 | Μικρά γράμματα, ποίημα της Serpil Yildiz – con traduzione in italianoαπό Δημήτρης Σούκουλης |
Όλα σε μικρά γράμματα.
Μικρά όπως τα φιλιά.
Προσδοκίες χωρίς προσδοκίες.
Ένα κομμάτι φεγγάρι.
Και ίσως μια φωτιά που δεν καίει πια.
Μέρη αδιαίρετα.
Οι προσδοκίες μοιράστηκαν.
Μια χελώνα μιλάει μέσα μου,
για ώρες.
Μπροστά της κείτεται μια σκαλισμένη πέτρα.
Ένα αυτοσχέδιο άλμπατρος που δεν ξέρει πια τι να πει.
Τα κόκαλα είναι ελαφρύτερα από τα φτερά,
καθώς καθισμένη στον καναπέ, κοιτάω το φεγγαρόφωτο.
Όλα σε μικρά γράμματα,
σαν σε απολογία.
Μόνο λίγα κάρβουνα στο μυαλό μου,
η νύχτα και λίγα σπασμένα χείλη.
LETTERE MINUSCOLE
Tutto in lettere minuscole.
Piccole come un bacio.
Aspettative senza aspettative.
Un pezzo di luna.
E probabilmente un fuoco che non sta bruciando.
Pezzi indivisibili.
Le aspettative non si dividono.
Una tartaruga parla dentro me,
per ore.
Si sta dinanzi a me una pietra scolpita.
Un improvvisato albatro che non sa cosa dire.
Le ossa sono più leggere dalle ali,
seduta sul divano a guardare la luce della luna.
Tutto in lettere minuscole.
Come una scusa.
Una manciata di tizzoni nella mia mente,
la notte e alcune labbra spezzate.
All in small letters.
Small as a kiss.
Expectations without expectations.
A piece of moon.
And perhaps a fire that doesn't burn.
Parts indivisible.
Expectations are divided.
A turtle talks inside me,
For hours
A carved stone lies in front of it.
An impromptu albatross who doesn't know what to say.
Bones are softer than wings.
Sitting on a sofa watching the moonlight.
All lower case letters.
Like an apology.
A few embers in my mind.
A night and a few crack lips.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου