Όχι η ζωή μου
Είχατε ποτέ ένα συναίσθημα, όπως δεν είναι η ζωή σας; Είναι σαν να βρίσκεστε σε λάθος μέρος, σε λάθος στιγμή.
Συνέβη πριν από περίπου 10 χρόνια, είχα περίεργο όνειρο, είδα πολύ καθαρό το τροπικό δάσος, φορούσα δερμάτινα ρούχα, έτρεχα από κάποιον. Ένιωσα έναν άνεμο στο πρόσωπό μου, φοβόμουν πολύ, ήξερα ότι κάποιος με κυνηγούσε, ήξερα ότι θα πεθάνω. Αιμορραγούσα, προσπάθησα να καλύψω την πληγή στο πλάι της κοιλιάς μου με το χέρι μου και να πιέσω όσο περισσότερο μπορώ. Τελικά, πέφτω, είδα ένα κομμάτι ξύλου στο δρόμο, θάμνους, σκόνη, ακριβώς αυτό που ήταν μπροστά μου, έκλεισα τα μάτια μου και ξύπνησα.
Περίμενε ένα λεπτό, ξύπνησα! Αλλά πού είμαι; Τι είναι αυτό? Κοίταξα στο παράθυρο, ψηλά πράγματα από πέτρα και είμαι σε ένα από αυτά. Χωρίς δέντρα, χόρτα, πού είμαι;
Ο εγκέφαλός μου δεν μπορούσε να δεχτεί το μέρος μέχρι να ξυπνήσω πλήρως. Ναι, ξέρω αυτό το μέρος, αλλά δεν είναι ακόμα το σπίτι μου. Ήταν τόσο περίεργο.
Είναι όλο το χρόνο, ζούσα με ένα παράξενο συναίσθημα, ήθελα να επιστρέψω. Ήθελα να πάω σπίτι. Δεν ήξερα πώς ήξερα τι να κάνω σε αυτή τη ζωή, ότι έπρεπε να πάω στο κολέγιο, όπου βρίσκονται όλα, αλλά προφανώς, ήξερα πού πρέπει να είμαι!
Κάθε μέρα, ξύπνησα και ονειρευόμουν να γυρίσω σπίτι, ακόμα κι αν ήμουν σπίτι.
Δεν θυμάμαι, πώς εξαφανίστηκε αυτό το συναίσθημα, αλλά το προηγούμενο έτος, ήταν αγχωτικό και επέστρεψα στην κανονική μου ζωή.
Μερικές φορές έχω περίεργα όνειρα, που επηρεάζουν την πραγματική μου ζωή. Είναι τόσο αληθινά και μερικές φορές, ενοχλητικά. Από που προέρχονταν; Γιατί ένιωσα ότι αυτό το μέρος ήταν το σπίτι μου, όχι η σύγχρονη εποχή. Ήξερα ότι αυτό ήταν το μέρος μου, ένιωσα αυτόν τον πόνο και φοβόμουν, ένιωσα άνεμο και μυρωδιές…
Ποια είναι η γνώμη σας για αυτό; Έχετε ποτέ αυτό το συναίσθημα; Νιώσατε ότι δεν είστε στο σωστό μέρος και απλά πρέπει να επιστρέψετε κάπου αλλού;
Για μένα, ήταν σαν παλιά μνήμη…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου