ο τυμβωρύχος

 Βεατρίκη Α

 Κάθε φορά

σ’ αγγίζω

και πεθαίνω

κάθε φορά

σ’ αγγίζω

κι ανασταίνομαι

να σε κρατήσω ωστόσο

δεν μπορώ

πάντα γλιστράς προς το γαλάζιο

πάντα

ξεφεύγεις

προς την απεραντοσύνη

Και συνεχίζω τους μικρούς θανάτους μου

και τις μικρές μου μάταιες αναστάσεις

πάνω στο φρύδι τού

βαθιού

γκρεμού

Παίζοντας την τυφλόμυγα μαζί σου

«Κάθε φορά σ’ αγγίζω και πεθαίνω..»

Κ’ έτσι, ακουμπώντας στο προσκέφαλό σου

στης ρέμβης σου το λίκνισμα αφημένος

μπήκα μέσα στο ίδιο τ’ όνειρό σου

είδα το φως σου

κι ό,τι

μέσα στο φως σου ανθίζει

τη φοβερή απροσδόκητη ομορφιά σου

την κλειδωμένη ερμητικά στο σώμα

– σαν καταθαμπωμένος τυμβωρύχος

«έκπληξη»

Και τα δύο ποιήματα είναι του ποιητή μας Ορέστη Αλεξάκη (1931-2015) 

Το πρώτο του, που έχει τον τίτλο «Κάθε φορά σ’ αγγίζω και πεθαίνω…»εμπεριέχεται στην ποιητική του συλλογή «Βυθός» 1983, στην Α’ ενότητά της με τον τίτλο «Τα δυο πρόσωπα»

Το δεύτερό του, που  έχει τον τίτλο «έκπληξη» εμπεριέχεται στην ποιητική του συλλογή  «Η λάμψη» (1983).» 

Ποιήματα του Ορέστη Αλεξάκη, όπως και άλλα για τον ποιητή μας, μπορείτε να διαβάσετε στο translatum της Βίκυς Παπαπροδρόμου.

Η μουσική σύνθεση στο video που επέλεξα, είναι του πολυβραβευμένου Αυστριακού μουσικού Marcus Füreder, γνωστού με το καλλιτεχνικό όνομα  Parov Stelar, έχει τον τίτλο » The Princess» και προέρχεται από το ομώνυμο μουσικό του άλμπουμ ( 2012)

Ο ζωγραφικός πίνακας με το πορτραίτο της γυναίκας είναι του σύγχρονου μας εξ Αλγερίας ζωγράφου Gerard Di-Maccio (γεν.1938) ενώ ο ζωγραφικός πίνακας στην κεφαλίδα του δημοσιεύματός μου με το γυναικείο σώμα είναι του επίσης σύγχρονού μας Αρμένιου ζωγράφου Martiros-Manoukian (Մարտիրոս Մանուկյան) (γεν 1947)

https://beatrikn.wordpress.com/