Ανελέητη σύγκρουση στις τουρκικές ΕΔ - Χ. Ακάρ εναντίον στρατηγών

Ανελέητη σύγκρουση στις τουρκικές ΕΔ - 

Χ. Ακάρ εναντίον στρατηγών

Βαθιά αποσταθεροποίηση στις ΤΕΔ

Βαθιά αποσταθεροποίηση παρατηρείται στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις τα τελευταία χρόνια, ειδικότερα μετά από το βράδυ της απόπειρας πραξικοπήματος. Η εσωτερική κατάσταση που επικρατεί στον τουρκικό στρατό ευνοεί την Ελλάδα που παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, καθώς η οποιαδήποτε αλλαγή εντός της Τουρκίας και η επικράτηση συγκεκριμένων προσώπων στις εν λόγω συγκρούσεις, επηρεάζουν άμεσα τις εξελίξεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Τα τουρκικά επιτελεία λίγο πριν τις κρίσεις του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου, βρίσκονται σε φάση ανακατατάξεων, καθώς ο αρχιτέκτονας της "Γαλάζιας Πατρίδας" και του τουρκολιβυκού συμφώνου, ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί, παραιτήθηκε μετά την αιφνιδιαστική "υποβάθμιση δι' αναβαθμίσεως" που υπέστη το Σάββατο με τη μεταφορά του σε επιτελική θέση.Τελευταίο «θύμα» μιας ανελέητης σύγκρουσης που είναι σε εξέλιξη από το 2016 στο εσωτερικό των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο ναύαρχος Τσιχατ Γιαϊτζι, καθώς η ομάδα με επικεφαλής τον Υπουργό Άμυνας Χουλούσι Ακάρ και τον ΑΓΕΕΘΑ  Γιασάρ Γκιουλέρ συνεχίζουν τις εκκαθαρίσεις κάθε ανώτατου αξιωματικού που θεωρούν ότι μπορεί να απειλήσει την πρωτοκαθεδρία τους και τη στενή  σχέση τους με τον Ερντογάν.

Ο Γιαϊτσί είναι ο τελευταίος μιας σειράς τούρκων ανώτατων αξιωματικών που υπηρέτησαν τον Ερντογάν και βρέθηκαν πολύ κοντά στο Προεδρικό Μέγαρο, αλλά ως δια μαγείας εκκαθαρίζονται  από το πανίσχυρο δίδυμο Ακάρ- Γκιουρελ που φαίνεται ότι κρατά πολύ ισχυρά χαρτιά στα χέρια του ώστε να επιβάλουν διαρκώς την θέση τους στον Ερντογάν. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί από τους ανώτατους αξιωματικούς λίγο πριν καρατομηθούν είχαν αποσπάσει τα εύσημα από τον τούρκο πρόεδρο.

Σημαντικό μέρος της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας και τη γεωπολιτικής στρατηγικής στη Συρία, τη Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο, επηρεάζεται από το εν λόγω πρόσωπο, συνεπώς - εφόσον επιβεβαιωθεί η παραίτησή του - εκτιμάται πως θα παρατηρηθούν ριζικές αλλαγές στη συμπεριφορά της Τουρκίας τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό.

Ο Ταγίπ Ερντογάν με το Προεδρικό Διάταγμα της 15ης Μαΐου οδήγησε σε παροπλισμό τον Επιτελάρχη του Ναυτικού θέτοντας τον στην διάθεση του Γενικού Επιτελείου κάτι που ο Γιαϊτσί δεν δέχθηκε γνωρίζοντας ότι ουσιαστικά θα οδηγηθεί σε ατιμωτική για τον ίδιο υποβάθμιση ή αποστρατεία στις επόμενες κρίσεις του Αυγούστου και έτσι επέλεξε να παραιτηθεί.

Ο εμπνευστής της Γαλάζιας Πατρίδας είναι ο αρχιτέκτονας του Τουρκολυβικού Μνημονίου και απηνής διώκτης των οπαδών του Φ . Γκιουλέν στις Ένοπλες Δυνάμεις. Τα βιβλία του περιγράφουν και αποτυπώνουν έναν χάρτη σε Αιγαίο και Μεσόγειο που θα έχει την σφραγίδα της Τουρκίας, αναφέρει ο Νίκος Μελέτης για το Liberal.

Στο τελευταίο του βιβλίο αναπτύσσονται θεωρίες για αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας επί 23 νησιών με επιχείρημα την μη τήρηση της υποχρέωσης αποστρατιωτικοποίησης, ενώ στον ίδιο αποδίδεται και η θεωρία της σχετικότητας της διάταξης της Λωζάνης ότι η Τουρκία διατηρεί μόνο τα νησιά που βρίσκονται εκτός των 3 ναυτικών μιλίων από τις ακτές της.

Τον Δεκέμβριο ο Ερντογάν είχε εξάρει την προσφορά του ναυάρχου στην διαμόρφωση της πολιτικής που οδήγησε στο τουρκολυβικό Μνημόνιο. Πάντως ο τρόπος με τον οποίο εξωθείται σε παραίτηση ο Γιαϊτσί είναι προσβλητικός, καθώς υπήρξαν «σκιές» για ένα διαγωνισμό προμήθειας τορπιλών όπου διαπιστώθηκαν προβλήματα στο υλικό, το οποίο όμως παρέλαβε το Ναυτικό και τώρα η εταιρεία ζήτησε την πειθαρχική έρευνα  εις βάρος του.

Για καιρό υπήρχε υπόγεια αντιπαράθεση με τον Ακάρ, ο οποίος δεν αφήνει κανέναν αντίπαλο να επιβιώσει. Είτε τους αποστρατεύει, είτε τους παροπλίζει.

Η παρουσία του Γιαϊτζί τον ενοχλούσε καθώς θεωρούσε ότι η υπερπροβολή του ειδικά ως εμπνευστή της πολιτικής που αποτελεί δόγμα της Τουρκίας για τη «Γαλάζια Πατρίδα» δημιουργούσε μια εν δυνάμει απειλή. Πολύ περισσότερο όταν ο Υπουργός Άμυνας οικειοποιήθηκε το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» στην πρώτη επίσκεψη του στην Λιβύη στις 6 Νοεμβρίου 2018 που προετοίμασε την διαμόρφωση και υπογραφή του Μνημονίου.

Η «καμπάνα» είχε ήδη αρχίσει να κτυπά από τον Δεκέμβριο όταν ο Γιαϊτσί δεν συμμετείχε τελικά σε μια κρίσιμη συνάντηση για τη διαμόρφωση στρατηγικής στο Προεδρικό Μέγαρο υπό τον Ταγίπ Ερντογάν και στη θέση του εμφανίστηκε άλλος ναύαρχος χωρίς να δοθεί καμία εξήγηση.

Η απειλή παραίτησης δέκα στρατηγών

Σημειωτέον ότι τον Αύγουστο του 2017 οι κρίσεις που είχαν γίνει στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις είχαν οδηγήσει στην απειλή παραίτησης δέκα στρατηγών μεταξύ αυτών και του ιδιαίτερα δημοφιλούς και ισχυρού αξιωματικού του Διοικητή των Ειδικών Δυνάμεων  Ζεκάι Ακσάκαλι, ο οποίος είχε διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο  στην αντιμετώπιση της απόπειρας πραξικοπήματος το 2016.

Ο στρατηγός Ακσακαλί είχε βρεθεί στο επίκεντρο της κριτικής  καθώς σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου την παραμονή της απόπειρας πραξικοπήματος, συμμετείχε με τον Ακάρ σε συνάντηση  με τον Διοικητή  της ΜΙΤ Χακαν Φιντάν. Μια συνάντηση που πολλοί αναλυτές στην Τουρκία θεωρούν ότι έγινε ακριβώς επειδή υπήρχαν ήδη πληροφορίες για την εκδήλωση πραξικοπήματος.

Τον Δεκέμβριο του 2018 με προεδρικό διάταγμα παλι ο Ερντογάν αποκεφάλισε δυο στρατηγούς. Ο ενας εξ αυτών ο Ισμαήλ Μετιν Τεμέλ ήταν ο διοικητής που είχε αναλάβει τις επιχειρήσεις  «Ασπίδα του Ευφράτη» και «Κλάδος Ελαίας» και ως Διοικητής της 2ης Στρατιάς ήταν υπεύθυνος  για την προστασία  των τουρκικών συνόρων με την Συρία ,το Ιράκ και το Ιράν.

Ο στρατηγός Τεμέλ είχε έρθει σε σύγκρουση με τον ΑΓΕΕΘΑ Γιασάρ Γκιουρελ  και τον Χ.Ακάρ ο οποίος είχε  ταχθεί στο πλευρό του ΑΓΕΕΘΑ. Ο Τεμέλ ήταν φανατικός υποστηρικτής του Ερντογάν και η αντιπολίτευση τον είχε κατηγορήσει όταν είχε εμφανιστεί με την στολή να χειροκροτεί τον τούρκο Προέδρο σε πολιτική εκδήλωση πριν τις εκλογές.

Ο Τεμελ, ιδιαίτερα δημοφιλής και  νωστός για αντιαμερικανικά αισθήματα του και τις εθνικιστικές θέσεις ήταν επίσης υπεύθυνος για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας στο εσωτερικό και για τις επιχειρήσεις στο Ιράκ και τη Συρία. Λίγους μήνες πριν την υποβάθμιση του, ο ίδιος είχε προαχθεί σε «τετράστερο»  στρατηγό  και πολλοί αναλυτές είχαν θεωρήσει ότι αυτό ήταν το βήμα προκειμένου να αναλάβει ΑΓΕΕΘΑ και κατόπιν υπουργός Αμυνας…Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα ο στρατηγός Τεμέλ το βράδυ της απόπειρας πραξικοπήματος είχε εμφανισθεί μπροστά στο Τουρκικό Γενικό Επιτελείο ,δηλώνοντας ότι πρέπει να συλληφθούν όλοι όσοι βρίσκονταν στην αεροπορική βάση «Ακιντσί» ως ύποπτοι για το πραξικόπημα.  Σημαντική λεπτομέρεια : Στην βάση εκείνη την ώρα βρισκόταν τόσο ο Ακάρ, όσο και ο Γκιουλέρ. Ως ΑΓΕΕΘΑ ο Ακάρ είχε συγκρουστεί με τον στρατηγό Τεμέλ σχετικά με την τουρκική επιχείρηση στο Αφρίν και την ολοκλήρωση της επιχείρησης την οποία ο Ακάρ θεωρούσε πρόωρη. Ο Τεμέλ υποβαθμίστηκε όταν μετατέθηκε στη θέση του πρόεδρου του Τμήματος Αξιολόγησης και Επιθεώρησης του Τούρκικου Γενικού Επιτελείου.

Η απευθείας πρόσβαση που είχε στον Ερντογάν παρακάμπτοντας πολλές φορές την ιεραρχία και η ανεξαρτησία που διεκδικούσε στις κινήσεις του  είχαν προκαλέσει  την αντίδραση  των Ακαρ- Γκιουρελ. Μαζί με τον Τεμελ είχε τότε αποστρατευθεί ένας ακόμη στρατηγός, ο Μουσταφά Μπαρουτ που ήταν διοικητής της 4ηςΤαξιαρχιας στην Νοτιοανατολική Τουρκία στο Τουντσελί.

Ο Ακάρ αποδεικνύεται πολύ σκληρός αντίπαλος ακόμη και για τις πραγματικές «φίρμες» και για εμβληματικούς τούρκους ανώτατους αξιωματικούς. Ενταγμένος στον Τουρκικό Στρατό για σχεδόν 47 χρόνια ο Ακάρ επηρεάζεται από ισλαμιστές διανοούμενους, έχει ο ίδιος έντονο θρησκευτικό  συναίσθημα και προσανατολισμό  και διατηρεί σχεσεις με συντηρητικούς πολιτικούς κύκλους. Με μικρή επιχειρησιακή εμπειρία, αλλά με μακρά θητεία στο παρασκήνιο και διαρκή  παρουσία σε Επιτελεία και Αρχηγεία.

Δεν αφήνει κανέναν να απειλήσει την σχέση του με τον Ερντογάν. Και τώρα έχει το πανω χέρι, έχοντας υποβαθμίσει εντελώς και τον ΥΠΕΞ Μ.Τσαβούσογλου. Όσο για την θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», τίποτα δεν αλλάζει. Ακόμη και χωρίς τον εμπνευστή της παραμένει επίσημο Δόγμα της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της Τουρκίας.

https://www.pentapostagma.gr/

ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΜΗΛΟ ΚΑΙ ΤΑΧΙΝΙ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΜΗΛΟ ΚΑΙ ΤΑΧΙΝΙ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

• Posted by - gynaikaeimai
 
• On - 18 Μαΐου, 2020
 

Αυτή η σαλάτα θα σε εκπλήξει ευχάριστα! Το καρότο και το μήλο δένουν τέλεια με το ταχίνι και δημιουργούν μια νοστιμιά που θα θέλεις να δοκιμάζεις ξανά και ξανά!

Υλικά:

• 1 καρότο κομμένο σε λεπτές λωρίδες
• 1 μικρό μήλο κομμένο σε λεπτές φέτες
• Λιναρόσπορο, κολοκυθόσπορο, μαύρες σταφίδες για το γαρνίρισμα

Για την σως:

• 1/2 κ. σούπας ταχίνι
• 1/2 κ. γλυκού χυμός λεμόνι
• 1/2 κ. γλυκού μέλι

Εκτέλεση:

• Σε ένα μπολάκι, ρίχνουμε το μήλο, το καρότο, τους σπόρους και τις σταφίδες
• Ρίχνουμε την σως και ανακατεύουμε όλα τα υλικά της σαλάτας

Καλή Απόλαυση!

Στυλιανοπούλου Γεωργία

Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

http://www.geonutrition.gr

https://gynaikaeimai.com

Το μυστήριο του SS Ourang Medan

Η σοκαριστική ιστορία του «SS Ourang Medan» αρχίζει λοιπόν μια μέρα του Ιουνίου του 1947 (ή του Φεβρουαρίου του 1948, σύμφωνα με άλλες αναφορές του καιρού), όταν πολυάριθμα πλοία που διάβαιναν τα στενά μεταξύ Σουμάτρας και Μαλαισίας (αλλά και ολλανδικοί και βρετανικοί υποσταθμοί) φέρονται να έπιασαν μια σειρά από σήματα SOS. Το επείγον μήνυμα του άγνωστου πλοίου ήταν σύντομο, αν και ανατριχιαστικά τρομακτικό: «Όλοι οι αξιωματικοί, περιλαμβανομένου του καπετάνιου, ε έχουν χάσει τη ζωή τους και βρίσκονται στο κατάστρωμα και τη γέφυρα. Πιθανότατα όλο το πλήρωμα είναι τελειωμένο. Το SS Ourang Medan ήταν ένα υποτιθέμενο πλοίο φάντασμα το οποίο, σύμφωνα με διάφορες πηγές, ναυάγισε στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες (σύγχρονη Ινδονησία) , ή αλλού, αφού ολόκληρο το πλήρωμά του είχε χάσει τη ζωή του κάτω από ύποπτες συνθήκες, είτε το 1940, 1947 ή 1948, ανάλογα με την πηγή. [1] Η ιστορία του Ourang Medan έχει, σε κάποιο βαθμό, γίνει ένας μύθος..Όμως η ιστορία έχει καταγράψει κάποια δεδομένα..

Lab of Mystery

Λιβύη: Τούρκοι και GNA κατέλαβαν την αεροπορική βάση Αλ Βατίγια

Διαψεύδει ο στρατός του Χαλίφα Χαφτάρ

Πολύ άσχημη εξέλιξη έχουμε στο λιβυκό έδαφος με την είσοδο δυνάμεων του GNA σε μέρος της αεροπορικής βάσης Αλ Βατίγια, η οποία ανήκει στις δυνάμεις του στρατηγού Χαφτάρ. Παρατηρητές επεσήμαναν ότι οι πολιτοφυλακές της Τριπόλεως επιτέθηκαν σε ταυτόχρονη επίθεση των Τούρκων από αέρα και θάλασσα στη βάση Al-Watiyah.  

Την ίδια στιγμή πολύ νωρίς σήμερα το πρωί, μια τουρκική φρεγάτα πυροδότησε 2-4 πυραύλους προς την αεροπορική βάση Al-Watiyah (απόσταση ~ 30km).Με την μαζική υποστήριξη της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας και των Σύριων μισθοφόρων, οι πολιτοφυλακές της κυβέρνησης κατάφεραν να εισέλθουν σε μέρος της βάσης Αλ-Βατίγια τη Δευτέρα το πρωί, λίγες μέρες μετά την αποτυχημένη επίθεση.

Δεν υπάρχουν αναφορές για τυχόν απώλειες από την πλευρά του LNA και αν υπήρξε έγκαιρη αποχώρηση.

Η άλλη πλευρά διαψεύδει τις πληροφορίες αυτές, ενώ η κατάσταση είναι συγκεχυμένη και ομιχλώδης.   

Στρατιωτικές πηγές ανέφεραν ότι ένοπλες ομάδες από τις περιοχές Αλ Ζάουβια, Μισράτα και Ζουβάρα μπήκαν σε μέρος της βάσης μετά από 100 τουρκικές αεροπορικές επιθέσεις από μη επανδρωμένα εναέρια χήματα.

Η είσοδος της πολιτοφυλακής της κυβερνήσεως της Τριπόλεως στην αεροπορική βάση που απέχει μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από τα σύνορα της Τυνησίας, επιταχύνει την εφαρμογή του τουρκικού σχεδίου για τη μετατροπή της βάσης αυτής ως μόνιμης βάσης για την Τουρκία στη Λιβύη.

Libyan citizen- ﮼مواطن،ليبي@Libyancitizen6

Very early today morning, a Turkish frigate from/near to Mellitah Complex Oil and Gas , fired 2-4 missiles toward Al-Watyah airbase (a distance of ~30km), this is a short video and a pictur showing one of the missiles in the sky.

No reports about any losses from LNA side, so far

80

6:59 PM - May 17, 2020

Twitter Ads info and privacy

52 people are talking about this

Libyan citizen- ﮼مواطن،ليبي@Libyancitizen6

Brigade 134 (the airbase defending force) denies what has Osama AlJwaili claimed about capturing Al-Watyah airbase . https://twitter.com/mstrmax11/status/1262278591859101698 …

ابن ليبيا السرتاوي@MstrMax11

الكتيبة 134 قوة حماية قاعدة #عقبة_بن_منافع الجوية #الوطية تنفي ما صرح به الميليشياوي اسامة الجويلي حول سيطرته على القاعدة .#الوطية_مقبرة_الاتراك#ليبيا_مقبرة_العثمانيين

15

10:13 AM - May 18, 2020

Twitter Ads info and privacy

See Libyan citizen- ﮼مواطن،ليبي's other Tweets

Εχθές ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Τριπόλεως  Al-Sarraj συνομίλησαν τηλεφωνικά για τα μνημόνια συμφωνίας που υπέγραψαν οι δύο χώρες τον περασμένο Νοέμβριο, σχετικά με την ασφάλεια και τη στρατιωτική συνεργασία και τον καθορισμό των τομέων της ναυτικής εξουσίας στη θάλασσα, ενώ ο Ερντογάν κάλεσε επίσης τον Σαράτζ να επισκεφθεί την Τουρκία πολύ σύντομα.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας, ο λεγόμενος Οσάμα Γκουίλι που εισήλθε για λογαριασμό του GNA στην βάση, αναμένεται να την παραδώσει στους Τούρκους, οι  οποίοι βρίσκονται επί του παρόντος μόνο στη στρατιωτική βάση της Μίτιγκα.

Τις τελευταίες ημέρες, Τούρκοι αξιωματούχοι ανέφεραν τις επιθέσεις της πολιτοφυλακής της Τριπόλεως στη βάση Al-Watiyah, η οποία εξηγεί και την ύπαρξη τουρκικών φιλοδοξιών να καταλάβουν μεγάλο μέρος της Λιβύης.

Ο Al-Tawil εξηγεί ότι το τουρκικό σχέδιο απαιτεί την απομάκρυνση όλων των στοιχείων της λιβυκής πολιτοφυλακής, ενώ η παρουσία Σύριων μισθοφόρων θα περιορίζεται σε σημεία φύλαξης στα περίχωρα της βάσης, καθώς οι Τούρκοι στρατιώτες και αξιωματικοί θα εισέλθουν σε αυτή μετά την διαδικασία εξασφάλισης ολόκληρης της βάσης που θα τεθεί αμέσως υπό τουρκικό έλεγχο.Ο Λίβυος στρατιωτικός εμπειρογνώμονας στρατηγός ε.α. Σουλεϊμάν Αλ-Ταουίλ, ανέφερε σε δηλώσεις του πριν από λίγες μέρες, ότι το σχέδιο επίθεσης στην Αλ-Βαττίγια όπως είχε προγραμματιστεί από την Τουρκία, απαιτούσε από την πολιτοφυλακή και τους Σύριους μισθοφόρους να εισέλθουν στην οργάνωση της Αλ Κάιντα, δεδομένου ότι η Τουρκία δεν μπορεί να θέσει τους στρατιώτες της σε πόλεμο απευθείας στο έδαφος, υποδεικνύοντας ότι το δεύτερο μέρος του σχεδίου προβλέπει την κατασκευή αερογέφυρας μετά την εξασφάλιση της βάσης με μισθοφόρους.

Από την πλευρά του, ο στρατιωτικός αναλυτής Jamal Al-Zaidi πιστεύει ότι η απόπειρα της Τουρκίας να ελέγξει τη στρατηγική αεροπορική βάση Αλ Βατίγια στοχεύει στον έλεγχο ολόκληρης της δυτικής Λιβύης, ενώ η Άγκυρα παίρνει θέση για ελέγξει με τα όπλα ολόκληρο το αραβικό Μαγκρέμπ

Ο Αλ-Ζαΐντι προσθέτει ότι ο τουρκικός έλεγχος της Αλ Βατίγια θα επιτρέψει στην Αλ Κάιντα να επιτεθεί με στρατιωτικές δυνάμεις σε όλες τις πόλεις της δυτικής Λιβύης όπου υπάρχουν οι στρατιωτικές δυνάμεις, όπως: Αλ Ζίνταν, Ταρχούνα και οι κόμβοι νότια της Τρίπολης.

Το μόνο που αναμένουμε είναι η αντίδραση της Αιγύπτου και άλλων αραβικών χωρών. 

https://www.pentapostagma.gr/

Μυϊκές κράμπες:Πώς θα προλάβετε το επώδυνο σύμπτωμα (βίντεο)

Οι κράμπες προκαλούνται από την ακούσια συστολή των μυών και συνοδεύονται από έντονο πόνο.

Είναι πολύ συχνές στους αθλητές και μπορεί να εκδηλωθούν οποιαδήποτε στιγμή, ακόμη και μετά το φαγητό ή κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Συνήθως εκδηλώνονται στα κάτω άκρα και συνοδεύονται από ξαφνικούς ή παρατεταμένους σπασμούς.

Αν και οι γάμπες είναι τα πιο κοινά σημεία που εκδηλώνονται κράμπες, μπορούν επίσης να εκδηλωθούν στην κοιλιά, τους μηρούς, τα πόδια, τα χέρια και το λαιμό.

Oι περισσότεροι πιστεύουν ότι ότι οι μυϊκές κράμπες οφείλονται σε ανεπάρκεια καλίου, οι νυχτερινές κράμπες στα πόδια όμως, συνήθως οφείλονται σε έλλειψη μαγνησίου.

Οι κράμπες που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια ή μετά από σωματικές δραστηριότητες προκαλούνται από την έλλειψη καλίου.

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί πώς θα προλάβετε τις μυϊκές κράμπες:

https://www.onmed.gr/

Πηγή: Natural Cures

Στάλιν - Χίτλερ: Από το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ στη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση

Οι λόγοι που οδήγησαν στην υπογραφή του Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότοφ - Τι περιλάμβανε το Σύμφωνο Μη Επιθέσεως μεταξύ των δύο χωρών - Τα γεγονότα από την υπογραφή του Συμφώνου ως την ναζιστική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση

Με ένα θέμα που δεν αφορά άμεσα τη χώρα μας θα ασχοληθούμε στο σημερινό μας άρθρο. Πρόκειται για το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης, ευρύτερα γνωστό ως Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ που υπογράφτηκε στη Μόσχα τον Αύγουστο του 1939 και με το οποίο οι δύο χώρες υποχρεώνονταν να μην επιτεθούν η μία στην άλλη, ενώ σε σειρά από μυστικά πρωτόκολλα γινόταν η διανομή, η μοιρασιά θα λέγαμε λαϊκά, μιας σειράς ευρωπαϊκών κρατών. Παρά την υπογραφή του Συμφώνου αυτού, σε λιγότερο από δυο χρόνια η ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στην ΕΣΣΔ με τα γνωστά αποτελέσματα. Ας δούμε όμως πως φτάσαμε στην υπογραφή του Συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, τι περιλάμβανε αυτό και τις συνέπειές του για μια σειρά από ευρωπαϊκά κράτη.

Η κατάσταση στην Ευρώπη την άνοιξη του 1939
Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1930 οι Ευρωπαίοι ηγέτες προτιμούσαν να κατευνάζουν τον Χίτλερ παρά να συμμαχήσουν με τον Στάλιν. Αποκορύφωμα της τακτικής αυτής, ήταν η υπογραφή της Συμφωνίας του Μονάχου (30 Σεπτεμβρίου 1938) με την οποία οι ηγέτες της Μεγάλης Βρετανίας ΝέβιλΤσάμπερλεν και της Γαλλίας Εντουάρ Νταλαντιέ συμφώνησαν με τους Χίτλερ και Μουσολίνι στην παραχώρηση της τσεχοσλοβακικής Σουδητίας, μιας περιοχής με γερμανόφωνο κυρίως πληθυσμό στη Γερμανία. Η Τσεχοσλοβακία αναγκάστηκε να αποδεχθεί τη συμφωνία. Η ΕΣΣΔ αγνοήθηκε, παρά το γεγονός ότι τόσο αυτή όσο και η Γαλλία είχαν υπογράψει συμφωνίες αμοιβαίας βοήθειας με την Τσεχοσλοβακία. Ο Στάλιν θεώρησε το γεγονός αυτό ως περιθωριοποίηση και προσβολή, διέταξε δε τη συγκέντρωση στρατιωτικών μονάδων στα δυτικά σύνορα της ΕΣΣΔ σε μια κίνηση εντυπωσιασμού. Ωστόσο λίγες μέρες αργότερα το Πολίτμπιρο, αποφάσισε τη διάλυση των εφεδρικών μονάδων (330.000 στρατιώτες, 27.500 άλογα και 5.000 οχήματα) που είχαν κινητοποιηθεί με αφορμή τα γεγονότα της Τσεχοσλοβακίας. Ο Στάλιν με μια σειρά δηλώσεων καταφερόταν εναντίον της Μ. Βρετανίας και της Γαλλίας ενώ έδειχνε μια διάθεση προσέγγισης με τη Γερμανία. Ο Χίτλερ βέβαιος ότι δεν θα τον εμποδίσει κανένας κατέλαβε ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία. Ο παγκόσμιος πόλεμος φαινόταν πλέον αναπόφευκτος.

Την άνοιξη του 1939 η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα συγκεχυμένη καθώς υπήρχε γενικευμένη καχυποψία μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων. Κανείς δεν εμπιστευόταν κανέναν. Μάταια ο Υπουργός Εξωτερικών της ΕΣΣΔ Μαξίμ Λιτβίνοφ προσπαθούσε να συγκροτήσει ένα αντιχιτλερικό μέτωπο. Στις αρχές Μαΐου 1939 ο Στάλιν αντικατέστησε τον Λιτβίνοφ με τον Βιατσεσλάβ Μιχαίλοβιτς Μολότοφ με τον οποίο μπορούσε να έχει καλύτερη συνεργασία. Οπωσδήποτε επρόκειτο και για μία κίνηση φιλίας προς τον Χίτλερ. Η στροφή αυτή του Στάλιν απασχόλησε πολλούς ιστορικούς. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι η συγγένεια των ολοκληρωτικών καθεστώτων Γερμανίας και ΕΣΣΔ και η καχυποψία του Στάλιν απέναντι στους Αγγλογάλλους έπαιξαν τον ρόλο τους. Πολλοί ιστορικοί αναφέρουν ότι ο Στάλιν επιδοκίμασε τις χιτλερικές εκκαθαρίσεις του 1934. Όλα αυτά τα γεγονότα οδήγησαν στην υπογραφή του Συμφώνου μη Επίθεσης μεταξύ των δύο χωρών τον Αύγουστο του 1939.

Το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ
Πάντως η πρωτοβουλία για τη σύναψη μιας γερμανοσοβιετικής συμφωνίας μη επίθεσης ανήκει στον Χίτλερ. Έχοντας αποφασίσει να επιτεθεί στην Πολωνία την 1η Σεπτεμβρίου 1939 στις 21 Αυγούστου έστειλε επιστολή στον Στάλιν με την οποία αφού σχεδόν αποκάλυπτε τα σχέδιά του για την Πολωνία ζητούσε να υπογραφεί ένα σύμφωνο μη επίθεσης μεταξύ των δύο χωρών και να δεχτεί ο Σοβιετικός ηγέτης στη Μόσχα στις 22 ή στις 23 Αυγούστου τον Γερμανό ΥΠΕΞ Γιόαχιμ φον Ρίμπεντροπ (JoachimvonRibbentrop). Πραγματικά στις 23 Αυγούστου 1939 οι Στάλιν και Μολότοφ υποδέχθηκαν στη σοβιετική πρωτεύουσα τον Ρίμπεντροπ μέσα σε εγκάρδιο και φιλικό κλίμα. Οι διαπραγματεύσεις στέφθηκαν από απόλυτη επιτυχία. Εκτός από το σύμφωνο μη επίθεσης υπογράφτηκαν μετά από επιμονή του Στάλιν και μια σειρά από μυστικά πρωτόκολλα, τα οποία είχαν ως συνισταμένη το μοίρασμα της Ανατολικής Ευρώπης μεταξύ των δύο χωρών. Συγκεκριμένα το ανατολικό τμήμα της Πολωνίας το οποίο περιλάμβανε τις δυτικές περιοχές της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας, η Λετονία, η Εσθονία και η Φιλανδία θα εντάσσονταν στη σοβιετική σφαίρα επιρροής ενώ η Γερμανία υποστήριζε τις σοβιετικές αξιώσεις στη Βεσαραβία. Η δυτική Πολωνία (όρια ήταν οι ποταμοί Βιστούλας, Νάρεφ και Σαν) και η Λιθουανία θα ανήκαν πλέον στη Γερμανία. Μετά από επιπρόσθετες διαπραγματεύσεις παραχωρήθηκε στην ΕΣΣΔ η Λιθουανία. Ο Χίτλερ πλήρωνε με σημαντικές εδαφικές παραχωρήσεις την ηρεμία στα σύνορα με την ΕΣΣΔ.

Ο Στάλιν χειρίστηκε μόνος του τη συμφωνία με τη Γερμανία. Επρόκειτο ουσιαστικά για ένα Σύμφωνο Στάλιν-Χίτλερ. Μόνο ο Μολότοφ είχε επίσης γνώση του Συμφώνου. Τα κίνητρα του Στάλιν για την υπογραφή αυτής της συμφωνίας έχουν απασχολήσει πολλούς ιστορικούς. Ο Στάλιν είχε επίγνωση των πολιτικών και ηθικών προβλημάτων που προέκυπταν από τη συμφωνία. Η ΕΣΣΔ αρνιόταν κατηγορηματικά την ύπαρξη μυστικών πρωτοκόλλων. Όταν όμως αυτά ήρθαν στο φως, οι Σοβιετικοί διακήρυξαν ότι ήταν πλαστά. Βέβαια εντός της ΕΣΣΔ όσοι έβλεπαν με σκεπτικισμό το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ θα έπαιρναν την γνωστή απάντηση ότι αυτό ήταν προς το συμφέρον του σοσιαλισμού. Το ηθικό ζήτημα έγινε πιο έντονο αργότερα μετά την ήττα της Γερμανίας, όταν η διεθνής κοινότητα καταδίκασε τον ναζισμό ως απόλυτο κακό. Πρόσφατα ήρθαν στο φως ιστορικά στοιχεία που ξεκαθαρίζουν αρκετά την κατάσταση. Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε ΕΣΣΔ, Μ. Βρετανία και Γαλλία ήταν προβληματικές και για την έλλειψη προόδου ευθύνονταν όλοι. Ο Στάλιν εξέλαβε την πεισματική εμμονή των Δυτικών στις θέσεις τους, ως ένα ακόμη σημάδι της πρόθεσής τους να κατευνάσουν τον Χίτλερ σε βάρος της ΕΣΣΔ. Θεωρούσε τον πόλεμο ανάμεσα στη Γερμανία και την Πολωνία αναπόφευκτο. Οι Γερμανοί πιθανότατα θα έφταναν στα σοβιετικά σύνορα. Με το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ πετύχαινε την επέκταση της χώρας του και τη δημιουργία μιας ζώνης που θα παρεμβαλλόταν μεταξύ της ΕΣΣΔ και του πεδίου των πολεμικών συγκρούσεων στην Ευρώπη.

Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, παρουσιάζουν και τα σχόλια του Στάλιν, που κατέγραψε ο τότε επικεφαλής της Κομιντέρν Γκεόργκι Ντιμιτρόφ, στο ημερολόγιό του, μετά από μια συνάντηση με τον Σοβιετικό ηγέτη στις 7 Σεπτεμβρίου 1939: «Θα προτιμούσαμε να είχαμε φτάσει σε συμφωνία με τις επονομαζόμενες δημοκρατικές χώρες, οπότε κάναμε διαπραγματεύσεις. Όμως οι Άγγλοι και οι Γάλλοι ήθελαν να κάνουμε εμείς όλη τη βαριά δουλειά και μάλιστα χωρίς να μας πληρώσουν τίποτα! Εμείς φυσικά δε θέλαμε, πόσο μάλλον χωρίς να πληρωθούμε.
Κάτι ανάλογο, είχε πει ο Στάλιν σε ομιλία του στο 18ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος, τον Μάρτιο του 1939, με την οποία είχε προειδοποιήσει την Αγγλία και τη Γαλλία ότι δεν είχε καμία πρόθεση να «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά» για λογαριασμό τους. Η φράση αυτή, είχε σαν αποτέλεσμα η συγκεκριμένη ομιλία να ονομαστεί στη Δύση «Λόγος των Κάστανων»!
Πάντως, φαίνεται ότι ο Στάλιν φοβήθηκε ότι η χώρα του θα απομονωθεί και οι Δυτικοί σύμμαχοί του τον υποτιμούν και, ίσως, αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που την έκανε να υπογράψει το Σύμφωνο μη επίθεσης με τη Γερμανία.
Κλείνουμε το κεφάλαιο αυτό, με την άποψη του Ρ.Καρτιέ, σύμφωνα με την οποία ο Στάλιν υπέγραψε το Σύμφωνο αυτό για να κερδίσει χρόνο, ο δε Χίτλερ για να το «ξεσκίσει»…

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος αρχίζει
Την 1η Σεπτεμβρίου 1939, η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία. Η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία, σύμμαχοι της Πολωνίας, απάντησαν κηρύσσοντας πόλεμο στους ναζί. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, μόλις έχει ξεκινήσει. Οι Γερμανοί προέλασαν στα πολωνικά εδάφη, χωρίς σχεδόν καμία αντίσταση. Οι Βρετανοί και οι Γάλλοι, έφτασαν αργοπορημένοι στην Πολωνία και δεν έδειχναν ιδιαίτερο ζήλο να πολεμήσουν. Στις 17 Σεπτεμβρίου, ξεκίνησε και η σοβιετική εισβολή στην Πολωνία. Αρχικά, ο Κόκκινος Στρατός κυρίευσε τα εδάφη της δυτικής Ουκρανίας και της δυτικής Λευκορωσίας που είχε καταλάβει η Πολωνία το 1921.
Η επίσημη προπαγάνδα, παρουσίαζε ότι οι ενέργειες αυτές γίνονταν για λογαριασμό του ουκρανικού και του λευκορωσικού λαού και χαρακτήριζε την εισβολή ως «πράξη απελευθέρωσης». Ωστόσο οι περιοχές που «απελευθερώθηκαν», μέσα σε ενάμιση χρόνο, υπέστησαν τις ίδιες βίαιες κοινωνικές επεμβάσεις που γίνονταν στην ΕΣΣΔ για περίπου δύο δεκαετίες.

Παράλληλα, το σοβιετικό καθεστώς, επιδίωκε να εξαφανίσει οποιαδήποτε δυνατότητα συντονισμένης αντισοβιετικής δράσης. Στις 5 Μαρτίου 1940, το Πολίτμπιρο αποφάσισε να θανατωθούν πολλές χιλιάδες Πολωνοί που κρατούνταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή σε φυλακές στις δυτικές επαρχίες της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας. Επρόκειτο, κυρίως, για Πολωνούς, πρώην πλέον, κυβερνητικούς αξιωματούχος, αξιωματικούς του Στρατού και της Αστυνομίας, βιομήχανους, γαιοκτήμονες και διανοούμενος. Έτσι από τις αρχές Απριλίου ως τα τέλη Μαΐου του 1940, στη διαβόητη σφαγή του Κατίν, 21.857 άνθρωποι εκτελέστηκαν…
Στα τέλη Οκτωβρίου 1939 και αφού διευθετήθηκαν μερικά ζητήματα με τη Γερμανία σχετικά με τη διαίρεση της Πολωνίας, η σοβιετική ηγεσία εξανάγκασε την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία, να επιτρέψουν την εγκατάσταση σοβιετικών στρατευμάτων στην επικράτειά τους, συμπεριλαμβανομένων και των λιμανιών της Βαλτικής. Παρά τις αντιδράσεις των ηγετών των χωρών της Βαλτικής, ο Στάλιν και ο Μολότοφ, που ήταν ανένδοτοι, τους εκφόβιζαν με πόλεμο αν δεν δέχονταν όσα τους ζητούσαν. Για τις τρεις χώρες της Βαλτικής, ο Στάλιν έλεγε στον Ντιμιτρόφ:

«Δεν είναι καλό να βιαζόμαστε!... Πρέπει να διαδοθούν κατάλληλα συνθήματα για το συγκεκριμένο στάδιο του πολέμου… Δεν θα προσπαθήσουμε να τις σοβιετικοποιήσουμε (ενν. τις βαλτικές χώρες). Θα το κάνουν μόνες τους όταν έρθει η ώρα!».
Επόμενος στόχος του Στάλιν, ήταν η Φιλανδία, παλιά επαρχία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, που είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της απ’ αυτή, το 1917. Οι απαιτήσεις που προέβαλε ο Στάλιν απέναντι στη Φιλανδία, ήταν πολύ πιο σκληρές από τις αξιώσεις του από τις χώρες της Βαλτικής και οι Φιλανδοί τις απέρριψαν κατηγορηματικά. Ο Στάλιν αποφάσισε να χρησιμοποιήσει βία. Ο Κόκκινος Στρατός εισέβαλε στη Φιλανδία στα τέλη Νοεμβρίου 1939. Η Φιλανδία των 4 εκατομμυρίων και των 26 τανκς, αντιστάθηκε σθεναρά στην ΕΣΣΔ των 150 και πλέον εκατομμυρίων κατοίκων και των 1.500 αρμάτων μάχης.

Ο «Χειμερινός Πόλεμος», τραβούσε σε μάκρος. Ο Στάλιν υποχρεώθηκε τον Μάρτιο του 1940 να υπογράψει ειρηνευτική συμφωνία με τη Φιλανδία, η οποία έχασε κάποια εδάφη και η οικονομία της σχεδόν καταστράφηκε, ωστόσο διατήρησε την ανεξαρτησία της. Οι Σοβιετικοί έχασαν 130.000 στρατιώτες (νεκροί και αγνοούμενοι), ενώ άλλοι 200.000 τραυματίστηκαν ή έπαθαν κρυοπαγήματα. Από την άλλη πλευρά, οι Φιλανδοί είχαν πολύ μικρότερες απώλειες: 23.000 νεκρούς και αγνοούμενους και 44.000 τραυματίες .Ο σοβιετοφιλανδικός πόλεμος κατέδειξε τις αδυναμίες της πολεμικής μηχανής της ΕΣΣΔ και, για πολλούς ιστορικούς, η σοβιετική αποτυχία, ήττα ουσιαστικά, στη Φιλανδία, ώθησε τον Χίτλερ να επισπεύσει την εισβολή του στην ΕΣΣΔ.

Μετά τον «Χειμερινό Πόλεμο», από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο του 1940, η Γερμανία κατέλαβε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, ενώ ανάγκασε τη Γαλλία να συνθηκολογήσει μέσα σε λίγες εβδομάδες. Η Ιταλία συντάχθηκε στο πλευρό της Γερμανίας.Τα βρετανικά στρατεύματα αποχώρησαν από την ηπειρωτική Ευρώπη, ενώ η συνθηκολόγηση της Γαλλίας μετέβαλε ριζικά την κατάσταση.

Το καλοκαίρι του 1940 η Λετονία, η Λιθουανία και η Εσθονία, όπως και η Βεσαραβία και η Μπουκοβίνα που «αφαιρέθηκαν» από τη Ρουμανία, ενσωματώθηκαν στην ΕΣΣΔ. Εκτός από τη «σοβιετικοποίηση» των περιοχών αυτών, ο Στάλιν δεν αμέλησε και το ξεκαθάρισμα των προσωπικών του διαφορών. Τον Αύγουστο του 1940, ένας πράκτορας της NKVD, που είχε εισχωρήσει στο στενό περιβάλλον του Τρότσκι, που βρισκόταν στο Μεξικό, τον σκότωσε με ορειβατική αξίνα, μετά από εντολή του Στάλιν. Ο Τρότσκι ήταν ο πιο ικανός, εύγλωττος και δραστήριος αντίπαλος του Στάλιν. Είναι άγνωστο αν ο Στάλιν ήθελε να εκδικηθεί τον άσπονδο εχθρό του ή ανησυχούσε μήπως οι τροτσκιστές συσπειρωθούν εντός της ΕΣΣΔ σε καιρό πολέμου και γι’ αυτό έδωσε την εντολή να δολοφονηθεί ο Τρότσκι. Πιθανότατα και οι δύο παράγοντες έπαιξαν τον ρόλο τους.

Στο μεταξύ, οι γερμανικές επιτυχίες, είχαν αρχίσει να οδηγούν σε σύγκρουση συμφερόντων με τη Σοβιετική Ένωση.
Η Φιλανδία, η Νορβηγία, που καταλήφθηκε απ’ τους ναζί και τα Βαλκάνια, με βασικό σημείο αντιπαράθεσης τα πετρέλαια της Ρουμανίας, αποτελούσαν κύρια σημεία τριβής. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1940, υπογράφτηκε η Τριμερής Συνθήκη ανάμεσα στη Γερμανία, την Ιαπωνία και την Ιταλία, με την οποία οι τρεις χώρες συμφώνησαν να βοηθήσουν η μία την άλλη και να μοιράσουν μεταξύ τους τον κόσμο. Ο Στάλιν ανησύχησε ιδιαίτερα.

Τον Νοέμβριο του 1940, ο Χίτλερ κάλεσε τον Μολότοφ στο Βερολίνο. Πρότεινε την ένταξη της ΕΣΣΔ ως τέταρτου εταίρου στις δυνάμεις του Άξονα και επίσης τον ακριβή καθορισμό των περιοχών που θα βρίσκονται υπό σοβιετική σφαίρα επιρροής, μετά από διαπραγματεύσεις.
Ο Στάλιν έθεσε μια σειρά από προϋποθέσεις για να ενταχθεί στην Τριμερή Συνθήκη ως τέταρτο μέλος.

Φαίνεται ωστόσο ότι δεν ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά με την πρόταση του Χίτλερ, γιατί έβλεπε ότι δεν θ’ αργούσε η ώρα που η Γερμανία «θα χτυπούσε» την ΕΣΣΔ.
Στις 25 Νοεμβρίου 1940, ο Στάλιν απάντησε στην πρόταση του Χίτλερ, δεν έλαβε όμως ποτέ ανταπάντηση από τον Φίρερ.
Λίγο μετά την αναχώρηση του Μολότοφ από το Βερολίνο, η Ουγγαρία, η Ρουμανία και η Σλοβακία, εντάχθηκαν στη Συνθήκη των χωρών του Άξονα. Τον Μάρτιο του 1941, ακολούθησε η Βουλγαρία, χώρα την οποία ο Στάλιν επιθυμούσε διακαώς να εντάξει στη σοβιετική σφαίρα επιρροής. Τον Απρίλιο του 1941, η Γερμανία κατέλαβε τη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα.

Από τον Δεκέμβριο του 1940, ο Χίτλερ είχε εγκρίνει τα σχέδια εισβολής, στην ΕΣΣΔ, τον Μάιο του 1941 («Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα»).
Και εδώ όμως, η Ελλάδα έπαιξε σημαντικό ρόλο. Η Κρήτη, παρέμενε ελεύθερη. Ο Χίτλερ, φοβόταν ότι τα ρουμανικά διυλιστήρια, απ’ όπου θα προμηθευόταν τα καύσιμά του, βρίσκονταν εντός του βεληνεκούς των συμμαχικών βομβαρδιστικών , εφόσον αυτά εφορμούσαν απ’ τη Μεγαλόνησο.

Έτσι ήθελε πρώτα να κυριεύσει την Κρήτη και μετά να εκστρατεύσει στην ΕΣΣΔ. Η Μάχη της Κρήτης (Μάιος 1941), με την οποία θα ασχοληθούμε την ερχόμενη εβδομάδα, ήταν οδυνηρή για τους ναζί. Οι επίλεκτοι αλεξιπτωτιστές αποδεκατίστηκαν και τα γερμανικά στρατεύματα, είχαν σημαντικές απώλειες. Με μεγάλες δυσκολίες, η Κρήτη καταλήφθηκε την 1η Ιουνίου 1941. Η καθυστέρηση αυτή, μάλλον απροσδόκητη για τον Χίτλερ, μετέθεσε χρονικά την επίθεση των ναζί εναντίον της ΕΣΣΔ, η οποία ξεκίνησε τα χαράματα της 22ας Ιουνίου 1941. Η επίθεση του Χίτλερ εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης, παρά τις αρχικές επιτυχίες των στρατευμάτων του, αποδείχθηκε, όπως είναι γνωστό, καταστροφική και αποτέλεσε την αρχή του τέλους για τις δυνάμεις του Άξονα…

Βασική πηγή μας για το άρθρο αυτό, ήταν το εξαιρετικό βιβλίο του OLEG V. KHLEVNIUK «ΣΤΑΛΙΝ-ΜΙΑ ΝΕΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ», ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ 2018.

https://www.protothema.gr/