Η Αλυσίδα της πιπίλας.

 apenanti oxthi 

Όταν ήμουν μωρό για να μην κλαίω μου μπούκωναν μια πιπίλα στο στόμα να με φιμώσουν...Σιγά σιγά άρχισε να μ αρέσει η αίσθηση της πιπίλας. Ιδίως όταν έβγαζα δόντια και πρήζονταν τα ούλα.Η πιπίλα που με στόμωνε μου δημιουργούσε ταυτόχρονα μια ανακουφιστική ηδονή στον πόνο τουδοντιού που ξεσκίζει τα ούλα...Μεγαλώνοντας εκεί στον παιδικό μου κόψαν βίαια την πιπίλα να η αλυσίδα της ηδονής της έχει παραμείνει στον λαιμό μου..Έτσι αντικατέστησα την πιπίλα με τα χείλη μου..Όμως δεν με ηδόνιζε αρκετά να δαγκώνω μόνο τα χείλη μου έτσι έβαλα συμπληρωματικά να τρίβω με τα δαχτυλάκια μου ένα λαστιχένιοκουκλάκι. Κάθε βράδυ αποκοιμιόμουν δαγκώνοντας τα χείλη κ τρίβοντας τοκουκλάκι Σιγά σιγά αυτό μου έγινε συνήθεια και δεν άργησε η συνήθεια να γίνει ανάγκη μου.Χωρίς να το καταλάβει κανείς είχα εθιστεί σε μια συνήθεια που αν δεν την εφάρμοζα δεν μπορούσα να κοιμηθώ..Όταν έφτασα δημοτικό γνώρισα την γόμα και την ερωτεύτηκα..Η γόμα έγινε η βραδινή μου ερωμένη και τα βράδια στο κρεβάτι μου δεν έτριβα πια το ξεχαρβαλωμένο λαστιχένιο κουκλάκι αλλά την γόμα..Την γόμα την είχα και στο σχολείο.Έτσι η ανάγκη μου άρχισε να με συντροφεύει και τις πρωινές ώρες κατά την διάρκεια του σχολείο.Όλη μέρα και όλη νύχτα είχα κρυμμένη μέσα στην παλάμη μου μια σβηστήρα και διακριτικά σχεδόν αόρατα την έτριβα με λαχτάρα και ηδονή καλύπτοντας όλες τις στιγμές μου καλές η κακές με την ουσία της σβήστρας. Η δική μου μυστική απόλαυση,το τρίψιμο της σβήστρας και το δάγκωμα των χειλών κράτησε μέχρι τα τέλη του δημοτικού που τα δάχτυλα μου άρχισαν να χάνουν το δέρμα τους κ τα δόντια μου είχαν πεταχτεί έξω από την στοματική κοιλότητα και έμοιαζα σαν λαγός..Σαν να έγινε ξαφνικά σε μια μέρα έκαναν έκπληκτοι οι γονείς μου ότι το είδαν.Άρχισαν να με τρέχουν σεδερματολόγους και ορθοδοντικούς για να διορθώσουμε το πρόβλημα του παιδιού..Δεν είχαν παρατηρήσει την ανάγκη μου τόσα χρόνια που έπλεκε την αλυσίδα της πιπίλας όλο και πιο χοντρή γύρω από τον λαιμό μου..αυτό που στην αρχή μου έδωσαν για δική τους βολή,αυτό που αργότερα έγινε δική μου συνήθεια,έπειτα ανάγκη,έγινε εμμονή και προχώρησε σε εθισμός μέχρι που κατέληξε σε πρόβλημα...Γι' αυτό σήμερα μόλις συνειδητοποιήσω ότι κάποια νοστιμιά πάει να γίνει συνήθεια κόβω την αλυσίδα της πριν με πνίξει...

Άλεξ Κουπί

https://www.apenantioxthi.com/

Οι 3 αθώες συνήθειες που επηρεάζουν αρνητικά τον ύπνο σου!!!

Οι 3 αθώες συνήθειες που επηρεάζουν αρνητικά τον ύπνο σου!!!

Οι λιγότερο προφανείς λόγοι που ταράζουν το πρόγραμμα του ύπνου σου.

Ο καφές αργά μέσα στην ημέρα είναι- για κάποιους- μια μοιραία αιτία ώστε να μην κλείσουν μάτι όλη νύχτα. Ένα βαρύ δείπνο επίσης. Αλλά πέρα από τα γνωστά αίτια που δυσκολεύουν την επίτευξη ενός καλού ύπνου, υπάρχουν κι άλλα, όχι και τόσο αναγνωρισμένα, τα οποία είναι ικανά να απορυθμίσουν τον κιρκαδικό ρυθμό, ή αλλιώς το βιολογικό μας ρολόι- το οποίο συνιστά τον τρόπο με τον οποίο άνθρωποι, φυτά, και ζώα προσαρμόζουμε μεταξύ άλλων και τις συνήθειες του ύπνου μας.

Η μελέτη του κιρκαδικού ρυθμού ονομάζεται χρονοβιολογία και αποτελεί ένα κεφάλαιο το οποίο η σύγχρονη επιστήμη εξετάζει και αποκαλύπτει συστηματικά. Μεταξύ αυτών των νέων ανακαλύψεων είναι διάφορα ερεθίσματα και συνήθειες οι οποίες αν και φαινομενικά αθώες, επιδρούν αρνητικά. Σχετικές μελέτες σχετίζουν την απορρύθμιση του κιρκαδικού ρυθμού με τον κίνδυνο εμφάνισης διαταραχών άγχους. Μία ακόμα, του 2018 αναφέρει πως ένα γονίδιο που ρυθμίζει τους κιρκαδικούς ρυθμούς των γυναικών μπορεί να έχει ισχυρή επίδραση σε ορισμένες μορφές καρκίνου του μαστού.

Οι παρακάτω τρεις συνήθειες έχουν τη δυναμική να μπερδέψουν το βιολογικό ρολόι του οργανισμού μας, γι’ αυτό και καλό είναι να αποφεύγονται:

Το σύστημα ύπνου 5:2

Δηλαδή το να είσαι «καλό παιδί» και να πηγαίνεις στο κρεβάτι σου από νωρίς τις καθημερινές, αλλά να του δίνεις να καταλαβαίνει τα Σαββατοκύριακα. Αυτή η αντίθεση δεν ευνοεί, αφού το γεγονός ότι Κυριακή με Πέμπτη κοιμάσαι νωρίς και κλείνεις 7-8 ώρες ύπνου, δεν αποτελεί το άλλοθι για να ξενυχτάς δίχως αύριο την Παρασκευή και το Σάββατο. Η απορρύθμιση συμβαίνει και σύμφωνα με Νορβηγούς και Σουηδούς μελετητές όλο αυτό που κάνουμε στον οργανισμό μας ισοδυναμεί με την επίδραση ενός jet- lag. Ένα μέτρο πάντα χρειάζεται κι η εξαίρεση να μην γίνεται κανόνας.

Η πολύ πρωινή ή πολύ βραδινή σωματική άσκηση

Η γυμναστική είναι παράγοντας καλού ύπνου και σωστού μεταβολισμού, αλλά υπό προϋποθέσεις. Γιατί αν βάζεις τα αθλητικά σου και ιδρώνεις με το που ξυπνάς, πολύ νωρίς το πρωί ή πριν τον ύπνο, στην πρώτη περίπτωση θα νυστάξεις πολύ μέσα στη μέρα και στη δεύτερη οι ορμόνες που θα εκκρίνει ο οργανισμός σου θα σε κρατήσουν ξύπνια έως πολύ αργά- λέγεται υπερένταση. Η καλύτερη ώρα για να γυμναστείς είναι το απογευματάκι, σύμφωνα με έρευνα του 2012 που δημοσιεύτηκε από τους New York Times.

Το να τρως όποτε πεινάς

Τι σημαίνει αυτό ακριβώς; ότι φυσικά και πρέπει να τρώμε όταν πεινάμε και να μην κυκλοφορούμε με άδειο στομάχι, αλλά το ιδανικό, αυτό που δεν πρέπει να γίνεται, είναι να ακολουθούμε- και εδώ- ένα σταθερό πρόγραμμα διατροφής. Δεν αρκούν μόνο τα 5 γεύματα καθημερινά, χρειάζεται να τηρείται και ένα σχετικό πρόγραμμα στις ώρες. Όχι πρωινό τη μία μέρα στις 8μιση και την άλλη στις 11:15. Όπως αναφέρει έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2017 σε ποντίκια, όσα υποβλήθηκαν σ’ ένα τακτικό και σταθερό πρόγραμμα διατροφής, κοιμούνταν πιο φυσιολογικά το βράδυ. Όσα τρέφονταν ακανόνιστα, όσο υγιεινά κι αν ήταν τα γεύματα, είχαν πιο ακανόνιστο ύπνο. Ακόμα και το Σαββατοκύριακο, λοιπόν, προσπάθησε να μην ξεφεύγεις στις ώρες των γευμάτων σου.

newsitamea +  Ladylike

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

ΤΟ ΚΕΛΙ

Το κελί

Posted on 24/11/2018 by Βεατρίκη Α

Μόνος. Εγώ; Δεν είμαι μόνος. Όχι.
Στο φτωχικό σκοταδερό κελί μου
ήρωες, άνθρωποι, θεοί,
σα φωτοσύγνεφα σαλεύουν αντικρύ μου…

 Η Ασάλευτη Ζωή («Εκατό φωνές»)

.

Ήρθε η ώρα να φύγω; Στο έρμο τούτο κελί θα λατρέψει άλλη πίστη (πίστη ποια;) ποια φυλή;

Τριάντα χρόνια εδώ μέσα, τίμια φτώχεια, με ζεις, και ω καρδιά μου τραγούδι της ζωής μου πεζής!

Με τις έγνοιες ανθρώπων αργών ή άδειων ή ωμών ποιός θα ’ρθεί να μολέψει το κελί των ψαλμών,

το κελί που σκορπίζει βραδιανά και ορθρινά σε εικονίσματ’ αγίων μοσκολίβαν’ αγνά

και που δεν του λεκιάζουν τη λευκή μοναξά γύρω του όλα του κόσμου τα θολά, τα λοξά,

μήτε ακόμα και κάποιοι της ντροπής λογισμοί που είναι σαν αμαρτίες, κι είναι σαν πειρασμοί,

καλογριές μαύρες, πλάνες, που η πυρή τους ματιά σου σταλάζει τον άδη, σαν ουράνια γητειά;

Τριάντα χρόνια εδώ μέσα στο κελί το στενό έμπασα όλη την πλάση, πέλαο, γης, ουρανό.

Τριάντα χρόνια εδώ μέσα στο στενό το κελί…       

                

Και κανείς δε γνωρίζει το σκοτάδι μου τί 

και γιομίζει και ορίζει: θησαυροί; σκελετοί;

                 .

       Τί δεν είμαι, τί είμαι, μήτε ξέρω να πω·

 είμ’ εγώ και δεν είμαι

  Του Κωστή Παλαμά (1859-1943)

 Είναι αποσπάσματα από το ποίημα του ποιητή μας Κωστή Παλαμά που έχει τον τίτλο «το κελί» από τα «Μονότροπα¨του 1917. Ο πάνω από τον πίνακα στίχος, εισαγωγικός από τον ίδιο τον ποιητή στο ποίημά του, προέρχεται από την «Τετάρτη νύχτα»- «Εκατό φωνές» της ποιητικής του συλλογής «Ασάλευτη ζωή».   Ολόκληρο το ποίημά του, το κελί¨μπορείτε να το διαβάσετε εδώ

Ο ζωγραφικός πίνακας είναι του εξ Ουκρανίας σύγχρονού μας ζωγράφου Slava Prischedko. Για την ζωή και τα έργα του ζωγράφου μπορείτε να δείτε και εδώ

Στο video, ακούγεται η υπέροχη μουσική σύνθεση του Κύπριου συνθέτη μας Σταύρου Λάντσια  που έχει τον τίτλο «As Far As Your Eyes Can See» .

https://beatrikn.wordpress.com/

Πώς η μαύρη σημαία με τη νεκροκεφαλή έγινε σήμα των πειρατών και το πιο διαχρονικό λογότυπο

Πώς η μαύρη σημαία με τη νεκροκεφαλή έγινε σήμα των πειρατών και το πιο διαχρονικό λογότυπο

Ο θρύλος με τον ιππότη που έχασε την αγαπημένη του και βρήκε το «μαγικό κρανίο»… Οι πειρατές και ο μύθος γύρω από αυτούς έχει εμπνεύσει πολλές ταινίες, οι περισσότερες εκ των οποίων παρουσιάζουν τους πειρατές ως ρομαντικούς κυνηγούς θησαυρών.

Στην πραγματικότητα όμως, οι περισσότεροι πειρατές ήταν στυγνοί εγκληματίες και θεωρούνται οι πρωτοπόροι του οργανωμένου εγκλήματος: επιτίθεντο και λεηλατούσαν αδιαφορώντας για την ανθρώπινη ζωή.

Υπάρχουν πολλά αντικείμενα ή εικόνες που έχουν ταυτιστεί με τους πειρατές όπως το ξύλινο πόδι, το καλυμμένο μάτι ή το μεταλλικό άγκιστρο στη θέση ενός ακρωτηριασμένου χεριού.

Το σήμα κατατεθέν των πειρατών έγινε σύμβολο εμπορικής επωνυμίας. Πάντως, η πρώτη ονομασία της σημαίας ήταν Τζόλυ Ρότζερ.

Η μαύρη σημαία με τη νεκροκεφαλή και τα οστά από κάτω, παραμένει το σύμβολο που έχει ταυτιστεί με τους πειρατές. Η σημαία αυτή ονομάζεται Τζόλυ Ρότζερς. Οι πειρατές ανύψωναν την σημαία στο κατάρτι για να μεταδίδουν ένα μήνυμα στους στόχους τους. Σκοπός τους ήταν να προκαλέσουν τρόμο και να δείξουν τη δύναμή τους.

Σε όλη τη ναυτική ιστορία τα πλοία ανύψωναν σημαίες για να μεταδώσουν κάποιο μήνυμα ή να δείξουν την ταυτότητά τους. Για παράδειγμα, τα ιδιωτικά σκάφη είχαν διαφορετικές σημαίες από το ναυτικό. Τα πειρατικά πλοία ανύψωναν τις σημαίες τους για τους ίδιους λόγους ή και για να εξαπατήσουν τα διερχόμενα πλοία ώστε να πιστέψουν ότι επρόκειτο για συμμάχους επιτρέποντας έτσι στον εαυτό τους την δυνατότητα αιφνιδιασμού.

Η κόκκινη σημαία

Συνήθως ένα πειρατικό πλοίο κατά την επίθεση ανύψωνε μια κατάμαυρη σημαία. Αυτό σήμαινε ότι αν οι αμυνόμενοι δεν προέβαλαν αντίσταση, τότε οι πειρατές θα έδειχναν έλεος στα θύματά τους.

Αν όμως κατά την εκδήλωση της επίθεσης συναντούσαν αντίσταση, τότε άλλαζαν τη μαύρη σημαία με μια κόκκινη που δήλωνε πως δεν θα έδειχναν οίκτο. Στόχος ήταν να προκαλούν όσο το δυνατό περισσότερα φόβο, γεγονός που τους έδινε πλεονέκτημα.

Η κατακόκκινη αλλά και η κατάμαυρη σημαία ονομαζόταν Τζόλυ Ρότζερ, πολύ πριν το όνομα αυτό συνδεθεί με την γνωστή σημαία με τη νεκροκεφαλή και τα οστά.

Η επιλογή του ονόματος, Τζόλυ Ρότζερ, έχει πολλές ερμηνείες και κανείς δεν γνωρίζει μετά βεβαιότητας από που προήλθε.

Το 1724 ο Τσάρλς Τζόνσον εξέδωσε ένα βιβλίο » Γενική ιστορία των πειρατών». Σε αυτό το βιβλίο υπήρξε αναφορά για πρώτη φορά του ονόματος, καθώς ο Τζόνσον γράφει ότι δύο πειρατές ονόμαζαν τη σημαία τους, Τζόλυ Ρότζερ: ο Βαρθολομαίος Ρόμπερτς τον Ιούνιο του 1721 και ο Φράνσις Σπριγκς τον Ιούλιο του 1723.

Υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι το όνομα Τζόλυ Ρότζερ (Jolly Roger) προέρχεται από τη γαλλική φράση Jolie rouge (ζολί ρουζ) που σημαίνει όμορφο κόκκινο.

Ο θρύλος με τους Ναϊτες Ιππότες

Μία άλλη πιθανή εξήγηση της ετυμολογίας βρίσκεται στο βιβλίο «Οι πειρατές και ο χαμένος στόλος των Ναϊτών» του Ντέηβιντ Χάτσερ. Σύμφωνα με αυτό το βιβλίο, το όνομα Τζόλυ Ρότζερ προέρχεται από τον βασιλιά Ρότζερ τον Β´ της Σικελίας, έναν Ιππότη του Τάγματος των Ναϊτών που εικάζεται ότι ήταν ο πρώτος που ανύψωσε την πειρατική σημαία.

Σήμερα, η σημαία Τζόλυ Ρότζερ με την νεκροκεφαλή και τα οστά θεωρείται ως η σημαία που ταυτίστηκε με τους πειρατές. Όμως, η νεκροκεφαλή και τα οστά δεν ήταν το αρχικό σχέδιο, το οποίο άλλαξε με το πέρασμα των χρόνων.

Στο βιβλίο του Τσάρλς Τζόνσον «Γενική ιστορία των πειρατών», δυο πειρατές ανύψωσαν στο κατάρτι δυο σημαίες Τζόλυ Ρότζερ, αλλά καμία τους δεν είχε το γνωστό σχέδιο με την νεκροκεφαλή και τα οστά. Από αυτό συμπεραίνουμε ότι το όνομα Τζόλυ Ρότζερ δεν συνδεόταν αποκλειστικά με το συγκεκριμένο σχέδιο αλλά γενικότερα με οποιαδήποτε πειρατική σημαία.

Διάφορα σχέδια που χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς από τους πειρατές. Κατά καιρούς υπήρξαν διάφορα σχέδια όπως απλή ολόμαυρη ή κατακόκκινη σημαία ή με ποικίλα σχέδια όπως σκελετούς, όπλα, αίμα, καρδιές.

Ο θρύλος του ερωτευμένου λόρδου που έγινε ιππότης

Κάποιες πηγές αποδίδουν το κλασικό σχέδιο με τη νεκροκεφαλή και τα οστά σε έναν θρύλο που σχετίζεται με το τάγμα των Ναϊτών.

Ο Φίλιπ Γκάρντινερ γράφει στο βιβλίο του ότι ένας ιππότης του τάγματος των Ναϊτών, ο λόρδος της Σιδώνας, αγαπούσε μια όμορφη κοπέλα. Αυτή όμως πέθανε σε νεαρή ηλικία και τη νύχτα της ταφής της ο ιππότης της ξέθαψε το σώμα της για να βρεθεί ερωτικά μαζί της. Τότε μια φωνή τον κάλεσε να επιστρέψει σε 9 μήνες για να βρει τον γιο του. Αυτός υπάκουσε και όταν επέστρεψε μετά από 9 μήνες βρήκε ένα κρανίο στα πόδια του σκελετού (νεκροκεφαλή και οστά).

Η ίδια φωνή τον κάλεσε τότε να προσέχει το κρανίο γιατί αυτό θα του έφερνε καλή τύχη. Ο ιππότης το πήρε μαζί του και με τη βοήθειά του κατάφερνε να νικά τους εχθρούς του απλά δείχνοντας τους το «μαγικό κρανίο». Αυτό αργότερα πέρασε στην κατοχή του Τάγματος.

Σήμερα η γνωστή πειρατική σημαία θεωρείται ως ένα από τα παλαιότερα δείγματα λογότυπου που κατάφερε να μετατραπεί σε παγκόσμιο σύμβολο. Πρόκειται για το απόλυτα επιτυχημένο σύμβολο αν και δεν αντιπροσωπεύει κάποια φίρμα.

Οι ιστορίες των πειρατών συνεχίζουν να συναρπάζουν και να γυρίζονται ταινίες όπως ο «Κάπτεν Χουκ» ή «Οι πειρατές της Καραϊβικής». Όλες αυτές οι ταινίες απεικονίζουν πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες και εντελώς διαφορετικές ιστορίες, όμως όλες αυτές οι ταινίες έχουν κάτι κοινό: παρουσιάζουν τους πειρατές αδίστακτους, γερά ποτήρια αλλά κυρίως άρχοντες της θάλασσας. 

Πηγές: 
Why did pirates fly the Jolly Roger? – Scientific American, Jolly Roger – Cosmo Smith, Origins of the Jolly Roger – Today I found out  mixanitouxronou

https://koukfamily.blogspot.com/

Τρόποι επικοινωνίας των αρχαίων Ελλήνων

Τρόποι επικοινωνίας των αρχαίων Ελλήνων

Οι αρχαίοι Έλληνες μπορούσαν να ανταλλάσσουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και σε γρήγορο χρόνο πληροφορίες, τόσο κατά την περίοδο των πολέμων όσο και σε περίοδο ειρήνης. Με το εφευρετικό τους μυαλό είχαν κατορθώσει να σχεδιάσουν ένα σύστημα από μηχανισμούς που τους επέτρεπαν να φτάσει στο τελικό δέκτη οποιοδήποτε μήνυμα ήθελαν, διανύοντας ακόμα και 700 χλμ σε περίπου μία ώρα.

Ας δούμε με ποιο τρόπο γινόταν αυτό. 
  

Ημεροδρόμοι

Το πρώτο σχέδιο των Ελλήνων για τη μεταφορά πληροφοριών αποτελεί η χρήση των ημεροδρόμων. Ήταν άνθρωποι γνωστοί για τις ικανότητές τους στο τρέξιμο στους οποίους εμπιστεύονταν τη μεταφορά μηνυμάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ο πιο γνωστός ημεροδρόμος που έμεινε και στην ιστορία ήταν ο Φειδιππίδης, ο οποίος πήγε από την Αθήνα στο Μαραθώνα και μετά πάλι πίσω στην Αθήνα το μήνυμα της νίκης χωρίς καμία στάση και πέθανε από εξάντληση.

Οι ημεροδρόμοι είχαν αποκτήσει το σεβασμό και κοινωνική καταξίωση σε σημείο να τους έχουν αφιερωθεί και ναοί (Τάλβυθος ημεροδρόμος του Αγαμέμνονα στον οποίο οι Σπαρτιάτες αφιέρωσαν ναό). Ενδέχεται κάποιοι από τους ημεροδρόμους να ήταν έφιπποι ειδικά όταν ήταν να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις. Αυτή ήταν η αρχική μορφή του συστήματος των ημεροδρόμων που στη πορεία αναβαθμίστηκε και βελτιώθηκε με τη δημιουργία σταθμών στους οποίους οι αγγελιαφόροι πλέον άλλαζαν τα άλογά τους και ξεκουράζονταν ή άλλαζε και ο αγγελιαφόρος.

Τηλεβόας (πρώτη φωτογραφία)

Ο Μ. Αλέξανδρος ήταν ο πρώτος που συνέλαβε τη ιδέα της αναπαραγωγής ήχων μέσω του ακουστικού τηλέγραφου ο οποίος μπορούσε να μεταφέρει τους ήχους μέσω του αέρα σε μακρινές αποστάσεις. Αποτελούνταν από ένα τρίποδο ύψους τεσσάρων μέτρων ενωμένο στη κορυφή, από την οποία ξεκινούσε ένα σκοινί που συγκρατούσε ένα στρογγυλό ηχητικό κέρας μεγάλου μεγέθους.

Οι φρυκτωρίες

Η φωτιά και κατ’ επέκταση το φως ήταν βασική προϋπόθεση για να μεταφερθεί το μήνυμα σύντομα και σε μεγάλη απόσταση. Η χρήση φωτεινών σημάτων κυρίως χρησιμοποιήθηκε στο πόλεμο για να μεταφέρουν τις διαταγές των ανωτέρων. Τα οπτικά σήματα μπορούσαν να αναπαράγουν πληροφορίες μεγάλης ποικιλίας. Για παράδειγμα η Μήδεια, υψώνοντας ένα αναμμένο πυρσό ειδοποίησε τους Αργοναύτες να σπεύσουν στη Κολχίδα.

Για τη μετάδοση των οπτικών σημάτων με έντονους καπνούς ή στήλες καπνού ήταν απαραίτητη η κατασκευή ειδικών κτισμάτων σε υπερυψωμένα σημεία, τα οποία ονομάζονταν φρυκτωρίες. Για τα φωτεινά σήματα που ανταλλάσσονταν μέσω των φρυκτών (πυρσών) είχαν συμφωνήσει εκ των προτέρων και οι δύο πλευρές για τη μετάφραση των μηνυμάτων. Όπως εκτιμούν οι μελετητές ο πρώτος που χρησιμοποίησε τηλεπικοινωνιακούς πύργους για τη μετάδοση μηνυμάτων ήταν ο Ηρακλής, ο οποίος σε δύο κωμοπόλεις της Δυτικής Μεσογείου, την Αβύλη και την Κάπλη, έστησε τις γνωστές Ηράκλειες Στήλες, που έπαιζαν το ρόλο φάρου στα διερχόμενα πλοία. Από τα γνωστότερα παραδείγματα μετάδοσης μηνυμάτων με σήματα φωτιάς ήταν η είδηση της πτώσης της Τροίας στον εκπληκτικό χρόνο ρεκόρ για την εποχή της μιας ημέρας.

Το μήνυμα ταξίδεψε από την Τροία στο Ερμαίο της Λήμνου, από κει στον Άθω, στις κορυφές του Μακίστου στην Εύβοια και στη κορυφή του Κιθαιρώνα. Από κει το μήνυμα μεταφέρθηκε στη λίμνη Γοργώτη, στο Αγίπλαγκτο (Μέγαρα) και στη συνέχεια η φωτεινή λωρίδα υπερπήδησε το Σαρωνικό κόλπο κι έφτασε στο Αραχναίον κοντά στις Μυκήνες κι από κει ημεροδρόμοι το μετέφεραν στο ανάκτορο των Ατρειδών.

Τηλέγραφος του Αινεία

Ο Αινείας ο Τακτικός συνδύασε τους πυρσούς και τη μηχανική έτσι ώστε η επικοινωνία μεταξύ του αποστολέα και του δέκτη να περιέχει σαφείς πληροφορίες, όπως,για παράδειγμα, «πεζικό με βαρύ οπλισμό» κ.α. Βασική προϋπόθεση για τη σωστή μετάδοση του μηνύματος ήταν οι υδραυλικοί τηλέγραφοι να είναι όμοιοι. Θα έπρεπε επίσης τα κεραμικά αγγεία να έχουν το ίδιο μέγεθος σε πλάτος και βάθος. Τις ίδιες διαστάσεις είχαν και οι φελλοί, στους οποίους στηρίζονταν μεταλλικές ράβδοι, οι οποίοι ήταν χωρισμένοι σε ίσα μέρη, τριών δαχτύλων το καθένα. Εκεί υπήρχε ευκρινής διαχωρισμός και σε κάθε ράβδο αναγράφονταν τα κυριότερα και τα γενικότερα που συνέβαιναν στους πολέμους.

Επίσης μια ακόμα βασική προϋπόθεση για να διαβαστεί σωστά το μήνυμα ήταν οι τρύπες των αγγείων να έχουν την ίδια διάμετρο έτσι ώστε να φεύγει η ίδια ποσότητα νερού. Οι υδραυλικοί τηλέγραφοι βρίσκονταν πάντα σε υψόμετρα, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η καλύτερη οπτική επαφή. Η απόσταση που είχαν μεταξύ τους δύο ή περισσότεροι τηλέγραφοι δεν ήταν σταθερή, παρ’ όλα αυτά μπορούμε να πούμε ότι συνήθως ξεπερνούσε τα δεκάδες χιλιόμετρα.

Όταν όλα ήταν έτοιμα, οι χειριστές του τηλέγραφου άναβαν πυρσούς. Όταν η μία πλευρά ήθελε να δώσει κάποιο μήνυμα κατέβαζε τον πυρσό και συγχρόνως οι δύο άνοιγαν τη διαρροή του νερού. Όταν η ράβδος όπου αναγράφονταν οι πληροφορίες που ήθελαν να μεταβιβαστούν έφτανε στο στόμιο του αγγείου έκλειναν τη ροή και ξανασήκωναν τον πυρσό. Τότε και οι απέναντι έκλειναν τη διαρροή του νερού και διάβαζαν το σημείο στο οποίο είχε σταματήσει η δική τους ράβδος.

Αλφαβητικός Κώδικας

Όταν οι χρήστες του υδραυλικού τηλέγραφου με την πάροδο του χρόνου διαπίστωσαν δυσκολίες στην ακριβή περιγραφή των πληροφοριών όπως αναφορά σε αριθμητικές δυνάμεις του εχθρού, ήρθε ή ώρα που οι Κλεόξενος και Δημόκλειτος παρουσίασαν την «Πυρσεία» ή αλλιώς «οπτικό τηλέγραφο».

Η λειτουργία του είχε ως εξής: αρχικά διαίρεσαν το αλφάβητο σε πέντε μέρη ανά πέντε γράμματα τα οποία αναγράφονταν σε πινακίδες τις οποίες θα έπρεπε να έχουν μαζί τους όσοι θα συνομιλούσαν. Πριν εγκαταστήσουν και τα υπόλοιπα εξαρτήματα του τηλέγραφου υπήρχε η συνεννόηση ότι οι πρώτοι -δύο στον αριθμό- πυρσοί που θα σηκώνονταν θα ήταν από εκείνον που ήθελε να αναγγείλει κάτι. Η μεταφορά των πληροφοριών θα ξεκινούσε αν κι από την απέναντι πλευρά σηκώνονταν δύο πυρσοί.

Όταν κατέβαιναν όλοι οι πυρσοί, τότε εκείνος που ήθελε να αναφέρει κάτι σήκωνε τους πρώτους πυρσούς από τα αριστερά, δηλώνοντας με αυτό το τρόπο στο δέκτη ποια πινακίδα έπρεπε να εξετάσει. Αν για παράδειγμα σήκωνε τον πρώτο πυρσό , εννοούσε τη πρώτη πινακίδα κ.ο.κ. Η δεύτερη ομάδα πυρσών χρησιμοποιούνταν για να υποδείξουν τα γράμματα που θα σχημάτιζαν τη λέξη του μηνύματος. Για την καλύτερη καταγραφή των εναλλασσόμενων πυρσών οι χρήστες χρησιμοποιούσαν κατάλληλες διόπτρες. Για την αποφυγή λαθών, εκείνος που θα σήκωνε ή θα κατέβαζε τους πυρσούς, ήταν πίσω από ένα πρόχειρα κατασκευασμένο τοίχο με σύνηθες ύψος τα δέκα μέτρα. Επειδή η συμπλήρωση ενός πλήρους μηνύματος απαιτούσε χρόνο, οι χρήστες αναγκάστηκαν να βρουν τις λέξεις με τα λιγότερα γράμματα, χωρίς όμως να χάνει το πληροφοριακό της περιεχόμενο η πρόταση.

Για να επιτευχθεί σωστά και γρήγορα η μετάδοση του μηνύματος, οι χρήστες της Πυρσείας, οι οποίοι ήταν πολίτες με άριστη γνώση ανάγνωσης, γραμματικής και ορθογραφίας, εκπαιδεύονταν καθημερινά ώστε να συνηθίσουν στον τρόπο γραφής και μετάδοσης των μηνυμάτων. Με την πάροδο του χρόνου κάποιοι βελτίωσαν τον οπτικό τηλέγραφο κάνοντας στην αρχική μορφή κάποιες παρεμβάσεις, αλλάζοντας τα γράμματα των πλακών έτσι ώστε να αποφευχθεί η υποκλοπή του μηνύματος.  

i-diadromi

https://koukfamily.blogspot.com/