BY 

Ευτέρπη Κωσταρέλη, Οι θνητοί έρωτες

Πειρατές σαρώσανε
τις νύχτες που ντυθήκαμε όνειρα
λεηλατημένη ύπαρξη
το έσω στέρνο σου
οι μνήμες από τα χάδια μου
νύχια που χαρακώνουν
βαθύτερα απ’ τη σάρκα.
Θυμάσαι ακόμα
το ηλιοβασίλεμα
που πλήρωνε
τις κόρες των ματιών σου
εύγεστο αύριο;
Θυμάσαι τη μουσική
των φευγαλέων σ’ αγαπώ
που δεν ψελλίσαμε ποτέ μας;
Ας είναι…
Καταταγήκαμε στο τάγμα
των ανέλπιδων
ένας ακόμη θνητός έρωτας
στη χαίτη του λέοντα χρόνου.
Από τη συλλογή Βερντάντι (2013) της Ευτέρπης Κωσταρέλη
https://thepoetsiloved.wordpress.com/