Δοκιμάστε μια ελληνική flan με σιμιγδαλόκρεμα, κανέλα και cranberries… είναι η καλύτερη!

Σας αρέσει το γαλακτομπούρεκο, λατρεύουμε τη μπουγάτσα και φυσικά τρελαινόμαστε για τάρτες… Τα συνδυάσουμε στη δικιά μας τάρτα με σιμιγδαλόκρεμα, ελαφριά και πεντανόστιμη!

Μια μέρα λιγουρευτήκαμε ένα γλυκό με την αφράτη, γλυκιά κρέμα του γαλακτομπούρεκου, πασπαλισμένη με άχνη και κανέλα. Κάτι σα γαλακτομπούρεκο χωρίς το σιρόπι… Σα μπουγάτσα, χωρίς το φύλλο… Έπεσα σε περισυλλογή… Μέχρι που θυμήθηκα! Μία flan ίσως μας έδινε τη λύση!

Flan ονομάζεται γενικά μια πίτα, με βάση από παντεσπάνι ή φύλλο και γέμιση από αλμυρή ή γλυκιά κρέμα. Ανά τον κόσμο τη συναντάμε σε πολλές παραλλαγές: στα Αγγλικά λέγεται custard tart, στη Γαλλία φτιάχνουν την αλμυρή quiche lorraine και τη γλυκιά flan parisien, στην Πορτογαλία το γλυκό αυτό βγαίνει σε μικρό μέγεθος: τα pasteis de nata. Στη Νότια Αφρική την ονομάζουν melktert (γαλατένια τάρτα), στο Μεξικό flan Mexicano -κάτι σαν τη δική μας κρέμα καραμελέ, ενώ στη χώρα μας δεν είναι άλλη παρά η παραδοσιακή μας γαλατόπιτα.

Flan Parisien από το ζαχαροπλαστείο του Christophe Michalak στο Παρίσι

Custard Tart του Marcus Wareing, βραβευμένη ως Remy Martin Best Dessert το 2012

Το Πορτογαλικό pastel de nata

Διαβάζοντας λίγα πράγματα για την ιστορία της flan, μάθαμε ότι προέρχεται από τους Αρχαίους Ρωμαίους -όπως και η κρέμα με αυγά (custard) που τη γεμίζει- οι οποίοι όμως την προτιμούσαν αλμυρή, αν και έφτιαχναν γλυκές εκδοχές με μέλι και πιπέρι. Οι Ρωμαίοι ήταν ο πρώτος λαός που εξέθρεψε κότες για τη διατροφή του. Και οι Αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν μια πίτα με γάλα και αλεύρι, που ονομαζόταν άμης, όπως αναφέρει ο Γιάννης Λεμονής στο Γαστρονόμο.

Κατακτώντας την Ευρώπη οι Ρωμαίοι διέδωσαν τη flan, η οποία έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής το Μεσαίωνα. Μάλιστα, σε ιταλικό βιβλίο μαγειρικής του 15ου αι. οι παρασκευές με κρέμα αναφέρονται ως υγιεινή τροφή. Οι Ισπανοί πρόσθεσαν στη flan καραμέλα, ενώ στους Μαυριτανούς οφείλεται η προσθήκη εσπεριδοειδών και αμυγδάλων, όπως διαβάσαμε σε άρθρο για την ιστορία της. Στην Αμερική την έφεραν οι Ευρωπαίοι άποικοι, και έκτοτε έγινε αγαπημένη τους, ειδικά στο Μεξικό όπου τρώνε flan Mexicano σχεδόν κάθε μέρα.

Αυθεντική flan Mexicano

Στην εξέλιξη της δικής μας γαλατόπιτας έπαιξε σημαντικό ρόλο η μεγάλη ποσότητα γάλακτος που περίσσευε σε περιοχές με μεγάλη κτηνοτροφική παραγωγή, όπως τα Ιωάννινα, μας περιγράφει η Madame Ginger. Εκεί οι νοικοκυρές έφτιαχναν γαλατόπιτα με φύλλο, κρέμα σιμιγδαλιού, αυγά και πρόβειο βούτυρο, κανέλα και ζάχαρη.

Ελληνική παραδοσιακή γαλατόπιτα «της γιαγιάς»

Παραδοσιακή γαλατόπιτα μπορούμε να φτιάξουμε με φύλλο ή χωρίς φύλλο, γιαννιώτικη, ζαγορίσια, θρακιώτικη, καρδιτσιώτικη, μεσσηνιακή, λευκαδίτικη και από πολλές άλλες γωνιές της Ελλάδας. Μπορούμε ακόμα και νηστίσιμη γαλατόπιτα να φτιάξουμε, αντικαθιστώντας το γάλα με φυτικές εναλλακτικές.

Εμείς αυτό που θέλαμε από τη γαλατόπιτα ήταν την πλούσια γεύση της, το άρωμα κανέλας και τη βελούδινη υφή της. Μιας και είχαμε μισή δόση ζύμης για τάρτα στην κατάψυξη και μας αρέσουν οι παραλλαγές και οι πειραματισμοί, είπαμε να της δώσουμε κάτι από flan parisien. Δε μπορούσαμε βεβαίως να μη βάλουμε και λίγα cranberries, για μια μοντέρνα νότα φρεσκάδας. Βγήκε τέλεια, το υπόσχομαι!

Ελληνική flan με σιμιγδαλόκρεμα, κανέλα και cranberries

H συνταγή μας

Υλικά για τη ζύμη τάρτας (pâte sucrée)

Βούτυρο (θερμ.δωμ.)	170 γρ.
Ζάχαρη Άχνη	110 γρ.
Καρύδι (ή άλλο) σκόνη	40 γρ.
Μαλακό αλεύρι (κοσκινισμένο)	315 γρ.
Αυγά	65 γρ. (1+λίγο)
Βανίλια εκχύλισμα	2-3 σταγόνες
Αλάτι	1/4 κ.γ.

Εκτέλεση για τη ζύμη τάρτας

Μετά από τάρτες και τάρτες, καταλήξαμε στην τεχνική από το αγαπημένο μας βιβλίο γαλλικής ζαχαροπλαστικής “The Art of French Pastry” του Jacquy Pfeiffer.

Το αγαπημένο βιβλίο μας, The Art of French Pastry του βραβευμένου σεφ J. Pfeiffer

Χτυπάμε το μαλακωμένο βούτυρο με το αλάτι στο μίξερ (ή με το χέρι με σπάτουλα αν αντέχουμε) σε μέτρια δύναμη για 1 λεπτό. Προσθέτουμε τη άχνη και χτυπάμε στο χαμηλό, μόνο όσο χρειάζεται για να ενσωματωθεί. Χρησιμοποιούμε άχνη επειδή είναι πιο εύκολο να διαλυθεί, οπότε θα χρειαστεί λιγότερο χτύπημα. Έτσι δεν κινδυνεύουμε να αναπτυχθεί η γλουτένη (πρωτεΐνη στην οποία οφείλεται η ελαστικότητα μιας ζύμης). Η ανάπτυξη υψηλής θερμοκρασίας βοηθάει στην ανάπτυξη της γλουτένης, οπότε θέλουμε να χτυπήσουμε τη ζύμη όσο γίνεται γρηγορότερα. Προσθέτουμε το τριμμένο καρύδι και τη βανίλια και χτυπάμε στο χαμηλό να ενσωματωθούν.

Προσθέτουμε το αυγό λίγο λίγο μαζί με 1/4 από το αλεύρι και χτυπάμε ίσα να ανακατευτεί. Συνεχίζουμε με το υπόλοιπο αλεύρι, ζυμώνοντας ελαφρά με το χέρι (προτείνω να φοράμε γάντια γιατί η ζύμη κολλάει στην αρχή). Προσέχουμε να μην ζυμώσουμε πολύ, μόνο όσο χρειάζεται για να γίνει έχουμε μια ομοιόμορφη, μαλακή ζύμη. Την τυλίγουμε σε πλαστική μεμβράνη και τη βάζουμε στο ψυγείο για 2-3 ώρες, ή ακόμα καλύτερα για όλη τη νύχτα -αν είμαστε οργανωτικοί χαρακτήρες και είχαμε προβλέψει εγκαίρως φυσικά. Το καλό είναι ότι θα χρειαστούμε τη μισή, οπότε για την επόμενη φορά θα την έχουμε ήδη στην κατάψυξη – αρκεί να θυμηθούμε να την ξεπαγώσουμε!

Όταν κρυώσει η ζύμη, έρχεται η ώρα να την απλώνουμε στη φόρμα: τοποθετούμε τη μισή ποσότητα ανάμεσα σε δύο λαδόκολλες (ή επιφάνειες σιλικόνης) και την ανοίγουμε με τον πλάστη σε πάχος μισού εκατοστού περίπου. Αν η ζύμη κολλάει πολύ, πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι, αλλά με μέτρο γιατί η μεγάλη ποσότητα θα σκληρύνει τη ζύμη μας. Αφαιρούμε τη μια λαδόκολλα και με την άλλη μεταφέρουμε τη ζύμη στην ταρτιέρα, τουμπάροντάς την. Αφαιρούμε προσεχτικά τη δεύτερη λαδόκολλα και κόβουμε ότι περισσεύει από τα τοιχώματα.

Προσοχή! Είναι σημαντικό να αφήσουμε τη ζύμη να γλιστρήσει μόνη της μέσα στην ταρτιέρα, χωρίς να την πιέζουμε, μέχρι να εφάπτεται σε όλα τα σημεία με τη φόρμα. Έτσι θα διατηρήσει το σχήμα της στο ψήσιμο, χωρίς να χρειάζεται βάρη (πχ. φασόλια).

Με τη ζύμη που περίσσεψε, φτιάχνουμε μπισκοτάκια για να στολίσουμε την τάρτα μας (ή απλώς για να τα φάμε). Εμείς φτιάξαμε αρκουδάκια με κουπάτ, επειδή ο Ρούπερτ μας το ζήτησε!

Έπειτα, τρυπάμε τον πάτο της τάρτας με ένα πιρούνι, ώστε να φεύγει ο αέρας στο ψήσιμο και να μην κάνει φουσκάλες. Τοποθετούμε την τάρτα και τα μπισκότα στο ψυγείο για μία ώρα τουλάχιστον. Έπειτα, ψήνουμε την τάρτα σε προθερμασμένο φούρνο, στη μεσαία σχάρα, στον αέρα, για 15 λεπτά στους 180°C. Τα μπισκότα θα τα χρειαστούμε αργότερα.

Υλικά για τη σιμιγδαλόκρεμα

Δανειστήκαμε από τη συνταγή για γαλακτομπούρεκο του Στέλιου Παρλιάρου τη βάση για την κρέμα και μας ταίριαξε απόλυτα!

Γάλα πλήρες	1 λίτρο
Ζάχαρη	250 γρ.
Σιμιγδάλι ψιλό	120 γρ.
Αυγά	4
Cranberries	100 γρ.
Κανέλα
Βανίλια εκχύλισμα	4-5 σταγόνες
Ξύσμα λεμονιού

Βάζουμε σε κατσαρολάκι το γάλα με τη μισή ζάχαρη (125 γρ.) και το ξύσμα να ζεσταθούν σε μέτρια φωτιά, ανακατεύοντας μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Παράλληλα, σε ένα μπολ χτυπάμε στο χέρι (με το σύρμα) τα αυγά με τη ζάχαρη να αφρατέψουν. Προσθέτουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε.

Μόλις αρχίσει να παίρνει βράση το γάλα (όταν δούμε μπουρμπουλήθρες στην επιφάνεια) το βγάζουμε από το μάτι και ρίχνουμε με μια κουτάλα το 1/3 μέσα στο μείγμα των αυγών, χτυπώντας με το σύρμα συνεχώς. Αυτό είναι απαραίτητο για να ζεσταθούν σιγά σιγά τα αυγά, αλλιώς θα μας γίνουν ομελέτα -κάτι που σε αυτή την περίπτωση δε θέλουμε καθόλου.

Τώρα, επιστρέφουμε το κατσαρολάκι με το γάλα στο μάτι και ρίχνουμε με σταθερή ροή το μείγμα των αυγών, ανακατεύοντας συνεχώς με το σύρμα. Στην αρχή θα είναι τελείως υγρό, αλλά πολύ σύντομα (2-3 λεπτά) θα μεταμορφωθεί σε μια λαμπερή, βελούδινη σιμιγδαλόκρεμα. Μόλις δέσει η κρέμα, την αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε κανέλα (1/2 κ.γ.) και βανίλια.

Ένα μικρό μυστικό!

Για ακόμα πιο ενισχυμένη γεύση κανέλας, μπορούμε να έχουμε βάλει από την προηγούμενη μέρα σε ένα μπολ στο ψυγείο το γάλα μαζί με ένα ξυλάκι κανέλα. Η τεχνική αυτή λέγεται εκχύλιση (infusion).

Αφού αφήσουμε για λίγο την κρέμα να κρυώσει, διπλώνουμε με τη σπάτουλα τα cranberries και ρίχνουμε προσεχτικά το μείγμα μέσα στην προψημμένη τάρτα μας. Ισιώνουμε την επιφάνεια και τοποθετούμε τα μπισκότα που είχαμε ετοιμάσει πάνω πάνω.

Ψήνουμε όπως πριν (μεσαία σχάρα, στον αέρα) για 25-30 λεπτά στους 180°C. Αφήνουμε να κρυώσει και τέλος πασπαλίζουμε με μπόλικη κανέλα. Είναι πεντανόστιμη, έτοιμη να καταβροχθιστεί και -αν αντέξετε- διατηρείται για λίγες μέρες στο ψυγείο. Εμάς πάντως δεν έμεινε ψίχουλο!

https://eatdessertfirstgreece.com/

Μην αφεθείς, όπου να ‘ναι ξημερώνει…

Δημοσιεύτηκε από τον/την gynaikaeimai στις 16 Ιανουαρίου, 2020

Σκοτάδι. Σκοτάδι και μια θάλασσα φουρτουνιασμένη. Τα κύματά της να χτυπούν με λύσσα στους βράχους κι η βροχή να πέφτει με ορμή και ν’ ανοίγει πληγές με κάθε σταγόνα της.

Ερημιά. Ερημιά κι εσύ μονάχος μεσοπέλαγα. Καμία σανίδα σωτηρίας, κανένα σωσίβιο, κανένα σημάδι πως θα κοπάσει ο αέρας, πως θα ημερέψει ο καιρός. Μόνος. Κουρασμένος, με την απόγνωση να καταπίνει σιγά σιγά και τις τελευταίες σου ελπίδες.

Εσύ μια μικρή κουκίδα στην απεραντοσύνη του ωκεανού. Μια μικρή κουκίδα που απεγνωσμένα προσπαθεί να γλιτώσει, να σωθεί. Μόνος σ’ έναν άνισο αγώνα. Σ’ έναν αγώνα που δεν ζήτησες. Σε μια μάχη που δεν θέλησες. Σε μια μάχη που σου επιβλήθηκε και που έπρεπε να λάβεις μέρος, με αντάλλαγμα την ίδια σου την ύπαρξη.

Πόσες φορές δεν ένιωσες έτσι; Πόσες φορές η απόγνωση δεν σ’ έκανε να νιώθεις μικρός! Μικρός κι άοπλος απέναντι σε όλους και όλα, που σου επιτίθενται με μένος. Απόγνωση! Πόσες φορές δεν πνίγηκες μέσα της; Πόσες φορές δεν σ’ αγκάλιασε τόσο σφιχτά, που σου έκοψε την ανάσα;

Μια βροχή πόνου και φόβου και παγωνιάς σε πλημμυρίζει. Φτάνει σχεδόν μέχρι τα πνευμόνια σου, προσπαθώντας να ληστέψει την ψυχή σου. Κι αυτό το σκοτάδι…

Όσο κι αν πονάς, όσο κι αν φοβάσαι, όσο κι αν οι ελπίδες σου έχουν βγάλει φτερά και πετούν μακριά σου… Μην αφήσεις την απόγνωση να σε καταπιεί. Μην αφεθείς, όπου να ‘ναι ξημερώνει…

Της Κικής Γιοβανοπούλου

https://gynaikaeimai.com/

Λάρισα: Εκτέθηκαν σε σύφιλη γιατροί και νοσηλευτές

Λάρισα:
Εκτέθηκαν σε σύφιλη γιατροί και
νοσηλευτές

Φωτ. ΑρχείουΦωτογραφία από Sasin Tipchai από το Pixabay

iEidiseis  Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2020 

Συναγερμός στο Νοσοκομείο Λάρισας: Εκτέθηκαν σε σύφιλη γιατροί και νοσηλευτές

Αναστάτωση επικρατεί μεταξύ του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού της Μαιευτικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας, αναφορικά με περιστατικό τοκετού την παραμονή των Χριστουγέννων, από μητέρα με σύφιλη, νόσος που δεν είχε διαγνωστεί νωρίτερα, με αποτέλεσμα να εκθέσει αρκετούς εργαζόμενους (αν όχι και νοσηλευόμενους) στο ενδεχόμενο της μόλυνσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το περιστατικό μεταφέρθηκε από το Γενικό Νοσοκομείο της Λάρισας στο ΠΠΓΝΛ το οποίο εφημέρευε. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, κατά την εισαγωγή του περιστατικού στη Μαιευτική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου δεν έγιναν οι απαιτούμενοι έλεγχοι, παρά το γεγονός ότι προβλέπονται από τα σχετικά πρωτόκολλα, προκειμένου να διαπιστωθεί αν η εγκυμονούσα είναι φορέας μεταδιδόμενων νοσημάτων. Αποτέλεσμα της αβλεψίας ήταν το περιστατικό να εισαχθεί για τοκετό, με τους γιατρούς και τους νοσηλευτές να μην γνωρίζουν ότι είναι φορέας μεταδιδόμενου νοσήματος, προκειμένου να ακολουθήσουν τα σχετικά πρωτόκολλα προστασίας.

Η αποκάλυψη του προβλήματος έγινε τουλάχιστον μία εβδομάδα αργότερα, με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που ενεπλάκη στον τοκετό να βρίσκεται εκτεθειμένο σε πιθανότητα μόλυνσης.

Χωρίς αντιδραστήρια

Ο πανικός που δικαίως κατέλαβε το προσωπικό που ενεπλάκη στον τοκετό, έγινε ακόμα χειρότερος από τη στιγμή που το ίδιο το νοσοκομείο αδυνατεί να παράσχει τις απαιτούμενες εξετάσεις στο προσωπικό, προκειμένου να διαπιστωθεί αν έχουν μολυνθεί. Και η αδυναμία έγκειται στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν …αντιδραστήρια προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις. Πρακτικά το νοσοκομείο στέλνει τους νοσηλευτές και τους γιατρούς στον ιδιωτικό τομέα, προκειμένου να διαπιστώσουν αν έχουν μολυνθεί!

Σιωπή

Αίσθηση προκαλεί τέλος το γεγονός ότι από τη διοίκηση τόσο της κλινικής όσο και του Νοσοκομείου τηρείται σιγή ιχθύος για το συμβάν, με το προσωπικό να κάνει λόγο για απόπειρα «κουκουλώματος» του περαστικού.

Πηγή: larisanet

https://www.ieidiseis.gr/

Το γνωρίζατε; - Πόσο κόστιζαν τα τρόφιμα και το κρασί στην Αρχαία Ελλάδα;

Το γνωρίζατε; - 

Πόσο κόστιζαν τα τρόφιμα και το κρασί στην Αρχαία Ελλάδα;

«Μα τότε δάνεισέ μου τρεις δραχμές ν’ αγοράσω γουρουνόπουλο να μυηθώ στα Ελευσίνια, πριν πεθάνω» έγραφε ο Αριστόφανης.

Τρεις δραχμές όμως ήταν ένα αρκετά υπολογίσιμο ποσό, για τους αρχαίους, αφού ο μισθός δύο δικαστών, ο ημερήσιος, ήταν μόλις μία δραχμή, πέντε ή και ένας οβολός, για τον καθένα:

Φτάνει να επιμείνει και θα γίνει ηλιαστής (δικαστής)
στην Αρκαδία, με πέντε οβολούς μισθό.
(Αριστοφάνης, «Ιππής»)

Και με τον πρώτο οβολό που πήρα δικαστικό μισθό,
σου αγόρασα ένα μικρό μικρό αμαξάκι, για να παίζεις.
(Αριστοφάνης, «Νεφέλαι»)

Το πιο μικρό ασημένιο νόμισμα ήταν ο οβολός. Έξι οβολοί κάναν μια δραχμή και εκατό δραχμές μια μνα. Το πιο μικρό νόμισμα της Αττικής ήταν το λεπτόν και, στη συνέχεια, ο χαλκούς, το δίχαλκον, το ημιωβόλιον, ο οβολός (112 λεπτά), το διώβολον, το τριώβολον, το τετρώβολον, η δραχμή, το δίδραχμον, το τετράδραχμον, η μνα και το τάλαντο.

Το τάλαντο, 60 μνες ή 6.000 δραχμές, δεν ήταν μόνο νόμισμα, αλλά μονάδα μέτρησης και υπολογισμού. Ο Αλκιβιάδης κληρονόμησε μια κολοσσιαία, για την εποχή του, περιουσία, από 400 τάλαντα (ίση μ’ ένα ετήσιο συμμαχικό φόρο), μια περιουσία που δικαιολογούσε τη σπάταλη ζωή του.

Στη εποχή του Σόλωνα ένα τάλαντο στοίχιζε, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Hultch («Griechishe und Romiche Metrologie»), γύρω στα 5.894 παλιά γαλλικά φράγκα.

Η αξία του τάλαντου έπεσε στα 5.812 γαλ. φράγκα, κατά την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και, στη συνέχεια, κατρακύλησε στα 5.662.

Ο Γάλλος Πολ Γκιρό υπολόγισε ως εξής την αξία των αρχαίων ελληνικών νομισμάτων, σε σύγκριση με το παλιό γαλλικό φράγκο.

Ένας οβολός ===> 0,6 παλιά γαλ. φράγκα.
Μία δραχμή ===> 0,98 παλιά γαλ. φράγκα
Μια μνά ===> 98,20 παλιά γαλ. φράγκα
Ένα τάλαντο ===> 5.894 παλιά γαλ. φράγκα

(«La vie privee et la vie publique des Girecs», Παρίσι 1909).

Φυσικά ο καθορισμός μιας σχέσης με τη σύγχρονη αξία του νομίσματος είναι κάτι σχεδόν αδύνατο. Η αναφορά στην αξία του μετάλλου είναι απατηλή. Ο χρυσός λ.χ. είχε, στην αρχαιότητα, αγοραστική αξία πολύ ανώτερη από τη σύγχρονη, ενώ πολύ ακριβότερο, σε σύγκριση με τη σημερινή αξία, ήταν το ασήμι.

Πάντως η αττική δραχμή ζύγιζε 4,36 γραμμάρια, ήταν εξαιρετικής ποιότητας και η περιεκτικότητα της σε ασήμι έφτανε μέχρι 983%ο Μια μνά, κατά υπολογισμούς, είχε αγοραστική αξία ίση με 5.000 δραχμές του 1983.

Ο Γκιρό συνέταξε και ειδικούς πίνακες, με το κοστολόγιο των τροφίμων, κατά την αρχαιότητα, πάντα σε σύγκριση με το νόμισμα της χώρας του.

Σιτάρι

Τέλος του 6ου π.Χ. αιώνα, ===> 1 φραγ. 86 το εκατόλιτρο.
Τέλος του 5ου π.Χ. αιώνα, ===> 7 φραγ. 31 το εκατόλιτρο.
Γύρω στα 393 π.Χ., αιώνα, ===> 5 φραγ. 48 το εκατόλιτρο.
Μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα, ===> 7 φραγ. 30 το εκατόλιτρο.
Εποχή του Δημοσθένη (320π.Χ.), 9 φραγ. 30 το εκατόλιτρο.
Αρχές του 3ου π.Χ. αιώνα, ===> 11 φράγκα 50 το εκατόλιτρο.

Κρασί

Χιώτικο (5ος αιώνας) ===> 250 φράγκα τα 100 λίτρα
Αττικό (4ος αιώνας) ===> 10 φράγκα τα 100 λίτρα
Θράκης ===> 5 φράγκα τα 100 λίτρα
Άλλα καλά κρασιά ===> 48~70 φράγκα τα 100 λίτρα
Άλλα κρασιά ===> 19~50 φράγκα τα 100 λίτρα

Χοιρινό κρέας

Γύρω στο 413 π.Χ. ένα μικρό γουρουνόπουλο στοίχιζε τρεις δραχμές.

Βοδινό κρέας

6ος αιώνας ===> 5 δρχ. (4,90 παλιά γαλ. φράγκα).
410 π.Χ. ===> 51δρχ. (50 φράγκα).
374 π.Χ. ===> 77 δρχ. και δύο οβολούς (76 φράγκα).

Όπως διαπιστώνει κανείς, ο τιμάριθμος κάλπαζε και στην αρχαιότητα.

Το 368 π.Χ. ο Αλέξανδρος ο Φεραίος [Αλέξανδρος ο Φεραίος: Τύραννος (ταγός) των Φερών (Μαγνησίας) που επιχείρησε, το 369 π.Χ., να δεσπόσει ολόκληρης της Θεσσαλίας], πούλησε στους Αθηναίους βοδινό κρέας προς 13, περίπου, χρυσά λεπτά και θεωρήθηκε ευεργέτης. Και δεν είχαν άδικο οι Αθηναίοι αφού, από την εποχή του Σόλωνα μέχρι του Μεγάλου Αλεξάνδρου ο τιμάριθμος είχε εξαπλασιαστεί όχι μόνο στην Αττική αλλά και σ’ ολόκληρο τον ελληνικό χώρο.

Από το 480 μέχρι το 404 π.Χ. η αύξηση των τιμών στα τρόφιμα ξεπέρασε το 200% ενώ από το 404 μέχρι το 330 ανέβηκε άλλα 200%.

Έτσι δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει το «αττικηρώς ζην», αφού ο λαός δεν είχε τη δυνατότητα να ζήσει άνετα.

Συνεχίζουμε με τις εκτιμήσεις του Γκιρό:

Λάδι

Λαμψάκου ===> 89,50 φρ. το εκατόλιτρο.
Αθήνας (4ου π.Χ. αιώνα) ===> 19,50 φρ. το εκατόλιτρο.
Δήλου (282 π.Χ.) ===> 69,70 φρ. το εκατόλιτρο.
(Σήμερα στη Δήλο δεν υπάρχει ελιά ούτε για δείγμα).
Στην εποχή του Σωκράτη ===> 3,65 φρ. το εκατόλιτρο.

Πουλερικά – Κυνήγι

Ένα πιάτο τσίχλες: μία δραχμή.Μια πέρδικα: ένας οβολός.
Μία κουρούνα: τρεις οβολοί.
Επτά σπίνοι: ένας οβολός.

Ψάρια

Χέλι Κωπαΐδας: τρεις δραχμές το ένα, στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα.
Χταπόδι: Τέσσερις οβολοί (0,64 φράγκα).
Κέφαλος: Οκτώ οβολοί (1 φράγκο 28).
Μουγκρί: 10 οβολοί το ένα (1 φράγκο 60).

Οι τιμές για τα ψάρια ήταν πολύ υψηλότερες, αν κατάφερναν οι ψαράδες να τα διατηρήσουν φρέσκα. Όμως οι επόπτες της αγοράς ήταν αυστηρότατοι κι απαγόρευαν ακόμη και το κατάβρεγμα με νερό!

Αλλά μια ιδέα για το κοστολόγιο των τροφίμων παίρνουμε και από στίχους διάφορων ποιητών:

Επτά ακόμη οβολούς έδωκα για τα μύδια,
έδωκα ένα οβολό να πάρω αχινούς,
δέκα οβολούς για κείνο το μουγκρί,
τρεις οβολούς για κείνη τη λακέρδα,
δυο οβολούς για το ράπανο,
μια δραχμή για το ψητό το ψάρι.
(Αθήναιος, Γ 86)

Και ο Αριστοφάνης («Όρνιθες»):

Να πίνει απ’ το κρασί που μόνο ένα οβολό
το πουλάνε την κοτύλη**
γιατί περνάει τους σπίνους από το σπάγκο
και τους πουλάει εφτά στον οβολό.

Την ακρίβεια της εποχής μας κάνει γνωστή και ο Μένανδρος, στους «Επιτρέποντες».

Σωστά τα λογαριάζει, δυο οβολούς την ημέρα
αρκετά, στ’ αλήθεια, για ένα πεινασμένο
να φάει λίγο κουρκούτι.

Ο Θεόφιλος (ποιητής της μέσης αττικής κωμωδίας), σίγουρα μιλάει για μαυραγορίτες:

Τρεις μνας για βραστό κρέας.

Ενώ ο Νικόστρατος είναι ευχαριστημένος από την αγορά:

Αλλ’ από ταριχοπώλην, πολύ καλόν και έντιμον.
αγόρασα με δυο οβολούς, ω γη και ω θεά,
ψάρι παστό, και καθαρό,
τόσο πολύ μεγάλο, που θα ‘λεγες
πως άξιζε μια ολάκερη δραχμή.

** Κοτύλη: μονάδα μέτρησης τόσο των υγρών όσο και των ξηρών. Η μικρότερη μονάδα, για τους αρχαίους Αθηναίους, ήταν το κοχλιάριον κι ακολουθούσαν: ο κύαθος, το οξύβαφον, η κοτύλη ή ημίνα,ο ξέστης, ο χοίνιξ, το ημίεκτον, ο έκτος και ο μέδιμνος.

https://www.pronews.gr/

Αυτές είναι οι τροφές που πρέπει να καταναλώνετε για ένα υγιές έντερο

Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησαν επιστήμονες στο κρατικό πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο, βρέθηκε ένας νέος τρόπος προκειμένου να αξιοποιήσουν τα τρόφιμα ως φάρμακο, ο οποίος έχει σημαντικές επιδράσεις στο μικροβίωμα του εντέρου, ενώ εξισορροπεί τη μικροβιακή ποικιλομορφία ενισχύοντας την ανάπτυξη ευεργετικών βακτηρίων.

Τα τρόφιμα που τρώμε συνήθως επηρεάζουν το εντερικό μικροβίωμα. Η νέα έρευνα για την οποία συζητάμε δείχνει ότι το κάνουν αυτό προκαλώντας την παραγωγή βακτηριοφάγων ιών (ή απλώς φάγων) που μολύνουν και αναπαράγονται μέσα στα βακτηρίδια. Οι ενώσεις σε αυτά τα τρόφιμα έχουν ένα αντιμικροβιακό αποτέλεσμα που προκαλεί την αναπαραγωγή αυτών των βακτηριοφάγων.

Οι ερευνητές ξεκίνησαν εντοπίζοντας ποιες τροφές ήταν αντιμικροβιακές, και στη συνέχεια τις ανέλυσαν πριν τις καταγράψουν σε μία λίστα. Όταν εξέτασαν τις καμπύλες ανάπτυξης των βακτηριδίων, παρατήρησαν ότι τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται με την πάροδο του χρόνου. Ωστόσο, εάν οι φάγοι ενεργοποιηθούν, τότε η βακτηριακή ανάπτυξη σταματά και οι αριθμοί τους μειώνονται σημαντικά ώσπου να εξαντληθούν.

Τα τρόφιμα που ελέγχθηκαν για τις αντιμικροβιακές ιδιότητες και τις επιδράσεις στο μικροβίωμα περιλαμβάνουν το μέλι, τη γλυκόριζα, τη στέβια, την ασπαρτάμη, βότανα όπως ρίγανη, μπαχαρικά όπως η κανέλα και το γαρίφαλο.

​Υπό δοκιμή επίσης πέρασαν την οδοντόκρεμα, καθώς είναι γνωστό ότι περιέχει αντιμικροβιακές ενώσεις.

​Από αυτά, το μέλι, η στέβια, η ασπαρτάμη, το έλαιο neem και ένα είδος μούρων (Bearberries ή αρκουδοστάφυλα), που φαίνεται να είχαν το μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ενεργοποίηση της παραγωγής φάγων.

«Το μικροβίωμα αποτελείται από εκατοντάδες διαφορετικά βακτήρια και τους φάγους που φιλοξενούνται εκεί», αναφέρει ο Lance Boling, μοριακός βιολόγος και εκ των ιθυνόντων της έρευνας. «Θα μπορούσαμε πραγματικά να αντιμετωπίσουμε κάποιες παθογόνες καταστάσεις  προσαρμόζοντας τα τρόφιμα που καταναλώνουμε, που θα επηρεάσουν με τη σειρά τους τη μικροβιακή ποικιλομορφία η οποία με τη σειρά της θα επηρεάσει θετικά την υγεία και αρνητικά τις ασθένειες».

Σημειωτέον, το μικροβίωμα του εντέρου μας μπορεί να επηρεάσει τις γνωστικές ικανότητες, το μεταβολισμό, τη πρόσληψη ή την απώλεια βάρους, τις διαθέσεις μας, ακόμη και να προκαλέσει κατάθλιψη. Μπορεί επίσης να προκαλέσει φλεγμονή που θα μπορούσε να οδηγήσει σε καρκίνο, διαβήτη, νόσο του Crohn και σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Με προσεκτική ανάλυση και σχεδιασμό,  λοιπόν, τα τρόφιμα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως φάρμακα για τη διόρθωση των ανισορροπιών.

«Αυτό δείχνει ότι θα μπορούσαμε να επεξεργαστούμε το ανθρώπινο εντερικό μικροβίωμα με κοινές διαιτητικές ενώσεις – ουσίες», δηλώνει ο Forest Rohwer, ένας εκ των ερευνητών. «Η ικανότητα να σκοτώνουν συγκεκριμένα βακτήρια, χωρίς να επηρεάζουν άλλα, καθιστά αυτές τις ουσίες πολύ ενδιαφέρουσες».

Ασφαλώς, το να επηρεάσεις θετικά και συγκεκριμένα το μικροβίωμα έναντι συγκεριμένων ασθενειών δεν είναι και το πιο απλό πράγμα.Ενώ άλλες μελέτες έχουν επικεντρωθεί στην αύξηση της αφθονίας των θεραπευτικών φάγων, η εν λόγω έρευνα προχωράει περαιτέρω στην διερεύνηση του αποτελέσματος 117 τροφίμων, χημικών προσθέτων και φυτικών εκχυλισμάτων στην ανάπτυξη και την παραγωγή φάγων. Αυτή η διαδικασία είναι κατά κάποιον τρόπο μια προσπάθεια καλλωπισμού και φροντίδας του εντέρου, όπως θα φρόντιζε κάποιος έναν κήπο, βγάζοντας τα ζιζάνια ή βάζοντας οργανισμούς που μπορούν να προστατεύσουν τους καρπούς από ασθένειες, όπως περίπου γίνεται στις βιολογικές καλλιέργειες.

Ενώ η σημασία των φάγων και το γεγονός ότι είναι η πιο παραγωγική βιολογική οντότητα στη βιόσφαιρα είναι καλά εδραιωμένη, ελάχιστα είναι γνωστά για τον μηχανισμό βάσει του οποίου βακτήρια παράγουν φάγους και τους απελευθερώσουν στο περιβάλλον.

Στο άμεσο μέλλον οι ερευνητές θα εξετάσουν ενδελεχώς τα τρόφιμα που έχουν βρεθεί να είναι επαγωγείς των φάγων και θα μελετηθούν περαιτέρω για να διασαφηνιστούν οι μοριακοί μηχανισμοί τους. Και αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση.

https://www.pentapostagma.gr/

Αποκαλυπτική έρευνα για τη φοροδιαφυγή που «σαρώνει» τη χώρα (πίνακας)

Μία στις τρεις επιχειρήσεις που ελέγχθηκαν από 1η Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2019 είχε «ξεχάσει» να εκδώσει αποδείξεις ή δεν τηρούσε σωστά τα φορολογικά βιβλία, ενώ άλλες είχαν «πειραγμένες» ταμειακές μηχανές. Τα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων είναι άκρως αποκαλυπτικά για το μέγεθος της φοροδιαφυγής, παρά τους διεξοδικούς ελέγχους που πραγματοποιούνται καθημερινά από το σύνολο των 103 Εφοριών της επικράτειας και των ελεγκτικών κέντρων.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «Βήματος της Κυριακής», το περασμένο έτος πραγματοποιήθηκαν περισσότεροι από 80.000 επιτόπιοι φορολογικοί έλεγχοι και από αυτούς σε 25.000 περιπτώσεις διαπιστώθηκαν συνολικά περίπου 56.000 φορολογικές παραβάσεις. Ο συνολικός αριθμός των επιχειρήσεων που ελέγχθηκαν ξεπέρασε τις 55.000.

Οι πρώτοι των πρώτων

«Πρωταθλητής» νομός στη φοροδιαφυγή αναδείχθηκε η Κέρκυρα, με το ποσοστό φορολογικής παραβατικότητας να χτυπάει ρεκόρ με 56,9%! Ακολουθεί η Χίος με ποσοστό φοροδιαφυγής 38,9%, η Ημαθία και η Λάρισα με το ίδιο ποσοστό (36,5%), η Χαλκιδική με 36,1%, ο νομός Κορινθίας με 35,9%, το Κιλκίς με 35,2%, η Μαγνησία με 35,1%, η Λακωνία με 35%, ενώ η δεκάδα των νομών με τα υψηλότερα ποσοστά φοροδιαφυγής συμπληρώνεται από την Πέλλα με 34,8%.

Στον τουρισμό

Στους πρωταθλητές φοροδιαφυγής, σύμφωνα με τα αποτελέσματα ελέγχων της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, το περασμένο έτος συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων δραστηριότητες και επαγγέλματα όπως είναι η ενοικίαση τουριστικών σκαφών με ποσοστό φοροδιαφυγής-ρεκόρ 80% και ακολουθούν η εκμετάλλευση ταξί με ποσοστό 74%, το χονδρικό εμπόριο ενδυμάτων – υποδημάτων με 70%, τα συνεργεία αυτοκινήτων με 66%, το χονδρικό εμπόριο ειδών οικιακής χρήσης με 65%, η καλλιέργεια λαχανικών με 65%, οι αγρότες ειδικού καθεστώτος με 63%, τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών με 63%, η καλλιέργεια κηπευτικών με 61%, η καλλιέργεια βαμβακιού με 60%. Την τιμητική τους στη λίστα της φοροδιαφυγής έχουν αρκετές ειδικότητες γιατρών. Οι ιατρικές υπηρεσίες καρδιολογίας εμφανίζουν ποσοστό φοροδιαφυγής 59%, οι ιατρικές υπηρεσίες δερματολογίας 58%, οι ιατρικές υπηρεσίες μικροβιολογίας 48%, οι ιατρικές υπηρεσίες παθολογίας 47%, οι ιατρικές υπηρεσίες ορθοπαιδικής και οφθαλμολογίας 41%.

Οι δραστηριότητες

Αλλες δραστηριότητες με πολύ υψηλά ποσοστά φορολογικής παραβατικότητας εμφανίζονται τα αγοραία ταξί με 59%, τα καθαριστήρια με 58%, τα λούνα παρκ με 56%, οι λογιστικές υπηρεσίες με 56%, το λιανεμπόριο ψαρικών με 56%, το λιανεμπόριο φρούτων – λαχανικών με 55%, τα κομμωτήρια ανδρών με 54%, η επιδιόρθωση ενδυμάτων με 54%, τα πλυντήρια αυτοκινήτων με 52%, το λιανεμπόριο σε λαϊκές αγορές με 52%, τα γυμναστήρια με 52%, τα πάρκινγκ αυτοκινήτων με 50%, τα ταξιδιωτικά πρακτορεία με 48%, οι μεσίτες ακινήτων με 48%, τα πρατήρια υγρών καυσίμων με 48%, το λιανεμπόριο τροφίμων – ποτών (υπαίθριο) με 47%, τα κομμωτήρια γυναικών με 47%, οι υπηρεσίες μανικιούρ – πεντικιούρ και τα κέντρα αισθητικής με 45%, οι κινητές καντίνες και τα Internet καφέ με 44% και 43% αντίστοιχα, οι αλιείς με 42%.

Σε εστίαση-διασκέδαση οι περισσότεροι έλεγχοι

Το 11μηνο Ιανουαρίου – Νοεμβρίου 2019 στην κατηγορία εστίαση – διασκέδαση πραγματοποιήθηκαν 40.510 έλεγχοι, εκ των οποίων 10.951 έφεραν στην επιφάνεια 26.677 φορολογικές παραβάσεις, με τις περισσότερες (25.712) να αφορούν μη έκδοση αποδείξεων. Το ποσοστό φοροδιαφυγής στον συγκεκριμένο κλάδο της οικονομίας ανέρχεται συνολικά σε 27%. Το υψηλότερο ποσοστό (29,4%) καταγράφεται στα εστιατόρια-ψητοπωλεία και ακολουθούν τα αναψυκτήρια-καφέ με 25% και τα κέντρα διασκέδασης και τα μπαρ με 24,6%.

Τα 50 επαγγέλματα πρωταθλητές της «φοροδιαφυγής»
Δραστηριότητα	Ποσοστό φοροδιαφυγής
Ενοικίαση τουριστικών σκαφών	80,0%
Εκμετάλλευση ταξί	74,0%
Χονδρικό εμπόριο ενδυμάτων – υποδημάτων	70,0%
Συνεργεία αυτοκινήτων	66,0%
Χονδρικό εμπόριο ειδών οικιακής χρήσης	65,0%
Καλλιέργεια λαχανικών	65,0%
Αγρότες ειδικού καθεστώτος	63,0%
Παραγωγή παγακίων	63,0%
Φροντιστήρια ξένων γλωσσών	63,0%
Καλλιέργεια κηπευτικών	61,0%
Καλλιέργεια βαμβακιού	60,0%
Ιατρικές υπηρεσίες καρδιολογίας	59,0%
Κηπευτικά θερμοκηπίου	59,0%
Αγοραία ταξί	59,0%
Ιατρικές υπηρεσίες δερματολογίας	58,0%
Καθαριστήρια	58,0%
Καλλιέργεια ντοματών θερμοκηπίου	57,0%
Λούνα Παρκ	56,0%
Λογιστικές υπηρεσίες	56,0%
Λιανεμπόριο ψαρικών	56,0%
Μεταφορά επιβατών σε αξιοθέατα	55,0%
Λιανεμπόριο φρούτων – λαχανικών	55,0%
Κομμωτήρια ανδρών	54,0%
Επιδιόρθωση ενδυμάτων	54,0%
Πλυντήρια αυτοκινήτων	52,0%
Λιανεμπόριο σε λαϊκές αγορές	52,0%
Καλλιέργεια εσπεριδοειδών	52,0%
Γυμναστήρια	52,0%
Ενοικίαση μοτοποδηλάτων	51,0%
Πάρκινγκ αυτοκινήτων	50,0%
Λιανεμπόριο ενδυμάτων – υποδημάτων (υπαίθριο)	49,0%
Ταξιδιωτικά πρακτορεία	48,0%
Λιανεμπόριο μοτοσικλετών και ανταλλακτικών	48,0%
Ιατρικές υπηρεσίες μικροβιολογίας	48,0%
Μεσίτες ακινήτων	48,0%
Πρατήρια υγρών καυσίμων	48,0%
Λιανεμπόριο τροφίμων – ποτών (υπαίθριο)	47,0%
Ιατρικές υπηρεσίες παθολογίας	47,0%
Κομμωτήρια γυνακιών	47,0%
Υπηρεσίες φωτοτυπιών	47,0%
Λιανεμπόριο κινητών τηλεφών και εξαρτημάτων	46,0%
Υπηρεσίες μανικιούρ – πεντικιούρ	45,0%
Κέντρα αισθητικής	45,0%
Κινητές καντίνες	44,0%
Ιντερνετ καφέ	43,0%
Αλιείς	42,0%
Κατασκευαστικές εργασίες	42,0%
Ιατρικές υπηρεσίες ορθοπεδικής	41,0%
Χρονδρεμπόριο ζωωτροφών	41,0%
Ιατρικές υπηρεσίες οφθαλμολογία	41,0% https://www.pentapostagma.gr/