Τζίμης Πανούσης: Ἱστορία γιὰ ἀγρίους

planodion Δεκ. 18 Μ ι κ ρ ο α σ τ ι κ ὴ  Κ α τ α σ τ ρ ο φ ή Τζί­μης Πα­νού­σης  (Ἀφιέρωμα, 1/6) Ἱ­στο­ρί­α γιὰ ἀ­γρί­ους Ν ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ κα­λὰ τὸν Σω­τή­ρη, δὲν θὰ πί­στευ­α λέ­ξη ἀ­π' τὴν ἀ­πί­θα­νη ἱ­στο­ρί­α ποὺ μοῦ με­τέ­φε­ρε. Ὄ­χι ὅ­τι δὲν λέ­ει κι αὐ­τὸς τὶς ὑ­περ­βο­λές του, ἀλ­λὰ ἐ­δῶ πρό­κει­ται γιὰ γε­γο­νό­τα τεκ­μη­ρι­ω­μέ­να. Ὁ θεῖ­ος του, ποὺ τὸν εἶ­χα δεῖ κά­να-δυ­ὸ φο­ρὲς στὸ σπί­τι τοῦ Σω­τή­ρη, εἶ­χε ἕ­να οἰ­κό­πε­δο στὴν Πε­λο­πόν­νη­σο. Εἶ­χε στή­σει κι ἕ­να λυ­ό­με­νο, κι ἐ­πει­δὴ εἶ­χε πρό­βλη­μα μὲ τὸ νε­ρὸ ἔ­κα­νε γε­ώ­τρη­ση νὰ φτιά­ξει πη­γά­δι. Εἴ­χα­νε κά­νει κι ἄλ­λοι στὴν πε­ρι­ο­χὴ κι οἱ πε­ρισ­σό­τε­ροι εἴ­χα­νε ἐ­πι­τυ­χί­α. Τὸ νε­ρό, ὅ­μως, ποὺ βρῆ­κε ὁ θεῖ­ος, ἤ­τα­νε κόκ­κι­νο, καὶ δὲν ἤ­τα­νε νε­ρό, ἦ­ταν αἷ­μα. Κου­βά­δες ὁ­λό­κλη­ρους ἔ­βγα­λε, λέ­ει, ὁ θεῖ­ος ποὺ τά '­χε χα­μέ­να, καὶ δὲν στέ­ρευ­ε μὲ τί­πο­τα. Εἶ­χε πέ­σει σὲ φλέ­βα. Πῆ­ρε καὶ δεῖγ­μα καὶ τὸ πῆ­γε στὸ χη­μεῖ­ο γιὰ ἀ­νά­λυ­ση. Τρε­λά­θη­κε. Αἷ­μα, λέ­ει, ἦ­ταν, κα­νο­νι­κό, ἀν­θρώ­πι­νο, ἀ­να­κα­τε­μέ­νο πολ­λὲς ὁ­μά­δες μα­ζί. Εἶ­χε, ὅ­μως, τοῦ '­πάνε, καὶ κά­τι κομ­μά­τια μέ­ταλ­λο μέ­σα. Ξα­νά­ρι­ξε τὸν κου­βά, καὶ τὸ μυ­στή­ριο λύ­θη­κε. Ἔ­χυ­σε τὸ πη­χτὸ αἷ­μα καὶ στὸν πά­το βρῆ­κε ἕ­να κον­σερ­βο­κού­τι ἀ­νέ­πα­φο. Δὲν ἤ­θε­λε καὶ πο­λὺ νὰ κα­τα­λά­βει, ἤ­τα­νε καὶ τὸ οἰ­κό­πε­δο δυ­ὸ-τρί­α χι­λι­ό­με­τρα ἀ­π' τὸν Με­λι­γα­λᾶ, κά­τι γι­νό­τα­νε, λοι­πόν, μὲ τὴν ὁ­μώ­νυ­μη πη­γά­δα. Μα­θεύ­τη­κε καὶ στὸ χω­ριὸ καὶ γι­νό­τα­νε δι­α­δή­λω­ση μέ­ρα-νύ­χτα. Μαῦ­ρο κα­λο­καί­ρι πέρ­να­γε ὁ θεῖ­ος. Ἤρ­θα­νε καὶ ἀ­πὸ τὴ Νέ­α Δη­μο­κρα­τί­α καὶ τοῦ δί­να­νε ὅ­σο ὅ­σο νὰ τὸ ἀ­γο­ρά­σου­νε τὸ οἰ­κό­πε­δο, νὰ φτι­ά­ξου­νε καὶ ἐκ­κλη­σί­α καὶ νὰ τὴν ἀ­φι­ε­ρώ­σου­νε στὴν Ἁ­γί­α Βαρ­βά­ρα, τὴν προ­στά­τι­δα τῆς χω­ρο­φυ­λα­κῆς, ἀλ­λὰ ὁ θεῖ­ος ἤ­τα­νε ἀ­νέν­δο­τος. Πα­λιὸς ἀ­ρι­στε­ρός, βλέ­πεις, δὲ σή­κω­νε κου­βέν­τα. Τὸ σφρά­γι­σε τὸ πη­γά­δι, κλεί­δω­σε καὶ τὸ σπί­τι κι ἦρ­θε στὴν Ἀ­θή­να. Ὁ θεῖ­ος τό '­χε λύ­σει τὸ μυ­στή­ριο. Τό '­πε κα­μα­ρώ­νον­τας καὶ στὸν ἀ­νι­ψιό του: «Προ­βο­κά­τσια, Σω­τή­ρη μου! Προ­βο­κά­τσια!» ΠΗ­ΓΗ: ΜΙ­ΚΡΟ­Α­ΣΤΙ­ΚΗ ΚΑ­ΤΑ­ΣΤΡΟ­ΦΗ, ΕΚΔ. Ο­ΠΕ­ΡΑ, Α­ΘΗ­ΝΑ, 2005. [ΑΥ­ΤΟ-ΕΡ­ΓΟ­ΒΙ­Ο­ΓΡΑ­ΦΙ­ΚΟ Α­ΠΟ ΤΗΝ ΕΚ­ΔΟ­ΣΗ ΠΟΥ­ΣΤΕΥ­Ε ΚΑΙ ΜΗ Ε­ΡΕΥ­ΝΑ, ΕΚΔ. Ο­ΠΕ­ΡΑ, Α­ΘΗ­ΝΑ, 2005:] ΤΖΙ­ΜΗΣ ΠΑ­ΝΟΥ­ΣΗΣ. ΓΕΝ­ΝΗ­ΘΗ­ΚΕ ΤΟ 1954, ΣΤΙΣ 12 ΦΕ­ΒΡΟΥ­Α­ΡΙ­ΟΥ, ΛΙ­ΓΟ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 12 ΤΑ ΜΕ­ΣΑ­ΝΥ­ΧΤΑ [...]. ΓΡΑ­ΦΕΙ ΤΡΑ­ΓΟΥ­ΔΙΑ, ΒΙ­ΒΛΙ­Α ΚΑΙ ΚΑ­ΝΕΙ ΕΚ­ΠΟΜ­ΠΕΣ ΣΤΟ ΡΑ­ΔΙ­Ο­ΦΩ­ΝΟ Α­ΠΟ ΤΟ 1988. ΞΕ­ΚΙ­ΝΗ­ΣΕ ΤΗΝ ΚΑ­ΡΙ­Ε­ΡΑ ΤΟΥ ΕΝ­ΝΕ­Α ΧΡΟ­ΝΩΝ ΠΑΙ­ΖΟΝ­ΤΑΣ ΚΑ­ΡΑΓ­ΚΙ­Ο­ΖΗ, ΜΕ ΑΥ­ΤΟ­ΣΧΕ­ΔΙ­ΕΣ ΦΙ­ΓΟΥ­ΡΕΣ Α­ΠΟ Ε­ΞΩ­ΦΥΛ­ΛΑ ΠΕ­ΡΙ­Ο­ΔΙ­ΚΩΝ, Ε­ΞΩ Α­ΠΟ ΤΑ ΣΥΡ­ΜΑ­ΤΑ Ι­ΔΡΥ­ΜΑ­ΤΟΣ Α­ΠΡΟ­ΣΑΡ­ΜΟ­ΣΤΩΝ ΠΑΙ­ΔΙ­ΩΝ ΣΤΟ ΧΟ­ΛΑΡ­ΓΟ. Ε­ΧΕΙ ΑΛ­ΛΕΡ­ΓΙ­Α ΣΤΟ Ο­ΠΑ­ΔΙ­ΛΙ­ΚΙ Ο­ΛΩΝ ΤΩΝ ΤΥ­ΠΩΝ, Α­ΠΟ ΚΟΜ­ΜΑ­ΤΑ ΚΑΙ ΟΡ­ΓΑ­ΝΩ­ΣΕΙΣ ΜΕ­ΧΡΙ ΠΟ­ΔΟ­ΣΦΑΙ­ΡΙ­ΚΕΣ Ο­ΜΑ­ΔΕΣ ΚΑΙ ΠΑ­ΤΡΙ­ΔΕΣ. ΣΙ­ΧΑΙ­ΝΕ­ΤΑΙ ΤΟΥΣ Α­ΜΕ­ΡΙ­ΝΑ­ΝΟ­ΤΣΟ­ΛΙΑ­ΔΕΣ, ΤΟΥΣ ΝΕ­Ο­ΓΕ­ΝΙ­ΤΣΑ­ΡΟΥΣ ΕΚ­ΣΥΓ­ΧΡΟ­ΝΙ­ΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΡΗ­ΜΑ­ΤΟ­ΔΟΥ­ΛΟΥΣ ΑΡ­ΠΑ­ΚΟ­ΛΑ­ΤΖΗ­ΔΕΣ [...]. ΚΟΜ­ΠΟΡ­ΡΗ­ΜΟ­ΝΕΙ Ο Ι­ΔΙΟΣ, Ο­ΤΙ ΟΥ­ΔΕ­ΠΟ­ΤΕ ΣΥΓ­ΚΙ­ΝΗ­ΘΗ­ΚΕ Α­ΠΟ ΤΟ ΝΤΕΡ­ΜΠΙ ΤΩΝ ΑΙ­Ω­ΝΙ­ΩΝ ΑΝ­ΤΙ­ΠΑ­ΛΩΝ ΔΟ­ΞΑΣ ΚΑΙ ΧΡΗ­ΜΑ­ΤΟΣ (ΤΟ ΠΑΙ­ΖΕΙ ΣΤΑΝ­ΤΑΡ ΧΙ, ΚΑΙ ΜΑ­ΛΙ­ΣΤΑ ΜΗ­ΔΕΝ ΜΗ­ΔΕΝ). ΣΥΜ­ΠΑ­ΓΗΣ ΚΑΛ­ΛΙ­ΤΕ­ΧΝΗΣ ΒΑ­ΡΕ­ΩΝ ΒΑ­ΡΩΝ, Ε­ΧΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑ­ΤΗ ΤΟΥ Ε­ΝΑ ΒΑ­ΡΥ ΕΜ­ΦΡΑΓ­ΜΑ ΚΙ Ε­ΝΑ ΒΑ­ΡΥ ΕΓ­ΚΕ­ΦΑ­ΛΙ­ΚΟ, ΑΛ­ΛΑ ΣΥ­ΝΕ­ΧΙ­ΖΕΙ Α­ΠΤΟ­Η­ΤΟΣ (;) ΜΕ ΤΗΝ ΕΥ­ΧΗ: «ΝΑ ΜΑΣ Ε­ΧΕΙ Ο ΘΕ­ΟΣ ΓΕ­ΡΟΥΣ ΝΑ ΜΠΟ­ΡΟΥ­ΜΕ Ν’ ΑΡ­ΡΩ­ΣΤΗ­ΣΟΥ­ΜΕ, ΔΙ­Ο­ΤΙ Η ΑΡ­ΡΩ­ΣΤΙΑ ΣΤΟ ΚΑ­ΠΑ­ΚΙ ΔΕ ΛΕ­ΕΙ, ΕΙ­ΝΑΙ ΤΟΥ­ΜΑ­ΤΣΙ­ΛΑ....». [Ο ΤΖΙ­ΜΗΣ ΠΑΝΟΥ­ΣΗΣ ΠΕΘΑΝΕ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΑΚΟΠΗ ΣΤΙΣ 13 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018.] ΕΙ­ΚΟ­ΝΑ: Α­ΠΟ ΤΗΝ ΕΙ­ΚΟ­ΝΟ­ΓΡΑ­ΦΗ­ΣΗ ΤΗΣ ΕΚ­ΔΟ­ΣΗΣ ΠΟΥ­ΣΤΕΥ­Ε ΚΑΙ ΜΗ Ε­ΡΕΥ­ΝΑ, ΕΚΔ. Ο­ΠΕ­ΡΑ, Β΄ ΕΚ­ΔΟ­ΣΗ, Α­ΘΗ­ΝΑ, 2005. https://bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com/