Στην λαϊκή αγορά του Σαββάτου

 Βεατρίκη Α

Βράδυ Σαββάτου απόψε, μέσα Δεκέμβρη και το κρύο αντάμα με την βροχή και την υγρασία με έκαναν να λουφάξω στο σπίτι. Απόψε, δεν θα κάνω τον συνηθισμένο μου βραδινό περίπατο μετά τις εννιάμισι.. Μόλις φτάσει εκείνη η ώρα, βλέπετε, πρώτα φεύγουν τα πόδια μου και μετά εγώ, η ίδια, από το σπίτι. Οπότε, απόψε θα τα κρατήσω απασχολημένα σε άλλες δραστηριότητες, να το ξεχάσουν..

Διάβασα κάπου και δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζω ή ακούω κάτι τέτοιο, ότι οι Κυριακές, τα Σαββατοκύριακα γενικότερα, φέρνουν θλίψη σε πολλούς ανθρώπους..Τι να πω.. Εγώ χαίρομαι και το περιμένω πως και πως να φτάσει το Σάββατο, να χαρώ και την Κυριακή..Μα, να μιλήσω για τα Σάββατα τώρα..

Να, σήμερα το πρωί, η ημέρα ήταν θαυμάσια! Ηλιόλουστη, ευχάριστα κρύα, η ατμόσφαιρα στην πόλη, γιορτινή με μια θαυμάσια μουσική από τα ηχεία του Δήμου να ντύνει την ψύχρα, να χαϊδεύει τα αυτιά, να φτειάχνει και καλύτερα την διάθεση. Η φάτνη στην πλατεία, και η όλη κατασκευή από τον Δήμο με το Χριστουγεννιάτικο το δέντρο και τα λουλούδια τα κόκκινα να φωτίζουν το πράσινο, ένα χάρμα οφθαλμών φέτος, και με τα πιτσιρίκια να μπαινοβγαίνουν μέσα της κρατώντας εκείνα τα μπαλόνια τα περίεργα, τα πολύχρωμα, στα χεράκια τους και τους γονείς απόκοντα να τρέχουν να τα προλάβουν να μην κάνουν ζημιά σαν άγγιζαν τα ζώα και τους μάγους και περιεργάζονταν το νεογέννητο.. Τι ομορφιές ήταν αυτές! Χαμογέλαγα ως τα αυτιά!

Κι αυτά, στην γύρα μου στην γειτονιά για τα πρωϊνά, τα πρώτα ψώνια. Βλέπετε, στην πόλη που μένω και ας κατοικώ στο κέντρο της, μια γειτονιά είναι..Καλημερίσματα πολλά, κουβεντούλες άλλες τόσες με γείτονες,  με μαγαζάτορες και φίλους αλλά και με αγνώστους μου.

Από χρόνια πολλά πριν, έχω αποκτήσει το συνήθειο, να μετατρέπομαι σε νοικοκυρά και οικοδέσποινα από την Παρασκευή το απόγιομα μέχρι το απομεσήμερο της Κυριακής- όταν δεν εκδράμω εκτός πόλης δηλαδή.- δραστηριότητα που ομολογουμένως,  έχω κατά πολύ περιορίσει τα τελευταία χρόνια..Το ‘φεραν οι συνθήκες της ζωής μου έτσι..Τις άλλες μέρες εργάζομαι, κάνω τα στοιχειώδη στο σπίτι, βγαίνω έξω μετά ή απολαμβάνω τις ώρες εντός του οίκου μου, όπως τις θέλω..τέτοια..Αλλά από την Παρασκευή το απόγιομα και μετά, ο ρόλος αλλάζει.Καθαριότητα, νοικοκύρεμα κλπ. Ο εφοδιασμός, πάντως του σπιτιού γίνεται τα πρωϊνά του Σαββάτου, τα βράδυα συνήθως οι μαζώξεις  στο σπίτι. Είπαμε, για τις Κυριακές θα μιλήσω άλλη φορά…

Να, σήμερα το πρωί ήταν η ημέρα της Λαϊκής.Έτσι την λέω την λαϊκή αγορά. Πόσο την φχαριστιέμαι αυτήν την έξοδο, δεν έχω λόγια να σας πω! Βλέπετε, δεν είναι μοναχά το ότι προμηθεύομαι τα σχετικά ψώνια της βδομάδας μην σας πω και του διβδόμαδου για πολλά των ειδών, είναι το  όλο σκηνικό που μου αρέσει. Είναι η πολυχρωμία, οι φρέσκες μυρωδιές από τα φρούτα και τα λαχανικά και τα λουλούδια,  η πολυκοσμία και κυρίως, οι άνθρωποί της. Οι πίσω από τους πάγκους και οι περαστικοί..Να πχ η κυρά Λένη με τα χορταρικά που είχε το παιδί της άρρωστο τις προάλλες και είναι ακόμη ανήσυχη, ο άλλος στο βουνό που του ‘καψε ο πάγος την μισή παραγωγή και είναι στενοχωρημένος, ο παρ’ άλλος που μου μίλαγε για τα ωραία φετινά πορτοκάλια από την Λακωνία- που φέτος είναι στα καλύτερά τους- και για τα ταξίδια του στα μέρη εκείνα, είναι η περαστικιά γνωστή ή και άγνωστή μου που μου δίνει συμβουλές μαζί και με τον παραγωγό για το πως θα φτειάξω μια συγκεκριμένη πίτα, ας πούμε..Να ξέρατε πέρσι πόση μάζωξη έγινε για να μάθω πως να φτειάχνω τις ελιές που δεν ήξερα..Τι να σας πω, ολόκληρη ομήγυρις γύρω μου..Το γεγονός ήταν πάντως, ότι οι ελιές, μου πέτυχαν..Η τύχη του πρωτάρη, ίσως..Μαθαίνω και πράγματα, δηλαδή..Να,  πχ σήμερα, έμαθα για τις τσιπούρες από την Ιθάκη. Τις ταΐζουν, μου είπαν, με γαρίδες, όχι με ιχθυάλευρα και άλλα τέτοια αποφευκτικά..Πήρα να δοκιμάσω..Πεντανόστιμες ήταν, για το άλλο ελπίζω να είναι αλήθεια, μου τόπαν και άνθρωποι εμπιστοσύνης, θα το ψάξω όμως και περισσότερο, μη και λάθεψαν…

‘Ένας ολόκληρος κόσμος η Λαϊκή, με όλα τα ωραία της, που τελειωμό δεν έχουν..Και η περιήγησή μου στα μέρη της τελειώνει στο παραδοσιακό καφενείο στην πέρα γωνία..Εκεί,  το καθιερωμένο ραντεβού μου με τις φίλες μου που έχουν τελειώσει κι αυτές τα ψώνια τους..Ε! Κι εκεί είναι που ξέρω τους περισσότερους θαμώνες, ως γνώριμους δηλαδή..Στέκι του Σαββάτου της λαϊκής,  για τους περισσότερους από μας, χώρια οι τακτικοί..Καφεδάκι ελληνικό, παρεούλες και σχόλια επί παντός επιστητού..

Κάνω διάλειμμα, τώρα, να ξεχαστούν τα πόδια μου και επανέρχομαι οσονούπω!

Λοιπόν, επανερχόμενη, εκείνο που προσπαθώ να πω με αυτά τα λίγα και ενδεικτικά, είναι ότι η ζωή είναι ωραία στην καθημερινότητά της μες από μικρές στιγμές. Έχει τόσες ομορφιές η κάθε μια τους, φτάνει να βλέπουμε κατά κει..Κι αν για μένα,  οι στιγμές μου τα Σάββατα, τα χειμωνιάτικα κυρίως, γιομίζουν από κάτι τέτοια και από άλλα πολλά ακόμη που δεν είναι στην κουβέντα μου αυτή, για τον άλλον μπορεί να είναι αλλιώτικα ή πολύ αλλιώτικα. Όπως ο καθείς το θέλει, όπως το μπορεί, ανάλογα με τις συνθήκες ζωής του και το τι του αρέσει. Σημασία έχει ο καθένας μας να κάνει αυτό που τον ευχαριστεί και του αρέσει  και να βρίσκει τον χρόνο για αυτό, για αυτά! Γιατί κάνοντας το ένα, θα βρει στον δρόμο του κι άλλα ωραία.  Κι έχουμε ανάγκη όλοι μας από ομορφιά και χάρη, από χαρά και ευχαρίστηση στην καθημερινότητά μας, στην ζωή μας.. Υπάρχουν και γίνονται τόσα άσχημα γύρω μας και πιο μακρυά, που αν δεν τα αποδιώχνουμε για λίγο, αν δεν ανοίγουμε τα μάτια και τα αυτιά μας και τα όλα μας να βλέπουμε και τα όμορφα, πως θα αντέξουμε τ’ άλλα;

Ισορροπίες και ματιές στα όμορφα, λοιπόν!! Φιλιά από μένα και μια ωραία αυριανή για όλους σας!!

https://beatrikn.wordpress.com/