Μακάρι να βρεις κάποτε τον δρόμο σου…
Μακάρι να βρεις κάποτε τον δρόμο σου! Μακάρι ο Θεός, το μυαλό, η λογική, να σε κάνουν πιο άνθρωπο!
Η ζωή της γυναίκας τείνει να είναι δύσκολη σήμερα, αν στο μυαλό επικρατεί η λέξη “ζήλια”. Συνώνυμη με αρκετές άλλες, όχι, δεν είναι παράξενο, υπάρχει στην καθημερινότητά μας η ζήλια. Είναι αυτή που τρώει τη φιλία, την συνύπαρξη του κοινού στόχου.
Μακάρι οι γυναίκες να ήταν λιγότερο φθονερές και περισσότερο “αντράκια”, να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους χωρίς ξυλοπόδαρα άλλων. Να παλεύουν για τη ζωή τους, για τα όνειρα τους άνευ της δύναμης μιας ανδρικής πλάτης.
Δεν λέγεται χειραφέτηση, ό,τι καταφέρεις λέγεται ανάληψη ευθυνών, λέγεται όραμα. Αξίζει να παλεύεις για ένα μέλλον με αξίες, χωρίς κρυμμένα μυστικά, χωρίς φαντασιόπληκτες ιστορίες τρόμου. Ναι, τις ωραιότερες ιστορίες τρόμου τις γράφουν άνθρωποι με ταλέντο, μα αν λείπει και αυτό και είσαι στο συννεφάκι, μάθε τουλάχιστον την δοτικότητα, την ευαισθησία, την καταξίωση μέσα από πράξεις, τις σωστές, όχι τις ανέντιμες. Μην δίνεις μάχες για να λέγεσαι “πρώτη”, για να ηγείσαι.
Όχι στις ψεύτικες καταστάσεις, τις άδικες κατηγορίες, τις προσβολές, την υποχθόνια κίνηση, την κάθε κίνηση.
Γυναίκα σημαίνει ένωση δυνάμεων, σημαίνει συμπόρευση. Η καταξίωση έχει ουσία χωρίς να πατήσεις ανήθικα στις πλάτες άλλων. Χωρίς να περιμένεις κέρδος απαραίτητα. Δίχως να κοιτάς αν το μαχαίρι θα καρφωθεί στην πλάτη τη δική μου ή θα περάσει ξυστά. Δίχως να καρτερείς την καταστροφή για να γελάσουν σαρδόνια τα χείλη σου.
Δεν ζούμε για πάντα. Δεν είμαστε αθάνατοι. Στο πέρασμα που λέγεται ζωή, εκτός από λίγες φυλλάδες, αφήνεις το όνομά σου καθαρό, λεβέντικο.
Είναι αυτό που θα ήθελαν τα παιδιά σου να καμαρώνουν, να είναι περήφανα για σένα. Η αλαζονεία και η έπαρση δεν οδήγησε ποτέ κανέναν και καμία στην ευτυχία. Μην κλείνεις τα φώτα στον ήδη χαμένο δρόμο σου!
Κράτα το βλέμμα σου ψηλά και κάνε μία ευχή! Να μετατρέψεις την οργή σου σε καλοσύνη.
Στερείσαι από επιλογή! Γαλήνη δεν βρίσκεις στην άβυσσο της ψυχής σου.
Φτιάξε έναν όμορφο πύργο που λέγεται καρδιά, όχι αυταπάτη.
Μακάρι να βρεις τον δρόμο σου! Όχι αυτόν που ονομάζεις “οδό πρωτιάς”, αλλά το δρόμο του “γυναίκα είμαι και μπορώ τον κόσμο να αλλάξω!”.
Η ζωή με δίδαξε μια παροιμία, “Καλύτερα πρώτη στο χωριό, παρά τελευταία στην πόλη”. Γι’ αυτό είμαι ευτυχισμένη και μπορώ να κοιμάμαι ήσυχη τις νύχτες. Γιατί αν δεν βλάψεις, τότε υπάρχεις!
https://thewomen.gr/
Ευαγγελία Αλιβιζάτου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου