Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο 24 Μαρτίου 2018

Έρευνα: Επτά στους 10 Έλληνες πιστεύουν ότι τα μνημόνια ήταν εφεύρημα των Ευρωπαίων για να εκμεταλλευτούν τη χώρα

Έρευνα: 

Επτά στους 10 Έλληνες πιστεύουν ότι τα

 μνημόνια ήταν εφεύρημα των Ευρωπαίων 

για να εκμεταλλευτούν τη χώρα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αποτελέσματα πανελλαδικής έρευνας, που διεξήγαγε ο Οργανισμός Έρευνας και Ανάλυσης «διαΝΕΟσις» και τα οποία παρουσίασε το βράδυ της Παρασκευής στη Θεσσαλονίκη ο διευθυντής σύνταξης του Οργανισμού, Θοδωρής Γεωργακόπουλος, στο πλαίσιο του περιφερειακού συνεδρίου με θέμα «Η συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης – η πρόκληση της μετανάστευσης και οι προοπτικές ανάπτυξης στην Περιφέρεια», που διοργάνωσε το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα.
Η έρευνα διεξήχθη τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2018 για λογαριασμό της διαΝΕΟσις από την εταιρεία MRB Hellas, με πανελλαδικό δείγμα 1.250 ατόμων, 70 ερωτήσεις και περισσότερες από 200 μεταβλητές. Στο κομμάτι της, που αφορά το τι πιστεύουν, τι νομίζουν και τι θέλουν για οι Έλληνες για την Ευρωπαϊκή Ένωση σύμφωνα με τον κ. Γεωργακόπουλο «αναδεικνύεται ότι έχουμε αντιφατικές απόψεις για ένα πράγμα, το οποίο δεν ξέρουμε πάρα πολύ καλά, δεν ξέρουμε τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση». Ταυτόχρονα, όμως, καταγράφεται και μία υποχώρηση του αντιευρωπαϊσμού, σε σχέση με τα ευρήματα της αντίστοιχης δημοσκόπησης πέρυσι.
Οπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, το 68% των Ελλήνων πλέον αξιολογεί τη συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θετικά – από 53,5% πέρυσι- δηλαδή ο αντιευρωπαϊσμός τείνει να φθίνει.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, 6 στους 10 Έλληνες εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ωφέλησε περισσότερο την Ευρωπαϊκή Ένωση – 8 στους 10 αγρότες το πιστεύουν αυτό.
Σχεδόν οι μισοί Έλληνες πιστεύουν ότι η χώρα από τη συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση ζημιώθηκε στον τομέα της οικονομικής ανάπτυξης και της ευημερίας.
Ένας στους τέσσερις θα επιθυμούσε η χώρα να έχει εθνικό νόμισμα. «Είναι πρόοδος, πέρυσι ήταν ένας στους 3», επισήμανε ο κ. Γεωργακόπουλος, παρατηρώντας, ωστόσο, ότι «57% των Ελλήνων πιστεύουν ότι η απόφαση να μπούμε στο ευρώ ήταν λανθασμένη».
«Αυτή η αμφισημία», εξήγησε, «φαίνεται πολύ έντονα και σε άλλα θέματα και φαίνεται πολύ έντονα και στις ερωτήσεις, που έχουν να κάνουν με τα μνημόνια και τα προγράμματα διάσωσης».
Έξι στους 10 συμφωνούν ότι τα μνημόνια ήταν αναγκαίο κακό, λόγω της δυσμενούς κατάστασης, στην οποία έχει περιέλθει η οικονομίας της χώρας.
Ταυτόχρονα, όμως, 7 στους 10 πιστεύουν ότι τα μνημόνια ήταν εφεύρημα των Ευρωπαίων, για να εκμεταλλευτούν τη χώρα μας.
Μέχρι πέρυσι υπήρχε και μία απαισιοδοξία των πολιτών για το μέλλον της Ευρώπης και τη θέση της Ελλάδας σε αυτήν.
Αυτό φαίνεται επίσης να αμβλύνεται ως φαινόμενο, καθώς ποσοστό 85% πιστεύει ότι σε 10 χρόνια η Ελλάδα θα είναι ακόμη μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – το ποσοστό αυτό πέρυσι ήταν 60%.
Αντίστοιχα, ποσοστό 81% των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι σε 10 χρόνια η χώρα θα εξακολουθεί να έχει ως νόμισμά της το ευρώ – πέρυσι το ποσοστό αυτό ήταν 58%.
Τοποθετήσεις ευρωβουλευτών
Στις κοινωνικές ανισότητες σε επίπεδο κρατών μελών της ΕΕ και ιδιαίτερα μεταξύ των χωρών Βορρά και Νότου αναφέρθηκε η ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κωνσταντίνα Κούνεβα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη πλάι στους οικονομικούς δείκτες να λαμβάνονται υπόψη και οι κοινωνικοί, ώστε να συνδυαστούν αρμονικά η κοινή ευρωπαϊκή ανάπτυξη, με την ανάπτυξη κάθε περιφέρειας σε κάθε χώρα. Αναφερόμενη στη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος από την ΕΕ σημείωσε ότι «όταν αποφάσιζαν οι ισχυροί της Ευρώπης και πολλές μικρότερες χώρες, που έκλεισαν τα σύνορά τους, ήξεραν ότι δύο χώρες -η Ελλάδα και η Ιταλία- θα δεχθούν ένα βάρος πάνω από τις δυνάμεις τους και ευτυχώς, παρά τα τεράστια προβλήματα, οι χώρες αυτές και οι κοινωνίες τους ήταν που έσωσαν την τιμή της Ευρώπης».
Στα ζητήματα που έχουν αναδειχθεί κατά τον σχεδιασμό του νέου προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στα σύνθετα θέματα (π.χ. Κοινοτικός προϋπολογισμός), όπου τα κράτη μέλη καλούνται να συμφωνήσουν σε κοινές λύσεις, αναφέρθηκε η ευρωβουλευτής της ΝΔ, Μαρία Σπυράκη. «Υπάρχει ένας ισχυρός κίνδυνος να μην καταφέρουμε να συμφωνήσουμε», σημείωσε και εξήγησε: «Ο ισχυρός κίνδυνος αυτός οφείλεται στο γεγονός ότι μπαίνουμε πια στην τελική εκλογική ευθεία για εμάς που είναι ο Μάιος του 2019. Ταυτόχρονα και παράλληλα η Κομισιόν είναι υποχρεωμένη να παρουσιάσει το πρώτο σχέδιο του προϋπολογισμού στις 2 Μαΐου. Τα κράτη μέλη έχουν το καθένα τις δικές του κόκκινες γραμμές, προκειμένου να διατηρηθεί ο προϋπολογισμός όπως έχει, για να φτάσει στους δικούς του τελικούς αποδέκτες».
«Όμως», συνέχισε η κ. Σπυράκη, «αν δεν συμφωνήσουμε θα βρεθούμε μπροστά στον κίνδυνο να έχουμε κενό πληρωμών το 2020 και το 2021, διότι η δική μας θητεία τελειώνει το 2019, η θητεία της Κομισιόν τελειώνει στο τέλος του 2019, η νέα Κομισιόν θα αρχίσει το 2020 και μέχρι να βρεθεί νέος συμβιβασμός θα υπάρξει σίγουρα ένα κενό, που θα αφορά το 2020 και το 2021 και αυτό θα έχει αντίκτυπο και στις αγροτικές επιδοτήσεις και στην πληρωμή των δικαιούχων, των ΕΣΠΑ ή των άλλων προγραμμάτων».
Σε θέματα που έχουν να κάνουν με τις γεωστρατηγικές ισορροπίες αναφέρθηκε η ευρωβουλευτής με την «Ελιά», Εύα Καϊλή: «Η γεωστρατηγική πέρα από την άμυνα έχει και ενεργειακές συμφωνίες. Πέρασε και πάει στο Συμβούλιο ντιρεκτίβα, την οποία θέλανε οι Πολωνοί και οι Ρουμάνοι ώστε κάθε ενεργειακή συμφωνία με τα Βαλκάνια και την Κύπρο να περνάει από την έγκριση και να την διαπραγματεύεται η Ευρώπη». «Η χώρα μας», επισήμανε, «στη θέση που βρίσκεται με τα Βαλκάνια θα πρέπει να μην ξεχνά ότι υπάρχουν πολλά παιχνίδια που παίζονται πέρα από αυτά βλέπουμε». Αναφερόμενη στο θέμα της κράτησης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, επισήμανε ότι οι Έλληνες ευρωβουλευτές έχουν εργαστεί από κοινού και έχουν προβεί σε σχετικές ενέργειες. «Πρέπει να αρχίσουμε να ασκούμε κυρώσεις και πιέσεις, οικονομικές διπλωματικές, να αξιοποιήσουμε δυνατότητες που δεν έχουμε χρησιμοποιήσει και προσπαθούμε να κινήσουμε όλοι μαζί τέτοιες πρωτοβουλίες και διαδικασίες», είπε.
Προβληματισμό για την προοπτική της ευρωπαϊκής ενοποίησης εξέφρασε ο ευρωβουλευτής με την «Ελιά» Νίκος Ανδρουλάκης. «Οι δυνάμεις του ευρωσκεπτικισμού και οι κυβερνήσεις που ελέγχονται από ΕΛΚ δημιουργούν εμπόδια στο να παρθούν οι αποφάσεις», σημείωσε, εκτιμώντας πως «σήμερα τα πράγματα είναι δύσκολα και αν συνεχίσουμε να συζητάμε περί ανέμων και υδάτων η ΕΕ θα βρεθεί σε ρόλο κομπάρσου, σε ό,τι αφορά τις οικονομικές ισχυρές δυνάμεις». Ενόψει των επόμενων ευρωεκλογών προέβλεψε: «Η εκτίμησή μου είναι ότι το 2019 θα είναι Βατερλό οι εκλογές για τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, γιατί το ΕΛΚ μπορεί να έλθει πρώτο, αλλά ο εσωτερικός συσχετισμός του λαϊκού κόμματος θα είναι τέτοιος που θα είναι ενισχυμένη η συντηρητική πτέρυγά του […] δεν θα είναι το 2019 πρόσφορο το έδαφος για μεγάλες πολιτικές αλλαγές».
«Οι οικονομικές δυσκολίες, που ακόμη αντιμετωπίζουμε και ο τρόπος με τον οποίο η κρίση εξελίχθηκε δείχνουν ότι δεν μπορεί πια να αντιμετωπισθεί με την υιοθέτηση μεμονωμένων οικονομικών πολιτικών», είπε στον χαιρετισμό του ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, εξηγώντας ότι «η κρίση ήταν και είναι πολυπαραγοντική και εν μέρει σχετίζεται με την προοπτική όλου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος». «Είμαστε μάρτυρες έλλειψης αλληλεγγύης στον βαθμό που κάθε χώρα μένει προσκολλημένη στην προώθηση της δικής της επίκαιρης ατζέντας», σημείωσε.
Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ-ΜΠΕ
https://www.pentapostagma.gr/

EA-18G Growler: Το αεροσκάφος που «τυφλώνει» και αποπροσανατολίζει τους αντιπάλους σε αερομαχίες (βίντεο) -- EA-18G Growler – The Aircraft That Can Blind Enemies In A Fight

EA-18G Growler: 

Το αεροσκάφος που «τυφλώνει» και 

αποπροσανατολίζει τους αντιπάλους σε 

αερομαχίες (βίντεο)

Ο πόλεμος συνεχώς αλλάζει και εξελίσσεται. Το να έχει κανείς την δυνατότητα να «τυφλώνει»τον αντίπαλό του είναι μοναδικού «ατού» σε μια αερομαχία.
Σε αυτό το κομμάτι το EA-18G Growler είναι που διαπρέπει.
Δείτε και μόνοι σας στο βίντεο:



https://www.pentapostagma.gr/

«μαζί» «μοιράζομαι» ΦΟΥΣΚΕΣ

«μαζί» «μοιράζομαι» ΦΟΥΣΚΕΣ

Είμαστε οι επιλογές μας!
Ό,τι επιλέγουμε αυτό αξίζουμε λένε. Στην ουσία όμως επιλέγουμε αυτό που πιστεύουμε ή νιώθουμε «πιθανότατα ευσεβής πόθος» , ότι θα κάνει τη  ζωή μας να είναι ομορφότερη. Αυτό τις περισσότερες των περιπτώσεων δε συμβαίνει και τότε και μόνον τότε γίνεται η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ: συμβιβάζεσαι ή αλλάζεις πορεία.
Τα αρνητικά σημάδια εξέλιξης μιας σχέσης, όποιας μορφής και να είναι, (γονεϊκή, ερωτική, φιλική), φαίνονται εξ αρχής. Με θολωμένα μάτια όμως δύσκολο να τα αντιληφθείς. Δε θα μπορούσε να συμβεί αλλιώς, αφού τα αισθήματα ή η ανάγκη εκδήλωσης και αποδοχής αυτών είναι πολύ μεγάλη με αποτέλεσμα να θολώνουν τα νερά. Στην πραγματικότητα δε μας απογοητεύουν τα πρόσωπα αλλά οι προσδοκίες που έχουμε εμείς για αυτά. Σημαντικό ρόλο βέβαια παίζουν και τα κοινωνικά πρότυπα που μας επιβάλλουν συγκεκριμένες συμπεριφορές.
Tο «μαζί», «το μοιράζομαι», «ολοκληρώνομαι» είναι φούσκες.
Δυστυχώς το μαζί χρησιμοποιείται ως φορτώνω, το σε νοιάζομαι ως σε εκμεταλλεύομαι, το κατανοώ ως κρατάω πισινή δεν είμαι για περισσότερα ή με βολεύει αυτή η κατάσταση, το μοιράζομαι ως ανέλαβε.
Το να ζεις κάθε στιγμή με ένα χάδι, μία αγκαλιά, μία βόλτα, μία έννοια, σκέψη,μια στενοχώρια, δεν είναι μοιρασιά αλλά ένωση.  Αυτή η ένωση είναι η πραγματική ανάγκη. Όταν η ανάγκη σου δε γίνεται αντιληπτή ή και να γίνει υποτιμάται, μένεις να προσμονάς. Η προσμονή αυτή δημιουργεί μελαγχολία και οδηγείσαι με μαθηματική ακρίβεια σε μία χρόνια κατάσταση θλίψης.
Αν αυτό που ζεις δε σε συνεπαίρνει, δε σε βγάζει από την καθημερινότητα, δε σε βοηθά να εξελιχθείς, να μάθεις, αν δεν είστε φορτιστές ο ένας για τον άλλον τότε τι, τι περιμένετε πέραν της μιζέριας που την έχετε κατακτήσει ήδη. Αν σβήνει η  λάβα μέσα σας για δημιουργία, αγάπη, κατάκτηση, τότε τι μένει;
Πολλές φορές η επιλογή του μόνου δρόμου δίνει δύναμη. Εκεί μαθαίνεις τις δυνατότητές σου, να σε αγαπάς, να σε φροντίζεις, να μην απογοητεύεσαι περιμένοντας. Στο μόνος βρίσκεις τον εαυτό σου και ολοκληρώνεσαι. Τότε ίσως μόνο τότε να είσαι έτοιμος για το «μαζί», όχι για να μοιραστείς αλλά για να πολλαπλασιάσεις.
Οι φούσκες είναι διασκεδαστικές μόνο για σκάσιμο 😉
https://facerealityweb.wordpress.com/

Η ευτυχία δεν είναι μια ευκαιρία. Προέρχεται από τις δικές σας ενέργειες

Η ευτυχία δεν είναι μια ευκαιρία. Προέρχεται από τις δικές σας ενέργειες

               Κάποτε υπήρχε ένας αγγειοπλάστης που ζούσε σε ένα χωριό ξεχασμένο από τον κόσμο. Το όνειρό του ήταν να φτάσει στη μεγάλη πόλη, όπου θα μπορούσε να έχει τη δική του αγγειοπλαστική, αγγειοπλαστική και αγγειοπλαστική. Αλλά οι πιθανότητές του ήταν μικρές, γιατί ο αγγειοπλάστης ήταν πολύ τεμπέλης και δούλευε μόνο για να εξασφαλίσει την καθημερινή του ζωή.
Μια μέρα ο αγγειοπλάστης συναντήθηκε με έναν ταξιδιώτη που του είπε ότι ένας σοφός που ζει σε ένα γειτονικό χωριό ζει σε μια καλύβα που μπορεί να σας δώσει οποιαδήποτε απάντηση.
Το περίεργο γι 'αυτόν ήταν ότι ποτέ δεν βγήκε από την καλύβα και δεν μίλησε καν. Όποιος ήθελε να θέσει μια ερώτηση έπρεπε να χτυπήσει την πόρτα στη συνέχεια, ανοίξτε ένα στενό διάφραγμα που παρατηρήθηκαν σε ημι-σκοτάδι ακριβώς μέσα από τα μάτια του σοφή κίνηση. Τότε έπρεπε να του ζητήσει μια ερώτηση και ο σοφός τον απάντησε στο μάτι, ο άνθρωπος μπορούσε να διαβάσει την απάντηση στην έκφρασή τους.
Ακούγοντας αυτό, ο αγγειοπλάστης έτρεξε αμέσως στο γειτονικό χωριό της καλύβας. Έσπασε ελαφρά και έπειτα τράβηξε το κλείστρο στην πόρτα. Μέσω της στενής σχισμής δεν μπορούσε να δει μερικά μάτια να κοιτάζουν έξω από το σκοτάδι. Ζήτησε μάταια την ερώτηση: "Πώς μπορώ να ευημερώσω στη μεγάλη πόλη;" Στη συνέχεια, εξέτασε προσεκτικά την έκφραση του εσωτερικού.
Και είδε μερικά βαρεμένα μάτια ... απρόσεκτα, εντελώς αδιάφορα.
Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε ότι ήταν τόσο για την επιχείρησή του, τεμπέλης και απρόσεκτος! Είπε: "Μέχρι στιγμής, περίμενα την ιδανική ευκαιρία να με χτυπήσω από το μπλε. Αλλά η απάντηση είναι πολύ απλή, πρέπει να εργαστώ σκληρότερα για να πλησιάσω τον στόχο μου! "" Πόσοι άνθρωποι κάνουν το ίδιο λάθος; "ρώτησε. "Παντού βλέπω ανθρώπους που διαμαρτύρονται για την έλλειψη ευκαιριών, αντί να βάλουν τα χέρια τους και να κάνουν κάτι".
Τους επόμενους μήνες άρχισε να χυτεύει γλάστρες και γλάστρες κάθε μέρα, που πωλούσε σε κοντινά χωριά και τα αποτελέσματα δεν καθυστέρησαν. Ήταν ήδη κερδίζοντας καλά και πολλά από τα χρήματα τα έβαλαν μακριά για να μπορέσουν να μετακομίσουν στην Ακρόπολη. Ακόμη, συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν αρκετό, και με αυτό το ρυθμό θα χρειαζόταν χρόνια. Και τότε, στο τέλος της ημέρας, δεν αισθάνθηκε ικανοποιημένος με το έργο του.
Έτσι επέστρεψε στην καμπίνα του σιωπηλού σοφού, σκεπτόμενος με ανυπομονησία την επανένωση.
Η καλύβα φαινόταν το ίδιο, δεν θα μπορούσατε να πηδήσετε εκεί πια. Κτύπησε την πόρτα μετά από μια συνήθεια, έπειτα τράβηξε το κλείστρο και ρώτησε την ερώτηση με θάρρος:
"Πώς μπορώ να πουλήσω περισσότερα για να μπορώ να πάω στη μεγάλη πόλη;" Τα εσωτερικά μάτια ήταν θλιβερά, κουρασμένα, ελαφριά. «Κοιτάζοντας έναν μοναχικό άνθρωπο, απομονωμένο από τον κόσμο», σκέφτηκε. Και τότε θυμόταν τη δική του μοναξιά, το γεγονός ότι δεν είχε φίλους και πάντα απέφυγε τους συγγενείς του επειδή φοβόταν να ζητά χρήματα ή άλλη βοήθεια.
Την επόμενη μέρα πήγε στην αγορά με μια σκέψη: να πουλήσει τόσες πολλές γλάστρες ώστε να μπορεί να βοηθήσει όλους τους συγγενείς, τους παλιούς φίλους του και ακόμη και τους γείτονές του που δεν κατάλαβε πολύ καλά. Όλοι οι γνωστοί του ήταν φτωχοί άνθρωποι που μόλις κατάφεραν να εργαστούν από τη μία μέρα στην άλλη.
Μετά από ένα μήνα, πούλησε και κέρδισε σχεδόν 2 φορές περισσότερο και όχι μόνο βοήθησε πολλούς ανθρώπους με χρήματα και τρόφιμα, αλλά είχε και ένα εντυπωσιακό ποσό. Κέρδισε τόσα πολλά που κατά το παρελθόν κατάφερε να πάρει ένα μικρό εξοχικό σπίτι στη μεγάλη πόλη όπου πάντα ονειρευόταν να φτάνει. Η έκθεση ήταν πολύ μεγαλύτερη στο Cetate. Αυτό ήταν όπου οι ταξιδιώτες έρχονταν από το εξωτερικό και τις χώρες και που είχαν τις τσάντες των χρημάτων. Ο Πότερ έκανε καλά και είχε κάνει πολλούς φίλους, γιατί είχε τη συνήθεια να βοηθά τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.
Αλλά ήταν ακόμα μακριά από το στόχο του. Για να ανοίξει το κατάστημα που ονειρευόταν, πού να έχουν μαθητευόμενους και πωλητές να δουλέψουν γι 'αυτόν, χρειαζόταν πολύ περισσότερα. Και δούλευε ήδη από την αυγή μέχρι το βράδυ και πουλούσε σχεδόν όλα όσα παράγει. Αυτή τη φορά απλά περίμενε να επιστρέψει στην καλύβα του οδηγού. Και ήταν απόλυτα βέβαιος ότι θα λάμβανε την απάντηση, όπως στις άλλες φορές.
Φτάνοντας μπροστά στην καλύβα, γεμίζει με ένα παράξενο συναίσθημα.
Ήταν ακόμα πιο ερειπωμένη, κοίταξε έρημη. «Μήπως πέθανε;» ρώτησε, και τον έστειλε μια ψύχρα, περπάτησε στην πόρτα με τα χεράκια και άνοιξε τη στενή καμπύλη. Μια αίσθηση ευγνωμοσύνης ήταν η καρδιά του όταν είδε ξανά τα μάτια του στο σκοτάδι.
"Δουλεύω από το πρωί μέχρι το βράδυ και πουλάω ό, τι παράγουν. Αλλά δεν αρκεί να επιτρέψω να ανοίξω το κατάστημά μου. Τι μπορώ να κάνω διαφορετικά για να κερδίσω περισσότερα; »Και κοίταξε προσεκτικά τα σιωπηλά μάτια. Η εμφάνιση στο σκοτάδι ήταν αυτή τη φορά ζωντανή, θυμωμένη. Ο αγγειοπλάστης μπορούσε να διαβάσει την αποφασιστικότητά του, αλλά και την απελπισία ενός ανθρώπου να χάσει την ελπίδα του. Τότε σκέφτηκε τη ζωή του τελευταίο καιρό. Από τη μία πλευρά, ήταν πολύ ευχαριστημένος που είχε μετακομίσει στο φρούριο και ευημερούσε, αλλά από την άλλη εργάστηκε τόσο σκληρά ώστε δεν μπορούσε να χαλαρώσει και να απολαύσει τη ζωή.
Το επόμενο πρωί ξύπνησε πιο ξεκούραστα, σαν να ήταν ευκολότερο. Πήρε το πρωινό του στη σκιά των δέντρων στον κήπο, σκέπτοντας πόσο ευγνώμων ήταν για τη ζωή του. Μόνο που τώρα κατάλαβε πόσο καλά μπορείτε και να σταματήσει περιστασιακά για να απολαύσουν τα μικρά πράγματα, όπως το άρωμα του τσαγιού ή μυρωδιά των άγριων λουλουδιών.
Στη συνέχεια έκανε κάτι που δεν είχε κάνει για πολύ καιρό: πήγε κατευθείαν στην έκθεση χωρίς να διαμορφώσει ένα δοχείο. Συνήθως άρχισε να εργάζεται σκληρά και στη συνέχεια έτρεχε γρήγορα το απόγευμα για να πουλήσει τις δημιουργίες του. Πήρε μόνο μερικές κανάτες που έκανε νωρίτερα. Ήταν το πιο όμορφο, τους κράτησε στο σπίτι του για να απολαύσει τα μάτια του. Το πρωί, η έκθεση ήταν διαφορετική. Υπήρχαν άλλοι τεχνίτες, ταξιδιώτες που έρχονταν από άλλα μέρη. Μεταξύ αυτών, ο αγγειοπλάστης παρατηρεί ένα ειδικό χαρακτήρα ντυμένο με ακριβά ρούχα. Είχε ευγενή χαρακτηριστικά και από την πορεία του είδε τον εαυτό του ως έναν ισχυρό και αποφασισμένο άνθρωπο. Ο άνδρας σταμάτησε μπροστά από τον αγγειοπλάστη και άρχισε να μελετά προσεκτικά τις στάμνες που έγιναν με ντροπή. «Δεν έχω δει ποτέ τέτοια δεξιοτεχνία», είπε. "Τι θα λέγατε να εργάζεστε για το Βασιλικό Δικαστήριο; Θα έπρεπε να πληρώσετε πέντε φορές όσο κερδίζει ένας κοινός αγγειοπλάστης. "
Ο αγγειοπλάστης μας δεν ήταν πλέον χαρούμενος να παράγει για τα βασιλικά πρόσωπα! Με τα χρήματα που κέρδισε, θα μπορούσε να ανοίξει το κατάστημά του σε λίγους μήνες! Και όλα αυτά ακριβώς επειδή αποφάσισε εκείνη την ημέρα να χαλαρώσετε και να είστε ανοιχτοί σε κάτι νέο!  Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε μετά από αυτό συνέβη ήταν να ευχαριστήσω τον σοφό σίγαλο. Τον βοήθησε τόσο πολύ και δεν κατάφερε να τον δει απλά πρόσωπο με πρόσωπο!
Ήθελε να τον κρατήσει στην αγκαλιά του και να του πει πόσο είχαν μετρήσει οι συναντήσεις τους. Έφτασε στην καλύβα, χτύπησε την πόρτα και άνοιξε το κλείστρο. Τα εσωτερικά μάτια λάμψουν όπως ποτέ άλλοτε.
«Μεγάλη σοφία, ξέρετε ότι πιο αποσυρθεί το δρόμο σας, αλλά θέλω να σας ευχαριστήσω από την καρδιά μου και να σας πω πόσο πολύ με βοήθησε», είπε ο αγγειοπλάστης.
Στη συνέχεια άνοιξε την πόρτα και ήταν έκπληκτος. Στο εσωτερικό, πέρα ​​από την πόρτα, ήταν απλά ένας καθρέφτης.
Η πηγή αυτής της ιστορίας είναι ποιος εκτός από το Διαδίκτυο και αν υπομείνατε να διαβάσετε τα πάντα στο τέλος, είστε νικητής. Συγχαρητήρια!
Έτσι, σχεδιάζουμε τη γραμμή και συμπεραίνουμε:
  • Τελειώστε με θρήνο και κάντε κάτι με τη ζωή σας.
  • Να είστε γενναιόδωροι, δώστε και λάβετε γρήγορα! Για ό, τι μικρό πράγμα που δίνετε ή μοιράζεστε μαζί σας και τους συναδέλφους σας, θα κουραστείτε.
  • Χρειάζεται ζωή και στιγμές χαλάρωσης, ξεκούρασης, για να ανακαλύψετε τις ευκαιρίες στη ζωή σας.
  • Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να αποφασίσει πώς να δείξει τις σκέψεις μας για να είμαστε ευτυχείς, εμείς και μόνο μπορούμε να το κάνουμε. Βέβαια, αν περιμένουμε μόνο την ευτυχία να χτυπήσει την πόρτα (μπορούμε να είμαστε η αυλή και δεν μπορεί να ανοίξει), ή που πρέπει να γίνουν από άλλους ανθρώπους ή καταστάσεις τυχεροί, θα έχουν μια μακρά αναμονή, όλα αυτά επειδή "Η ευτυχία δεν είναι κάτι που έχει ήδη δημιουργηθεί. Προέρχεται από τις δικές σας ενέργειες. "(Δαλάι Λάμα)

http://prietendevremerea.ro/

Oι Πόλεμοι του Βακαλάου

Oι Πόλεμοι του Βακαλάου

Ενόψει 25ης: από μπακαλιάρο ξέρεις για τους

Πολέμους του Βακαλάου τι ξέρεις ???

Με αυτό τον περιφραστικό όρο εννοούμε μια σειρά αντιπαραθέσεων μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της Ισλανδίας, που κράτησε σχεδόν ένα αιώνα (1893-1976) και αφορούσε κυρίως τα αλιευτικά δικαιώματα στην ανοικτή θάλασσα του Βόρειου Ατλαντικού.
– Ο «Πρώτος Πόλεμος του Βακαλάου» καταγράφεται το 1893, όταν η Δανία, που κατείχε τότε την Ισλανδία, επέβαλε αλιευτικό όριο 13 ναυτικών μιλίων (24 χιλιομέτρων) γύρω από τις ακτές της για τα ξένα πλοία.
– Ο «Δεύτερος Πόλεμος του Βακαλάου» διήρκεσε από την 1η Σεπτεμβρίου έως τις 12 Νοεμβρίου 1958. Η αφορμή δόθηκε από την απόφαση της ισλανδικής κυβέρνησης να επεκτείνει την αλιευτική ζώνη της από τα 4 στα 12 μίλια.
– Την 1η Σεπτεμβρίου 1972 οι Ισλανδοί προκάλεσαν για μία ακόμη φορά τους Βρετανούς, επεκτείνοντας την αποκλειστική οικονομική ζώνη τους στα 50 ναυτικά μίλια (92,6 χιλιόμετρα). Ήταν η απαρχή του «Τρίτου Πολέμου του Βακαλάου», που κράτησε ως τις 8 Νοεμβρίου του 1973.
– Η συμφωνία μεταξύ των δύο κρατών εξέπνευσε το 1975, οπότε ξέσπασε ο «Tέταρτος Πόλεμος του Βακαλάου». Η Ισλανδία επεξέτεινε την αποκλειστική οικονομική ζώνη της στα 200 ναυτικά μίλια (370 χιλιόμετρα).
– Το τελευταίο ναυτικό επεισόδιο έλαβε χώρα στις 6 Μαΐου 1976, με «θύμα» ένα ισλανδικό πολεμικό, που έπαθε σοβαρές ζημιές. Ήταν η τελευταία πράξη του Πολέμου των Βακαλάου.
Η διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών λύθηκε οριστικά με το νέο Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, που τέθηκε σε ισχύ στις 14 Νοεμβρίου 1994 και προβλέπει, μεταξύ άλλων, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 200 ναυτικών μιλίων στην ανοιχτή θάλασσα για κάθε παράκτιο κράτος.
Το έθιμο του μπακαλιάρου
Παραδοσιακό έδεσμα της ημέρας του Ευαγγελισμού, η οποία έχει πια διττή σημασία για τον Ελληνισμό, καθώς συμπίπτει από το 1838 με τον εορτασμό της Επανάστασης του 1821, είναι ο μπακαλιάρος και μάλιστα συνοδεία της γνωστής σκορδαλιάς.
Η εξήγηση για τη γευστική αυτή συνήθεια είναι αρκετά απλή κι έχει να κάνει κυρίως με την αδυναμία των κατοίκων της ενδοχώρας να προμηθεύονται άμεσα και οικονομικά φρέσκο ψάρι. Παρά το ότι ο μπακαλιάρος δεν είναι ένα «ελληνικό» ψάρι, καθώς απαντάται κυρίως στις ακτές του βορειοανατολικού Ατλαντικού, το γεγονός ότι γίνεται παστός τον καθιστά ένα τρόφιμο φθηνό κι εύκολο στη συντήρηση.
Ο μπακαλιάρος έφτασε στο ελληνικό τραπέζι περί τον 15ο αιώνα και καθιερώθηκε άμεσα ως το εθνικό φαγητό της 25ης Μαρτίου, καθώς με εξαίρεση τα νησιά μας, το φρέσκο ψάρι αποτελούσε πολυτέλεια για τους φτωχούς κατοίκους της ηπειρωτικής Ελλάδας. Έτσι, ο παστός μπακαλιάρος, που δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη συντήρηση, αποτέλεσε την εύκολη και φθηνή συνάμα λύση, έθιμο που κρατά μέχρι τις μέρες μας.
Καλή αυριανή και η σκορδαλιά με μέτρο χαχαχαχα!!!
https://efisoul63.wordpress.com/

TORTELLONI ΓΕΜΙΣΤΟ ΣΟΛΟΜΌΣ, ΧΑΒΙΆΡΙ RICOTTA ΚΑΙ ΦΩΣ ΜΕ ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΛΟΚΥΘΆΚΙΑ CHERRY

TORTELLONI ΓΕΜΙΣΤΟ ΣΟΛΟΜΌΣ, ΧΑΒΙΆΡΙ RICOTTA ΚΑΙ ΦΩΣ ΜΕ ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΛΟΚΥΘΆΚΙΑ CHERRY


20170915_144911


Καλημέρα σε όλο τον κόσμο σήμερα, θα προτείνει ένα πιάτο μου δίνει προσωπικά έχω εφεύρει αυτό το καλό ζυμαρικά, όπως είναι: tortelloni γεμιστά με σολομό, χαβιάρι ρικότα και ανακατεύουμε με μια ελαφριά σάλτσα από κολοκυθάκια και ντοματίνια. Πιάτο συγκλονιστική γεύση με ένα καλό συνδυασμό των αλμυρό-γλυκιά γεύση, έχω προσαρμοστεί σε μια ξεχωριστή μέρα ή πάρτι-έκπληξη για το φίλο σας ή familiares.Tiene αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω της προετοιμασίας χρήση των φρέσκων ζυμαρικών, αλλά μέτριο κόστος τελική εξασφαλισμένος αποτέλεσμα. Αυτό είπε να πάει με τη συνταγή.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
  1.  μέτρια-υψηλή δυσκολίας
  2. Συνολικός χρόνος προετοιμασίας 90-120 λεπτά
  3. 4-6 δόση
  4. μέσο κόστος

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ:
Για τη ζύμη:
  1. 230 gr. 00 αλεύρι
  2. 300 γρ. σιμιγδάλι αλεύρι
  3. 6-7 κρόκους αυγών
  4. 3 ολόκληρα αυγά
  5. μια πρέζα αλάτι
γέμιση:
  1. 150 γρ. ψιλοκομμένο καπνιστό Ψαλμός
  2. 80 gr. ρικότα
  3. 1 μικρό βάζο του χαβιαριού
  4. πρόστιμο αλάτι και μαύρο πιπέρι είναι απαραίτητη
  5. ψιλοκομμένο μαϊντανό
σάλτσα:
  1. 5 σκελίδες σκόρδο κιμά
  2. 2 κολοκυθάκια ταινίες μέρη
  3. 100 gr. παιχνίδια ντοματίνια για μισή
  4. 40 ml. λευκό κρασί
  5. πρόστιμο αλάτι και μαύρο πιπέρι είναι απαραίτητη
  6. 40 ml. έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
  7. 30 γρ. βούτυρο

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ:
Ξεκινήσαμε την προετοιμασία της ζύμης: κοσκινίστε το αλεύρι στο τραπέζι, διαμορφώσαμε ένα ηφαίστειο στο κέντρο θέσει τα αυγά, τους κρόκους το αλάτι, ανακατεύουμε καλά όλα μέχρι να πάρετε μια γιγαντιαία μπάλα grumos.Hecho που καλύπτουμε με πλαστική μεμβράνη, αφήνοντας υπόλοιπο ζύμη στο ψυγείο για 20-25 λεπτά.
Καθώς περιμένουμε την ώρα υπόλοιπη ζύμη, να προετοιμάσει τη γέμιση και το ζωμό.
Η γέμιση: Σε ένα μπολ ανακατεύετε με ένα κουτάλι το ψιλοκομμένο σολομό, χαβιάρι ρικότα έως ότου όλα είναι καλά συγχωνευθούν και να αφήσετε μια συμπαγή μάζα, ελέγξτε το αλάτι και συνεχίστε με την σάλτσα.
Σάλτσα: Σε Sarte σοταρισμένα κολοκυθάκια, ντομάτες κεράσι περισσότερο σκόρδο σκελίδες ψιλοκομμένο με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και το βούτυρο, μετά από λίγα λεπτά βραχεί με λευκό κρασί, αφήστε να εξατμιστεί, ευθυγράμμιση λεπτό αλάτι και μαύρο πιπέρι, μία φορά οι έκανε την κατάσβεση της πυρκαγιάς, σύμφωνα με φρέσκα ζυμαρικά.
Φρέσκα ζυμαρικά: κόψτε τη ζύμη σε κομμάτια, καθένα κομμάτια εκτείνονται στο λεπτό φύλλο 0,5 cm. παχύ, βοηθάμε με τον πλάστη ή της μηχανής, αν aposita.
Μόλις γίνει αυτό, βυθίστε τη ζύμη με τα χτυπημένα αυγά (χρησιμοποιήστε μια κουζίνα βούρτσα) για όλες τις άκρες, κόψτε τη ζύμη στη μέση, συνεχίζουμε να βάλει λίγο γέμιση (βοηθάμε με δύο κουτάλι) στο ένα μισό του ελάσματος είτε διαχωρίζοντας ένα γέμισμα του άλλου.
Μόλις έχετε συμπληρώσει όλα τη ζύμη με τη γέμιση, καλύπτουμε με ένα άλλο μακαρόνια που έχουμε βάλει στην άκρη, πιέζοντας καλά γύρω από το tortelloni βγάζοντας όλο τον αέρα (κενό χώρο για να τεθεί ένα tortellone στο άλλο εξαρτάται από το μέγεθος θέλουμε να).
Τώρα κόβουμε το tortelloni με ένα «cortapasta» ή ένα τηγάνι springform, πιέζοντας και κλείνοντας τη ζύμη με τα δύο χέρια, έτσι ώστε όταν η μαγειρεμένα ζυμαρικά δεν είναι ανοιχτό, τα ζυμαρικά έχει απομείνει μπορεί να ζυμώνετε ξανά και να ξαναχρησιμοποιηθούν.
Στο τέλος, όταν τελειώσουμε με όλες τη ζύμη, βάζουμε το tortelloni σε ένα αλευρωμένο δίσκο και βάλτε να βράσει μια κατσαρόλα με αλατισμένο νερό.
Καλά τώρα το tortelloni μαγειρεύουμε για 4-5 λεπτά, μόλις τελειώσετε, ρίξτε το Sarte με τη σάλτσα, προσθέστε λίγο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, αλάτι έλεγχο, όταν φεύγετε από το κρεμώδες ζυμαρικά μπορούν να εξυπηρετούνται και να διακοσμήσετε από την εικόνα.
Braves έτοιμο, η προσπάθεια αξίζει τον κόπο, φαίνεται πιο ωραίο να έρθει στο σπίτι, Buen Provecho, να φάει, όπως πάντα με οποιεσδήποτε ερωτήσεις ή ανησυχίες που μπορεί να μου στείλετε email σε αυτό το blog, χαιρετισμούς σε όλο τον κόσμο μέχρι την επόμενη συνταγή
https://cocinaitaly.wordpress.com/

Τέλεια η Αθήνα χωρίς τους Αθηναίους, σύμφωνα με έρευνα5

  Τέλεια η Αθήνα χωρίς τους Αθηναίους, σύμφωνα με έρευνα Φανταστική είναι η Αθήνα αρκεί να μην έχει Αθηναίους, όπως προκύπτει από έρευνα που...