Επιζών λέει κάτι νέο για το μυστήριο του τριγώνου των Βερμούδων!

Επιζών λέει κάτι νέο για το μυστήριο του τριγώνου των Βερμούδων! 

Το αεροσκάφος που ενεπλάκη ήταν ένα μονοκινητήριο αεροσκάφος Beechcraft Bonanza. Στο αεροσκάφος επέβαιναν ο πιλότος Μπρους Γκέρνον και δύο επιβάτες: ο πατέρας του και ο συνεργάτης του. Απογειώθηκαν από το νησί Άντρος στις Μπαχάμες και κατευθύνθηκαν βορειοδυτικά προς τις ακτές της Φλόριντα. Ήταν 4 Δεκεμβρίου 1970. Αν φτιάξετε έναν χάρτη και χαράξετε μια γραμμή που να συνδέει το νησί των Βερμούδων, το Πουέρτο Ρίκο, το Μαϊάμι και πίσω στις Βερμούδες, τι θα έχετε; Ναι, πρόκειται για το Τρίγωνο των Βερμούδων - ένα σκοτεινό τρίγωνο που είναι γνωστό για το μυστηριώδες γεγονός ότι κατάπιε πάνω από 2.000 πλοία και 200 αεροσκάφη επί αιώνες! Το αεροπλάνο του Μπρους Γκέρνον βρέθηκε μέσα στην πεινασμένη αγκαλιά του... Αλλά αυτή ήταν μια τυπική πτήση που ο Μπρους είχε κάνει δεκάδες φορές στο παρελθόν! Το ταξίδι διαρκούσε συνήθως περίπου μιάμιση ώρα χωρίς κανένα πρόβλημα ή μυστηριώδες φαινόμενο! Οι άνδρες δεν ανησυχούσαν περισσότερο από ό,τι θα ανησυχούσατε εσείς κατά τη διάρκεια της καθημερινής σας διαδρομής προς τη δουλειά. Ω, αλλά αυτή τη φορά θα ήταν διαφορετικά. Θα αντιμετώπιζαν πράγματι πολύ ασυνήθιστες συνθήκες. Ο Μπρους απογειώθηκε και άρχισε να παίρνει ύψος. Παράξενα πράγματα άρχισαν να συμβαίνουν από την αρχή. Σε ύψος περίπου 300 μέτρων (1.000 πόδια), παρατήρησε ένα μικρό σύννεφο μπροστά του. Αλλά... αυτό συνέχισε να μεγαλώνει. Όχι από το αεροπλάνο που πλησίαζε - αυτό το πράγμα γινόταν πραγματικά μεγαλύτερο σε μέγεθος! Ο Bruce έπρεπε να πετάξει μέσα από αυτό, και βγήκε από την άλλη άκρη μια χαρά. Ένα άλλο μυστηριώδες σύννεφο εμφανίστηκε στα 3.500 μέτρα (11.500 πόδια). Αυτό ήταν τεράστιο, και ο Bruce δεν είχε άλλη επιλογή από το να πετάξει και μέσα από αυτό. Έτσι, συγκεντρώθηκε, πήρε μια βαθιά ανάσα και μπήκε μέσα. Εκείνη τη στιγμή, έγινε σκοτάδι σαν τη νύχτα γύρω από το αεροσκάφος. Ούτε ένα κομμάτι ηλιοφάνειας δεν περνούσε. Αλλά αυτό δεν ήταν ένα σύννεφο καταιγίδας και δεν έβρεχε. Ο Μπρους είχε αρχίσει να ανησυχεί. Και τότε - ΜΠΑΜ! - είδε λάμψεις λευκού φωτός! Εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν γρήγορα σαν αστραπή. Αλλά αυτός ο πιλότος ήξερε ότι αυτό σίγουρα δεν ήταν κεραυνός. Οι λάμψεις ήταν τόσο φωτεινές, που φώτιζαν όλο το χώρο γύρω τους. Ο Μπρους συνέχισε να πετάει για άλλα 30 λεπτά, όταν συνειδητοποίησε ότι αυτό ήταν το ίδιο σύννεφο που είχε περάσει νωρίτερα όταν άρχισε να ανεβαίνει. Αλλά τώρα το σύννεφο ήταν κυλινδρικό και το αεροπλάνο πετούσε μέσα από το κέντρο του. Είχε πλάτος περίπου 1.61 km και φαινόταν ατελείωτο. Ο Μπρους σκέφτηκε ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να βγει από αυτή την παγίδα. Αλλά ένα λεπτό αργότερα, είδε φως στην άκρη του τούνελ. Κράτησε το ζυγό ευθεία μπροστά - είχε σχεδόν ξεφύγει από αυτόν τον εφιάλτη! Αλλά ξαφνικά, ανεξήγητα πράγματα άρχισαν να συμβαίνουν ξανά. Τα τοιχώματα της σήραγγας των σύννεφων άρχισαν να στενεύουν - πλησίαζαν το αεροπλάνο! Τα όργανα πλοήγησης άρχισαν να τρεμοπαίζουν. Η πυξίδα περιστρεφόταν από μόνη της αντίθετα από τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Όλα τα ηλεκτρονικά όργανα δυσλειτουργούσαν. Ήταν σαν το αεροπλάνο να χειριζόταν από κάτι άλλο ή σαν να κινούνταν μέσα σε κάποιο ρεύμα. Όλες οι προσπάθειες του Μπρους να αναλάβει τον έλεγχο ήταν άκαρπες.Συνέχισε να πετάει μέσα στο τούνελ, αποφασισμένος να βγει από αυτό το πράγμα και να ζήσει για να διηγηθεί την ιστορία. Οι διάδρομοι συνέχισαν να στενεύουν, όλο και μικρότεροι, τυλίγοντας τον σαν μια δίνη. Ο χρόνος του Μπρους τελείωνε - έπρεπε να βγει από αυτό το μέρος γρήγορα! Τα επόμενα 20 δευτερόλεπτα ήταν τα πιο έντονα της ζωής του. Αλλά μετά... Βγήκε από αυτήν την παγίδα της ομίχλης! Όπως περιέγραψε αργότερα ο Bruce, ένιωσε ασήκωτος για 5 δευτερόλεπτα καθώς το αεροπλάνο του έφυγε από το τούνελ. Τα σύννεφα διαλύθηκαν και τώρα το αεροσκάφος βρισκόταν μέσα σε μια γκρίζα ομίχλη. Οι άνδρες έβγαλαν έναν μεγάλο αναστεναγμό ανακούφισης. Άρπαξε αμέσως τον ασύρματο και επικοινώνησε με τον έλεγχο εδάφους. Ο Μπρους ήθελε να προσδιορίσουν τη θέση του. Αλλά όταν το κέντρο αποστολής κοίταξε την πράσινη οθόνη, το πρόσωπό του στρεβλώθηκε από σύγχυση... Το αεροπλάνο του Μπρους δεν ήταν στο ραντάρ! Ήταν σαν να ήταν αόρατο! Στη συνέχεια, όμως, ο υπεύθυνος αποστολής είπε ότι το αεροσκάφος βρισκόταν ήδη στον εναέριο χώρο του Μαϊάμι. Ο Μπρους ήταν εντελώς σοκαρισμένος από αυτή την πληροφορία. Δεν μπορούσε να είναι αλήθεια. Η απόσταση που έπρεπε να καλύψει το Beechcraft ήταν περίπου 400 χιλιόμετρα. Θυμηθείτε ότι όλο το ταξίδι διαρκούσε συνήθως περίπου 90 λεπτά. Αλλά αυτή τη φορά, χρειάστηκαν μόλις 47 λεπτά για να φτάσει στον προορισμό! Αυτό το μοντέλο αεροσκάφους μπορεί να ταξιδέψει μόνο με περίπου 290 χλμ/ώρα. Κάντε τα μαθηματικά και ο καθένας θα καταλάβει ότι αυτό ήταν φυσικά αδύνατο. Ο αποστολέας πρέπει να έκανε κάποιο λάθος. Αλλά όταν τα σύννεφα άνοιξαν, ο Bruce είδε ότι βρισκόταν πραγματικά πάνω από το Μαϊάμι! Το αεροπλάνο προσγειώθηκε με ασφάλεια και ήρθε η ώρα να προσπαθήσει να λύσει αυτό το μυστήριο. Τι συνέβη λοιπόν σε εκείνη την πτήση; Ο Μπρους έλεγξε τα υπόλοιπα καύσιμα και το ρολόι του.

Άκου να δεις!