Μόνο ένα ισχυρό σοκ θα μας συνεφέρει…
Του Κώστα Στούπα
Ο ρηχός άνθρωπος στην ευημερία αποχαυνώνεται και
στη συμφορά καταρρακώνεται.
Επίκουρος 341-270 π.Χ.
«Ας διδαχθούμε από τον πολυμήχανο Οδυσσέα, να κλείσουμε τα αυτιά μας στις σειρήνες, και να ξεπεράσουμε και τις τελευταίες συμπληγάδες. Είναι ίσως συμβολικό ότι το νησί των Φαιάκων ήταν η τελευταία στάση πριν την Ιθάκη.
Αρκεί να το πιστέψουμε ότι υπάρχει Ιθάκη και θα φτάσουμε σύντομα», δήλωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας πριν λίγες μέρες βγαίνοντας από το παλιό δημαρχείο της Κέρκυρας «Σαν Τζιάκομο» όπου παρακολούθησε το έθιμο των «μπότηδων»…
Είναι προφανές πως ο πρωθυπουργός μπέρδεψε τον Οδυσσέα με τον Ιάσονα όπως προ καιρού αν και μηχανικός είχε μπερδέψει τις 180 με τις 360 μοίρες του κύκλου, όπου η στροφή μας οδηγεί στο ίδιο σημείο που κατευθυνόμαστε, ενδεχομένως τον τοίχο. Βλέπε: Πρόκειται για μια στροφή 360 μοιρών…
Ο πρωθυπουργός δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά αντιπροσωπεύει μια από τις νεότερες γενιές Ελλήνων που ανδρώθηκαν την περίοδο της ευημερίας με δανεικά. Την περίοδο της μεταπολίτευσης που η δημοκρατία εξελήφθη ως ανοχή στην ασυδοσία.
Πριν μερικούς μήνες σε μια δημόσια εκδήλωση ένας από τους γνωστούς δημοσκόπους ανέφερε το εξής παράδειγμα. Κατά τη διάρκεια μιας έρευνας πριν το δημοψήφισμα του 2015, έκαναν ένα άτυπο γκάλοπ μεταξύ των 20-30 ερευνητών που συμμετείχαν στην έρευνα, άτομα νεαρής ηλικίας και πανεπιστημιακής μόρφωσης.
Από το σύνολο των ερωτηθέντων μόνο μια νεαρή είχε απαντήσει πως θα ψηφίσει ΝΑΙ. Όταν ρωτήθηκε με ποια κριτήρια απάντησε πως είχε Βουλγαρική καταγωγή και είχε ακούσει από πρώτο χέρι για τις άσχημες συνθήκες που είχαν ζήσει οι γονείς και οι παππούδες μακριά από την Ευρώπη και τις αξίες της.
Η γενιά μου θεώρησε μεγάλη νίκη την κατάργηση του θεσμού των επιθεωρητών που επισκέπτονταν αιφνιδιαστικά τάξεις και αξιολογούσαν διδάσκοντες και διδασκόμενους. Η γενιά που θεώρησε προοδευτικό βήμα την κατάργηση της μαθητικής ποδιάς, του τακτικού κουρέματος των μαθητών και την ανάδειξη της 17ης Νοέμβρη σε ισότιμης των εθνικών επετείων… Μετά ήρθε η νομιμοποίηση των καταλήψεων και η δημιουργία άπειρων υποβαθμισμένων περιφερειακών κυρίως σχολών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης προκειμένου να μείνουν όλοι οι ψηφοφόροι ικανοποιημένοι πως τα παιδιά τους θα έχουν κάποιο πτυχίο.
Η υποβάθμιση της αξίας των πανεπιστημιακών πτυχίων ήταν το φυσικό επακόλουθο. Βοηθούσης και της διάλυσης της ιδιωτικής οικονομίας που μείωσε τις ανάγκες για εξειδικευμένες θέσεις εργασίας, τα πτυχία τα τελευταία πολλά χρόνια ήταν χρήσιμα μόνο για τα επιδόματα που μοίραζε το δημόσιο και το ευρύτερο δημόσιο άνευ άλλου κριτηρίου αποδοτικότητας που θα λειτουργεί ως κίνητρο.
Με αργή αλλά σταθερή πορεία «προόδου» φτάσαμε κυβέρνηση, Υπουργεία και κόμματα να εκδίδουν σωρηδόν ανακοινώσεις με ορθογραφικά λάθη, γραμματικούς βαρβαρισμούς και εννοιολογικές ασυναρτησίες… και να θεωρείται φυσιολογικό.
Η χρεοκοπία της Ελλάδας όπως είναι φυσικό προέκυψε σε μια καμπή των δυτικών κοινωνιών οι οποίες επίσης για δεκαετίες έζησαν σε ευημερία ένα μέρος της οποίας οφείλεται στη διόγκωση του δημοσίου και ιδιωτικού χρέους. Καμία όμως δεν έχει φτάσει στο επίπεδο αποσάθρωσης της παραγωγικής οικονομίας όπως η Ελλάδα.
Καμία χώρα της Δύσης και της Ανατολής δεν διαθέτει την πιο αδύναμη οικονομία, την υψηλότερη φορολογία και τη μεγαλύτερη συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Σε καμιά χώρα δεν εμφανίζονται πολιτικοί, οικονομολόγοι και οικονομολογούντες πρώτης γραμμής να ισχυρίζονται δημόσια και να προσπαθούν να τεκμηριώσουν με επιχειρήματα πως η καταβολή πληθώρας συντάξεων συνιστά αναπτυξιακό μέτρο γιατί τονώνει τη ζήτηση…
Η ελληνική χρεοκοπία είναι πρωτίστως κοινωνική, πολιτισμική, μορφωτική και μετά οικονομική.
Δυστυχώς η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία το 2010 ή έστω το 2012, αφού η πολιτική ηγεσία πει την αλήθεια, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις στην κοινωνία για μια κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας, που θα προχωρήσει σε βαθιές τομές με οικουμενική συναίνεση, στην οικονομία, το κράτος και κυρίως την παιδεία και τις ένοπλες δυνάμεις…
Ο πρωθυπουργός μπέρδεψε την Αργοναυτική Εκστρατεία με την Οδύσσεια στην προσπάθεια να πείσει πως η έξοδος από την κρίση που θα οδηγήσει σε ανάταξη της οικονομίας είναι κοντά. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί σε πολλούς…
Το πιο ανησυχητικό είναι πως ο πρωθυπουργός όταν έκανε αυτές τις άστοχες παρομοιώσεις δεν βρήκε να πει μια λέξη, γιατί μετά την περσινή Ανάσταση του 2016, δεν ακολούθησε η ανάσταση της οικονομίας όπως είχε προαναγγείλει;
Γιατί έχουμε ακόμη capital controls ενώ πλήθος κυβερνητικών στελεχών μετά το καλοκαίρι του 2015 προαναγγέλλει την απόσυρσή τους κάθε 3-4 μήνες;
Γιατί το τελευταίο τρίμηνο του 2016 έκλεισε με ύφεση ενώ λυτοί και δεμένοι πριν ένα χρόνο προέβλεπαν δυναμική ανάπτυξη για το β’ εξάμηνο;
Γιατί λοιπόν αφού ο ίδιος και τα στελέχη της κυβέρνησης ενώ μέχρι σήμερα πέφτουν συνεχώς έξω, τώρα μετά τη δεύτερη αξιολόγηση θα πέσουν μέσα και θα έρθει η ανάπτυξη;
Είναι προφανές πως ηγεσία και κοινωνία δεν έχουμε συνειδητοποιήσει το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε. Ο αριθμός αυτών που πιστεύουν πως τα «γαϊδούρια πετάνε», μας «ψεκάζουν» και πως υπάρχουν μαγικές λύσεις είναι μεγάλος. Δυστυχώς η ιστορία διδάσκει πως μεμονωμένους ανθρώπους αλλά και λαούς ολόκληρους μόνο ισχυρά σοκ μπορούν να τους συνεφέρουν…
Αφού στον κ. Τσίπρα αρέσουν οι συμβολικές ιστορίες από την ελληνική μυθολογία, καλό είναι να θυμηθεί πως ο Ιάσονας όταν δραπέτευσε από την Κολχίδα με το «Χρυσόμαλλο Δέρας» για να καθυστερήσει τους διώκτες του χρειάστηκε να κόψει κομματάκια τον Άψυρτο και να τα σκορπίσει στη θάλασσα… Τη μεγαλύτερη τιμωρία την όμως την υπέστη από τη Μήδεια η οποία και είχε βοηθήσει καθοριστικά στην Αργοναυτική Εκστρατεία…
https://prodromikos.wordpress.com/
