Βιβλία για το καλοκαίρι και για φέτος

Βιβλία για το καλοκαίρι και για φέτος

Posted by sarant στο 10 Ιουλίου, 2018

Το ιστολόγιο αγαπά τις παραδόσεις και προσπαθεί να τις τηρεί. Και μία από τις παραδόσεις του ιστολογίου είναι και το σημερινό μας άρθρο, που ακολουθεί τη συνήθεια που είχαν (και ίσως έχουν ακόμα) τέτοιες μέρες τα περιοδικά και οι εφημερίδες, να προτείνουν “βιβλία για τις διακοπές”, όσο κι αν για πολύ κόσμο οι διακοπές φέτος (αλλά και τα προηγούμενα χρόνια της κρίσης) είναι άπιαστο όνειρο. Είχαν και κάποιες υποτιθέμενες προδιαγραφές τα “καλοκαιρινά” αυτά βιβλία, που υποτίθεται ότι θα τα διάβαζε κανείς στην ακρογιαλιά, ανάμεσα στις βουτιές: όχι πολύ βαριά θέματα, ας πούμε, αλλά να έχουν και πολλές σελίδες για να φτουρήσουν, αφού το καλοκαίρι διαβάζουμε περισσότερο κι άντε να βρεις βιβλιοπωλείο στην άγονη γραμμή.

Το ιστολόγιο αγαπάει τα βιβλία και του αρέσει να συζητάει για βιβλία, κι έχουμε ανεβάσει ήδη αρκετά άρθρα με προτάσεις βιβλίων για το καλοκαίρι, αρχίζοντας από το 2010, που σας είχα ζητήσει να προτείνετε βιβλία που να έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους, χωρίς να ανήκουν απαραίτητα π.χ. σε τριλογία, ενώ το 2011 χαλάρωσα τους περιορισμούς και ζήτησα να προτείνετε οποιοδήποτε βιβλίο. Το 2012 είχα ζητήσει προτάσεις για καινούργια βιβλία, νέες εκδόσεις δηλαδή, επειδή είχα κάνει τη διαπίστωση, που μάλλον εξακολουθεί να ισχύει, ότι το βασικό πρόβλημα της βιβλιαγοράς είναι ότι η υπερπροσφορά καλών και φτηνών παλιότερων βιβλίων, από εφημερίδες ή σε προσφορές των εκδοτικών οίκων, αν και καταρχήν είναι κάτι πολύ καλό για το αδυνατισμένο βαλάντιο του βιβλιόφιλου, ωστόσο στραγγαλίζει την αγορά του καινούργιου βιβλίου. Το 2013 δεν έβαλα κανέναν περιορισμό και σας ζήτησα απλώς να προτείνετε βιβλία για το καλοκαίρι, χωρίς προσανατολισμό σε είδος (π.χ. αστυνομικά) ή σε ύφος (π.χ. ανάλαφρα). Το ίδιο έκανα και το 2014, όπως και το 2015 αλλά και πρόπερσι. Ούτε πέρυσι έβαλα περιορισμό αν και σας ζήτησα να δείξετε προτίμηση σε καινούργια βιβλία.

Μάλιστα, αν προσέξετε, τα τελευταία χρόνια αυτά τα καλοκαιρινά βιβλιοφιλικά μας άρθρα δημοσιεύονται την ίδια μέρα, 10 Ιουλίου, ή τέλος πάντων εκεί κοντά (εκτός όταν πέφτει Σάββατο ή Κυριακή). Επειδή όπως είπαμε τηρώ τις παραδόσεις, το ίδιο έκανα και φέτος. Πάντως, να θυμίσω ότι προτάσεις για βιβλία-δώρα δημοσιεύουμε και κοντά στα Χριστούγεννα -εδώ το τελευταίο άρθρο αυτής της κατηγορίας.

Και φέτος λοιπόν σας καλώ να προτείνετε βιβλία για τις μέρες του καλοκαιριού, όπου κι αν τις περάσουμε, στις παραλίες ή στην πόλη. Δεν θα βάλω κάποιον περιορισμό, προτείνετε ό,τι θέλετε, αν και θα είχε κάποιο νόημα να δώσουμε προτεραιότητα σε σχετικά καινούργιες εκδόσεις ή επανεκδόσεις.

Λένε πως ο παπάς πρώτα βλογάει τα γένια του, οπότε θέλω να αναφέρω το βιβλίο που έβγαλα «μέσα στη χρονιά» (βάζω εισαγωγικά, διότι το βιβλίο βγήκε τον Δεκέμβριο του 2017, αλλά εννοώ τη χρονιά με τη σχολική έννοια). Πρόκειται για τα Αστυνομικά του Κώστα Βάρναλη, από τις εκδόσεις Αρχείο, σε δική μου επιμέλεια. Σε αυτόν τον τόμο έχω συγκεντρώσει 400 χρονογραφήματα του Βάρναλη που δημοσιεύτηκαν από το 1939 έως το 1957 σε καθημερινές εφημερίδες με θέμα παρμένο από το αστυνομικό δελτίο. Αμερόληπτος βέβαια δεν είμαι αλλά νομίζω ότι πρόκειται για καλογραμμένα και πολύ ενδιαφέροντα κείμενα.

Θα παινέψω όμως κι ένα άλλο βιβλίο που εκδόθηκε από τον ίδιο εκδοτικό οίκο, το Αρχείο. Πρόκειται για τα Ερμάρια του χρόνου της Αγγελικής Γαρίδη, στο οποίο η συγγραφέας, κόρη του γλύπτη, τεχνοκριτικού και αγωνιστή της Αριστεράς Μίλτου Γαρίδη, με οδηγό την αλληλογραφία του πατέρα της, ανιχνεύει τη ζωή και τις περιπέτειες των συγγενικών της προσώπων, στην Ελλάδα και στη Ρουμανία, την πατρίδα της μητέρας της. Χρωστάω να το παρουσιάσω κι εδώ αυτό το βιβλίο.

Κατά σύμπτωση, ένα βιβλίο με παρόμοιο θέμα, αλλά πολύ διασημότερο συγγραφέα, είχαμε παρουσιάσει πριν από μερικούς μήνες στο ιστολόγιο: το Όσα δεν είπες του Μαρκ Μαζάουερ. Για περισσότερα, σας παραπέμπω στην αναλυτική μας παρουσίαση.

Και πάλι από τις εκδόσεις Αρχείο, θα αναφέρω ένα βιβλίο με ειδικό ενδιαφέρον, τις Επιστολές από το μακεδονικό μέτωπο, 1915-17 του Μαρσελέν Ντελπρά. Όπως λέει και ο τίτλος, είναι τα γράμματα που έστειλε από το μακεδονικό μέτωπο στην οικογένειά του ένας απλός Γάλλος στρατιώτης, ένας poilu (τριχωτός) όπως τους λέγανε.

Από τον φιλικό εκδοτικό οίκο Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, θα αναφέρω Τα νέα πρόσωπα του φασισμού, του Έντσο Τραβέρσο, που το έχουμε ήδη παρουσιάσει εδώ, ενώ και τα προηγούμενα βιβλία του Τραβέρσο είναι πολύ ενδιαφέροντα. Να σημειώσουμε επίσης το γαλλικό νουάρ του Ερβέ λε Κορέ Περνώντας τους λύκους για σκυλιά, το μυθιστόρημα Αυτά τα όνειρα που ποδοπατούνται του Σεμπαστιέν Σπιτζέρ, που παρακολουθεί τις τελευταίες στιγμές της Μάγδας Γκέμπελς στο πολιορκημένο Βερολίνο την άνοιξη του 1945. Τέλος, μια σημαντική επανέκδοση είναι η Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους 1830-1974 του Βασίλη Ραφαηλίδη. ενός πολυδιαβασμένου βιβλίου της προηγούμενης γενιάς σε νέα σύγχρονη έκδοση.

Από τα βιβλία που παρουσιάσαμε πρόσφατα στο ιστολόγιο, να ξεχωρίσω το Αίμα της αγάπης, τον δεύτερο τόμο της μνημειώδους (το αξίζει αυτό το βαρύ επίθετο) σειράς δοκιμίων του Παντελή Μπουκάλα για το δημοτικό τραγούδι.

Για να κάνω μια προαναγγελία, ελπίζω στο τέλος του χρόνου να εκδοθεί το βιβλίο του πατέρα μου Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια, που μεγάλα αποσπάσματα είχαμε παρουσιάσει στο ιστολόγιο. Ένα μικρό δείγμα, μαζί με άλλα κείμενα για το ίδιο θέμα, περιλαμβάνεται στο πρόσφατο βιβλίο Αδιάντροπα του Κλήδονα του φίλου Παναγιώτη Σκορδά από τη Μυτιλήνη.

Κάπως έχω αδικήσει τη λογοτεχνία σε αυτή μου την παρουσίαση, το ομολογώ. Από τα βιβλία που διάβασα φέτος θα ξεχωρίσω τα Ελαφρά ελληνικά τραγούδια του Αλέξη Πανσέληνου, και από αστυνομική λογοτεχνία την «Τριλογία της Αθήνας» της Ευτυχίας Γιαννάκη (Στο πίσω κάθισμα, Αλκυονίδες μέρες, Πόλη στο φως), και το Κάτι κρέμεται εκεί ψηλά της Έρης Ρίτσου. Κι αν θεωρήσουμε λογοτεχνία, με την ευρύτερη έως ευρύτατη έννοια, τις αυτοβιογραφίες, ας αναφέρω το Η ζωή μου, του Μήτσου Μυράτ, που θα το παρουσιάσω και εδώ μια από αυτές τις μέρες.

Ένα βιβλίο που θα το συστήσω σε ξένους φίλους μου και που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες, είναι η αγγλική μετάφραση της Πανάκειας του φίλου Παναγιώτη Κονιδάρη -το βιβλίο το είχαμε παρουσιάσει παλιά εδώ όταν το ιστολόγιο έκανε τα πρώτα του βήματα και είχα γράψει πως ο Κονιδάρης είναι άτυχος που δεν γράφει στα αγγλικά. Ε, γι’ αυτό υπάρχουν οι μεταφράσεις!

Θα κλείσω με δυο-τρία βιβλία που δεν τα έχω πάρει στα χέρια μου, αλλά που απ’ όσα έχω ακούσει ψυχανεμίζομαι πως θα μου αρέσουν: το ιστορικό μυθιστόρημα του Αντώνη Γιανακού Τέσσερις βολικοί θάνατοι, γραμμένο για τους αλλεπάλληλους θανάτους πρωθυπουργών στις αρχές του 1936, το επίσης ιστορικό μυθιστόρημα του Γιώργου Μπουγελέκα Ο εγγονός της Άννας, και τους δύο τόμους με τις αναμνήσεις της Ροζίτας Σώκου Ο αιώνας της Ροζίτας.

Ωστόσο, δεν θα τα πω όλα εγώ, πολύ περισσότερο αφού στην Ελλάδα, παρά την κρίση (ή μήπως εξαιτίας της;) εξακολουθούν να εκδίδονται πάρα πολλοί καινούργιοι τίτλοι βιβλίων, οπότε είναι δύσκολο να έχει κανείς εποπτεία της βιβλιοπαραγωγής. Περιμένω λοιπόν και τις δικές σας προτάσεις, να συστήσετε στα σχόλιά σας βιβλία για το φετινό καλοκαίρι!

https://sarantakos.wordpress.com/