[Θα‘χω καπνίσει το τελευταίο τσιγάρο μου...]

Θα ‘χω καπνίσει το τελευταίο τσιγάρο μου —
στη σιωπή του μεγάλου μεταμεσονύκτιου δρόμου
η δενδροστοιχία θ’ ανατριχιάζει
θα ‘ναι χειμώνας γιορτές
νέο έτος.

Τα καινούρια μου ρούχα
τα καινούρια παπούτσια
το φρέσκο πουκάμισο
το μάλλινο κασκόλ το ακριβοπληρωμένο —
θα συμμερίζονται την ερήμωσή μου
διόλου ενάντια στο ρίγος του καιρού.
…θα ‘χω καπνίσει το τελευταίο τσιγάρο μου.

—Αναστάσιος Δρίβας—