ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ: Chichen Itza, Μεξικό

Chichen Itza, Μεξικό

Το Chichen Itza είναι μια πόλη των Μάγια της οποίας η περιοχή ιερού απεικονίζει καλύτερα τις σημαντικές αλλαγές στις βασιλικές πόλεις των Μάγια μετά την κατάρρευση της κλασικής περιόδου. Ταυτόχρονα, μαρτυρά την περιφερειακή άνθηση του συνταγματικού στυλ και την άνοδο μιας νέας πολιτικής-θρησκευτικής τάξης στο Γιουκατάν και ολόκληρη τη μετακλασική Κεντρική Αμερική, την περίοδο που ο Τσίτσεν zaτσα έγινε μία από τις κορυφαίες πόλεις της Αμερικής Το Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά των πόλεων των Μάγια στο Γιουκατάν από εκείνη την περίοδο είναι οι εξαιρετικά σπάνιες ιστορικές επιγραφές, βάσει των οποίων δεν μπορούμε να εξοικειωθούμε με τις λεπτομέρειες της πολιτικής τους ιστορίας. Ευτυχώς, τα έγγραφα της πρώτης αποικιακής περιόδου μπορούν να μας βοηθήσουν σε αυτό σε κάποιο βαθμό. Γνωρίζουμε ότι ο Chichen Ica ήταν η έδρα της φυλής Ica Maya, από οικισμούς όπως το Sajil, το Kabah και το πανίσχυρο Usmal, την πόλη Xiya Maya. Κτίρια στο Chichen Itza, όπως η ομάδα του Red House,

Το μνημειακό στυλ που βασίλευε στο ύψος του Chichen Ice, στην αρχαία μετακλασική περίοδο (900-1250), είναι εντελώς διαφορετικό από το στυλ του συντάγματος, αν και χρονολογικά εν μέρει συμπίπτει με αυτό. Αν και η οικονομική δομή της πόλης δεν διέφερε πολύ από την κλασική εποχή, καθώς βασίστηκε στη συλλογή προϊόντων από την τεράστια γεωργική ενδοχώρα άνω των 30 km2, η πολιτική τάξη υπέστη βαθιές αλλαγές, όπως αποδεικνύεται από τα μνημεία στην υπέροχη κεντρική πλατεία Το Είναι, στην πραγματικότητα, σε σχήμα και στυλ, πολύ παρόμοια με τα κτίρια από το κεντρικό οροπέδιο του Μεξικού, ειδικά τους Τολτέκους από την Τούλα. Τα μεμονωμένα πορτρέτα των ηγεμόνων απουσιάζουν σχεδόν εντελώς, και το πιο συνηθισμένο μοτίβο στα μνημεία του Chichen Itza είναι το φτερωτό φίδι, μια μεγάλη θεότητα που ήταν ήδη προστάτης των ηγεμόνων του Teotihuacan, και στη συνέχεια εκείνων από τη Sochikalka και την Tula. Καστίλλη,

Ο ίδιος θεός απεικονίζεται ως εκ θαύματος στους στύλους δίπλα στην είσοδο του Ναού των Πολεμιστών, ένα ιερό κτίριο πολύ παρόμοιο με τον περίφημο Ναό Β από την Τούλα, το οποίο δείχνει πώς η εικονογραφία πολεμιστών από το βορρά εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο των Μάγια. Ο ναός, όπως και ο ομόλογός του Τόλτεκ, ήταν πιθανώς αφιερωμένος στην Tlavickalpantekutli ή στην Αφροδίτη, Zornjača, μία από τις εκδηλώσεις του Φτερωτού Φιδιού. Αυτή η θεότητα απεικονίζεται επίσης στην κοντινή πλατφόρμα της Αφροδίτης, ενώ η Πλατφόρμα των Αετών δείχνει αετούς και τζάγκουαρ που διαπερνούν την ανθρώπινη καρδιά, ένα κοινό μοτίβο στο κεντρικό οροπέδιο. Εξίσου απαίσιο είναι το compantli, μια εξέδρα Toltec προέλευσης, στην οποία, πάνω σε ένα είδος ξύλινης κρεμάστρας, εκτέθηκαν τα κρανία των σκοτωμένων εχθρών ή θυσιωμένων ανθρώπων. Οι σειρές κρανίων που φαίνονται στα ανάγλυφα, που κοσμούν την πλατφόρμα του, υποδηλώνουν σαφώς τον σκοπό αυτού του κτιρίου. Οι τελετές θυσίας παρουσιάζονται επίσης σε ένα περίπλοκο ανάγλυφο στο μπροστινό μέρος του γηπέδου, όπου μπορεί να δει μια σκηνή με δύο ομάδες και την εκτέλεση ενός παίκτη. Αλλά ο κύριος ιερός τόπος στο Chichen Itza είναι σίγουρα το Holy Senote ή Sacrifice Well, ένα μεγάλο φυσικό καρστικό λάκκο στο οποίο οι αρχαίοι κάτοικοι του Chichen Ice (που στην πραγματικότητα σημαίνει "κοντά στο πηγάδι του πάγου") έριξαν ανθρώπινες θυσίες και προσφορές από όλη την Αμερική για να ικανοποιήσει το νερό.θεότητα από τον υπόκοσμο.

Αναμφίβολα, το στυλ "Toltec" του μνημείου από το Chichen Ice οδήγησε τους επιστήμονες να πιστεύουν για μεγάλο χρονικό διάστημα ότι η πόλη καταλήφθηκε από έναν στρατό από τον Βορρά, ο οποίος έφερε τη λατρεία του Φτερωτού Φιδιού. Αυτή η θεωρία υποστηρίχθηκε από την εικονογραφία μνημείων λατρείας, στην οποία κυριαρχούν μοτίβα πολεμιστών. Ωστόσο, σήμερα πιστεύεται ότι οι caκα Μάγια από το Τσίτσεν είχαν την ίδια πολιτική-στρατιωτική ιδεολογία βασισμένη στο Φτερωτό Φίδι με τους Τολτέκους από την Τούλα και άλλους λαούς από τη μετακλασική Κεντρική Αμερική. Αυτή η ιδεολογία χρησίμευσε ως δικαιολογία για πολυεθνικά και επεκτατικά καθεστώτα που αντικατέστησαν την παλαιότερη δυναστική οικογενειακή τάξη. Ένα από τα ουσιώδη στοιχεία αυτής της ιδεολογίας, που κάποιοι αποκαλούν Ζουζουάν, ήταν η κατ 'εξοχήν εικόνα της αγίας πόλης, το μυθικό Τολάν, η έδρα της ανώτατης αρχής του Φτερωτού Φιδιού και η κατοικία ισχυρών πολεμιστών και ειδικευμένων τεχνιτών. Παρόλο που πολλοί μελετητές συνέδεαν τον Τολάν με την Τούλτε Τόλτεκ, είναι πιθανό ότι πολλές μετακλασικές πόλεις φιλοδοξούσαν το ρόλο ενός επίγειου αντιγράφου αυτού του μυθικού λαού, των οποίων η προέλευση πιθανότατα βρίσκεται στη μνήμη του τεράστιου κύρους των Τεοτιουακάνων. Η Τούλα, η Τσιτσέν zaτσα και η Τσόλουλα έγιναν έτσι εκδόσεις του Τολάν, πόλεις με εξαιρετικό αστικό καθεστώς, που έφεραν ειδικά προνόμια. Για παράδειγμα, οι ηγεμόνες πολλών άλλων περιοχών ήρθαν στην πόλη για να τρυπήσουν τα ρουθούνια τους με ένα τιρκουάζ στολίδι που επιβεβαίωσε την εξουσία τους, φέρνοντάς τους περισσότερο κύρος και σημασία από τη δυναστική καταγωγή τους. Ως εκ τούτου, οι caκα Μάγια του Τσίτσεν ζούσαν σε μια ιερή πόλη κοντά στο ιερό πηγάδι θυσίας, το οποίο ήταν πιθανώς το πιο σημαντικό ιερό στη νοτιοανατολική Κεντρική Αμερική, που τους έφερε μεγάλο κύρος στις πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις με άλλες ομάδες οικογενειών των Μάγια, από πόλεις όπως το Izamal, το Edzna και το Majapan. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν ο Χουνάκ Ζελ, ο ηγεμόνας του Κόκομ Μάγια από το Μαγιάπαν, ο οποίος κατέκτησε το Τσίτσεν zaτσα το 1221 με τη βοήθεια μισθοφόρων από το κεντρικό Μεξικό. Αν και σε εκείνη την ύστερη ιστορική παράδοση είναι αδύνατο να διαχωριστεί ο μύθος από την πραγματικότητα, γνωρίζουμε ότι το Chichen Itza εγκαταλείφθηκε μεταξύ 1200 και 1250 και ότι η πολιτική σκηνή του Γιουκατάν κυριαρχήθηκε από το Mayapan, ένα νέο αντίγραφο του Chichen Ice και, τελικά, το μυθικό Τολάν.