Γιατί έγινα μινιμαλιστικός

 

Γιατί έγινα μινιμαλιστικός

Το ταξίδι ξεκίνησε το 2017, αφού έχασε ένα μέλος της οικογένειας από τον Καρκίνο.

Λίγους μήνες μετά το θάνατό τους, ξεκαθαρίσαμε το σπίτι τους γεμάτο με 30 και πλέον χρόνια αναμνήσεις. Αναμνηστικά στοιβάζονται σε ράφια, χαρτιά και μπιχλιμπίδια που ξεχειλίζουν από συρτάρια, φωτογραφίες κρεμασμένες σε κάθε ίντσα των τοίχων. Κατοχή κάθε είδους πώλησης, δωρεάς ή ακόμη και σκουπιδιών. Με έκανε να σκεφτώ: «Αν δεν μπορείς να φύγεις με οποιοδήποτε από τα φυσικά σου αντικείμενα, τι τα κάνει τόσο σημαντικά; Βλέπετε, στα μάτια μου βρίσκω ότι οι στιγμές που μοιράζεστε και οι σχέσεις που έχετε με άλλους είναι πολύ πιο πολύτιμες από οποιαδήποτε μορφή υλισμού.

Καρφιτσώστε το

Εντάξει, τώρα δεν το λέω γιατί υποτιμώ τον υλισμό ότι ζω σε ένα άδειο διαμέρισμα, κοιμάμαι στο πάτωμα και δεν έχω ένα καταραμένο πράγμα. Αντιθέτως, απολαμβάνω πολλά από τα υπάρχοντά μου. Απλώς έμαθα να ζεις με λιγότερα και υποτιμούμε τη σημασία τους.

Βλέπετε, η ιδέα του μινιμαλισμού για μένα δεν είναι απαραίτητα να ζεις με x ποσότητα αντικειμένων, ή να ζωγραφίζεις τους τοίχους σου λευκούς και να φοράς μόνο ουδέτερα χρώματα. Είναι περισσότερο τόσο σκόπιμα. Βλέπετε, ήρθε η ώρα να δώσετε προτεραιότητα στη ζωή σας. Η ιδέα των πραγμάτων μπορεί εύκολα να καταναλώσει τη ζωή σας σε σημείο χωρίς επιστροφή. Και δεν είναι μόνο αυτά τα φυσικά αντικείμενα που μπορούν να σας εμποδίσουν. Κοιτάξτε κάθε πτυχή της ζωής σας - τα πράγματα που σας ανήκουν, την πορεία της καριέρας σας, τους ανθρώπους με τους οποίους περνάτε χρόνο… όλα αυτά είναι σημαντικά. Γιατί να περάσετε τη ζωή σας με περιττά αγαθά, μια καριέρα που δεν πηγαίνει πουθενά ή άτομα που δεν αντέχετε.

Απλοποιήστε τη ζωή σας.

«Κάντε χώρο για πράγματα που έχουν σημασία, αφαιρώντας ό, τι δεν συμβαίνει» - Brian Gardner

Αφού βρίσκομαι σε αυτό το ταξίδι για λίγα χρόνια τώρα, μπορώ να πω ότι η ζωή με λιγότερα μου έδωσε περισσότερη σαφήνεια και με βοήθησε να επικεντρωθώ σε στιγμές αντί για πράγματα. Δεν μπορώ να σας πω πόσο συγκλονισμένοι ένιωθα όταν τα αντικείμενα κυριαρχούσαν στη ζωή μου. Ήμουν ένας άπληστος αγοραστής θεραπείας. Αντί να ασχολούμαι με τα συναισθήματά μου ή ορισμένα εμπόδια, θα επιδιορθώσω αυτά τα συναισθήματα αγοράζοντας νέα ρούχα ή προϊόντα μακιγιάζ [μπορώ να το επεκτείνω λίγο αργότερα]. Η κατώτατη γραμμή είναι, το να συνεχίσω αυτό το «λιγότερο είναι περισσότερο» ταξίδι με έχει κάνει να νιώθω πολύ πιο ευτυχισμένος στη ζωή μου. Ζω περισσότερο τη στιγμή. Έχω καλύτερες σχέσεις με την οικογένεια, τους φίλους και τους αγαπημένους μου. Έχω μια γενική αίσθηση ευγνωμοσύνης για τη ζωή.

https://mindbeautysimplicity.wordpress.com/