Φιλαστρόκα – Λιανοτράγουδο

Κάτω απ’ τον ήλιο του Απρίλη,

στο δροσερό αγέρι ρόδινο μάγουλο,

– φιλί που μυρίζει πασχαλιά και λειτουργιά,

χείλη μου κεράσια, μπράτσα μου κλαδιά –

λιώσαν στα ξαφνικά τα χιόνια στα βουνά,

κι ένα χωριό με πλατεία και ψηλό καμπαναριό,

μεμιάς ξεκόλλησε από το βράχο,

λύθηκε από τους κάβους,

και μια και δυο,

ταξίδι αρχινά,

γλίστρησε πια από τις πλαγιές,

και με όλα του τα φώτα ροβόλησε κι ο καφενές,

πήρε τον κατήφορο, τον χείμαρρο, τις λαγκαδιές.

Έφτασε τους κάμπους χαμηλά,

τις καλαμιές στ’ ακρογιάλια,

οι νοικοκυρές άπλωσαν τις μπουγάδες άσπρα πανιά,

έγια μόλα, έγια λέσα,

καραβάκι στ’ ανοιχτά.

© Copyright 2019 Σούκουλης Δημήτρης – All Rights Reserved

https://nosensewords.wordpress.com/