιλ. Καθ 'όλη τη δίκη και τη φυλάκιση, ο Dreyfus δήλωσε την αθωότητά του.
Η υπόθεση Dreyfus ήταν ένα περίπλοκο psy-op. Ο πραγματικός κατασκοπεία, ο Φερντινάντ Εστέρχαζι, ήταν στην αμοιβή του βαρώνος Έντμουντ ντε Ρότσιλντ. Συμμετείχαν σκόπιμα στον Εβραίο Dreyfus, έτσι ώστε όταν τελικά δικαίωσε, όπως είπε ο συντηρητικός, το αντισημιτικό σίγουρα αντι-Ρότσιλντ κόμμα θα ήταν ταπεινωμένο και δυσφημισμένο.
Η ΠΛΟΚΗ
Το 1895, 11 χρόνια αργότερα, ο νέος αρχηγός της Υπηρεσίας Πληροφοριών, Georges Picquart, αριστερά, τροφοδοτήθηκε από στοιχεία ότι ο κατάσκοπος ήταν στην πραγματικότητα Esterhazy, ο οποίος δεν ήταν Εβραίος. Ωστόσο, ο στρατός, το κύρος του που διακυβεύεται, έθαψε τις νέες πληροφορίες και σφυρηλατήθηκαν νέα στοιχεία εναντίον του Dreyfus. Ο Picquart εξορίστηκε σε απομακρυσμένη τοποθεσία. Ο εν λόγω αντισημιτισμός άκμασε στο στρατό και υπήρξε έντονη προκατάληψη κατά του Dreyfus. Οι Ρότσιλντ χρησιμοποίησαν αυτό για να τους παγιδεύσουν.
Οι πληροφορίες του Esterhazy «διαρρεύσαν» στον Τύπο και η Γαλλία αποσταθεροποιήθηκε καθώς οι εθνικιστές (στρατός, γαιοκτήμονες και εκκλησία) αντιμετώπιζαν την οικογένεια Dreyfus, οι σοσιαλιστές ζητούσαν δικαιοσύνη.
Οι κυβερνήσεις έπεσαν. οι αντισημιτικοί αναρχικοί περιπλανημένοι στους δρόμους. οι αγώνες πολέμησαν και ολόκληρος ο κόσμος είδε με απογοήτευση.
Ο Emile Zola, ένας προστατευόμενος Rothschild, και ο Freemason έγραψαν το διάσημο "J'Accuse" που εκθέτει την κάλυψη. Οι διασημότητες υπέγραψαν αναφορές που απαιτούσαν δικαιοσύνη για τον αθώο εβραίο καπετάνιο πυροβολικού.
Τελικά ο Esterhazy απολύθηκε, δραπέτευσε στην Αγγλία όπου, το 1899, αναγνώρισε ότι ήταν ο κατάσκοπος. Ωστόσο, η κυβέρνηση και ο στρατός έσκαψαν μια βαθύτερη τρύπα, αγνοώντας τα αποδεικτικά στοιχεία και διώχνοντας τους υπερασπιστές του Dreyfus. Αναπόφευκτα, η κυβέρνηση άλλαξε και μετά από πολυάριθμες δίκες και εφέσεις, η μερική πραγματικότητα αναγνωρίστηκε τελικά.
Ο Dreyfus απαγγέλθηκε το 1906 και έκανε "Chevalier της Λεγεώνας της Τιμής" στην ίδια αυλή όπου είχε αποθαρρυνθεί.
Οι δυνάμεις της θρησκείας, του έθνους και του αντισημιτισμού ήταν όλοι περιφρονημένοι. Όλα τα βιβλία ιστορίας αναφέρουν αυτήν την ιστορία από την άποψη ενός παρηγορητικού ηθικού παιχνιδιού όπου δικαιώνεται ο αθώος Εβραίος (Dreyfus-Rothschild). Ο Dreyfus ήταν αθώος, αλλά ο Rothschild σίγουρα δεν ήταν.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΑΝΤΙΑ;
Ο πραγματικός κατάσκοπος και προδότης, ο Μαίρη Φερντινάντ Εστερχάιζ, ήταν πράκτορας του βαρώνος Έντμουντ ντε Ρότσιλντ. Ο Esterhazy ήταν μεταφραστής με το Γενικό Επιτελείο της Γαλλίας. Τον Ιούλιο του 1894, προσέγγισε τον Γερμανό στρατιωτικό προστάτη στο Παρίσι, τον Von Schwartzkoppen, λέγοντας ότι ο οικονομικός καταναγκασμός τον ανάγκασε να πουλήσει στρατιωτικά μυστικά.
Στην πραγματικότητα, ο Esterhazy είχε μόλις λάβει ένα μεγάλο ποσό από τον Edmund de Rothschild τον Ιούνιο του 1894. Ήταν συμμαθητής του Edmund de Rothschild και αυτό ήταν μόνο μία από τις πολλές πληρωμές (Herbert Lottman, The French Rothschilds The Great Banking Dynasty Through Two Turbulent Αιώνες, 1995, σελ. 115-117).
Υπάρχουν πολλές άλλες ενδείξεις ότι ενορχηστρώθηκε ολόκληρη η υπόθεση "Dreyfus".
Στην αρχή, η είδηση για την ενοχή του καπετάνιου Dreyfus διαρρήχθηκε στην εν λόγω αντισημιτική εφημερίδα "La Libre Parole". Ο εκδότης Edouard Drumont πήρε το δόλωμα και άρχισε μια εκστρατεία κατά του ιουδαϊκού αξιωματικού. Στην πραγματικότητα, ο Esterhazy ήταν επίσης φίλος του Drumont.
Είναι πιθανό ότι το Drumont χρηματοδοτήθηκε επίσης από τους Rothschilds. Τα πρωτόκολλα της Σιών αναγνωρίζουν τη χρηματοδότηση των εν λόγω αντισημιτικών δημοσιεύσεων. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί οι εν λόγω αντισημίτες κατηγορούν όλους τους Εβραίους, αντί να επικεντρώνονται στους Ρότσιλντς και τους Σαμπταιανούς / Τεκτονικούς ομολόγους τους, την Καμπούλ των Χαζάρ και του Ασκεναζή. Έτσι οι πραγματικοί Εβραίοι γίνονται ανθρώπινες ασπίδες για τους τραπεζίτες.
Τον Ιανουάριο του 1898, ο Emile Zola δημοσίευσε το "J'Accuse" του στην εφημερίδα L'Aurore που εκδόθηκε από τον Freemason και τον μελλοντικό πρωθυπουργό Georges Clemenceau.
Η Zola κατηγορήθηκε για δυσφήμιση και καταδικάστηκε σε ένα χρόνο στη φυλακή και επέβαλε πρόστιμο 3000 φράγκα. Το 1902, ο Zola πέθανε "τυχαία" στο σπίτι του, δηλητηριασμένος από μονοξείδιο του άνθρακα. Μάθαινε κάτι που δεν έπρεπε να έχει;
Σύμφωνα με τη Ζόλα του Φρέντερικ Μπράουν: Μια Ζωή, Φάραρ, Στράους και Γκίροξ, 888 σ., 1995: Σε μια ομολογία του θανάτου δεκαετίες μετά το θάνατο του Ζολά, ένα παγοθραυστικό του Παρισιού ομολόγησε για το κλείσιμο της γρίπης κατά της καμινάδας του Ζολά. Ο πυροσβέστης δεν μιλούσε για συνωμοσία, μόνο δήλωσε ότι το έκανε για "πολιτικούς λόγους".
Στα πρωτόκολλα των πρεσβυτέρων της Σιών, ο συγγραφέας αναφέρεται στην ικανότητά τους να κάνουν τις δολοφονίες των Τεκτονιστών που γίνονται εμπόδιο φυσικό. Από την άλλη πλευρά, θα μπορούσε να εμπνευστεί από συναισθήματα κατά του Dreyfus.
Στις 16 Φεβρουαρίου 1899, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Felix Faure πέθανε ξαφνικά στο γραφείο του. Είχε μόλις συναντηθεί με έναν εκθέτη της αιτίας του Dreyfus και υποστήριξε. Υπήρχε κερδοσκοπία ότι δηλητηριάστηκε. Ο Faure διαδέχθηκε ο Emile Loubert, υποστηρικτής του Dreyfus. Ο Τύπος του Rothschild συνέθεσε μια ιστορία που πέθανε ενώ έκανε σεξ, και αυτό επαναλαμβάνεται στη Wikipedia.
ΣΗΜΑΣΙΑ
Ο Edmund de Rothschild (1845-1934) ήταν ο άνθρωπος που χρηματοδότησε τον σιωνιστικό αποικισμό της Παλαιστίνης. Όπως η ψεύτικη σημαία του Charlie Hebdo, η υπόθεση Dreyfus είπε στους εξομολογημένους Εβραίους ότι πρέπει να έχουν μια δική τους χώρα. Είναι μύθος ότι ο ουγγρικός-εβραϊκός δημοσιογράφος Theodor Herzl επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τη δίκη Dreyfus και τα επακόλουθά του.
Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, «σύντομα μετά, ο Ηρζλ έγραψε το Der Judenstaat (Το εβραϊκό κράτος, 1896) και ίδρυσε την Παγκόσμια Σιωνιστική Οργάνωση, η οποία ζήτησε τη δημιουργία ενός εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη. Ο επισημασμένος αντισημιτισμός και αδικία που αποκαλύφθηκε στη Γαλλία από την καταδίκη του Alfred Dreyfus είχε ριζοσπαστική επίδραση στο Herzl, αποδεικνύοντας ότι οι Εβραίοι, παρά τον Διαφωτισμό και την εβραϊκή αφομοίωση, δεν θα μπορούσαν ποτέ να ελπίζουν για δίκαιη μεταχείριση στην ευρωπαϊκή κοινωνία.
Αυτό είναι ένα άλλο παράδειγμα του πώς οι Ρότσιλντ υποκινούν κρυφά τον επισημασμένο αντισημιτισμό, προκειμένου να εξαναγκάσουν τους Εβραίους να προωθήσουν το καθεστώς τους για μια παγκόσμια κυβέρνηση που εδρεύει στο Ισραήλ. Η ίδια αρχή οδήγησε το εβραϊκό ολοκαύτωμα, όπου εκατομμύρια αθώοι Εβραίοι έγιναν Dreyfus και χειρότερα. Στα πρωτόκολλα, ο συγγραφέας αναφέρεται στην "διαχείριση των μικρότερων αδελφών μας". Σημαίνει: υποκίνηση του επισημασμένου αντισημιτισμού. Παρόλο που οι μορφωμένοι γνωρίζουν ότι το σεμιτικό είναι μια γλώσσα.
Το μεγάλο ερώτημα σήμερα είναι πώς μπορεί να αντιταχθεί και ο Τρόμπ, που περιβάλλεται από τους Εβραίους, από τον Rothschild και τα εβραϊκά ελεγχόμενα μέσα; Ίσως ο ρόλος του, όπως και ο Dreyfus, είναι να δημιουργήσει ένα κύμα αντισημιτισμού που θα αναγκάσει εκατομμύρια Αμερικανών Εβραίων να μεταναστεύσουν στο Ισραήλ. Εν τω μεταξύ, αυτό το φαινομενικό εβραϊκό μίσος του Trump του δίνει αξιοπιστία, όπως και το ψεύτικο «Σχέδιο του τραπεζίτη» του 1933 έκανε το FDR να μοιάζει με πρωταθλητής του λαού.
Η ουσία, ωστόσο, είναι ότι οι πραγματικοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες είναι το πρόβλημα. Έτσι, οι Ρότσιλντ εκτρέπουν αυτήν την ευθύνη στον εβραϊκό λαό στο σύνολό του, ενισχύοντας τον εν λόγω αντισημιτισμό. Έτσι, οι Ιουδαίοι των Rothschilds που θέλουν να αφομοιωθούν ως πράκτορες και ανθρώπινες ασπίδες για το σατανικό τους πρόγραμμα
