Γιάννενα από μέταλλο και ασήμι… μέρος α’
Μετά από τις τόσο γεμάτες μέρες που περάσαμε στα Ζαγοροχώρια και τα δύο άρθρα στα οποία προσπαθήσαμε να δώσουμε μια γεύση από όσα ζήσαμε και γνωρίσαμε, ήταν η σειρά μιας αστικής περιπλάνησης στα Ιωάννινα. Τα Γιάννενα είναι μια από τις αγαπημένες μας πόλεις και την επισκεπτόμαστε συχνά, μιας και συνδυάζει τις αστικές δραστηριότητες και ανέσεις με κοντινούς προορισμούς με φοβερή φύση και παράδοση.
Διαβάστε το δεύτερο μέρος του αφιερώματος στα Γιάννενα εδώ…
Για να τα κάνουμε όλα αυτά, επιλέγουμε να μένουμε στο Anemolia resort & spa στην Αμφιθέα Ιωαννίνων. Η τοποθεσία του είναι πολύ βολική για εκδρομές στα κοντινά χωριά του Ζαγορίου και των Τζουμέρκων -μια φανταστική εξόρμησή μας θα δείτε στο επόμενο άρθρο μας, το δεύτερο μέρος του μίνι αφιερώματος στα Γιάννενα.
Ένας ακόμα λόγος που αγαπάμε το Αnemolia, και για εμάς πολύ σημαντικός μάλιστα, είναι το πρωινό του. Η ποικιλία του χορταίνει το μάτι και ανοίγει την όρεξη… Όπως καταλαβαίνετε, με τόσες πολλές αλμυρές και γλυκές λιχουδιές, το Eat Dessert First βρίσκεται σε αδιέξοδο, μιας και πρέπει να τα δοκιμάσει όλα. Και μετά να κάνει και refill!
Το πλούσιο και λαχταριστό πρωινό επιμελούνται οι σεφ Βασίλης Τσερίκης και Λευτέρης Στεφάνου. Φυσικά, έπρεπε να μιλήσουμε μαζί τους και να μάθουμε τα μυστικά του πρωινού που απολαύσαμε.
Το πρώτο πράγμα που μας είπαν ήταν πόσο ευχαριστημένοι είναι που εργάζονται στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο, μιας και είναι όλοι μια οικογένεια. Τους ρωτήσαμε για το πρωινό και μας είπαν πως τα προϊόντα είναι σχεδόν όλα χειροποίητα, πάντα φρέσκα και με τοπικές πρώτες ύλες.
Τυρόπιτα με φέτα και μπεσαμέλ, τυρόπιτα με μυζήθρα, πίτα με σπανάκι, λάχανο και μυζήθρα, τυρόπιτα κουρού με φέτα, φρέσκα αυγά μάτια, λουκάνικα ή μπέικον για να τα συνοδέψεις είναι μόνο μερικές από τις σημερινές αλμυρές επιλογές. Για τα γλυκά δεν το συζητάμε, μιας και ο σεφ Τσιλίκης είναι και ζαχαροπλάστης… Μπουγάτσα, κέικ με μήλο, κέικ με πορτοκάλι, κέικ με λεμόνι, κέικ με μούρα, κέικ σοκολάτα, ταρτάκια με διάφορες γεμίσεις, φωλιές με καραμέλα, τάρτα μήλου και άλλα πολλά γλυκά, να μην αντέχεις να τα δοκιμάσεις όλα… To Eat Dessert First βέβαια δεν πτοείται ποτέ! Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε είναι πως ακόμα και δύο πελάτες να έχει το ξενοδοχείο, την ίδια ποικιλία θα συναντήσουν, κάτι το οποίο για εμάς δείχνει τον μεγάλο σεβασμό και αγάπη που έχουν οι άνθρωποι του ξενοδοχείου στους πελάτες τους. Μας δίνουν το παράδειγμα, ό,τι δουλειά και να κάνουμε να την κάνουμε με μεράκι!
Ρωτήσαμε τον σεφ για τις χειροποίητες μαρμελάδες του, μιας και η μαρμελάδα φράουλα μας έκανε εντύπωση. Μας εξήγησε πως όταν είναι η εποχή του κάθε φρούτου, φτιάχνει μεγάλη ποσότητα και την συντηρεί για όλη τη χρονιά. 150 κιλά μαρμελάδα, φανταστείτε… Τις κονσερβοποιεί σωστά, ζεστή μαρμελάδα σε ζεστό σκεύος με αεροστεγές κλείσιμο, μια αρκετά δύσκολη διαδικασία για τέτοια μεγέθη!
Μετά από όλα αυτά έπρεπε να χωνέψουμε, οπότε φύγαμε για αστική πεζοπορία στο ιστορικό κέντρο της πόλης των Γιαννένων. Μιας και τα Γιάννενα είναι η πόλη των ασημουργών, η πρώτη μας πολιτιστική δραστηριότητα έπρεπε να είναι μια επίσκεψη στο Μουσείο Αργυροτεχνίας του ΠΙΟΠ.
Ξεκινήσαμε, λοιπόν, να κάνουμε ένα περπάτημα στους δρόμους του ιστορικού κέντρου, με κατεύθυνση προς το μουσείο, το οποίο βρίσκεται μέσα στο Κάστρο των Ιωαννίνων. Περπατώντας, διαβάσαμε για την ιστορία της πόλης σε χάρτη του Δήμου Ιωαννίνων και του Συλλόγου Ιστορικού Κέντρου. Μάθαμε πως η περιοχή έξω από το κάστρο κατοικείται από το 17ο αι. Το 19ο αι. έγινε πυρήνας του εμπορίου της πόλης. Η αγορά αρχικά ήταν σκεπαστή, ένα «μπεζεστέν», το οποίο ο Ραχήμ πασάς έκαψε προς το τέλος του αιώνα. Από τότε η περιοχή άρχισε να διαμορφώνεται με στενούς λιθόστρωτους δρόμους, μικρές πλατείες, εργαστήρια, χάνια και εμπορικές στοές και κάπως έτσι τη βρίσκουμε και σήμερα, με πολλά διατηρητέα κτίρια, πεζόδρομους και μαγαζάκια.
Ευτυχώς που ο καιρός μας έκανε το χατίρι και μπορέσαμε να κάνουμε τις βόλτες μας, γιατί πραγματικά τα Γιάννενα αξίζει να τα περπατήσεις. Όχι όπως χθες, που ο αέρας και το κρύο, ειδικά κοντά στη λίμνη ήταν τόσο δυνατά που στην κυριολεξία δε μπορούσαμε να σταθούμε!
Μέσα στα τείχη του κάστρου κρύβεται μια καστροπολιτεία με παραδοσιακά σπίτια, οθωμανικά κτίρια, πλατείες και σοκάκια. Στο ψηλότερο μέρος του κάστρου, στην Ακρόπολη Ιτς Καλέ, βρίσκουμε ένα πολιτιστικό πάρκο με μουσεία στεγασμένα μέσα σε οθωμανικά μνημεία. Άπλα, ησυχία, φύση και μια πανέμορφη θέα προς τη λίμνη ολοκληρώνουν το σκηνικό.
Στο Μουσείο Αργυροτεχνίας του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς μας υποδέχτηκε η υπεύθυνη του μουσείου και μας είπε μερικά πράγματα για την έκθεση που θα βλέπαμε. Το μουσείο έχει ως στόχο τη διάσωση και τη μετάδοση της γνώσης για την ηπειρώτικη αργυροτεχνία, η οποία για το ΠΙΟΠ αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά που δεν αφορά μόνο την Ήπειρο αλλά όλη τη χώρα.
Μας εξήγησε πως η έκθεση στο πρώτο επίπεδο είναι οργανωμένη σε πέντε ενότητες, οι οποίες μας καθοδηγούν στην πορεία μας για να γνωρίσουμε τις τεχνικές της αργυροτεχνίας. Η ιστορική τεκμηρίωση δείχνει πως οι τεχνικές αυτές ξεκινούν την μεταβυζαντινή περίοδο, αν και υπάρχουν και πιο πρώιμες ενδείξεις. Μαζί με τα εκθέματα και τις πληροφοριακές πινακίδες, σε όλη την πορεία της έκθεσης υπάρχουν βίντεο και διαδραστικοί πίνακες που θα μας βοηθήσουν στην κατανόηση.
Από την αρχή της έκθεσης, οι ήχοι σφυρηλάτησης από ένα βίντεο, μαζί με την υποβλητική ατμόσφαιρα δημιουργούν την αίσθηση ενός βυθίσματος στο παρελθόν. Οι εικόνες και τα εκθέματα που σε περιβάλλουν ζωντανεύουν τους ανθρώπους εκείνων των εποχών και δημιουργούν ένα πραγματικό βίωμα της παράδοσης και της ιστορίας. Ακολουθώντας τις ενότητες, από το Πού και Πότε πάμε στο Από τί; και στο Πώς; και μαθαίνουμε Για Ποιούς; και Από Ποιόν; φτιάχνονταν τα αντικείμενα που συναντάμε. Μια έκθεση οργανωμένη με νόημα, που βλέπει την αργυροτεχνία από διάφορες οπτικές για να δώσει στον επισκέπτη μια εικόνα του κοινωνικοπολιτισμικού πλαισίου και της συνέχειας στο χρόνο.
Στο δεύτερο επίπεδο βρίσκεται το καθαρά εκθεσιακό μέρος, με τη συλλογή εκθεμάτων από το 18ο έως τον 20 αι. Εκεί θα δούμε με τα μάτια μας τις τεχνικές αποτυπωμένες στα αντικείμενα. Τα εκθέματα φτάνουν μέχρι τη σύγχρονη εποχή μιας και όπως μας είπε η υπεύθυνη του μουσείου «η τέχνη συνεχίζεται».
Διαβάζοντας τα κείμενα της έκθεσης, μάθαμε πως στα Γιάννενα το 18ο αι. ήταν ένδειξη κύρους για τους πολεμιστές να έχουν πλούσια διακοσμημένο οπλισμό. Το 19ο αι. τα πλούσια σπίτια επιδείκνυαν τα ασημένια κηροπήγια, σκεύη και αντικείμενα προίκας. Στην πορεία της ιστορίας, στις αρχές του 20 αι. με την ένταξη της Ηπείρου στο νεοελληνικό κράτος, δημιουργήθηκε πλέον η ζήτηση για χρηστικά -αντί για πολεμικά- είδη, ασημένια μαχαιροπήρουνα και δίσκους. Ακόμα, τα παλιά αντικείμενα, όπως κοσμήματα φορεσιών ή παραδοσιακά σκεύη, άλλαξαν χρήση ή μετατράπηκαν σε διακοσμητικά στοιχεία των ηπειρώτικων σπιτιών.
Τα Γιάννενα πρώτα στα άρματα, στα γρόσια και στα γράμματα!Από πινακίδα της έκθεσης του Μουσείου Αργυροτεχνίας
Στην έκθεση είδαμε επίσης πως η εκκλησία ήταν βασικός παραγγελιοδότητης αντικειμένων αργυροτεχνίας και πως μεγάλο μέρος του λειτουργικού εξοπλισμού των ναών ήταν αφιερώματα πιστών. Από ασήμι και άλλα πολίτιμα υλικά φτιάχνονταν θήκες για τα άγια λείψανα, επενδύσεις θαυματουργών εικόνων, ιερά σκεύη και άλλα. Τότε θυμηθήκαμε κάποια περίτεχνα σκεύη αργυροχοΐας που μας είχε δείξει η μοναχή Ευφημία στην Ιερά Μονή Ευαγγελίστριας Άνω Πεδινών…
Κάτι άλλο που μάθαμε στην έκθεση είναι πως ο οίκος κοσμημάτων Bulgari ιδρύθηκε από τον Σωτήρη Βούλγαρη, με καταγωγή από τον ορεινό οικισμό Καλαρρύτες του Δήμου Ιωαννίνων. Εσείς το ξέρατε;
Φύγαμε από το μουσείο νιώθοντας ότι μάθαμε τα Γιάννενα λίγο καλύτερα. Συνεχίσαμε τη βόλτα μας στους δρόμους του ιστορικού κέντρου και αποφασίσαμε να επισκεφθούμε το κατάστημα Τέλης, με χειροποίητα μαχαίρια και εργαλεία για να μάθουμε λίγα πράγματα για την ιστορία και τη σύγχρονη παραγωγή χειροποίητων χρηστικών αντικειμένων.
Στο κατάστημα Τέλης συναντήσαμε τη Ράνια Πιτένη, η οποία μας μίλησε για την παραγωγή χειροποίητων μαχαιριών και εργαλείων, στο παρελθόν και σήμερα. Μας αφηγήθηκε πως το εργαστήριο Τέλης άνοιξε το 1933 από τον παππού Αριστοτέλη, ο οποίος ξεκίνησε ως μαχαιροποιός και κατασκεύαζε και άλλα γεωργικά και κτηνοτροφικά εργαλεία. Την τέχνη συνέχισε ο πατέρας Αδαμάντιος, ο οποίος ασχολήθηκε κυρίως με την κατασκευή εργαλείων, καθώς τότε είχαν ξεκινήσει οι εισαγωγές στα μαχαίρια και είχε μειωθεί η ζήτηση για χειροποίητα μαχαίρια. Σήμερα έχει αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση η τρίτη γενιά, η κόρη Ράνια Πιτένη με τον σύζυγό της Ευάγγελο Γκόγκο. Η Ράνια ασχολείται με τη διαχείριση, στην νέα εποχή της επικοινωνίας, και ο Ευάγγελος με την κατασκευή.
Η Ράνια μας είπε πως εδώ και τέσσερα χρόνια με τον σύζυγό της έχουν ξαναρχίσει την κατασκευή χειροποίητων μαχαιριών, καθώς θεώρησαν πως υπάρχει ένα κενό στην ελληνική αγορά. Τα μαχαίρια τους είναι χρηστικά, κάτι το οποίο τους διαφοροποιεί από το διάσημο κρητικό μαχαίρι. Από όσο ξέρουμε, στην Ελλάδα μέχρι στιγμής δεν υπάρχει άλλος τόπος που να παράγει δικά του μαχαίρια, εκτός από την Κρήτη και τα Γιάννενα.
Για την κατασκευή των μαχαιριών χρησιμοποιούν πολύ παλιά μέταλλα που υπήρχαν στο εργαστήριο, τα οποία είχαν μείνει αχρησιμοποίητα μιας και είχε σταματήσει η παραγωγή των μαχαιριών. Τα μέταλλα αυτά είναι ειδικά για την κατασκευή μαχαιριών και αρκετά ανθεκτικά. Σήμερα, όπως μας ανέφερε η Ράνια, υπάρχει θέμα στην Ελλάδα καθώς δεν κατασκευάζονται μέταλλα εγχώρια. Τα μαχαίρια κατασκευάζονται με τον παραδοσιακό τρόπο, εξ ολοκλήρου στο χέρι, όπως και η διακόσμησή τους.
Το εργαστήριο κατασκευάζει τα χειροποίητα μαχαίρια μόνο κατόπιν παραγγελίας, δεν υπάρχουν στο κατάστημα για να τα αγοράσει κανείς. Στέλνουν μαχαίρια και σε ευρωπαϊκές χώρες με παραγγελίες και τελευταία φτιάχνουν μαχαίρια μαγειρικής για σεφ και εστιατόρια, με μεγάλες συνεργασίες στο χώρο των ξενοδοχείων και της εστίασης. Τα μαχαίρια μπορούν να παραγγελθούν και σε ειδικά σχέδια. Ταυτόχρονα, συνεχίζουν και την παραγωγή χρηστικών εργαλείων για την κτηνοτροφία, το κυνήγι και τις αγροτικές εργασίες.
Αργυροτεχνία και μαχαιροποιία στα Γιάννενα… Πολλές νέες γνώσεις που μας έκαναν να πεινάσουμε… Ώρα για απογευματινό καφεδάκι και κάτι να τσιμπήσουμε! Είχε αρχίσει να πιάνει το κλασικό βραδινό κρύο, οπότε κατευθυνθήκαμε προς τη λίμνη για να βρούμε κάπου να τρυπώσουμε.
Συναντήσαμε το Spitaki με θέα, γνωστό για τα pancakes του και δε μπορέσαμε να αντισταθούμε! Παραγγείλαμε τα καφεδάκια μας και συζητήσαμε λίγο με τον υπεύθυνο του καταστήματος, όπως μας αρέσει πάντα να κάνουμε.
Μας είπε πως το Spitaki με θέα άνοιξε τον Μάιο του 2016 από δύο φίλους. Είναι πολύ αγαπητό στα Γιάννενα, τόσο στους ντόπιους όσο και στους τουρίστες. Το μαγαζί δουλεύει όλο το χρόνο. Όπως μας ανέφερε ο υπεύθυνος, χάρη στην Εγνατία οδό και την πρόσφατη Ιόνια οδό, τα Γιάννενα συνδέονται με το βορρά και το νότο και έχουν τουριστική κίνηση όλο το χρόνο. Στις γιορτές βέβαια οι τουρίστες αυξάνονται. Το καλοκαίρι, το Spitaki με θέα έχει roof garden και τραπεζάκια στην πλατεία, με φοβερή θέα στη λίμνη.
Σερβίρει καφέ, τσάι σε μεγάλη ποικιλία, ομελέτες και αυγά για brunch, burgers, πίτσες, γλυκά και βάφλες, το βράδυ μπίρες, κρασιά, ποτά, μεταξύ των οποίων κάποια εξεζητημένα ουίσκι, αλλά η νούμερο ένα επιτυχία του είναι τα pancakes. Όπως μας είπε ο υπεύθυνος, είναι το πρώτο μαγαζί που έφερε τα pancakes στην πόλη. Επειδή έχουμε ασχοληθεί εκτενώς με τα pancakes σε παλιότερο άρθρο μας, έπρεπε να τα δοκιμάσουμε οπωσδήποτε!
Μετά από το χαλαρωτικό καφεδάκι μας και τα «μικρά» μας μεζεδάκια, θα νομίζατε ότι χορτάσαμε… Αλλά όχι! Το κρύο καίει θερμίδες, οι βόλτες που κάναμε ήταν πολλές και έτσι δεν υπήρχε περίπτωση να χάσουμε μια βραδυνή έξοδο για φαγητό. Αλλά πριν από αυτό, μια μικρή πεζοπορία στην πόλη ακόμα επιβάλλεται…
Έχοντας πλέον χωνέψει και κρυώσει και πάλι για τα καλά, είμασταν έτοιμοι για φαγητό. Επιλέξαμε να πάμε στο εστιατόριο Πρεσβεία για δύο λόγους: επειδή ξέραμε πως έχει ποιοτικό φαγητό και επειδή διαβάσαμε πως οι σεφ και ιδιοκτήτες του εστιατορίου, Τζώρτζης Τσόλης και Γιάννα Τέφα ασχολούνται με φιλανθρωπικές δράσεις… στο Eat Dessert First αυτό το στηρίζουμε πάνω από όλα!
Τον Ιούνιο, οι σεφ συμμετείχαν στις εκδηλώσεις της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες για την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, με τη δράση «Στην Κουζίνα με τους Πρόσφυγες» στο εστιατόριό τους. Η σεφ Γιάννα Τέφα μας είπε πως ήταν πραγματικά ό,τι πιο συγκινητικό είχε ζήσει μαγειρικά στη ζωή της. Επίσης, το Νοέμβρη η Πρεσβεία στήριξε την Πανηπειρωτική Ένωση για τον Νεανικό Διαβήτη (Π.Ε.Ν.Δ.Ι.) στα πλαίσια του 13ου Γύρου της Λίμνης Ιωαννίνων. Η δράση «Τα πιάτα της Λίμνης» αφορούσε την επιλογή ενός πιάτου από το μενού του εστιατορίου, με κάθε παραγγελία του οποίου το 20% δινόταν ως οικονομική ενίσχυση στην Π.Ε.Ν.Δ.Ι. Δύο γλυκές πρωτοβουλίες που θαυμάσαμε ειλικρινά!
Όσο για την κουζίνα της Πρεσβείας, είναι πραγματικά πολύ καλή! Το περιμέναμε, μιας και πιστεύουμε πως άνθρωποι με κοινωνικές ευαισθησίες δε γίνεται να μην έχουν μεράκι για ό,τι κάνουν… Ελληνική και Μεσογειακή κουζίνα με φρέσκια και δημιουργική ματιά, πρωτότυπες σαλάτες, ορεκτικά που κινούνται από τα ελληνικά τυριά έως carpaccio και tartar, ζυμαρικά και ριζότο, κυρίως πιάτα κρεατικών αλλά και φρέσκο ψάρι ημέρας, και φυσικά γλυκά για το τέλος ενός γευστικού γεύματος.
Δεν ξέραμε τι να πρωτοδιαλέξουμε και έτσι ζητήσαμε να μας προτείνουν τα πιο αντιπροσωπευτικά τους πιάτα για να δοκιμάσουμε. Ήταν όπως τα περιμέναμε, με βαθιά γεύση, ντελικάτη υφή και υψηλή ποιότητα υλικών και τεχνικών που φαίνεται στο πιάτο με την πρώτη ματιά -και επιβεβαιώνεται στην πρώτη μπουκιά!
Πλήρως χορτασμένοι από γεύσεις και γνώσεις, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο. Εκεί, αφού ξεκουραστήκαμε λίγο στο σαλόνι, συζητήσαμε με τον υπεύθυνο Γιώργο Γιωτόπουλο, μιας και το Eat Dessert First θέλει πάντα να μαθαίνει τις προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων που συναντάει.
Το Anemolia είναι ένα ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων, το οποίο λειτουργεί από το 2010, άνοιξε δηλαδή την περίοδο της κρίσης. Παρ’ όλες τις αντιξοότητες της εποχής, η πορεία του είναι πολύ καλή, μιας και το 2019, όπως μας είπε ο Γιώργος, δεν έπεσε καθόλου κάτω από 80% πληρότητα δωματίων. Γίνεται μάλιστα μια προσπάθεια αναβάθμισης του κτιρίου, ώστε να ανέβει επίπεδο, για την οποία ευχόμαστε τα καλύτερα.
Αυτό που ξεχωρίζει το Anemolia από άλλα ξενοδοχεία της κατηγορίας του είναι -όπως το ζήσαμε κι εμείς- πως συνδυάζει τις ανέσεις ενός πολυτελούς καταλύματος με τη σπιτική ατμόσφαιρα μιας οικογενειακής επιχείρησης. Αυτό οφείλεται στους ιδιοκτήτες Ματούλα και Αντρέα Τσουμάνη, οι οποίοι φροντίζουν να επικρατεί το κλίμα αυτό σε όλες τις λειτουργίες του καταλύματος, τόσο προς τους πελάτες όσο και προς το προσωπικό. Τέτοιοι τρόποι διαχείρισης μας αρέσουν και μας ταιριάζουν πολύ, καθώς πιστεύουμε πως το οικογενειακό κλίμα σε μια επιχείρηση κάνει τους πελάτες να νιώθουν πιο οικεία και άνετα.
Είναι επίσης σημαντικό οι υπάλληλοι να νιώθουν ότι τους εκτιμάνε και τους σέβονται στην εργασία τους. Όπως μας είπε ο Γιώργος, ο οποίος έχει εργαστεί για δεκαπέντε χρόνια στον επισιτιστικό τομέα και δουλεύει στο Anemolia τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, είναι η πρώτη φορά στη ζωή του που έρχεται με όρεξη στη δουλειά και αισθάνεται χαρούμενος, παρά το ότι ανυπομονεί να γυρίσει στη γυναίκα του και στο νεογέννητο κοριτσάκι του… Τους ευχόμαστε και πάλι να τους ζήσει!
Ώρα για ύπνο τώρα… Αύριο θα είναι μια νέα μέρα με νέες γλυκές περιπέτειες! Σύντομα έρχεται το δεύτερο γιαννιώτικο άρθρο μας με χειροποίητες δημιουργίες, γνήσιες ιταλικές γεύσεις, τοπικά βότανα και μυστικά για την παρασκευή τους, πολλές γλυκές ιστορίες και μια πανέμορφη πεζοπορία τέχνης… Μείνετε συντονισμένοι!
Ευχαριστούμε πολύ το ξενοδοχείο Anemolia resort and spa για τη φιλοξενία και το πρωινό, το Μουσείο Αργυροτεχνίας, το οποίο δημιουργήθηκε και λειτουργεί με τη φροντίδα του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, για την άδεια φωτογράφισης και τις πληροφορίες που μας παρείχε, το κατάστημα Τέλης για τη συζήτηση και τα δώρα που μας έκανε, το Spitaki με θέα για τα pancakes και το εστιατόριο Πρεσβεία για το δείπνο που μας προσέφερε.
https://eatdessertfirstgreece.com/
Ακολυθεί το β μέρος [....]
Με μια γλώσσα απλή, προφορική, μερικές φορές αδέξια και απογυμνωμένη από λογοτεχνικά στολίδια ο Ντελίμπες μέσα από αυτό το χείμαρρο παραπόνων της Κάρμεν μας επιτρέπει να ρίξουμε μια ματιά σε μια υποκριτική κοινωνία, βασισμένη στην αναμφισβήτητη εξουσία και τον καθολικισμό των άκαμπτων κανόνων.
