Σε περίμενα… κι ήρθες όταν έπαψα να περιμένω!
Ήξερα τι ήθελα… ανέκαθεν. Ένιωθα πότε ήμουν έτοιμη και γνώριζα πως θα το διαχειριστώ. Προσπαθούσα να το βρω, αλλά μάταια, τίποτα και κανείς δεν ήταν αυτό. Σκέφτηκα μήπως κάνω καμιά έκπτωση ή αλλαγή στα στάνταρ μου, αλλά ήταν αδύνατο. Και πέρναγε ο καιρός και ερχόταν η απογοήτευση. Και κυλούσε ο χρόνος κι η ελπίδα μου είχε αποβιβαστεί σε μια βάρκα κι έλυνε τα σχοινιά. Ξέρω τώρα ποιον περίμενα… ΕΣΕΝΑ! Μόνο το πρόσωπο δεν είχα οραματιστεί. Κι ήρθες τελικά. Κι όσο κι αν άργησες, προφανώς ήρθες την κατάλληλη στιγμή για λόγους που μόνο η μοίρα γνωρίζει. Και χαίρομαι αφάνταστα που ήρθες.
Σε αναγνώρισα αμέσως… μου το ψιθύρισε η καρδιά μου. Το ένιωσε όλο μου το είναι. Σε ταυτοποίησε ακόμη και το κορμί μου κι όσο για την ψυχή μου; Αυτή ήδη φρόντιζε τα λουλούδια της. Σε περίμενα λοιπόν… λίγο ή πολύ δεν ξέρω, δε με νοιάζει καν. Και ήρθες! Αυτό έχει σημασία. Αισθάνομαι πως καλώς περίμενα, καλώς δεν άλλαζα τίποτα σε αυτά που γύρευα και τελικά ξεπέρασες κάθε μου προσδοκία. Ναι αγάπη μου… ήρθες κι εγώ ποτέ δεν καλωσόρισα έτσι. Ήρθες κι εγώ απολαμβάνω τους καρπούς της αναμονής μου και τρομάζω συνάμα. Τρομάζω, μα δε θα αφήσω το φόβο να μου κλέψει τίποτα κι ας γίνει ό,τι θέλει. Άλλωστε, ό,τι είναι θα γίνει… Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ήρθες κι ευελπιστώ να κάτσεις βέβαια, μα αν όχι, θα βρω το λόγο που ήρθες. Θα ψάξω το καινούργιο μου μάθημα, μα θα έχω ζήσει κάτι μοναδικό.
Δε σε περίμενα όταν ήρθες κι αυτό μου δίνει φτερά για ουρανούς που δε φαντάστηκα. Δε ξέρω το αύριο κι αφού υποσχεθώ πρωτίστως στον εαυτό μου ότι θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για αυτό το κοινό μας αύριο, θα σου πω ευχαριστώ όπως και να ‘χει επειδή ήρθες. Όσο κι αν άργησες. Τελικά μοιάζει να περίμενα εσένα ακριβώς κι όχι απλά κάτι. Τελικά θα ερχόσουν οπωσδήποτε, έτσι δεν είναι; Συνέβη όμως την πιο κατάλληλη στιγμή, με μαγικό τρόπο κι όλα απαντήθηκαν και βρήκαν νόημα. Έπρεπε όντως να πάψω να περιμένω…
https://gynaikaeimai.gr/
Θώμη Μπαλτσαβιά
Συντάκτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου