Το ποίημα της εβδομάδας
Η Ποίηση είναι ένας πλανήτης χωρίς σύνορα. Κάθε εβδομάδα το καθιερωμένο ποιητικό αφιέρωμα θα ταξιδεύει από χώρα σε χώρα για να φέρει τους ανθρώπους, τους αναγνώστες, πιο κοντά. Πέμπτη στάση σήμερα, η Ακτή Ελεφαντοστού. Φαντάζομαι πως αν δεν ήταν ο αγώνας της Ελλάδας και της Ακτής Ελεφαντοστού στο παγκόσμιο κύπελο ποδοσφαίρου το 2014, ούτε που θα ξέραμε που πέφτει αυτή η μαγική χώρα με το τόσο ιδιαίτερο όνομα. Ευτυχώς, μαζί με την ποίηση, μας ενώνει και ο αθλητισμός. Όπως και η χώρα από την οποία κατάγεται, έτσι και ο Bernard Binlin Dadié έχει περάσει πολλά, έχει αγωνιστεί σκληρά και παρά τα 102 του χρόνια συνεχίζει τον αγώνα που ποτέ δεν εγκατέλειψε. Στην γλώσσα μας δεν έχει κυκλοφορήσει τίποτα δικό του, εκτός από κάποιες αποσπασματικές μεταφράσεις σε ιστοσελίδες με λογοτεχνικό περιεχόμενο. Το παρακάτω ποίημά του είναι από τα ελάχιστα που βρήκα, αλλά αυτό δεν θα με σταματήσει από το να ψάξω περισσότερο το έργο του.
Κοιμάσαι
Η νύχτα σιωπηλή.
Εσύ κοιμάσαι
Και σε προσέχω.
Εσύ κοιμάσαι
Και σε προσέχω.
Ονειρεύεσαι κι όσο αναπνέεις
εγώ χορδίζω
τις αναμνήσεις μας.
εγώ χορδίζω
τις αναμνήσεις μας.
Η νύχτα σιωπηλή.
Εσύ κοιμάσαι
Και προσέχω την αγάπη μας.
Εσύ κοιμάσαι
Και προσέχω την αγάπη μας.
Ανακινώ τα όνειρα που θάβει η μέρα
Τα τραβώ απ’ τη λήθη και τ’ αποθέτω στην κουπαστή,
Βρήκα τα παιδικά μας δάκρυα.
Τα τραβώ απ’ τη λήθη και τ’ αποθέτω στην κουπαστή,
Βρήκα τα παιδικά μας δάκρυα.
Η νύχτα σιωπηλή.
Είμαι ο αρχαίος φύλακας
Στις επάλξεις.
Ξέρω πώς κατακτάς μια πόλη,
Ξέρω πώς χάνεις μια καρδιά.
Κοιμάσαι
Και σε προσέχω.
Στις επάλξεις.
Ξέρω πώς κατακτάς μια πόλη,
Ξέρω πώς χάνεις μια καρδιά.
Κοιμάσαι
Και σε προσέχω.
Είμαι ο γλύπτης της έναστρης νύχτας,
Ο τεχνίτης της Μέρας.
Γι’ αγγελιαφόρο έχω την αυγή
Και το ουράνιο τόξο στη γαλήνη.
Στο ναό του Θεού μου
Δεν υπάρχει μυρωδιά από μπαρούτι
από αίμα
ούτε λυγμός γυναίκας.
Ο τεχνίτης της Μέρας.
Γι’ αγγελιαφόρο έχω την αυγή
Και το ουράνιο τόξο στη γαλήνη.
Στο ναό του Θεού μου
Δεν υπάρχει μυρωδιά από μπαρούτι
από αίμα
ούτε λυγμός γυναίκας.
Είμαι ο αρχαίος φύλακας
Στις επάλξεις.
Η νύχτα ήρεμη και συ
Κοιμάσαι..
Στις επάλξεις.
Η νύχτα ήρεμη και συ
Κοιμάσαι..
Οι άνθρωποι μου μάδησαν τα όνειρα
Κι είχα μόνο το λινό μου ένδυμα
Για να φανώ μπροστά τους.
Μου ζήτησαν παπύρους.
Κι’ είχα μόνο μια ασπίδα
Φύλακα.
Ξημερώνει
Και θα βρεθούμε πάλι αύριο στον κήπο
Με τα παιδικά μας όνειρα
Ασημένια σκόνη στα τριαντάφυλλα.
Κι είχα μόνο το λινό μου ένδυμα
Για να φανώ μπροστά τους.
Μου ζήτησαν παπύρους.
Κι’ είχα μόνο μια ασπίδα
Φύλακα.
Ξημερώνει
Και θα βρεθούμε πάλι αύριο στον κήπο
Με τα παιδικά μας όνειρα
Ασημένια σκόνη στα τριαντάφυλλα.
Είμαι ο αρχαίος φύλακας
Στις επάλξεις.
Στα μάτια έχω τις αυγές χρόνων παλιών
Στο κεφάλι το τραγούδι των μελλούμενων.
Στις επάλξεις.
Στα μάτια έχω τις αυγές χρόνων παλιών
Στο κεφάλι το τραγούδι των μελλούμενων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου