Πώς τον τρως, πώς τον δίνεις να σε πω τι γονιός θα γίνεις!

Πώς τον τρως, πώς τον δίνεις να σε πω τι γονιός θα γίνεις! από Athina Ανώμαλοι ρε φίλε, γεμίσαμε με δαύτους και τα καριόλα που μας κυβερνάνε πάνε να μας του κάνουν φυσιολογικούς. Οι ανώμαλοι φυσιολογικοί;; Θου κύριε φυλακήν τω στόματί μου που τα πουσταριά θα παίρνουν παιδιά, να αυξάνουν το είδος τους και εμείς οι φυσιολογικοί θα είμαστε δαχτυλοδειχτούμενοι. Θα κάνουν τα παιδιά μας πισωγλέντηδες, ουαί και αλίμονο τι μας περιμένει, πώς μας κατάντησαν έτσι οι αλήτες!!!!!  Πόσο να αντέξω το ζαβό με αυτά που ζω;; Τακτ, επίπεδο, μη μου άπτου και τα συναφή για σήμερα τα ξεχνάμε. Δεν έχω τα νεύρα μου σήμερις, μία απόγνωση με διαπερνά από την ημιμάθεια, γεμίσαμε καυλιάρικα ανδρείκελα και μυξοπαρθένες με άποψη, μην τους κουνήσουμε από τα στερεότυπα ένα αμόκ το παθαίνουν! Χίλιες φορές τα παιδιά να μεγαλώνουν με αγάπη και φροντίδα από ομοφυλόφιλους ανάδοχους, παρά πεταμένα σε ιδρύματα έρμαια του κάθε επιτήδειου. Χίλιες φορές τα παιδιά να μεγαλώνουν με ενήλικες που έχουν αποδεχτοί τον εαυτό τους και είναι ισορροπημένοι παρά σε οικογένειες που βγάζουν ανασφάλειες και απωθημένα στα παιδιά τους, είτε γκέι, είτε στρέιτ. Ισορροπία, αποδοχή τι είπα πάλι! Άγνωστες λέξεις στις περισσότερες εκ των προτύπων οικογενειών που  φωνάσκουν φυσιολογικές. Τι διάολο θεωρούμε φυσιολογικό; Πόσο μικρόψυχοι άραγε είμαστε; Την ανάγκη για χάδι, αγκαλιά, μίας όμορφης κουβέντας γιατί την προσπερνάμε; Την ανάγκη ενός παιδιού να έχει το σπιτικό του, να ανήκει σε μία οικογένεια γιατί δεν την υπολογίζουμε; Πάνω από όλα ο φασισμός των ιδεών! Τόσες μέρες βλέπω στο διαδίκτυο ένα μένος προς την απόφαση για αναδοχή παιδιών από ομοφυλόφιλους. Αναδοχή είναι να αναλάβεις την φροντίδα ενός παιδιού μέχρι οι γονείς του να είναι σε θέση να το φροντίσουν οι ίδιοι. Άραγε καταλαβαίνει κανείς τι μεγαλείο ψυχής είναι να δώσεις ό,τι απόθεμα έχεις σε «δανεικό» παιδί; Αν σε κάτι λοιπόν θα μπορούσα να είμαι αρνητική θα ήταν γιατί αναδοχή και όχι υιοθεσία, ώστε να μην υπάρχουν «δανεικά» παιδιά και «δανεικοί» γονείς, ώστε οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα να μην λήγουν στο 18 έτος. Τα παιδιά δε θα δίνονται με κλειστά τα μάτια, όπως ουδέποτε μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι που θα αναλαμβάνουν προσωρινά την επιμέλειά τους θα ελεγχθούν, όχι μόνο οικονομικά όπως σκούζετε, δε θα γίνει αγοραπωλησία, θα ελεγχθεί το κατά πόσον τα άτομα αυτά είναι κατάλληλα και θα έχουν παρακολούθηση από κοινωνικούς λειτουργούς ως είθισται, καιρός να αξιοποιηθούν και αυτοί που βγαίνουν χιλιάδες από τις σχολές και δεν μπορούν να απορροφηθούν από το κράτος πρόνοιας, έλεος πια! Το μεγάλο ζήτημα είναι η αντιμετώπιση αυτών των παιδιών από εμάς τους φυσιολογικούς. Λοιπόν ο Κωστάκης που θα είναι παιδί τέτοιας ανάδοχης οικογένειας δε θα σου πειράξει το αγοράκι σου, επίσης και η Κατερινούλα δε θα σου πειράξει το κοριτσάκι σου. Πίστεψέ με οι γονείς των ανάδοχων ήταν «φυσιολογικοί»... Πόσο άραγε μεγάλο κομμάτι για μία οικογένεια είναι η αποδοχή και η ισορροπία, πόσους λιγότερους ενήλικες με ψυχολογικά και πόσα περισσότερα παιδιά ευτυχισμένα θα είχαμε αν είχαμε όλοι αποδεχτεί τον εαυτό μας και διεκδικούσαμε τη ζωή που μας κάνει ευτυχισμένους, σεβόμενοι πάντα τα δικαιώματα των άλλων, προασπίζοντας όμως τα δικά μας. Μίλαγα πριν καιρό με μία κοπέλα που δουλεύει νύχτα, μου έλεγε ότι σιχάθηκε τους άντρες, δε θέλει να την ξανααγγίξει κανείς, δεν εμπιστεύεται κανέναν. Τη ρώτησα γιατί, δεν περίμενα την απάντηση το ομολογώ! -Ξέρεις πόσοι παντρεμένοι με παιδιά έρχονται και ψάχνονται για άντρα; Και αν δε βρουν τρέχουν να ψωνίσουν.... Θυμήθηκα μπαίνοντας στο ζοο χρόνια πίσω, χαμός από μηνύματα αντρών ζητώντας αφέντρα! Έπιασα κουβέντα με έναν " ναι ο μαζοχισμός ρέει στο αίμα μου" παντρεμένος και αυτός, τον ρώτησα γιατί δεν μιλάει στη γυναίκα του για τα βίτσια του, τουλάχιστον να έχει τη χαρά να τον δείρει η ίδια :p . Δε θα καταλάβαινε μου είπε. Δεν ξέρω αν θα καταλάβαινε...πιθανότατα όχι. Εθελοτυφλούμε, πλέον ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι μπορεί πολύ εύκολα μέσω παρένθετης μητέρας και για τα ζευγάρια γυναικών ακόμα πιο εύκολο να έχουν το δικό τους βιολογικό παιδί. Η πράξη αναδοχής, δεν είναι εγωιστική, δεν είναι ναρκισσιστική, είναι μία πράξη με γενναιοδωρία ψυχής.  Επίσης το να είναι κάποιος γκέι δεν τον κάνει παιδόφιλο, αυτοί δεν έχουν φύλο, αυτοί είναι σάπιοι, αυτοί είναι ανώμαλοι. Ανώμαλους δε μας κάνει η σεξουαλική μας ταυτότητα, άλλωστε πολύ αμφιβάλλω αν όλοι οι στρέιτ είμαστε φυσιολογικοί, δηλαδή να κάνουμε σεξ ως όρισε η φύση. Μόνο τις τρύπες των αυτιών δεν έχω ακούσει να έχουν χρησιμοποιηθεί ακόμα.  Ανώμαλοι είναι οι βιαστές, οι παιδεραστές, ανώμαλοι είναι όσοι κακοποιούν σωματικά και πνευματικά συζύγους και παιδιά.  Για σκεφτείτε λίγο, πόσο φυσιολογική ήταν η δική σας οικογένεια; Πώς μάθετε να ορίζετε το φυσιολογικό στις αντιδράσεις των γονιών σας, πόσα από αυτά ακολουθήσατε; Πόσα τελικά σας κάνανε ευτυχισμένους; Θέλω σπίτια γεμάτα ζεστασιά, όπου όλα τα πρόσωπα θα χαμογελάνε και όταν θα πονάνε θα υπάρχει ένα χάδι να απαλύνει τον πόνο τους. Θέλω παιδιά φροντισμένα, παιδιά να ονειρεύονται, να παίζουν, να χαίρονται. Θέλω ανθρώπους που δε φοβούνται. Πολλοί από εσάς που βρίζετε τους «ανώμαλους» που θα πάρουν παιδιά, είστε ήδη γονείς, σκεφτείτε μόνο αυτό ότι τη σεξουαλική ταυτότητα του παιδιού σας δεν την έχετε εξασφαλίσει, άραγε το παιδί σας θα ήταν καλός γονιός ή η σεξουαλική του ταυτότητα θα αποφάσιζε;