Φλο­ρέν­σιο Σάν­τσες (Florencio Sánchez): Πο­λι­τι­κὴ ἐπι­στή­μη

Φλο­ρέν­σιο Σάν­τσες (Florencio Sánchez): 

Πο­λι­τι­κὴ ἐπι­στή­μη

Posted on 16 Μάρτιος 2025 by planodion

Φλο­ρέν­σιο Σάν­τσες (Florencio Sánchez)

(Ἀφιέρωμα: Ἀναρχία καὶ Λογοτεχνία, 8/9)

Πο­λι­τι­κὴ ἐπι­στή­μη

(Sciencia politico)

 

Εἰ­σα­γω­γι­κὲς ἐξετάσεις

— ΠΕΙΤΕ μου, κύ­ριε ἐξε­τα­ζό­με­νε, τί εἶ­ναι πο­λι­τι­κή;

       — Εἶ­ναι ἡ ἐπι­στή­μη ποὺ δι­δά­σκει πῶς νὰ ζεῖς ἀπ’ τὸν προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

       — Καὶ τί πρᾶ­μα εἶ­ναι ὁ προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός;

       — Εἶ­ναι ὁ δη­μό­σιος κορ­βα­νᾶς ὅπου ὅλοι λα­χτα­ρᾶν νὰ βά­λουν τὸ κου­τά­λι.

       — Πῶς χω­ρί­ζε­ται ἡ πο­λι­τι­κή;

       — Χω­ρί­ζε­ται σὲ κόμ­μα­τα.

       — Πο­λὺ κα­λά. Μπο­ρεῖ­τε νὰ μοῦ πεῖ­τε πό­σα κόμ­μα­τα ὑπάρ­χουν;

       — Δύο: αὐ­τὸ ἐκεί­νων ποὺ εἶ­ναι ἀπὸ πά­νω καὶ αὐ­τὸ ἐκεί­νων ποὺ εἶ­ναι ἀπὸ κά­τω.

       — Πῶς λει­τουρ­γοῦν αὐ­τὰ τὰ κόμ­μα­τα;

       — Ἐκεῖ­νοι τοῦ ἀπὸ κά­τω δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι ἐναν­τί­ον ἐκεί­νων ποὺ εἶ­ναι ἀπὸ πά­νω­ κι ἐκεῖ­νοι τοῦ ἀπὸ πά­νω κα­τα­πιέ­ζον­τας τοὺς ἀπο­κά­τω.

       — Συ­νη­θί­ζουν νὰ ἀν­τι­στρέ­φον­ται αὐ­τὲς οἱ δια­δι­κα­σί­ες;

       — Nαί, κύ­ριε· μέ­σῳ ἑνὸς με­τα­σχη­μα­τι­σμοῦ ρό­λων ποὺ ἐπι­τάσ­σει μιὰ πο­λι­τι­κή ἀλ­λα­γή.

       — Καὶ τό­τε, τί συμ­βαί­νει;

       — Συμ­βαί­νει αὐ­τοὶ ποὺ ἔχουν κα­τα­πιέ­σει νὰ δια­μαρ­τύ­ρον­ται καὶ αὐ­τοὶ πού ἔχουν δια­μαρ­τυ­ρη­θεῖ νὰ κα­τα­πιέ­ζουν.

       — Τέ­λεια. Θέ­λε­τε νὰ μοῦ πεῖ­τε σὲ τί χρη­σι­μεύ­ουν οἱ με­τα­σχη­μα­τι­σμοί;

       — Γιὰ νὰ με­τα­τρέ­πε­ται ἡ οὐ­ρὰ τοῦ πο­λι­τι­κοῦ σώ­μα­τος σὲ κε­φά­λι καὶ τὸ κε­φά­λι σὲ οὐ­ρά.

       — Ἐπι­τυγ­χά­νε­ται μέ­σῳ αὐ­τῆς τῆς ἀν­τι­στρο­φῆς κά­ποιο δη­μό­σιο κα­λό;

       — Ὄχι, κύ­ριε· για­τί ἡ ἀπό­δο­ση δὲν ἐξαρ­τᾶ­ται ἀπὸ τὴ σει­ρὰ τῶν δια­χει­ρι­στῶν.

       — Κα­λὴ ἀπάν­τη­ση· ἀλ­λά, πρέ­πει νὰ ξέ­ρου­με ὅτι ἡ πλά­κα εἶ­ναι στὴν ποι­κι­λία, ἔ;

       — Ναί, κύ­ριε.

       — Τε­λειώ­σα­με.

Τίν. Κου­δού­νι­σμα.

Ὁ γραμ­μα­τέ­ας:

       — Πε­ρά­σα­τε.

 

Πη­γή:

https://socialdemencia.blogspot.com/2008/07/ciencia-poltica-por-florencio-snchez.html

Φλο­ρέν­σιο Σάν­τσες (Florencio Sánchez) (Μον­τε­βι­δέο, 1875 -Μι­λά­νο, 1910). Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἱδρυ­τὲς τοῦ θε­ά­τρου του Ρίο ντὲ Λὰ Πλά­τα καὶ ἕνας σπου­δαῖ­ος δη­μιουρ­γὸς τῆς λα­τι­νο­α­με­ρι­κά­νι­κης σκη­νῆς. Ἄρ­χι­σε τὴ συγ­γρα­φὴ στὴ χώ­ρα του, τὴν Οὐ­ρου­γουάη, ἀλ­λὰ τὸ με­γα­λύ­τε­ρο μέ­ρος τῶν ἔρ­γων του τὸ ἔγρα­ψε στὴν Ἀρ­γεν­τι­νή. Παί­χτη­καν πε­ρί­που 20 ἔρ­γα του σὲ ἕνα διά­στη­μα 6 ἐτῶν, ἀπὸ τὸ 1903 μέ­χρι τὸ 1909. Ἦταν ἕνας δυ­να­μι­κὸς πρω­τα­γω­νι­στὴς στὰ συμ­βάν­τα τῆς ἐπο­χῆς του. Τὸ 1897, μὲ τὴν ἐξέ­γερ­ση τοῦ Λευ­κοῦ Κόμ­μα­τος (Partido Blanco) στὸ ὁποῖο ἀνῆ­κε, προ­σχώ­ρη­σε στὸ στρα­τὸ ὑπὸ τὸν Ἀπα­ρί­σιο Σα­ρά­βια (Aparicio Saravia) καὶ πῆ­ρε μέ­ρος σὲ δύο μά­χες ἐνάν­τια στὴν κυ­βέρ­νη­ση τῆς Οὐ­ρου­γουά­ης. Ἐκεῖ θὰ γνώ­ρι­ζε τὸν μελ­λον­τι­κὸ συγ­γρα­φέα Ἐδουάρ­δο Ἀσε­βέ­δο Ντί­ας (Eduardo Acevedo Díaz). Τὸ 1990 συ­νερ­γά­στη­κε μὲ τὴν ἐφη­με­ρί­δα El sol de Buenos Aires, ἀνα­λύ­ον­τας τὶς κα­τα­στρο­φι­κὲς ἐπι­πτώ­σεις του κα­ου­δι­λί­σμο (caudillismo) (*) στὴ χώ­ρα. Ὅταν ἐγ­κα­τα­στά­θη­κε στὸ Ρο­ζά­ριο, ἐρ­γά­στη­κε ὡς διευ­θυν­τὴς σύν­τα­ξης στὴν ἐφη­με­ρί­δα La República, ἔκ­δο­ση ποὺ δι­ηύ­θυ­νε ὁ Λι­σάν­δρο ντὲ λὰ Τό­ρε (Lisandro de la Torre). Ὁ Σάν­τσες γα­λου­χή­θη­κε πνευ­μα­τι­κὰ μὲ τοὺς ἀναρ­χι­κοὺς συγ­γρα­φεῖς καὶ βά­σι­σε στὶς ἰδέ­ες του τὰ ἄρ­θρα ποὺ τοῦ ἔφε­ραν ἀνα­ρίθ­μη­τα προ­βλή­μα­τα μὲ τοὺς ἰδιο­κτῆ­τες τῶν ἐφη­με­ρί­δων γιὰ τὶς ὁποῖ­ες ἔγρα­φε στὴν ἀρ­χή. Τὰ ἔρ­γα του εἶ­ναι κομ­μά­τια της τῆς πραγ­μα­τι­κῆς ζω­ῆς, γε­μᾶ­τα ἀπὸ ἕνα δυ­να­τὸ σκη­νι­κὸ ρε­α­λι­σμὸ καὶ με­τα­φέ­ρουν στὸ σα­νί­δι ἕνα πα­νό­ρα­μα τῆς πραγ­μα­τι­κό­τη­τας τοῦ Ρίο ντὲ Λὰ Πλά­τα στὴν ὁποία ἀπο­τυ­πώ­νε­ται ὁ κοι­νω­νι­κὸς προ­βλη­μα­τι­σμὸς καὶ τὰ ἠθι­κὰ πα­ρα­κλά­δια. Στὶς 25 τοῦ Σε­πτέμ­βρη τοῦ 1909 τα­ξί­δε­ψε στὴν Εὐ­ρώ­πη σὰν ἐπί­ση­μος ἐκ­πρό­σω­πος τοῦ οὐ­ρου­γουα­νοῦ προ­έ­δρου Κλα­ού­διου Βί­λι­μαν μὲ σκο­πὸ τὴ συμ­με­το­χὴ τῆς χώ­ρας του σὲ μιὰ προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη καλ­λι­τε­χνι­κὴ ἔκ­θε­ση στὴ Ρώ­μη. Ἀφοῦ πέ­ρα­σε στὴν Ἰτα­λία ἀρ­κε­τοὺς μῆ­νες ξο­δεύ­ον­τας πολ­λὰ χρή­μα­τα σὰν προ­κα­τα­βο­λὴ γιὰ τὸ δι­καί­ω­μα τῆς πα­ρου­σί­α­σης τῶν ἔρ­γων του σὲ διά­φο­ρες ἰτα­λι­κὲς καὶ γαλ­λι­κὲς πό­λεις, ἄρ­ρω­στος ἀπὸ φυ­μα­τί­ω­ση, πέ­θα­νε στὶς 7 τοῦ Νο­έμ­βρη τοῦ 1910 στὸ Νο­σο­κο­μεῖο «Fate Bene Fratelli» του Μι­λά­νου. Τὰ ὀστᾶ του με­τα­φέρ­θη­καν στὸ Μον­τε­βι­δέο τὸ 1921 καὶ το­πο­θε­τή­θη­καν στὸ Ἐθνι­κὸ Πάν­θε­ον. Ἡ λο­γο­τε­χνι­κή του πα­ρα­γω­γὴ εἶ­ναι εὐ­ρύ­τα­τη καὶ κι­νεῖ­ται ἀπὸ τὸν ὑπό­κο­σμο στὰ La Tigre y Moneda falsa (1907) μέ­χρι τὴν ὑψη­λὴ κοι­νω­νία στὰ Nuestros Hijos καὶ Los derechos de la salud (1907), ἀπὸ τὴν ἀγρο­τι­κὴ πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στὸ El desalojo (1906) μέ­χρι τὴν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στὶς πό­λεις, σὲ κά­ποια ἀπὸ τὰ κα­λύ­τε­ρα ἔρ­γα του ὅπως En familia καὶ Los muertos (1905). Τὸν Ἀπρί­λη τοῦ 1905 ἔκα­νε πρε­μιέ­ρα στὸ Θέ­α­τρο Ἀπόλ­λων του Μπουέ­νος Ἄι­ρες τὸ Barranca abajo ποὺ θε­ω­ρή­θη­κε σὰν τὸ τε­λειό­τε­ρο κεί­με­νό του. Ἄλ­λα ἔρ­γα του εἶ­ναι τὰ Canillita, La pobre gente καὶ La gringa, ἀνά­με­σα σὲ πολ­λὰ ἄλ­λα.

(*) κα­ου­δι­λί­σμο (caudillismo). Πολιτικὸ καὶ κοινωνικὸ φαινόμενο ποὺ ἐμ­φα­νί­στηκε κατὰ τὸν 19ο αἰῶνα στὴ Λατινικὴ Ἀμερική. Συνίσταται στὴν ἐμφάνιση χαρισματικῶν ἡγετῶν σὲ κάθε χώρα τῶν ὁποίων ὁ τρόπος πρόσβασης στὴν ἐξουσία καὶ προ­σέγ­γι­σης στὴν κυβέρνηση βασιζόταν σὲ ἄτυπους καὶ διάχυτους μηχανισμοὺς ἀναγνώρισης τῆς ἡγεσίας ἀπὸ τὰ πλήθη, ποὺ κατέθεταν στὸν «ἡγέτη» τὴν ἔκφραση τῶν συμφερόντων τοῦ συνόλου καὶ τὴν ἱκανότητα ἐπίλυσης κοι­νῶν προ­βλη­μάτων. Ὁ cau­dil­lismo ἦταν τὸ κλειδὶ γιὰ τὴ δικτατορία καὶ τοὺς ἀγῶνες μεταξὺ τῶν πολιτικῶν κομμάτων τοῦ 19ου αἰῶνα.

Βλ. καὶ ἐκτε­νῆ Εἰσα­γωγή στὸ Ἀ­φιέ­ρω­μα: Βά­σω Χρη­στα­κου: Ἀ­­ναρ­χία καὶ Λο­γο­τε­χνία.

Με­τά­φρα­ση ἀ­πὸ τὰ ἱ­σπα­νι­κά:

Χρη­στά­κου Βα­σι­λι­κή. Ἰ­α­τρὸς καρ­δι­ο­λό­γος καὶ ἀ­ρι­στοῦ­χος ἀ­πό­φοι­τος τοῦ τμή­μα­τος Ἱ­σπα­νι­κὴ γλώσ­σα καὶ Πο­λι­τι­σμὸς τοῦ Ἑλ­λη­νι­κοῦ Ἀ­νοι­χτοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου. Με­τα­φρά­ζει λο­γο­τε­χνί­α ἀ­πὸ τὴν ἱ­σπα­νι­κὴ στὴν ἑλ­λη­νι­κὴ γλώσ­σα.

https://bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com/