Υπνηλία Εθνική

• 

ΥΠΝΗΛΙΑ ΕΘΝΙΚΗ

Η μονοτονία μου ράισε
Σ' εκείνο το λεπτό
Που κόκκινη έσταξε
Σε σκαλοπάτι λευκό
μαρμάρινο
Χαμόγελο σχημάτισε
με σαρκασμό αβέβαιο
Αβαφα χείλη
και τόξα από φρύδια ανήσυχα
Δήμιος ήμουν ή ήρωας
Μήτρα ή κούνια
Ανέβαινα ή γλιστρούσα
Δεν το γνώριζα
Αναδευόταν το κακό
αναρριχιόταν
ναυτία στο λαρύγγι μου
Σάλευε απείθαρχα
Τ' ακίνητά μου βλέφαρα
στεγνά
πληγιάζαν
με δάκρυα απρόσκλητα
Υπνηλία Εθνική
Άνοιξης φούχτα
Σφιχτή
Πολιορκεί

https://milenaphotopoetry.wordpress.com/