Αναρωτιέμαι αν υπάρχει, τίποτα πιο αποχαυνωτικό από την απόλυτη βαρεμάρα!
Είναι πχ Παρασκευή βράδυ και κάθεσαι ή μάλλον έχεις βουλιάξει στον καναπέ, είσαι στον γνωστό καναπέ, στη γνωστή σου θέση και χαζεύεις οτιδήποτε δεν σε προβληματίζει στην TV και η ώρα περνά και συ είσαι πτώμα και δεν μπορείς να κουνηθείς, έχεις μείνει ακίνητος, έχεις πιαστεί, αλλά πάλι είσαι σε μια κατάσταση απόλυτης βαρεμάρας, βαριέσαι να ξεπιαστείς, τα μάτια σου κλείνουν, κρυώνεις και βαριέσαι ατελείωτα και ονειρεύεσαι ότι μαγικά χέρια (να τα πάλι τα μαγικά!) να σε πάρουν αγκαλίτσα, να σε γδύσουν, να σε βάλουν στο κρεββάτι, να σου δώσουν και ένα φιλάκι, όχι τυπικό φιλάκι, αληθινό φιλάκι, γιατί παρ όλη την βαρεμάρα σου, το θέλεις το φιλάκι…
Σάββατο πρωί, έχεις ξυπνήσει και είσαι κουλουριασμένος κάτω από το πάπλωμα, πρέπει να έχει ξημερώσει, γιατί μπαίνει φως από τα παντζούρια και σιγά-σιγά σε πλημμυρίζει μια γλυκιά βαρεμάρα… βαριέσαι να κουνηθείς, να δεις την ώρα, το χειρότερο βαριέσαι να πας στο μπάνιο και ελπίζεις πάλι να έρθει ένα μαγικό χέρι να σε κουκουλώσει να μην κρυώσεις και να σε πάει στο μπάνιο, τελικά τα καταφέρνεις και γρήγορα- γρήγορα χώνεσαι πάλι κάτω από το πάπλωμα, η γλυκιά βαρεμάρα σε ξαναπλημμυρίζει και βαριέσαι να μιλήσεις, Ω! ναι να μη μιλήσεις…να μείνεις έτσι, στο τίποτα…
Είναι ακόμα Σάββατο και σαν φάντασμα κυκλοφορείς μέσα στο σπίτι, δεν έχεις φάει, δεν έχεις πλυθεί, δεν έχεις ντυθεί και έχεις ν’ ανοίξεις το pc σου από την προηγούμενη μέρα, που σε «κτύπησε» η βαρεμάρα.
Η σοφία, σου λέει ότι όταν πέφτεις σε μια «περίεργη» ψυχολογική κατάσταση, να αφήσεις αυτή την κατάσταση, να σου μιλήσει…
Η βαρεμάρα, σου λέει λοιπόν: Φυσικά και θα ντυθείς, θα πλυθείς, θα απλώσεις τα ρούχα, θα στρώσεις το κρεββάτι σου, θα μιλήσεις, θα κάτσεις στο pc σου και θα γράψεις, αυτά που σου υπαγορεύει, η βαρεμάρα σου…
Σου λέει επίσης, ότι είναι καθαρά μια προσωπική σου κατάσταση και πως η οικογένεια σου και οι φίλοι σου, δεν φταίνε σε τίποτα…αν εσύ βαριέσαι τα πάντα.
Σου λέει, ότι η βαρεμάρα είναι μια κατάσταση πολυτελείας, καλό είναι να μη σε πιάνει μέσα στην εβδομάδα, όταν πρέπει να πας στη δουλειά σου, όταν πρέπει να πληρώσεις λογαριασμούς, ΤΕΒΕ στο τέλος του μήνα, όταν έχεις παιδιά που πρέπει να ταΐσεις, να τα πας σχολείο. Λες, βαριέμαι αλλά πρέπει…να το κάνεις.
Σου λέει, ότι εχθρός της βαρεμάρας είναι τα πρέπει και η ζωή σου είναι γεμάτη πρέπει, πρακτικά πρέπει, γιατί ψυχολογικά δεν χρειάζεσαι κανένα πρέπει! Δεν πρέπει να είσαι κάποιος, δεν πρέπει σώνει και καλά να σε αγαπούν, ούτε πρέπει να είσαι ευχάριστος ή χαρούμενος…Σοφή, η βαρεμάρα…
Σου λέει, ότι μια ζωή, όλο κάτι κάνεις, δεν κάθεσαι ποτέ ήσυχα με τον εαυτό σου, στο τίποτα.
Χαλάρωσε λοιπόν την τρεχάλα και αφέσου στη βαρεμάρα σου, προπαντός χωρίς ενοχές, Σαββατοκύριακο είναι αυτό και θα περάσει και αν σε πιάσει μέσα στην εβδομάδα παρακολούθησε την, θα σου μάθει σίγουρα, να γελάς με τα χάλια σου, θα σου μάθει το σημαντικότερο τον αυτοσαρκασμό, αχ βαρέθηκα…σταματάω.
https://ainafetst.wordpress.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου