Θα σε παλέψω αρρώστια μου, εμπόδιο δεν θα γίνεις!
Και λες η ασθένεια δεν θα χτυπήσει ποτέ τη δική μου πόρτα. Και ταλαντεύεσαι ανάμεσα στο “δεν μπορεί, κάποιο λάθος έγινε” και στο “θα φύγω νωρίς χωρίς να έχω ζήσει τίποτα από όσα ονειρεύομαι”. Παλεύεις να διαχειριστείς όλη σου τη ζωή τα όσα έχεις κάνει και όσα δεν μπόρεσες, όσα δεν πρόλαβες. Παλεύεις να ελέγξεις τα συναισθήματά σου, φορτισμένη η ψυχή σου, ευάλωτη, πονεμένη και με την αίσθηση ότι σε αδίκησε η ζωή και ο Θεός. Κλειδώνεσαι χωρίς να θες να ακούσεις και να δεις κανέναν, χωρίς συζητήσεις, χωρίς φώτα. Σκοτάδια παντού, ψυχή και εικόνα το ίδιο.
Και ενώ οι τοίχοι συνηγορούν στις απαιτήσεις σου, προσπαθούν να σχηματίσουν αόρατες μικρές ελπίδες χωρίς να θορυβούν. Τρομαγμένη λογική… Ποια λογική; Θυμός. Ταραγμένο το σώμα από το σοκ. Κώδικας επικοινωνίας σώμα- μυαλό ταυτίζονται. Ή θα πολεμήσεις ή θα σε πολεμήσουν. Αν αποφασίσεις το δεύτερο, έχεις παραδοθεί στη σκοτοδίνη. Αν απελευθερώσεις τα συναισθήματά σου και ζεις με δύναμη και χαμόγελο, ίσως καταφέρεις το ακατόρθωτο.
Χρειάζεται υπέρμετρο κουράγιο, αντοχή και δύναμη τόσο μεγάλη, ώστε να αιχμαλωτίσεις τον εχθρό. Η άρνηση οδηγεί στο τέλμα. Τα κύτταρα γίνονται ένα με τη νίκη της απώλειας. Θα αρχίσω ανάποδα, από τη γέννησή μου, θα χαρώ που γεννήθηκα, που υπάρχω, που έχω το προνόμιο να αναπνέω. Θα χαρώ που έγινα γονιός, θα χαρώ που αγαπιέμαι ως γονιός, ως άνθρωπος, ως γυναίκα. Θα χαρώ και για τους εχθρούς μου. Είναι ωραίο συναίσθημα η σκέψη ότι γίνεσαι μισητό πρόσωπο… άραγε γιατί ζηλεύουν; Ζηλεύουν ίσως γιατί κάτι καλύτερο έχεις κάνει, έχεις γίνει, σε αυτή τη ζωή από αυτούς.
Θα κοιτάζω κάθε μέρα ψηλά τον ουρανό και θα λέω στο Θεό μία φράση: “Αν δεν θέλεις το άδικο, διόρθωσέ το!”. Θα προσπαθώ να ζήσω την κάθε μέρα όπως θέλω, όχι όπως ορίζει το Σύνταγμα των “πρέπει”.
Δεν είμαι σίγουρη αν τα βαθιά γεράματα θα τα προλάβω. Είμαι όμως σίγουρη ότι θα δώσω τη μάχη με αξιοπρέπεια. Με αυτήν που έμαθα να έχουν όσοι αγαπώ. Τίποτα δεν είναι δίκαιο, αν ο ίδιος δεν το πρεσβεύεις. Βράχος ακλόνητος θα συνεχίσω να είμαι ακόμα και αν πονάω, δεν θα σκύψω το κεφάλι.
Εσύ δίνεις ένα δάνειο.
Εγώ το ξεχρεώνω.
Δεν βάζω υπογραφή!
Δεν συναινώ στους όρους σου!
Μία φράση μόνο θα σου πω, γιατί αυτήν αξίζεις: Όσοι αγαπάμε τη ζωή, με δύναμη θα ζούμε!
https://gynaikaeimai.com/
Ευαγγελία Αλιβιζάτου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου